ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΩ ΤΟ ΕΦΗΜΕΡΟ ΤΩΝ ΑΠΟΛΑΥΣΕΩΝ (Ψαλμ.72ος) «ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ, ΚΥΡΙΕ» αρχιμ.Νικηφόρου
28 Αυγούστου 2025 · «ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ, ΚΥΡΙΕ» 188 ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΨΑΛΤΗΡΙ
Βίντεο
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΛΒΙΟ «ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ, ΚΥΡΙΕ, 188 ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΨΑΛΤΗΡΙ» του αρχιμ.Νικηφόρου Κοντογιάννη.
86. ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΩ ΤΟ ΕΦΗΜΕΡΟ ΤΩΝ ΑΠΟΛΑΥΣΕΩΝ.(Ψαλμ.72ος)
Πόσο καλος εισαι, Κύριε. Μας γεμίζεις με ευεργεσίες. Αυτους δε που ειναι ευθεις και ειλικρινεις τους κανεις να νιώθουν ευτυχισμένοι. Όμως, σε μένα ηλθε ένας πειρασμος που με ταρακούνησε και με γέμισε με αμφιβολίες. Έτοιμος ήμουν να φύγω απο κοντά Σου με τη δικαιολογία ότι εισαι άδικος. Διότι βλέποντας την ευημερία των αμαρτωλων, γέμισα με ζήλεια και με δυσφορία. Παρατηρουσα ότι σ’ αυτους δεν κρατα πολυ καιρο η θλίψη που μαστίζει τους ανθρώπους, κι ότι ο θάνατός τους ηταν ήσυχος και δίχως περιπέτειες. Αυτοι δεν κοπιάζουν, όπως οι άλλοι άνθρωποι, για τα αγαθά της ζωης και γενικα δεν καταθλίβονται, όπως οι άλλοι. Ζουν επιδεικτικα και υπερήφανα. Αδικουν και ασεβουν χωρις τίποτα να τους εμποδίζει. Ειναι γεμάτοι με αδικίες, και η διεφθαρμένη τους καρδια ξεπέρασε κάθε όριο κακίας. Σκέφτονται και αποφασίζουν για τους άλλους, ότι χειρότερο μπορει να φαντασθει κανείς. Εσένα, Κύριε Σε βρίζουν κάθε στιγμη και η γλωσσα τους δεν σταματα να Σε βλασφημει και να Σε συκοφαντει.
Όλη αυτη η συμπεριφορα των αμαρτωλων με σκανδάλισε και σκέφθηκα να γίνω κι εγω σαν αυτους μήπως και ζήσω πιο ευτυχισμένα. Μάλιστα σκέφθηκα ότι μαλλον Εσυ δεν τα βλέπεις όλα αυτα και δεν τα ξέρεις, αφου όλοι οι αμαρτωλοι ζουν ευτυχισμένα μέσα στις αμαρτίες τους. Ειπα στον εαυτό μου ότι ειμαι ανόητος που αγωνίζομαι να κρατω απονήρευτη την καρδιά μου και τα χέρια μου καθαρα απο αδικίες.
Ότι μάταια κάθομαι και αντιμετωπίζω με υπομονη την κακοποίηση πού, όλη την ημέρα, προκαλουν στην ψυχη και στο σωμα μου οι διάφοροι πειρασμοί.
Βέβαια όλα αυτα δεν τα εκμυστηρεύτηκα σε κανέναν για να μη φανω ανόητος διδάσκαλος στους νεωτέρους. Κάθισα όμως και μελέτησα το όλο θέμα αυτου του λογισμου μου, αλλα ομολογω ότι ταλαιπωρήθηκα πολυ κι άκρη δεν βρηκα. Έτσι αποφάσισα να στραφω και πάλι σε Σένα, Κύριε. Ηλθα στον ιερο ναό Σου κι εκει κάθισα και προσευχήθηκα. Τότε η αγάπη Σου με φώτισε και κατάλαβα όλη την αλήθεια της ζωης των αμαρτωλων ανθρώπων. Δηλαδη ότι τώρα μεν ευτυχουν, αλλα εξαιτίας των αμαρτιων τους επεφύλαξες γι’ αυτους πολλες συμφορες για νά τους ταπεινώσεις και να τους συνετίσεις. Κατάλαβα ότι όλη η λαμπρότητα, η ευτυχία, η δόξα κι ο πλουτος των αμαρτωλων ειναι φαινομενικα γιατί πολυ σύντομα, σαν όνειρο, εξαφανίζονται και χάνονται. Κατάλαβα ότι ήμουν ανόητος που ζήλευα την ευτυχία των αμαρτωλων. Κατάντησα να ξεπέσω στα μάτια Σου, Κύριε, μοιάζοντας με ζωο που δεν θέλει τίποτε άλλο απο το να τρώει και να απολαμβάνει την εφήμερη ζωή του. Όμως κατάλαβα, Κύριε, το λάθος μου, Σου ζητω συγγνώμη και Σε παρακαλω να με κρατας πάντοτε με το δεξί Σου χέρι για να μη πέφτω.
Εξάλλου Εσυ με την αγάπη Σου με έφερες στον κόσμο αυτο και πάλι Εσυ θα με παραλάβεις ένδοξα για την αιώνια ζωή. Τί έχω, Κύριε να ζηλέψω απο τον κόσμο αυτό. Εσυ εισαι για μένα τα πάντα. Εισαι ο πόθος της καρδιας μου, ο πλουτος της ζωης μου και η αιώνια κληρονομιά μου. Τώρα πλέον κατάλαβα ότι μακρια απο Σένα μόνο η καταστροφη υπάρχει και τίποτα άλλο.
Γι’ αυτο θέλω πολυ Κύριέ μου να με βοηθήσεις να καταλάβω καλα ότι για μένα μόνο ένα ειναι το πιο σπουδαιο αγαθο το να ειμαι πάντοτε ενωμένος μαζί Σου. Βοήθησέ με Κύριε, να εναποθέτω όλες τις ελπίδες μου σε Σένα και να διαλαλω παντου ότι χωρις Εσένα η ζωη και οι χαρές της δεν αξίζουν τίποτα. Αμήν.
