2026 11 Οκτ. Είμαι ό,τι δουλεύω, Δ΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. 8,5-15)- π.Νικηφόρος Κοντογιάννης
11 Οκτωβρίου 2026 · ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ
Βίντεο
ΚΥΡΙΑΚΗ
“Δ΄ ΛΟΥΚΑ”
Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Είμαι ό,τι δουλεύω”
Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2026
Δ΄ ΛΟΥΚΑ.
Είμαι ό,τι δουλεύω.
Ξέρετε πώς μοιάζουν όλοι εμείς εδώ μέσα και εσείς και εγώ μαζί. Οι παλαιοί ή όσοι έχετε δει εικόνες, θα έχετε δει πώς παίρνανε τα χωράφια τους οι αγρότες παλιά. Είχαν ένα σποροσάκι όπως λένε εδώ, σακί του σπόρου εδώ μπροστά, και περπατούσαν και έριχναν με το χέρι.
Και έπεφτε ο σπόρος μέσα στο χωράφι αναλόγως. Έτσι μοιάζουν, σαν η Εκκλησία είναι το σποροσάκι να το πω έτσι, ο σάκος του σπόρου. Και εμείς είμαστε όλοι εδώ μέσα ο σπόρος, που θα έρθει ο καλός Θεός και θα πάρει από αυτόν τον σπόρο.
Και μέσα στην εβδομάδα θα σκορπίσει. Εσένα ως δάσκαλο, εσένα ως επαγγελματία, εσένα ως δημόσια υπάλληλου, εσένα ως αφεντικό, εσένα ως μάνα, εσένα ως πατέρα, εμένα ως παπά, θα μας σκορπίσει και θα μας πει. Λοιπόν, εγώ σε έσπειρα στο χωράφι.
Την άλλη Κυριακή θα αρθείς να μου δείξεις τι σπόρο, τι καρπό έκανες. Εκατονταπλασίονα , λίγο, πολύ. Δεν ξέρω αν έχετε από παιδί, θυμάμαι όταν κάναμε φυτολογία στο σχολείο και μας είπανε να κάνουμε ένα άλμπουμ φυτολόγιο και μαζεύαμε καρπούς.
Είχα πάρει τότε ένα γίγαντα φασόλι, γίγαντα. Και το ΄κοψα στη μέση. Και αν δεν έχετε γίγαντες πάρετε ένα φιστίκι.
Κόψε το στη μέση με προσοχή. Τι θα δείτε μέσα. Τι θα βρείτε μέσα.
Εκτός από τις κοτυληδόνες θα δείτε το φύτρο και το καινούργιο φυτό που θα αρχίσει να τα φυτρώσει παρακάτω. Είναι μέσα, είναι έτοιμο. Από την πρώτη δημιουργία του Αδάμ, από τότε, από τον παράδεισο, έκανε καρπούς, έκανε φυτά και είπε θα κάνω ένα καρπό και αυτά θα πολλαπλασιάζουν.
Και από τότε πολλαπλασιάζονται, πολλαπλασιάζονται και συνεχίζουν μέσα στην ιστορία. Άρα λοιπόν, εμείς τι είμαστε μέσα στον σπόρο αυτόν που σπέρνει ο Θεός. Το φύτρο.
Το φύτρο. Οι κοτυληδόνες είναι ο ίδιος ο Θεός, η χάρις και η ευλογία του Θεού. Όπως το φυτό, το φασόλι άμα το φυτέψετε, το σπείρετε, βγαίνει επάνω το φυτό και κρατάει μαζί και τις κοτυληδόνες.
Και κάποια στιγμή τις ρίχνει. Είναι το πρώτο φαγητό που τρώει το φύτρο για να μπορέσει να δουλέψει, να δυναμώσει και μετά παίρνει την ευθύνη και την δυνατότητα μόνο του και προχωρεί. Έτσι λοιπόν σε αυτόν τον σπόρο, ο λόγος του Θεού είναι οι κοτυληδόνες μας κυκλώνουν, μας ασφαλίζουν.
Μας λένε κοίταξε, σου έδωσα, μας έδωσε πολλά. Τι μας έδωσε, το κατ’ εικόνα, μικρό πράγμα είναι αυτό. Σε ενίσχυσα, είσαι ό,τι είμαι και εγώ.
Σου έδωσα χαρίσματα, σου έδωσα δυνατότητες, σου έδωσα χίλια δυο πράγματα, σου έχω δώσει. Έλα τώρα εσύ να τα αξιοποιήσεις.
Είδατε, μας σπέρνει ο Θεός.
Φύτρωσες εκεί που δεν σε έσπειραν λέει. Δεν μας λέει, φυτρώνεις εκεί που δεν σας παίρνουν. Λοιπόν, μας έσπειρε ο Θεός εκεί που πρέπει να μας σπείρει.
Στο χωράφι μας, στην οικογένεια, στο επάγγελμα, στην εργασία, στην τάξη που είμαστε. Μάνα, πατέρας, πεθερός, πεθερά, νύφη . Όλα αυτά είναι χωράφια που πρέπει να τα δουλέψουμε και να κάνουμε καρπό.
Και θα πει ο Θεός, έλα εδώ την άλλη Κυριακή. Γι’ αυτό πρέπει να ερχόμαστε κάθε Κυριακή στην εκκλησία. Τι έδωσες Κύριε, σου έφερα, σου έφερα καρπό.
Κοίταξε, εκατονταπλασίονα ή λιγότερο ή περισσότερο, αυτό μπόρεσα. Δούλεψα όμως, εργάστηκα. Γιατί θα μας πει, εσύ γιατί, έ λέει, ήταν πετρώδες το έδαφος.
Ποιος το έκανε πετρώδες, εσύ το έκανες πετρώδες. Εσύ γιατί δεν ασχολήθηκες , δεν δούλεψες, δεν έσκαψες, δεν ξεχέρσωσες όπως λέμε. Να στρεματήσεις το χωράφι, να σκάψεις και να περπατήσεις λίγο, λίγο, λίγο και να πετάξεις τις πέτρες.
Δεν δούλεψες, δεν έκανες τίποτα ή δούλεψες λίγο ή είδες τον καρπό να πέφτει και είπες α αφού έπεσε ο καρπός διορίστηκα. Αυτό είναι, διορίστηκα, έγινα δημόσιος υπάλληλος, έδεσα τη γαϊδούρα μου συγγνώμη για την έκφραση και μετά δε βαριέσαι, δε βαριέσαι. Κάποια παιδιά τελείωσαν σχολή Ευελπίδων και τους λένε λοιπόν τώρα πρακτική εξάσκηση και σας δίνουμε το δικαίωμα να μην έρχεστε 7 η ώρα, να έρχεστε 9 με 12.
Γεγονός, οι κοπέλες ήταν από το πρωί 9 η ώρα στη δουλειά τους. Τα αγόρια, συγγνώμη για την έκφραση, μάγκες, βολευτήκαμε, ανθυπολοχαγός, εγώ θα πάω 9,5 θα πάω 10, τι θα με κάνω, φαντάροι είναι οι άλλοι, εγώ είμαι αξιωματικός, Ευελπίδων. Μπράβο πουλάκι μου, σε έπιασε τσιμπίδα όμως, έτσι είστε λένε οι ανώτεροι, από τις 7 έως τις 3 στη δουλειά σας.
Και κάποιος άλλος έξυπνος, αυτό παθαίνουμε, έξυπνος, ενώ τους μιλούσανε και τους έλεγαν τι τους έλεγαν, εγώ άνοιξα το κινητό και άρχισε να βλέπει βρωμιές. Τον τσιμπάνε, απολύεσαι , χάνεις και την σχολή, χάνεις και τα δικαιώματα, πληρώνεις και το πρόστιμο που πρέπει να πληρώσεις. Δηλαδή τι κάνουμε στη ζωή μας, τι μαθαίνουμε, αυτό είναι το χωράφι μας.
Μας παίρνει ο Θεός, μας δίνει ο Θεός κάθε Κυριακή το δικαίωμα να σπείρουμε και να δουλέψουμε. Και να έρθουμε την άλλη Κυριακή και να πούμε κύριε δούλεψα, αυτό που μπόρεσα, πέντε καρπούς, πέντε καρπούς, αυτή τη φορά πέντε, την άλλη φορά δεκαπέντε, την άλλη φορά περισσότερο, αλλά δούλεψα. Όχι τεμπέλιασα, γιατί υπάρχει και εκείνος ο οποίος λέει καλά είμαι, κάθετε, φάε, πίε, ευφραίνου (Λουκ12,19), καλά είμαστε.
Μα γιατί ζούμε τελικά, γιατί ζούμε, δεν ζούμε για να μπούμε εκλεκτοί, εκλεκτοί μέσα στον Παράδεισο του Θεού. Τι θα βάζετε εσείς στο τραπέζι, θα βάζετε κάτι εκλεκτό, στον κήπο σας δεν θα βάζετε κάτι εκλεκτό. Γιατί ο Παράδεισος θα έχει τα σκουπίδια αυτής της κοινωνίας, όχι βέβαια.
Να γίνουμε εκλεκτοί, το έχω πει και άλλη φορά, εκλεκτοί σπόροι να φυτρώσουμε στον Παράδεισο μέσα και να ζήσουμε μαζί με τον Ιησού Χριστό. Εκεί είναι η ομορφιά, όχι εδώ. Εδώ είναι περιπέτεια, θα στενοχωρηθώ, θα κουραστώ, θα ιδρώσω.
«ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου» (Γεν.3,19), δεν μπορείς να βγάλεις το ψωμί σου καλοπερνώντας. Θα σου βγει σε κακό, δεν μπορείς να γεννάς τα παιδιά σου χωρίς να πονέσεις. Και αυτό σημαίνει θα τα μεγαλώσεις με πόνο, με ιδρώτα, με κόπο.
Όχι εντάξει, βολεύτηκα, απέκτησα ένα παιδί, απέκτησα ένα κορίτσι, απέκτησα και ένα αγόρι, καλά είμαι. Και μετά τα βγάζουμε στην κοινωνία, εγκληματίες. Κύριε μου, έτσι να αισθάνεστε ότι κάθε Κυριακή φεύγετε από εδώ σαν ένα σπόρος που έχει μέσα το φύτρο και πρέπει εκεί που με σπέρνει ο Θεός, τα θέματα μου, στις δουλειές μου, στις υποχρεώσεις μου.
Εκεί να φυτρώσω όμορφα και καλά και να έρθω την άλλη Κυριακή και να παρουσιάσω και να πω, Κύριε αυτό μπόρεσα ή συγγνώμη δεν το κατάφερα, έκανα λάθος, συγγνώμη θα ξαναπροσπαθήσω γιατί έτσι θέλω και εγώ να μεταφυτευθώ στον Παράδεισο.
Απομαγνητοφώνηση: Θεόδωρος Σύρ. & Χρυσούλα Χαρ.
Περίληψη, νοηματική προσαρμογή και προσθήκη παραπομπών από τον ομιλούντα.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ "Δ΄ ΛΟΥΚΑ" Λουκ. 8,5-15
ΚΕΙΜΕΝΟ
5 ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ. καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό· 6 καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα· 7 καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό. 8 καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα. ταῦτα λέγων ἐφώνει· ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω. 9 Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· τίς εἴη ἡ παραβολὴ αὕτη; 10 ὁ δὲ εἶπεν· ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς, ἵνα βλέποντες μὴ βλέπωσι καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν. 11 ἔστι δὲ αὕτη ἡ παραβολή· ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ· 12 οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδόν εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, εἶτα ἔρχεται ὁ διάβολος καὶ αἴρει τὸν λόγον ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, ἵνα μὴ πιστεύσαντες σωθῶσιν. 13 οἱ δὲ ἐπὶ τῆς πέτρας οἳ ὅταν ἀκούσωσι, μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον, καὶ οὗτοι ρίζαν οὐκ ἔχουσιν, οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσι καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται. 14 τὸ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας πεσόν, οὗτοί εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ μεριμνῶν καὶ πλούτου καὶ ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι συμπνίγονται καὶ οὐ τελεσφοροῦσι. 15 τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
5 «Bγήκε ο σπορέας να σπείρει το σπόρο του και καθώς έσπερνε, ένα μέρος από το σπόρο έπεσε δίπλα στο δρόμο και καταπατήθηκε, και τα πουλιά τ’ουρανού το κατέφαγαν. 6Kι άλλο έπεσε πάνω σε πετρώδες έδαφος και μόλις φύτρωσε ξεράθηκε, γιατί δεν είχε υγρασία. 7Kι άλλο έπεσε ανάμεσα στ’αγκάθια, τα οποία φύτρωσαν μαζί του και το κατέπνιξαν. 8Kι άλλο έπεσε στο έδαφος το γόνιμο και φύτρωσε κι απέδωσε καρπό εκατονταπλάσιο». Kαι καθώς τα έλεγε αυτά, υψώνοντας τη φωνή του, τόνιζε: «Όποιος έχει αφτιά για ν’ακούει, ας τ’ακούει»! 9Oι μαθητές του, λοιπόν, του υπέβαλλαν ερωτήσεις λέγοντάς του: «Tι σημαίνει η παραβολή αυτή;» 10Kι εκείνος τους είπε: «Σε σας έχει δοθεί το προνόμιο να γνωρίσετε τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού, ενώ στους άλλους αναπτύσσονται με παραβολές, έτσι που, ενώ βλέπουν να μη διακρίνουν κι ενώ ακούνε να μην καταλαβαίνουν».11 «Kαι είναι τούτη η σημασία της παραβολής: O σπόρος είναι ο Λόγος του Θεού. 12Oι σπόροι που έπεσαν στην άκρη του δρόμου είναι εκείνοι που άκουσαν, αλλ’έρχεται κατόπιν ο διάβολος και αφαιρεί το λόγο από τις καρδιές τους, για να μην πιστέψουν και σωθούνε. 13Oι σπόροι πάλι, που έπεσαν πάνω στην πέτρα, είναι εκείνοι που, όταν ακούσουν, δέχονται με χαρά το λόγο. Aυτοί όμως δεν έχουν ρίζα κι ενώ πιστεύουν προσωρινά, κατόπιν, σε καιρό πειρασμού, απομακρύνονται. 14Oι σπόροι επίσης που έπεσαν πάνω στ’αγκάθια, είναι εκείνοι που άκουσαν, αλλά επειδή ζουν κάτω από μέριμνες και πλούτο κι απολαύσεις της ζωής, καταπνίγονται και δεν καρποφορούν. 15Kαι οι σπόροι που έπεσαν στο γόνιμο έδαφος είναι εκείνοι που, επειδή με καλή και αγαθή καρδιά άκουσαν το λόγο, τον κρατούν και καρποφορούν υπομονετικά».

