Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
Α΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ

Α΄ Μακκαβαίων, κεφάλαιο 6

63 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (16)
  1. 1

    ΚΑΙ ὁ βασιλεὺς ᾿Αντίοχος διεπορεύετο τὰς ἐπάνω χώρας καὶ ἤκουσεν ὅτι ἐστὶν ᾿Ελυμαΐς ἐν τῇ Περσίδι πόλις ἔνδοξος πλούτῳ ἀργυρίῳ τε καὶ χρυσίῳ·

    Ενῷ ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος Δ' διέβη τὸν Εὐφράτην ποταμὸν καὶ ἐπροχωροῦσε διὰ τῶν ἄνω χωρῶν (μέσῳ τοῦ ὀροπεδίου τοῦ Ἰράν), ἐπληροφορήθη ὅτι εἰς τὴν Περσίαν ὑπάρχει πόλις μὲ τὸ ὄνομα Ἐλυμαΐς, ἡ ὁποία εἶναι περίφημος διὰ τὰ πολλὰ πλοῦτη της εἰς ἀσῆμι καὶ χρυσάφι·

  2. 2

    καὶ τὸ ἱερὸν τὸ ἐν αὐτῇ πλούσιον σφόδρα, καὶ ἐκεῖ καλύμματα χρυσᾶ καὶ θώρακες καὶ ὅπλα, ἃ κατέλιπεν ἐκεῖ ᾿Αλέξανδρος ὁ Φιλίππου βασιλεὺς ὁ Μακεδών, ὃς ἐβασίλευσε πρῶτος ἐν τοῖς ῞Ελλησι.

    καὶ ὅτι ὁ εἰδωλολατρικὸς ναός, ποὺ ὑπῆρχεν εἰς αὐτήν, ἦταν πάρα πολὺ πλούσιος· ὑπῆρχαν εἰς αὐτὸν ὅπλα ἀμυντικὰ χρυσᾶ καὶ θώρακες καὶ ἄλλα ὅπλα, τὰ ὁποῖα ἀφῆκεν ἐκεῖ ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος, ὁ υἱὸς τοῦ Φιλίππου, ὁ βασιλιᾶς τῆς Μακεδονίας, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ὁ πρῶτος βασιλιᾶς ὅλων τῶν Ἑλλήνων.

  3. 3

    καὶ ἦλθε καὶ ἐζήτει καταλαβέσθαι τὴν πόλιν καὶ προνομεῦσαι αὐτήν, καὶ οὐκ ἠδυνάσθη, ὅτι ἐγνώσθη ὁ λόγος τοῖς ἐκ τῆς πόλεως,

    Δι’ αὐτὸ ὁ Ἀντίοχος Δ' ἦλθε καὶ ἐπροσπάθησε νὰ καταλάβῃ τὴν πόλιν καὶ νὰ τὴν συλήσῃ, ἀλλ’ ἀπέτυχε.Δὲν ἠμπόρεσε, διότι τὰ σχέδιά του ἔγιναν γνωστὰ εἰς τοὺς κατοίκους τῆς πόλεως.

  4. 4

    καὶ ἀντέστησαν αὐτῷ εἰς πόλεμον, καὶ ἔφυγε καὶ ἀπῇρεν ἐκεῖθεν μετὰ λύπης μεγάλης ἀποστρέψαι εἰς Βαβυλῶνα.

    Ἔτσι οἱ κατοικοί της ἐπρόβαλαν ἀντίστασιν καὶ τὸν ἐπολέμησαν, αὐτὸς δὲ ἐτράπη εἰς φυγὴν καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ὑπεχώρησε καὶ κατηυθύνθη, γεμᾶτος λύπην καὶ μεγάλην ἀπογοήτευσιν, πρὸς τὴν Βαβυλῶνα.

  5. 5

    καὶ ἦλθεν ἀπαγγέλλων τις αὐτῷ εἰς τὴν Περσίδα ὅτι τετρόπωνται αἱ παρεμβολαὶ αἱ πορευθεῖσαι εἰς γῆν ᾿Ιούδα,

    Ἐνῶ ὅμως εὑρίσκετο ἀκόμη εἰς τὴν Περσίαν, κατέφθασεν ἕνας ἀγγελιαφόρος καὶ τοῦ ἀνήγγειλεν ὅτι οἱ στρατιωτικὲς δυνάμεις του, ποὺ εἰσέβαλαν εἰς τὴν Ἰουδαίαν, ἔχουν ἡττηθῇ.

  6. 6

    καὶ ἐπορεύθη Λυσίας δυνάμει ἰσχυρᾷ ἐν πρώτοις καὶ ἐνετράπη ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ ἐπίσχυσαν ὅπλοις καὶ δυνάμει καὶ σκύλοις πολλοῖς, οἷς ἔλαβον ἀπὸ τῶν παρεμβολῶν, ὧν ἐξέκοψαν,

    Ἀκόμη ὁ ἀγγελιαφόρος του εἶπεν ὅτι ὁ Λυσίας εἶχε προχωρήσει ἐπὶ κεφαλῆς πολυπληθοῦς καὶ ἰσχυροῦ στρατοῦ, ἀλλ’ ὅταν εὑρέθη ἀντιμέτωπος μὲ τοὺς Ἰουδαίους, ὑπεχρεώθη νὰ τραπῇ εἰς φυγὴν οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἔγιναν ἰσχυρότεροι χάρις εἰς τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὅπλων, τῶν προμηθειῶν καὶ τῶν πολλῶν λαφύρων, τὰ ὁποῖα ἐπῆραν ἀπὸ τὸν στρατὸν ποὺ ἐνίκησαν καὶ κυριολεκτικὰ τὸν ἐκατακομμάτιασαν.

  7. 7

    καὶ κα θεῖλον τὸ βδέλυγμα, ὃ ᾠκοδόμησεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ τὸ ἁγίασμα καθὼς τὸ πρότερον ἐκύκλωσαν τείχεσιν ὑψηλοῖς καὶ τὴν Βαιθσούραν πόλιν αὐτοῦ.

    Ὁ ἀγγελιαφόρος ἐπρόσθεσεν ἀκόμη ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι ἐκρήμνισαν τὸν σιχαμερὸν εἰς αὐτοὺς βωμὸν μὲ τὸ εἴδωλον, τὸ ὁποῖον ἔστησεν ὁ Ἀντίοχος ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα (ἐμπρὸς εἰς τὸν Ναόν)· ὁ ἀγγελιαφόρος εἶπεν ἀκόμη εἰς τὸν Ἀντίοχον ὅτι οἰ Ἰουδαῖοι ὠχύρωσαν γύρω - γύρω μὲ ὑψηλὰ τείχη τὸν Ναόν, ὅπως ἦταν καὶ εἰς τὸ παρελθόν.Ὠχύρωσαν ἀκόμη καὶ αὐτὴν τὴν ἰδικήν του πόλιν, τὴν Βαιθσούραν.

  8. 8

    καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς τοὺς λόγους τούτους, ἐθαμβήθη καὶ ἐσαλεύθη σφόδρα καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν κοίτην καὶ ἐνέπεσεν εἰς ἀρρωστίαν ἀπὸ τῆς λύπης, ὅτι οὐκ ἐγένετο αὐτῷ καθὼς ἐνεθυμεῖτο.

    Τότε συνέβη τοῦτο: Ὅταν ὁ βασιλιᾶς ἄκουσε τὶς εἰδήσεις αὐτές, κατελήφθη ἀπὸ μεγάλην ἔκπληξιν καὶ συνεκλονίσθη πάρα πολύ, ὥστε ἔπεσεν εἰς τὸ κρεββάτι του βυθισμένος εἰς μελαγχολίαν καὶ ἀρρώστησε κυριευμένος ἀπὸ βαθυτάτην λύπην, διότι τὰ σχέδιά του ἀνετράπησαν καὶ δὲν ἐξειλίχθησαν ὅπως τὰ εἶχε σχεδιάσει.

  9. 9

    καὶ ἦν ἐκεῖ ἡμέρας πλείους, ὅτι ἀνεκαινίσθη ἐπ᾿ αὐτὸν λύπη μεγάλη, καὶ ἐλογίσατο ὅτι ἀποθνήσκει.

    Ἔμεινε δὲ ἐκεῖ εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν ἐπὶ ἡμέρες πολλές, ὑποφέρων ἀπὸ ἰσχυροὺς καὶ ἐπαναλαμβανομένους παροξυσμοὺς μελαγχολίας, μέχρις ὅτου τελικῶς ἀντελήφθη ὅτι θὰ ἀποθάνῃ.

  10. 10

    καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς φίλους αὐτοῦ καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἀφίσταται ὁ ὕπνος ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν μου, καὶ συμπέπτωκα τῇ καρδίᾳ ἀπὸ τῆς μερίμνης,

    Τότε προσεκάλεσεν ὅλους τοὺς φίλους του καὶ τοὺς εἶπεν: Ὁ ὕπνος φεύγει ἀπὸ τὰ μάτια μου καὶ ἡ καρδία μου ἔχει λυγίσει ἀπὸ τὴν ἀθυμίαν, τὴν ἀγωνίαν καὶ τὸ βάρος τῆς μερίμνης,

  11. 11

    καὶ εἶπα τῇ καρδίᾳ μου· ἕως τίνος θλίψεως ἦλθον καὶ κλύδωνος μεγάλου, ἐν ᾧ νῦν εἰμι; ὅτι χρηστὸς καὶ ἀγαπώμενος ἤμην ἐν τῇ ἐξουσίᾳ μου,

    καὶ εἶπα εἰς τὸν ἑαυτόν μου: Εἰς ποῖον βάθος θλίψεως ἔφθασα! Εἰς πόσον μεγάλον κατακλυσμόν, τρικυμίαν καὶ ταραχὴν ἔχω κυριολεκτικὰ βυθισθῆ! Ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἤμουν τόσον καλός, γενναιόψυχος καὶ ἀγαπητὸς κατὰ τὰ χρόνια τῆς δυνάμεως καὶ βασιλείας μου!

  12. 12

    νῦν δὲ μιμνήσκομαι τῶν κακῶν, ὧν ἐποίησα ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἔλαβον πάντα τὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ τὰ ἐν αὐτῇ καὶ ἐξαπέστειλα ἐξᾶραι τοὺς κατοικοῦντας ᾿Ιούδα διακενῆς.

    Τώρα ὅμως ἐνθυμοῦμαι καὶ συλλογίζομαι τὰ κακά, τὰ ὁποῖα ἔκαμα εἰς βάρος τῆς Ἱερουσαλήμ· ὅταν ἅρπαξα ὅλα τὰ χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ σκεύη, ποὺ ὑπῆρχαν εἰς αὐτήν, καὶ ὅταν ἔστειλα στρατὸν μὲ τὴν διαταγὴν νὰ ἐξολοθρεύσῃ χωρὶς κανένα λόγον ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς Ἰουδαίας.

  13. 13

    ἔγνων οὖν ὅτι χάριν τούτων εὗρόν με τὰ κακὰ ταῦτα· καὶ ἰδοὺ ἀπόλλυμαι λύπῃ μεγάλῃ ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ.

    Εἶμαι λοιπὸν πεπεισμένος ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ κακὰ μὲ εὑρῆκαν ἕνεκα τῆς ἐγκληματικῆς αὐτῆς διαγωγῆς μου.Καὶ νά· τώρα ἀποθνήσκω κυριευμένος ἀπὸ μεγάλην λύπην καὶ μελαγχολίαν εἰς ξένην χώραν.

  14. 14

    καὶ ἐκάλεσε Φίλιππον ἕνα τῶν φίλων αὐτοῦ καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπὶ πάσης τῆς βασιλείας αὐτοῦ·

    Κατόπιν ὁ Ἀντίοχος Δ' ἐκάλεσε τὸν Φίλιππον, ἕνα ἀπὸ τοὺς φίλους του, καὶ τὸν διώρισεν ἀντιβασιλέα ἐπὶ ὁλοκλήρου τοῦ βασιλείου του.

  15. 15

    καὶ ἔδωκεν αὐτῷ τὸ διάδημα καὶ τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ τὸν δακτύλιον τοῦ ἀγαγεῖν ᾿Αντίοχον τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ ἐκθρέψαι αὐτὸν τοῦ βασιλεύειν.

    Καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν τὸ βασιλικόν του διάδημα καὶ τὴν βασιλικήν του στολὴν καὶ τὸ βασιλικόν του δακτυλίδι - τὴν ἰδιωτικήν του σφραγῖδα - καὶ τοῦ ἀνέθεσε νὰ μορφώσῃ καὶ νὰ καθοδηγήσῃ τὸν υἱόν του Ἀντίοχον καὶ νὰ τὸν ἀναθρέψῃ καὶ ἐκπαίδευσῃ ἔτσι, ὥστε νὰ ἀναλάβη ἀργότερα τὸν θρόνον τοῦ πατέρα του.

  16. 16

    καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ ᾿Αντίοχος ὁ βασιλεὺς ἔτους ἐνάτου καὶ τεσσαρακοστοῦ καὶ ἑκατοστοῦ.

    Καὶ ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος Δ' ἀπέθανεν ἐκεῖ κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τεσσαρακοστὸν ἔνατον (149ον) ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν, δηλαδὴ τὸν Σεπτέμβριον ἢ Ὀκτώβριον τοῦ 164 π.Χ.(κατ’ ἄλλους Μάϊον τοῦ 163 π.Χ.)

  17. 17

    καὶ ἐπέγνω Λυσίας ὅτι τέθνηκεν ὁ βασιλεύς, καὶ κατέστησε βασιλεύειν ᾿Αντίοχον τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ, ὃν ἐξέθρεψε νεώτερον, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Εὐπάτορα.

    Ὅταν ὁ Λυσίας ἔμαθεν ὅτι ἀπέθανεν ὁ βασιλιᾶς, ἐγκατέστησεν εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον ὡς βασιλιᾶ τὸν Ἀντίοχον, τὸν υἱὸν τοῦ Ἀντιόχου, τὸν ὁποῖον εἶχεν ἀναθρέψει ἀπὸ παιδικῆς ἡλικίας, καὶ τοῦ ἔδωκε τὸ ὄνομα Εὐπάτωρ.

  18. 18

    Καὶ οἱ ἐκ τῆς ἄκρας ἦσαν συγκλείοντες τὸν ᾿Ισραὴλ κύκλῳ τῶν ἁγίων καὶ ζητοῦντες τὰ κακὰ δι᾿ ὅλου καὶ στήριγμα τοῖς ἔθνεσι.

    Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Συριακὴ φρουρὰ τῆς ἀκροπόλεως τῆς Ἱερουσαλὴμ περιώριζαν καὶ ἀπέκλειαν τοὺς Ἰσραηλῖτες γύρω ἀπὸ τὸν ἱερὸν Ναὸν καὶ ἐξεμεταλλεύοντο κάθε εὐκαιρίαν διὰ νὰ τοὺς βλάψουν καὶ νὰ προσφέρουν ἀπὸ τὴν ἀκρόπολιν βοήθειαν καὶ ἐνίσχυσιν εἰς τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη.

  19. 19

    καὶ ἐλογίσατο ᾿Ιούδας ἐξᾶραι αὐτοὺς καὶ ἐξεκκλησίασε πάντα τὸν λαὸν τοῦ περικαθίσαι ἐπ᾿ αὐτούς·

    Διὰ τοῦτο ὁ Ἰούδας ἀπεφάσισε νὰ καταστρέψῃ τὴν Συριακὴν αὐτὴν φρουρὰν καὶ νὰ θέσῃ ὁριστικὸν τέρμα εἰς τὴν δραστηριότητά των.Ἔτσι συνεκέντρωσεν ὅλον τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ τὸν ἐκινητοποίησε, διὰ νὰ πολιορκήσῃ τὴν ἀκρόπολιν καὶ νὰ ἐκπορθήσῃ τὴν φρουράν.

  20. 20

    καὶ συνήχθησαν ἅμα καὶ περιεκάθισαν ἐπ᾿ αὐτοὺς ἔτους πεντηκοστοῦ καὶ ἑκατοστοῦ, καὶ ἐποίησεν ἐπ᾿ αὐτοὺς βελοστάσεις καὶ μηχανάς.

    Συνεκεντρώθησαν λοιπὸν ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται καὶ περιεκύκλωσαν τοὺς Σύρους τῆς ἀκροπόλεως κατὰ τὸ ἑκατοστὸν πεντηκοστόν (150όν) ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν, δηλαδὴ τὸ 162 π.Χ.Οἱ πολιορκηταὶ κατεσκεύασαν βαλλιστρίδες (μηχανὲς μὲ τὶς ὁποῖες ἐξετόξευαν βέλη) καὶ πολιορκητικὲς μηχανές.

  21. 21

    καὶ ἐξῆλθον ἐξ αὐτῶν ἐκ τοῦ συγκλεισμοῦ, καὶ ἐκολλήθησαν αὐτοῖς τινες τῶν ἀσεβῶν ἐξ ᾿Ισραήλ,

    Μερικοὶ ἀπὸ τὴν πολιορκουμένην φρουρὰν ἔσπασαν τὸν κλοιὸν καὶ διέφυγαν τὴν πολιορκίαν, προσεκολλήθησαν δὲ εἰς αὐτοὺς καὶ μερικοὶ ἀπὸ τοὺς ἐξωμότες Ἰσραηλίτες.

  22. 22

    καὶ ἐπορεύθησαν πρὸς τὸν βασιλέα καὶ εἶπον· ἕως πότε οὐ ποιήσῃ κρίσιν καὶ ἐκδικήσεις τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν;

    Ὅλοι αὐτοὶ ἐπῆγαν εἰς τὸν βασιλιᾶ, τὸν Ἀντίοχον Ε' τὸν Εὐπάτορα, καὶ τοῦ εἶπαν: Μέχρι πότε θὰ καθυστερῇς καὶ δὲν θὰ ἀποδώσῃς δικαιοσύνην καὶ δὲν θὰ ζητήσῃς ἐκδίκησιν καὶ τιμωρίαν διὰ τοὺς ἀδελφούς μας;

  23. 23

    ἡμεῖς εὐδοκοῦμεν δουλεύειν τῷ πατρί σου καὶ πορεύεσθαι τοῖς ὑπ᾿ αὐτοῦ λεγομένοις καὶ κατακολουθεῖν τοῖς προστάγμασιν αὐτοῦ.

    Ἡμεῖς ἤμεθα πρόθυμοι νὰ ὑπηρετήσωμεν τὸν πατέρα σου καὶ νὰ συμμορφωθῶμεν πρὸς τὶς ὁδηγίες του καὶ νὰ ὑπακούσωμεν εἰς τὰ διατάγματά του.

  24. 24

    καὶ περικάθηνται εἰς τὴν ἄκραν υἱοὶ τοῦ λαοῦ ἡμῶν χάριν τούτου καὶ ἀλλοτριοῦνται ἀφ᾿ ἡμῶν· πλὴν ὅσοι εὑρίσκοντο ἀφ᾿ ἡμῶν ἐθανατοῦντο καὶ αἱ κληρονομίαι ἡμῶν διηρπάζοντο.

    Ἀποτέλεσμα ὅμως τῆς προθυμίας μας αὐτῆς εἶναι τὸ ὅτι οἱ συμπατριῶται μας πολιορκοῦν τὴν ἀκρόπολιν, ἐχωρίσθησαν ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἔχουν γίνει ἐχθροί μας.Ἐπὶ πλέον ὅσους συνελάμβαναν ἀπὸ ἡμᾶς, τοὺς ἐφόνευαν καὶ ἅρπαζαν τὴν οἰκογενειακήν μας περιουσίαν.

  25. 25

    καὶ οὐκ ἐφ᾿ ἡμᾶς μόνον ἐξέτειναν χεῖρα, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ὅρια αὐτῶν·

    Οἱ ἐπιθέσεις των δὲν στρέφονται μόνον ἐναντίον μας, στρέφονται καὶ ἐναντίον ὅλων τῶν χωρῶν, ποὺ συνορεύουν μὲ τὴν χώραν των.

  26. 26

    καὶ ἰδοὺ παρεμβεβλήκασι σήμερον ἐπὶ τὴν ἄκραν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ καταλαβέσθαι αὐτήν· καὶ τὸ ἁγίασμα καὶ τὴν Βαιθσούραν ὠχύρωσαν,

    Καὶ νά· αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν στιγμὴν ἔχουν στρατοπεδεύσει ἔξω ἀπὸ τὴν ἀκρόπολιν τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴν πολιορκοῦν μὲ σκοπὸν νὰ τὴν καταλάβουν ἐπίσης ὠχύρωσαν τὸν ἱερὸν Ναὸν καὶ τὴν Βαιθσούραν.

  27. 27

    καὶ ἐὰν μὴ προκαταλάβῃ αὐτοὺς διὰ τάχους, μείζονα τούτων ποιήσουσι, καὶ ἰδοὺ δυνήσῃ τοῦ κατασχεῖν αὐτῶν.

    Ἐὰν ἡ μεγαλειότης σου δὲν ἐνεργήσῃ γρήγορα καὶ ἀμέσως διὰ νὰ τοὺς ἀποτρέψῃ καὶ καταπνίξῃ τὴν ἐξέγερσίν των, αὐτοὶ θὰ προχωρήσουν ἀκόμη περισσότερον καὶ θὰ προξενήσουν περισσότερα κακά.Καὶ νά· τώρα ἠμπορεῖς νὰ τοὺς ἐμποδίσῃς· ἐὰν ὅμως καθυστερήσῃς, θὰ εἶναι πλέον ἀργά.

  28. 28

    Καὶ ὠργίσθη ὁ βασιλεὺς ὅτε ἤκουσε, καὶ συνήγαγε πάντας τοὺς φίλους αὐτοῦ καὶ τοὺς ἄρχοντας τῆς δυνάμεως αὐτοῦ καὶ τοὺς ἐπὶ τῶν ἡνιῶν·

    Ὅταν ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος Ε’ ἄκουσε τὰ λόγια αὐτά, ἐκυριεύθη ἀπὸ θυμὸν καὶ ὀργὴν καὶ συνεκάλεσεν ὅλους τοὺς φίλους του καὶ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν στρατιωτικῶν του δυνάμεων καὶ τοὺς ἀρχηγούς (ἀξιωματικούς) τοῦ ἱππικοῦ.

  29. 29

    καὶ ἀπὸ βασιλειῶν ἑτέρων καὶ ἀπὸ νήσων θαλασσῶν ἦλθον πρὸς αὐτὸν δυνάμεις μισθωταί.

    Ἐστρατολογήθησαν δὲ καὶ συνηνώθησαν μὲ τὸν στρατόν του μισθοφορικὰ στρατεύματα καὶ ἀπὸ ἄλλα βασίλεια καὶ ἀπὸ τὰ νησιὰ τῆς Μεσογείου θαλάσσης.

  30. 30

    καὶ ἦν ὁ ἀριθμὸς τῶν δυνάμεων αὐτοῦ ἑκατὸν χιλιάδες τῶν πεζῶν καὶ εἴκοσι χιλιάδες ἵππων καὶ ἐλέφαντες δύο καὶ τριάκοντα εἰδότες πόλεμον.

    Ἔτσι ὁ στρατός του ἔφθασεν εἰς ἑκατὸν χιλιάδες (100.000) πεζούς, εἴκοσι χιλιάδες (20.000) ἱππεῖς καὶ τριάντα δύο (32) πολεμικοὺς ἐλέφαντες.

  31. 31

    καὶ ἤλθοσαν διὰ τῆς ᾿Ιδουμαίας καὶ παρενεβάλοσαν ἐπὶ Βαιθσούραν καὶ ἐπολέμησαν ἡμέρας πολλὰς καὶ ἐποίησαν μηχανάς· καὶ ἐξῆλθον καὶ ἐνεπύρισαν αὐτὰς ἐν πυρὶ καὶ ἐπολέμησαν ἀνδρωδῶς.

    Ὅλη ἡ στρατιωτικὴ αὐτὴ δύναμις ἐπροχώρησε μέσῳ τῆς Ἰδουμαίας, ἔφθασαν ἀπέναντι τῆς Βαιθσούρας καὶ τὴν ἐπερικύκλωσαν.Ἐπολέμησαν δὲ ἐναντίον της ἐπὶ ἡμέρες πολλὲς καὶ κατεσκεύασαν πολιορκητικὲς μηχανές.Ἀλλ' οἱ πολιορκούμενοι ἐξώρμησαν ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ ἔβαλαν φωτιὰ εἰς τὶς πολιορκητικὲς μηχανὲς τῶν ἐχθρῶν των καὶ ἐπολέμησαν ἀνδρικῶς, μὲ γενναιότητα.

  32. 32

    καὶ ἀπῇρεν ᾿Ιούδας ἀπὸ τῆς ἄκρας καὶ παρενέβαλεν εἰς Βαιθζαχαρία ἀπέναντι τῆς παρεμβολῆς τοῦ βασιλέως.

    Τότε ὁ Ἰούδας ἐγκατέλειψε τὴν πολιορκίαν τῆς ἀκροπόλεως εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἀνεχώρησεν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἔφθασεν εἰς τὴν Βαιθζαχαρίαν καὶ ἐστρατοπέδευσεν ἀπέναντι ἀπὸ τὸ στρατόπεδον τοῦ βασιλιᾶ Ἀντιόχου τοῦ Ε'.

  33. 33

    καὶ ὤρθρισεν ὁ βασιλεὺς τὸ πρωΐ καὶ ἀπῇρε τὴν παρεμβολὴν ἐν ὁρμήματι αὐτῆς κατὰ τὴν ὁδὸν Βαιθζαχαρία, καὶ διεσκευάσθησαν αἱ δυνάμεις εἰς τὸν πόλεμον καὶ ἐσάλπισαν ταῖς σάλπιγξι.

    Ὁ βασιλιᾶς, ὁ ὁποῖος ἐπληροφορήθη τὴν κίνησιν τοῦ Ἰούδα, ἐσηκώθη τὴν ἑπομένην πολὺ πρωῒ καὶ ὡδήγησε τὸν στρατόν του μὲ μεγάλην ταχύτητα καὶ ὁρμὴν εἰς τὸν δρόμον πρὸς τὴν Βαιθζαχαρίαν ἐκεῖ οἱ δυνάμεις του ὠργανώθηκαν, ἔλαβαν θέσεις μάχης καὶ οἱ πολεμικὲς σάλπιγγες ἐσάλπισαν πόλεμον.

  34. 34

    καὶ τοῖς ἐλέφασιν ἔδειξαν αἷμα σταφυλῆς καὶ μόρων τοῦ παραστῆσαι αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον.

    Καὶ ἔδειξαν εἰς τοὺς ἐλέφαντας κόκκινον ὡσὰν αἷμα χυμὸν σταφυλιῶν καὶ μούρων, διὰ νὰ τοὺς προπαρασκευάσουν καὶ νὰ τοὺς ἐρεθίσουν, ὥστε νὰ ὁρμήσουν εἰς τὸν πόλεμον.

  35. 35

    καὶ διεῖλον τὰ θηρία εἰς τὰς φάλαγγας καὶ παρέστησαν ἑκάστῳ ἐλέφαντι χιλίους ἄνδρας τεθωρακισμένους ἐν ἁλυσιδωτοῖς, καὶ περικεφαλαῖαι χαλκαῖ ἐπὶ τῶν κεφαλῶν αὐτῶν, καὶ πεντακόσιοι ἵπποι διατεταγμένοι ἑκάστῳ θηρίῳ ἐκλελεγμένοι·

    Διεμοίρασαν δὲ τὰ μεγάλα αὐτὰ θηρία καὶ τὰ ἐτοποθέτησαν μεταξὺ τῶν στρατιωτικῶν φαλάγγων καὶ πλησίον (κατ’ ἄλλους: Πλησίον καὶ γύρω) κάθε ἐλέφαντος ἔστησαν χιλίους (1.000) πεζοὺς στρατιώτας, ποὺ ἐφοροῦσαν ἁλυσιδωτούς (λεπιδωτοὺς) θώρακες καὶ χάλκινες περικεφαλαῖες εἰς τὰ κεφάλια των ἐπίσης κοντὰ εἰς κάθε θηρίον εἶχαν παραταχθῇ καὶ πεντακόσιοι (500) ἐκλεκτοὶ ἱππεῖς.

  36. 36

    οὗτοι πρὸ καιροῦ, οὗ ἐὰν ἦν τὸ θηρίον ἦσαν καὶ οὗ ἐὰν ἐπορεύετο ἐπορεύοντο ἅμα, οὐκ ἀφίσταντο ἀπ᾿ αὐτοῦ.

    Αὐτοὶ οἱ ἱππεῖς εἶχαν ἀσκηθῆ εἰς τὰ πρὸ τοῦ πολέμου γυμνάσια, ὥστε νὰ ἀκολουθοῦν σταθερὰ τὶς κινήσεις τοῦ ἐλέφαντος.Ἔτσι ὅπου ἐστέκετο τὸ θηρίον, ἐστέκοντο καὶ αὐτοί, καὶ ὅπου ἐπήγαινε τοῦτο, ἐπήγαιναν μαζί του καὶ αὐτοὶ καί ποτὲ δὲν ἀπεμακρύνοντο ἀπὸ τὸν ἐλέφαντα.

  37. 37

    καὶ πύργοι ξύλινοι ἐπ᾿ αὐτοὺς ὀχυροὶ σκεπαζόμενοι ἐφ᾿ ἑκάστου θηρίου ἐζωσμένοι ἐπ᾿ αὐτοῦ μηχαναῖς, καὶ ἐφ᾿ ἑκάστου ἄνδρες δυνάμεως δύο καὶ τριάκοντα οἱ πολεμοῦντες ἐπ᾿ αὐτοῖς καὶ ὁ ᾿Ινδὸς αὐτοῦ.

    Ἐπάνω εἰς τὴν ράχιν κάθε ἐλέφαντος ἐστηρίζετο ὀχυρὸς ξύλινος πύργος καὶ σκεπασμένος.Ὁ πύργος ἐστερεώνετο εἰς τὴν ράχιν τοῦ ἐλέφαντος καὶ ἐδένετο κάτω ἀπὸ τὴν κοιλία του μὲ εἰδικὰ λουριά (ἰσχυρὲς ἁλυσίδες) ζεύξεως.Ἐπάνω εἰς κάθε ξύλινον πύργον εὑρίσκοντο τριάντα δύο γενναῖοι πολεμισταί, οἱ ὁποῖοι ἐμάχοντο ἀπὸ ἐκεῖ, καὶ ὁ Ἰνδὸς ὁδηγὸς τοῦ ἐλέφαντος.

  38. 38

    καὶ τὴν ἐπίλοιπον ἵππον ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἔστησαν ἐπὶ τὰ δύο μέρη τῆς παρεμβολῆς κατασείοντες καὶ καταφρασσόμενοι ἐν ταῖς φάραγξιν.

    Τὸ ὑπόλοιπον ἱππικὸν ἐτοποθέτησαν ἑκατέρωθεν, εἰς τὶς δύο πτέρυγες τοῦ στρατοῦ, διὰ νὰ παρενοχλῇ τὸν ἐχθρόν, ἐνῷ ταυτοχρόνως θὰ ἐπροστάτευε τὶς φάλαγγες τοῦ στρατοῦ.

  39. 39

    ὡς δὲ ἔστιλβεν ὁ ἥλιος ἐπὶ τὰς χρυσᾶς καὶ χαλκᾶς ἀσπίδας, ἔστιλβε τὰ ὄρη ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ κατηύγαζεν ὡς λαμπάδες πυρός.

    Ὅταν οἰ ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου ἔπιπταν ἐπάνω εἰς τὶς χρυσὲς καὶ τὶς χάλκινες ἀσπίδες, ἄστραφταν οἱ γύρω λόφοι ἀπὸ τὴν ἀκτινοβολίαν τῶν καὶ ἐφώτιζαν ὡσὰν ἀναμμένες λαμπάδες.

  40. 40

    καὶ ἐξετάθη μέρος τι τῆς παρεμβολῆς τοῦ βασιλέως ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ ὄρη καί τινες ἐπὶ τὰ ταπεινά· καὶ ἤρχοντο ἀσφαλῶς καὶ τεταγμένως.

    Ἄλλο τμῆμα τοῦ βασιλικοῦ στρατοῦ εἶχεν ἀναπτυχθῆ εἰς τὶς ὑψηλὲς πλαγιὲς τοῦ ὄρους καὶ ἄλλο τμῆμα κάτω χαμηλὰ εἰς τὶς πεδιάδες.Ἐπροχωροῦσαν δὲ εἰς παράταξιν σταθερὰν καὶ καλῶς πειθαρχημένην.

  41. 41

    καὶ ἐσαλεύοντο πάντες οἱ ἀκούοντες φωνῆς πλήθους αὐτῶν καὶ ὁδοιπορίας τοῦ πλήθους καὶ συγκρουσμοῦ τῶν ὅπλων· ἦν γὰρ ἡ παρεμβολὴ μεγάλη σφόδρα καὶ ἰσχυρά.

    Καὶ ὅλοι, ὅσοι ἄκουαν τὸν πολὺ δυνατὸν θόρυβον καὶ κρότον τοῦ πεζοποροῦντος μεγάλου αὐτοῦ στρατιωτικοῦ πλήθους καὶ τὸ κροτάλισμα τῶν συγκρουομένων ὅπλων, ἐτρόμαζαν! Διότι ἦταν πράγματι ἕνας πάρα πολὺ μεγάλος καὶ ἰσχυρὸς στρατός.

  42. 42

    καὶ ἤγγισεν ᾿Ιούδας καὶ ἡ παρεμβολὴ αὐτοῦ εἰς παράταξιν, καὶ ἔπεσον ἀπὸ τῆς παρεμβολῆς τοῦ βασιλέως ἑξακόσιοι ἄνδρες.

    Ὁ Ἰούδας δὲ καὶ ὁ στρατός του ἐπλησίασαν καὶ ἔδωκαν μάχην, ὁπότε ἐφονεύθησαν ἀπὸ τὸν στρατὸν τοῦ βασιλιᾶ ἑξακόσιοι (600) ἄνδρες.

  43. 43

    καὶ εἶδεν ᾿Ελεάζαρ ὁ Αὐαρὰν ἓν τῶν θηρίων τεθωρακισμένον θώρακι βασιλικῷ, καὶ ἦν ὑπεράγον πάντα τὰ θηρία, καὶ ᾠήθη ὅτι ἐν αὐτῷ ἐστιν ὁ βασιλεύς.

    Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς νεωτέρους ἀδελφοὺς τοῦ Ἰούδα, ὁ Ἐλεάζαρ, ποὺ ἐπωνομάζετο Αὐαράν, ἐπεσήμανεν ἕνα ἀπὸ τοὺς πολεμικοὺς ἐλέφαντες, ποὺ ἦταν καλυμμένος μὲ βασιλικὴν ἰπποσκευήν (πανοπλίαν μὲ ἁλυσιδωτοὺς θώρακες, ὅπως οἱ στρατιῶται) καὶ ὁ ὁποῖος ὑπερεῖχεν εἰς ὕψος ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους ἐλέφαντας.Τοῦτο ἔκαμε τὸν Ἐλεάζαρ νὰ ὑποθέσῃ ὅτι ὁ βασιλιᾶς εὑρίσκετο ἐπάνω εἰς τὸν ἐλέφαντα αὐτόν.

  44. 44

    καὶ ἔδωκεν ἑαυτὸν τοῦ σῶσαι τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ περιποιῆσαι ἑαυτῷ ὄνομα αἰώνιον·

    Ἔτσι ἀπεφάσισε νὰ θυσιάσῃ ἑκουσίως τὸν ἑαυτόν του, διὰ νὰ σώσῃ τὸν λαόν του καὶ νὰ ἀποκτήσῃ ὄνομα αἰώνιον καὶ ἀθάνατον.

  45. 45

    καὶ ἐπέδραμεν αὐτῷ θράσει εἰς μέσον τῆς φάλαγγος καὶ ἐθανάτου δεξιὰ καὶ εὐώνυμα, καὶ ἐσχίζοντο ἀπ᾿ αὐτοῦ ἔνθα καὶ ἔνθα·

    Ὥρμησε λοιπὸν μὲ πολὺ θάρρος πρὸς τὸν ἐλέφαντα αὐτὸν εἰς τὸ μέσον τῆς ἐχθρικῆς φάλαγγος, σκορπίζων τὸν θάνατον δεξιὰ καὶ ἀριστερά, ἐνῷ οἱ ἐχθροὶ παρεμέριζαν τρομοκρατημένοι ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἄνοιγαν δρόμον.

  46. 46

    καὶ εἰσέδυ ὑπὸ τὸν ἐλέφαντα καὶ ὑπέθεκεν αὐτῷ καὶ ἀνεῖλεν αὐτόν, καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν ἐπάνω αὐτοῦ, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ.

    Καὶ ὁ Ἐλεάζαρ εἰσεχώρησε κάτω ἀπὸ τὴν κοιλία τοῦ ἐλέφαντος, τὸν ἐκάρφωσε μὲ τὸ μαχαίρι του εἰς τὴν κοιλία καὶ τὸν ἐσκότωσε.Τότε τὸ κτυπημένον ζῶον ἐσωριάσθη κατὰ γῆς καὶ ἐπλάκωσε τὸν Ἐλεάζαρ, ὁ ὁποῖος καὶ ἀπέθανεν ἐπὶ τόπου.

  47. 47

    καὶ εἶδον τὴν ἰσχὺν τῆς βασιλείας καὶ τὸ ὅρμημα τῶν δυνάμεων, καὶ ἐξέκλιναν ἀπ᾿ αὐτῶν.

    Ἀλλ’ ὅταν οἱ Ἰουδαῖοι διεπίστωσαν τὴν πολεμικὴν δύναμιν τοῦ βασιλιᾶ καὶ τὴν ὁρμὴν τοῦ στρατοῦ του, ἐγκατέλειψαν τὸ πεδίον τῆς μάχης καὶ ὑπεχώρησαν κανονικῶς.

  48. 48

    οἱ δὲ ἐκ τῆς παρεμβολῆς τοῦ βασιλέως ἀνέβαινον εἰς συνάντησιν αὐτῶν εἰς ῾Ιερουσαλήμ, καὶ παρενέβαλεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν ᾿Ιουδαίαν καὶ εἰς τὸ ὄρος Σιών.

    Τότε τὸ πλέον ἀξιόλογον τμῆμα τῶν στρατιωτῶν τοῦ βασιλιᾶ ἐπροχώρησαν καὶ ἀνέβησαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ συναντήσουν τοὺς Ἰουδαίους καὶ νὰ συγκρουσθοῦν μαζί των καὶ ὁ βασιλιᾶς ἔθεσεν εἰς κατάστασιν πολιορκίας τὴν Ἰουδαίαν καὶ τὸν λόφον τῆς Σιών.

  49. 49

    καὶ ἐποίησεν εἰρήνην μετὰ τῶν ἐκ Βαιθσούρων, καὶ ἐξῆλθον ἐκ τῆς πόλεως, ὅτι οὐκ ἦν αὐτοῖς ἐκεῖ διατροφὴ τοῦ συγκεκλεῖσθαι ἐν αὐτῇ, ὅτι σάββατον ἦν τῇ γῇ·

    Συνῆψε δὲ ὁ βασιλιᾶς εἰρήνην μὲ τοὺς κατοίκους τῆς Βαιθσούρας, οἱ ὁποῖοι ἐβγῆκαν καὶ ἐγκατέλειψαν τὴν πόλιν, διότι δὲν ὑπῆρχαν πλέον τρόφιμα, ὥστε νὰ ἀνθέξουν εἰς πολιορκίαν καὶ ἀποκλεισμὸν μέσα εἰς τὰ τείχη, ἐπειδὴ τὸ ἔτος ἐκεῖνο ἦταν Σαββατικόν, δηλαδὴ ἔτος πλήρους ἀναπαύσεως τῆς γῆς, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ γῆ ἀφήνετο ἐντελῶς ἀκαλλιέργητος.

  50. 50

    καὶ κατελάβετο βασιλεὺς τὴν Βαιθσούραν, καὶ ἀπέταξεν ἐκεῖ φρουρὰν τηρεῖν αὐτήν.

    Ἔτσι ὁ βασιλιᾶς κατέλαβε τὴν Βαιθσούραν καὶ ἐγκατέστησεν ἐκεῖ φρουράν, διὰ νὰ τὴν ἐπιτηρῇ.

  51. 51

    καὶ παρενέβαλεν ἐπὶ τὸ ἁγίασμα ἡμέρας πολλὰς καὶ ἔστησεν ἐκεῖ βελοστάσεις καὶ μηχανὰς καὶ πυροβόλα καὶ λιθόβολα καὶ σκορπίδια εἰς τὸ βάλλεσθαι βέλη καὶ σφενδόνας.

    Κατόπιν ἐστρατοπέδευσεν ἔξω ἀπὸ τὸν Ναὸν καὶ τὸν ἐπολιόρκησεν ἐπὶ πολλὲς ἡμέρες.Ἔστησεν ἐκεῖ βαλλιστρίδες (μηχανές, μὲ τὶς ὁποῖες ἐξετόξευαν βέλη) καὶ πολιορκητικὲς μηχανὲς καὶ μηχανές, ποὺ ἐξετόξευαν φλεγόμενα βέλη, καὶ μηχανές - καταπέλτες, ποὺ ἐξετόξευαν λίθους, καὶ μικρούς σκορπιούς, μηχανὲς μικρότερες διὰ νὰ ἐκτοξεύουν ταυτοχρόνως πολλὰ βέλη, καὶ σφενδόνες.

  52. 52

    καὶ ἐποίησαν καὶ αὐτοὶ μηχανὰς πρὸς τὰς μηχανὰς αὐτῶν καὶ ἐπολέμησαν ἡμέρας πολλάς.

    Ἀλλὰ καὶ οἱ πολιορκούμενοι Ἰουδαῖοι κατεσκεύασαν καὶ αὐτοὶ πολεμικὲς μηχανές, διὰ νὰ ἀντεπιτεθοῦν κατὰ τῶν μηχανῶν τῶν Σύρων, καὶ ἀντέταξαν ἀντίστασιν πολλῶν ἡμερῶν.

  53. 53

    βρώματα δὲ οὐκ ἦν ἐν τοῖς ἀγγείοις διὰ τὸ ἕβδομον ἔτος εἶναι, καὶ οἱ ἀνασῳζόμενοι εἰς τὴν ᾿Ιουδαίαν ἀπὸ τῶν ἐθνῶν κατέφαγον τὸ ὑπόλειμμα τῆς παραθέσεως.

    Ὅμως δὲν ὑπῆρχαν πλέον τρόφιμα εἰς τὶς ἀποθῆκες ἕνεκα τοῦ ἑβδόμου (Σαββατικοῦ) ἔτους· καὶ διότι ἐκεῖνοι, ποὺ κατέφυγαν κατὰ καιροὺς εἰς τὴν Ἰουδαίαν ὡς πρόσφυγες ἀπὸ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη διὰ νὰ σωθοῦν, κατέφαγαν ὅλα τὰ τρόφιμα, ποὺ εἶχαν ἀπομείνει εἰς τὶς ἀποθῆκες.

  54. 54

    καὶ ὑπελείφθησαν ἐν τοῖς ἁγίοις ἄνδρες ὀλίγοι, ὅτι κατεκράτησεν αὐτῶν ὁ λιμός, καὶ ἐσκορπίσθησαν ἕκαστος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.

    Μόνον ἐλάχιστοι ἄνδρες εἶχαν ἀπομείνει εἰς τὸν ἅγιον τόπον, διότι ἡ πεῖνα ὑπῆρξε πολὺ ἰσχυρή, ὥστε δὲν ἠμποροῦσαν νὰ τὴν ἀνθέξουν δι’ αὐτὸ οἱ φρουροὶ τοῦ Ναοῦ ἔφυγαν καὶ διεσκορπίσθησαν ὁ καθένας εἰς τὸν τόπον του.

  55. 55

    Καὶ ἤκουσε Λυσίας ὅτι Φίλιππος, ὃν κατέστησεν ὁ βασιλεὺς ᾿Αντίοχος ἔτι ζῶν ἐκθρέψαι ᾿Αντίοχον τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸ βασιλεῦσαι αὐτόν,

    Ὁ Λυσίας, ἐνῷ ἐπολιορκοῦσε τὸν Ναόν, ἐπληροφορήθη ὅτι ὁ Φίλιππος, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος Δ', πρὶν ἀκόμη ἀποθάνῃ, εἶχεν ὁρίσει νὰ ἀναθρέψῃ καὶ ἐκπαιδεύσὴ τὸν υἱόν του Ἀντίοχον, ὥστε νὰ τοῦ ἀναθέσῃ ἀργότερα τὸν βασιλικὸν θρόνον,

  56. 56

    ἀπέστρεψεν ἀπὸ τῆς Περσίδος καὶ Μηδίας καὶ αἱ δυνάμεις αἱ πορευθεῖσαι τοῦ βασιλέως μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ὅτι ζητεῖ παραλαβεῖν τὰ πράγματα.

    ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὴν Περσίαν καὶ τὴν Μηδίαν μαζὶ μὲ τὸ ἐκστρατευτικὸν στρατιωτικὸν σῶμα, ποὺ συνώδευσε τὸν βασιλιᾶ Ἀντίοχον Δ'.Ἀκόμη ὁ Λυσίας ἐπληροφορήθη ὅτι ὁ Φίλιππος ἐπροσπαθοῦσε νὰ καταλάβῃ τὴν ἐξουσίαν καὶ νὰ γίνῃ κύριος τῶν ὑποθέσεων τοῦ βασιλείου τῆς Συρίας.

  57. 57

    καὶ κατέσπευδε τοῦ ἀπελθεῖν καὶ εἰπεῖν πρὸς τὸν βασιλέα καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῆς δυνάμεως καὶ τοὺς ἄνδρας· ἐκλείπομεν καθ᾿ ἡμέραν, καὶ ἡ τροφὴ ἡμῖν ὀλίγη, καὶ ὁ τόπος οὗ παρεμβάλλομέν ἐστιν ὀχυρός, καὶ ἐπίκειται ἡμῖν τὰ τῆς βασιλείας·

    Ἔτσι ὁ Λυσίας ἐπέσπευδε τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν σύντομον ἀναχώρησίν του ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ λέγων πρὸς τὸν βασιλιᾶ καὶ εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ στρατεύματος καὶ εἰς τοὺς στρατιῶτες: Κάθε ἡμέρα ποὺ περνᾷ, γινόμεθα περισσότερον ἀδύνατοι, τὰ τρόφιμά μας ὀλιγοστεύουν καὶ ὁ τόπος, τὸν ὁποῖον πολιορκοῦμεν, εἶναι ὠχυρωμένος καὶ ἰσχυρός· ἐπὶ πλέον οἰ ὑποθέσεις τοῦ κράτους εἶναι πιεστικὲς καὶ ἀπαιτοῦν τὴν προσοχὴν καὶ τὴν ἄμεσον φροντίδα μας.

  58. 58

    νῦν οὖν δῶμεν δεξιὰν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις καὶ ποιήσωμεν μετ᾿ αὐτῶν εἰρήνην καὶ μετὰ παντὸς ἔθνους αὐτῶν

    Δι’ αὐτὸ ἂς συμφιλιωθῶμεν τώρα μὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, δίνοντας τὸ δεξί μας χέρι εἰς ἔνδειξιν φιλίας καὶ συμβιβασμοῦ, καὶ ἂς συνάψωμεν μαζί των εἰρήνην καὶ μὲ ὅλον τὸ ἔθνος των.

  59. 59

    καὶ στήσωμεν αὐτοῖς τοῦ πορεύεσθαι τοῖς νομίμοις αὐτῶν, ὡς τὸ πρότερον· χάριν γὰρ τῶν νομίμων αὐτῶν, ὧν διεσκεδάσαμεν, ὠργίσθησαν καὶ ἐποίησαν ταῦτα πάντα.

    Ἂς τοὺς ἐγγυηθῶμεν καὶ ἂς τοὺς ἀναγνωρίσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους των, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμά των, ὅπως ἐζοῦσαν καὶ προηγουμένως.Διότι χάριν τῶν νόμων, τῶν ἠθῶν καὶ τῶν ἐθίμων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς κατηργήσαμεν, ἐκυριεύθησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀπὸ ἀγανάκτησιν καὶ ὀργὴν καὶ ἔκαμαν ὅλα αὐτά.

  60. 60

    καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος ἐναντίον τοῦ βασιλέως καὶ τῶν ἀρχόντων, καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς εἰρηνεῦσαι, καὶ ἐπεδέξαντο.

    Ἡ πρότασις αὐτὴ τοῦ Λυσία ἄρεσε καὶ ἔγινε ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸν βασιλιᾶ, Ἀντίοχον Ε' τὸν Εὐπάτορα, καὶ ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ στρατοῦ· καὶ ὁ βασιλιᾶς ἀπέστειλε πρὸς τοὺς Ἰουδαίους ὄρους εἰρήνης, οἱ δὲ Ἰουδαῖοι τοὺς ἀπεδέχθησαν.

  61. 61

    καὶ ὤμοσεν αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ ἄρχοντες· ἐπὶ τούτοις ἐξῆλθον ἐκ τοῦ ὀχυρώματος.

    Ὁ βασιλιᾶς καὶ οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ στρατοῦ ἐπεκύρωσαν τὴν συνθήκην εἰρήνης μὲ ὅρκον καὶ τότε οἱ πολιορκούμενοι ἐβγῆκαν ἀπὸ τὶς ὠχυρωμένες θέσεις των.

  62. 62

    καὶ εἰσῆλθεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ὄρος Σιὼν καὶ εἶδε τὸ ὀχύρωμα τοῦ τόπου καὶ ἠθέτησε τὸν ὁρκισμόν, ὃν ὤμοσε, καὶ ἐνετείλατο καθελεῖν τὸ τεῖχος κυκλόθεν.

    Ἀλλ’ ὅταν ὁ βασιλιᾶς ἐμπῆκε εἰς τὸν χῶρον τοῦ λόφου τῆς Σιὼν καὶ εἶδε πόσον καλὰ ὠχυρωμένος, καὶ ἀπόρθητος ἦταν ὁ τόπος, ἀθέτησε τὸν ὅρκον, τὸν ὁποῖον ἔδωκε, καὶ διέταξε νὰ κατεδαφίσουν γύρω γύρω τὸ τεῖχος, ποὺ περιέβαλλε τὸν Ναόν.

  63. 63

    καὶ ἀπῇρε κατὰ σπουδὴν καὶ ἀπέστρεψεν εἰς ᾿Αντιόχειαν καὶ εὗρε Φίλιππον κυριεύοντα τῆς πόλεως καὶ ἐπολέμησε πρὸς αὐτόν, καὶ κατελάβετο τὴν πόλιν βίᾳ.

    Κατόπιν δὲ ἀνεχώρησε πάρα πολὺ βιαστικὰ καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, ὅπου εὑρῆκε τὸν Φίλιππον νὰ εἶναι ἤδη κύριος τῆς πόλεως.Ἀλλ' ὁ Ἀντίοχος Ε' ὁ Εὐπάτωρ ἐπολέμησεν ἐναντίον τοῦ Φιλίππου καὶ κατέλαβε τὴν πόλιν μὲ ἕφοδον καὶ μὲ τὴν δύναμιν τῶν ὅπλων.