Ιεζεκιήλ, κεφάλαιο 18
- 1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
Ωμίλησε δὲ ὁ Κύριος πάλιν καὶ μοῦ εἶπεν:
- 2
υἱὲ ἀνθρώπου, τί ὑμῖν ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγοντες· οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα καὶ οἱ ὀδόντες τῶν τέκνων ἐγομφίασαν;
Ἄνθρωπε, τὶ εἶναι αὐτὴ ἡ παροιμία σας ποὺ κυκλοφορεῖ μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἱ ὁποῖοι λέγουν: « Οἱ πατέρες ἔφαγαν ἄγουρο σταφύλι καὶ ἐμούδιασαν τὰ δόντια τῶν παιδιῶν των»;
- 3
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν γένηται ἔτι λεγομένη ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τῷ ᾿Ισραήλ·
Βεβαιώνω ἐνόρκως, λέγει ὁ Κύριος, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐξακολουθῇ νὰ λέγεται αὐτὴ ἡ παροιμία μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν.
- 4
ὅτι πᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἐμαί εἰσιν, ὃν τρόπον ἡ ψυχὴ τοῦ πατρός, οὕτως καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ υἱοῦ, ἐμαί εἰσιν· ἡ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα, αὕτη ἀποθανεῖται. -
Σᾶς τονίζω ἤδη ὅτι ὅλαι αἱ ψυχαὶ τῶν ἀνθρώπων εἶναι ἰδικαί μου· Ἐγὼ ἔφερα εἰς τὴν ὕπαρξιν καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ πατρὸς καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ υἱοῦ.Ἰδικαί μου, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι αἱ ψυχαὶ καὶ τὰς ὁρίζω Ἐγώ.Κάθε ψυχὴ λοιπὸν ἡ ὁποία ἁμαρτάνει, αὐτὴ καὶ μόνον θὰ ἀποθνῄσκῃ.
- 5
῾Ο δὲ ἄνθρωπος ὃς ἔσται δίκαιος, ὁ ποιῶν κρίμα καὶ δικαιοσύνην,
Ἕνας ἄνθρωπος ποὺ εἶναι δίκαιος καὶ ἐνάρετος, ὁ ὁποῖος κρίνει καὶ φέρεται μὲ δικαιοσύνην,
- 6
ἐπὶ τῶν ὀρέων οὐ φάγεται καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ οὐ μὴ ἐπάρῃ πρὸς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ οὐ μὴ μιάνῃ καὶ πρὸς γυναῖκα ἐν ἀφέδρῳ οὖσαν οὐ προσεγγιεῖ
αὐτὸς δηλαδὴ ποὺ δὲν θὰ λάβῃ μέρος εἰς τὰ γεύματα ποὺ παραθέτουν οἱ εἰδωλολάτραι μετὰ τὰς θυσίας των εἰς τὰ ὅρη, οὔτε θὰ ὑψώσῃ τὰ βλέμματά του διὰ νὰ ἱκετεύσῃ τὰ εἴδωλα ποὺ λατρεύουν οἱ Ἰσραηλῖται· αὐτὸς ποὺ δὲν θὰ μολύνῃ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον του καὶ δὲν θὰ πλησιάσῃ καὶ ἐγγίσῃ γυναῖκα ποὺ ἔχει τὰ καταμήνιά της·
- 7
καὶ ἄνθρωπον οὐ μὴ καταδυναστεύσῃ, ἐνεχυρασμὸν ὀφείλοντος ἀποδώσει καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἁρπᾶται, τὸν ἄρτον αὐτοῦ τῷ πεινῶντι δώσει καὶ γυμνὸν περιβαλεῖ
ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος δὲν θὰ καταπιέσῃ μὲ ὁποιονδήποτε τρόπον κάποιον συνάνθρωπόν του καὶ θὰ ἐπιστρέψῃ ἐγκαίρως τὸ ἐνέχυρον ποὺ τοῦ ἔδωσεν ἕνας χρεωφειλέτης τὸν ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἀρπάξῃ ποτὲ κάτι ποὺ ἀνήκει εἰς ἄλλον· ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος θὰ προσφέρῃ τὸ ψωμί του εἰς κάποιον πεινασμένον καὶ θὰ ἐνδύσῃ αὐτὸν ποὺ εἶναι γυμνός·
- 8
καὶ τὸ ἀργύριον αὐτοῦ ἐπὶ τόκῳ οὐ δώσει καὶ πλεονασμὸν οὐ λήψεται καὶ ἐξ ἀδικίας ἀποστρέψει τὴν χεῖρα αὐτοῦ, κρίμα δίκαιον ποιήσει ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πλησίον αὐτοῦ
αὐτὸς ποὺ δὲν θὰ δώσῃ χρηματικὸν δάνειον μὲ τόκον καὶ δὲν θὰ πάρῃ πράγματα περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ ἔδωσε, καὶ θὰ κρατήσῃ τὸ χέρι του μακριὰ ἀπὸ ἀδικίαν αὐτὸς ὁ ὁποῖος θὰ κρίνῃ μὲ δικαιοσύνην τὴν τυχὸν διαφορὰν μεταξὺ ἑνὸς ἀνθρώπου καὶ τοῦ πλησίον του
- 9
καὶ τοῖς προστάγμασί μου πεπόρευται καὶ τὰ δικαιώματά μου πεφύλακται τοῦ ποιῆσαι αὐτά· δίκαιος οὗτός ἐστι, ζωῇ ζήσεται, λέγει Κύριος. -
ὁ ἄνθρωπος δηλαδὴ ὁ ὁποῖος ἔχει ζήσει ἐν γένει συμφώνως πρὸς τὰς ἐντολάς μου καὶ ἔχει προσέξει νὰ τηρῇ πάντοτε τὰ προστάγματά μου, εἶναι ἄνθρωπος δίκαιος καὶ ἐνάρετος.Αὐτὸς λοιπὸν ὁ ἐνάρετος ἄνθρωπος, λέγει ὁ Κύριος, θὰ ζήσῃ μέσα εἰς τὰς εὐλογίας μου.
- 10
Καὶ ἐὰν γεννήσῃ υἱὸν λοιμὸν ἐκχέοντα αἷμα καὶ ποιοῦντα ἁμαρτήματα,
Ἐὰν ὅμως αὐτὸς ὁ ἐνάρετος ἄνθρωπος ἀποκτήσῃ ἕνα πονηρὸν καὶ διεστραμμένον υἱόν, ὁ ὁποῖος φονεύει καὶ διαπράττει τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο τὰ ἁμαρτήματα
- 11
ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τοῦ δικαίου οὐκ ἐπορεύθη, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων ἔφαγε καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἐμίανε
καὶ δὲν ἔχει ἀκολουθήσει τὸν τρόπον ζωῆς τοῦ ἐναρέτου πατρός του, ἀλλὰ συμμετέσχεν εἰς τὰ γεύματα ποὺ προσφέρουν οἱ εἰδωλολάτραι μετὰ τὰς θυσίας των εἰς τὰ βουνά, καὶ ἐμόλυνε τὴν σύζυγον τοῦ πλησίον του,
- 12
καὶ πτωχὸν καὶ πένητα κατεδυνάστευσε καὶ ἅρπαγμα ἥρπασε καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἀπέδωκε καὶ εἰς τὰ εἴδωλα ἔθετο τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ἀνομίαν πεποίηκε,
καὶ κατεπίεσε κάποιον πτωχὸν καὶ ἀδύνατον συνάνθρωπόν του, καὶ ἅρπαξε ξένα ἀγαθά, καὶ δὲν ἐπέστρεψε τὸ ἐνέχυρον ποὺ τοῦ ἔδωσεν ἕνας χρεωφειλέτης του, καὶ ὕψωσε τὰ βλέμματά του ὡς ἱκέτης πρὸς τὰ εἴδωλα, διέπραξε κάτι ἀντίθετον πρὸς τὸν θεῖον Νόμον
- 13
μετὰ τόκου ἔδωκε καὶ πλεονασμὸν ἔλαβεν, οὗτος ζωῇ οὐ ζήσεται, πάσας τὰς ἀνομίας ταύτας ἐποίησε, θανάτῳ θανατωθήσεται, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται. -
ἐὰν ἐδάνεισεν ἐπίσης αὐτὸς χρήματα μὲ τόκον καὶ ἐπῆρε πολὺ περισσότερα ἀγαθὰ ἀπὸ ὅσα ἔδωσε, σᾶς βεβαιώνω ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν θὰ ζήσῃ ἐπὶ πολύ.Ἐφ' ὅσον διέπραξεν ὅλας αὐτὰς τὰς παρανομίας, θὰ τιμωρηθῇ ὁπωσδήποτε μὲ θάνατον.Ὁ δὲ θάνατός του θὰ ὀφείλεται εἰς τὴν ἰδικήν του κακὴν ζωήν.
- 14
᾿Εὰν δὲ γεννήσῃ υἱόν, καὶ ἴδῃ πάσας τὰς ἁμαρτίας τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἃς ἐποίησε, καὶ φοβηθῇ καὶ μὴ ποιήσῃ κατ᾿ αὐτάς,
Ἐὰν δὲ ὁ πονηρὸς καὶ διεφθαρμένος αὐτὸς ἄνθρωπος ἀποκτήσῃ ἕνα υἱόν, καὶ ὁ υἱός του ἰδῇ τὰς ἁμαρτίας τοῦ πατρός του, τὰς ὁποίας διέπραξε φανερά, καὶ φοβηθῇ καὶ δὲν τὰς διαπράξῃ ὁ ἴδιος,
- 15
ἐπὶ τῶν ὀρέων οὐ βέβρωκε καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ οὐκ ἔθετο εἰς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ οὐκ ἐμίανε
ἐὰν δηλαδὴ δὲν ἔχῃ λάβει μέρος εἰς τὰ γεύματα τῶν εἰδωλολατρῶν εἰς τὰ βουνὰ καὶ δὲν ὕψωσε τὰ βλέμματά του ὡς ἱκέτης πρὸς τὰ εἴδωλα τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ δὲν ἐμόλυνε τὴν σύζυγον τοῦ πλησίον του
- 16
καὶ ἄνθρωπον οὐ κατεδυνάστευσε καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἐνεχύρασε καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἥρπασε, τὸν ἄρτον αὐτοῦ τῷ πεινῶντι ἔδωκε καὶ γυμνὸν περιέβαλε,
καὶ δὲν κατεπίεσε κάποιον συνάνθρωπόν του, οὔτε ἐπῆρε ἀναγκαστικῶς τὸ ἐνέχυρον διὰ τὸ χρέος κάποιου ὀφειλέτου του, οὔτε ἅρπαξε τὰ ἀγαθὰ τοῦ ἅλλου, ἀλλὰ προσέφερε τὸ ψωμί του εἰς τὸν πεινασμένον καὶ ἐνέδυσε κάποιον γυμνὸν
- 17
καὶ ἀπὸ ἀδικίας ἀπέστρεψε τὴν χεῖρα αὐτοῦ, τόκον οὐδὲ πλεονασμὸν οὐκ ἔλαβε, δικαιοσύνην ἐποίησε καὶ ἐν τοῖς προστάγμασί μου ἐπορεύθη, οὐ τελευτήσει ἐν ἀδικίαις πατρὸς αὐτοῦ, ζωῇ ζήσεται.
καὶ ἐκράτησε τὸ χέρι του μακριὰ ἀπὸ κάθε ἀδικίαν καὶ δὲν ἔλαβε τόκον διὰ τὸ χρηματικὸν δάνειον ποὺ ἔδωσε, οὔτε ἀγαθὰ περισσότερα ἀπὸ ὅσα ἔδωσε, λέγω ὅτι ὁ υἱὸς αὐτὸς τοῦ πονηροῦ πατρὸς ἔχει φερθῆ γενικῶς μὲ δικαιοσύνην καὶ ἀρετήν· ἔζησε συμφώνως πρὸς τὰς ἐντολάς μου.Διὰ τοῦτο δὲν πρόκειται νὰ ἀποθάνῃ φορτωμένος μὲ τὰς ἀδικίας καὶ ἀσεβείας τοῦ πατρός του.Ἀντιθέτως θὰ ζῇ μέσα εἰς τὰς εὐλογίας μου.
- 18
ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ ἐὰν θλίψει θλίψῃ καὶ ἁρπάσῃ ἅρπαγμα, ἐναντία ἐποίησεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ μου καὶ ἀποθανεῖται ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ. -
Ὁ πατέρας του ὅμως ἐὰν ἔχῃ καταπιέσει τοὺς συνανθρώπους του καὶ ἔχῃ ἁρπάξει τὰ ξένα ἀγαθά, διέπραξε τὰ ἀντίθετα πρὸς τὰ ἔργα τοῦ υἱοῦ του μέσα εἰς τὸν λαόν μου, καὶ θὰ ἀποθάνῃ διὰ τοῦτο ἐξ αἰτίας τῶν ἀδικιῶν του.
- 19
Καὶ ἐρεῖτε· τί ὅτι οὐκ ἔλαβε τὴν ἀδικίαν ὁ υἱὸς τοῦ πατρός; ὅτι ὁ υἱὸς δικαιοσύνην καὶ ἔλεος πεποίηκε, πάντα τὰ νόμιμά μου συνετήρησε καὶ ἐποίησεν αὐτά· ζωῇ ζήσεται.
Θὰ εἰπῆτε ἴσως: « Διατὶ δὲν ἀνέλαβεν ὁ υἱὸς τὴν ἀδικίαν τοῦ πατρός του καὶ τὴν τιμωρίαν δι' αὐτήν;» Διότι, σᾶς ἀπαντῶ, ὁ υἱὸς δὲν ἐμιμήθη τὸν πατέρα του, ἔζησε μὲ δικαιοσύνην καὶ εὐσπλαγχνίαν.Ὑπελόγισε τὰ προστάγματά μου καὶ τὰ ἐφήρμοσεν.Εἶναι δίκαιον λοιπὸν νὰ ζήσῃ μέσα εἰς τὰς εὐλογίας μου.
- 20
ἡ δὲ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα ἀποθανεῖται· ὁ δὲ υἱὸς οὐ λήψεται τὴν ἀδικίαν τοῦ πατρός, οὐδὲ ὁ πατὴρ λήψεται τὴν ἀδικίαν τοῦ υἱοῦ· δικαιοσύνη δικαίου ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται, καὶ ἀνομία ἀνόμου ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται.
Ἡ ψυχὴ ἡ ὁποία ἁμαρτάνει, αὐτὴ καὶ μόνη θὰ τιμωρῆται διὰ θανάτου.Δὲν πρόκειται, λοιπὸν νὰ ἀναλάβῃ ὁ υἱὸς τὴν ἀδικίαν καὶ ἀσέβειαν τοῦ πατρός του, οὔτε ὁ πατέρας νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἀδικίαν καὶ ἀσέβειαν του υἱοῦ του.Ἡ δικαιοσύνη καὶ ἀρετὴ ἐνὸς δικαίου ἀνθρώπου θὰ ἀνήκῃ εἰς αὐτὸν καὶ μόνον, καὶ ἡ παρανομία καὶ ἀσέβεια ἐνὸς παρανόμου καὶ ἁμαρτωλοῦ ἀνθρώπου θὰ βαρύνῃ αὐτὸν καὶ μόνον.
- 21
καὶ ὁ ἄνομος ἐὰν ἀποστρέψῃ ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε, καὶ φυλάξηται πάσας τὰς ἐντολάς μου καὶ ποιήσῃ δικαιοσύνην καὶ ἔλεος, ζωῇ ζήσεται καὶ οὐ μὴ ἀποθάνῃ.
Ἐὰν δὲ ὁ παράνομος καὶ ἀσεβὴς ἄνθρωπος ἀλλάξῃ πορείαν καὶ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ ὅλας τὰς παρανομίας τὰς ὁποίας διέπραξε, καὶ ὑπολογίζῃ ὅλας τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰς τηρῇ καὶ συμπεριφέρεται μὲ δικαιοσύνην καὶ εὐσπλαγχνίαν, θὰ ζήσῃ πλέον μέσα εἰς τὰς εὐλογίας μου καὶ δὲν θὰ θανατωθῇ.
- 22
πάντα τὰ παραπτώματα αὐτοῦ, ὅσα ἐποίησεν, οὐ μνησθήσεται, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ, ᾗ ἐποίησε, ζήσεται.
Ὅλα τὰ παραπτώματά του, τὰ ὁποῖα διέπραξε, θὰ λησμονηθοῦν.Θὰ ζήσῃ εὐτυχὴς λόγῳ τῆς ἐναρέτου ζωῆς, τὴν ὁποίαν ἔζησε μετὰ τὴν μετάνοιάν του.
- 23
μὴ θελήσει θελήσω τὸν θάνατον τοῦ ἀνόμου, λέγει Κύριος, ὡς τὸ ἀποστρέψαι αὐτὸν ἐκ τῆς ὁδοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ ζῆν αὐτόν;
Μήπως αὐτὸ τὸ ὁποῖον Ἐγὼ ποθῶ σφοδρῶς εἶναι ὁ θάνατος τοῦ παρανόμου καὶ ἀσεβοῦς ἀνθρώπου καὶ ὄχι τὸ νὰ μετανοήσῃ καὶ νὰ ἐπιστρέψῃ αὐτὸς ἀπὸ τὴν ἁμαρτωλὴν συμπεριφοράν του καὶ νὰ ζήσῃ εὐτυχῇς; Ποθῶ σφοδρῶς τὸ δεύτερον.
- 24
ἐν δὲ τῷ ἀποστρέψαι δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιῆσαι ἀδικίαν κατὰ πάσας τὰς ἀνομίας, ἃς ἐποίησεν ὁ ἄνομος, πᾶσαι αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ, ἃς ἐποίησεν, οὐ μὴ μνησθῶσιν· ἐν τῷ παραπτώματι αὐτοῦ, ᾧ παρέπεσε, καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ, αἷς ἥμαρτεν, ἐν αὐταῖς ἀποθανεῖται.
Ἐὰν ὅμως παρὰ ταῦτα κάποιος ἐνάρετος ἀποφασίσῃ ἐλευθέρως νὰ ἀλλάξῃ τὴν συμπεριφοράν του τὴν ἐνάρετον καὶ ἀρχίσῃ νὰ διαπράττῃ ἀδικίας καὶ παρανομίας, ὡσὰν ὅλας ἐκείνας τὰς παρανομίας ποὺ διέπραξεν, ὅπως προανεφέρθη, ἕνας παράνομος καὶ ἀσεβὴς ἄνθρωπος, τότε θὰ λησμονηθοῦν ὅλαι αἱ ἀρεταὶ καὶ καλαὶ πράξεις τὰς ὁποίας ἔκαμεν αὐτὸς προηγουμένως.Θὰ θανατωθῇ λόγῳ αὐτῆς τῆς καταπτώσεώς του, εἰς τὴν ὁποίαν κατέπεσε, καὶ ἕνεκα τῶν ἁμαρτιῶν τὰς ὁποίας διέπραξε.Θὰ τιμωρηθῇ δι’ αὐτάς.
- 25
καὶ εἴπατε· οὐ κατευθύνει ἡ ὁδὸς Κυρίου. ἀκούσατε δὴ πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραήλ· μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατευθύνει; οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμῶν οὐ κατευθύνει;
Σεῖς, οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰσραήλ, εἴπατε: « Δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ τακτικὴ τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει ὁ Κύριος».Ἀκούσατε λοιπὸν ὅλοι σεῖς οἱ Ἰσραηλῖται: Ἡ ἰδική μου τακτικὴ δὲν εἶναι ὀρθή, ἢ μήπως εἶναι λανθασμένη ἡ ἰδική σας συμπεριφορά;
- 26
ἐν τῷ ἀποστρέψαι τὸν δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιήσει παράπτωμα καὶ ἀποθάνῃ, ἐν τῷ παραπτώματι, ᾧ ἐποίησεν, ἐν αὐτῷ ἀποθανεῖται.
Ἐπαναλαμβάνω: Ἐὰν ἕνας ἐνάρετος ἄνθρωπος « ὅπως ἦσθε κάποτε σεῖς» ἀλλάξῃ ζωὴν καὶ ἐγκαταλείψῃ τὴν δικαιοσύνην καὶ ἀρετὴν καὶ διαπράξῃ παραπτώματα καὶ θανατωθῇ, ὁ θάνατός του θὰ ὀφείλεται εἰς τὴν ἀσέβειαν τὴν ὁποίαν διέπραξεν.
- 27
καὶ ἐν τῷ ἀποστρέψαι ἄνομον ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ, ἧς ἐποίησε, καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην, οὗτος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐφύλαξε
Ἐὰν ἐπίσης ἕνας ἀσεβὴς καὶ παράνομος ἄνθρωπος ἀλλάξῃ πορείαν καὶ ἐγκαταλείψῃ τὴν ἀσεβῆ ζωὴν ποὺ ἔζησε, καὶ ἐφαρμόσῃ εἰς τὸ ἑξῆς τὰ κρίματα τοῦ Θεοῦ καὶ ζῇ μὲ δικαιοσύνην καὶ ἀρετήν, αὐτὸς ἔσωσε πλέον τὴν ψυχήν του.
- 28
καὶ ἀπέστρεψεν ἐκ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε, ζωῇ ζήσεται, οὐ μὴ ἀποθάνῃ.
Ἐφ’ ὅσον ἀπεμακρύνθη καὶ ἐγκατέλειψεν ὅλας τὰς ἀσεβείας του τὰς ὁποίας διέπραξε προηγουμένως, θὰ ζήσῃ εὐτυχής· δὲν θὰ θανατωθῇ προώρως, ἀλλ' οὔτε καὶ αἰωνίως.
- 29
καὶ λέγουσιν ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ· οὐ κατορθοῖ ἡ ὁδὸς Κυρίου. μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατορθοῖ, οἶκος ᾿Ισραήλ; οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμῶν οὐ κατορθοῖ;
Οἱ Ἰσραηλῖται βεβαίως λέγουν: « Δὲν εἶναι πλήρως ὀρθὴ ἡ τακτικὴ τοῦ Κυρίου»! Μήπως ὅμως ἡ ἰδική μου τακτικὴ δὲν εἶναι πλήρως ὀρθή, Ἰσραηλῖται, ἢ ἡ ἰδική σας ζωὴ δὲν εἶναι πλήρως ὀρθή;
- 30
ἕκαστον κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ κρινῶ ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος. ἐπιστράφητε καὶ ἀποστρέψατε ἐκ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν ὑμῶν, καὶ οὐκ ἔσονται ὑμῖν εἰς κόλασιν ἀδικίας.
Καθένα ἀπὸ σᾶς, Ἰσραηλῖται, λέγει ὁ Κύριος, θὰ κρίνω ἀναλόγως πρὸς τὴν ζωήν του.Μετανοήσατε, ἀλλάξατε ζωήν, ἐγκαταλείψατε ὅλας τὰς ἀσεβείας σας, καὶ δὲν πρόκειται νὰ γίνουν αὐταὶ αἱ ἀδικίαι σας αἰτία τῆς τιμωρίας σας.
- 31
ἀπορρίψατε ἀφ᾿ ἑαυτῶν πάσας τὰς ἀσεβείας ὑμῶν, ἃς ἠσεβήσατε εἰς ἐμὲ καὶ ποιήσατε ἑαυτοῖς καρδίαν καινὴν καὶ πνεῦμα καινόν· καὶ ἱνατί ἀποθνήσκετε, οἶκος ᾿Ισραήλ;
Πετάξατε ἀπὸ ἐπάνω σας ὅλας τὰς ἀσεβείας, μὲ τὰς ὁποίας ἀσεβήσατε πρὸς Ἐμέ, καὶ ἀποκτήσατε μέσα σας νέαν καρδίαν καὶ νέον πνεῦμα.Διὰ τί λοιπὸν ἀποθνήσκετε μὲ τὰς ἀσεβείας σας, ἀπόγονοι τοῦ Ἰσραήλ;
- 32
διότι οὐ θέλω τὸν θάνατον τοῦ ἀποθνήσκοντος, λέγει Κύριος.
Διότι Ἐγώ, λέγει ὁ Κύριος, δὲν θέλω νὰ ἀποθάνῃ ὁ ἄνθρωπος δεμένος μὲ τὰς ἁμαρτίας του.
