Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ

Άσμα Ασμάτων, κεφάλαιο 2

17 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (8)
  1. 1

    ΕΓΩ ἄνθος τοῦ πεδίου, κρίνον τῶν κοιλάδων.

    Ἐγὼ εἶμαι ἄνθος, ποὺ ἐφύτρωσα στὰ χωράφια, κρίνον τόπων χαμηλῶν. Ἡ εὐωδία μου καὶ ἡ ἁγνότης μου δὲν ὀφείλονται εἰς φροντίδας ἀνθρώπων.

  2. 2

    ὡς κρίνον ἐν μέσῳ ἀκανθῶν, οὕτως ἡ πλησίον μου ἀνὰ μέσον τῶν θυγατέρων.

    Σὰν κρίνον ποὺ ξεπετιέται μέσα εἰς ἀγκαθιές, αἱ ὁποῖαι δὲν ἠμπόρεσαν νὰ τὸ πνίξουν, ἔτσι ξεπροβάλλει καὶ ἡ ὡραία σύντροφός μου μέσα στὶς ἄλλες τοῦ κόσμου κορασίδες. Ἄνθος κατακόκκινον ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν Μαρτύρων της· κρίνον πάλλευκον ἀπὸ τὴν ἁγνότητα τῶν παρθένων της· εὐῶδες ἀπὸ τὴν ἁγιότητα τῶν τέκνων της.

  3. 3

    ὡς μῆλον ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ, οὕτως ἀδελφιδός μου ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν· ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ ἐπεθύμησα καὶ ἐκάθισα, καὶ καρπὸς αὐτοῦ γλυκὺς ἐν λάρυγγί μου.

    Σὰν μηλέα κατάφορτος ἀπὸ καρποὺς γλυκεῖς καὶ ζωηφόρους ἐν μέσῳ δένδρων ἀκάρπων τοῦ πυκνοῦ δάσους, ἔτσι εἶναι ὁ πολυαγαπημένος μου ἀδελφὸς ἐν μέσῳ ὅλων τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ, ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων. Εἰς τὴν ζωογόνον σκιάν του, ἡ ὁποία ἐξεδίωξε τὰς σκιὰς τοῦ νόμου καὶ τοῦ θανάτου, ἐκάθισα, καὶ ὁ καρπός, τὸν ὁποῖον μὲ τὴν διδασκαλίαν τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τὰ ἄλλα μέσα τῆς χάριτός μου χορηγεῖ, γλυκαίνει ἀνεκφράστως τὸν λάρυγγά μου.

  4. 4

    εἰσαγάγετέ με εἰς οἶκον τοῦ οἴνου, τάξατε ἐπ᾿ ἐμὲ ἀγάπην.

    Ὁδηγήσατέ με εἰς τὸ κελλάριον τοῦ οἴνου, ὅπου θὰ ἀπολαμβάνω τὸ μυστικὸν ποτήριον τῆς θείας εὐφροσύνης. Καταστήσατε βεβαίαν καὶ ἀμετάθετον τὴν πρὸς τὸν Νυμφίον ἀγάπην μου.

  5. 5

    στηρίσατέ με ἐν μύροις, στοιβάσατέ με ἐν μήλοις, ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ.

    Στηρίξατέ με εἰς τὴν εὐώδη τῶν ἀρετῶν κατάστασιν καὶ εἰς τὴν ἐπικοινωνίαν μετὰ τοῦ Νυμφίου. Φορτώσατέ με μὲ τοὺς θείους καὶ σωτηριώδεις καρπούς του, διότι εἶμαι πληγωμένη ἀπὸ τὴν ἀγάπην πρὸς Αὐτόν.

  6. 6

    εὐώνυμος αὐτοῦ ὑπὸ τὴν κεφαλήν μου, καὶ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ περιλήψεταί με.

    Ἡ ἀριστερά του χεὶρ εἶναι ὑπὸ τὴν κεφαλήν μου καὶ ἡ δεξιά του θὰ μὲ ἐναγκαλισθῇ. Εἰς τὰς δοκιμασίας καὶ θλίψεις μου ἡ ἀγαθή του Πρόνοια δὲν θὰ μὲ ἀφήσῃ ποτὲ καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἀγῶνας μου κατὰ τοῦ κακοῦ ἡ δεξιά του θὰ μὲ ἐνισχύῃ καὶ θὰ μὲ περιφρουρῇ.

  7. 7

    ὥρκισα ὑμᾶς, θυγατέρες ῾Ιερουσαλήμ, ἐν δυνάμεσι καὶ ἐν ἰσχύσεσι τοῦ ἀγροῦ, ἐὰν ἐγείρητε καὶ ἐξεγείρητε τὴν ἀγάπην, ἕως οὗ θελήσῃ.

    Σᾶς ἐξορκιζω, θυγατέρες Ἱερουσαλήμ, εἰς τὰς ἰσχυρὰς δυνάμεις, ποὺ συγκρατοῦν κατὰ τὸ θεῖον θέλημα τὸν κόσμον, νὰ μὴ ἀφυπνίσετε καὶ νὰ μὴ ἐξεγείρετε τὴν ἀγάπην, ἀλλ’ ἀφήσατέ την νὰ εἶναι βυθισμένη εἰς τὰς γοητευτικὰς ἀναμνήσεις τοῦ Νυμφίου, ὅσον αὐτὴ θελήσῃ. Πλησίον Του δὲν κουράζεται, οὔτε χορταίνει ποτὲ κάθε ἀφωσιωμένη εἰς αὐτὸν Νύμφη.

  8. 8

    Φωνὴ ἀδελφιδοῦ μου· ἰδοὺ οὗτος ἥκει πηδῶν ἐπὶ τὰ ὄρη, διαλλόμενος ἐπὶ τοὺς βουνούς.

    Ἀκούω τὴν φωνὴν τοῦ ἀγαπημένου μου ἀδελφοῦ. Ἰδοὺ σύμφωνα μὲ τὰς θείας καὶ προφητικὰς ἐπαγγελίας ἔρχεται ὑπερπηδῶν κάθε ἐμπόδιον καὶ δυσκολίαν. Καὶ λαμβάνων δούλου μορφὴν σπεύδει πρὸς ἀπολύτρωσιν ἐμοῦ τῆς Νύμφης

  9. 9

    ὅμοιός ἐστιν ἀδελφιδός μου τῇ δορκάδι ἢ νεβρῷ ἐλάφων ἐπὶ τὰ ὄρη Βαιθήλ. ἰδοὺ οὗτος ὀπίσω τοῦ τοίχου ἡμῶν παρακύπτων διὰ τῶν θυρίδων, ἐκκύπτων διὰ τῶν δικτύων.

    Ὅμοιος εἶναι ὁ ἀγαπημένος μου ἀδελφὸς πρὸς δορκάδα ἢ πρὸς ἐλαφόπουλο, ποὺ τρέχουν γρήγορα εἰς τὰ ὅρη Βαιθήλ, ὄνομα ποὺ σημαίνει οἶκος Θεοῦ. Σπεύδει πρὸς σωτηρίαν τῆς Νύμφης. Καὶ ἂν φαίνεται ὅτι βραδύνει, ἡ ἀργοπορία του ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἡ Νύμφη δὲν ἦτο ἀκόμη ὥριμος νὰ τὸν δεχθῇ. Ἰδοὺ ὁ Μεσσίας εἶναι ὀπίσω ἀπὸ τὸν τοῖχον μας· τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ χωρίζει τὴν Νύμφην ἀπ’ αὐτοῦ. Κύπτει πλησίον τῶν παραθύρων καὶ διὰ μέσου τῶν δικτυωτῶν ρίπτει στοργικὰ καὶ ἀνυπόμονα βλέματα μέσα εἰς τὸ σπίτι.

  10. 10

    ἀποκρίνεται ἀδελφιδός μου, καὶ λέγει μοι· ἀνάστα, ἐλθὲ ἡ πλησίον μου, καλή μου, περιστερά μου,

    Φωνάζει ὁ ἀγαπημένος ἀδελφός μου καὶ λέγει: Σήκω· ἦλθεν ὁ καιρὸς νὰ καταλυθοῦν οἱ τύποι καὶ αἱ σκιαὶ τοῦ Νόμου. Ἔλα, ἡ καλή μου συντροφιά· ἔλα, ἡ ὡραία μου, ἡ χαριτωμένη μου περιστερά.

  11. 11

    ὅτι ἰδοὺ ὁ χειμὼν παρῆλθεν, ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν, ἐπορεύθη ἑαυτῷ,

    Σήκω, διότι ὁ χειμῶνας τῆς σκιᾶς καὶ τῶν τύπων, καθὼς καὶ τῆς εἰδωλολατρίας ὀ ζόφος ἐπέρασαν ἔφυγαν αἱ βροχαὶ καὶ ἐξηφανίσθησαν.

  12. 12

    τὰ ἄνθη ὤφθη ἐν τῇ γῇ, καιρὸς τῆς τομῆς ἔφθακε, φωνὴ τῆς τρυγόνος ἠκούσθη ἐν τῇ γῇ ἡμῶν,

    Τὰ ἄνθη ὤφθησαν εἰς τὴν γῆν, ἀνεφάνη ἡ εὔοσμος τῆς χάριτος καρποφορία, ἦλθεν ὁ καιρὸς τοῦ κλαδεύματος καὶ καθάρσεως τῶν ἁμαρτημάτων, ἠκούσθη τὸ λάλημα τῆς τρυγόνος εἰς τὸν τόπον μας. Χαρμόσυνα μηνύματα νέας σωτηρίου ἐποχῆς ἀντηχοῦν.

  13. 13

    ἡ συκῆ ἐξήνεγκεν ὀλύνθους αὐτῆς, αἱ ἄμπελοι κυπρίζουσιν, ἔδωκαν ὀσμήν. ἀνάστα, ἐλθέ, ἡ πλησίον μου, καλή μου, περιστερά μου, καὶ ἐλθέ,

    13α Ἡ συκῆ ἐπρόβαλε τοὺς πρωΐμους καρπούς της. Αἱ ἄμπελοι ἀνθίζουν, ἐσκόρπισαν εὐωδίαν. Τὸ ἔαρ τῆς Χάριτος καὶ τῆς ἀναγεννήσεως τῶν πάντων ἀνέτειλε. 13β Σήκω· ἔλα, ἡ ἀγαπημένη μου σύντροφος, ἡ ὡραία μου ἀγάπη, ἡ εἰρηνικὴ καὶ ἀφωσιωμένη μου περιστερά. Ἐλθὲ εἰς κοινωνίαν καὶ στενὸν δεσμὸν μετ’ ἐμοῦ τοῦ Νυμφίου σου.

  14. 14

    σὺ περιστερά μου, ἐν σκέπῃ τῆς πέτρας, ἐχόμενα τοῦ προτειχίσματος· δεῖξόν μοι τὴν ὄψιν σου, καὶ ἀκούτισόν με τὴν φωνήν σου, ὅτι ἡ φωνή σου ἡδεῖα, καὶ ἡ ὄψις σου ὡραία.

    Σύ, περιστερά μου, ποὺ ἐξ ἐντροπῆς καὶ φόβου εἶσαι κρυμμένη εἰς τρύπα πέτρινη, ποὺ συνέχεται μὲ περιτείχισμα ἀπόκρημνον, ἐλθέ. Ἐγὼ ὁ Νυμφίος σου εἶμαι ἡ πέτρα, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ εὕρῃς ἀνάπαυσιν καὶ ἀσφάλειαν. Δεῖξε μου τὴν ὄψιν σου καὶ ψάλε νὰ ἀκούσω τὴν φωνήν σου. Διότι ἡ φωνή σοῦ εἶναι γλυκειὰ καὶ ἡ ὄψις σου ὡραία. Μίλησέ μου ἐλεύθερα καὶ μὴ φοβῆσαι περιφρόνησιν ἀπὸ ἐμέ. Ἡ προσευχὴ καὶ ἱκεσία σου φθάνει ὡς ἐξαίρετος ἁρμονία εἰς τὰ ὧτα μου.

  15. 15

    πιάσατε ἡμῖν ἀλώπεκας μικροὺς ἀφανίζοντας ἀμπελῶνας, καὶ αἱ ἄμπελοι ἡμῶν κυπρίζουσιν.

    Πιάσατέ μας τὶς ἀλεποῦδες μικρές, ποὺ ἀφανίζουν, ὅταν μεγαλώσουν, τὰ ἀμπέλια τρώγοντας τὰ σταφύλια των. Καὶ τὰ ἀμπέλια μας ἀνθίζουν τώρα. Προτοῦ λοιπὸν δέσῃ ὁ καρπός των, ἀπαλλάξατέ τα ἀπὸ τοὺς καταστροφεῖς των. Ἐνεργήσατε ἐγκαίρως νὰ ἀπαλλαγῇ ὁ πνευματικὸς ἀμπελὼν τοῦ Κυρίου ἀπὸ τοὺς ψευδοδιδασκάλους, προτοῦ αὐτοὶ μὲ τὴν ὑποκρισίαν των προκόψουν εἰς φθοροποιὸν πλάνην καὶ ἀσέβειαν.

  16. 16

    ἀδελφιδός μου ἐμοί, κἀγὼ αὐτῷ, ὁ ποιμαίνων ἐν τοῖς κρίνοις,

    Ὁ ἀγαπημένος μου ἀδελφὸς εἶναι γιὰ μένα, ἒξ ὁλοκλήρου ἰδικός μου, καὶ ἐγὼ εἶμαι γι’ αὐτὸν ἀφωσιωμένη καὶ παραδομένη εἰς αὐτόν, ποὺ ποιμαίνει τὰ πρόβατά του ὄχι εἰς ἀγκάθια καὶ κοινὰ χορτάρια, ἀλλ’ εἰς τὰ εὐώδη κρίνα τῆς ἁγνῆς καὶ ἁγίας ζωῆς.

  17. 17

    ἕως οὗ διαπνεύσῃ ἡ ἡμέρα καὶ κινηθῶσιν αἱ σκιαί. ἀπόστρεψον, ὁμοιώθητι σύ, ἀδελφιδέ μου, τῷ δόρκωνι ἢ νεβρῷ ἐλάφων ἐπὶ ὄρη κοιλωμάτων.

    Φεῦγε τώρα· ἀλλὰ προτοῦ ἡ ἡμέρα κατὰ τὴν ἑσπέραν δροσίσῃ καὶ μὲ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου κινηθοὺν αἱ σκιαὶ τῆς νυκτός, γύρισε πίσω. Γενοῦ ὅμοιος, ἀγαπημένε μου ἀδελφέ, πρὸς δορκάδα καὶ νεαρὰν ἔλαφον τρέχοντας εἰς τὰς χαράδρας τῶν βουνῶν. Ἐπάνελθε γρήγορα, Κύριε Ἰησοῦ, καὶ μὴ ἀφήνῃς μόνας τὰς ἀφωσιωμένας εἰς σὲ ψυχὰς κατὰ τὴν νύκτα τῆς παρούσης καὶ πλήρους πειρασμῶν ἐπιγείου ζωῆς.