Ιώβ, κεφάλαιο 26
- 1
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ιὼβ λέγει·
Λαβὼν δὲ τὸν λόγον ὁ Ἰὼβ εἶπε:
- 2
τίνι πρόσκεισαι ἢ τίνι μέλλεις βοηθεῖν; πότερον, οὐχ ᾧ πολλὴ ἰσχὺς καὶ ᾧ βραχίων κραταιός ἐστι;
«Σύμφωνα μὲ αὐτὰ ποὺ λέγεις, εἰς ποῖον εἶσαι πλησίον καὶ ποῖον μέλλεις νὰ βοηθῇς; Οὐχὶ ἄραγε Ἐκεῖνον, ποὺ ἔχει μεγάλην δύναμιν, καὶ τοῦ Ὁποίου ὁ βραχίων εἶναι δυνατὸς καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκην τῆς ἰδικῆς σου βοηθείας:
- 3
τίνι συμβεβούλευσαι; οὐχ ᾧ πᾶσα σοφία; τίνι ἐπακολουθήσεις; οὐχ ᾧ μεγίστη δύναμις;
Καὶ ποῖον ἔχεις δείξει διάθεσιν νὰ συμβουλεύσῃς; Οὐχὶ Ἐκεῖνον, ὁ Ὁποῖος ἔχει πᾶσαν σοφίαν καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκην τῶν συμβουλῶν σου; Ἢ ποῖον ἠκολούθησες διὰ νὰ βοηθήσῃς; Οὐχὶ Ἐκεῖνον, ποὺ ἔχει μεγίστην δύναμιν;
- 4
τίνι ἀνήγγειλας ρήματα; πνοὴ δὲ τίνος ἐστὶν ἡ ἐλθοῦσα ἐκ σοῦ;
Εἰς ποῖον ἀπηύθυνες λόγους; Ἡ ἔμπνευσις δὲ αὐτή, ποὺ ἐξῆλθεν ἀπὸ τὸ στόμα σου, τίνος εἶναι καὶ ἀπὸ ποῖον σοῦ ἐδόθη;
- 5
μὴ γίγαντες μαιωθήσονται ὑποκάτωθεν ὕδατος καὶ τῶν γειτόνων αὐτοῦ;
Μήπως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτρέφωνται γίγαντες κάτω ἀπὸ τὸ νερὸ τῶν ὠκεανῶν, ὅπου εἰς τὰ ἔγκατα τῆς γῆς ἐκτείνεται ὁ Ἅδης, καὶ εἰς τὰ γειτονικὰ αὐτοῦ μέρη;
- 6
γυμνὸς ὁ ᾅδης ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔστι περιβόλαιον τῇ ἀπωλείᾳ.
Ἐνώπιον Αὐτοῦ εἶναι ξεσκέπαστος καὶ γυμνὸς ὁ Ἅδης, καὶ δὲν ὑπάρχει κάλυμμα εἰς τὴν ἄβυσσον τῆς ἀπωλείας, ἀλλ’ εἶναι ὅλα ἀκάλυπτα εἰς τὸ Ὄμμα αὐτοῦ.
- 7
ἐκτείνων βορέαν ἐπ᾿ οὐδέν, κρεμάζων γῆν ἐπὶ οὐδενός·
Ἐξαπλώνει Αὐτὸς τὸ βόρειον ἠμισφαίριον τοῦ οὐρανοῦ μὲ τὸ πλῆθος τῶν ἀστέρων του καὶ στηρίζει αὐτὸ εἰς τὸ κενόν, κρεμᾷ καὶ τὴν γῆν εἰς τὸν ἀέρα, χωρὶς κανὲν ἄλλο στήριγμα.
- 8
δεσμεύων ὕδωρ ἐν νεφέλαις αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐρράγη νέφος ὑποκάτω αὐτοῦ·
Αὐτὸς εἶναι, ποὺ δεσμεύει τεραστίας ποσότητας ὕδατος εἰς τὰς νεφέλας του, καὶ παρὰ τὸ βάρος, ποὺ σηκώνει κάθε σύννεφον, δὲν διελύθη ποτὲ ἀποτόμως, ὥστε νὰ χυθῇ ὑποκάτω του ὅλη ἡ τεραστία ποσότης τοῦ νεροῦ, ποὺ εἶναι ἀποθηκευμένη εἰς αὐτό.
- 9
ὁ κρατῶν πρόσωπον θρόνου, ἐκπετάζων ἐπ᾿ αὐτὸν νέφος αὐτοῦ.
Αὐτὸς εἶναι, ποὺ κρατεῖ σκεπασμένην καὶ ἀόρατον τὴν ὄψιν τοῦ θρόνου του, ὁ Ὁποῖος πετᾷ ἐπὶ τοῦ θρόνου τούτου τὸ σύννεφόν του, ποὺ τὸν ἀποκρύπτει.
- 10
πρόσταγμα ἐγύρωσεν ἐπὶ πρόσωπον ὕδατος μέχρι συντελείας φωτὸς μετὰ σκότους.
Διὰ προστάγματός του ἔθεσε σύνορον τριγύρω ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας τοῦ ὕδατος τῶν θαλασσῶν, ἕως τὰ ὅρια τοῦ φωτὸς τῆς ἡμέρας καὶ τοῦ σκότους τῆς νυκτός.
- 11
στῦλοι οὐρανοῦ ἐπετάσθησαν καὶ ἐξέστησαν ἀπὸ τῆς ἐπιτιμήσεως αὐτοῦ.
Αἱ κορυφαὶ τῶν ὑψηλῶν ὀρέων, ποὺ φαίνονται μακρόθεν σὰν στῦλοι ὑποβαστάζοντες τὸν οὐρανόν, ἀπὸ τὴν ἐπιτίμησίν του ἐπετάχθησαν ἐπάνω καὶ μετεκινήθησαν.
- 12
ἰσχύϊ κατέπαυσε τὴν θάλασσαν, ἐπιστήμῃ δὲ ἔστρωσε τὸ κῆτος·
Διὰ τῆς δυνάμεώς του κατέπαυσε τὴν τρικυμίαν τῆς θαλάσσης, διὰ τῆς σοφίας του δὲ κατεδάμασε τὸ κῆτος, ποὺ κατατρομάζει τοὺς πλέοντας εἰς τὴν θάλασσαν καὶ τοὺς ἐν αὐτὴ ἰχθῦς.
- 13
κλεῖθρα δὲ οὐρανοῦ δεδοίκασιν αὐτόν, προστάγματι δὲ ἐθανάτωσε δράκοντα ἀποστάτην.
Τὰ κλειδιὰ δέ, ποὺ ἀσφαλίζουν τὴν κανονικὴν κίνησιν τοῦ οὐρανοῦ, Τὸν φοβοῦνται, μὲ ἁπλοῦν δὲ πρόσταγμα ἐφόνευσε τὸν δράκοντα, ὅστις ἐνέπνεε τρόμον καὶ ἐσκόρπιζε τὴν καταστροφήν.
- 14
ἰδοὺ ταῦτα μέρη ὁδοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ ἰκμάδα λόγου ἀκουσόμεθα ἐν αὐτῷ· σθένος δὲ βροντῆς αὐτοῦ τίς οἶδεν ὁπότε ποιήσει;
Ἰδοὺ αὐτὰ εἶναι μέρη καὶ ἄκρες μόνον τῆς ἐνεργείας καὶ τῶν ἔργων τοῦ Θεοῦ· τοῦτο δέ, διότι μόνον ἥσυχον καὶ μαλακὸν λόγον ἀντέχομεν ἡμεῖς οἱ ἀσθενεῖς νὰ ἀκούωμεν ἀπὸ Αὐτόν· τὴν δύναμιν δὲ τῆς βροντερᾶς φωνῆς του ποῖος ἠμπορεῖ νὰ τὴν καταλάβῃ, ὅταν θ’ ἀποφασίσῃ νὰ πραγματοποιήσῃ αὐτήν;»
