2006 Μαΐου 17 «Βίωμα-Δημιουργία» ΓΕΝΕΣΙΣ 23ο Μέρος Η΄
17 Μαΐου 2006 · ΓΕΝΕΣΙΣ
Βίντεο
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ
ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ "ΓΑΛΙΛΑΙΑ"
Εκπομπή "Στης Γαλιλαίας τις Ακρογιαλιές" στην οποία ο π.Νικηφόρος Κοντογιάννης αναλύει το βιβλίο της Π.Δ. ΓΕΝΕΣΙΣ. - Θέμα: «Βίωμα-Δημιουργία» Μέρος Η΄
Πρέπει νά προσπαθοῦμε νά εἴμαστε καί σωστοί χριστιανοί. Θά ἤθελα ὅμως νά ἐπισημάνω καί τό ἑξῆς, ὅτι εἴμαστε μέν χριστιανοί καί πιστεύουμε στόν Ἀληθινό Θεό, ἀλλά δέν παύουμε ἀπό τοῦ νά εἴμαστε καί ἄνθρωποι μέ τά πάθη μας καί τά ἐλαττώματά μας. Αὐτό ἴσως δίδει τήν ἐντύπωση σέ πολλούς ὅτι δέν θέλουμε νά διορθωθοῦμε καί ὅτι ὑποκρινόμαστε. Σ’ αὐτή τήν περίπτωση τί πρέπει νά κάνουμε; Νά εἴμαστε κρυφοί καί νά μή φαναιρώνουμε τά χριστιανικά μας πιστεύω;
Δέν ὑπάρχει ἄνθρωπος ἀναμάρτητος. Οὐδείς λέγει ἀναμάρτητος παρά μόνο ὁ Θεός. Ἔτσι λοιπόν ἐμεῖς ἄς ἀγωνιζόμαστε καί ἔχει ὁ Θεός ὁ ὁποῖος βλέπει τήν προσπαθειά μας καί σίγουρα θά μᾶς βοηθήσει.
Εἴπαμε σέ πρηγούμενη ἐκπομπή μας ὅτι τό Εὐαγγέλιο μᾶς στέλνει κάποια πολύ ἀξιόλογα μηνύματα γιά τήν σωτηρία μας. Ἀφοῦ ἔτσι ἔχει τό θέμα τότε ἐμεῖς ὡς χριστιανοί δέν πρέπει αὐτά νά τά μεταφέρουμε καί στούς ἄλλους ἀνθρώπους; ἀλλά ἐμεῖς δέν εἴμαστε καί θεολόγοι γιά νά μπορέσουμε ἄνετα αὐτά τά μηνύματα νά τά μεταφέρουμε στούς ἄλλους. Τό Εύαγγέλιο μᾶς δημιουργεῖ μιά χαρά μέ τά μηνύματά του. Αὐτή λοιπόν τήν χαρά ἐμεῖς χρειάζεται γνώση θεολογική γιά νά τήν μεταφέρουμε στούς γύρω μας;
Εμεῖς ὡς χριστιανοί πρέπει νά γίνουμε ἡ ἐνσάρκωση τοῦ Εὐαγγελίου. Δηλαδή τά λόγια τοῦ Ἱ.Εὐαγγελίου νά γίνονται φαναιρά στούς ἄλλους μέσα ἀπό τόν δικό μας τρόπο ζωῆς. Μάλιστα νά μείνω στό σημεῖο πού εἴπατε ὅτι τό Ἱ.Εὐαγγέλιο μᾶς δημιουργεῖ μιά χαρά. Αὐτό σημαίνει ὅτι πρέπει οἱ ἄλλοι νά μᾶς βλέπουν χαρούμενους. Νά βλέπουν τά πρόσωπά μας καί νά αἰσθάνονται ὅτι εἶναι γεμᾶτα χαρά σέ ὅλες τίς καταστάσεις τῆς ζωῆς μας. Δηλαδή νά ζήσουμε τήν πραγματικότητα τῶν λόγων τοῦ Κυρίου πού λέγει ὁ Κύριος στούς μαθητές του Ἰω.16.22 «καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς αἴρει ἀφ' ὑμῶν». Κι αὐτό τό χωρίο εἶναι πολύ δυνατό καί ἔντονο γιά τήν πραγματικότητα τῆς ζωῆς μας, διότι σημαίνει ὅτι ἄν ζοῦμε αὐτή τήν πραγματικότητα θά πρέπει στή ζωή μας καμμία ἀπολύτως κατάσταση ἤ δυσκολία νά μή μπορεῖ νά μᾶς ἀφαιρέσει τήν χαρά μας. Ἄν αὐτό μποροῦμε νά τό ἐπιτύχουμε μόνο τότε θά μεταφέρουμε στούς ἄλλους αὐτή τή πραγματικότητα ὄχι τώρα μέ λόγια ἀλλά μέ τόν τρόπο τῆς ζωῆς μας.
Αὐτή τή βιωματική κατάσταση ζοῦσαν καί οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, γιαυτό καί ὁ ἀπ.Παῦλος γράφει στήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή του. Ρωμ.8. 35 τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα; 36 καθὼς γέγραπται ὅτι ἕνεκά σου θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν· ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς. 37 ἀλλ’ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν διὰ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς. 38 πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα 39 οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν. 35 ποιὸς θὰ μπορέσει νὰ μᾶς χωρίσει ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ; Θλίψη ἢ στενοχώρια; ἢ διωγμός; ἢ πείνα; ἢ γύμνια; ἢ κίνδυνος; ἢ μαρτυρικὸς θάνατος; 36 Ὅπως λέει ἡ Γραφή: «Γιὰ χάρη σου μᾶς θανατώνουν ὅλη τὴ μέρα. Θεωρηθήκαμε σὰν πρόβατα γιὰ σφάξιμο!» 37 Ὅμως μέσα ἀπ’ ὅλα αὐτὰ τὰ δεινὰ βγαίνουμε περισσότερο κι ἀπὸ νικητὲς μέσω ἐκείνου πού μᾶς ἀγάπησε! 38 Γιατί ἔχω πειστεῖ πιὰ ἀπόλυτα, πὼς οὔτε θάνατος, οὔτε ζωή, οὔτε ἄγγελοι, οὔτε ἀρχές, οὔτε ἐξουσίες, οὔτε παρόντα, οὔτε μέλλοντα, 39 οὔτε ὅσα βρίσκονται ψηλά, οὔτε ὅσα βρίσκονται στὰ βάθη, κι οὔτε κάποιο ἄλλο διαφορετικὸ δημιούργημα θὰ μπορέσει νὰ μᾶς χωρίσει ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐκδηλώθηκε μέσω τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Κυρίου μας.
ΣΟΦΙΑ Εἶναι πάρα πολύ σπουδαῖα αὐτά τά ὁποῖα τώρα ἀναφέρατε πάτερ καί νιώθω ἕναν ἔλεγχο μέσα μου γιατί νομίζω ὅτι ἐμεῖς ζοῦμε τόν χριστιανισμό γιά νά εἴμαστε καλοί ἄνθρωποι. Φοβοῦμε ὅτι δέν ζοῦμε σωστά τό Ἱ.Εὐαγγέλιο καί δέν τό βιώνουμε στή ζωή μας. Γι’ αὐτό καί βλέπουμε τούς ἑαυτούς μας νά ἐπαναστατοῦν μπροστά στίς δυσκολίες, στίς ἀσθένειες, στά προβλήματα κι αὐτό μᾶς κάνει νά ἔχουμε πρόσωπα σκιθρωπά, νευρικά, μελαγχωλικά.
Αν προσπαθούσαμε ἐμεῖς οἰ χριστιανοί νά ζοῦμε μέ χαρά τίς θλίψεις καί τίς δυκσολίες τῆς ζωῆς μας, τότε ποτέ δέν θά εἴχαμε γκρίνιες, καυγάδες καί τόσες ψυχωτικές καταστάσεις.
