18 - "Ουχ ευρέθη -Οι Λογισμοί" ΓΕΝΕΣΙΣ Γεν.2,20 -
18 Απριλίου 2007 · ΓΕΝΕΣΙΣ
Βίντεο
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ
ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ "ΓΑΛΙΛΑΙΑ"
Εκπομπή "Στης Γαλιλαίας τις Ακρογιαλιές" στην οποία ο π.Νικηφόρος Κοντογιάννης αναλύει το βιβλίο της Π.Δ. ΓΕΝΕΣΙΣ. - Θέμα: "Ουχ ευρέθη -Οι Λογισμοί"
τῷ δὲ Ἀδὰμ οὐχ εὑρέθη βοηθὸς ὅμοιος. Ο Αδάμ έβλεπε τα ζώα και το μυαλό του έψαχνε κάτι διαφορετικό. Δεν έμενε σ' αυτό που έβλεπε, αλλά είχε άλλους λογισμούς.
Ἀλήθεια ὅταν οἱ λογισμοί ἔρχονται τόσο ἀπαιτητικά καί ἀποσποῦν τήν προσοχή μας καί τήν σκέψη μας καί θέλουν νά μᾶς βάλουν στόν δικό τους ρυθμό καί στόν δικό τους κόσμο πόσο ἐμεῖς εἴμαστε ὑπεύθυνοι;
Από τούς λογισμούς πού τόσο μᾶς πολεμοῦν τρεῖς εἶναι οἱ πιό σκληροί. Εἶναι
1ον οἱ λογισμοί τῆς ἀπιστίας (δέν ὑπάρχει Θεός), τῆς ἀμφιβολίας (γιά ποιό θαῦμα τώρα μιλᾶς καί ἀνοησίες), τῆς ἀβεβαιότητος (καί ποιός τά εἶδε κόλαση καί Παράδεισο).
2ον οἱ λογισμοί τῆς βλασφημίας (θέλω νά πῶ ἄσχημα λόγια γιά τό Θεό καί τά μυστήρια τῆς σωτηρίας), τῆς περιφρόνησης (πού εἶναι νά τιμωρήσει) , τῆς πρόκλησης (γιατί δέν βοηθᾶ)
3ον οἱ λογισμοί τῆς πορνείας πού εἶναι πιό συχνοί καί πιό οἰκεῖοι στούς ἀνθρώπους.
Ὅλοι αὐτοί οἱ λογισμοί προκαλοῦν πραγματικό πόλεμο μέ τόν ἄνθρωπο καί μάλιστα μέ τόν πιστό ἄνθρωπο, μέ τόν ἄνθρωπο πού ἀγωνίζεται γιά νά ἐφαρμόσει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, πού ἀγαπᾶ καί νοσταλγεῖ τήν ἐνάρετη ζωή.
Γιά νά κοπάσει ὁ πόλεμος αὐτός πρέπει νά μάθουμε πότε ἁμαρτάνουμε καί πότε ὄχι, διότι δέν σημαίνει ὅτι μέ τόν κάθε λογισμό πού μᾶς ἔρχεται, ὅτι ὁποσδήποτε ἁμαρτάνουμε.
Δέν μπορεῖς νά πεῖς ὅτι ἁμαρτάνεις ὅταν ὁ νοῦς σου καί ἡ θέλησή σου δέν συγκατατίθενται σ’ αὐτούς, καί πολύ περισσότερο ὅταν τούς ἀποστρέφεται ἤ τούς περιφρονεῖ.
Ὅμως ὅταν ὁ νοῦς μας καί ἡ θέλησή μας τούς συγκρατεῖ καί κάνει διάλογο μαζί τους καί ἡ καρδιά μας εὐχαριστῆται μ’ αὐτούς τότε βέβαια ἁμαρτάνουμε καί μάλιστα καμμιά φορά καί θανάσημα.
Αλλά ὅταν κανείς πολεμεῖται ἀπό πονηρούς λογισμούς ἀλλά δέν τούς ἀποδέχεται καί δέν τούς θέλει μέ κανέναν τρόπο, γιατί τότε νά ταρασσόμαστε νομίζοντας ὅτι ἁμαρτήσαμε καί μᾶς πιάνει πανικός καί κάνουμε τόσες καί τόσες προσευχές καί πάλι δέν φεύγουν καί αὐτό μᾶς κουράζει καί μᾶς στενοχωρεῖ.
Αὐτό συμβαίνει λέγει ὁ ἅγ.Δημήτριος τοῦ Ροστώβ (Πνευματικό Ἀλφάβητο σ.16) ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι εἴμαστε μικρόψυχοι καί ὄχι δυναμικοί καί ἡρωϊκοί καί ἔξυπνοι καί ἔτσι ὁ διάβολος μᾶς κάνει νά ἀσχολούμαστε μαζί του καί τελικά βλέποντας τήν τρομοκρατία μας αὐτή μᾶς ἐμπαίζει καί γελᾶ μαζί μας γιατί ἐμεῖς δέν ξέρουμε νά ξεχωρίζουμε τήν προσβολή ἀπό τήν συγκατάθεση.
Προσβολή σημαίνει τό νά ἔρχεται κάποιος πειρασμός νά σοῦ προσβάλει τόν λογισμό, δηλαδή νά σέ προκαλεῖ νά τόν ἀποδεχθεῖς.
Καί συγκατάθεση σημαίνει ὅτι αὐτόν τόν λογισμό δέν τόν ἔδιωξες ἀλλά τόν ἀποδέχθηκες καί ἀσχολῆσαι μαζί του.
Καί νά διευκρινήσουμε καί τοῦτο ὅτι οἱ ἴδιοι λογισμοί φέρνουν καί τήν ἁμαρτία καί τήν ἀρετή καί τόν αἰώνιο θάνατο καί τήν αἰώνια ζωή.
Δηλαδή ἐκεῖνος πού τούς ἀποδέχετε τοῦ προκαλοῦν σέ ἁμαρτία καί ἡ ἁμαρτία φέρνει τόν θάνατο. Ἀντιθέτως τώρα ἐκεῖνος πού τούς ἀποστρέφεται καί τούς πολεμᾶ πράττει ἐνάρετα καί τοῦ χαρίζουν ζωή καί αὐξάνουν τόν ἐπουράνιο μισθό τῆς αἰωνίου ζωῆς.
