Μας πληγώνει αυτό που μας βολεύει, Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Ματθ. 17,14-23)- π.Νικηφόρος Κοντογιάννης
9 Αυγούστου 2026 · ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ
Βίντεο
ΚΥΡΙΑΚΗ
“Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ”
Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Μας πληγώνει αυτό που μας βολεύει”
Κυριακή, 9 Αυγούστου 2026
ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ , Ματθ.17, 14-23
Μας πληγώνει αυτό που μας βολεύει.
Μετά από μια δυνατή μπόρα -έβρεξε πάρα πολύ-, δύο άνθρωποι βγήκανε στα παράθυρά τους. Ο ένας κοιτάει κάτω τη γη και λέει: «Πω πω! Λασπούρα, μπάρες με νερά, βρωμιά! Πω πω!» Ο άλλος κοιτάει τον ουρανό και λέει: «Δόξα τω Θεώ, τι ωραίος ήλιος, τι ωραία μέρα! Καλός καιρός!» Ο ένας είδε το αρνητικό, ο άλλος είδε το θετικό.
Και δύο άνθρωποι κάθισαν στο καφενείο να πιούν λίγο κρασάκι. Και βλέπουν και οι δυο τα ποτήρια τους, που ήταν μέχρι τη μέση. Και ο ένας λέει: «Κοίταξε να δεις, αυτό είναι μισο-γεμάτο». Ο άλλος λέει: «Κοίταξε να δεις, αυτό είναι μισο-άδειο». Ο ένας το έβλεπε γεμάτο, από κάτω προς τα πάνω, γεμάτο. Ο άλλος το έβλεπε από πάνω προς τα κάτω άδειο.
Το ίδιο συνέβη και με τους μαθητές. Αφού ο Κύριος έκανε τα θαύματα που έκανε και τα λοιπά, κάποια στιγμή καλεί τους μαθητές και τους λέγει: « Κοίταξε να δείτε, ο Υιός του ανθρώπου, Εγώ, θα πάθω, θα συλληφθώ, θα με κακοποιήσουν, θα σταυρωθώ, θα πεθάνω και την τρίτη μέρα θα αναστηθώ ». Μέχρι εδώ λέει το Ιερό Ευαγγέλιο, τα υπόλοιπα που λέει ο Ευαγγελιστής είναι τα εξής: «Και οι μαθητές σαν άκουσαν αυτόν τον Λόγο του Κυρίου, λυπήθηκαν σφόδρα».
Πω πω! Λυπήθηκαν. Είδαν τον Σταυρό του Χριστού χωρίς την Ανάσταση. Γιατί έτσι τους βόλευε. «Θα πεθάνεις; Και εμείς τι θα γίνουμε; Εμείς που περιμένουμε να γίνεις βασιλιάς, να κυβερνήσουμε, να εξουσιάσουμε, θα πεθάνεις;» Η φαντασία τους και το φιλόυλο, το φιλόδοξο πνεύμα τους, δεν μπόρεσε να δει και το υπόλοιπο, ότι θα αναστηθεί, βρε παιδί μου. Τι πικραίνεσαι για αυτό που θα γίνει; Θα αναστηθεί!
Δεν μπόρεσαν να το δουν, διότι όταν δεν έχεις καθαρά μάτια, το έχω πει κι άλλη φορά, όταν δεν έχεις καθαρή τη συνείδηση, όταν έχεις υλιστικό, εφήμερο πνεύμα και δεν έχεις ένα πνεύμα κάτω από το θέλημα του Θεού, αναγκαστικά αυτά που εσύ κατά την θέλησή σου διαλέγεις, αυτά που εσύ προτιμάς, αυτά που εσύ θέλεις, θα σε οδηγήσουν σε πίκρα.
Όταν όμως ακολουθείς το θέλημα του Θεού, που σημαίνει σταύρωση: «Μαζί σου Χριστέ, στο Σταυρό και μετά στην Ανάσταση». Ξέρετε τι σημαίνει σταύρωση; Σημαίνει άρνηση του δικού μου θελήματος. Σημαίνει υπομονή. Σημαίνει συγχώρεση. Σημαίνει, προσέξτε, αγάπη προς την κακοπάθεια. Αυτό σημαίνει θυσία. Αυτό σημαίνει σταυρός.
Στην εποχή μας, όμως, όλα αυτά τα αρνηθήκαμε, γιατί με τον πολιτισμό μας έχουμε ανέσεις, έχουμε ευκολίες, έχουμε χίλια δυο άλλα πράγματα. Τα οποία όμως, τι μας κάνουν; Μας αναγκάζουν να αγαπάμε αυτόν τον κόσμο και να νομίζουμε ότι θα χάσουμε τα πάντα όταν στερηθούμε αυτά που έχουμε. Έτσι μας έχει τυφλώσει ο πειρασμός. Μας τύφλωσε με το να μας διαφημίζει και να μας διαφημίζει, και να μας λέει όχι μόνον υλιστικά πράγματα και πνευματικά θέματα.
Τι περιμένετε όταν λέει: «Ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες θα έλθουν ως πρόδρομοι του Αντιχρίστου» (Μτθ.24,24). Τι περιμένετε, να δείτε κάποιον που να κυκλοφορεί στους δρόμους και να λέει: «Εγώ είμαι ψευδόχριστος, ψευδοπροφήτης». Ψευδοπροφήτης, ψευδοπροφήτης σημαίνει παπάς, προσέξτε, παπάς που λέει λόγια χωρίς να τα στηρίζει, πουθενά, στην Αγία Γραφή. Οι πατέρες στηρίζονται στην Αγία Γραφή, συγκεκριμένα, όχι αόριστα. Όλα όσα κυκλοφορούν στο διαδίκτυο είναι: «Είπε ο γέροντας». Τι να τον κάνω τον γέροντα; Παραπέμπει στην Αγία Γραφή, σε συγκεκριμένο χωρίο, όχι με παρερμηνείες κατά τη φαντασία μας. Δεν παραπέμπει πουθενά.
Και τι μας κάνει ο διάβολος; Να εμπιστευόμαστε στον εαυτό μας και μόλις ακούμε ότι θα χάσουμε τα υλικά αγαθά, πανικός: «Τι θα πάθω; Τι θα γίνει;» Είναι σαν τον ασθενή που πάει να κάνει μία εγχείρηση και δε βλέπει το αποτέλεσμα της εγχειρήσεως, βλέπει το τι θα γίνει πριν το αποτέλεσμα. Θέλω να πάω στον οδοντίατρο να φτιάξω το δόντι και λέω: «Ωχ αμάν, εκείνο το μηχάνημα το ζουζουζου, πώς θα το ακούσω;» Ας το άνθρωπέ μου αυτό, αυτό είναι ο σταυρός. Το αποτέλεσμα να δεις. Είναι σωστό; Εκείνο θα σε οδηγήσει στη χαρά. Όχι αυτό. Και πολλά άλλα πράγματα, στην οικογένεια, στη ζωή μας.
Ακούμε από τον άλλον κάτι, από τον άντρα μας, από τη γυναίκα μας. Ακούμε το δύσκολο και όχι το αποτέλεσμα του δύσκολου γεγονότος. Βγάζουμε πάντα τον Θεό έξω από τα προβλήματα της ζωής. Βλέπουμε το πρόβλημα, που το αφήνει επίτηδες ο Θεός, για να δει τι πιστεύουμε, και δε βλέπουμε την έκβαση του προβλήματος.
Ο Ιησούς Χριστός ως Θεάνθρωπος είναι πολύ άνθρωπος κοντά μας. Πολύ άνθρωπος κοντά μας. Αυτός δε μας έβαλε τις ηδονές, τις απολαύσεις, τη γεύση, την ακοή, την όσφρηση, την όραση; Αυτός δε μας τα έβαλε; Γιατί δεν τον εμπιστευόμαστε; Δεν κάνουμε εγκράτεια. Δε συγκρατούμε τα μάτια μας. Δε συγκρατούμε τις επιθυμίες, να νηστέψουμε λίγες μέρες. Δεν τις συγκρατούμε. «Εγώ θα κάνω. Εγώ θα κάνω. Εγώ ξέρω. Εγώ μπορώ». Και μένουμε έξω από όλα. Σαν τους μαθητές. Λυπήθηκαν.
Και μάλιστα λέει κανείς, δε ρωτούσαν τον Κύριο: «Τι εννοείς την τρίτη μέρα θα αναστηθείς;» Λέει ο Ευαγγελιστής Μάρκος, αλλού, στο ίδιο θέμα: «Δεν τόλμησα να Τον ρωτήσω, γιατί σου λέει αν Τον ρωτήσουμε και μας απαντήσει με πράγματα που δεν τα επιθυμούμε, που δεν τα θέλουμε;» (Μρκ 9,32). Πόσες φορές δεν τολμούμε να εκφράσουμε το πρόβλημά μας, σε ένα δικό μας άνθρωπο, όχι σε οποιοδήποτε, γιατί μπορεί να μας δώσει μια απάντηση που δε μας βολεύει. Πόσες φορές λέμε: «Δεν πάω σε αυτόν τον πνευματικό, είναι αυστηρός». Και δεν τολμάω να πάω να δω, πόσο αυστηρός είναι, τι είναι; Και αν τολμήσω και πάω, λέω: «Α! Όχι, δεν ήταν όπως το φανταζόμουν».
Πόσα τέτοια γεγονότα στη ζωή μας τα λύνουμε σύμφωνα με το πώς επιθυμούμε να ‘ναι τα πράγματα και όχι πώς θα ήθελε ο Θεός να είναι. Γι’ αυτό και στη ζωή μας πονάμε. Και αν μας πει κάποιος: «Μην το κάνεις αυτό». Πονάμε. Λέμε: «Γιατί;» Άφησε το άνθρωπέ μου. Και αν το κάνεις και δε γίνει όπως το θέλει ο Θεός, όπως το θέλεις εσύ γιατί το κάνεις όπως το θέλει ο Θεός, τότε πες: «Θεέ μου έκανα το θέλημά Σου αλλά βρέθηκα».
Αγαπητοί μου, ποτέ μη βλέπουμε τα αρνητικά στη ζωή μας. Γιατί πάντα επιθυμούμε κάτι το οποίο κάτι θα μας βγάλει σε πόνο. Ας αφήσουμε τα πράγματα στο θέλημα του Θεού και να λέμε: «Θεέ μου εσύ τι θέλεις από εδώ; Θα κάνω θυσία. Θα υποφέρω. Θα υπομένω. Θα εγκρατευτώ. Θα παλέψω». Και τότε λέει: «Διήλθαμε δια πυρός και ύδατος» λέει ο Ψαλμωδός (65,12). Περάσαμε μέσα από φωτιά να καούμε και από νερά να πνιγούμε και όμως δεν πάθαμε τίποτα. Βγήκαμε σε αναψυχή.
Έτσι αγαπητοί μου. Μην επιθυμείτε πράγματα, τα οποία δεν θέλει ο Θεός και τα επιθυμείτε με τη φαντασία σας. Αφήστε το θέλημα του Θεού να εκφράζεται και τότε θα δείτε ότι η ζωή θα αλλάξει και θα γίνει χαρά.
- Απομαγνητοφώνηση: Θεόδωρος Σύρ. & Χρυσούλα Χαρ.
- Περίληψη, νοηματική προσαρμογή και προσθήκη παραπομπών από τον ομιλούντα.
- Δείτε ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ:
Ακολουθεί η περιληπτική καταγραφή των βασικών σημείων της ομιλίας:
- Η δύναμη της οπτικής γωνίας: Ανάλογα με το πώς στεκόμαστε απέναντι στα γεγονότα (είτε πρόκειται για τον καιρό, τα ποτήρια με το νερό ή τις δυσκολίες της ζωής), μπορούμε να εστιάσουμε είτε στα αρνητικά (μουντάδα, άγχος, φόβος) είτε στα θετικά (ελπίδα, προοπτική, πίστη).
- Το λάθος των μαθητών: Όταν ο Χριστός προανήγγειλε το Πάθος Του αλλά και την Ανάστασή Του, οι μαθητές στάθηκαν μόνο στη λύπη και στο τέλος των εγκόσμιων προσδοκιών τους. Έβλεπε ο καθένας τον Σταυρό χωρίς να πιστεύει και να προσμένει την Ανάσταση, παρασυρμένοι από το υλιστικό και εφήμερο πνεύμα τους.
- Η αποφυγή του «Σταυρού» στη σύγχρονη εποχή: Ο σύγχρονος πολιτισμός, προσφέροντας ανέσεις, μας έχει εκπαιδεύσει να φοβόμαστε την απώλεια των υλικών αγαθών και να πανικοβάλλονται μπροστά σε κάθε δυσκολία (όπως ο ασθενλής που φοβάται τη διαδικασία και χάνει το θετικό αποτέλεσμα της θεραπείας).
- Η εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού: Συχνά απομονώνουμε τον Θεό από τα προβλήματά μας και εμπιστευόμαστε αποκλειστικά το δικό μας «εγώ», τις ηδονές και τις επιθυμίες μας, αρνούμενοι την εγκράτεια, τη θυσία και την υπακοή.
Το τελικό μήνυμα ελπίδας: Η ουσία της ζωής δεν βρίσκεται στην αποφυγή του πόνου με όρους φαντασίας, αλλά στην αποδοχή του θείου θελήματος με θάρρος, υπομονή, θυσία και εγκράτεια. Όταν ο άνθρωπος πορεύεται σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, τότε οι δοκιμασίες («δια πυρός και ύδατος») μετατρέπονται τελικά σε αναψυχή και χαρά.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ” Ματθ. 17,14-23
ΚΕΙΜΕΝΟ
14 Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· 15 Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. 16 καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι. 17 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! ἕως πότε ἔσομαι μεθ’ ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετέ μοι αὐτὸν ὧδε. 18 καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ τὸ δαιμόνιον καὶ ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης. 19 Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ κατ’ ἰδίαν εἶπον· διατί ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό; 20 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ μετάβηθι ἐντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται, καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν. 21 τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. 22 Ἀναστρεφομένων δὲ αὐτῶν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· μέλλει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων 23 καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθήσεται. καὶ ἐλυπήθησαν σφόδρα.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
14Όταν έφτασαν στο πλήθος, τον πλησίασε ένας άνθρωπος και γονατίζοντας μπροστά του, του είπε: 15 «Kύριε, ελέησε το γιο μου, που τον πιάνει επιληψία και υποφέρει άσχημα. Γιατί πολλές φορές πέφτει στη φωτιά και πολλές φορές στο νερό. 16Kαι τον έφερα στους μαθητές σου αλλά δεν μπόρεσαν να τον θεραπεύσουν». 17Aποκρίθηκε τότε ο Iησούς και είπε: «Γενιά άπιστη και διεστραμμένη! Ως πότε θα είμαι μαζί σας; Ως πότε θα σας ανέχομαι; Φέρτε μου τον εδώ». 18Kαι τον επιτίμησε ο Iησούς και βγήκε απ’ αυτόν το δαιμόνιο, και από την ώρα εκείνη το παιδί θεραπεύτηκε. 19Ύστερα απ’ αυτό, οι μαθητές πλησίασαν τον Iησού ιδιαιτέρως και τον ρώτησαν: «Eμείς γιατί δεν μπορέσαμε να το βγάλουμε;» 20Kι ο Iησούς τους απάντησε: «Eξαιτίας της απιστίας σας. Γιατί πραγματικά, σας λέω, αν έχετε πίστη ίσα μ’ έναν κόκκο σιναπιού, θα πείτε στο βουνό αυτό: Πήγαινε απ’ εδώ εκεί, και θα πάει. Kαι τίποτε δε θα είναι αδύνατο για σας. 21Kαι το γένος αυτό δε βγαίνει, παρά με προσευχή και νηστεία». 22Kι ενώ βρίσκονταν στη Γαλιλαία, τους είπε ο Iησούς: «O Γιος του Aνθρώπου πρόκειται να παραδοθεί σε χέρια ανθρώπων 23και θα τον θανατώσουν, μα την τρίτη μέρα θ’ αναστηθεί». Kαι λυπήθηκαν πάρα πολύ.

