Α΄ Βασιλειών, κεφάλαιο 8
- 1
ΚΑΙ ἐγένετο ὡς ἐγήρασε Σαμουήλ, καὶ κατέστησε τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ δικαστὰς τῷ ᾿Ισραήλ.
Όταν λοιπὸν ἐγήρασεν ὁ Σαμουήλ, διώρισε δικαστὰς τῶν Ἰσραηλιτῶν τοὺς υἱούς του.
- 2
καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν αὐτοῦ· πρωτότοκος ᾿Ιωήλ, καὶ ὄνομα τοῦ δευτέρου ᾿Αβιά, δικασταὶ ἐν Βηρσαβεέ.
Τὰ δὲ ὀνόματα τῶν υἱῶν του ἦσαν τὰ ἑξῆς: Ὁ πρωτότοκος ὠνομάζετο Ἰωὴλ καὶ ὁ δεύτερος ἐλέγετο Ἀβιά. Αὐτοὶ οἱ δύο ἐδίκαζαν τὰς ὑποθέσεις τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς τὴν πόλιν Βηρσαβεέ.
- 3
καὶ οὐκ ἐπορεύθησαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐν ὁδῷ αὐτοῦ καὶ ἐξέκλιναν ὀπίσω τῆς συντελείας καὶ ἐλάμβανον δῶρα καὶ ἐξέκλινον δικαιώματα.
Οἱ υἱοί του ὅμως δὲν ἐμιμήθησαν τὴν συμπεριφοράν του, ἀλλὰ παρεξέκλιναν καὶ ἀκολούθησαν τὴν διαφθοράν. Παρεσύρθησαν ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ κέρδους καὶ ἔπαιρναν δῶρα καὶ δὲν ἐδίκαζαν μὲ τιμιότητα καὶ δικαιοσύνην.
- 4
καὶ συναθροίζονται ἄνδρες ᾿Ισραὴλ καὶ παραγίνονται εἰς ᾿Αρμαθαὶμ πρὸς Σαμουὴλ
Καὶ ἐπειδὴ ἔγινε γνωστὴ ἡ διαγωγή των, ἐμαζεύθηκαν ὡρισμένοι ἐκπρόσωποι τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ ἦλθαν εἰς τὴν πόλιν Ἀρμαθαίμ, πρὸς τὸν Σαμουήλ,
- 5
καὶ εἶπαν αὐτῷ· ἰδοὺ σὺ γεγήρακας, καὶ οἱ υἱοί σου οὐ πορεύονται ἐν τῇ ὁδῷ σου· καὶ νῦν κατάστησον ἐφ᾿ ἡμᾶς βασιλέα δικάζειν ἡμᾶς, καθὰ καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη.
καὶ τοῦ εἶπαν: «Εἶναι φανερὸν πλέον ὅτι σὺ ἔχεις γηράσει καὶ οἱ υἱοί σου δὲν ζοῦν συμφώνως πρὸς τὸ παράδειγμά σου. Τώρα λοιπὸν θέλομεν νὰ ἐγκαταστήσῃς εἰς τὴν χώραν μας ἕνα βασιλέα, διὰ νὰ μᾶς δικάζῃ καὶ νὰ μᾶς κυβερνᾷ, ὅπως γίνεται καὶ μὲ τοὺς ἄλλους λαούς».
- 6
καὶ πονηρὸν τὸ ρῆμα ἐν ὀφθαλμοῖς Σαμουήλ, ὡς εἶπαν, δὸς ἡμῖν βασιλέα δικάζειν ἡμᾶς· καὶ προσηύξατο Σαμουὴλ πρὸς Κύριον.
Τὸ αἴτημα αὐτὸ ὅμὼς ἐθεωρήθη ἀπὸ τὸν Σαμουὴλ πονηρὸν καὶ ἐφάμαρτον. Ἐλυπήθη μόλις τοῦ εἶπαν· «δός μας βασιλέα νὰ μᾶς δικάζῃ». Καὶ ἀμέσως κατέφυγεν ὁ Σαμουὴλ μὲ τὴν προσευχὴν εἰς τὸν Κύριον καὶ ἐζήτησε τὴν βοήθειάν του.
- 7
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαμουήλ· ἄκουε τῆς φωνῆς τοῦ λαοῦ, καθὰ ἂν λαλῶσί σοι· ὅτι οὐ σὲ ἐξουθενήκασιν, ἀλλ᾿ ἢ ἐμὲ ἐξουθενήκασι τοῦ μὴ βασιλεύειν ἐπ᾿ αὐτῶν.
Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Σαμουήλ: «Ἄκουσε αὐτό, ποὺ σοῦ λέγει ὁ λαός, καὶ ἰκανοποίησε τὸ αἴτημα, ποὺ σοῦ ἀνέφεραν. Μὴ νομίζῃς δὲ ὅτι περιφρονῆσαν ἐσὲ μὲ αὐτὸ ποὺ ἐζήτησαν. Ἐμὲ τὸν Ἴδιον ἔχουν περιφρονήσει καὶ δὲν θέλουν νὰ εἶμαι πλέον βασιλεύς των.
- 8
κατὰ πάντα τὰ ποιήματα, ἃ ἐποίησάν μοι ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἀνήγαγον αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἐγκατέλιπόν με καὶ ἐδούλευον θεοῖς ἑτέροις, οὕτως αὐτοὶ ποιοῦσι καὶ σοί.
Δείχνουν καὶ ἀπέναντί σου τὴν ἰδίαν συμπεριφοράν, ποὺ ἔδειξαν ἀπέναντί μου, ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ τοὺς ἐσήκωσα καὶ τοὺς ἐγλύτωσα ἀπὸ τὴν τυραννίαν τῆς Αἰγύπτου μέχρι σήμερα. Σὲ ἐγκαταλείπουν, ὅπως ἐγκατέλειψαν καὶ ἐμὲ καὶ ἐλάτρευαν κατὰ καιροὺς ἄλλους θεούς.
- 9
καὶ νῦν ἄκουε τῆς φωνῆς αὐτῶν· πλὴν ὅτι διαμαρτυρόμενος διαμαρτύρῃ αὐτοῖς καὶ ἀπαγγελεῖς αὐτοῖς τὸ δικαίωμα τοῦ βασιλέως, ὃς βασιλεύσει ἐπ᾿ αὐτούς.
Τώρα λοιπὸν νὰ δεχθῇς καὶ νὰ ἰκανοποιήσῃς τὸ αἴτημά των· πλὴν ὅμως νὰ διαμαρτυρηθῇς ἐντόνως καὶ νὰ τοὺς ἐξηγήσῃς τὰ δικαιώματα καὶ τὴν κυριαρχικὴν ἐξουσίαν, ποὺ θὰ ἔχῃ ἐπάνω των ὁ βασιλεύς, ποὺ θὰ τοὺς κυβερνᾷ».
- 10
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πᾶν τὸ ρῆμα τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν λαὸν τοὺς αἰτοῦντας παρ᾿ αὐτοῦ βασιλέα
Κατόπιν αὐτῶν ἀνεκοίνωσεν ὁ Σαμουὴλ ὅλα, ὅσα τοῦ εἶπεν ὁ Κύριος, πρὸς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, πρὸς αὐτοὺς δηλαδὴ ποὺ τοῦ ἐζητοῦσαν βασιλέα.
- 11
καὶ εἶπε· τοῦτο ἔσται τὸ δικαίωμα τοῦ βασιλέως, ὃςβασιλεύσει ἐφ᾿ ὑμᾶς· τοὺς υἱοὺς ὑμῶν λήψεται, καὶ θήσεται αὐτοὺς ἐν ἅρμασιν αὐτοῦ καὶ ἐν ἱππεῦσιν αὐτοῦ καὶ προτρέχοντας τῶν ἁρμάτων αὐτοῦ
Τοὺς εἶπε τὰ ἑξῆς: «Αὐτὰ θὰ ἔχῃ δικαίωμα νὰ κάνῃ ὁ βασιλεύς, ποὺ θὰ βασιλεύῃ ἐπάνω σας: Θὰ πάρῃ τοὺς υἱούς σας καὶ θὰ τοὺς κάνῃ ὁδηγοὺς εἰς τὰ ἅρματά του καὶ ἱππεῖς εἰς τὸ ἱππικόν του καὶ θὰ τοὺς ὑποχρεώσῃ νὰ τρέχουν ἐμπρὸς ἀπὸ τὰ ἅρματά του.
- 12
καὶ θέσθαι αὐτοὺς ἑαυτῷ ἑκατοντάρχους καὶ χιλιάρχους καὶ θερίζειν θερισμὸν αὐτοῦ καὶ τρυγᾶν τρυγητὸν αὐτοῦ καὶ ποιεῖν σκεύη πολεμικὰ αὐτοῦ καὶ σκεύη ἁρμάτων αὐτοῦ·
Θὰ τοὺς τοποθετήσῃ ἐπίσης ἐπὶ κεφαλῆς ἑκατὸν καὶ χιλίων ὑπηκόων του διὰ τὴν ἰδικήν του ἀσφάλειαν καὶ θὰ τοὺς βάλῃ νὰ θερίζουν τὰ σιτηρά του καὶ νὰ τρυγοῦν τὰ ἀμπέλια του καὶ νὰ φτιάχνουν ὅπλα καὶ μηχανὰς πολεμικὰς καὶ ἐξαρτήματα διὰ τὰ ἅρματά του.
- 13
καὶ τὰς θυγατέρας ὑμῶν λήψεται εἰς μυρεψοὺς καὶ εἰς μαγειρίσσας καὶ εἰς πεσσούσας·
Θὰ πάρῃ καὶ τὰς θυγατέρας σας καὶ θὰ τὰς χρησιμοποιῇ διὰ νὰ φτιάχνουν τὰ μύρα του, νὰ τοῦ μαγειρεύουν καὶ νὰ ζυμώνουν καὶ νὰ ψήνουν τὸ ψωμί του.
- 14
καὶ τοὺς ἀγροὺς ὑμῶν καὶ τοὺς ἀμπελῶνας ὑμῶν καὶ τοὺς ἐλαιῶνας ὑμῶν τοὺς ἀγαθοὺς λήψεται καὶ δώσει τοῖς δούλοις ἑαυτοῦ.
Θὰ πάρῃ καὶ τὰ καλύτερα χωράφια σας καὶ τὰ ἀμπέλια σας καὶ τὰ ἐλαιοχώραφά σας καὶ θὰ τὰ δώσῃ εἰς τοὺς δούλους του.
- 15
καὶ τὰ σπέρματα ὑμῶν καὶ τοὺς ἀμπελῶνας ὑμῶν ἀποδεκατώσει καὶ δώσει τοῖς εὐνούχοις αὐτοῦ καὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ·
Ἀπὸ δὲ τὰ κτήματα, ποὺ θὰ σᾶς ἀπομείνουν, θὰ παίρνῃ ἐκεῖνος τὸ ἓν δέκατον τῶν προϊόντων, ποὺ θὰ μαζεύετε εἰς τὰς ἀποθήκας σας, καὶ ἀπὸ τὰ σταφύλια, ποὺ θὰ μαζεύετε ἀπὸ τὰ ἀμπέλια σας, καὶ θὰ τὸ δίνῃ εἰς τοὺς εὐνούχους του καὶ εἰς τοὺς δούλους του.
- 16
καὶ τοὺς δούλους ὑμῶν καὶ τὰς δούλας ὑμῶν καὶ τὰ βουκόλια ὑμῶν τὰ ἀγαθὰ καὶ τοὺς ὄνους ὑμῶν λήψεται, καὶ ἀποδεκατώσει εἰς τὰ ἔργα αὐτοῦ
Θὰ ἠμπορῇ ἐπίσης νὰ πάρῃ καὶ τὸ ἓν δέκατον ἀπὸ τοὺς δούλους ποὺ ἔχετε καὶ ἀπὸ τὰς δούλας σας καὶ ἀπὸ τὰ καλὰ βόδια σᾶς καὶ ἀπὸ τοὺς ὄνους σας διὰ νὰ δουλεύουν διὰ λογαριασμόν του εἰς τὰ ἔργα του.
- 17
καὶ τὰ ποίμνια ὑμῶν ἀποδεκατώσει· καὶ ὑμεῖς ἔσεσθε αὐτῷ δοῦλοι.
Θὰ παίρνη ἀκόμη καὶ τὸ ἓν δέκατον ἀπὸ τὰ κοπάδια τῶν προβάτων σας. Καὶ θὰ γίνετε ὅλοι σας δοῦλοι του.
- 18
καὶ βοήσεσθε ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκ προσώπου βασιλέως ὑμῶν, οὗ ἐξελέξασθε ἑαυτοῖς, καὶ οὐκ ἐπακούσεται Κύριος ὑμῶν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ὅτι ὑμεῖς ἐξελέξασθε ἑαυτοῖς βασιλέα.
Ἐξ αἰτίας δὲ τῆς καταπιέσεως, ποὺ θὰ ὑφίστασθε ἀπὸ τὸν βασιλέα, ποὺ τὸν ἐδιαλέξατε μόνοι σας διὰ τοὺς ἑαυτούς σας, θὰ κραυγάζετε κατὰ τὸν καιρὸν ποὺ θὰ ὑποφέρετε. Ἀλλ’ ὅμως δὲν θὰ σᾶς ἀκούῃ κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκεῖνας ὁ Κύριος, διότι μόνοι σας ἐδιαλέξατε νὰ ἔχετε βασιλέα».
- 19
καὶ οὐκ ἐβούλετο ὁ λαὸς ἀκοῦσαι τοῦ Σαμουὴλ καὶ εἶπαν αὐτῷ· οὐχί, ἀλλ᾿ ἢ βασιλεὺς ἔσται ἐφ᾿ ἡμᾶς,
Παρὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ὅμως τοῦ Σαμουὴλ οἱ Ἰσραηλῖται δὲν ἤθελαν νὰ τὸν ἀκούσουν καὶ τοῦ εἶπαν: «Ὄχι! Δὲν συμφωνοῦμεν μαζί σου. Θέλομεν ὁπωσδήποτε νὰ ἀποκτήσωμεν βασιλέα, ποὺ νὰ μᾶς κυβερνᾷ.
- 20
καὶ ἐσόμεθα καὶ ἡμεῖς καθὰ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ δικάσει ἡμᾶς βασιλεὺς ἡμῶν καὶ ἐξελεύσεται ἔμπροσθεν ἡμῶν καὶ πολεμήσει τὸν πόλεμον ἡμῶν.
Ἔτσι θὰ γίνωμεν καὶ ἐμεῖς ὅπως ὅλοι οἱ ἄλλοι λαοί. Καὶ θὰ δικάζῃ ὁ βασιλεύς μας τὰς ὑποθέσεις μας καὶ θὰ βγαίνῃ ἐπὶ κεφαλῆς μας καὶ θὰ πολεμῇ, ὅταν ἔχωμεν πόλεμον».
- 21
καὶ ἤκουσε Σαμουὴλ πάντας τοὺς λόγους τοῦ λαοῦ καὶ ἐλάλησεν αὐτοὺς εἰς τὰ ὦτα Κυρίου.
Καὶ ἀφοῦ ἄκουσε ὁ Σαμουὴλ ὅλα τὰ λόγια τοῦ λαοῦ, τὰ διεβίβασε μὲ τὴν προσευχήν του εἰς τὸν Κύριον.
- 22
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαμουήλ· ἄκουε τῆς φωνῆς αὐτῶν καὶ βασίλευσον αὐτοῖς βασιλέα. καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς ἄνδρας ᾿Ισραήλ· ἀποτρεχέτω ἕκαστος εἰς τὴν πόλιν αὐτοῦ.
Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Σαμουήλ: «Κάνε δεκτὸν τὸ αἴτημά των καὶ ἐγκατάστησε εἰς αὐτούς βασιλέα». Καὶ εἶπεν ὁ Σαμουὴλ πρὸς τοὺς ἄνδρας τοῦ Ἰσραήλ: «Πηγαίνετε ἀμέσως εἰς τὴν πόλιν, ποὺ διαμένει ὁ καθένας σας, καὶ περιμένετε τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ αἰτήματός σας».
