Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΙΩΒ

Ιώβ, κεφάλαιο 23

17 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (42)
  1. 1

    ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ιὼβ λέγει·

    Λαβὼν δὲ τὸν λόγον ὁ Ἰὼβ λέγει:

  2. 2

    καὶ δὴ οἶδα ὅτι ἐκ χειρός μου ἡ ἔλεγξίς ἐστι, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ βαρεῖα γέγονεν ἐπ᾿ ἐμῷ στεναγμῷ.

    «Καὶ τώρα ἀκόμη, ὕστερα ἀπὸ τὰ ὅσα εἴπατε, γνωρίζω, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην σας ἀπὸ τὴν χεῖρα μου, ὑψωμένην ἀσεβῶς κατὰ τοῦ Θεοῦ, ἐκπέμπεται ὁ ἔλεγχος καὶ τὸ παραπόνον μου, καὶ δι’ αὐτὸ ἡ χείρ Του ἔχει γίνει βαρεῖα ἐξ αἰτίας τοῦ στεναγμοῦ μου καὶ τῶν παραπόνων μου.

  3. 3

    τίς δ᾿ ἄρα γνοίη ὅτι εὕροιμι αὐτὸν καὶ ἔλθοιμι εἰς τέλος;

    Ποῖος δὲ θὰ ἐγνώριζεν, ὅτι θὰ εὕρισκα αὐτὸν καὶ θὰ ἠρχόμην εἰς τὸ τέλος τοῦ δρόμου, ποὺ θὰ μὲ ἔφερεν ἐνώπιόν Του;

  4. 4

    εἴποιμι δὲ ἐμαυτοῦ κρίμα, τὸ δὲ στόμα μου ἐμπλήσαι ἐλέγχων·

    Τότε θὰ ἔλεγα εἰς Αὐτὸν τὴν ὑπόθεσίν μου, διὰ νὰ τὴν κρίνῃ Αὐτὸς καὶ βγάλῃ Αὐτὸς τὴν δικαίαν ἀπόφασιν, τὸ δὲ στόμα μου θὰ ἐγέμιζεν ἀπὸ παράπονα καὶ λόγους ἀποδεικνύοντας τὴν ἀθωότητά μου.

  5. 5

    γνοίην δὲ ἰάματα, ἅ μοι ἐρεῖ, αἰσθοίμην δέ τίνα μοι ἀπαγγελεῖ.

    Θὰ ἐγνώριζα δὲ λόγους θεραπευτικοὺς τῆς ψυχῆς μου, τοὺς ὁποίους θὰ μοῦ ἔλεγε, θὰ ᾐσθανόμην δὲ καὶ θὰ κατενόουν τί θὰ μοῦ εἴπῃ.

  6. 6

    καὶ ἐν πολλῇ ἰσχύϊ ἐπελεύσεταί μοι, εἶτα ἐν ἀπειλῇ μοι οὐ χρήσεται·

    Καὶ θὰ ἔλθῃ εἰς ἐμὲ μὲ πολλὴν δύναμιν, ἔπειτα ὅμως δὲν θὰ μὲ μεταχειρισθῇ μὲ ἀπειλήν.

  7. 7

    ἀλήθεια γὰρ καὶ ἔλεγχος παρ᾿ αὐτοῦ, ἐξαγάγοι δὲ εἰς τέλος τὸ κρίμα μου·

    Διότι ἀπὸ Αὐτὸν ἐκπορεύεται ἀλήθεια καὶ δίκαιος ἔλεγχος, εἴθε δὲ κρίνων με κατὰ ἀλήθειαν καὶ δικαιοσύνην νὰ φέρῃ εἰς θριαμβευτικὸν πέρας τὸ κρινόμενον δίκαιόν μου.

  8. 8

    εἰς γὰρ πρῶτα πορεύσομαι καὶ οὐκέτι εἰμί· τὰ δὲ ἐπ᾿ ἐσχάτοις τί οἶδα;

    Ἀλλὰ ποὺ λοιπὸν θὰ συναντήσω τὸν Θεόν; Διότι ἐὰν πορευθῶ πρὸς τὰ ἐμπρὸς σπεύδων νὰ εἶμαι πρῶτος, καὶ τότε δὲν εἶμαι πλέον πλησίον του· ἐὰν δὲ μείνω μεταξὺ τῶν ἐσχάτων βαδίζων πρὸς τὰ ὀπίσω, καὶ πάλιν τί γνωρίζω περὶ αὐτοῦ;

  9. 9

    ἀριστερὰ ποιήσαντος αὐτοῦ καὶ οὐ κατέσχον· περιβαλεῖ δεξιά, καὶ οὐκ ὄψεται.

    Ὅταν Αὐτὸς ἔκαμε κάτι ἀριστερά, ἐγὼ δὲν τὸν ἐπρόλαβα, θὰ γυρίσῃ δεξιά, καὶ πάλιν δὲν θὰ εἶναι ὁρατός.

  10. 10

    εἶδε γὰρ ἤδη ὁδόν μου, διέκρινε δέ με ὥσπερ τὸ χρυσίον.

    Ζητῶ νὰ μὲ κρίνῃ Αὐτός, διότι εἶδεν Αὐτὸς καὶ γνωρίζει πλέον καλὰ τὴν συμπεριφορὰν καὶ τὸν τρόπον τῆς ζωῆς μου· μὲ διέκρινε δὲ διὰ τοῦ πυρὸς τῶν δοκιμασιῶν, ὅπως βγαίνει ἀπὸ τὸ χωνευτήριον ὁ καθαρὸς χρυσός.

  11. 11

    ἐξελεύσομαι δὲ ἐν ἐντάλμασιν αὐτοῦ, ὁδοὺς γὰρ αὐτοῦ ἐφύλαξα καὶ οὐ μὴ ἐκκλίνω

    Θὰ ἐξέλθω δὲ βαδίζων καὶ συμπεριφερόμενος σύμφωνα μὲ τὰς ἐντολάς του, διότι καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἐφύλαξα τοὺς δρόμους τῶν προσταγμάτων του, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ μέλλον δὲν θὰ παρεκκλίνω ἀπὸ αὐτούς.

  12. 12

    ἀπὸ ἐνταλμάτων αὐτοῦ καὶ οὐ μὴ παρέλθω, ἐν δὲ κόλπῳ μου ἔκρυψα ρήματα αὐτοῦ.

    Δὲν θὰ περάσω μετ’ ἀδιαφορίας ἀπὸ τὰς ἐντολάς του, τοὺς λόγους του δὲ ἔκρυψα εἰς τὰ βάθη τοῦ ἐσωτερικοῦ μου ὡς πολύτιμον θησαυρόν.

  13. 13

    εἰ δὲ καὶ αὐτὸς ἔκρινεν οὕτως, τίς ἐστιν ὁ ἀντειπὼν αὐτῷ; ὃ γὰρ αὐτὸς ἠθέλησε, καὶ ἐποίησε.

    Ἐὰν δὲ καὶ Αὐτὸς ἔκρινε καὶ ἀπεφάσισεν οὕτως καὶ οὐχὶ ὅπως θέλομεν ἡμεῖς, ποῖος εἶναι, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ τὴν τόλμην καὶ τὴν δύναμιν νὰ τοῦ ἀντείπῃ; Κανείς.Διότι ὅ,τι Αὐτὸς ἠθέλησε, συγχρόνως καὶ τὸ ἐποίησε.

  14. 14

    διὰ τοῦτο ἐπ᾿ αὐτῷ ἐσπούδακα, νουθετούμενος δὲ ἐφρόντισα αὐτοῦ.

    Δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ πολλὴν σπουδὴν καὶ ἐνδιαφέρον καὶ φόβον ἔδειξα εἰς Αὐτόν, ὅταν δὲ μὲ ἐνουθέτει, εἴτε μὲ τὰς ἐντολάς του εἴτε μὲ τὴν παιδαγωγίαν του, πολλὴν φροντίδα ἐπέδειξα, διὰ νὰ συμμορφωθῶ πρὸς Αὐτόν.

  15. 15

    ἐπὶ τούτῳ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ κατασπουδασθῶ· κατανοήσω καὶ πτοηθήσομαι ἐξ αὐτοῦ.

    Δι’ αὐτὰ ὅλα, ὅταν ἀντικρύσω τὴν παρουσίαν του, θὰ ἔμβω εἰς θόρυβον καὶ φόβον μεγάλον θὰ τὸν ἀτενίσω καὶ θὰ ἀποπειραθῶ νὰ τὸν παρατηρήσω, ἀλλὰ θὰ καταληφθῶ ἀπὸ φόβον μεγάλον ἐξ Αὐτοῦ.

  16. 16

    Κύριος δὲ ἐμαλάκυνε τὴν καρδίαν μου, ὁ δὲ Παντοκράτωρ ἐσπούδασέ με·

    Ὁ Κύριος ὅμως κατέστησεν ἁπαλὴν καὶ ἄνευ δυνάμεως τὴν καρδίαν μου· ὁ δὲ Παντοκράτωρ μὲ ἐνέβαλεν εἰς σοβαρὰς καὶ ἐμφόβους σκέψεις.

  17. 17

    οὐ γὰρ ᾔδειν ὅτι ἐπελεύσεταί μοι σκότος, πρὸ προσώπου δέ μου ἐκάλυψε γνόφος.

    Διότι, ἔχων ἤρεμον τὴν συνείδησίν μου, δὲν ἐγνώριζα, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ εἰς ἐμὲ σκότος δυστυχίας· ἤδη δὲ ἔπεσεν ὡς πυκνὸν κάλυμμα ἐμπρὸς εἰς τὸ πρόσωπόν μου σύννεφον σκοτεινόν.