Δανιήλ, κεφάλαιο 8
- 1
ΕΝ ἔτει τρίτῳ τῆς βασιλείας Βαλτάσαρ τοῦ βασιλέως ὅρασις ὤφθη πρός με, ἐγὼ Δανιήλ, μετὰ τὴν ὀφθεῖσάν μοι τὴν ἀρχήν.
Κατὰ τὸ τρίτον ἔτος τῆς βασιλείας τὸν βασιλιᾶ Βαλτάσαρ παρουσιάσθη εἰς ἐμέ, τὸν Δανιήλ, ὅρασις <ὅραμα> μετὰ τὴν δρᾶσιν ποὺ μοῦ εἶχεν ἐμφανισθῆ ἀρχικῶς <προηγουμένως>.
- 2
καὶ ἤμην ἐν Σούσοις τῇ βάρει, ἥ ἐστιν ἐν χώρᾳ Αἰλὰμ καὶ εἶδον ἐν ὁράματι καὶ ἤμην ἐπὶ τοῦ Οὐβὰλ
Εὐρισκόμουν εἰς τὴν πόλιν Σούσα, εἰς τὸ φρούριον <πύργον>, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὴν χώραν Αἰλάμ, καὶ εἶδα εἰς ὀπτασίαν ὅτι εὐρισκόμουν κοντὰ εἰς τὸν ποταμὸν Οὐβάλ.
- 3
καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον· καὶ ἰδοὺ κριὸς εἷς ἑστηκὼς πρὸ τοῦ Οὐβάλ. καὶ αὐτῷ κέρατα ὑψηλά, καὶ τὸ ἓν ὑψηλότερον τοῦ ἑτέρου, καὶ τὸ ὑψηλὸν ἀνέβαινεν ἐπ' ἐσχάτων.
Ἐσήκωσα δὲ τὰ μάτια μου καὶ εἶδα.Καὶ ἰδού! Ἕνας κριός <κριάρι> ἐστέκετο κοντὰ εἰς τὸν Οὐβάλ.Ὁ κριὸς αὐτὸς εἶχε δύο ὑψηλὰ κέρατα· τὸ ἕνα ἦταν ὑψηλότερον τοῦ ἄλλου, τὸ δὲ ὑψηλότερον ἐμεγάλωνε καὶ ὑψώνετο συνεχῶς πρὸς τὰ ἄνῳ.
- 4
καὶ εἶδον τὸν κριὸν κερατίζοντα κατὰ θάλασσαν καὶ βορρᾶν καὶ νότον, καὶ πάντα τὰ θηρία οὐ στήσεται ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξαιρούμενος ἐκ χειρὸς αὐτοῦ, καὶ ἐποίησε κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ καὶ ἐμεγαλύνθη.
Καὶ εἶδα τὸν κριὸν νὰ κτυπᾷ μὲ τὰ κέρατα πρὸς τὰ δυτικά, πρὸς τὰ βόρεια καὶ πρὸς τὰ νότια· κανένα δὲ ἀπὸ τὰ θηρία δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ σταθῇ ἐμπρός του καὶ κανεὶς δὲν ἠμποροῦσε νὰ γλυτώσῃ ἀπὸ αὐτόν· ἔκαμνεν ὅ,τι ἤθελε, καὶ ἔτσι ἔγινε μέγας, ἰσχυρὸς καὶ ἔνδοξος.
- 5
καὶ ἐγὼ ἤμην συνίων καὶ ἰδοὺ τράγος αἰγῶν ἤρχετο ἀπὸ λιβὸς ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς καὶ οὐκ ἦν ἁπτόμενος τῆς γῆς, καὶ τῷ τράγῳ κέρας θεωρητὸν ἀναμέσον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ.
Καθὼς δὲ ἐγὼ ἐσκεπτόμουν τὸ δρᾶμα καὶ παρατηροῦσα μὲ μεγάλην προσοχήν, ἰδού! ἔξαφνα ἐφάνη νὰ ἔρχεται ἕνας τράγος αἰγῶν ὁ τράγος ἐρχόταν ἀπὸ τὰ νοτιοδυτικὰ καὶ ἐπροχωροῦσε <κατακυριεύων> εἰς ὅλην τὴν γῆν.Ἔτρεχε δὲ μὲ τόσην ὁρμήν, ὥστε ἐφαίνετο ὅτι δὲν ἄγγιζε τὴν γῆν! Καὶ εἰς τὸν τράγον αὐτὸν ὑπῆρχε μεταξὺ τῶν ὀφθαλμῶν του ἕνα μεγαλοπρεπές, περίβλεπτον κέρατο.
- 6
καὶ ἦλθεν ἕως τοῦ κριοῦ τοῦ τά κέρατα ἔχοντος, οὗ εἶδον, ἑστῶτος ἐνώπιον τοῦ Οὐβὰλ καὶ ἔδραμε πρὸς αὐτὸν ἐν ὁρμῇ τῆς ἰσχύος αὐτοῦ.
Ὁ τράγος ἐκεῖνος ἐπροχώρησε μέχρι τὸν κριὸν ποὺ εἶχε τὰ δύο κέρατα καὶ τὸν ὁποῖον εἶδα νὰ στέκεται κοντὰ εἰς τὸν Οὐβάλ, καὶ ὥρμησεν ἐναντίον του μὲ ὅλην τὴν ὁρμὴν τῆς δυνάμεώς του.
- 7
καὶ εἶδον αὐτὸν φθάνοντα ἕως τοῦ κριοῦ, καὶ ἐξηγριάνθη πρὸς αὐτὸν καὶ ἔπαισε τὸν κριὸν καὶ συνέτριψεν ἀμφότερα τὰ κέρατα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἦν ἰσχὺς τῷ κριῷ τοῦ στῆναι ἐνώπιον αὐτοῦ· καὶ ἔρριψεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ συνεπάτησεν αὐτόν, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξαιρούμενος τὸν κριὸν ἐκ χειρὸς αὐτοῦ.
Καὶ εἶδα τὸν τράγον αὐτὸν νὰ φθάνῃ μέχρι τὸν κριόν· ἐξηγριώθη δὲ καὶ ἐμάνη ἐναντίον του καὶ ἐκτύπησε τὸν κριὸν καὶ συνέτριψε τὰ δύο κέρατά του, καὶ δὲν ὑπῆρχε πλέον εἰς τὸν κριὸν δύναμις νὰ ἀντισταθῇ ἐναντίον του.Ὁ τράγος ἔρριψε τὸν κριὸν κατὰ γῆς καὶ τὸν κατεπάτησε· καὶ δὲν ὑπῆρχε κανείς, ὁ ὁποῖος νὰ γλυτώσῃ τὸν κριὸν ἀπὸ αὐτόν.
- 8
καὶ ὁ τράγος τῶν αἰγῶν ἐμεγαλύνθη ἕως σφόδρα, καὶ ἐν τῷ ἰσχῦσαι αὐτὸν συνετρίβη τὸ κέρας αὐτοῦ τὸ μέγα, καὶ ἀνέβη ἕτερα κέρατα τέσσαρα ὑποκάτω αὐτοῦ εἰς τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τοῦ οὐρανοῦ.
Καὶ ὁ τράγος ἐκεῖνος τῶν αἰγῶν ἔγινε δυνατὸς καὶ ἔνδοξος πάρα πολύ.Ἀλλ' ἐνῷ εὑρίσκετο εἰς τὸ ὕψος τῆς δόξης καὶ τῆς δυνάμεως του, τὸ μεγάλο κέρατό του συνετρίβη καὶ εἰς τὴν θέσιν του ἐφύτρωσαν ἄλλα τέσσερα κέρατα, τὰ ὁποῖα εἶχαν κατεύθυνσιν πρὸς τὰ τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντας.
- 9
καὶ ἐκ τοῦ ἑνὸς αὐτῶν ἐξῆλθε κέρας ἓν ἰσχυρὸν καὶ ἐμεγαλύνθη περισσῶς πρὸς τὸν νότον καὶ πρὸς τὴν ἀνατολὴν καὶ πρὸς τὴν δύναμιν·
Ἀπὸ τὴν ρίζαν δὲ ἐνὸς ἀπὸ αὐτὰ τὰ τέσσερα κέρατα ἀνεπήδησεν <ἐβλάστησεν> ἕνα ἄλλο κέρατο δυνατόν, τὸ ὁποῖον καὶ ἐμεγάλωσεν ὑπερβολικὰ μὲ κατεύθυνσιν πρὸς τὰ νότια καὶ πρὸς τὰ ἀνατολικὰ καὶ πρὸς <τὴν χώραν μέ> τὴν δύναμιν τὴν μεγάλην.
- 10
καὶ ἐμεγαλύνθη ἕως τῆς δυνάμεως τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν ἀπὸ τῆς δυνάμεως τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀπὸ τῶν ἄστρων, καὶ συνεπάτησαν αὐτά,
Ἡ δύναμίς του αὐξήθηκε τόσον πολύ, ὥστε νὰ τολμήσῃ νὰ ἀντιπαραταχθῇ μὲ τὶς δυνάμεις τοῦ οὐρανοῦ <δηλαδὴ μὲ τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ ἀποτελοῦσε, ὅπως τὰ ἄστρα καὶ οἱ ἄγγελοι εἰς τὸν οὐρανόν, τὴν στρατιὰν τοῦ Θεοῦ· ὥστε τὰ ἔβαλε μὲ τὸν Θεόν>· καὶ ἔπεσαν εἰς τὴν γῆν ἕνα μέρος ἀπὸ τὶς δυνάμεις τὸν οὐρανοῦ καὶ ἕνα μέρος ἀπὸ τὰ ἄστρα <δηλαδὴ <πολλὰ ἄστρα τοῦ πνευματικοῦ στερέωματος, πολλοὶ Ἰσραηλῖται, ἐθυσίασαν εἰς τὰ εἴδωλα> ἄρα κατέπεσαν>· οἱ δὲ δυνάμεις <οἱ ἄνθρωποι> τοῦ κέρατος ἐκείνου τὰ κατεπάτησαν.
- 11
καὶ ἕως οὗ ὁ ἀρχιστράτηγος ρύσεται τὴν αἰχμαλωσίαν, καὶ δι' αὐτὸν θυσία ἐταράχθη, καὶ ἐγενήθη καὶ κατευοδώθη αὐτῷ, καὶ τὸ ἅγιον ἐρημωθήσεται·
Ἡ καταπάτησις δὲ αὐτὴ θὰ συνεχίζεται, μέχρις ὅτου ὁ ἀρχιστράτηγος τοῦ Θεοῦ ἐπεμβῇ καὶ γλυτώσῃ τοὺς πιστοὺς καὶ εὐσεβεῖς ἀνθρώπους <τοὺς Ἰουδαίους> ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν.Καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ ἐγωϊστοῦ καὶ ἀσεβοῦς ἐκεῖνου ἀνθρώπου <ὁ ὁποῖος συμβολίζεται ἀπὸ τὸ ἰσχυρὸν αὐτὸ κέρατο> ἔπαυσαν νὰ προσφέρωνται τακτικὰ οἱ καθημερινὲς θυσίες εἰς τὸν Ναόν, καὶ ὑπήχθησαν εἰς αὐτὸν <ὁ Ναὸς καὶ ἡ Ἱερουσαλήμ>· ἐπέτυχαν δέ, προώδευσαν καὶ ἐκαρποφόρησαν ὅλες οἱ κατακτήσεις καὶ οἱ ἀσεβεῖς ἐνέργειές του, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐρημωθῇ ὁ ἅγιος Ναὸς τοῦ Θεοῦ.
- 12
καὶ ἐδόθη ἐπὶ τὴν θυσίαν ἁμαρτία, καὶ ἐρρίφη χαμαὶ ἡ δικαιοσύνη, καὶ ἐποίησε καὶ εὐοδώθη.
Ἐπειδὴ δὲ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προσέφεραν τότε θυσίες ἁμάρταναν, καὶ ἐπειδὴ ἐπεριφρονήθη καὶ ἐποδοπατήθη κάθε ἔννοια δικαίου καὶ ἀρετῆς, ὁ ἀσεβὴς ἄρχων, ποὺ ἐσυμβολίζετο ἀπὸ τὸ δυνατὸν ἐκεῖνο κέρατο, ἐπραγματοποίησε τὰ σχέδιά του καὶ ἐπέτυχε τοὺς ἀνόμους σκοπούς του.
- 13
καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἁγίου λαλοῦντος, καὶ εἶπεν εἷς ἅγιος τῷ φελμουνὶ τῷ λαλοῦντι· ἕως πότε ἡ ὅρασις στήσεται, ἡ θυσία ἡ ἀρθεῖσα καὶ ἡ ἁμαρτία ἐρημώσεως ἡ δοθεῖσα, καὶ τὸ ἅγιον καὶ ἡ δύναμις συμπατηθήσεται;
Τότε ἄκουσα ἕνα ἅγιον <ἄγγελον> νὰ ὁμιλῇ.Καὶ ἕνας ἄλλος ἅγιος <ἄγγελος> εἶπεν εἰς ἐκεῖνον ποὺ ὠμιλοῦσε: <Μέχρι πότε θὰ διαρκέσουν, πότε θὰ παύσουν αὐτὰ τὰ ὁποῖα συμβολίζονται μὲ τὴν ὅρασιν ποὺ βλέπω; <Δηλαδή> μέχρι πότε θὰ συνεχισθῇ ἡ κατάπαυσις τῆς προσφορᾶς θυσιῶν καὶ ἡ ἐρήμωσις τοῦ Ναοῦ τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἦλθεν ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἀσεβείας καὶ ἁμαρτίας; Ἕως πότε ὁ ἅγιος Ναός <μὲ τὸ θυσιαστήριόν του> καὶ ἡ δύναμις <τοῦ εὐσεβοῦς Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ> θὰ καταπατῶνται ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς;>
- 14
καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἕως ἐσπέρας καὶ πρωΐ ἡμέραι δισχίλιαι καὶ τριακόσιαι, καὶ καθαρισθήσεται τὸ ἅγιον. -
Καὶ ὁ πρῶτος ἅγιος ἄγγελος ἀπάντησε εἰς αὐτὸν καὶ τοῦ εἶπε: <Μέχρις ὅτου περάσουν διαδοχικῶς δύο χιλιάδες τριακόσια ἡμερονύκτια· τότε θὰ καθαρισθῇ ὁ Ναός <μὲ τὸ θυσιαστήριον> ἀπὸ τὴν βεβήλωσιν καὶ θὰ ἀνακτήσῃ τὰ δικαιώματά του>.
- 15
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἰδεῖν με, ἐγὼ Δανιήλ, τὴν ὅρασιν καὶ ἐζήτουν σύνεσιν, καὶ ἰδοὺ ἔστη ἐνώπιον ἐμοῦ ὡς ὅρασις ἀνδρός.
Συνέβη δὲ τοῦτο: Καθὼς ἐγὼ ὁ Δανιὴλ ἔβλεπα τὴν ὅρασιν καὶ ἐπροσπαθοῦσα νὰ καταλάβω τὸ νόημά της, ἰδού! Ἐστάθη ἐμπρός μου κάποιος ποὺ ἔμοιαζε μὲ ἄνδρα.
- 16
καὶ ἤκουσα φωνὴν ἀνδρὸς ἀναμέσον τοῦ Οὐβάλ, καὶ ἐκάλεσε καὶ εἶπε· Γαβριήλ, συνέτισον ἐκεῖνον τὴν ὅρασιν.
Καὶ ἄκουσα τὴν φωνὴν ἐνὸς ἀνδρὸς μεταξὺ τῶν ὀχθῶν τοῦ ποταμοῦ Οὐβάλ, ἡ ὁποία ἐφώναξε καὶ εἶπε: <Γαβριήλ, ἐρμήνευσε εἰς ἐκεῖνον τὸ νόημα τῆς ὁράσεως!>
- 17
καὶ ἦλθε καὶ ἔστη ἐχόμενος τῆς στάσεώς μου, καὶ ἐν τῷ ἐλθεῖν αὐτὸν ἐθαμβήθην, καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου, καὶ εἶπε πρός με· σύνες, υἱὲ ἀνθρώπου· ἔτι γὰρ εἰς καιροῦ πέρας ἡ ὅρασις.
Καί <ὁ Γαβριήλ> ἦλθε καὶ ἐστάθη πλησίον μου· ὅταν δὲ μὲ ἐπλησίασεν, ἐκυριεύθηκα ἀπὸ ὑπερβολικὸν θαυμασμόν, μεγάλην ἔκπληξιν καὶ φόβον καὶ ἔπεσα ἀμέσως κάτω μὲ τὸ πρόσωπον κατὰ γῆς <μπρούμυτα>.Ἐκεῖνος δὲ μοῦ εἶπεν: <Υἱὲ ἀνθρώπου, ἐννήησε τοῦτο: Ἡ ὅρασις δὲν θὰ ἐκπληρωθῇ ἐπὶ τοῦ παρόντος· ἡ ὅρασις αὐτὴ ἀποκαλύπτει τὸ τέλος τοῦ καιροῦ <ἤ: Ἡ ὅρασις ἀναφέρεται εἰς τὰ ἔσχατα χρόνια>, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ τελειώσῃ ἡ βασιλεία τῶν θηρίων καὶ θὰ ἀναλάβουν πλέον τὴν ἐξουσίαν οἱ ἅγιοι τοῦ Ὑψίστου>.
- 18
καὶ ἐν τῷ λαλεῖν αὐτὸν μετ' ἐμοῦ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἥψατό μου καὶ ἔστησέ με ἐπὶ πόδας
Καὶ καθὼς ἐκεῖνος μοῦ ὠμιλοῦσε, ἐγὼ ἀπὸ τὴν κατάπληξιν καὶ τὸν φόβον ἔπεσα κάτω μὲ τὸ πρόσωπόν μου κατὰ γῆς, ἐκεῖνος ὅμως μὲ ἄγγισε καὶ μὲ ἐσήκωσεν εἰς τὰ πόδια μου
- 19
καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγὼ γνωρίζω σοι τὰ ἐσόμενα ἐπ' ἐσχάτων τῆς ὀργῆς· ἔτι γὰρ εἰς καιροῦ πέρας ἡ ὅρασις.
καὶ μοῦ εἶπεν: <Ἰδού! Ἐγὼ θὰ σοῦ καταστήσω γνωστὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ γίνουν, ὅταν τελειώσῃ ἡ τιμωρητικὴ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ.Διότι ἡ ὅρασις δὲν θὰ ἐκπληρωθῇ ἐπὶ τὸν παρόντος· ἡ ὅρασις αὐτὴ ἀποκαλύπτει τὸ τέλος τοῦ καιροῦ <ἤ: Ἡ ὅρασις ἀναφέρεται εἰς τὰ ἔσχατα χρόνια>, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ τελειώσῃ ἡ βασιλεία τῶν θηρίων, μετὰ τὴν πάροδον τῆς ὀργῆς, καὶ θὰ ἀναλάβουν πλέον τὴν ἐξουσίαν οἱ ἅγιοι τοῦ Ὑψίστου.
- 20
ὁ κριός, ὃν εἶδες, ὁ ἔχων τὰ κέρατα βασιλεὺς Μήδων καὶ Περσῶν.
Ὁ κριὸς ποὺ εἶδες, ὁ ὁποῖος εἶχε τὰ δύο κέρατα, εἶναι ὁ βασιλιᾶς τῶν Μήδων καὶ Περσῶν.
- 21
ὁ τράγος τῶν αἰγῶν βασιλεὺς ῾Ελλήνων· καὶ τὸ κέρας τὸ μέγα, ὃ ἦν ἀναμέσον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ, αὐτός ἐστιν ὁ βασιλεὺς ὁ πρῶτος.
Ὁ τράγος τῶν αἰγῶν εἶναι ὁ βασιλιᾶς τῶν Ἑλλήνων τὸ δὲ μεγάλο κέρατο, τὸ ὁποῖον ἦταν μεταξὺ τῶν ὀφθαλμῶν του, αὐτὸς εἶναι ὁ πρῶτος καὶ μέγας βασιλιᾶς τῶν Ἑλλήνων.
- 22
καὶ τοῦ συντριβέντος, οὗ ἔστησαν τέσσαρα κέρατα ὑποκάτω, τέσσαρες βασιλεῖς ἐκ τοῦ ἔθνους αὐτοῦ ἀναστήσονται καὶ οὐκ ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ.
<Ἡ ἔννοια> τοῦ κέρατος, τὸ ὁποῖον συνετρίβη καὶ εἰς τὴν θέσιν τοῦ ὁποίου ἀνεπήδησαν ἄλλα τέσσερα κέρατα, εἶναι ἡ ἑξῇς: Ἀπὸ τὸ ἔθνος τοῦ βασιλιᾶ αὐτοῦ θὰ ἀναδυθοῦν τέσσερις βασιλεῖς, οἱ ὁποῖοι ὅμως δὲν θὰ ἔχουν καὶ τὴν δύναμιν τοῦ πρώτου καὶ μεγάλου βασιλιᾶ τῶν Ἑλλήνων.
- 23
καὶ ἐπ' ἐσχάτων τῆς βασιλείας αὐτῶν, πληρουμένων τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν, ἀναστήσεται βασιλεὺς ἀναιδὴς προσώπῳ καὶ συνίων προβλήματα.
Εἰς τὸ τέλος δὲ τῆς βασιλείας τῶν τεσσάρων αὐτῶν βασιλέων <διαδόχων τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου>, ὅταν φθάσουν εἰς τὸ ὕψιστον σημεῖον τῆς ἀσεβείας καὶ παρανομήσουν πέρα ἀπὸ τὸ μέτρον τῆς θείας μακροθυμίας, θὰ ἐμφανισθῇ ἕνας βασιλιᾶς ἀσεβής, αὐθάδης, θρασύς, ἀδιάντροπος καὶ ἐπὶ πλέον πανοῦργος, ἐφευρετικὸς εἰς τὸ κακὸν καὶ πολυμήχανος.
- 24
καὶ κραταιὰ ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ καὶ θαυμαστὰ διαφθερεῖ καὶ κατευθυνεῖ καὶ ποιήσει καὶ διαφθερεῖ ἰσχυροὺς καὶ λαὸν ἅγιον.
Ἡ δύναμίς του θὰ εἶναι μεγάλη καὶ θὰ προξενήσῃ ἀνεκδιήγητες καταστροφές· θὰ ἐπιτυγχάνῃ εἰς τὶς ἐνέργειές του καὶ θὰ κάνῃ ὅ,τι θέλει· θὰ καταστρέφῃ λαοὺς ἰσχυροὺς καὶ τὸν ἅγιον λαὸν τοῦ Θεοῦ <τοὺς Ἰσραηλίτες>.
- 25
καὶ ὁ ζυγὸς τοῦ κλοιοῦ αὐτοῦ κατευθυνεῖ· δόλος ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ μεγαλυνθήσεται καὶ δόλῳ διαφθερεῖ πολλοὺς καὶ ἐπὶ ἀπωλείας πολλῶν στήσεται καὶ ὡς ὠὰ χειρὶ συντρίψει.
Ὁ βαρὺς καὶ τυραννικὸς ζυγὸς τῆς βασιλείας του θὰ ἐπιβληθῇ ἐπιτυχῶς εἰς τοὺς λαοὺς ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ κυριαρχήσῃ.Θὰ ἐνεργῇ μὲ πανουργίαν καὶ ὑπουλότητα· θὰ ὑπερηφανευθῇ δὲ τόσον, ὥστε θὰ θεωρήσῃ τὸν ἑαυτόν του μέγιστον ὅλων τῶν ἀνθρώπων, μὲ δόλον δὲ καὶ μὲ ἀπάτην θὰ καταστρέφῃ πολλούς.Καὶ θὰ σταθῇ ὄρθιος πατώντας ἐπάνω εἰς τὰ ἐρείπια καὶ τὰ πτώματα πολλῶν.Θὰ ἐργάζεται δὲ τὸ καταστροφικόν του ἔργον μὲ τόσην εὐκολίαν, μὲ ὅσην συντρίβει κανεὶς εἰς τὸ χέρι του αὐγά!
- 26
καὶ ἡ ὅρασις τῆς ἑσπέρας καὶ τῆς πρωΐας τῆς ρηθείσης ἀληθής ἐστι· καὶ σὺ σφράγισον τὴν ὅρασιν, ὅτι εἰς ἡμέρας πολλάς.
Καὶ ἡ ὅρασις τῶν δύο χιλιάδων τριακοσίων ἡμερονυκτίων, ἡ ὁποία σοῦ ἀπεκαλύφθη, εἶναι ἀναμφιβόλως ἀληθινή.Ἐπειδὴ ὅμως ὁ ἐν τῷ μεταξὺ χρόνος εἶναι μακρός, σὺ τήρησε σιωπήν, διατήρησε τὴν ὅρασιν ἀσαφῆ διὰ τοὺς πολλούς, διότι αὐτὴ ἀναφέρεται εἰς ἐποχήν, ἡ ὁποία θὰ βραδύῃη πολὺ νὰ ἔλθῃ>.
- 27
καὶ ἐγὼ Δανιὴλ ἐκοιμήθην καὶ ἐμαλακίσθην ἡμέρας καὶ ἀνέστην καὶ ἐποίουν τὰ ἔργα τοῦ βασιλέως· καὶ ἐθαύμαζον τὴν ὅρασιν, καὶ οὐκ ἦν ὁ συνίων.
Ἐγὼ δὲ ὁ Δανιήλ, μετὰ τὴν ὅρασιν αὐτὴν καὶ ἀφοῦ ἔμαθα τὶς συμφορὲς οἱ ὁποῖες ἐπρόκειτο νὰ πλήξουν τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, ἐλυπήθηκα καὶ ἐμελαγχόλησα καὶ ἐκοιμήθηκα γεμᾶτος ταραχὴν καὶ ἀρρώστησα ἐπὶ μερικὲς ἡμέρες.Κατόπιν ὅμως ἐσηκώθηκα καὶ ἄρχισα νὰ διεκπεραιώνω τὶς ὑποθέσεις τοῦ βασιλιᾶ, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ κανεὶς τὴν αἰτίαν τῆς ἀρρώστιας μου.Ἤμουν δὲ γεμᾶτος ἔκπληξιν, ἀπορίαν καὶ θαυμασμὸν δι’ ὅσα εἶδα καὶ ἄκουσα εἰς τὴν ὅρασιν ποὺ μοῦ ἀπεκαλύφθη· ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦσα νὰ ἐννοήσω πλήρως τὸ νόημά των, διότι δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ μοῦ δοθῇ σαφὴς ἑρμηνεία τοῦ νοήματος τῆς ὁράσεως ἀπὸ κάποιον ἄνθρωπον.
