Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
Γ΄ ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ

Γ΄ Βασιλειών, κεφάλαιο 19

21 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (22)
  1. 1

    ΚΑΙ ἀνήγγειλεν ᾿Αχαὰβ τῇ ᾿Ιεζάβελ γυναικὶ αὐτοῦ πάντα, ἃ ἐποίησεν ᾿Ηλιού, καὶ ὡς ἀπέκτεινε τοὺς προφήτας ἐν ρομφαίᾳ.

    Ο βασιλιᾶς Ἀχαὰβ ἀνεκοίνωσεν εἰς τὴν Ἰεζάβελ, τὴν γυναῖκα του, ὅλα ὅσα ἔκαμεν ὁ προφήτης Ἠλίας, καθὼς ἐπίσης καὶ τὸ πῶς ὁ Ἠλίας ἐφόνευσε τοὺς ἱερεῖς - προφῆτες τῶν εἰδώλων μὲ τὸ ξίφος.

  2. 2

    καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιεζάβελ πρὸς ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπεν· εἰ σὺ εἶ ᾿Ηλιοὺ καὶ ἐγὼ ᾿Ιεζάβελ, τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, ὅτι ταύτην τὴν ὥραν αὔριον θήσομαι τὴν ψυχήν σου καθὼς ψυχὴν ἑνὸς ἐξ αὐτῶν.

    Τότε ἡ Ἰεζάβελ γεμᾶτη ἀπὸ θυμὸν ἔστειλεν ἀπεσταλμένον εἰς τὸν Ἠλίαν, ὁ ὁποῖος τοῦ εἶπεν ἐκ μέρους της: «Ὅπως εἶναι βέβαιον ὅτι σὺ εἶσαι ὁ προφήτης Ἠλίας καὶ ἐγὼ εἶμαι ἡ βασίλισσα Ἰεζάβελ, ἔτσι εἴθε νὰ μὲ τιμωρήσῃ ὁ Θεός (κατ' ἄλλην γραφήν: Οἱ θεοί) καὶ εἴθε νὰ μοῦ προσθέσῃ καὶ ἄλλες ἀκόμη χειρότερες τιμωρίες καὶ συμφορές, ἐὰν ἀθετήσω τὴν ὑπόσχεσίν μου καὶ ἂν αὔριον τὴν ἰδίαν ὥραν δὲν παραδώσω τὴν ζωήν σου εἰς θάνατον, ὅπως ἀκριβῶς ἔκαμες καὶ σὺ εἰς κάθε ἕνα ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς - προφῆτες τῶν εἰδώλων».

  3. 3

    καὶ ἐφοβήθη ᾿Ηλιοὺ καὶ ἀνέστη καὶ ἀπῆλθε κατὰ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ ἔρχεται εἰς Βηρσαβεὲ γῆν ᾿Ιούδα καὶ ἀφῆκε τὸ παιδάριον αὐτοῦ ἐκεῖ·

    Εἰς τὸ ἄκουσμα τῆς παραγγελίας αὐτῆς τῆς Ἰεζάβελ ἐφοβήθη ὁ προφήτης Ἠλίας καὶ ἐσηκώθη καὶ ἔφυγεν, ὅπου τὸν ἔσπρωχνε ἡ ἐσωτερικὴ δύναμις τῆς ψυχῆς του. Ἔφθασεν εἰς τὴν πόλιν Βηρσαβεέ, ἡ ὁποία ἀνῆκεν εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰούδα, καὶ ἐκεῖ ἀφῆκε τὸν ὑπηρέτην του.

  4. 4

    καὶ αὐτὸς ἐπορεύθη ἐν τῇ ἐρήμῳ ὁδὸν ἡμέρας καὶ ἦλθε καὶ ἐκάθισεν ὑποκάτω Ραθμὲν καὶ ᾐτήσατο τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀποθανεῖν καὶ εἶπεν· ἱκανούσθω νῦν, λαβὲ δὴ τὴν ψυχή μου ἀπ᾿ ἐμοῦ, Κύριε, ὅτι οὐ κρείσσων ἐγώ εἰμι ὑπὲρ τοὺς πατέρας μου.

    Ὁ ἴδιος ὅμως ἐπροχώρησε βαθύτερα εἰς τὴν ἔρημον καὶ ἀφοῦ ἐβάδισε δρόμον μιᾶς ἡμέρας (ἑπτὰ περίπου ὡρῶν), ἔφθασε καὶ ἐκάθισε κάτω ἀπὸ ἕνα φυτόν, ποὺ ὀνομάζεται Ραθμέν (ἄρκευθος, κέδρος). Ἑξαντλημένος ἀπὸ τὴν πεῖναν καὶ τὸν κόπον τῆς πορείας καὶ πιεζόμενος ἀπὸ τὴν θλῖψιν καὶ τὴν βαρυθυμίαν ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν Θεὸν νὰ ἀποθάνῃ καὶ εἶπεν: «Ἀρκετὰ ἐκοπίασα καὶ ἐκακοπάθησα· πάρε λοιπὸν τώρα τὴν ζωήν μου, Κύριε, διότι ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀνώτερος καὶ καλύτερος ἀπὸ τοὺς προπάτορές μου».

  5. 5

    καὶ ἐκοιμήθη καὶ ὕπνωσεν ἐκεῖ ὑπὸ φυτόν, καὶ ἰδού τις ἥψατο αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀνάστηθι καὶ φάγε·

    Ὁ Ἠλίας κουρασμένος καὶ λυπημένος ἐκοιμήθη καὶ ἔπεσεν εἰς ὕπνον βαθὺν κάτω ἀπὸ τὸ φυτὸν Ραθμέν. Ἀλλὰ νά· ἔξαφνα κάποιος τὸν ἄγγιξε καὶ τοῦ εἶπε: «Σήκω καὶ φάγε».

  6. 6

    καὶ ἐπέβλεψεν ᾿Ηλιού, καὶ ἰδοὺ πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ ἐγκρυφίας ὀλυρίτης καὶ καψάκης ὕδατος· καὶ ἀνέστη καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε. καὶ ἐπιστρέψας ἐκοιμήθη.

    Ὁ Ἠλίας ἐξύπνησεν, ἐκύτταξε γύρω καὶ νά· κοντὰ εἰς τὴν κεφαλήν του εὑρίσκετο μία κριθαρένια λαγάνα ψημένη (κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Ἐπάνω εἰς ζεστὲς πέτρες) καὶ μία πήλινη κανάτα μὲ νερό. Ὁ Ἠλίας ἐσηκώθη καὶ ἔφαγε καὶ ἤπιε. Κατόπιν δὲ ἐκοιμήθη πάλιν.

  7. 7

    καὶ ἐπέστρεψεν ὁ ἄγγελος Κυρίου ἐκ δευτέρου καὶ ἥψατο αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀνάστα φάγε, ὅτι πολλὴ ἀπὸ σοῦ ἡ ὁδός.

    Καὶ ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου ἦλθε διὰ δευτέραν φοράν, τὸν ἄγγιξε καὶ τοῦ εἶπε: «Σήκω καὶ φάγε, διότι ὁ δρόμος ποὺ ἔχεις νὰ βαδίσῃς, τὸ ταξίδι ποὺ ἔχεις ἀκόμη νὰ κάμῃς, εἶναι μεγάλο καὶ κουραστικό».

  8. 8

    καὶ ἀνέστη καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε· καὶ ἐπορεύθη ἐν ἰσχύϊ τῆς βρώσεως ἐκείνης τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας ἕως ὄρους Χωρήβ.

    Ὁ Ἠλίας ἐσηκώθη καὶ ἔφαγε καὶ ἤπιε. Καὶ μὲ τὴν δύναμιν τῆς τροφῆς ἐκείνης ἐβάδισε σαράντα ἡμέρες καὶ σαράντα νύχτες, μέχρις ὅτου ἔφθασεν εἰς τὸ ὅρος Χωρήβ.

  9. 9

    καὶ εἰσῆλθεν ἐκεῖ εἰς τὸ σπήλαιον καὶ κατέλυσεν ἐκεῖ· καὶ ἰδοὺ ρῆμα Κυρίου πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπε· τί σὺ ἐνταῦθα, ᾿Ηλιού;

    Εἰς τὸ Χωρὴβ ἐμπῆκε εἰς ἕνα σπήλαιον καὶ ἐγκατεστάθη ἐκεῖ. Καὶ νά· ἔξαφνα λόγος Κυρίου κατέφθασεν εἰς αὐτὸν καὶ τοῦ εἶπε: «Τί κάνεις ἐδῶ; Πῶς ἐδῶ, Ἠλία;»

  10. 10

    καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· ζηλῶν ἐζήλωκα τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι, ὅτι ἐγκατέλιπόν σε οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ· τὰ θυσιαστήριά σου κατέσκαψαν καὶ τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν ἐν ρομφαίᾳ, καὶ ὑπολέλειμμαι ἐγὼ μονώτατος, καὶ ζητοῦσι τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτήν.

    Ὁ Ἠλίας ἀπάντησε: «Ζῆλος ἱερὸς καὶ φλογερός, ἀγανάκτησις ἱερὰ καὶ μεγάλη ἔχει κυριεύσει τὴν ψυχήν μου διὰ Σέ, τὸν παντοκράτορα Κύριον. Πονῶ καὶ ἀγανακτῶ πολύ, διότι οἱ Ἰσραηλῖται ἀθέτησαν τὴν διαθήκην σου καὶ σὲ ἐγκατέλειψαν· τὰ θυσιαστήριά σου τὰ κατέστρεψαν καὶ τοὺς προφῆτες σου τοὺς ἐφόνευσαν μὲ ξίφος· καὶ ἐγώ, μόνον ἐγώ, ἔχω μείνει ὁλομόναχος. Ζητοῦν δὲ νὰ ἀφαιρέσουν καὶ τὴν ἰδικήν μου ζωήν!»

  11. 11

    καὶ εἶπεν· ἐξελεύσῃ αὔριον καὶ στήσῃ ἐνώπιον Κυρίου ἐν τῷ ὄρει· ἰδοὺ παρελεύσεται Κύριος, καὶ ἰδοὺ πνεῦμα μέγα κραταιὸν διαλῦον ὄρη καὶ συντρίβον πέτρας ἐνώπιον Κυρίου, οὐκ ἐν τῷ πνεύματι Κύριος· καὶ μετὰ τὸ πνεῦμα συσσεισμός, οὐκ ἐν τῷ συσσεισμῷ Κύριος·

    Καὶ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου εἶπεν εἰς τὸν Ἠλίαν: «Νὰ βγῇς αὔριον ἀπὸ τὸ σπήλαιον καὶ νὰ σταθῇς ἐμπρὸς εἰς τὸν Κύριον εἰς τὸ ὅρος. Καὶ νά· ἔξαφνα θὰ περάσῃ ἀπὸ ἐμπρός σου ὁ Κύριος. Τοῦτο θὰ γίνῃ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον: Θὰ φυσήξῃ ἔξαφνα θύελλα μεγάλη καὶ ἰσχυρή, ποὺ διαλύει ὄρη καὶ κατακομματιάζει πέτρες ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· ἀλλ’ ὁ Κύριος δὲν θὰ εἶναι εἰς τὴν φοβερὰν ἐκείνην θύελλαν. Μετὰ τὴν θύελλαν θὰ ἀκολουθήσῃ σεισμός· ἀλλ' ὁ Κύριος δὲν θὰ εἶναι οὔτε εἰς τὸν σεισμόν.

  12. 12

    καὶ μετὰ τὸν συσσειμὸν πῦρ, οὐκ ἐν τῷ πυρὶ Κύριος· καὶ μετὰ τὸ πῦρ φωνὴ αὔρας λεπτῆς, κἀκεῖ Κύριος.

    Μετὰ τὸν σεισμὸν θὰ ἀκολουθήσῃ φωτιά· ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι οὔτε εἰς τὴν φωτιὰ ὁ Κύριος. Μετὰ τὴν φωτιὰ θὰ ἀκολουθήσῃ ὁ ἁπαλὸς ψίθυρος λεπτῆς, δροσερῆς καὶ σιγαλῆς αὔρας· ἐκεῖ θὰ εἶναι ὁ Κύριος».

  13. 13

    καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ᾿Ηλιού, καὶ ἐπεκάλυψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν τῇ μηλωτῇ αὐτοῦ καὶ ἐξῆλθε καὶ ἔστη ὑπὸ σπήλαιον· καὶ ἰδοὺ πρὸς αὐτὸν φωνὴ καὶ εἶπε· τί σὺ ἐνταῦθα ᾿Ηλιού;

    Συνέβη δὲ τοῦτο: Ὅταν ὁ Ἠλίας ἄκουσε τὰ λόγια αὐτά, ἐσκέπασεν ἀπὸ φόβον καὶ βαθὺν σεβασμὸν τὸ πρόσωπόν του μὲ τὸν μανδύαν τὸν καμωμένον ἀπὸ δέρμα προβάτου, τὸν ὁποῖον ἐφοροῦσε, καὶ ἐβγῆκε ἀπὸ τὸ σπήλαιον καὶ ἐστάθη εἰς τὴν εἴσοδόν του. Καὶ νά· ἔξαφνα ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ τὸν ἐρώτησε καὶ πάλιν: «Τί κάνεις ἐδῶ; Πῶς ἐδῶ, Ἠλία;»

  14. 14

    καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· ζηλῶν ἐζήλωκα τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι, ὅτι ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην σου οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ· καὶ τὰ θυσιαστήριά σου καθεῖλαν καὶ τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν ἐν ρομφαίᾳ, καὶ ὑπολέλειμμαι ἐγὼ μονώτατος, καὶ ζητοῦσι τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτήν.

    Ὁ Ἠλίας ἀπάντησε: «Ζῆλος ἱερὸς καὶ φλογερός, ἀγανάκτησις ἱερὰ καὶ μεγάλη ἔχει κυριεύσει τὴν ψυχήν μου διὰ Σέ, τὸν παντοκράτορα Κύριον. Πονῶ καὶ ἀγανακτῶ πολύ, διότι οἱ Ἰσραηλῖται ἀθέτησαν τὴν διαθήκην σου καὶ σὲ ἐγκατέλειψαν· τὰ θυσιαστήριά σου τὰ κατέστρεψαν καὶ τοὺς προφῆτες σου τοὺς ἐφόνευσαν μὲ ξίφος· καὶ ἐγώ, μόνον ἐγώ, ἔχω μείνει ὁλομόναχος. Ζητοῦν δὲ νὰ ἀφαιρέσουν καὶ τὴν ἰδικήν μου ζωήν!»

  15. 15

    καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν· πορεύου, ἀνάστρεφε εἰς τὴν ὁδόν σου καὶ ἥξεις εἰς τὴν ὁδὸν ἐρήμου Δαμασκοῦ καὶ ἥξεις καὶ χρίσεις τὸν ᾿Αζαὴλ εἰς βασιλέα τῆς Συρίας·

    Ὁ Κύριος εἶπεν εἰς τὸν Ἠλίαν: «Πήγαινε, γύρισε πίσω, βάδισε τὸν δρόμον σου καὶ ἀκολούθησε τὸν δρόμον τῆς ἐρήμου, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν Δαμασκόν. Καὶ ὅταν φθάσῃς εἰς τὴν Δαμασκόν, νὰ χρίσῃς τὸν Ἀζαὴλ ὡς βασιλιᾶ τῆς Συρίας.

  16. 16

    καὶ τὸν ᾿Ιοὺ υἱὸν Ναμεσσὶ χρίσεις εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ· καὶ τὸν ῾Ελισαιὲ υἱὸν Σαφὰτ χρίσεις εἰς προφήτην ἀντὶ σοῦ.

    Ἐπίσης θὰ χρίσῃς καὶ τὸν Ἰού, τὸν υἱὸν τοῦ Ναμεσσί, ὡς βασιλιᾶ τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ. Τὸν δὲ Ἐλισαῖον, τὸν υἱὸν τοῦ Σαφάτ, θὰ χρίσῃς ὡς προφήτην, ὁ ὁποῖος θὰ σὲ διαδεχθῇ.

  17. 17

    καὶ ἔσται τὸν σῳζόμενον ἐκ ρομφαίας ᾿Αζαήλ, θανατώσει ᾿Ιού, καὶ τὸν σῳζόμενον ἐκ ρομφαίας ᾿Ιοὺ θανατώσει ῾Ελισαιέ.

    Θὰ συμβῇ δὲ τοῦτο: Ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ σωθῇ ἀπὸ τὸ ξίφος τοῦ Ἀζαήλ, θὰ τὸν θανατώσῃ ὁ Ἰού· καὶ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ σωθῇ ἀπὸ τὸ ξίφος τοῦ Ἰού, θὰ τὸν θανατώσῃ ὁ Ἐλισαῖος.

  18. 18

    καὶ καταλείψεις ἐν ᾿Ισραὴλ ἑπτὰ χιλιάδας ἀνδρῶν, πάντα γόνατα, ἃ οὐκ ὤκλασαν γόνυ τῷ Βάαλ, καὶ πᾶν στόμα, ὃ οὐ προσεκύνησεν αὐτῷ.

    Θὰ φυλάξῃς δὲ καὶ δὲν θὰ θανατώσῃς εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραὴλ ἑπτὰ χιλιάδες (7.000) ἄνδρες, ὅσους δηλαδὴ δὲν ἐγονάτισαν διὰ νὰ προσκυνήσουν καὶ νὰ λατρεύσουν τὸν Βάαλ, ὅσα στόματα δὲν ἐπροσκύνησαν τὸ εἴδωλον τοῦ θεοῦ αὐτοῦ».

  19. 19

    Καὶ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν καὶ εὑρίσκει τὸν ῾Ελισαιὲ υἱὸν Σαφάτ, καὶ αὐτὸς ἠροτρία ἐν βουσὶ —δώδεκα ζεύγη ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς δώδεκα— καὶ ἀπῆλθεν ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ ἐπέρριψε τὴν μηλωτὴν αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτόν.

    Ἔτσι ὁ Ἠλίας ἀνεχώρησεν ἀπὸ τὸ ὅρος Χωρὴβ καὶ εὑρῆκε τὸν Ἐλισαῖον, τὸν υἱὸν τοῦ Σαφάτ, ὁ ὁποῖος ὤργωνε μὲ βόδια - δώδεκα ζευγάρια βόδια ὤργωναν ἐμπρός του, αὐτὸς δὲ ὁ ἴδιος ὤργωνε μὲ τὸ ἕνα ζευγάρι -. Ὁ Ἠλίας, μόλις τὸν εἶδε, τὸν ἐπλησίασε καὶ ἔρριψε μὲ μίαν γρήγορον κίνησιν ἐπάνω εἰς τὸν Ἐλισαῖον τὸν μανδύαν του τὸν καμωμένον ἀπὸ δέρμα προβάτου.

  20. 20

    καὶ κατέλιπεν ῾Ελισαιὲ τὰς βόας καὶ κατέδραμεν ὀπίσω ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπε· καταφιλήσω τὸν πατέρα μου καὶ ἀκολουθήσω ὀπίσω σου· καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· ἀνάστρεφε, ὅτι πεποίηκά σοι.

    Ἀμέσως ὁ Ἐλισαῖος, ποὺ ἐκατάλαβε τὶ ἐσήμαινεν ἡ πρᾶξις αὑτὴ τοῦ Ἠλία, ἀφῆκε τὰ βόδια, μὲ τὰ ὁποῖα ὤργωνεν, ἔτρεξε πίσω ἀπὸ τὸν Ἠλίαν καὶ τοῦ εἶπε: «Δῶσε μου τὴν ἄδειαν, σὲ παρακαλῶ, νὰ τρέξω νὰ ἀποχαιρετήσω μὲ ἀσπασμὸν τὸν πατέρα μου καὶ κατόπιν θὰ ἔλθω νὰ σὲ ἀκολουθήσω». Ὁ Ἠλίας τοῦ ἀπάντησε: «Πήγαινε· να ἐπιστρέψῃς ὅμως καὶ πάλιν, διότι ἐγὼ ἔπραξα τὸ καθῆκον μου· σὲ ἔκαμα προφήτην».

  21. 21

    καὶ ἀνέστρεψεν ἐξόπισθεν αὐτοῦ καὶ ἔλαβε τὰ ζεύγη τῶν βοῶν καὶ ἔθυσε καὶ ἥψησεν αὐτὰ ἐν τοῖς σκεύεσι τῶν βοῶν καὶ ἔδωκε τῷ λαῷ, καὶ ἔφαγον· καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη ὀπίσω ᾿Ηλιοὺ καὶ ἐλειτούργει αὐτῷ.

    Ὁ Ἐλισαῖος ἐπέστρεψεν (ἐγύρισε πίσω) καὶ ἔφυγεν ἀπὸ τὸν τόπον, ὅπου συνηντήθη μὲ τὸν Ἠλίαν. Καὶ ἐπῆρε τὰ δώδεκα ζευγάρια τῶν βοδιῶν ποὺ ὤργωναν, τὰ ἔσφαξε, τὰ ἐθυσίασε καὶ τὰ ἔψησε μὲ τὰ ξύλα τῶν ἀλετριῶν, εἰς τὰ ὁποῖα ἦσαν ζευγμένα, καὶ ἐμοίρασε τὸ ψημένον κρέας εἰς τὸν λαόν, καὶ ἔφαγαν. Κατόπιν ὁ Ἐλισαῖος ἐσηκώθη καὶ ἐπῆγε καὶ συνήντησε τὸν Ἠλίαν καὶ εἰς τὸ ἑξῆς τὸν ἀκολούθησε καὶ τὸν ὑπηρετοῦσε.