Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
ΓΕΝΕΣΙΣ

"Υπακοή - Εμφύσημα," ΓΕΝΕΣΙΣ

28 Φεβρουαρίου 2007 · ΓΕΝΕΣΙΣ

Βίντεο

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ
ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ "ΓΑΛΙΛΑΙΑ"
Εκπομπή "Στης Γαλιλαίας τις Ακρογιαλιές" στην οποία ο π.Νικηφόρος Κοντογιάννης αναλύει το βιβλίο της Π.Δ. ΓΕΝΕΣΙΣ. - Θέμα: "Υπακοή - Εμφύσημα"

μεγάλη ἡ ἀρετή τῆς ὑπακοῆς καί μάλιστα διαβάζουμε στά γεροντικά τόσες καί τόσες ἱστορίες, ἀλλά δέν εἶναι νομίζω ἀρκετό νά κάνεις ὑπακοή, πρέπει νά γίνει καί μέ σωστό τρόπο, χωρίς καταναγκασμό, βία καί ἀπαίτηση. Πρέπει ἡ ὑπακοή νά βγαίνει ἀπό τόν ἄλλον ἀβίαστα, ἐλεύθερα. Βασικό χαρακτηριστικό καί κανόνας τῆς ἐναρέτου ὑπακοῆς εἶναι ὁ λόγος τοῦ Κυρίου μας πού λέγει Μαρκ.8.34 ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. Οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ λέγουν Ἑβρ.13. 17 Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε· αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες· ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσι καὶ μὴ στενάζοντες· ἀλυσιτελὲς γὰρ ὑμῖν τοῦτο. Ὁ ἀπ.Παῦλος λέγει Α΄Κορ.11.1 Μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ. Δηλαδή τί ἔκανε ὁ Κύριος;
Πρόσφερε τόν ἑαυτό Του θυσία γιά μᾶς, γιά τή δική μας σωτηρία καί Λύτρωση ἀπό τά δεσμά τοῦ Θανάτου, τῆς φθορᾶς, τοῦ διαβόλου καί τῆς ἁμαρτίας.

3α. ΤΙ ΗΤΑΝ ΤΟ ΕΜΦΥΣΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ;
Γεν.2.7 καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς, καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν.
Τή ζωή δέν τήν ἔλαβε ἀπό τό χῶμα, ἀλλά ἀπό τόν Θεό.
Ἡ ψυχή εἶνα κάτι πιό ξεχωριστό ἀπό τό σῶμα. Ἀθάνατη ψυχή.
Ὅταν ὅμως λέγει ἐμφυσήσαντα πνεῦμα ζωτικόν δέν ἐννοεῖ τήν ψυχή τό βλέπουμε καί στό χωρίο Σ.Σολ.15.11. 11 ὅτι ἠγνόησε τὸν πλάσαντα αὐτὸν καὶ τὸν ἐμπνεύσαντα αὐτῷ ψυχὴν ἐνεργοῦσαν καὶ ἐμφυσήσαντα πνεῦμα ζωτικόν· ὅπου ξεχωρίζει τήν ψυχή ἀπό τό πνεῦμα ζωτικόν
Ἀκόμη κατὰ τὸ ἐδάφιο, ποιὸν ἔπλασε ὁ Θεὸς ἀπὸ τὸ χῶμα; ΄΄ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ΄΄. Καὶ σὲ ποιὸν ἐνεφύσησε πνοὴ ζωῆς; Σ’ ΄΄αὐτόν΄΄, δηλαδὴ ΄΄ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ΄΄. Καὶ ποιὸς ΄΄ἐγένετο εἰς ψυχὴν ζῶσαν΄΄; ΄΄Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ΄΄. Παρατηροῦμε ὅτι ὁ χαρακτηρισμός: ΄΄ἄνθρωπος΄΄, ὑπάρχει καὶ ΠΡΙΝ ἀπὸ τό ΄΄ἐμφύσημα΄΄ τοῦ Θεοῦ.
Ἐὰν ΄΄ὁ ἄνθρωπος΄΄ ἦταν βιολογικὰ νεκρὸς τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ Θεὸς τοῦ ἐμφύσησε τὴν πνοή Του, δὲν θὰ χαρακτηριζόταν ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ ΄΄ἄνθρωπος΄΄!
ἄψυχο ἄγαλμα;
Εἶναι πολὺ διαδεδομένη ἡ πλάνη ὅτι τὸ ἐμφύσημα (Γέν. Β7) ἦταν δῆθεν ἡ ψυχὴ ποὺ δόθηκε σ’ ἕνα προκατασκευασμένο πήλινο ἄψυχο ἄγαλμα. Ἡ κακοδοξία αὐτὴ ἔχει τὶς ρίζες της στὴν Ἑλληνιστικὴ δυϊστικὴ ἀνθρωπολογία, ὅπου ἡ ψυχὴ συνήθως θεωρεῖται ὅτι προϋπάρχει τοῦ σώματος, ἀφοῦ νομίζεται ἀπὸ τὴ φύση τῆς ἀϊδιος καὶ ἀθάνατος. Ἐδῶ, ἀντίστροφα, θεωρεῖται ὅτι προϋπάρχει τὸ σῶμα καὶ ἡ ψυχὴ δίδεται σ’ αὐτὸ ἀργότερα. Αὐτὴ ἡ χρονικὴ διάσταση σώματος καὶ ψυχῆς, ὅπως γενικά, κάθε διάσταση σώματος καὶ ψυχῆς, εἶναι εἰδωλολατρικὴ καὶ ἀπόλυτα ἀντιχριστιανική.
«Ἀπόβλητος ἐπίσης ὁ παρ’ ἀμφοτέρων λόγος.. μήτε κατὰ τὴν ἑλληνικὴ ἀπάτην... μηδ’ ἂν πάλιν οἰονεῖ πήλινον ἀνδριάντα προδιαπλασθέντα τῷ λόγῳ τὸν ἄνθρωπον, τούτου ἕνεκα τὴν ψυχὴν γίνεσθαι λέγειν... ἑνὸς ὄντος τοῦ ἀνθρώπου... μίαν αὐτοῦ καὶ κοινήν της συστάσεως τὴν ἀρχὴν ὑποτίθεσθαι, ὡς ἂν μὴ αὐτὸς ἑαυτοῦ προγενέστερος τὲ καὶ νεώτερος γένοιτο» (Ἄγ. Γρήγ. Νύσ., PG 44, 229-237).
Οἱ Πατέρες τονίζουν μὲ ἐπιμονὴ ὅτι ὁ ἄνθρωπος δημιουργεῖται ὁλόκληρος τὴ στιγμὴ τῆς συλλήψεως, καὶ ὅτι δὲν προϋπάρχει ἡ ψυχὴ τοῦ σώματος ἢ τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς. Πρόκειται γιὰ στοιχειώδη χριστιανικὴ ἀλήθεια Τονίζουν ἐξ ἄλλου ὅτι ἡ πλάση τοῦ Ἀδὰμ ἐπαναλαμβάνεται στὸν καθένα μας μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ἀπὸ τὸ ἴδιο χέρι. «Ἡ χεὶρ δὲ ἡ πλάσασα τότε τὸν Ἀδάμ, καὶ αὔτη καὶ νῦν καὶ ἀεὶ τοὺς μετ’ ἐκεῖνον πάλιν πλάττει καὶ διασυνίστησι» (Ἄγ. Ἀθανασίου, PG 25, 429).
Ἐδῶ ἔχουμε νά ποῦμε κάτι πολύ σπουδαῖο. Δηλαδή μέ τά λόγια αὐτά συμπεραίνουμε ὅτι ἡ ΓΥΝΗ εἶναι ἕνας Παράδεισος ὅπου ὁ Κύριος πλάθη τόν κάθε ἄνθρωπο.
Ἄρα γι’ αὐτό θαυμάζεται γενικά ἡ γυναίκα καί ἀπολαμβάνεται κι ὄχι τόσο ὁ ἄνδρας καί μάλιστα τό ζητᾶ αὐτό καί τό ἐπιδιώκει ἀπό τόν ἄνδρα καί τό ἐξομολογεῖται ὅτι δέν τήν προσέχει ὁ ἄνδρας, ἐνῶ ποτέ ὁ ἄνδρας αὐτό δέν τό λέγει.
Μόνο πού τώρα ὁ Παράδεισος αὐτός μέ τήν ἁμαρτία ἔχει ἀγκάθια-τριβόλους κι ἕναν ΟΦΗ πού προτρέπει στήν παρακοή.
Μάλιστα Παράδεισος τρηφῆς ὀνομάζεται καί ὑπακοῆς. Πού σημαίνει Ἀπόλαυση μέ πριορισμούς Ὑπακοῆς (Νηστεία, ἐγκρατεια...)
Τολμῶ δέ νά πῶ ὅτι ἴσως καί ἄν δέν ἔπεφται ὁ ἄνθρωπος ἀπό τόν Παράδεισο πάλι ὁ Θεός θά ἔπλαθε τήν γυναίκα καί πάλι μέ τόν ἴδιο τρόπο οἱ ἄνθρωποι θά ἐπολλαπλασιάζοντο γιά νά ὑπάρχει μαζί μέ τό στοιχεῖο τῆς Τρηφῆς καί τῆς Ἀπόλαυσης καί τό στοιχεῖο τῆς ΥΠΑΚΟΗΣ.
Γι’αὐτό καί κάθε πράξη πού δέν εὐλογεῖται μέ τό Ἱ.Μυστήριο τοῦ Γάμου καί κάθε παραφύση πράκη εἶναι σοβαρή ἁμαρτία γιατί υπάρχει τό στοιχεῖο τῆς τρηφῆς χωρίς τήν ὑπακοή.
Ἐδῶ βασίζεται καὶ ἡ χριστιανικὴ καταδίκη τῶν περὶ μετεμψυχώσεως μύθων.
«Ἠμεῖς δὲ τὴν μέσην ὁδὸν ὡς βασιλικὴν κατὰ τοὺς Πατέρας ἠμῶν ὁδεύοντες οὔτε προύπαρξιν οὔτε μεθύπαρξιν ψυχῆς ἢ σώματος, συνύπαρξιν δὲ μᾶλλον φαμεν» (Ἄγ. Μάξ. PG 91, 1325D).