ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΚΡΥΒΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ. (Ψαλμ.138ος)_Α «ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ, ΚΥΡΙΕ» αρχιμ.Νικηφόρου Κοντογιάννη
3 Σεπτεμβρίου 2025 · «ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ, ΚΥΡΙΕ» 188 ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΨΑΛΤΗΡΙ
Βίντεο
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΛΒΙΟ «ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ, ΚΥΡΙΕ, 188 ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΨΑΛΤΗΡΙ» του αρχιμ.Νικηφόρου Κοντογιάννη.
ΕΥΡΕΣΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ: https://online.anyflip.com/qjml/szyo/mobile/index.html
ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ: https://online.anyflip.com/qjml/vtqc/mobile/index.html
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ: https://play.google.com/store/apps/details?id=com.galileagr.akouse_me_kypie&hl=el
172. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΚΡΥΒΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ. (Ψαλμ.138ος)_Α
Κύριε, με δοκίμασες, με γνώρισες και έμαθες ποιος ειμαι.
Με γνωρίζεις πολυ καλά. Με παρακολουθεις και όταν κοιμαμαι και όταν ξυπνω κατανοώντας τούς λογισμούς και τις διαθέσεις μου πριν ακόμη πραγματοποιηθουν. Το πως ζω και το πως πορεύομαι στη ζωή μου, δέν Σου ειναι άγωνστα, Κύριε, καθώς καί όλες οι λεπτομέρειες της συμπεριφορας μου. Ακόμη νωρίζεις την έκβαση και το αποτέλεσμα των αποφάσεών μου.
Σε παρακαλω λοιπόν, Κύριε, βοήθησέ με να ειμαι ειλικρινης στις διαθέσεις μου και στον τρόπο με τον οποιο Σου εκφράζομαι. Εξάλλου τί έχω να Σου κρύψω, Κύριε. Γνωστός ειναι σε Σένα ο τρόπος με τον οποιο έζησα και πορεύομαι στη ζωή μου. Κύριε με ειλικρίνεια Σου μιλω και όχι απο συμφέρον. Ανάλαβε την ζωή μου υπο την προστασία Σου. Κύριε, ατενίζω με θαυμασμο την τέλεια γνώση που έχεις για μένα, τις διαθέσεις και τους συλλογισμούς μου φθάνοντας μέχρι τα άδυτα βάθη της καρδιας μου. Όλα ειναι φανερα και τίποτα δεν μπορω να Σου αποκρύψω.
Αλήθεια, Κύριε, που μπορω να πάω και να κρυφτω για να ξεφύγω την προσοχή Σου; Εαν ανεβω στον ουρανό, Εσυ εκει κατοικεις· και εαν κατεβω στα καταχθόνια της γης και εκει πάλι Σε βρίσκω. Και εαν αποκτήσω φτερα και πετάξω προς την ανατολη ή στήσω την σκηνή μου εκει που τελειώνει η θάλασσα, πάλι θα Σε συναντήσω. Πάντα εισαι μπροστά μου. Πάντα το στοργικό Σου χέρι, η παντοδύναμη δεξιά Σου, ειναι έτοιμη να με καθοδηγήσει και να με συγκρατήσει απο τόν κατήφορο της αμαρτίας.
Κάποτε, Κύριε, συλλογίσθηκα και ειπα: Μήπως, αν με καλύψει το σκοτάδι και αρχίσω να ζω αμαρτωλα μέσα στο φως της νύχτας, εκει δεν θα με βλέπεις; Πόσο απατηλος όμως ηταν ο συλλογισμός μου! Για Σένα, που εισαι το φως, σκοτάδι δεν υπάρχει ενω η πανταχου παρουσία Σου τα πάντα γεμίζει με φως και τίποτε κρυφο πια δεν υπάρχει. Για Σένα, καμιά γωνιά, σε όλο τον κόσμο, δεν ειναι μυστική και απόκρυφη. Εσύ, μέσα στα σπλάχνα της μητέρας μου, μορφοποιουσες το σκελετό μου, το σωμα μου, την ύπαρξή μου ολόκληρη. Παρακολουθουσες όλη την εξέλιξη της κυοφορίας μου και δεν έγινε τίποτε χωρις να το γνωρίζεις. Τέλος με υιοθέτησες και με πολιτογράφησες ως παιδι δικό Σου.Τί να πρωτοσκεφθω, Κύριε; Τα θαυμαστά Σου έργα δεν περιγράφονται. Γι’ αυτο και Σε δοξολογω με ευγνωμοσύνη, διότι φάνηκες φοβερος και αξιοθαύμαστος. Αμήν.
