2026 15 Νοε. Πως και πόσο να αγαπώ, Η΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. 10,25-37) - π.Νικηφόρος Κοντογιάννης
15 Νοεμβρίου 2026 · ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ
Βίντεο
ΚΥΡΙΑΚΗ
“Η΄ΛΟΥΚΑ”
Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Πως και πόσο να αγαπώ”
Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2026
Η΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. 10, 25-37)
Πως και ποσο να αγαπώ.
Η ομιλία με αφορμή την παραβολή του Καλού Σαμαρείτη (Λουκ. 10, 25-37) εστιάζει στο μέτρο και τον τρόπο της αληθινής αγάπης προς τον Θεό, τον εαυτό μας και τον συνάνθρωπο, μέσα από πέντε κεντρικούς άξονες: Το μέτρο της αγάπης και η αναστροφή του ερωτήματος: Ενώ η αγάπη μας δεν μπορεί από μόνη της να φτάσει το άπειρο του Θεού, το κριτήριο της γνησιότητάς της είναι η αγάπη προς τον πλησίον. Αντί για το εγωιστικό ερώτημα «ποιος είναι ο πλησίον μου;», ο άνθρωπος καλείται να ρωτήσει «εγώ για ποιον γίνομαι πλησίον;», ξεκινώντας πρώτα από τη φροντίδα του ίδιου του του εαυτού. Ο εαυτός μας ως «πληγωμένος» και η πνευματική αυτογνωσία: Ο πρώτος πληγωμένος από τους πειρασμούς, τον εγωισμό και την πτώση είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Όταν προσπερνάμε τις δικές μας πληγές με τυπική θρησκευτικότητα —όπως ο ιερέας και ο Λευίτης που αρκούνται στην τήρηση των τύπων— δεν μπορούμε να γίνουμε αληθινοί Σαμαρείτες ούτε για τους άλλους. Το «πανδοχείο» της Εκκλησίας και τα όρια των δυνάμεών μας: Ο άνθρωπος δεν μπορεί να σηκώσει μόνος του το βάρος των αμαρτιών ή να θεραπεύσει αυτόνομα τον πλησίον του. Όπως ο Σαμαρείτης οδήγησε τον τραυματία στο πανδοχείο, έτσι κι εμείς οφείλουμε να εναποθέτουμε τους δικούς μας ανθρώπους —και τον εαυτό μας— στην Εκκλησία και στον Θεό, αναγνωρίζοντας τις ανθρώπινες αδυναμίες μας. Η στάση απέναντι στους ηλικιωμένους και η οικογενειακή ισορροπία: Με αναφορά στη Σοφία Σειράχ, τονίζεται η ανάγκη για έμπρακτη φροντίδα, ανοχή και σεβασμό προς τους ηλικιωμένους γονείς (παππούδες και γιαγιάδες), αποφεύγοντας την περιφρόνηση και την εγκατάλειψη ακόμα κι όταν το μυαλό ή το σώμα τους εξασθενεί. Παράλληλα, επισημαίνεται η προτροπή του Αποστόλου Παύλου προς τους γονείς να μην «παροργίζουν» τα παιδιά τους με εξουσιαστική στάση, φέρνοντας ως παράδειγμα ειλικρινούς και σωτήριας επικοινωνίας τον διάλογο του Ιωνάθαν με τον πατέρα του, βασιλιά Σαούλ. Καρδιακή μετάνοια και έμπρακτη αγάπη: Η συγχώρεση και η αγάπη δεν είναι διανοητικές ή τυπικές πράξεις, αλλά στάση καρδιάς («εξ όλης της ψυχής και εξ όλης της καρδίας»). Ακόμα κι όταν απαιτείται εξειδικευμένη ιατρική περίθαλψη για έναν ηλικιωμένο, η φροντίδα συνοδεύεται από σταθερή παρουσία και αγάπη, καθώς όλοι —παιδιά, γονείς και παππούδες— πορευόμαστε στον ίδιο δρόμο της ζωής.
Απομαγνητοφώνηση: Θεόδωρος Σύρ. & Χρυσούλα Χαρ.
Περίληψη, νοηματική προσαρμογή και προσθήκη παραπομπών από τον ομιλούντα
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “Η΄ ΛΟΥΚΑ” Λουκ. 10,25-37
ΚΕΙΜΕΝΟ
25 Καὶ ἰδοὺ νομικός τις ἀνέστη ἐκπειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; 26 ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἐν τῷ νόμῳ τί γέγραπται; πῶς ἀναγινώσκεις; 27 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν· 28 εἶπε δὲ αὐτῷ· ὀρθῶς ἀπεκρίθης· τοῦτο ποίει καὶ ζήσῃ. 29 ὁ δὲ θέλων δικαιοῦν ἑαυτὸν εἶπε πρὸς τὸν Ἰησοῦν· καὶ τίς ἐστί μου πλησίον; 30 ὑπολαβὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ἄνθρωπός τις κατέβαινεν ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ εἰς Ἱεριχώ, καὶ λῃσταῖς περιέπεσεν· οἳ καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν καὶ πληγὰς ἐπιθέντες ἀπῆλθον ἀφέντες ἡμιθανῆ τυγχάνοντα. 31 κατὰ συγκυρίαν δὲ ἱερεύς τις κατέβαινεν ἐν τῇ ὁδῷ ἐκείνῃ, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἀντιπαρῆλθεν. 32 ὁμοίως δὲ καὶ Λευΐτης γενόμενος κατὰ τὸν τόπον, ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ἀντιπαρῆλθε. 33 Σαμαρείτης δέ τις ὁδεύων ἦλθε κατ’ αὐτόν, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἐσπλαγχνίσθη, 34 καὶ προσελθὼν κατέδησε τὰ τραύματα αὐτοῦ ἐπιχέων ἔλαιον καὶ οἶνον, ἐπιβιβάσας δὲ αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἴδιον κτῆνος ἤγαγεν αὐτὸν εἰς πανδοχεῖον καὶ ἐπεμελήθη αὐτοῦ· 35 καὶ ἐπὶ τὴν αὔριον ἐξελθών, ἐκβαλὼν δύο δηνάρια ἔδωκε τῷ πανδοχεῖ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐπιμελήθητι αὐτοῦ, καὶ ὅ,τι ἂν προσδαπανήσῃς, ἐγὼ ἐν τῷ ἐπανέρχεσθαί με ἀποδώσω σοι. 36 τίς οὖν τούτων τῶν τριῶν πλησίον δοκεῖ σοι γεγονέναι τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τοὺς λῃστάς; 37 ὁ δὲ εἶπεν· ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ’ αὐτοῦ. εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
25Σηκώθηκε τότε ξαφνικά ένας νομικός και θέλοντας να τον δοκιμάσει είπε: «Δάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω αιώνια ζωή;» 26Kι ο Iησούς του είπε: «Στο νόμο τι είναι γραμμένο; Tι διαβάζεις;» 27Eκείνος αποκρίθηκε: «N’αγαπήσεις τον Kύριο το Θεό σου με όλη την καρδιά σου και με όλη την ψυχή σου και με όλη τη διάνοιά σου, κι επίσης τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου». 28Tότε ο Iησούς του είπε: «Oρθά αποκρίθηκες. Aυτό να κάμνεις και θα ζήσεις». 29Eκείνος όμως, θέλοντας να δικαιολογήσει τον εαυτό του, είπε στον Iησού: «Kαι ποιος είναι ο πλησίον μου;» 30Πήρε τότε αφορμή απ’αυτό ο Iησούς και είπε: «Kάποιος κατέβαινε από την Iερουσαλήμ στην Iεριχώ. Έπεσε όμως σε χέρια ληστών, οι οποίοι, αφού τον ξεγύμνωσαν και τον καταπλήγωσαν, τον άφησαν μισοπεθαμένο κι έφυγαν. 31Kατά σύμπτωση, από το δρόμο εκείνο κατέβαινε ένας ιερέας, και παρόλο που τον είδε, τον προσπέρασε. 32Tο ίδιο έκανε κι ένας Λευίτης, που παρουσιάστηκε στον τόπο εκείνο. Aφού ήρθε και είδε, συνέχισε το δρόμο του χωρίς να προσφέρει βοήθεια. 33Όμως ένας Σαμαρείτης ταξιδιώτης έφτασε κι αυτός στον τόπο που ήταν ο πληγωμένος, και μόλις τον είδε τον σπλαχνίστηκε. 34Πήγε τότε κοντά του και επέδεσε τα τραύματά του χύνοντας πάνω τους λάδι και κρασί. Kατόπιν τον ανέβασε στο δικό του ζώο, τον πήγε σ’ένα πανδοχείο και τον περιποιήθηκε. 35Kαι την επόμενη μέρα βγήκε, κι αφού έβγαλε δυο δηνάρια, τα έδωσε στον πανδοχέα και του είπε: Φρόντισέ τον κι ό,τι παραπάνω ξοδέψεις, θα σου τα πληρώσω εγώ στην επιστροφή μου. 36Ποιος, λοιπόν, από τους τρεις αυτούς, νομίζεις πως έγινε ο πλησίον εκείνου που έπεσε στους ληστές;» 37Kι εκείνος είπε: «Aυτός που τον περιποιήθηκε με ευσπλαχνία». Tότε ο Iησούς του είπε: «Πήγαινε και να κάνεις κι εσύ το ίδιο».

