Ιουδίθ, κεφάλαιο 7
- 1
Τῌ δ᾿ ἐπαύριον παρήγγειλεν ᾿Ολοφέρνης πάσῃ τῇ στρατιᾷ αὐτοῦ καὶ παντὶ τῷ λαῷ αὐτοῦ, οἳ παρεγένοντο ἐπὶ τὴν συμμαχίαν αὐτοῦ, ἀναζευγνύειν ἐπὶ Βαιτυλούα καὶ τὰς ἀναβάσεις τῆς ὀρεινῆς προκαταλαμβάνεσθαι καὶ ποιεῖν πόλεμον πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ.
Ο δὲ Ὀλοφέρνης διέταξε τὴν ἑπομένην ἡμέραν ὅλην τὴν στρατιάν του καὶ ὅλον τὸν λαόν του, ὁ ὁποῖος εἶχε προστεθῇ εἰς τὴν δύναμίν του ὡς σύμμαχός του, νὰ ξεκινήσουν καὶ νὰ ἐπιτεθοῦν ἐναντίον τῆς Βαιτυλούας. Ἡ διαταγὴ ὥριζε νὰ καταλάβουν κατ’ ἀρχὰς τὰς ὀρεινὰς προσβάσεις τῆς περιοχῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ συμπλακοῦν μὲ τοὺς Ἰσραηλίτας.
- 2
καὶ ἀνέζευξεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ πᾶς ἀνὴρ δυνατὸς αὐτῶν· καὶ ἡ δύναμις αὐτῶν ἀνδρῶν πολεμιστῶν χιλιάδες ἀνδρῶν πεζῶν ἑκατὸν ἑβδομήκοντα καὶ ἱππέων χιλιάδες δεκαδύο, χωρὶς τῆς ἀποσκευῆς καὶ τῶν ἀνδρῶν, οἳ ἦσαν πεζοὶ ἐν αὐτοῖς, πλῆθος πολὺ σφόδρα.
Καὶ πράγματι κατὰ τὴν ἰδίαν ἐκείνην ἡμέραν ἐξεκίνησαν ἐναντίον τῆς Βαιτυλούας ὅλοι οἱ ἰσχυροὶ ἄνδρες τῆς στρατιᾶς τῶν Ἀσσυρίων. Ἡ δύναμις τῶν πολεμιστῶν αὐτῶν ἀνδρῶν τοῦ ἐχθροῦ ἀνήρχετο εἰς ἑκατὸν ἑβδομῆντα χιλιάδες πεζοὺς καὶ δώδεκα χιλιάδες ἱππεῖς, χωρὶς νὰ ὑπολογίζωνται εἰς τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς ὅσοι μετέφεραν τὰς ἀποσκευὰς καὶ οἱ ἄλλοι πεζοπόροι ἄνδρες, τὰ μεταγωγικὰ τμήματα, ποὺ τοὺς συνώδευαν καὶ οἱ ὁποῖοι ἦσαν πολυάριθμοι.
- 3
καὶ παρενέβαλον ἐν τῷ αὐλῶνι πλησίον Βαιτυλούα ἐπὶ τῆς πηγῆς καὶ παρέτειναν εἰς εὖρος ἐπὶ Δωθαΐμ καὶ ἕως Βελβαὶμ καὶ εἰς μῆκος ἀπὸ Βαιτυλούα ἕως Κυαμῶνος, ἥ ἐστιν ἀπέναντι ᾿Εσδρηλών.
Ἐστρατοπέδευσαν δὲ ὅλοι αὐτοὶ εἰς τὴν κοιλάδα, ποὺ εὑρίσκετο κοντὰ εἰς τὴν Βαιτυλούαν, παραπλεύρως τῆς πηγῆς. Καὶ ἀνέπτυξαν τὰς δυνάμεις των εἰς πλάτος πρὸς τὴν Δωθαΐμ καὶ ἕως τὴν Βελβαὶμ καὶ εἰς μῆκος ἀπὸ τὴν Βαιτυλούαν ἕως τὴν Κυαμώνα, ποὺ εὑρίσκετο ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ἐσδρηλών.
- 4
οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, ὡς εἶδον αὐτῶν τὸ πλῆθος, ἐταράχθησαν σφόδρα καὶ εἶπεν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· νῦν ἐκλείξουσιν οὖτοι τὸ πρόσωπον τῆς γῆς πάσης, καὶ οὔτε τὰ ὄρη τὰ ὑψηλὰ οὔτε αἱ φάραγγες οὔτε οἱ βουνοὶ ὑποστήσονται τὸ βάρος αὐτῶν.
Μόλις εἶδαν οἱ Ἰσραηλῖται τὸ πλῆθος αὐτὸ τῶν Ἀσσυρίων, ἐτρόμαξαν πολὺ καὶ εἶπε καθένας πρὸς τὸν πλησίον του: Ὅπως φαίνεται, αὐτοὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ γλείψουν καὶ νὰ καταφάγουν τώρα τὴν ἐπιφάνειαν ὅλης τῆς γῆς μας. Οὔτε δὲ τὰ ὑψηλὰ βουνά μας, οὔτε τὰ φαράγγια, οὔτε οἱ λόφοι μας δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀντέξουν τὸ βάρος τῆς δυνάμεως των. Θὰ μᾶς ἐξοντώσουν ὅλους!
- 5
καὶ ἀναλαβόντες ἕκαστος τὰ σκεύη τὰ πολεμικὰ αὐτῶν καὶ ἀνακαύσαντες πυρὰς ἐπὶ τοὺς πύργους αὐτῶν, ἔμενον φυλάσσοντες ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνην.
Καὶ ἀφοῦ ἐπῆραν καθένας τὰς πολεμικάς του ἀποσκευάς, ἄναψαν φωτιὲς εἰς τοὺς πύργους των καὶ ἔμειναν ἐκεῖ καὶ ἐφύλασσαν τὴν πόλιν των καθ’ ὅλην ἐκείνην τὴν νύκτα.
- 6
τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ ἐξήγαγεν ᾿Ολοφέρνης πᾶσαν τὴν ἵππον αὐτοῦ κατὰ πρόσωπον τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, οἳ ἦσαν ἐν Βαιτυλούᾳ,
Κατὰ δὲ τὴν ἑπομένην ἡμέραν ὁ Ὀλοφέρνης ἔβγαλαν ὅλον τὸ ἱππικόν του καὶ τὸ παρέταξεν ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἱ ὁποῖοι διέμεναν εἰς τὴν Βαιτυλούαν.
- 7
καὶ ἐπεσκέψατο τὰς ἀναβάσεις τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων αὐτῶν ἐφώδευσε καὶ προκατελάβετο αὐτὰς καὶ ἐπέστησεν αὐταῖς παρεμβολὰς ἀνδρῶν πολεμιστῶν, καὶ αὐτὸς ἀνέζευξεν εἰς τὸν λαὸν αὐτοῦ.
Ἦλθε δὲ ὁ ἴδιος ἐπὶ τόπου καὶ εἶδε τὰ σημεῖα ἀναβάσεως πρὸς τὴν πόλιν τῶν Ἰσραηλιτῶν. Εὐρῆκεν ἐπίσης καὶ τὰς πηγάς, ἀπὸ ὅπου ὑδρεύετο ἡ πόλις, καὶ τὰς κατέλαβε. Καὶ ἀφοῦ ἐτοποθέτησεν εἰς αὐτὰς στρατιωτικὰ ἀποσπάσματα ἀνδρῶν του, ἐπέστρεψεν εἰς τὸ στρατόπεδον, ὅπου εὑρίσκετο τὸ κύριον σῶμα τῆς στρατιᾶς του.
- 8
καὶ προσελθόντες αὐτῷ οἱ ἄρχοντες τῶν υἱῶν ῾Ησαῦ καὶ πάντες οἱ ἡγούμενοι τοῦ λαοῦ Μωὰβ καὶ οἱ στρατηγοὶ τῆς παραλίας εἶπαν·
Μόλις δὲ ἔφθασεν εἰς τὴν σκηνήν του, τὸν ἐπλησίασαν οἱ ἄρχοντες τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἡσαῦ, δηλαδὴ τῶν Ἰδουμαίων, καὶ ὅλοι οἰ ἀρχηγοὶ τοῦ στρατοῦ τῶν Μωαβιτῶν, καθὼς καὶ οἱ στρατηγοὶ τῶν παραλιακῶν περιοχῶν, Φοίνικες δηλαδὴ καὶ Φιλισταίοι, καὶ τοῦ εἶπαν:
- 9
ἀκουσάτω δὴ λόγον ὁ δεσπότης ἡμῶν, ἵνα μὴ γένηται θραῦσμα ἐν τῇ δυνάμει σου·
Ἄκουσε, κύριέ μας, αὐτά, ποὺ ἔχομεν σκεφθῆ, διὰ νὰ μὴ γίνῃ καμμία θραῦσις καὶ φθορὰ εἰς τὴν στρατιάν σου.
- 10
ὁ γὰρ λαὸς οὗτος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ οὐ πέποιθαν ἐπὶ τοῖς δόρασιν αὐτῶν, ἀλλ᾿ ἐπὶ τοῖς ὕψεσι τῶν ὀρέων αὐτῶν, ἐν οἷς αὐτοὶ ἐνοικοῦσιν ἐν αὐτοῖς· οὐ γάρ ἐστιν εὐχερὲς προσβῆναι ταῖς κορυφαῖς τῶν ὀρέων αὐτῶν.
Τὰ λέγομεν αὐτά, διότι ὁ λαὸς αὐτὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν δὲν ἐμπιστεύεται εἰς τὰ δόρατα τῶν πολεμιστῶν του, ἀλλ’ εἰς τὰς ὑψηλὰς κορυφὰς τῶν βουνῶν των, εἰς τὰ ὁποῖα κατοικοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Καὶ εἶδες ἀσφαλῶς ὅτι δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἀνεβῇ κανεὶς εἰς τὰς κορυφὰς αὐτὰς τῶν βουνῶν των.
- 11
καὶ νῦν, δέσποτα, μὴ πολέμει πρὸς αὐτούς, καθὼς γίνεται πόλεμος παρατάξεως, καὶ οὐ πεσεῖται ἐκ τοῦ λαοῦ σου ἀνὴρ εἷς.
Δι’ αὐτὸ λοιπόν, κύριέ μας, μὴ ἀνοίγῃς πόλεμον μὲ αὐτούς, μὲ τὸν ἴδιον τρόπον ποὺ πολεμοῦν δύο ἐχθροί, ποὺ παρατάσσονται ἀντιμέτωποι ὁ ἕνας πρὸς τὸν ἄλλον. Ἐὰν προσέξῃς αὐτὸ ποὺ σοῦ λέγομεν, δὲν θὰ πέσῃ νεκρὸς κανεὶς ἄνδρας ἀπὸ τὸν στρατόν σου,
- 12
ἀνάμεινον ἐπὶ τῆς παρεμβολῆς σου διαφυλάσσων πάντα ἄνδρα ἐκ τῆς δυνάμεώς σου, καὶ ἐπικρατησάτωσαν οἱ παῖδές σου τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος, ἣ ἐκπορεύεται ἐκ τῆς ρίζης τοῦ ὄρους,
Μεῖνε εἰς τὸ στρατόπεδόν σου καὶ πρόσεχε ὅλους τοὺς ἄνδρας τῆς στρατιᾶς σου. Εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ οἱ δοῦλοι σου ἂς καταλάβουν καὶ ἂς δεσμεύσουν τὴν πηγὴν τοῦ ὕδατος, ποὺ πηγάζει ἀπὸ τοὺς πρόποδας τοῦ βουνοῦ.
- 13
διότι ἐκεῖθεν ὑδρεύονται πάντες οἱ κατοικοῦντες Βαιτυλούα, καὶ ἀνελεῖ αὐτοὺς ἡ δίψα, καὶ ἐκδώσουσι τὴν πόλιν ἑαυτῶν· καὶ ἡμεῖς καὶ ὁ λαὸς ἡμῶν ἀναβησόμεθα ἐπὶ τὰς πλησίον κορυφὰς τῶν ὀρέων καὶ παρεμβαλοῦμεν ἐπ᾿ αὐταῖς εἰς προφυλακὴν τοῦ μὴ ἐξελθεῖν ἐκ τῆς πόλεως ἄνδρα ἕνα.
Ἐπειδὴ δὲ παίρνουν καὶ πίνουν νερὸ ἀπὸ τὴν πηγὴν αὐτὴν ὅλοι οἰ κάτοικοι τῆς Βαιτυλούας, θὰ ταλαιπωρηθοῦν πολὺ ἀπὸ τὴν δίψαν καὶ θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ παραδώσουν τὴν πόλιν των. Συγχρόνως δὲ ἐμεῖς καὶ ὁ στρατός μας θὰ ἀνεβῶμεν εἰς τὰς γειτονικὰς κορυφὰς τῶν βουνῶν καὶ θὰ στρατοπεδεύσωμεν εἰς αὐτὰς ὡς προφυλακή, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ βγῇ ἀπὸ τὴν πόλιν κανεὶς Ἰσραηλίτης.
- 14
καὶ τακήσονται ἐν τῷ λιμῷ αὐτοὶ καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, καὶ πρὶν ἐλθεῖν τὴν ρομφαίαν ἐπ᾿ αὐτούς, καταστρωθήσονται ἐν ταῖς πλατείαις τῆς οἰκήσεως αὐτῶν.
Ἔτσι θὰ λειώσουν ἀπὸ τὴν πεῖναν καὶ δίψαν οἱ ἴδιοι καὶ οἱ γυναῖκες των καὶ τὰ παιδιά των. Καὶ πρὶν ἐπιτεθοῦν ἐναντίον των οἱ στρατιῶται μας μὲ τὰς ρομφαίας των, αὐτοὶ θὰ πέσουν κατὰ γῆς νεκροὶ εἰς τὰς πλατείας τῆς πόλεως των.
- 15
καὶ ἀνταποδώσεις αὐτοῖς ἀνταπόδομα πονηρόν, ἀνθ᾿ ὧν ἐστασίασαν, καὶ οὐκ ἀπήντησαν τῷ προσώπῳ σου ἐν εἰρήνῃ.
Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ τοὺς ἐκδικηθῇς καὶ θὰ πληρώσουν σκληρὰ τὴν ἀνταρσίαν των ἐναντίον σου καὶ τὴν ἀπόφασίν των νὰ μὴ σὲ ὑποδεχθοῦν εἰρηνικῶς.
- 16
καὶ ἤρεσαν οἱ λόγοι αὐτῶν ἐνώπιον ᾿Ολοφέρνου καὶ ἐνώπιον πάντων τῶν θεραπόντων αὐτοῦ, καὶ συνέταξαν ποιεῖν καθὼς ἐλάλησαν.
Τὰ λόγια των αὐτὰ ἔγιναν δεκτὰ μὲ ἰδιαιτέραν εὐχαρίστησιν ἀπὸ τὸν Ὀλοφέρνην καὶ ὅλους τοὺς ἐπιτελεῖς του καὶ ἀπεφάσισαν νὰ ἐνεργήσουν, ὅπως τοὺς συνεβούλευσαν ἐκεῖνοι.
- 17
καὶ ἀπῇρε παρεμβολὴ υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ μετ᾿ αὐτῶν χιλιάδες πέντε υἱῶν ᾿Ασσοὺρ καὶ παρενέβαλον ἐν τῷ αὐλῶνι καὶ προκατελάβοντο τὰ ὕδατα καὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
Ἐσηκώθη λοιπὸν ἀμέσως ἕνα ἀπόσπασμα τοῦ στρατοῦ τῶν Ἀμμωνιτῶν καὶ μαζί των πέντε χιλιάδες Ἀσσύριοι καὶ ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὴν κοιλάδα. Καὶ ἐντὸς ὀλίγου κατέλαβαν τοὺς χώρους, ἀπὸ ὅπου ὑδρεύοντο οἱ Ἰσραηλῖται, καθὼς καὶ τὰς ἄλλας πηγὰς τῶν ὑδάτων.
- 18
καὶ ἀνέβησαν υἱοὶ ῾Ησαῦ καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν καὶ παρενέβαλον ἐν τῇ ὀρεινῇ ἀπέναντι Δωθαΐμ. καὶ ἀπέστειλαν ἐξ αὐτῶν πρὸς νότον καὶ ἀπηλιώτην ἀπέναντι ᾿Εγρεβήλ, ἥ ἐστι πλησίον Χούς, ἥ ἐστιν ἐπὶ τοῦ χειμάρρου Μοχμούρ. καὶ ἡ λοιπὴ στρατιὰ τῶν ᾿Ασσυρίων παρενέβαλον ἐν τῷ πεδίῳ καὶ ἐκάλυψαν πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς· καὶ αἱ σκηναὶ καὶ αἱ ἀπαρτίαι αὐτῶν κατεστρατοπέδευσαν ἐν ὄχλῳ πολλῷ καὶ ἦσαν εἰς πλῆθος πολὺ σφόδρα.
Ἐν συνεχείᾳ οἱ Ἰδουμαῖοι καὶ οἱ Ἀμμωνῖται ἀνέβηκαν εἰς τὰ ὑψώματα καὶ ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχήν, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Δωθαΐμ. Ἔστειλαν δὲ ἕνα τμῆμα των νὰ καταλάβῃ θέσεις πρὸς νότον καὶ πρὸς ἀνατολάς, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ἐγρεβήλ, ποὺ εὑρίσκετο κοντὰ εἰς τὴν Χοῦς, ἡ ὁποία ἔκειτο παραπλεύρως τοῦ χειμάρρου Μοχμούρ. Ὁ δὲ ὑπόλοιπος στρατὸς τῶν Ἀσσυρίων ἐστρατοπέδευσεν εἰς τὴν πεδιάδα καὶ ἐκάλυψαν ὅλην τὴν ἐπιφάνειαν τῆς περιοχῆς ἐκείνης. Μαζί των ἐστρατοπέδευσαν καὶ ὄχλοι πολλοί, ποὺ ἐφρόντιζαν διὰ τὰς σκηνὰς καὶ τὰς ἀποσκευάς των. Ὅλοι αὐτοὶ ἀποτελοῦσαν ἕνα πολυάριθμον πλῆθος.
- 19
Καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἀνεβόησαν πρὸς Κύριον Θεὸν αὐτῶν, ὅτι ὠλιγοψύχησε τὸ πνεῦμα αὐτῶν, ὅτι ἐκύκλωσαν πάντες οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν καὶ οὐκ ἦν διαφυγεῖν ἐκ μέσου αὐτῶν.
Ὅταν εἶδαν οἱ Ἰσραηλῖται τὰς κυκλωτικὰς αὐτὰς κινήσεις ὅλων τῶν ἐχθρῶν των καὶ ἀντελήφθησαν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ξεφύγουν μέσα ἀπὸ τὰ χέρια των, ἔχασαν τὸ θάρρος των καὶ ἄρχισαν νὰ κραυγάζουν πρὸς τὸν Κύριον καὶ Θεόν των.
- 20
καὶ ἔμεινε κύκλῳ αὐτῶν πᾶσα παρεμβολὴ ᾿Ασσούρ, οἱ πεζοὶ καὶ τὰ ἅρματα καὶ οἱ ἱππεῖς αὐτῶν, ἡμέρας τριακοντατέσσαρας. καὶ ἐξέλιπε πάντας τοὺς κατοικοῦντας Βαιτυλούα πάντα τὰ ἀγγεῖα αὐτῶν τῶν ὑδάτων,
Ἡ πολιορκία τῆς πόλεως των ἀπὸ ὅλην τὴν στρατιὰν τῶν Ἀσσυρίων, τοὺς πεζούς, τὰ ἅρματα καὶ τοὺς ἱππεῖς των, διαρκοῦσε ἤδη ἐπὶ τριάντα τέσσερις ἡμέρας. Ἔτσι εἶχαν ἀδειάσει πλέον ὅλα τὰ δοχεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα εἶχαν μαζεύσει νερὸ ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Βαιτυλούας.
- 21
καὶ οἱ λάκκοι ἐξεκενοῦντο, καὶ οὐκ εἶχον πιεῖν εἰς πλησμονὴν ὕδωρ ἡμέραν μίαν, ὅτι ἐν μέτρῳ ἐδίδοσαν αὐτοῖς πιεῖν.
Ἄδειασαν ἐπίσης καὶ αἱ δεξαμεναὶ τῆς πόλεως καὶ δὲν εἶχαν νερὸ διὰ νὰ ἰκανοποιήσουν τὴν δίψαν των οὔτε διὰ μίαν ἀκόμη ἡμέραν. Καὶ αὐτὸ ποὺ ἔπιναν, ἦτο ὀλιγοστόν, διότι τοὺς ἐδίδετο μὲ μέτρον.
- 22
καὶ ἠθύμησαν τὰ νήπια αὐτῶν, καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καὶ οἱ νεανίσκοι ἐξέλιπον ἀπὸ τῆς δίψης καὶ ἔπιπτον ἐν ταῖς πλατείαις τῆς πόλεως καὶ ἐν ταῖς διόδοις τῶν πυλῶν, καὶ οὐκ ἦν κραταίωσις ἔτι ἐν αὐτοῖς.
Λόγῳ αὐτῆς τῆς λειψυδρίας ἐταλαιπωρήθηκαν πολὺ τὰ νήπιά των, οἱ δὲ γυναῖκες των καὶ οἱ νέοι των ἑξαντλήθηκαν ἀπὸ τὴν δίψαν καὶ ἔπεφταν κατὰ γῆς εἰς τὰς πλατείας τῆς πόλεως καὶ εἰς τὰς διόδους τῶν πυλῶν. Δὲν εἶχαν πλέον μέσα των καμμίαν δύναμιν.
- 23
καὶ ἐπισυνήχθησαν πᾶς ὁ λαὸς ἐπὶ ᾿Οζίαν καὶ τοὺς ἄρχοντας τῆς πόλεως, οἱ νεανίσκοι καὶ αἱ γυναῖκες καὶ τὰ παιδία, καὶ ἀνεβόησαν φωνῇ μεγάλῃ καὶ εἶπαν ἐναντίον πάντων τῶν πρεσβυτέρων·
Ἐξ αἰτίας δὲ αὐτῆς τῆς μεγάλης δοκιμασίας ἐμαζεύθηκαν ὅλοι οἰ Ἰσραηλῖται καὶ ἐπῆγαν εἰς τὸν Ὀζίαν καὶ τοὺς ἄλλους ἄρχοντας τῆς πόλεως καὶ ὅλοι μαζί, νέοι, γυναῖκες καὶ παιδιά, ἐφώναξαν μὲ μεγάλην φωνὴν καὶ εἶπαν πρὸς ὅλους τοὺς προεστούς:
- 24
κρίναι ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον ἡμῶν καὶ ὑμῶν, ὅτι ἐποιήσατε ἐν ἡμῖν ἀδικίαν μεγάλην οὐ λαλήσαντες εἰρηνικὰ μετὰ τῶν υἱῶν ᾿Ασσούρ.
Εἴθε νὰ κρίνῃ ὁ Θεὸς μεταξὺ ἠμῶν καὶ ὑμῶν! Διεπράξατε μεγάλην ἀδικίαν εἰς βάρος μας, μὲ τὸ ὅτι ἐπήρατε τὴν ἀπόφασιν νὰ μὴ ὑποδεχθῆτε εἰρηνικῶς τοὺς Ἀσσυρίους!
- 25
καὶ νῦν οὐκ ἔστι βοηθὸς ἡμῶν, ἀλλὰ πέπρακεν ἡμᾶς ὁ Θεὸς εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν τοῦ καταστρωθῆναι ἐναντίον αὐτῶν ἐν δίψῃ καὶ ἀπωλείᾳ μεγάλῃ.
Καὶ τώρα πλέον δὲν ὑπάρχει κανεὶς νὰ μᾶς βοηθήσῃ! Ἀκόμη καὶ ὁ Θεὸς μᾶς ἐπώλησε καὶ μᾶς ἄφησεν εἰς τὰ χέρια των, διὰ νὰ πέσωμεν κατὰ γῆς ἐμπρός των ἑξαντλημένοι ἀπὸ τὴν δίψαν καὶ νὰ πάθωμεν μεγάλην καταστροφήν!
- 26
καὶ νῦν ἐπικαλέσασθε αὐτοὺς καὶ ἔκδοσθε τὴν πόλιν πᾶσαν εἰς προνομὴν τῷ λαῷ ᾿Ολοφέρνου καὶ πάσῃ τῇ δυνάμει αὐτοῦ·
Τώρα λοιπὸν καλέσατέ τους καὶ παραδώσατε ὅλην τὴν πόλιν ὡς λάφυρον εἰς τὸν στρατὸν τοῦ Ὀλοφέρνους καὶ εἰς ὅλην τὴν πολεμικὴν δύναμίν του.
- 27
κρεῖσσον γὰρ ἡμῖν γενηθῆναι αὐτοῖς εἰς διαρπαγήν, ἐσόμεθα γὰρ εἰς δούλους, καὶ ζήσεται ἡ ψυχὴ ἡμῶν, καὶ οὐκ ὀψόμεθα τὸν θάνατον τῶν νηπίων ἡμῶν ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ τέκνα ἡμῶν ἐκλειπούσας τὰς ψυχὰς αὐτῶν.
Διότι μᾶς εἶναι προτιμότερον νὰ μᾶς ἀρπάξουν αὐτοὶ σὰν λάφυρα. Ἔτσι θὰ γίνωμεν βεβαίως δοῦλοι των, ἀλλ' ὅμως θὰ ζήσωμεν, ἔστω σὰν σκλάβοι, καὶ δὲν θὰ βλέπωμεν νὰ πεθαίνουν ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια μας ἑξαντλημένα τὰ νήπιά μας, οἱ γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά μας.
- 28
μαρτυρόμεθα ὑμῖν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ Κύριον τῶν πατέρων ἡμῶν, ὃς ἐκδικεῖ ἡμᾶς κατὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ κατὰ τὰ ἁμαρτήματα τῶν πατέρων ἡμῶν, ἵνα μὴ ποιήσῃ κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ σήμερον.
Σᾶς ἐξορκίζομεν ἐνώπιον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μας καὶ Κυρίου τῶν πατέρων μας, ὁ Ὁποῖος μᾶς τιμωρεῖ ἀσφαλῶς διὰ τὰς ἁμαρτίας μας καὶ διὰ τὰς παρανομίας τῶν πατέρων μας. Ζητοῦμεν νὰ κάμετε αὐτό, ποὺ σᾶς λέγομεν, διὰ νὰ μὴ μᾶς ἀφήσῃ ὁ Θεὸς τελικῶς εἰς τὴν κατάστασιν ποὺ εὑρισκόμεθα καὶ χαθῶμεν κατὰ τὴν σημερινὴν ἡμέραν.
- 29
καὶ ἐγένετο κλαυθμὸς μέγας ἐν μέσῳ τῆς ἐκκλησίας πάντων ὁμοθυμαδὸν καὶ ἐβόησαν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν φωνῇ μεγάλῃ.
Καὶ ἔγινε μέγας θρῆνος καὶ κοπετὸς ἀπὸ ὅλους μαζὶ τοὺς Ἰσραηλίτας, ποὺ εἶχαν συναχθῆ ἐκεῖ· καὶ ἐκραύγασαν μὲ μεγάλην φωνὴν καὶ μίαν ψυχὴν πρὸς τὸν Κύριον καὶ Θεόν των.
- 30
καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ᾿Οζίας· θαρσεῖτε, ἀδελφοί, διακαρτερήσωμεν ἔτι πέντε ἡμέρας, ἐν αἷς ἐπιστρέψει Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐφ᾿ ἡμᾶς, οὐ γὰρ ἐγκαταλείψει ἡμᾶς εἰς τέλος·
Εἶπε δὲ πρὸς αὐτοὺς ὁ ἄρχων Ὀζίας: Θάρρος, ἀδελφοί! Ἂς ὑπομείνωμεν ἀκόμη πέντε ἡμέρας καὶ ὁπωσδήποτε ὁ Κύριος καὶ Θεός μας θὰ στρέψῃ τὸ ἔλεος Του ἐπάνω μας, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ μᾶς ἀφήσῃ τελικῶς ἀβοηθήτους.
- 31
ἐὰν δὲ διέλθωσιν αὗται καὶ μὴ ἔλθῃ ἐφ᾿ ἡμᾶς βοήθεια, ποιήσω κατὰ τὰ ρήματα ὑμῶν. καὶ ἐσκόρπισε τὸν λαὸν εἰς τὴν ἑαυτοῦ παρεμβολήν, καὶ ἐπὶ τὰ τείχη καὶ τοὺς πύργους τῆς πόλεως αὐτῶν ἀπῆλθον, καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ τέκνα εἰς τοὺς οἴκους αὐτῶν ἐξαπέστειλε· καὶ ἦσαν ἐν ταπεινώσει πολλῇ ἐν τῇ πόλει.
Ἐὰν ὅμως περάσῃ τὸ διάστημα τῶν πέντε ἡμερῶν, ποὺ σᾶς εἶπα, καὶ δὲν ἔλθῃ καμμία βοήθεια πρὸς ἐμᾶς, θὰ κάμω αὐτὸ ποὺ εἴπατε. Μὲ τὰ λόγια αὐτὰ ἔπεισε τὸν λαὸν καὶ τοὺς διεσκόρπισε, καθένα εἰς τὴν θέσιν του καὶ τὴν σκοπιάν του. Καὶ ἐπέστρεψαν ἔτσι εἰς τὰ τείχη καὶ τοὺς πύργους τῆς πόλεως. Ἔστειλεν ἐπίσης ὁ Ὀζίας εἰς τὰ σπίτια των καὶ τὰς γυναῖκας μὲ τὰ παιδιά των. Ὅλη δὲ ἡ πόλις εἶχε βυθισθῇ εἰς θλῖψιν μεγάλην καὶ συντριβήν.
