Ησαΐας, κεφάλαιο 3
- 1
ΙΔΟΥ δὴ ὁ δεσπότης Κύριος σαβαὼθ ἀφελεῖ ἀπὸ τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ ἰσχύοντα καὶ ἰσχύουσαν, ἰσχὺν ἄρτου καὶ ἰσχὺν ὕδατος,
Ιδοὺ λοιπὸν ὁ δεσπότης, ὁ παντοκράτωρ Κύριος, θὰ παραχωρήσῃ ὅπως ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὴν Ἰουδαίαν καὶ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ πᾶσα δύναμις καὶ ὑποστήριξις ἐξ ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς καὶ πᾶσα ἐνίσχυσις ἄρτου καὶ ὕδατος καὶ πᾶν ὑπ’ αὐτῶν συμβολιζόμενον θεμελιῶδες στήριγμα τῆς πολιτείας
- 2
γίγαντα καὶ ἰσχύοντα καὶ ἄνθρωπον πολεμιστὴν καὶ δικαστὴν καὶ προφήτην καὶ στοχαστὴν καὶ πρεσβύτερον
Θὰ ἀφαιρέσῃ γίγαντα καὶ ἰσχυρὸν καὶ ἄνθρωπον ἐμπειροπόλεμον καὶ δικαστὴν καὶ προφήτην καὶ συνετὸν καὶ προβλεπτικὸν ἄνδρα καὶ πρεσβύτερον μὲ πεῖραν καὶ φρόνησιν
- 3
καὶ πεντηκόνταρχον καὶ θαυμαστὸν σύμβουλον καὶ σοφὸν ἀρχιτέκτονα καὶ συνετὸν ἀκροατήν·
καὶ στρατιωτικὸν ἀρχηγὸν καὶ διακεκριμένον σύμβουλον καὶ σοφὸν ἀρχιτέκτονα καὶ συνετὸν ἀκροατήν.
- 4
καὶ ἐπιστήσω νεανίσκους ἄρχοντας αὐτῶν, καὶ ἐμπαῖκται κυριεύσουσιν αὐτῶν.
Καὶ θὰ ἐπιτρέψω νὰ ἔλθουν ἐπὶ κεφαλῆς των ἄρχοντες μὲ νεανικὰ μυαλὰ καὶ ἀπατεῶνες νὰ τοὺς τυραγνήσουν καὶ νὰ γίνουν κύριοί των.
- 5
καὶ συμπεσεῖται ὁ λαός, ἄνθρωπος πρὸς ἄνθρωπον καὶ ἄνθρωπος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· πρσκόψει τὸ παιδίον πρὸς τὸν πρεσβύτην, ὁ ἄτιμος πρὸς τὸν ἔντιμον.
Καὶ θὰ πέσῃ καθ’ ἑαυτοῦ ὁ λαός· θὰ ἐπιπέσῃ ὁ εἰς ἄνθρωπος κατὰ τοῦ ἄλλου ἀνθρώπου καὶ κάθε ἄνθρωπος κατὰ τοῦ πλησίον του· καὶ θὰ συγκρουσθῇ αὐθαδῶς τὸ παιδίον πρὸς τὸν γέροντα καὶ ὁ στερούμενος τιμῆς πρὸς τὸν ἔντιμον καὶ εὐυπόληπτον ἄνθρωπον.
- 6
ὅτι ἐπιλήψεται ἄνθρωπος τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἢ τοῦ οἰκείου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ λέγων· ἱμάτιον ἔχεις, ἀρχηγὸς ἡμῶν γενοῦ, καὶ τὸ βρῶμα τὸ ἐμὸν ὑπὸ σὲ ἔστω.
Διότι τοιαύτη θὰ εἶναι ἡ ἔλλειψις τῶν πάντων ἐξ αἰτίας τῆς ἀναρχίας καὶ κακοδιοικήσεως, ὥστε θὰ κρατῇ κάθε ἄνθρωπος τὸν τυχόντα ὅμοιόν του ἢ τὸν συγγενῆ του πατρός του λέγων: Σὺ ἔχεις ἔνδυμα καὶ δὲν εἶσαι γυμνὸς ὡσὰν καὶ μᾶς· γίνε λοιπὸν ἀρχηγός μας καὶ ἡ διατροφή μας ἂς ἐξαρτᾶται ἀπὸ σέ.
- 7
καὶ ἀποκριθεὶς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐρεῖ· οὐκ ἔσομαί σου ἀρχηγός· οὐ γὰρ ἔστιν ἐν τῷ οἴκῳ μου ἄρτος, οὐδὲ ἱμάτιον· οὐκ ἔσομαι ἀρχηγὸς τοῦ λαοῦ τούτου.
Καὶ ἀφοῦ ἀποκριθῇ ὁ εἰς τὴ ἀρχηγίαν προσκαλούμενος, θὰ εἴπῃ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην: Δὲν θὰ εἶμαι ἀρχηγός σου· διότι δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ σπίτι μου ψωμὶ οὔτε ἔνδυμα· δὲν θὰ εἶμαι ἀρχηγὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
- 8
ὅτι αἰνεῖται ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἡ ᾿Ιουδαία συμπέπτωκε, καὶ αἱ γλῶσσαι αὐτῶν μετὰ ἀνομίας, τὰ πρὸς Κύριον ἀπειθοῦντες· διότι νῦν ἐταπεινώθη ἡ δόξα αὐτῶν,
Διότι ἀσφαλῶς θὰ ἐγκαταλειφθῇ ἡ Ἱερουσαλὴμ καὶ ἡ Ἰουδαία θὰ πέσῃ μαζὶ μὲ αὐτήν, διότι αἱ γλῶσσαι των λαλοῦν λόγους ἀνομίας, ἐνῷ συγχρόνως αὐτοὶ διὰ τῶν ἔργων των παρουσιάζονται ἀπειθοῦντες πρὸς τὸν Κύριον.Ἐγκατελείφθη δὲ ἡ Ἱερουσαλὴμ καὶ κατεστράφη ἡ Ἰουδαία, διότι τώρα ἐταπεινώθη ἡ δόξα των.
- 9
καὶ ἡ αἰσχύνη τοῦ προσώπου αὐτῶν ἀντέστη αὐτοῖς· τὴν δὲ ἁμαρτίαν αὐτῶν ὡς Σοδόμων ἀνήγγειλαν καὶ ἐνεφάνισαν. οὐαὶ τῇ ψυχῇ αὐτῶν, διότι βεβούλευνται βουλὴν πονηρὰν καθ᾿ ἑαυτῶν
Καὶ ἡ ἐντροπή, ποὺ ἐκδηλοῦται εἰς τὰ πρόσωπά των διὰ τὰς ἐπαίσχυντους πράξεις των, μαρτυρεῖ κατ’ αὐτῶν καὶ ἀπεσείσθη ἀπὸ αὐτούς· τὴν ἁμαρτίαν τῶν δὲ διεκήρυξαν καὶ ἐφανέρωσαν ἀπροκαλύπτως.Ἀλλοίμονον εἰς αὐτούς, διότι ἔχουν λάβει ἀποφάσεις πονηρὰς καὶ κακάς, αἱ ὁποῖαι εἰς τὸ τέλος θὰ ἐκσπάσουν κατὰ τοῦ ἑαυτοῦ των.
- 10
εἰπόντες· δήσωμεν τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστι· τοίνυν τὰ γεννήματα τῶν ἔργων αὐτῶν φάγονται.
Πράγματι δὲ καθ’ ἑαυτῶν ἔλαβον κακὴν καὶ ὀλεθρίαν ἀπόφασιν, ὅταν εἶπαν: Ἂς δέσωμεν τὸν δίκαιον, διότι εἶναι δυσκολομεταχείριστος εἰς ἠμᾶς καὶ ἀντιστρατεύεται εἰς τὰ ἰδιοτελῆ καὶ πονηρὰ σχέδιά μας.Λοιπὸν θὰ φάγουν ἐκεῖνα ποὺ ἐγέννησαν, τὰ ὡσὰν ἄλλην πονηρὰν σπορὰν σπαρέντα ἔργα των.
- 11
οὐαὶ τῷ ἀνόμῳ· πονηρὰ κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ συμβήσεται αὐτῷ.
Ἀλλοίμονον εἰς τὸν περιφρονοῦντα ἀσεβῶς τὸν νόμον θὰ συμβοῦν εἰς αὐτὸν κακὰ σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν του.
- 12
λαός μου, οἱ πράκτορες ὑμῶν καλαμῶνται ὑμᾶς, καὶ οἱ ἀπαιτοῦντες κυριεύουσιν ὑμῶν· λαός μου, οἱ μακαρίζοντες ὑμᾶς πλανῶσιν ὑμᾶς καὶ τὸν τρίβον τῶν ποδῶν ὑμῶν ταράσσουσιν.
Λαέ μου, οἱ ἄρχοντες, οἱ ὁποῖοι ὡς ἄλλοι σκληροὶ καὶ πιεστικοὶ εἰσπράκτορές σας σᾶς καταληστεύουν, καὶ αὐτοὶ ποὺ ἀπαιτοῦν τὰς εἰσφορὰς καὶ τὰ δῶρα σας, σᾶς κατατυραννοῦν.Λαέ μου, αὐτοί, ποὺ σᾶς μακαρίζουν καὶ σᾶς κολακεύουν, σᾶς πλανοῦν καὶ τὸν δρόμον τῆς συμπεριφορᾶς σας τὸν συγχύζουν καὶ τὸν ἐκτρέπουν ἀπὸ τὸ πρέπον.
- 13
ἀλλὰ νῦν καταστήσεται εἰς κρίσιν Κύριος καὶ στήσει εἰς κρίσιν τὸν λαὸν αὐτοῦ·
Ἀλλὰ τώρα θὰ σηκωθῇ ὄρθιος διὰ νὰ δικάσῃ ὁ Κύριος καὶ θὰ στήσῃ πρὸς κρίσιν καὶ δίκην τὸν λαόν του.
- 14
αὐτὸς Κύριος εἰς κρίσιν ἥξει μετὰ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ καὶ μετὰ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ. ὑμεῖς δὲ τί ἐνεπυρίσατε τὸν ἀμπελῶνά μου καὶ ἡ ἁρπαγὴ τοῦ πτωχοῦ ἐν τοῖς οἴκοις ὑμῶν;
Αὐτὸς ὁ Κύριος θὰ δικάσῃ τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ λαοῦ καὶ τοὺς ἄρχοντάς του.Σεῖς δέ, λέγει ἐν ὀργῇ πρὸς αὐτοὺς ὁ Κύριος, διατὶ διηρπάσατε καὶ ἠρημώσατε τὴν πνευματικήν μου ἄμπελον, τὸν Ἰσραήλ, καὶ τὰ ὅσα ἡρπάσατε ἀπὸ τὸν πτωχὸν διατὶ εὑρίσκονται εἰς τὰ σπίτια σας;
- 15
τί ὑμεῖς ἀδικεῖτε τὸν λαόν μου καὶ τὸ πρόσωπον τῶν πτωχῶν καταισχύνετε;
Διατὶ σεῖς ἀδικεῖτε τὸν λαόν μου καὶ διὰ συκοφαντιῶν καὶ ποικίλων τῆς ἀληθείας καὶ τοῦ δικαίου διαστροφῶν κατεντροπιάζετε τὸ πρόσωπον τῶν πτωχῶν;
- 16
Τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν ὑψώθησαν αἱ θυγατέρες καὶ ἐπορεύθησαν ὑψηλῷ τραχήλῳ καὶ ἐν νεύμασιν ὀφθαλμῶν καὶ τῇ πορείᾳ τῶν ποδῶν ἅμα σύρουσαι τοὺς χιτῶνας καὶ τοῖς ποσὶν ἅμα παίζουσαι,
Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἐπειδὴ ὑψώθησαν ὑπερηφανευθεῖσαι αἱ γυναῖκες τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐβάδισαν μὲ τὸν τράχηλόν τους ὑψηλὰ καὶ μὲ προκλητικὰ νεύματα ματιῶν, καὶ ἐπειδὴ κατὰ τὸ βάδισμα τῶν ποδιῶν ἔσερναν τὰ φορέματά των καὶ ἔπαιζαν συγχρόνως χορευτικῶς μὲ τὰ πόδια των,
- 17
καὶ ταπεινώσει ὁ Θεὸς ἀρχούσας θυγατέρας Σιών, καὶ Κύριος ἀποκαλύψει τὸ σχῆμα αὐτῶν
διὰ τοῦτο θὰ ταπεινώσῃ ὁ Θεὸς τὰς ἀριστοκράτιδας γυναῖκας τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ θὰ ξεσκεπάσῃ τὴν ἀπόκρυφον γύμνωσίν των.
- 18
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἀφελεῖ Κύριος τὴν δόξαν τοῦ ἱματισμοῦ αὐτῶν καὶ τοὺς κόσμους αὐτῶν καὶ τὰ ἐμπλόκια καὶ τοὺς κοσύμβους καὶ τοὺς μηνίσκους
Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τῆς κρίσεως θὰ ἁφαιρέσῃ ὁ Κύριος τὴν λαμπρότητα καὶ μεγαλοπρέπειαν τῶν ἐνδυμάτων των, τὰ κοσμήματα τῶν πλεξίδων των καὶ τοὺς κροσσοὺς τῶν ρούχων των καὶ τὰ κοσμητικὰ καλύμματα τῆς κεφαλῆς των
- 19
καὶ τὸ κάθεμα καὶ τὸν κόσμον τοῦ προσώπου αὐτῶν
καὶ τὸ κόσμημα τοῦ στήθους των καὶ τὸν διὰ βαφῶν καλλωπισμὸν τοῦ προσώπου των
- 20
καὶ τὴν σύνθεσιν τοῦ κόσμου τῆς δόξης καὶ τοὺς χλιδῶνας, καὶ τὰ ψέλια καὶ τὸ ἐμπλόκιον καὶ τὰ περιδέξια καὶ τοὺς δακτυλίους καὶ τὰ ἐνώτια
καὶ τὴν συλλογὴν τῶν λαμπρῶν ἱματίων καὶ τὰ κοσμήματα τῶν τραχήλων καὶ τὰ βραχιόλια καὶ τὸ ἐμπλεκόμενον εἰς τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς κόσμημα καὶ τοῦ δεξιοῦ βραχίονος τὰ βραχιόλια καὶ τὰ δακτυλίδια καὶ τὰ σκουλαρίκια·
- 21
καὶ τὰ περιπόρφυρα καὶ τὰ μεσοπόρφυρα
καὶ τὰ ἐνδύματα μὲ τὴν πορφυρᾶν γιρλάνταν καὶ τὰ συνυφασμένα μὲ πορφύραν
- 22
καὶ τὰ ἐπιβλήματα τὰ κατὰ τὴν οἰκίαν καὶ τὰ διαφανῆ Λακωνικὰ
καὶ τοὺς ἐπενδυτάς, ποὺ φοροῦν εἰς τὸ σπίτι, καὶ τὰ λεπτὰ διαφανῆ ἐκ Λακωνίας ὑφάσματα
- 23
καὶ τὰ βύσσινα καὶ τὰ ὑακίνθινα καὶ τὰ κόκκινα καὶ τὴν βύσσον, σὺν χρυσῷ καὶ ὑακίνθῳ συγκαθυφασμένα καὶ θέριστρα κατάκλιτα.
καὶ τὰ ἐκ βύσσου καὶ βελούδου πολυτελῆ ἐνδύματα καὶ τὰ κατακόκκινα καὶ τὴν λεπτὴν ἐκ πολυτίμου λινοῦ ἐνδυμασίαν, τὰ ὁποῖα ἔχουν συνυφανθῇ μὲ χρυσὸν καὶ μὲ ὑάκινθον, τὸν πολύτιμον τοῦτον λίθον, καὶ τὰ θερινὰ πέπλα, ποὺ κατακλείουν τὴν κεφαλήν, προφυλάσσοντα αὐτὴν ἀπὸ τὰς ἡλιακὰς ἀκτῖνας.
- 24
καὶ ἔσται ἀντὶ ὀσμῆς ἡδείας κονιορτός, καὶ ἀντὶ ζώνης σχοινίῳ ζώσῃ καὶ ἀντὶ τοῦ κόσμου τῆς κεφαλῆς τοῦ χρυσίου φαλάκρωμα ἕξεις διὰ τὰ ἔργα σου καὶ ἀντὶ τοῦ χιτῶνος τοῦ μεσοπορφύρου περιζώσῃ σάκκον.
Καὶ τότε ἀντὶ τῆς εὐχαρίστου τῶν ἀρωμάτων εὐωδίας θὰ ἔχῃς σκόνην, ποὺ θὰ εἰσπνέῃς εἰς τὰς μακρινὰς καὶ ἀναγκαστικὰς πορείας σου· καὶ ἀντὶ τῆς πολυτίμου ζώνης θὰ ζωσθῇς μὲ σχοινίον, καὶ ἀντὶ τοῦ χρυσοῦ στολισμοῦ τῆς κεφαλῆς θὰ ἔχῃς φαλάκρωμα καὶ πλήρη πτῶσιν τῶν τριχῶν τῆς κεφαλῆς σου διὰ τὰ πονηρὰ ἔργα σου· καὶ ἀντὶ τοῦ ὑποκαμίσου, τοῦ ὑφασμένου μὲ πορφύραν, θὰ περιζωθῇς χονδρὸν καὶ τρίχινον σάκκον.
- 25
καὶ ὁ υἱός σου ὁ κάλλιστος, ὃν ἀγαπᾷς, μαχαίρᾳ πεσεῖται, καὶ οἱ ἰσχύοντες ὑμῶν μαχαίρᾳ πεσοῦνται. Καὶ ταπεινωθήσονται
Καὶ τὰ κάλλιστα παιδιά σου, ὦ Σιών, τὰ ὁποῖα ἀγαπᾷς, θὰ πέσουν σφαζόμενα διὰ μαχαίρας· καὶ οἱ μάχιμοι καὶ δυνατοὶ σου ἄνδρες θὰ πέσουν νεκροὶ διὰ μαχαίρας καὶ θὰ ταπεινωθοῦν.
- 26
καὶ πενθήσουσιν αἱ θῆκαι τοῦ κόσμου ὑμῶν, καὶ καταλειφθήσῃ μόνη καὶ εἰς τὴν γῆν ἐδαφισθήσῃ.
Καὶ ἀδειαναὶ πλέον αἱ θῆκαι τοῦ ποικίλου στολισμοῦ σας θὰ παρέχουν θέαμα θλιβερὸν καὶ θὰ ἐγκαταλειφθῇς μόνη καὶ ἔρημος καὶ κατερειπωμένη καὶ εἰς τὴν γῆν κατεδαφισμένη.
