Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
Β΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ

Β΄ Μακκαβαίων, κεφάλαιο 6

31 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (15)
  1. 1

    ΜΕΤ᾿ οὐ πολὺν δὲ χρόνον ἐξαπέστειλεν ὁ βασιλεὺς γέροντα ᾿Αθηναῖον ἀναγκάζειν τοὺς ᾿Ιουδαίους μεταβαίνειν ἐκ τῶν πατρώων νόμων καὶ τοῖς τοῦ Θεοῦ νόμοις μὴ πολιτεύεσθαι,

    Ολίγον χρόνον μετὰ τὰ ἀνωτέρω γεγονότα ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος Δ' ὁ Ἐπιφανὴς ἔστειλεν ἕνα γέροντα Ἀθηναῖον, διὰ νὰ ἑξαναγκάσῃ τοὺς Ἰουδαίους νὰ ἐγκαταλείψουν καὶ ἀποστατήσουν ἀπὸ τοὺς νόμους τῶν πατέρων των καὶ νὰ μὴ ζοῦν πλέον σύμφωνα μὲ τὶς ἅγιες ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ.

  2. 2

    μολῦναι δὲ καὶ τὸν ἐν ῾Ιεροσολύμοις νεὼν καὶ προσονομάσαι Διὸς ᾿Ολυμπίου καὶ τὸν ἐν Γαριζίν, καθὼς ἐτύγχανον οἱ τὸν τόπον οἰκοῦντες, Διὸς Ξενίου.

    Ἐπὶ πλέον ὁ βασιλικὸς ἐκεῖνος ἀπεσταλμένος ἔλαβε τὴν ἐντολὴν νὰ μολύνῃ τὸν Ναόν, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ νὰ τὸν ἀφιερώσῃ εἰς τὸν Ὀλύμπιον Δία· τὸν δὲ ναὸν τῶν Σαμαρειτῶν, ποὺ ἦταν κτισμένος εἰς τὸ ὄρος Γαριζίν, νὰ τὸν ἀφιερώσῃ εἰς τὸν Ξένιον Δία, σύμφωνα μὲ τὸν φιλόξενον χαρακτῆρα τῶν κατοίκων τοῦ τόπον ἐκείνου.

  3. 3

    χαλεπὴ δὲ καὶ τοῖς ὅλοις ἦν καὶ δυσχερὴς ἡ ἐπίτασις τῆς κακίας.

    Ὅλα δὲ αὐτὰ τὰ δεινά, ποὺ ἐπέπεσαν κατὰ τῶν Ἰουδαίων, ἀπεδείχθησαν δι' ὅλους σκληρά, ὀδυνηρὰ καὶ ἀφόρητα.

  4. 4

    τὸ μὲν γὰρ ἱερὸν ἀσωτίας καὶ κώμων ἐπεπλήρωτο ὑπὸ τῶν ἐθνῶν ραθυμούντων μεθ᾿ ἑταιρῶν καὶ ἐν τοῖς ἱεροῖς περιβόλοις γυναιξὶ πλησιαζόντων, ἔτι δὲ τὰ μὴ καθήκοντα ἔνδον φερόντων.

    Διότι ὁ Ναὸς εἶχε γεμίσει ἀπὸ ἀσωτίες, ἀκολασίες καὶ ὄργια ἐκ μέρους τῶν ἐθνικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐρωτοτροποῦσαν καὶ διεσκέδαζαν μὲ διεφθαρμένες γυναῖκες καὶ εἰς τοὺς ἱεροὺς περιβόλους τοῦ Ναοῦ διεφθείροντο μὲ γυναῖκες ἐταῖρες.Ἀκόμη οἱ διεφθαρμένοι ἐκεῖνοι ἄνθρωποι ἔφερναν μέσα εἰς τοὺς ἱεροὺς περιβόλους ἀπαγορευμένα καὶ ἀκάθαρτα ἀπὸ τὸν μωσαϊκὸν νόμον ἀντικείμενα καὶ ζῶα·

  5. 5

    τὸ δὲ θυσιαστήριον τοῖς ἀποδιεσταλμένοις ἀπὸ τῶν νόμων ἀθεμίτοις ἐπεπλήρωτο.

    τὸ δὲ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων εἶχε γεμίσει μὲ νομικῶς ἀκάθαρτες προσφορὲς καὶ θυσίες.

  6. 6

    ἦν δ᾿ οὔτε σαββατίζειν οὔτε πατρῴους ἑορτὰς διαφυλάττειν οὔτε ἁπλῶς ᾿Ιουδαῖον ὁμολογεῖν εἶναι.

    Ἐπὶ πλέον δὲν ἐπετρέπετο εἰς τοὺς Ἰουδαίους νὰ τηροῦν τὴν ἀργίν τοῦ Σαββάτου, οὔτε νὰ ἐορτάζουν τὶς ἐορτὲς τῶν πατέρων των, ἀλλ’ οὔτε καὶ νὰ ὁμολογοῦν κἀν ὅτι εἶναι Ἰουδαῖοι.

  7. 7

    ἤγοντο δὲ μετὰ πικρᾶς ἀνάγκης εἰς τὴν κατὰ μῆνα τοῦ βασιλέως γενέθλιον ἡμέραν ἐπὶ σπλαγχνισμόν· γενομένης δὲ Διονυσίων ἑορτῆς ἠναγκάζοντο οἱ ᾿Ιουδαῖοι κισσοὺς ἔχοντες πομπεύειν τῷ Διονύσῳ.

    Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ὡδηγοῦντο, εξαναγκαζομενοι μὲ σκληρὸν καὶ ἀπάνθρωπον τρόπον, εἰς τὶς ἐορτές, ποὺ ἐγίνοντο κάθε μῆνα διὰ τὰ γενέθλια τοῦ βασιλιᾶ, καὶ ἐπιέζοντο νὰ φάγουν ἀπὸ τὰ σπλάγχνα τῶν θυσιαζομένων ζώων κατὰ δὲ τὴν ἑορτὴν τοῦ Διονύσου, ποὺ ἑωρτάζετο μὲ ὀχλοκρατικὸν καὶ ἀνηθικὸν τρόπον, ἐξηναγκάζοντο νὰ φοροῦν στεφάνια ἀπὸ κισσοὺς καὶ νὰ λαμβάνουν μέρος εἰς τὴν πομπώδη λιτανείαν, ποὺ ἐγίνετο πρὸς τιμὴν τοῦ εἰδωλολατρικοῦ θεοῦ Διονύσου.

  8. 8

    ψήφισμα δὲ ἐξέπεσεν εἰς τὰς ἀστυγείτονας πόλεις ῾Ελληνίδας Πτολεμαίου ὑποτιθεμένου τὴν αὐτὴν ἀγωγὴν κατὰ τῶν ᾿Ιουδαίων ἄγειν καὶ σπλαγνίζειν,

    Ἔπειτα ἀπὸ ὑποκίνησιν τοῦ Πτολεμαίου (κατ’ ἄλλην γραφήν: Τῶν Πτολεμαίων ἢ τῶν κατοίκων τῆς Πτολεμαΐδος) ἐξεδόθη καὶ ἐκοινοποιήθη διάταγμα εἰς τὶς γειτονικὲς ἑλληνικὲς πόλεις, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ υἱοθετήσουν καὶ αὐτὲς τὴν ἰδίαν τακτικὴν καὶ πολιτικὴν ἔναντι τῶν Ἰουδαίων· νὰ τοὺς ὑποχρεώνουν δηλαδή, ὥστε νὰ λαμβάνουν μέρος εἰς τὰ εἰδωλολατρικὰ συμπόσια καὶ νὰ τρώγουν ἀπὸ τὰ σπλάγχνα τῶν θυσιαζομένων ζώων.

  9. 9

    τοὺς δὲ μὴ προαιρουμένους μεταβαίνειν ἐπὶ τὰ ῾Ελληνικὰ κατασφάζειν. παρῆν οὖν ὁρᾶν τὴν ἐνεστῶσαν ταλαιπωρίαν.

    Ὅσους δὲ ἠρνοῦντο νὰ μεταβαίνουν καὶ νὰ συμμετέχουν εἰς τὰ ἑλληνικὰ ἔθιμα, νὰ τοὺς θανατώνουν δι' ἐκτελέσεως.Τοιουτοτρόπως καθένας ἠμποροῦσε νὰ ἰδῇ τὴν ἐπικειμένην καὶ ἐπαπειλουμένην ἀθλιεστάτην κατάστασιν.

  10. 10

    δύο γὰρ γυναῖκες ἀνηνέχθησαν περιτετμηκυῖαι τὰ τέκνα αὐτῶν· τούτων δὲ ἐκ τῶν μαστῶν κρεμάσαντες τὰ βρέφη καὶ δημοσίᾳ περιαγαγόντες αὐτὰς τὴν πόλιν κατὰ τοῦ τείχους ἐκρήμνισαν.

    Ἐπὶ παραδείγματι, δύο γυναῖκες συνελήφθησαν μὲ τὴν κατηγορίαν ὅτι εἶχαν ὑποβάλει εἰς περιτομὴν τὰ παιδιά τῶων.Οἱ εἰδωλολάτραι λοιπὸν ἐκρέμασαν τὰ βρέφη αὐτὰ ἀπὸ τοὺς μαστοὺς τῶν μητέρων των, τὶς ὁποῖες, ἀφοῦ περιέφεραν εἰς τὴν πόλιν, τὶς κατεκρήμνισαν κατόπιν ἀπὸ τὸ τεῖχος τῆς Ἱερουσαλήμ.

  11. 11

    ἕτεροι δὲ πλησίον συνδραμόντες εἰς τὰ σπήλαια λεληθότως ἄγειν τὴν ἑβδομάδα, μηνυθέντες τῷ Φιλίππῳ συνεφλογίσθησαν διὰ τὸ εὐλαβῶς ἔχειν βοηθῆσαι ἑαυτοῖς κατὰ τὴν δόξαν τῆς σεμνοτάτης ἡμέρας.

    Ἄλλοι Ἰουδαῖοι, οἱ ὁποῖοι εἶχαν καταφύγει καὶ συγκεντρωθῆ εἰς τὰ σπήλαια, ποὺ εὑρίσκοντο κοντὰ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ ἐορτάσουν κρυφὰ τὴν ἀργίαν τοῦ Σαββάτου, ἀφοῦ κατηγγέλθησαν εἰς τὸν Φίλιππον, ἐκάησαν ὅλοι μαζὶ ζωντανοί, ἐπειδὴ ἐδίστασαν νὰ ὑπερασπίσουν τοὺς ἑαυτούς των, ἕνεκα τοῦ σεβασμοῦ ποὺ ἔτρεφαν πρὸς τὴν ἁγιότητα τῆς ἡμέρας τοῦ Σαββάτου, ποὺ ἐπέβαλλε γενικὴν ἀργίαν.

  12. 12

    Παρακαλῶ οὖν τοὺς ἐντυγχάνοντας τῇδε τῇ βίβλῳ, μὴ συστέλλεσθαι διὰ τὰς συμφοράς, λογίζεσθαι δὲ τὰς τιμωρίας μὴ πρὸς ὄλεθρον, ἀλλὰ πρὸς παιδείαν τοῦ γένους ἡμῶν εἶναι·

    Καὶ τώρα παρακαλῶ ἐκείνους, ποὺ θὰ μελετήσουν ὅσα ἱστοροῦνται εἰς τὸ βιβλίον αὐτό, νὰ μὴ ἀπογοητευθοῦν ἀπὸ τὶς συμφορὲς αὐτές, ἀλλὰ νὰ μελετήσουν καὶ νὰ ἐμβαθύνουν εἰς ὅλα αὐτὰ καὶ νὰ βεβαιωθοῦν ὅτι οἱ τιμωρίες αὐτὲς μᾶς ἐπεβλήθησαν ὄχι διὰ τὴν καταστροφὴν τοῦ ἰουδαϊκοῦ γένους μας, ἀλλὰ διὰ τὴν διαπαιδαγώγησίν μας.

  13. 13

    καὶ γὰρ τὸ μὴ πολὺν χρόνον ἐᾶσθαι τοὺς δυσσεβοῦντας, ἀλλ᾿ εὐθέως περιπίπτειν ἐπιτιμίοις, μεγάλης εὐεργεσίας σημεῖόν ἐστιν.

    Διότι τὸ νὰ μὴ ἀφήνη ὁ Θεὸς ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἀτιμωρήτους τοὺς παρανόμους καὶ δυσσεβεῖς, ἀλλὰ νὰ ἐπιτρέπῃ, ὥστε νὰ τοὺς συναντοῦν εὐθὺς ἀμέσως οἱ πρέπουσες τιμωρίες, εἶναι ἀπόδειξις μεγάλης εὐεργεσίας τοῦ Θεοῦ.

  14. 14

    οὐ γὰρ καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐθνῶν ἀναμένει μακροθυμῶν ὁ δεσπότης μέχρι τοῦ καταντήσαντας αὐτοὺς πρὸς ἐκπλήρωσιν ἁμαρτιῶν κολάσαι, οὕτω καὶ ἐφ᾿ ἡμῶν ἔκρινεν εἶναι,

    Διότι ὁ Κύριος δὲν θεωρεῖ πρέπον νὰ συμπεριφέρεται πρὸς ἡμᾶς, ὅπως συμπεριφέρεται ἀπέναντι τῶν ἄλλων ἐθνῶν ἐκεῖνα τὰ περιμένει ὑπομονητικὰ καὶ μακροθυμεῖ, μέχρις ὅτου φθάσουν εἰς τὸ ἀκρότατον ὅριον τῆς ἁμαρτωλότητός των καὶ ὠριμάσὴ πλήρως ἡ κακία των, ὁπότε ἐπεμβαίνει αἰφνιδίως καὶ τὰ τιμωρεῖ.Μὲ ἡμᾶς τοὺς Ἰσραηλίτες ὅμως κρίνει καὶ ἐνεργεῖ διαφορετικά.

  15. 15

    ἵνα μὴ πρὸς τέλος ἀφικομένων ἡμῶν τῶν ἁμαρτιῶν ὕστερον ἡμᾶς ἐκδικᾷ.

    Δι’ ἠμᾶς δὲν περιμένει νὰ κορυφωθῇ ἡ ἁμαρτωλότης μας καὶ νὰ φθάσῃ ἡ κακία μας εἰς τὸν ὕψιστον βαθμὸν καὶ κατόπιν νὰ ἐπέμβῃ διὰ νὰ μᾶς τιμωρήσῃ.

  16. 16

    διόπερ οὐδέποτε μὲν τὸν ἔλεον αὐτοῦ ἀφ᾿ ἡμῶν ἀφίστησι, παιδεύων δὲ μετὰ συμφορᾶς οὐκ ἐγκαταλείπει τὸν ἑαυτοῦ λαόν.

    Διὰ τοῦτο λοιπὸν οὐδέποτε μὲν ἀποσύρει τὸ ἔλεος καὶ τὴν εὐσπλαγχνίαν του ἀπὸ ἡμᾶς· ὅταν δὲ μᾶς τιμωρῇ μὲ κάποιαν συμφοράν, ποτὲ δὲν ἐγκαταλείπει τὸν λαόν του.

  17. 17

    πλὴν ἕως ὑπομνήσεως ταῦθ᾿ ἡμῖν εἰρήσθω· δι᾿ ὀλίγων δ᾿ ἐλευστέον ἐπὶ τὴν διήγησιν.

    Ἀρκετὰ ὅμως τὰ ὅσα ἐλέχθησαν διὰ τὴν ὑπομονὴν τῆς ἀληθείας αὐτῆς.Μετὰ τὴν σύντομον λοιπὸν αὐτὴν παρέκβασιν ἂς ἔλθωμεν καὶ πάλιν εἰς τὴν ἐξιστόρησιν τῶν γεγονότων.

  18. 18

    ᾿Ελεάζαρός τις τῶν πρωτευόντων γραμματέων, ἀνὴρ ἤδη προβεβηκὼς τὴν ἡλικίαν καὶ τὴν πρόσοψιν τοῦ προσώπου κάλλιστος τυγχάνων, ἀναχανὼν ἠναγκάζετο φαγεῖν ὕειον κρέας.

    Ὁ Ἐλεάζαρος, ἕνας ἀπὸ τοὺς ἔχοντας τὰ πρωτεῖα γραμματεῖς, ἄνδρας προχωρημένος ἤδη εἰς τὴν ἡλικίαν, μὲ πρόσωπον φωτεινὸν καὶ μὲ ἐμφάνισιν πάρα πολὺ εὐγενῆ καὶ ἐπιβλητικήν, ἐξηναγκάζετο νὰ ἀνοίξῃ τὸ στόμα του καὶ νὰ φάγῃ χοιρινὸν κρέας, τὸ ὁποῖον ἀπηγόρευεν ὁ Μωσαϊκὸς νόμος.

  19. 19

    ὁ δὲ τὸν μετ᾿ εὐκλείας θάνατον μᾶλλον ἢ τὸν μετὰ μύσους βίον ἀναδεξάμενος, αὐθαιρέτως ἐπὶ τὸ τύμπανον προσῆγε, προπτύσας δὲ

    Αὐτὸς ὅμως, ἀφοῦ ἐπροτίμησε νὰ δεχθῇ μᾶλλον τὸν ἔνδοξον θάνατον, παρὰ τὴν βδελυρὰν καὶ γεμάτην ἐντροπὴν καὶ ἐξευτελισμὸν ζωήν, ἔπτυσε τὸ χοιρινὸν κρέας καὶ ἐπροχώρησε θεληματικῶς εἰς τὸ βασανιστικὸν ὄργανον, ποὺ ἐλέγετο τύμπανον.

  20. 20

    καθ᾿ ὃν ἔδει τρόπον προσέρχεσθαι τοὺς ὑπομένοντας ἀμύνεσθαι, ὧν οὐ θέμις γεύσασθαι διὰ τὴν πρὸς τὸν ζῆν φιλοστοργίαν.

    Καὶ ἐπροχώρησεν εἰς τὸ μαρτύριον μὲ τὸν τρόπον, ποὺ ἔπρεπε νὰ βαδίσουν ὅλοι, ὅσοι εἶχαν τὴν ἀπόφασιν καὶ τὸ θάρρος νὰ ἀμυνθοῦν καὶ νὰ ἀρνηθοῦν νὰ φάγουν τροφές, τὶς ὁποῖες δὲν τοὺς ἐπετρέπετο ἀπὸ τὸν Νόμον νὰ γευθοῦν, ἔστω καὶ ἂν αὐτὸ τὸ ἀπαιτοῦσε ἡ ἀγάπη πρὸς τὴν ζωήν.

  21. 21

    οἱ δὲ πρὸς τῷ παρανόμῳ σπλαγνισμῷ τεταγμένοι διὰ τὴν ἐκ τῶν παλαιῶν χρόνων πρὸς τὸν ἄνδρα γνῶσιν ἀπολαβόντες αὐτὸν κατ᾿ ἰδίαν παρεκάλουν ἐνέγκατα κρέα, οἷς καθῆκον αὐτῷ χρήσασθαι, δι᾿ αὐτοῦ παρασκευασθέντα, ὑποκριθῆναι δὲ ὡς ἐσθίοντα τὰ ὑπὸ τοῦ βασιλέως προστεταγμένα τῶν ἀπὸ τῆς θυσίας κρεῶν,

    Ἐκεῖνοι δὲ ἀπὸ τοὺς ἐθνικούς, οἱ ὁποῖοι κατεῖχαν ἀνωτέραν ἐξουσίαν καὶ ὡρίσθησαν ὑπεύθυνοι διὰ τὴν ἐπιστασίαν εἰς τὴν παράνομον καὶ ἱερόσυλον διὰ τοὺς Ἰουδαίους εἰδωλολατρικὴν ἑορτὴν μὲ θυσίες εἰς τὰ εἴδωλα καὶ συμπόσια, ἐπειδὴ ἐγνώριζαν ἀπὸ πολλὰ χρόνια τὸν Ἐλεάζαρον, τὸν ἐπῆραν ἰδιαιτέρως καὶ τὸν παρακαλοῦσαν νὰ τοῦ φέρουν κρέατα, τὰ ὁποῖα ὁ Νόμος τοῦ ἐπέτρεπε νὰ φάγῃ· ἀφοῦ δὲ τὰ παρασκευάσῃ ὁ ἴδιος, νὰ ὑποκριθῇ ἁπλῶς ὅτι τρώγει τὰ κρέατα τῶν εἰδωλολατρικῶν θυσιῶν, ὅπως εἶχε διαταχθῇ ἀπὸ τὸν βασιλιᾶ.

  22. 22

    ἵνα τοῦτο πράξας ἀπολυθῇ τοῦ θανάτου καὶ διὰ τὴν ἀρχαίαν πρὸς αὐτοὺς φιλίαν τύχῃ φιλανθρωπίας.

    Ἔτσι ὁ Ἐλεάζαρος, ἀφοῦ θὰ ἔπραττε τοῦτο, θὰ ἐγλύτωνε ἀπὸ τὸν θάνατον καί, χάρις εἰς τὴν παλαιὰν πρὸς αὐτοὺς φιλίαν, θὰ ἐπωφελεῖτο τῆς ἐπιεικείας καὶ φιλανθρώπου εὐσπλαγχνίας των.

  23. 23

    ὁ δὲ λογισμὸν ἀστεῖον ἀναλαβὼν καὶ ἄξιον τῆς ἡλικίας καὶ τῆς τοῦ γήρως ὑπεροχῆς καὶ τῆς ἐπικτήτου καὶ ἐπιφανοῦς πολιᾶς καὶ τῆς ἐκ παιδὸς καλλίστης ἀναστροφῆς, μᾶλλον δὲ τῆς ἁγίας καὶ θεοκτίστου νομοθεσίας ἀκολούθως ἀπεφῄνατο, ταχέως λέγων προπέμπειν εἰς τὸν ᾅδην.

    Ἀλλ’ ὁ Ἐλεάζαρος ἐσκέφθη μὲ σοφίαν καὶ σύνεσιν καὶ ἔλαβεν ἀπόφασιν ἔντιμον καὶ ἐξαίρετον ἀπόφασιν ἀνταξίαν τῆς μεγάλης ἡλικίας του καὶ τῆς ὑπεροχῆς, τοῦ κύρους καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας, ποὺ τοῦ προσέδιδε τὸ γῆρας· ἀπόφασιν ἀνταξίαν τῆς ἀποκτηθείσης πλέον ἀρετῆς καὶ πείρας, ποὺ τοῦ προσέδιδαν τὰ λευκὰ μαλλιά.Ἦταν ἐπίσης σύμφωνος πρὸς τὴν ἀρίστην ἀναστροφήν, ποὺ ἔδειξεν ἀπὸ μικρὸ παιδί, ἀλλὰ περισσότερον ὅλων ἦταν σύμφωνος πρὸς τὴν ἁγίαν νομοθεσίαν, ἡ ὁποία ὡρίσθη καὶ ἐδόθη ἀπὸ τὸν Θεόν.Διὰ τοῦτο ἀπάντησε ἀμέσως: Στεῖλτε με γρήγορα εἰς τὸν ἅδην (τὸν τάφον).

  24. 24

    οὐ γὰρ τῆς ἡμετέρας ἡλικίας ἄξιόν ἐστιν ὑποκριθῆναι, ἵνα πολλοὶ τῶν νέων ὑπολαβόντες ᾿Ελεάζαρον τὸν ἐνενηκονταετῆ μεταβεβηκέναι εἰς ἀλλοφυλισμὸν

    Διότι δὲν εἶναι ἀντάξιον τῆς ἰδικῆς μας ἡλικίας νὰ ὑποκριθῶ, ὥστε νὰ ὑποθέσουν πολλοὶ ἀπὸ τοὺς νέους ὅτι ὁ ἡλικίας ἐνενῆντα ἐτῶν Ἐλεάζαρος ἔχει ἀποστατήσει καὶ ἔχει ἀποδεχθῇ τὰ ἤθη, τὰ ἔθιμα καὶ τὴν θρησκείαν τῶν εἰδωλολατρῶν,

  25. 25

    καὶ αὐτοὶ διὰ τὴν ἐμὴν ὑπόκρισιν καὶ διὰ τὸν μικρὸν καὶ ἀκαριαῖον ζῆν πλανηθῶσι δι᾿ ἐμέ, καὶ μύσος καὶ κηλῖδα τοῦ γήρως κατακτήσομαι.

    ὁπότε οἰ νέοι αὐτοί, ἐξ αἰτίας τῆς ἰδικῆς μου ὑποκρισίας καὶ προκειμένου νὰ ζήσω ἀκόμη διὰ μικρὸν καὶ ἐλαχιστότατον χρόνον, νὰ παραπλανηθοῦν ἐξ αἰτίας μου, καὶ ἔτσι νὰ κερδήσω τώρα εἰς τὴν γεροντικήν μου ἡλικίαν ἀηδίαν, βδελυγμίαν καὶ κηλῖδα.

  26. 26

    εἰ γὰρ καὶ ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐξελοῦμαι τὴν ἐξ ἀνθρώπων τιμωρίαν, ἀλλὰ τὰς τοῦ Παντοκράτορος χεῖρας οὔτε ζῶν οὔτε ἀποθανὼν ἐκφεύξομαι.

    Διότι καὶ ἂν ἀκόμη γλυτώσω πρὸς τὸ παρὸν τὴν τιμωρίαν τῶν ἀνθρώπων, δὲν θὰ ξεφύγω ὅμως ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Παντοκράτορος Θεοῦ οὔτε εἰς τὴν ζωὴν αὐτὴν οὔτε μετὰ θάνατον.

  27. 27

    διόπερ ἀνδρείως μὲν νῦν διαλλάξας τὸν βίον τοῦ μὲν γήρως ἄξιος φανήσομαι,

    Διὰ τοῦτο λοιπόν, ἐὰν μὲν τώρα ἀνταλλάξω τὴν ζωὴν αὐτὴν μὲ γενναῖον θάνατον, θὰ ἀποδειχθῶ ἄξιος τῶν γηρατειῶν μου,

  28. 28

    τοῖς δὲ νέοις ὑπόδειγμα γενναῖον καταλελοιπὼς εἰς τὸ προθύμως καὶ γενναίως ὑπὲρ τῶν σεμνῶν καὶ ἁγίων νόμων ἀπευθανατίζειν. τοσαῦτα δὲ εἰπὼν ἐπὶ τὸ τύμπανον εὐθέως ἦλθε.

    εἰς δὲ τοὺς νέους θὰ ἔχω ἀφήσει παράδειγμα ἡρωϊκὸν καὶ λαμπρόν, τὸ ὁποῖον θὰ τοὺς διδάσκῃ νὰ ἀποθνήσκουν προθύμως καὶ γενναίως ὑπὲρ τῶν σεμνῶν καὶ ἁγίων νόμων μας.Καὶ ἀφοῦ εἶπεν ὅλα αὐτά, ἐβάδισεν εὐθὺς ἀμέσως εἰς τὸ βασανιστικὸν ὄργανον, ποὺ ἐλέγετο τύμπανον.

  29. 29

    τῶν δὲ ἀγόντων τὴν μικρῷ πρότερον εὐμένειαν πρὸς αὐτὸν εἰς δυσμένειαν μεταβαλόντων διὰ τὸ τοὺς προειρημένους λόγους, ὡς αὐτοὶ διελάμβανον, ἀπόνοιαν εἶναι,

    Ἐκεῖνοι δέ, οἱ ὁποῖοι τὸν ὠδηγοῦσαν καὶ οἱ ὁποῖοι πρὶν ἀπὸ λίγο τοῦ ἔδειξαν φιλίαν καὶ εὐμένειαν, τώρα ἐστράφησαν ἐναντίον του μετὰ ἀπὸ τὴν προαναφερθεῖσαν ὁμολογίαν καὶ διακήρυξίν του, τὴν ὁποίαν αὐτοὶ ἐξελάμβαναν ὡς καθαρὰν τρέλλα καὶ γεροντικὴν ἄνοιαν.

  30. 30

    μέλλων δὲ ταῖς πληγαῖς τελευτᾶν, ἀναστενάξας εἶπε· τῷ Κυρίῳ τῷ τὴν ἁγίαν γνῶσιν ἔχοντι φανερόν ἐστιν ὅτι δυνάμενος ἀπολυθῆναι τοῦ θανάτου, σκληρὰς ὑποφέρω κατὰ τὸ σῶμα ἀλγηδόνας μαστιγούμενος, κατὰ ψυχὴν δὲ ἡδέως διὰ τὸν αὐτοῦ φόβον ταῦτα πάσχω.

    Ἐκεῖνος ὅμως, ὅταν ἦταν πλέον σχεδὸν νεκρὸς ἀπὸ τὶς πληγές, ποὺ τοῦ ἐπροξένησε τὸ μαρτύρων εἰς τὸ τύμπανον, ἀφοῦ ἀναστέναξε βαθιά, εἶπεν: Εἰς τὸν Κύριον, ὁ ὁποῖος κατέχει ὅλην τὴν ἁγίαν γνῶσιν, εἶναι φανερὸν καὶ γνωστὸν ὅτι, ἂν καὶ ἠμποροῦσα νὰ σωθῶ ἀπὸ τὸν θάνατον, ἐν τούτοις ὑποφέρω κατὰ τὸ σῶμα μου τοὺς φοβεροὺς πόνους ἀπὸ τὶς μαστιγώσεις εἰς τὸ τύμπανον ὅμως Ἐκεῖνος γνωρίζει ὅτι τὰ ὑποφέρω ὅλα αὐτὰ μὲ εὐχάριστον διάθεσιν διὰ τὸν ἅγιον φόβον καὶ τὸν βαθύτατον σεβασμόν, ποὺ τρέφω πρὸς Αὐτόν.

  31. 31

    καὶ οὗτος οὖν τοῦτον τὸν τρόπον μετήλλαξεν, οὐ μόνον τοῖς νέοις, ἀλλὰ καὶ τοῖς πλείστοις τοῦ ἔθνους τὸν ἑαυτοῦ θάνατον ὑπόδειγμα γεναιότητος καὶ μνημόσυνον ἀρετῆς καταλιπών.

    Αὐτὸς λοιπὸν ὁ γέρων Ἐλεάζαρος ἀπέθανε μὲ τέτοιον τρόπον.Καὶ ἀφῆκεν ἔτσι ὄχι μόνον εἰς τοὺς νεαροὺς Ἰουδαίους, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς περισσοτέρους τοῦ ἔθνους του τὸν μαρτυρικὸν του θάνατον ὡς παράδειγμα θάρρους καὶ γενναιότητος καὶ ὡς μνημόσυνον ἀρετῆς καὶ ὁσιότητος.