"Πόνος-Τι σημαίνει άνθρωπος" ΓΕΝΕΣΙΣ
21 Φεβρουαρίου 2007 · ΓΕΝΕΣΙΣ
Βίντεο
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ
ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ "ΓΑΛΙΛΑΙΑ"
Εκπομπή "Στης Γαλιλαίας τις Ακρογιαλιές" στην οποία ο π.Νικηφόρος Κοντογιάννης αναλύει το βιβλίο της Π.Δ. ΓΕΝΕΣΙΣ. - Θέμα: "Πόνος-Τι σημαίνει άνθρωπος"
Ὁ πόνος καί ἡ θλίψη εἶναι ὁ ἀχώριστος σύντροφος τοῦ ἀνθρώπου σ’ ὅλη του τή ζωή. Σήμερα ὁ ἕνας γελᾶ κι ὅ ἄλλος κλαίει καί τήν ἄλλη μέρα, ἀντιστρέφονται τά πράγματα. Καί ἤθελα νά ρωτήσω . Ἀπό πότε ὁ πόνος ἔκαμε τήν ἐμφάνισή του στή ζωή τοῦ ἀνθρώπου;
Εἶναι γεγονός ὅτι ὑπῆρξε κάποτε ἐποχή πού ὁ πόνος ἦταν παντελῶς ἄγνωστος. Ἦταν τότε πού ὁ ἄνθρωπος ζοῦσε στή «χρυσή ἐποχή, καί πού θεολογικά λέγεται «ἀρχέγονη κατάσταση»τοῦ ἀνθρώπου. Ἦταν τότε πού ὁ ἄνθρωπος, τό ὡραιότερο καί τελειότερο πλάσμα τοῦ Θεοῦ, ζοῦσε μέσα στόν Παράδεισο τῆς Ἐδέμ.
Μά καί στόν Παράδεισο ὑπῆρχε ὁ πόνος γι’ αὐτό καί ὁ Θεός ὅταν ἤθελε νά πλάση τήν Εὔα ἀπό τήν πλευρά τοῦ Ἀδάμ, ἔβαλε τόν Ἀδάμ σέ ἔκσταση, τοῦ ἔκανε νάρκωση για μή πονέσει.
Ο Θεός δέν ὕπνωσε τόν Ἀδάμ γιά νά μή πονέσει, ἀλλά γιά νά μή γνωρίσει ὁ Ἀδάμ πῶς ὁ Θεός δημιουργεῖ καί πλάθει ἐκ τῆς πλευρᾶς του τήν Εὔα. Τό πῶς ὁ Θεός δημιούργησε τόν κόσμο ποτέ ὁ ἄνθρωπος δέν τό μάθει. Ἡ δημιουργία τοῦ κόσμου δέν εἶναι θέμα γνώσεως, ἀλλά ἀποκαλύψεως Θεοῦ, ὅπως συνέβη μέ τόν προφ.Μωϋσή πού περιγράφει στό βιβλίο τῆς Γεννέσεως τήν δημιουργια τοῦ κόσμου. Ἄς ἀγωνίζονται ὅσο θέλουν οἱ ἀγαπητοί μας ἐπιστήμονες στό πῶς δημιουργήθηκε ὁ κόσμος ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΜΑΘΟΥΝ. Καί μᾶς τό βεβαιώνει αὐτό καί ἡ ἉΓ.Γραφή λέγοντας Σ.Σειρ.18.6 οὐκ ἔστιν ἐξιχνιάσαι τὰ θαυμάσια τοῦ Κυρίου·
Ἑπομένως αἴτιος τοῦ πόνου καί τοῦ δράματος αὐτῆς τῆς ζωῆς δέν εἶναι ὁ Θεός, ἀλλά ὁ ἄνθρωπος μέ τίς ἁμαρτίες του.
Κι ἀπ’ ὅ,τι βλέπουμε δέν γίνεται καμμία ἐξαίρεση. Ὑποφέρουν οἱ ἁμαρτωλοί, πάσχουν καί οἱ δίκαιοι καί οἱ ἅγιοι. Μάλιστα τολμῶ να΄πῶ ὅτι οἱ ἐνάρετοι καί ἀγαθοί καί καλοί πονοῦν περισσότερο.
Μάλιστα στήν περίπτωση αὐτή κλασικό παράδειγμα εἶναι ὁ Ἰώβ. Ἐνῶ ἦταν «ἄνθρωπος ἀληθινός, ἄμεπτος, δίκαιος, θεοσεβής, ἀπεχόμενος ἀπό παντός πονηροῦ πράγματος» ὅπως διαβάζουμε στήν Ἁγ.Γραφή (Ἰώβ 1.1) ἔπαθε τόσα καί τόσα δεινά.
Καί ὅπως ἔλεγε καί ὁ Γκαῖτε «ὅποιος δέν ξαγρύπνησε μέ τόν πόνο καί δέν γεύθηκε μέ δάκρυα τό ψωμί του, αὐτός δέν σᾶς γνώρισε, ὦ ούρανοί...».
Πρίν ἀπ’ ὄλα ὁ πόνος εἶναι ὁ μεγάλος σύμβουλος τῆς ὑγείας μας. Αὐτός προειδοποιεῖ ὅταν δέν πάει κάτι καλά στόν ὀργανισμό μας. Ἔπειτα ἡ θλίψη ἔχεικαρπό της τήν συμπάθεια καί τήν ἐξυπηρέτηση. Πόσες πράγματι καρδιές δέν ἔχουν μαλακώσει ἀπό τόν πόνο; Γίνονται ἔτσι ἄνθρωποι τῆς ἀγάπης καί τῆς θυσίας.
Ἐξ ἄλλου πρέπει νά καταλάβουμε καλά ὅτι τά γήινα πράγματα ἤ οἱ ἀπολαύσεις τῆς ζωῆς, εἶναι στήν πραγματικότητα «ματαιότητης ματαιοτήτων».
Ο πόνος οὕτως ἤ ἄλλως λυτρώνει καί ἐξαγνίζει τόν ἄνθρωπο. Ἀλλά μποροῦμε ὅμως αὐτό νά ποῦμε ὅτι συμβαίνει πάντοτε; Ἄν ἐγώ καπνίζω ἤ δέν προσέχω τήν ὑγεία μου καί ἀρρωστήσω τότε κάι πάλι ὁ πόνος καί ἡ ἀσθένεια αὐτή μέ ἐξαγνίζει;
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ;
Ἄνω θρώσκω. Κοιτάζω πάνω. Ἔχω σκοπό καί προορισμό τά ἄνω.
Εδώ, θα πρέπει να δούμε και κάτι ακόμα, σχετικό με τη λέξη: ΄΄άνθρωπος΄΄.
Ἡ λέξη ΄΄ἄνθρωπος΄΄ στὰ ἑβραϊκὰ ποὺ γράφτηκε ἡ Γένεσις, εἶναι: ΄΄ἀδάμ΄΄, καὶ σημαίνει: ΄΄χωμάτινος΄΄. Ἡ ἴδια λέξη, χρησιμοποιεῖται γιὰ τὸ ὄνομά του ΄΄Ἀδάμ΄΄, τοῦ πρώτου ἀνθρώπου. Ἔτσι, ὅταν στὴ Γένεση συναντᾶμε τὴ λέξη: ΄΄ἀδάμ΄΄, μπορεῖ νὰ σημαίνει: ΄΄ἄνθρωπος΄΄, ΄΄χωμάτινος΄΄, ΄΄Ἀδάμ΄΄, ἢ ἀκόμα καὶ τοὺς ἀπογόνους του Ἀδάμ, (κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο, ποὺ μὲ τὴ λέξη: ΄΄Ἰσραήλ΄΄, ἐννοοῦμε τοὺς ἀπογόνους του προπάτορά τους, τοῦ Ἰσραήλ). Γεωργίου Τσιμπιρίδη: «Περὶ Ἀγγέλων καὶ Γιγάντων», ὅπου γίνεται ἀνάλυσις τοῦ θέματους περὶ τῆς ὕπαρξης ἐνὸς λαοῦ ποὺ ὀνομάζετο: Ἀδάμ).
3. ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΛΕΞΕ ΤΟ ΧΩΜΑ ΚΙ ΟΧΙ ΚΑΠΟΙΟ ΑΛΛΟ ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΑΣΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.
Ἡ ἀξία του εἶνα στό κατ’εἰκόνα καί ὄχι στό ὅτι θά ἦταν ἀπό χρυσό ἤ ἀπό διαμάντι.
Τό χῶμα εἶναι μιά ἐκπροσώπιση ὅλης τῆς δημιουργίας, πού σημαίνει χημικά στοιχεῖα τῆς φύσεως.
Ἔπρεπε ὅ,τι εἶναι ὁ κόσμος πού θά χρησιμοποιήσει νά εἶναι καί ὁ ἄνθρωπος
