Ιεζεκιήλ, κεφάλαιο 17
- 1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
Ωμίλησε δὲ πάλιν ὁ Κύριος πρὸς ἐμὲ καὶ εἶπεν:
- 2
υἱὲ ἀνθρώπου, διήγησαι διήγημα καὶ εἰπὸν παραβολὴν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ
Ἄνθρωπε, νὰ διηγηθῇς μίαν ἱστορίαν, νὰ εἰπῇς μίαν παραβολὴν πρὸς τοὺς ἀπογόνους τὸν Ἰσραήλ.
- 3
καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος· ὁ ἀετὸς ὁ μέγας ὁ μεγαλοπτέρυγος, ὁ μακρὸς τῇ ἐκτάσει, πλήρης ὀνύχων, ὃς ἔχει τὸ ἥγημα εἰσελθεῖν εἰς τὸν Λίβανον καὶ ἔλαβε τὰ ἐπίλεκτα τῆς κέδρου,
Θὰ εἰπῇς δὲ τὰ ἑξῆς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἕνας μεγάλος ἀετὸς μὲ μεγάλα πτερὰ καὶ μεγάλας διαστάσεις, γεμᾶτος νύχια, ἐπροχώρησε καὶ ἦλθε μέσα εἰς τὸν Λίβανον καὶ ἐπῆρε τὰ ἐκλεκτὰ κλαδιὰ τῆς κέδρου·
- 4
τὰ ἄκρα τῆς ἁπαλότητος ἀπέκνισε καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰς γῆν Χαναάν, εἰς πόλιν τετειχισμένην ἔθετο αὐτά.
ἀπέκοψε τὰ τρυφερὰ βλαστάρια της καὶ τὰ ἔφερεν εἰς τὴν Χαναάν.Τὰ ἔκλεισε δὲ μέσα εἰς μίαν περιτειχισμένην πόλιν.
- 5
καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς γῆς καὶ ἔδωκεν αὐτὸ εἰς τὸ πεδίον φυτὸν ἐφ᾿ ὕδατι πολλῷ, ἐπιβλεπόμενον ἔταξεν αὐτό.
Ἐπῆρε κατόπιν ἕνα σπέρμα ἀπὸ τὴν χώραν τοῦ Λιβάνου καὶ τὸ ἐφύτευσεν εἰς εὔφορον ποτιζομένην πεδιάδα καὶ ὥρισεν ἀνθρώπους διὰ νὰ τὸ ἐπιβλέπουν καὶ νὰ τὸ προσέχουν.
- 6
καὶ ἀνέτειλε καὶ ἐγένετο εἰς ἄμπελον ἀσθενοῦσαν καὶ μικρὰν τῷ μεγέθει τοῦ ἐπιφαίνεσθαι αὐτήν· τὰ κλήματα αὐτῆς ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ ρίζαι αὐτῆς ὑποκάτω αὐτῆς ἦσαν. καὶ ἐγένετο εἰς ἄμπελον καὶ ἐποίησεν ἀπώρυγας καὶ ἐξέτεινε τὴν ἀναδενδράδα αὐτῆς.
Τὸ σπέρμα ἐκεῖνο ἐβλάστησε καὶ ἔγινε ἄμπελος, ποὺ ἦτο ὅμως καχεκτικὴ καὶ μικρὴ ὡς πρὸς τὸ μέγεθος καὶ τὴν ἐμφάνισιν.Τὰ κλήματά της ἦσαν ἀκριβῶς ἀπὸ ἐπάνω της, δὲν ἄνοιγαν περισσότερον· καὶ αἱ ρίζαι της ἀκριβῶς ἀπὸ κάτω της, δὲν ἐπροχωροῦσαν εἰς ἄλλο ἔδαφος, δεξιὰ ἢ ἀριστερά.Ἡ ἄμπελος αὐτὴ ὅμως ἀνεπτύχθη, ἔβγαλε καταβολάδας καὶ ἅπλωσε τὰ κλήματά της.
- 7
καὶ ἐγένετο ἀετὸς ἕτερος μέγας, μεγαλοπτέρυγος, πολὺς ὄνυξι, καὶ ἰδοὺ ἡ ἄμπελος αὕτη περιπεπλεγμένη πρὸς αὐτόν, καὶ ρίζαι αὐτῆς πρὸς αὐτόν, καὶ τὰ κλήματα αὐτῆς ἐξαπέστειλεν αὐτῷ τοῦ ποτίσαι αὐτὴν σὺν τῷ βώλῳ τῆς φυτείας αὐτῆς.
Παρουσιάσθη δὲ ἕνας ἄλλος μεγάλος καὶ μεγαλοπτέρυγος ἀετός, μὲ πολλὰ νύχια, καὶ ἀμέσως ἡ ἄμπελος ἐκείνη ἐπλέχθη καὶ ἐδέθη μαζί του· αἱ ρίζαι της ἐστράφησαν πρὸς αὐτὸν καὶ τὰ κλήματά της κατηυθύνθησαν πρὸς αὐτόν, διὰ νὰ ποτίσῃ ὁ ἀετὸς αὐτὸς καὶ τὴν ἰδίαν καὶ ὅλον τὸ χῶμα τοῦ ἀγροῦ, εἰς τὸ ὁποῖον ἦτο φυτευμένη.
- 8
εἰς πεδίον καλὸν ἐφ᾿ ὕδατι πολλῷ αὕτη πιαίνεται τοῦ ποιεῖν βλαστοὺς καὶ φέρειν καρπόν, τοῦ εἶναι εἰς ἄμπελον μεγάλην.
Ἡ ἄμπελος πλέον ποτίζεται καὶ καλλιεργεῖται εἰς πεδιάδα εὔφορον, ποτιζομένην πλουσίως, διὰ νὰ βγάλῃ κλήματα, νὰ ἀποδώσῃ καρποὺς καὶ νὰ γίνῃ μεγάλη.
- 9
διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· εἰ κατευθυνεῖ; οὐχὶ αἱ ρίζαι τῆς ἁπαλότητος αὐτῆς καὶ ὁ καρπὸς σαπήσεται, καὶ ξηρανθήσεται πάντα τὰ προανατέλλοντα αὐτῆς; καὶ οὐκ ἐν βραχίονι μεγάλῳ, οὐδὲ ἐν λαῷ πολλῷ τοῦ ἐκσπᾶσαι αὐτὴν ἐκ ριζῶν αὐτῆς·
Νὰ εἰπῇς λοιπόν: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἄραγε θὰ προοδεύσῃ καὶ θὰ ἀναπτυχθῇ ἡ ἄμπελος ἢ μήπως αἱ τρυφεραὶ ρίζαι της καὶ ὁ καρπός της σαπίσουν, καὶ ξηρανθοῦν ὅλα τὰ κλαδιὰ ποὺ βλαστάνουν ἀπὸ τὸν κορμόν της; Θὰ γίνῃ, λέγω, τὸ δεύτερον καὶ μάλιστα δὲν θὰ χρειασθῇ δυνατὸ χέρι καὶ πολὺς λαός, διὰ νὰ ἐκριζωθῇ καὶ πεταχθῇ τελικῶς ἡ ἄμπελος.
- 10
καὶ ἰδοὺ πιαίνεται· μὴ κατευθυνεῖ; οὐχὶ ἅμα τῷ ἅψασθαι αὐτῆς ἀνεμον τὸν καύσωνα ξηρανθήσεται; σὺν τῷ βώλῳ ἀνατολῆς αὐτῆς ξηρανθήσεται.
Τώρα βεβαίως ποτίζεται καὶ ἀναπτύσσεται.Μήπως ὅμως θὰ συνεχισθῇ ἡ ἀνάπτυξίς της ἢ μόλις τὴν ἐγγίσῃ ὁ καυτερὸς ἄνεμος θὰ ξηρανθῇ ἀμέσως; Βεβαιώνω ὅτι θὰ γίνῃ τὸ δεύτερον θὰ ξηρανθῇ καὶ ἡ ἰδία καὶ τὸ χωράφι ὅπου ἦτο φυτευμένη.
- 11
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
Ὡμίλησε δὲ πάλιν ὁ Κύριος καὶ μοῦ εἶπεν:
- 12
υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν δὴ πρὸς τὸν οἶκον τὸν παραπικραίνοντα· οὐκ ἐπίστασθε τί ἦν ταῦτα; εἰπόν· ὅταν ἔλθῃ βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ λήψεται τὸν βασιλέα αὐτῆς καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτῆς καὶ ἄξῃ αὐτοὺς πρὸς ἑαυτὸν εἰς Βαβυλῶνα.
Ἄνθρωπε, ρώτησε τοὺς ἀπογόνους τὸν Ἰσραήλ, ποὺ μὲ πικραίνουν πολὺ μὲ τὴν συμπεριφοράν των: Δὲν γνωρίζετε τί σημαίνουν αὐτὰ ποὺ σᾶς εἶπα; Ἀκούσατε τί λέγει ὁ Κύριος: Ὅταν ἔλθῃ καὶ ἐπιτεθῇ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ, θὰ συλλάβῃ τὸν βασιλέα τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τοὺς ἀξιωματούχους της καὶ θὰ τοὺς φέρῃ μαζί του, ὡς λάφυρά του, εἰς τὴν Βαβυλῶνα.
- 13
καὶ λήψεται ἐκ τοῦ σπέρματος τῆς βασιλείας καὶ διαθήσεται πρὸς αὐτὸν διαθήκην καὶ εἰσάξει αὐτὸν ἐν ἀρᾷ, καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῆς γῆς λήψεται
Θὰ πάρῃ δὲ ἕνα ἀπόγονον τῆς Ἰουδαϊκῆς βασιλείας καὶ θὰ συνάψῃ μαζί του συμφωνίαν καὶ θὰ τὸν ἐγκαταστήσῃ ὡς βασιλέα τῆς Ἱερουσαλήμ, ἀφοῦ θὰ τὸν ἔχῃ δεσμεύσει μὲ κατάρας καὶ ὅρκους.Θὰ πάρῃ ὅμως καὶ θὰ ἐκτοπίσῃ ἀπὸ τὴν χώραν τοὺς εὐγενεῖς καὶ ἱκανοὺς ἄνδρας.
- 14
τοῦ γενέσθαι εἰς βασιλείαν ἀσθενῆ τὸ καθόλου μὴ ἐπαίρεσθαι, τοῦ φυλάσσειν τὴν διαθήκην αὐτοῦ καὶ ἱστάνειν αὐτήν.
Σκοπός του θὰ εἶναι νὰ ἀποδυναμωθῇ ἡ χώρα, νὰ εἶναι ἀσθενὴς καὶ ἀνίσχυρος ἡ βασιλεία, ὥστε νὰ μὴ « σηκώσῃ κεφάλι» αὐτὸς ὁ βασιλεύς της, ἀλλὰ νὰ τηρῇ τὴν συμφωνίαν ποὺ ἔκαμε καὶ νὰ τὴν σέβεται.
- 15
καὶ ἀποστήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ τοῦ ἐξαποστέλλειν ἀγγέλους ἑαυτοῦ εἰς Αἴγυπτον, τοῦ δοῦναι αὐτῷ ἵππους καὶ λαὸν πολύν. εἰ κατευθυνεῖ; εἰ διασωθήσεται ὁ ποιῶν ἐναντία; καὶ παραβαίνων διαθήκην εἰ διασωθήσεται;
Ὁ βασιλεὺς ὅμως αὐτὸς τῆς Ἱερουσαλὴμ θὰ ἐπιχειρήσω νὰ ἐπαναστατήσῃ κατὰ τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος καὶ θὰ στείλῃ ἀντιπροσώπους του εἰς τὴν Αἴγυπτον, διὰ νὰ τοῦ δώσουν οἱ Αἰγύπτιοι ἱππικὸν καὶ πολὺν στρατόν.Ἄραγε θὰ εὐοδωθῇ καὶ θὰ ἐπιτύχῃ ἡ ἀπόπειρά του; Θὰ διασωθῇ καὶ θὰ εὐδοκιμήσῃ αὐτὸς ποὺ κάμνει ἀντίθετα πρὸς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συνεφώνησε; Θὰ γλυτώσῃ ἀπὸ τὴν τιμωρίαν αὐτὸς ποὺ καταπατεῖ μίαν ἔνορκον συμφωνίαν;
- 16
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν μὴ ἐν ᾧ τόπῳ ὁ βασιλεὺς ὁ βασιλεύσας αὐτόν, ὃς ἠτίμωσε τὴν ἀράν μου καὶ ὃς παρέβη τὴν διαθήκην μου, μετ᾿ αὐτοῦ ἐν μέσῳ Βαβυλῶνος τελευτήσει.
Διαβεβαιώνω ἐνόρκως, λέγει ὁ Κύριος, ὅτι ὁ βασιλεὺς ὁ ὁποῖος κατεπάτησε τὸν ὅρκον ποὺ ἔκαμεν εἰς τὸ ὄνομά μου, καὶ παρέβη τὴν διαθήκην καὶ συμφωνίαν ποὺ συνῆψεν ἐνώπιόν μου μαζί του, θὰ ἀποθάνῃ εἰς τὸν τόπον ὅπου βασιλεύει ὁ βασιλεὺς ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος τὸν ἐγκατέστησε βασιλέα τῆς Ἱερουσαλήμ· θὰ ἀποθάνῃ δηλαδὴ πλησίον του, μέσα εἰς τὴν Βαβυλῶνα.
- 17
καὶ οὐκ ἐν δυνάμει μεγάλῃ οὐδὲ ἐν ὄχλῳ πολλῷ ποιήσει πρὸς αὐτὸν Φαραὼ πόλεμον, ἐν χαρακοβολίᾳ καὶ ἐν οἰκοδομῇ βελοστάσεων τοῦ ἐξᾶραι ψυχάς.
Μὴ νομίζετε δὲ ὅτι θὰ στείλῃ πρὸς χάριν τὸν ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου μεγάλην πολεμικὴν δύναμιν, πολὺν στρατόν· οὔτε θὰ κατασκευάσῃ προχώματα καὶ πολιορκητικὰς μηχανὰς διὰ νὰ θανατώσουν τοὺς Βαβυλωνίους!
- 18
καὶ ἠτίμωσεν ὁρκωμοσίαν τοῦ παραβῆναι διαθήκην, καὶ ἰδοὺ δέδωκε τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ πάντα ταῦτα ἐποίησεν αὐτῷ· μὴ σωθήσεται;
Κατεπάτησεν ὁ βασιλεὺς αὐτὸς τῆς Ἱερουσαλὴμ τοὺς ὅρκους του καὶ παρέβη τὴν ἔνορκον συμφωνίαν του, ἐπρόδωσε τοὺς Βαβυλωνίους καὶ ἔκαμε χειραψίαν συμφωνίας μὲ τοὺς Αἰγυπτίους.Τὰ ἔκαμε δὲ ὅλα αὐτὰ εἰς βάρος τοῦ Ναβουχοδονόσορος! Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ σωθῇ ὁ ἄνθρωπος αὐτός;
- 19
διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ζῶ ἐγὼ ἐὰν μὴ τὴν ὁρκωμοσίαν μου, ἣν ἠτίμωσε, καὶ τὴν διαθήκην μου, ἣν παρέβη, καὶ δώσω αὐτὰ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ.
Διὰ τοῦτο νὰ εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Διαβεβαιώνω ἐνόρκως, ὁρκιζόμενος εἰς τὸν Ἑαυτόν μου, ὅτι ἡ ἐπ’ ὀνόματί μου ὁρκωμοσία, τὴν ὁποίαν κατεπάτησε, καὶ ἡ συμφωνία τὴν ὁποίαν συνῆψεν ἐνώπιόν μου καὶ τὴν ἐπρόδωσε θὰ πέσουν ἐπάνω του.Θὰ τιμωρηθῇ διὰ τὴν ἐπιορκίαν καὶ ἀτιμίαν του.
- 20
καὶ ἐκπετάσω ἐπ᾿ αὐτὸν τὸ δίκτυόν μου, καὶ ἁλώσεται ἐν τῇ περιοχῇ αὐτοῦ.
Θὰ ρίψω δὲ ἐπάνω του τὸ δίκτυ μου καὶ θὰ συλληφθῇ μέσα εἰς τὸ κράτος του ὁπωσδήποτε.
- 21
ἐν πάσῃ παρατάξει αὐτοῦ ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται, καὶ τοὺς καταλοίπους εἰς πάντα ἄνεμον διασπερῶ, καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος λελάληκα. -
Εἰς κάθε πολεμικὴν σύρραξιν οἱ στρατιῶται του θὰ φονεύωνται μὲ μαχαίρι· τοὺς δὲ ὑπολοίπους πολίτας του θὰ διασκορπίσω εἰς ὅλους τοὺς ἀνέμους.Ἔτσι θὰ γνωρίσετε καλὰ ὅτι εἶμαι Ἐγώ, ὁ Κύριος τῶν πάντων, ὁ Ὁποῖος εἶπα αὐτὰ ποὺ ἀκούσατε.
- 22
Διότι τάδε λέγει Κύριος· καὶ λήψομαι ἐγὼ ἐκ τῶν ἐκλεκτῶν τῆς κέδρου, ἐκ κορυφῆς καρδίας αὐτῶν ἀποκνιῶ καὶ καταφυτεύσω ἐγὼ ἐπ᾿ ὄρος ὑψηλόν·
Αὐτὰ ἐπίσης λέγει ὁ Κύριος: Θὰ πάρω Ἐγὼ ἕνα ἀπὸ τοὺς ἐκλεκτοὺς βλαστοὺς τῆς κέδρου, θὰ τὸν ἀποκόψω μάλιστα ἀπὸ τὴν κορυφὴν τῆς καρδίας της καὶ θὰ τὸν φυτεύσω πολὺ καλὰ Ἐγὼ ὁ ἴδιος εἰς ἕνα ὑψηλὸν ὄρος.
- 23
καὶ κρεμάσω αὐτὸν ἐν ὄρει μετεώρῳ τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ καταφυτεύσω, καὶ ἐξοίσει βλαστὸν καὶ ποιήσει καρπὸν καὶ ἔσται εἰς κέδρον μεγάλην, καὶ ἀναπαύσεται ὑποκάτω αὐτοῦ πᾶν θηρίον, καὶ πᾶν πετεινὸν ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ ἀναπαύσεται, τὰ κλήματα αὐτοῦ ἀποκατασταθήσεται.
Θὰ τὸν κρεμάσω δὲ εἰς ἕνα ὑψηλὸν ὄρος τοῦ Ἰσραὴλ καὶ θὰ τὸν φυτεύσω πολὺ στερεά.Ὁ κλάδος αὐτὸς θὰ βλαστήσῃ, θὰ δώσῃ καρπὸν καὶ θὰ γίνῃ μεγάλη κέδρος.Θὰ ἀναπαυθοῦν δὲ κάτω ἀπὸ αὐτὸν ὅλα τὰ θηρία τῆς γῆς, ὅλα δηλαδὴ τὰ ἔθνη· θὰ ἀναπαυθοῦν ἐπίσης εἰς τὴν σκιάν του ὅλα τὰ πτηνά, ὅλοι δηλαδὴ οἱ ἄνθρωποι.Ὅλοι οἱ βλαστοὶ ποὺ θὰ προέλθουν ἀπὸ αὐτὸν τὸν κλάδον θὰ ἀναπτυχθοῦν πλήρως.
- 24
καὶ γνώσονται πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου διότι ἐγὼ Κύριος ὁ ταπεινῶν ξύλον ὑψηλὸν καὶ ὑψῶν ξύλον ταπεινὸν καὶ ξηραίνων ξύλον χλωρὸν καὶ ἀναθάλλων ξύλον ξηρόν· ἐγὼ Κύριος λελάληκα καὶ ποιήσω.
Θὰ γνωρίσουν δὲ ὅλα τὰ δένδρα τῆς πεδιάδος, ὅλοι δηλαδὴ οἱ ἄνθρωποι, ὅτι Ἐγώ, ὁ Κύριος τῶν πάντων, ἠμπορῶ καὶ ταπεινώνω ἕνα δένδρον « ἄνθρωπον» ὑψηλὸν καὶ ὑπερήφανον καὶ ὑψώνω ἕνα δένδρον « ἄνθρωπον» ταπεινὸν καὶ ἄσημον· Ἐγὼ ξηραίνω ἕνα δένδρον χλωρὸν καὶ ζωογονῶ ἕνα δένδρον ξηρόν.Ἐγώ, ὁ Κύριος τῶν πάντων, τὰ εἶπα ἤδη αὐτὰ καὶ θὰ τὰ πραγματοποιήσω.
