Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΙΕΡΕΜΙΑΣ

Ιερεμίας, κεφάλαιο 18

23 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (52)
  1. 1

    Ο λόγος ὁ γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων·

    Ο λόγος, ποὺ ἀπηυθύνθη ἀπὸ τὸν Κύριον πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, ἔχει ὡς ἑξῆς:

  2. 2

    ἀνάστηθι, καὶ κατάβηθι εἰς οἶκον τοῦ κεραμέως, καὶ ἐκεῖ ἀκούσῃ τοὺς λόγους μου.

    «Σήκω ἀπὸ τὸν λόφον, ὅπου εὑρίσκεσαι τώρα εἰς τὸν Ναὸν καὶ προφητεύεις, καὶ κατέβα κάτω χαμηλὰ εἰς τὸ ἐργαστήριον τοῦ ἀγγειοπλάστου «κεραμοποιοῦ», ἐκεῖ δὲ θὰ ἀκούσῃς τί ἔχω νὰ σοῦ εἰπῷ».

  3. 3

    καὶ κατέβην εἰς τὸν οἶκον τοῦ κεραμέως, καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐποίει ἔργον ἐπὶ τῶν λίθων·

    Ἔτσι «ἐγώ, ὁ Ἱερεμίας» κατέβηκα εἰς τὸ ἐργαστήριον τοῦ ἀγγειοπλάστου καὶ ἰδού, αὐτὸς ἦταν ἐκεῖ καὶ εἰργάζετο τὴν ἀγγειοπλαστικὴν μὲ τὴν βοήθειαν τῶν πέτρινων τροχῶν.

  4. 4

    καὶ ἔπεσε τὸ ἀγγεῖον, ὃ αὐτὸς ἐποίει ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ, καὶ πάλιν αὐτὸς ἐποίησεν αὐτὸ ἀγγεῖον ἕτερον, καθὼς ἤρεσεν ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι.

    Ἔπεσε δὲ τὸ πήλινον ἀγγεῖον, τὸ ὁποῖον ἔπλαθε μὲ τὰ χέρια του αὐτὸς ὅμως ἀνέπλασε πάλιν τὸν πηλὸν καὶ ἀπὸ αὐτὸν ἔπλασεν ἄλλο ἀγγεῖον, ὅπως ἐφάνη ἀρεστὸν εἰς τὸν ἴδιον νὰ τὸ μορφοποιήσῃ καὶ νὰ τὸ κατασκευάσῃ.

  5. 5

    καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·

    Τότε ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς ἐμὲ καὶ εἶπεν:

  6. 6

    εἰ καθὼς ὁ κεραμεὺς οὗτος οὐ δυνήσομαι τοῦ ποιῆσαι ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ; ἰδοὺ ὡς ὁ πηλὸς τοῦ κεραμέως ὑμεῖς ἐστε ἐν ταῖς χερσί μου.

    «Ἀπόγονοι τοῦ Ἰσραήλ, μήπως «Ἐγώ, ὁ Θεός» δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω εἰς σᾶς, ὅπως ἔκαμε καὶ ὁ ἀγγειοπλάστης αὐτός; Ἀσφαλῶς ἠμπορῶ.Διότι ἰδού· σεῖς εἶσθε εἰς τὰ χέρια μου ὅπως ὁ πηλὸς τοῦ ἀγγειοπλάστου, ὁ ὁποῖος εὔκολα μεταπλάσσεται εἰς τὸ χέρια του.

  7. 7

    πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος ἢ ἐπὶ βασιλείαν τοῦ ἐξᾶραι αὐτοὺς καὶ τοῦ ἀπολλύειν,

    Μὴ ἀπελπισθῆτε διὰ τὴν σωτηρίαν σας.Ἐὰν ἀποφασίσω καὶ προαναγγείλω ὅτι θὰ καταστρέψω ἕνα ἔθνος ἢ μίαν βασιλείαν, ὥστε νὰ ἐξαφανίσω τὸ ἔθνος καὶ τὸ βασίλειον τοῦτο,

  8. 8

    καὶ ἐπιστραφῇ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο ἀπὸ πάντων τῶν κακῶν αὐτῶν, καὶ μετανοήσω περὶ τῶν κακῶν, ὧν ἐλογισάμην τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς.

    ἐπιστρέψῃ ὅμως τὸ ἔθνος ἐκεῖνο εἰς Ἐμὲ μὲ μετάνοιαν καὶ μεταμεληθῇ δι’ ὅλες τὶς κακίες ποὺ ἔπραξε, τότε καὶ Ἐγὼ θὰ ἀλλάξω γνώμην διὰ τὶς τίμωρίες καὶ συμφορές, ποὺ ἐσκέφθην καὶ ἤμουν διατιθειμένος νὰ ἐπιφέρω ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων τοῦ λαοῦ ἐκεῖνου.

  9. 9

    καὶ πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος καὶ βασιλείαν τοῦ ἀνοικοδομεῖσθαι καὶ τοῦ καταφυτεύεσθαι,

    Ἐὰν πάλιν, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος, ἀποφασίσω καὶ προαναγγείλω ὅτι ἕνα ἔθνος καὶ μία βασιλεία θὰ ἀνοικοδομηθῇ, θὰ φυτευθῇ, θὰ ριζώσῃ καὶ θὰ προοδεύσῃ,

  10. 10

    καὶ ποιήσωσι τὰ πονηρὰ ἐναντίον μου τοῦ μὴ ἀκούειν τῆς φωνῆς μου, καὶ μετανοήσω περὶ τῶν ἀγαθῶν, ὧν ἐλάλησα τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς.

    οἱ ἄνθρωποι ὅμως τὸν ἔθνους τούτου ἢ τῆς βασιλείας ἐκείνης ἐργασθοῦν ἔργα ἁμαρτωλὰ ἐνώπιόν μου καὶ ἀρνηθοῦν νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τὸς ἐντολές μου, τότε καὶ Ἐγὼ θὰ ἀλλάξω γνώμην διὰ τὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα εἶχα ὑποσχεθῆ νὰ χορηγήσω εἰς τοὺς ἀνθρώπους τοῦ λαοῦ ἐκείνου.

  11. 11

    καὶ νῦν εἰπὸν πρὸς ἄνδρας ᾿Ιούδα καὶ πρὸς τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλήμ· ἰδοὺ ἐγὼ πλάσσω ἐφ' ὑμᾶς κακὰ καὶ λογίζομαι ἐφ' ὑμᾶς λογισμόν· ἀποστραφήτω δὴ ἕκαστος ἀπὸ ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς, καὶ καλλίονα ποιήσατε τά ἐπιτηδεύματα ὑμῶν.

    Τώρα λοιπὸν εἰπὲ πρὸς τὸν Ἰουδαϊκὸν λαὸν καὶ πρὸς τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ: «Ἰδού, Ἐγὼ ἑτοιμάζω ἐναντίον σας θλίψεις καὶ καταστροφές, μελετῶ δὲ καὶ ἐπεξεργάζομαι σχέδια, ποὺ ἀφοροῦν εἰς τὴν τιμωρίαν καὶ τὴν καταστροφήν σας.Ἂς ἀπαρνηθῇ λοιπὸν ὁ καθένας σας καὶ ἂς ἐπιστρέψῃ ἀπὸ τὰ πονηρὰ καὶ ἁμαρτωλὰ ἔργα του, ἂς σωφρονισθῇ, ἂς ἀλλάξῃ διαγωγὴν καὶ ἂς ἐργασθῇ ἔργα καλύτερα, ἀγαθὰ καὶ χρηστά.

  12. 12

    καὶ εἶπαν· ἀνδριούμεθα, ὅτι ὀπίσω τῶν ἀποστροφῶν ἡμῶν πορευσόμεθα καὶ ἕκαστος τὰ ἀρεστά τῆς καρδίας αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς ποιήσομεν.

    Ἐκεῖνοι ὅμως δὲν ἐδέχθησαν τὶς συμβουλὲς τοῦ φιλανθρώπου Θεοῦ καὶ ἀπάντησαν μὲ θράσος καὶ ἀναίδειαν: «Ἔχομεν ἀνδρισμόν, παλληκαριά, γενναιότητα! Θὰ συνεχίσωμεν καὶ θὰ ἐπιμείνωμεν σταθερὰ εἰς τὴν μέχρι σήμερον διαγωγήν μας· θὰ βαδίσωμεν τὸν φαῦλον δρόμον μας καὶ ὁ καθένας μας θὰ πράξῃ ὅ,τι ἀρέσει εἰς τὴν πονηρὴ καρδιά του, δηλαδὴ σύμφωνα μὲ τὶς ἁμαρτωλὲς κλίσεις καὶ ροπές της».

  13. 13

    διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐρωτήσατε δὴ ἐν ἔθνεσι· τίς ἤκουσε τοιαῦτα φρικτά, ἃ ἐποίησε σφόδρα παρθένος ᾿Ισραήλ;

    Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Ἐρωτήσατε λοιπὸν τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη· ποιὸ ἀπὸ αὐτὰ ἄκουσε τέτοια φρικτὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν εἰς τόσον ὑπερβολικὸν βαθμὸν ἡ παρθένος αὐτὴ θυγατέρα μου, ποὺ σεμνύνεται διὰ τὴν ὡραιότητα καὶ τὸ κάλλος της, δηλαδὴ ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός;

  14. 14

    μὴ ἐκλείψουσιν ἀπὸ πέτρας μαστοὶ ἢ χιὼν ἀπὸ τοῦ Λιβάνου; μὴ ἐκκλινῇ ὕδωρ βιαίως ἀνέμῳ φερόμενον;

    Μήπως θὰ ἐκλείψουν ποτὲ οἱ πηγὲς τῶν ὑδάτων, ποὺ ἀναβλύζονν ἀπὸ τοὺς βράχους, ἢ τὰ χιόνια ἀπὸ τὸ ὄρος Λίβανος; Μήπως θὰ παρεκκλίνω τὸ τρεχούμενο νερὸ ἀπὸ τὴν φυσικήν του πορείαν, ἔστω καὶ ἂν τὸ κτυπήσῃ βίαιος ἄνεμος; Ἔτσι καὶ ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἁμαρτάνει συνεχῶς καὶ μένει ἀμετακίνητος εἰς τὴν παρανομίαν.

  15. 15

    ὅτι ἐπελάθοντό μου ὁ λαός μου, εἰς κενὸν ἐθυμίασαν· καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν σχοίνους αἰωνίους τοῦ ἐπιβῆναι τρίβους οὐκ ἔχοντας ὁδὸν εἰς πορείαν

    Ἐπειδὴ ὅμως ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός μου μὲ ἐλησμόνησε καὶ μὲ ἀρνήθηκε, προσέφεραν θυμίαμα εἰς τὰ κούφια εἴδωλα, τοὺς ἀνυπάρκτους εἰδωλολατρικοὺς θεούς.Οἱ Ἰσραηλῖται, λόγῳ τῆς εἰδωλολατρίας των, θὰ σκοντάφτουν, θὰ τρικλίζουν καὶ θὰ παραλύσουν εἰς τοῖς δρόμους των, διότι ἀφῆκαν τοὺς αἰωνίους, σταθεροὺς καὶ ἀσφαλεῖς δρόμους τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ διὰ νὰ ἀκολουθήσουν δύσβατα μονοπάτια, ποὺ εἶναι δύσκολον νὰ διέλθῃ ἀπὸ αὐτὰ ἄνθρωπος.

  16. 16

    τοῦ τάξαι τὴν γῆν αὐτῶν εἰς ἀφανισμὸν καὶ σύριγμα αἰώνιον· πάντες οἱ διαπορευόμενοι δι' αὐτῆς ἐκστήσονται καὶ κινήσουσι τὴν κεφαλὴν αὐτῶν.

    Ἀποτέλεσμα τῆς διαγωγῆς των αὐτῆς ἦταν νὰ καταστραφῇ ἐντελῶς ἡ χώρα των καὶ νὰ καταντήσῃ ἀντικείμενον παντοτινοῦ καὶ αἰωνίου εἰρωνικοῦ σφυρίγματος ἐκ μέρους ἐκείνων ποὺ διέρχονται ἀπὸ αὐτήν.Ὅλοι, ὅσοι διέρχονται πλησίον της, θὰ μείνουν κατάπληκτοι καὶ ἐκστατικοὶ ἐμπρὸς εἰς τὸ τρομερὸν θέαμα τῆς ἐρημώσεως καὶ θὰ κινοῦν μὲ θλῖψιν καὶ πόνον τὴν κεφαλήν των.

  17. 17

    ὡς ἄνεμον καύσωνα διασπερῶ αὐτοὺς κατὰ πρόσωπον ἐχθρῶν αὐτῶν, δείξω αὐτοῖς ἡμέραν ἀπωλείας αὐτῶν.

    Θὰ διασκορπίσω τοὺς Ἰσραηλῖτες ἐνώπιον τῶν ἐχθρῶν των ὡσὰν τὸν καυστικὸν ἄνεμον, ποὺ διασκορπίζει ἐδῶ καὶ ἐκεῖ τὴν ἄμμον καὶ τὸ χῶμα· θὰ δείξω εἰς αὐτοὺς καὶ θὰ τοὺς παρουσιάσω τὴν ἡμέραν τῆς καταστροφῆς των».

  18. 18

    Καὶ εἶπαν· δεῦτε καὶ λογισώμεθα ἐπὶ ῾Ιερεμίαν λογισμόν, ὅτι οὐκ ἀπολεῖται νόμος ἀπὸ ἱερέως καὶ βουλὴ ἀπὸ συνετοῦ καὶ λόγος ἀπὸ προφήτου· δεῦτε καὶ πατάξωμεν αὐτὸν ἐν γλώσσῃ καὶ ἀκουσόμεθα πάντας τοὺς λόγους αὐτοῦ.

    Οἱ ἐχθροὶ τοῦ προφήτου Ἱερεμία εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ συνωμότησαν ἐναντίον του καὶ εἶπαν: «Ἐλᾶτε καὶ ἂς σκευωρήσωμεν ἐναντίον τοῦ Ἱερεμία σκευωρίαν, διότι δὲν ἐχάθη ὁ νόμος, ἀλλὰ συνεχίζει νὰ διδάσκεται ἀπὸ ἱερεῖς, οὔτε καὶ σοφὴ συμβουλὴ λόγῳ ἐλλείψεως σοφῶν καὶ συνετῶν ἀνθρώπων, οὔτε καὶ λόγος ἕνεκα ἐλλείψεως προφητῶν.Ἐμπρός, ἂς τὸν σνκοφαντήσωμεν· ἂς ἀκούσωμεν δὲ μὲ προσοχὴν τὰ λόγια του καὶ ἂς διαπιστώσωμεν εἰς ποία εἶναι ἔνοχος, ὥστε νὰ ψηφίσωμεν τὴν καταδίκην του».

  19. 19

    εἰσάκουσόν μου, Κύριε, καὶ εἰσάκουσον τῆς φωνῆς τοῦ δικαιώματός μου.

    Ὁ προφήτης Ἱερεμίας προσεύχεται πρὸς τὸν Θεὸν καὶ λέγει: «Εἰσάκουσε, Κύριε, τὴν προσευχήν μου· εὐδόκησε νὰ προσέξῃς τὴν φωνὴν τῆς ἱκεσίας καὶ παρακλήσεως μου, διὰ τῆς ὁποίας ζητῶ ἀπὸ Σὲ τὸ δίκαιόν μου.

  20. 20

    εἰ ἀνταποδίδοται ἀντὶ ἀγαθῶν κακά; ὅτι συνελάλησαν ρήματα κακὰ τῆς ψυχῆς μου καὶ τὴν κόλασιν αὐτῶν ἔκρυψάν μοι· μνήσθητι ἑστηκότος μου κατὰ πρόσωπόν σου τοῦ λαλῆσαι ὑπὲρ αὐτῶν ἀγαθά, τοῦ ἀποστρέψαι τὸν θυμόν σου ἀπ' αὐτῶν.

    Πρέπει νὰ πληρώνωνται οἱ εὐεργεσίες μὲ κακὰ καὶ ἀχαριστίαν; Διότι οἱ ἐχθροί μου συνομίλησαν καὶ συνωμότησαν κατὰ τῆς ζωῆς μου, ἀπέκρυψαν δὲ ἀπὸ ἐμὲ τὴν τιμωρίαν, ποὺ ἀπεφάσισαν νὰ μοῦ ἐπιβάλουν.Ἐνθυμήσου, Κύριε, ὅτι ἐστεκόμουν ὄρθιος ἐνώπιόν σου καὶ Σὲ ἰκέτευα νὰ τοὺς εὐεργετήσῃς καὶ νὰ μὴ τοὺς τιμωρήσῃς, ἀλλὰ νὰ ἀποστρέψῃς καὶ ἀπομακρύνῃς ἀπὸ αὐτοὺς τὴν δικαίαν ὀργήν σου.

  21. 21

    διὰ τοῦτο δὸς τοὺς υἱοὺς αὐτῶν εἰς λιμὸν καὶ ἄθροισον αὐτοὺς εἰς χεῖρας μαχαίρας· γενέσθωσαν αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἄτεκνοι καὶ χῆραι, καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν γενέσθωσαν ἀνῃρημένοι θανάτῳ καὶ οἱ νεανίσκοι αὐτῶν πεπτωκότες μαχαίρᾳ ἐν πολέμῳ.

    Διὰ τὴν ἀχαριστίαν καὶ ἐχθρότητά των αὐτὴν παράδωσε τοὺς υἱούς των εἰς πεῖναν, μάζεψέ τους καὶ παράδωσέ τους ὁμαδικῶς εἰς σφαγὴν ἀπὸ τὰ μαχαίρια τῶν ἐχθρῶν.Οἱ γυναῖκες των ἂς γίνουν ἄτεκνες καὶ ἂς μείνουν χῆρες, καὶ οἱ ἄνδρες των ἂς ἀποθάνουν ἀπὸ θανατηφόρον μολυσματικὴν ἀρρώστιαν, οἱ δὲ νέοι ἄνδρες των ἂς πέσουν εἰς τὸν πόλεμον, φονευόμενοι ἀπὸ ἐχθρικὸν μαχαίρι.

  22. 22

    γενηθήτω κραυγὴ ἐν ταῖς οἰκίαις αὐτῶν, ἐπάξεις ἐπ' αὐτοὺς ληστὰς ἄφνω, ὅτι ἐνεχείρησαν λόγον εἰς σύλληψίν μου, καὶ παγίδας ἔκρυψαν ἐπ' ἐμέ.

    Ἂς ἀκουσθοῦν καὶ ἂς ἀντηχήσουν εἰς τὰ σπίτια των κραυγὲς ἀγωνίας καὶ θρήνων φέρε ἔξαφνα ἐναντίον των λῃστάς, διότι συνεφώνησαν μυστικὰ ἐναντίον μου καὶ ἀπεφάσισαν νὰ μὲ συλλάβουν, ἔστησαν κρυφὲς παγίδες διὰ νὰ μὲ παγιδεύσουν καὶ ἐξοντώσουν.

  23. 23

    καὶ σύ, Κύριε, ἔγνως ἅπασαν τὴν βουλὴν αὐτῶν ἐπ' ἐμὲ εἰς θάνατον· μὴ ἀθῳώσῃς τὰς ἀδικίας αὐτῶν, καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ἀπὸ προσώπου σου μὴ ἐξαλείψῃς· γενέσθω ἡ ἀσθένεια αὐτῶν ἐναντίον σου, ἐν καιρῷ θυμοῦ σου ποίησον ἐν αὐτοῖς.

    Ἀλλὰ Σύ, Κύριε, ἐγνώρισες ὅλην τὴν δολοφονικὴν συνωμοσίαν, ποὺ ἐξύφαναν εἰς βάρος μου.Μὴ συγχωρήσῃς τὴν ἐνοχήν των καὶ μὴ ἀθωώσῃς τὶς πονηρίες των καὶ μὴ ἐξαλείψῃς τὶς ἁμαρτίες των ἀπὸ ἐμπρός σου.Ἂς πέσουν ἐνώπιόν σου ἀσθενεῖς καὶ ἀδύνατοι· κάμε δὲ τοῦτο κατὰ τὴν περίοδον τῆς δικαίας ὀργῆς σου!»