Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΙΩΒ

Ιώβ, κεφάλαιο 8

22 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (42)
  1. 1

    ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ Βαλδὰδ ὁ Σαυχίτης λέγει·

    Λαβὼν δὲ τὸν λόγον ὁ Βαλδὰδ ὁ Σαυχίτης λέγει εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ Ἰωβ:

  2. 2

    μέχρι τίνος λαλήσεις ταῦτα, πνεῦμα πολυρρῆμον τοῦ στόματός σου;

    «Ἕως πότε θὰ ὁμιλῇς αὐτά, ποὺ τὰ πολλά σου λόγια σὰν σφοδρὸς ἄνεμος βγαίνουν ἀπὸ τὸ στόμα σου;

  3. 3

    μὴ ὁ Κύριος ἀδικήσει κρίνων ἢ ὁ τὰ πάντα ποιήσας ταράξει τὸ δίκαιον;

    Μήπως, ὅταν κρίνῃ ὁ Κύριος, εἶναι δυνατὸν νὰ διαπράξῃ ἀδικίαν; Ἢ μήπως αὐτός, ποὺ ἐξ ἀγαθότητος ἐποίησε τὰ πάντα, θὰ ταράξῃ καὶ θὰ ἀνατρέψῃ τὸ δίκαιον;

  4. 4

    εἰ οἱ υἱοί σου ἥμαρτον ἐναντίον αὐτοῦ, ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ ἀνομίας αὐτῶν.

    Ἐὰν τὰ παιδιά σου ἡμάρτησαν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, τὰ ἔστειλεν ὁ Θεὸς εἰς τὴν χεῖρα καὶ τὴν δύναμιν τῆς ἀνομίας των, καὶ αὐτὴ τὰ ἐτιμώρησε.

  5. 5

    σὺ δὲ ὄρθριζε πρὸς Κύριον παντοκράτορα δεόμενος.

    Σὺ ὅμως, ἀντιθέτως πρὸς ὅ,τι ὑπῆρξαν τὰ παιδιά σου, προσεύχου πολὺ πρωῒ πρὸς τὸν Κύριον τὸν παντοκράτορα, οὐχὶ παραπονούμενος κατ' αὐτοῦ, ἀλλὰ ταπεινῶς ἱκετεύων αὐτόν.

  6. 6

    εἰ καθαρὸς εἶ καὶ ἀληθινός, δεήσεως ἐπακούσεταί σου, ἀποκαταστήσει δέ σοι δίαιταν δικαιοσύνης·

    Ἐὰν δὲ εἶσαι καθαρὸς ἀπὸ κάθε ἐνοχὴν καὶ δίκαιος καὶ εὐθύς, ὁ Θεὸς θὰ ἐπακούσῃ τὴν προσευχήν σου, θὰ σοῦ δώσῃ δὲ πάλιν κατοικίαν μὲ οἰκογένειαν ζῶσαν ἐν δικαιοσύνῃ.

  7. 7

    ἔσται οὖν τὰ μὲν πρῶτά σου ὀλίγα, τὰ δὲ ἔσχατά σου ἀμύθητα.

    Καὶ οὔτω λοιπὸν θὰ εἶναι ἐκεῖνα μέν, ποὺ εἶχες προτήτερα καὶ τὰ ἔχασες, ὀλίγα, τὰ τελευταῖα σου δὲ θὰ εἶναι ἀναρίθμητα καὶ ἀδιήγητα.

  8. 8

    ἐπερώτησον γὰρ γενεὰν πρώτην, ἐξιχνίασον δὲ κατὰ γένος πατέρων·

    Αὐτὸ ποὺ σοῦ προλέγω, θὰ γίνῃ ἀσφαλῶς.Διότι ἐρώτησε περὶ τούτου τὴν προγενεστέραν μας γενεάν, ἐξέτασε δὲ καὶ ἐρεύνησε μὲ προσοχὴν καὶ μίαν ἕκαστην γενεὰν τῶν πιὸ ἀπομακρυσμένων προγόνων μας.

  9. 9

    χθιζοὶ γάρ ἐσμεν καὶ οὐκ οἴδαμεν, σκιὰ γάρ ἐστιν ἡμῶν ἐπὶ τῆς γῆς ὁ βίος.

    Σὲ παραπέμπω δὲ εἰς αὐτούς, ποὺ ἔζησαν πολλὰ χρόνια πρὸ ἡμῶν, διότι ἡμεῖς εἴμεθα χθεσινοὶ καὶ δὲν ἔχομεν γνῶσιν ἀρκετὴν διότι τοῦ καθενός μας ὁ ἐπὶ γῆς βίος εἶναι σὰν σκιὰ καὶ ὁ καθένας μας ἑξαφανίζεται, προτοῦ νὰ λάβῃ πεῖραν καὶ γνῶσιν πλήρη.

  10. 10

    ἦ οὐχ οὗτοί σε διδάξουσι καὶ ἀναγγελοῦσι καὶ ἐκ καρδίας ἐξάξουσι ρήματα;

    Ἢ μήπως οἱ πρόγονοί σου οὗτοι δὲν θὰ σὲ διδάξουν καὶ δὲν θὰ βγάλουν ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὴν καρδίαν τοὺς λόγους εἰλικρινεῖς καὶ ὠφελίμους;

  11. 11

    μὴ θάλλει πάπυρος ἄνευ ὕδατος ἢ ὑψωθήσεται βούτομον ἄνευ πότου;

    Μήπως θάλλει καὶ αὐξάνει ὁ πάπυρος χωρὶς νερὸν ἢ μήπως θὰ ὑψωθῇ καὶ θὰ μεγαλώσῃ ἡ καλαμιὰ χωρὶς νὰ ποτισθῇ;

  12. 12

    ἔτι ὂν ἐπὶ ρίζης καὶ οὐ μὴ θερισθῇ, πρὸ τοῦ πιεῖν πᾶσα βοτάνη οὐχὶ ξηραίνεται;

    Καὶ δὲν ξηραίνεται, καὶ ὅταν ἀκόμη εἶναι στὴν ρίζα του, χωρὶς νὰ προφθάσῃ νὰ θερισθῇ, κάθε φυτὸν καὶ βότανον, ἐφ’ ὅσον δὲν πίῃ νερόν;

  13. 13

    οὕτως τοίνυν ἔσται τὰ ἔσχατα πάντων τῶν ἐπιλανθανομένων τοῦ Κυρίου· ἐλπὶς γὰρ ἀσεβοῦς ἀπολεῖται.

    Ἔτσι ἀκριβῶς θὰ εἶναι καὶ τὰ ἔσχατα τῆς ζωῆς ὅλων ἐκείνων, ποὺ λησμονοῦν καὶ δὲν λογαριάζουν τὸν Κύριον.Διότι ἐκεῖνα, εἰς τὰ ὁποῖα ἐλπίζει καὶ στηρίζει τὴν εὐτυχίαν του ὁ ἀσεβής, θὰ χαθοῦν.

  14. 14

    ἀοίκητος γὰρ αὐτοῦ ἔσται ὁ οἶκος, ἀράχνη δὲ αὐτοῦ ἀποβήσεται ἡ σκηνή.

    Διότι τὸ σπίτι του θὰ καταντήσῃ νὰ εἶναι ἀκατοίκητον, καὶ δὲν θὰ μένῃ πλέον αὐτὸς εἰς αὐτό, σὰν τὴν ἀράχνην δὲ θὰ καταστῇ ἡ σκηνὴ καὶ ἡ κατοικία του.

  15. 15

    ἐὰν ὑπερείσῃ τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, οὐ μὴ στῇ· ἐπιλαβομένου δὲ αὐτοῦ, οὐ μὴ ὑπομείνῃ·

    Ἐὰν θέσῃ στηρίγματα ὑποκάτω τῆς οἰκίας του διὰ νὰ τὴν στερεώσῃ, δὲν θὰ σταθῇ αὕτη.Ἐὰν δὲ τὴν συγκρατήσῃ στερεὰ ζητῶν νὰ τὴν ἐξασφαλίσῃ ἀπὸ ὅλας τὰς πλευάς της, δὲν θὰ καταμείνῃ αὕτη.

  16. 16

    ὑγρὸς γάρ ἐστιν ὑπὸ ἡλίου, καὶ ἐκ σαπρίας αὐτοῦ ὁ ράδαμνος αὐτοῦ ἐξελεύσεται.

    Θὰ χαθῇ ἡ εὐτυχία του, διότι ὁμοιάζει πρὸς τὸ πράσινον φυτόν, τὸ ὑπὸ τὰς ἀκτῖνας τοῦ ἡλίου φυόμενον καὶ τοῦ ὁποίου τὰ βλαστάρια βγαίνουν ἀπὸ τὸ λιπασμένον χῶμα τοῦ κήπου, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχει φυτρώσει.

  17. 17

    ἐπὶ συναγωγὴν λίθων κοιμᾶται, ἐν δὲ μέσῳ χαλίκων ζήσεται.

    Εἰς σωρὸν λίθων ἔχει ἐξαπλώσει τὸ φυτὸν τοῦτο τὰς ρίζας του, σὰν νὰ κοιμᾶται ἐπ’ αὐτῶν, οὕτω δὲ θὰ ζήσῃ μέσα εἰς χαλίκια καὶ ὄχι εἰς παχεῖαν γῆν.

  18. 18

    ἐὰν καταπίῃ, ὁ τόπος ψεύσεται αὐτόν· οὐχ ἑώρακας τοιαῦτα,

    Ἐὰν ἐκριζώσῃ τις καὶ καταστρέψῃ τὸ φυτὸν τοῦτο, ὁ τόπος, εἰς τὸν ὁποῖον ἦτο φυτρωμένον μέν, ἀλλὰ χωρὶς ρίζας βαθείας, ὥστε νὰ ἀφήσῃ ἴχνη τινὰ τῆς ὑπάρξεώς του, θὰ τὸ ἀρνηθῇ καὶ θὰ τὸ διαψεύσῃ λέγων· δὲν ἐφύτρωσες ποτὲ ἐδῶ· δὲν ἔχεις ἴδει αὐτὰ ἐδῶ τὰ χαλίκια καὶ δὲν ἐρρίζωσες ποτὲ ἐδῶ.

  19. 19

    ὅτι καταστροφὴ ἀσεβοῦς τοιαύτη, ἐκ δὲ γῆς ἄλλον ἀναβλαστήσει.

    Διότι ἡ καταστροφὴ τοῦ ἀσεβοῦς εἶναι τέτοια, ὁλοκληρωτικὴ δηλαδὴ καὶ ἑξαφανιστική, ἀπὸ τὴν γῆν δὲ εἰς τὴν θέσιν του ἄλλος ὅμοιός του θὰ ξεφυτρώσῃ.

  20. 20

    ὁ γὰρ Κύριος οὐ μὴ ἀποποιήσεται τὸν ἄκακον, πᾶν δὲ δῶρον ἀσεβοῦς οὐ δέξεται.

    Θὰ συμβοῦν δὲ ταῦτα, διότι ὁ Κύριος δὲν θὰ ἀπορρίψῃ τὸν δίκαιον καὶ ἐλεύθερον ἀπὸ κακίαν ἄνθρωπον, τοῦ ἀσεβοῦς ὅμως δὲν θὰ δεχθῇ οἱονδήποτε δῶρον καὶ ἀφιέρωμα, ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι πολύτιμον καὶ δαπανηρόν.

  21. 21

    ἀληθινῶν δὲ στόμα ἐμπλήσει γέλωτος, τὰ δὲ χείλη αὐτῶν ἐξομολογήσεως·

    Τὸ στόμα δὲ τῶν εἰλικρινῶν καὶ εὐθέων ἀνθρώπων θὰ γεμίσῃ ὁ Θεὸς μὲ γέλωτα καὶ μὲ πᾶν εἶδος ἐκδηλώσεων χαρᾶς, τὰ δὲ χείλη των θὰ πληρωθοῦν ἀπὸ εὐχαριστίας καὶ δοξολογίας εἰς τὸν Ὕψιστον.

  22. 22

    οἱ δὲ ἐχθροὶ αὐτῶν ἐνδύσονται αἰσχύνην, δίαιτα δὲ ἀσεβοῦς οὐκ ἔσται.

    Ἀντιθέτως ὅμως οἱ ἐχθροί των θὰ περιβληθοῦν ὡς ἔνδυμα τὴν ἐντροπὴν καὶ ἡ κατοικία τοῦ ἀσεβοῦς δὲν θὰ ὑπάρξῃ».