Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΙΟΥΔΙΘ

Ιουδίθ, κεφάλαιο 14

19 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (16)
  1. 1

    ΚΑΙ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ᾿Ιουδίθ· ἀκούσατε δή μου, ἀδελφοί, καὶ λαβόντες τὴν κεφαλὴν ταύτην κρεμάσατε αὐτὴν ἐπὶ τῆς ἐπάλξεως τοῦ τείχους ὑμῶν.

    Αμέσως μετὰ ταῦτα εἶπε πρὸς αὐτοὺς ἡ Ἰουδίθ: Ἀκουστέ με, σᾶς παρακαλῶ, ἀδελφοί μου. Πάρετε αὐτὸ τὸ κεφάλι καὶ κρεμᾶστε τὸ εἰς τὴν ἔπαλξιν τοῦ τείχους μας.

  2. 2

    καὶ ἔσται ἡνίκα ἂν διαφαύσῃ ὁ ὄρθρος καὶ ἐξέλθῃ ὁ ἥλιος ἐπὶ τὴν γῆν, ἀναλήψεσθε ἕκαστος τὰ σκεύη τὰ πολεμικὰ ὑμῶν καὶ ἐξελεύσεσθε πᾶς ἀνὴρ ἰσχύων ἔξω τῆς πόλεως καὶ δώσετε ἀρχηγὸν εἰς αὐτοὺς ὡς καταβαίνοντες ἐπὶ τὸ πεδίον εἰς τὴν προφυλακὴν υἱῶν ᾿Ασσούρ, καὶ οὐ καταβήσεσθε.

    Καὶ ὅταν χαράξῃ τὸ πρωῒ καὶ βγῇ ὁ ἥλιος διὰ νὰ φωτίσῃ τὴν γῆν, πάρετε καθένας σας τὰ ὅπλα σας καὶ τὰ πολεμικά σας ἐξαρτήματα, καὶ βγῆτε ὅλοι οἰ δυνατοὶ ἄνδρες ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη. Νὰ βάλετε δὲ σεῖς, οἱ ἄρχοντες, ἕνα ἐπὶ κεφαλῆς των, διὰ νὰ κανονίζῃ τὴν πορείαν των, ὥστε νὰ κατεβοῦν πρὸς τὴν πεδιάδα μέχρι ποὺ νὰ φαίνωνται ἀπὸ τὰ προκεχωρημένα φυλάκια τῶν Ἀσσυρίων. Νὰ μὴ προχωρήσουν ὅμως πιὸ κάτω.

  3. 3

    καὶ ἀναλαβόντες οὗτοι τὰς πανοπλίας αὐτῶν πορεύσονται εἰς τὴν παρεμβολὴν αὐτῶν καὶ ἐγεροῦσι τοὺς στρατηγοὺς τῆς δυνάμεως ᾿Ασσούρ· καὶ συνδραμοῦνται ἐπὶ τὴν σκηνὴν ᾿Ολοφέρνου καὶ οὐχ εὑρήσουσιν αὐτόν, καὶ ἐπιπεσεῖται ἐπ᾿ αὐτου’ς φόβος, καὶ φεύξονται ἀπὸ προσώπου ὑμῶν.

    Ὅταν σᾶς ἰδοῦν οἱ στρατιῶται τῆς ἐμπροσθοφυλακῆς τῶν Ἀσσυρίων, θὰ ἀναλάβουν τὰς πανοπλίας των, θὰ ὑπάγουν εἰς τὸ στρατόπεδον των καὶ θὰ ξυπνήσουν ἀμέσως τοὺς στρατηγοὺς τῆς στρατιᾶς τῶν Ἀσσυρίων. Θὰ τρέξουν δὲ μαζὶ πρὸς τὴν σκηνὴν τοῦ Ὀλοφέρνους καί, ἐπειδὴ δὲν θὰ τὸν βροῦν, θὰ κυριευθοῦν ἀπὸ φόβον καὶ θὰ φύγουν πανικόβλητοι ἀπὸ ἐμπρός σας.

  4. 4

    καὶ ἐπακολουθήσαντες ὑμεῖς καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες πᾶν ὅριον ᾿Ισραήλ, καταστρώσατε αὐτοὺς ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν.

    Καὶ ἀφοῦ τοὺς καταδιώξετε σεῖς καὶ ὅλοι, ὅσοι κατοικοῦν εἰς τὴν ἐπικράτειαν τοῦ Ἰσραήλ, νὰ τοὺς ξαπλώσετε κατὰ γῆς νεκρούς, καθὼς θὰ τρέχουν εἰς τοὺς δρόμους τῆς φυγῆς των.

  5. 5

    πρὸ δὲ τοῦ ποιῆσαι ταῦτα, καλέσατέ μοι ᾿Αχιὼρ τὸν ᾿Αμανίτην, ἵνα ἰδὼν ἐπιγνῷ τὸν ἐκφαυλίσαντα τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ αὐτὸν ὡς εἰς θάνατον ἀποστείλαντα εἰς ἡμᾶς.

    Πρὶν νὰ κάμετε ὅμως αὐτὰ ποὺ σᾶς λέγω, φωνάξτε μου τὸν Ἀμμανίτην Ἀχιώρ, διὰ νὰ ἰδῇ καὶ ἀνάγνωρίσῃ τὸ κεφάλη ἐκείνου, ὁ ὁποῖος κατεφρόνησε καὶ ὑπετίμησε τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ἔστειλε καὶ τὸν ἴδιον ἀνάμεσά μας, διὰ νὰ πεθάνη μαζί μας.

  6. 6

    καὶ ἐκάλεσαν τὸν ᾿Αχιὼρ ἐκ τοῦ οἴκου ᾿Οζία· ὡς δὲ ἦλθε καὶ εἶδε τὴν κεφαλὴν ᾿Ολοφέρνου ἐν χειρὶ ἀνδρὸς ἑνὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ λαοῦ, ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον, καὶ ἐξελύθη τὸ πνεῦμα αὐτοῦ.

    Καὶ ἐκάλεσαν πράγματι τὸν Ἀχιώρ, ὁ ὁποῖος εὑρίσκετο εἰς τὸ σπίτι τοῦ Ὀζία. Μόλις δὲ ἦλθεν ὁ Ἀχιὼρ καὶ εἶδε τὸ κεφάλι τοῦ Ὀλοφέρνους, ποὺ τὸ ἐκρατοῦσεν εἰς τὸ χέρι του ἕνας ἄνδρας ἀπὸ τὴν συνάθροισιν τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἔπεσε μὲ τὸ πρόσωπον κατὰ γῆς καὶ ἐλιποθύμησε.

  7. 7

    ὡς δὲ ἀνέλαβον αὐτόν, προσέπεσε τοῖς ποσὶν ᾿Ιουδὶθ καὶ προσεκύνησε τῷ προσώπῳ αὐτῆς καὶ εἶπεν· εὐλογημένη σὺ ἐν παντὶ σκηνώματι ᾿Ιούδα καὶ ἐν παντὶ ἔθνει, οἵτινες ἀκούσαντες τὸ ὄνομά σου ταραχθήσονται·

    Ὅταν δὲ τὸν συνέφεραν ἀπὸ τὴν λιποθυμίαν, ἔπεσεν ἐμπρὸς εἰς τὰ πόδια τῆς Ἰουδὶθ καὶ ἐπροσκύνησεν ἐνώπιόν της καὶ εἶπεν: Εἶσαι καὶ θὰ εἶσαι δοξασμένη σὺ εἰς κάθε τόπον τῶν Ἰουδαίων καὶ εἰς κάθε ἔθνος. Ὅταν θὰ ἀκούουν αὐτοὶ τὸ ὄνομά σου, θὰ κυριεύωνται ἀπὸ ἔκπληξιν καὶ ταραχήν.

  8. 8

    καὶ νῦν ἀνάγγειλόν μοι ὅσα ἐποίσας ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις. καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ ᾿Ιουδὶθ ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ πάντα, ὅσα ἦν πεποιηκυῖα, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐξῆλθεν ἕως οὗ ἐλάλει αὐτοῖς.

    Πές μου τώρα, σὲ παρακαλῶ, αὐτά, ποὺ ἔκαμες κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτάς. Καὶ ἡ Ἰουδὶθ τοῦ ἐδιηγήθη ἐνώπιον τοῦ λαοῦ ὅλα, σὰ ἔκαμεν ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἐβγῆκεν ἀπὸ τὰ τείχη τῆς Βαιτυλούας καὶ ἕως τὴν στιγμὴν ἐκείνην, ποὺ ὡμιλοῦσε πρὸς αὐτούς.

  9. 9

    ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλοῦσα, ἠλάλαξεν ὁ λαὸς φωνῇ μεγάλῃ καὶ ἔδωκε φωνὴν εὐφρόσυνον ἐν τῇ πόλει αὐτῶν.

    Μόλις δὲ ἔπαυσε νὰ ὁμιλῇ, ἐξέσπασαν εἰς ἀλαλαγμοὺς μὲ μεγάλην φωνὴν οἱ Ἰσραηλῖται καὶ ἐγέμισαν τὴν πόλιν των μὲ φωνὰς χαρὰς καὶ εὐφροσύνης.

  10. 10

    ἰδὼν δὲ ᾿Αχιὼρ πάντα, ὅσα ἐποίησεν ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐπίστευσε τῷ Θεῷ σφόδρα καὶ περιετέμετο τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ καὶ προσετέθη πρὸς τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.

    Ὁ δὲ Ἀχιώρ, ὅταν εἶδεν ὅλα, ὅσα ἔκαμεν ὁ Θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἐπίστευσε μὲ ὅλην τὴν δύναμίν του εἰς αὐτὸν τὸν Θεόν. Καὶ ἀφοῦ περιέκοψε τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας του, ὡς δεῖγμα ὅτι ἀφιερώνετο εἰς τὸν Κύριον, προσετέθη εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν πολιτῶν τοῦ Ἰσραὴλ ἀπὸ τότε καὶ ἑξῆς, ἕως τὴν ἡμέραν αὐτήν, ποὺ γράφονται αὐτά.

  11. 11

    ῾Ηνίκα δὲ ὁ ὄρθρος ἀνέβη, καὶ ἐκρέμασαν τὴν κεφαλὴν ᾿Ολοφέρνου ἐκ τοῦ τείχους, καὶ ἀνέλαβε πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ τὰ ὅπλα αὐτοῦ καὶ ἐξήλθοσαν κατὰ σπείρας ἐπὶ τὰς ἀναβάσεις τοῦ ὄρους.

    Μόλις λοιπὸν ἐξημέρωσεν ἡ ἄλλη ἡμέρα, ἐκρέμασαν οἱ Ἰουδαῖοι τὸ κεφάλι τοῦ Ὀλοφέρνους ἀπὸ τὸ τεῖχος. Καὶ ἀφοῦ ἐπῆρε κάθε Ἰσραηλίτης πολεμιστὴς τὰ ὅπλα του, ἐβγῆκαν ὅλοι κατὰ τμήματα πρὸς τὰς στενὰς διαβάσεις, ἀπὸ ὅπου ἀνέβαιναν εἰς τὸ βουνό των.

  12. 12

    οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Ασσοὺρ ὡς εἶδον αὐτούς, διέπεμψαν ἐπὶ τοὺς ἡγουμένους αὐτῶν· οἱ δὲ ἦλθον ἐπὶ στρατηγοὺς καὶ χιλιάρχους καὶ ἐπὶ πάντα ἄρχοντα αὐτῶν.

    Ὅταν τοὺς εἶδαν οἱ Ἀσσύριοι, ἔστειλαν ἀγγελιαφόρους καὶ εἰδοποίησαν τοὺς ἀρχηγούς των. Καὶ αὐτοὶ ἦλθαν καὶ ἐνημέρωσαν τοὺς στρατηγοὺς καὶ χιλιάρχους των καὶ κάθε ἄρχοντά των.

  13. 13

    καὶ παρεγένοντο ἐπὶ τὴν σκηνὴν ᾿Ολοφέρνου καὶ εἶπαν τῷ ὄντι ἐπὶ πάντων τῶν αὐτοῦ· ἔγειρον δὴ τὸν κύριον ἡμῶν, ὅτι ἐτόλμησαν οἱ δοῦλοι καταβαίνειν ἐφ᾿ ἡμᾶς εἰς πόλεμον, ἵνα ἐξολοθρευθῶσιν εἰς τέλος.

    Ἐπῆγαν δὲ ἀμέσως εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ Ὀλοφέρνους καὶ εἶπαν εἰς ἐκεῖνον, ποὺ ἦτο ἐπὶ κεφαλῆς ὅλου τοῦ προσωπικοῦ του: Ξύπνησε γρήγορα τὸν κύριόν μας, διότι οἱ σκλάβοι Ἰουδαῖοι ἐτόλμησαν καὶ κατεβαίνουν ἐναντίον μας διὰ πόλεμον. Τοὺς περιμένει ὅμως ὁλοκληρωτικὴ ἐξόντωσις.

  14. 14

    καὶ εἰσῆλθε Βαγώας καὶ ἔκρουσε τὴν αὐλαίαν τῆς σκηνῆς· ὑπενοεῖτο γὰρ καθεύδειν αὐτὸν μετὰ ᾿Ιουδίθ·

    Ἐμβῆκε λοιπὸν ὁ Βαγώας μὲ προσοχὴν καὶ ἐκτύπησε μὲ τρόπον τὸ παραπέτασμα τῆς σκηνῆς, διότι ἐνόμιζεν ὅτι ὁ Ὀλοφέρνης ἐκοιμᾶτο μαζὶ μὲ τὴν Ἰουδίθ.

  15. 15

    ὡς δὲ οὐδεὶς ἐπήκουσε, διαστείλας εἰσῆλθεν εἰς τὸν κοιτῶνα καὶ εὗρεν αὐτὸν ἐπὶ τῆς χελωνίδος ἐρριμμένον νεκρόν, καὶ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἀφῄρετο ἀπ᾿ αὐτοῦ.

    Ὅταν ὅμως ἀντελήφθη ὅτι δὲν ἄκουσε κανεὶς τὸ κτύπημά του, παρεμέρισε τὸ παραπέτασμα, ἐμβῆκεν εἰς τὸν κοιτῶνα καὶ εὑρῆκε τὸν Ὀλοφέρνην νεκρόν! Ἦτο πεσμένος δίπλα εἰς τὸ κρεββάτι του, εἰς τὸ κατώφλι τῆς κυρίας σκηνῆς του, τὸ δὲ κεφάλι του εἶχε κοπῆ καὶ ἔλειπεν!

  16. 16

    καὶ ἐβόησε φωνῇ μεγάλῃ μετὰ κλαυθμοῦ καὶ στεναγμοῦ καὶ βοῆς ἰσχυρᾶς καὶ διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ.

    Ἐκραύγασε τότε μὲ μεγάλην φωνὴν καὶ ἄρχισε νὰ κλαίῃ, νὰ ἀναστενάζῃ καὶ νὰ βοᾷ δυνατά. Ἔσχισε δὲ καὶ τὰ ἐνδύματά του, διὰ νὰ δείξῃ τὴν λύπην του διὰ τὸν θάνατον τοῦ ἀρχιστρατήγου του.

  17. 17

    καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν σκηνήν, οὗ ἦν ᾿Ιουδὶθ καταλύουσα, καὶ οὐχ εὗρεν αὐτήν· καὶ ἐξεπήδησεν εἰς τὸν λαὸν κράζων·

    Ἐμβῆκε κατόπιν εἰς τὴν σκηνήν, ὅπου ἐκοιμᾶτο τὰς προηγουμένας ἡμέρας ἡ Ἰουδίθ, καὶ δὲν τὴν εὑρῆκε. Καὶ ἀμέσως ἔτρεξε μὲ πηδήματα πρὸς τοὺς Ἀσσυρίους, ποὺ τὸν ἐπερίμεναν, καὶ ἐφώναζεν:

  18. 18

    ἠθέτησαν οἱ δοῦλοι, ἐποίησεν αἰσχύνην μία γυνὴ τῶν ῾Εβραίων εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως Ναβουχοδονόσορ· ὅτι ἰδοὺ ᾿Ολοφέρνης χαμαί, καὶ ἡ κεφαλὴ οὐκ ἔστιν ἐπ᾿ αὐτῷ.

    Ἐπανεστάτησαν καὶ μᾶς ἐξηπάτησαν οἱ σκλάβοι! Μιὰ γυναῖκα τῶν Ἑβραίων ἐξευτέλισε τὸν βασιλικὸν οἶκον τοῦ Ναβουχοδονόσορος! Νά! Ὁ Ὀλοφέρνης κείτεται κάτω νεκρὸς καὶ τὸ κεφάλι του δὲν εἶναι εἰς τὸ σῶμα του!

  19. 19

    ὡς δὲ ἤκουσαν ταῦτα τὰ ρήματα οἱ ἄρχοντες τῆς δυνάμεως ᾿Ασσούρ, τοὺς χιτῶνας αὐτῶν διέρρηξαν, καὶ ἐταράχθη ἡ ψυχὴ αὐτῶν σφόδρα, καὶ ἐγένετο αὐτῶν κραυγὴ καὶ βοὴ μεγάλη σφόδρα ἐν μέσῳ τῆς παρεμβολῆς.

    Μόλις ἄκουσαν τὰ λόγια αὐτὰ οἱ ἀξιωματοῦχοι τῆς στρατιᾶς τῶν Ἀσσυρίων, ἔσχισαν τοὺς χιτῶνας των εἰς ἔνδειξιν πένθους. Καὶ ἐκυριεύθη ἡ ψυχή των ἀπὸ πολὺ μεγάλην ταραχήν. Ἄρχισαν δὲ νὰ κραυγάζουν καὶ νὰ φωνάζουν πολὺ δυνατὰ μέσα εἰς τὸ στρατόπεδον.