13 «Τα λόγια μας» ΓΕΝΕΣΙΣ 32ο
13 Δεκεμβρίου 2006 · ΓΕΝΕΣΙΣ
Βίντεο
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ
ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ "ΓΑΛΙΛΑΙΑ"
Εκπομπή "Στης Γαλιλαίας τις Ακρογιαλιές" στην οποία ο π.Νικηφόρος Κοντογιάννης αναλύει το βιβλίο της Π.Δ. ΓΕΝΕΣΙΣ. - Θέμα: «Τα λόγια μας»
Σέ ὅλους μας ἀρέσει μιά ἤσυχη γωνίτσα, ἀλλά μόνο γιά λίγο, διοτι σήμερα ὅλοι μας σχεδόν ἔχουμε μάθει μέ πολύ κόσμο. Δέν τήν ἀντέχουμε τήν μοναξιά. Γιατί;
Γιατί μᾶς ἀρέσει ἡ ἀργολογία μέ τή γενική ἔννοια ὡς ἀπραξία. Δηλαδή κάθομαι, βλέπω, ἀκούω, σχολιάζω καί τίποτε ἄλλο. Δηλαδή δέν πηγαίνουμε κάπου γιά νά χαλαρώσουμε καί νά ἠρεμήσουμε καί νά ἠσυχάσουμε, ἀλλά πηγαίνουμε κάπου γιά νά δοῦμε, νά σχολιάσουμε καί νά περάσουμε τήν ὥρα μας στό καινό, στό τίποτα.
Λέγει ὁ ἀπ.Ἰάκωβος κάτι πολύ σπουδαῖο γιά τήν πολυλογία μας.
3. 2 πολλὰ γὰρ πταίομεν ἅπαντες. εἴ τις ἐν λόγῳ οὐ πταίει, οὗτος τέλειος ἀνήρ, δυνατὸς χαλιναγωγῆσαι καὶ ὅλον τὸ σῶμα. 2 Ἐπειδή σὲ πολλὰ φταῖμε ὅλοι μας. Ἂν κανεὶς δὲ φταίει σὲ λόγο, αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος εἶναι τέλειος, ἱκανὸς νὰ κυβερνήσει καὶ ὁλόκληρο τὸ σῶμα του.
ΜΑΡΘΑ 3 ἴδε τῶν ἵππων τοὺς χαλινοὺς εἰς τὰ στόματα βάλλομεν πρὸς τὸ πείθεσθαι αὐτοὺς ἡμῖν, καὶ ὅλον τὸ σῶμα αὐτῶν μετάγομεν. 4 ἰδοὺ καὶ τὰ πλοῖα, τηλικαῦτα ὄντα καὶ ὑπὸ σκληρῶν ἀνέμων ἐλαυνόμενα, μετάγεται ὑπὸ ἐλαχίστου πηδαλίου ὅπου ἂν ἡ ὁρμὴ τοῦ εὐθύνοντος βούληται. 3 Πάρτε, γιὰ παράδειγμα, τὰ ἄλογα ποὺ βάζουμε τὰ χαλινάρια στὸ στόμα τους, μὲ σκοπὸ νὰ τὰ ἀναγκάσουμε νὰ πειθαρχοῦνε σὲ μᾶς, κι ἔτσι κατευθύνουμε ὁλόκληρο τὸ σῶμα τους. 4Πάρτε ἐπίσης καὶ τὰ πλοῖα. Παρόλο ποὺ εἶναι τόσο μεγάλα καὶ ὠθοῦνται ἀπὸ βίαιους ἀνέμους, ἐντούτοις κατευθύνονται ἀπὸ ἕνα συγκριτικὰ πολὺ μικρὸ τιμόνι σὲ ὅποια κατεύθυνση θέλει ἐκεῖνος ποὺ χειρίζεται τὸ τιμόνι ἀνάλογα μὲ τὴ διάθεσή του.5 Tό ἴδιο καὶ ἡ γλώσσα. Εἶναι ἕνα μικρὸ μέλος, κι ὅμως μπορεῖ καὶ ἐκφράζει μεγάλη ἀλαζονεία. Δεῖτε λίγη φωτιὰ πόσο μεγάλο δάσος κατακαίει. 6Φωτιά εἶναι καὶ ἡ γλώσσα, ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας. Ἔτσι, ἀνάμεσα στὰ μέλη μας, ἡ γλώσσα γίνεται τὸ ὄργανο ποὺ μολύνει ὁλόκληρο τὸ σῶμα μας καὶ φλογίζει τὸν κύκλο τῆς ζωῆς ἀντλώντας καὶ ἢ ἴδια τὴ φωτιά της ἀπὸ τὴν κόλαση. 7Kαι πράγματι, ὁποιοδήποτε εἶδος ἀπὸ τὰ θηρία καὶ τὰ πτηνά, ἀπὸ τὰ ἑρπετὰ καὶ ἀπὸ τὰ θαλασσινὰ δαμάζεται καὶ ἔχει δαμαστεὶ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο. 8Tη γλώσσα ὅμως κανένας ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους δὲν μπορεῖ νὰ τὴ δαμάσει. Εἶναι ἀσυγκράτητο κακό, γεμάτη θανατηφόρο δηλητήριο. 9Mε αὐτὴν εὐλογοῦμε τὸ Θεὸ καὶ Πατέρα, καὶ μὲ αὐτὴν καταριώμαστε τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν δημιουργηθεῖ κατὰ τὴν ὁμοιότητα τοῦ Θεοῦ! 10Aπό τὸ ἴδιο στόμα βγαίνει εὐλογία καὶ κατάρα! Δὲν πρέπει ἀδελφοί μου αὐτὰ νὰ γίνονται ἔτσι. 11Mήπως εἶναι δυνατὸ μία πηγὴ νὰ ἀναβλύζει ἀπὸ τὸ ἴδιο σημεῖο γλυκὸ καὶ πικρὸ νερό; 12Mήπως μπορεῖ, ἀδελφοί μου, μιὰ συκιὰ νὰ παράγει ἐλιὲς ἢ μία κληματαριὰ σύκα; Ἔτσι, καμιὰ πηγὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βγάζει καὶ ἁλμυρὸ καὶ γλυκὸ νερό. 13Ποιός ἀπό σας εἶναι σοφὸς καὶ καλὸς γνώστης τῶν πραγμάτων; Ἄς ἀποδείξει μὲ τὴν καλὴ διαγωγὴ τοῦ τὰ ἔργα του μὲ πραότητα ποὺ εἶναι γνώρισμα τῆς σοφίας.14Aν, ὅμως, ἔχετε πικρὴ ζήλεια καὶ φατριαστικὲς διαθέσεις στὶς καρδιές σας, τότε μὴν καμαρώνετε γιὰ τοὺς ἑαυτούς σας καὶ μὴν ψεύδεστε ἐνάντια στὴν ἀλήθεια. 15Aυτή δὲν εἶναι ἡ ἀληθινὴ σοφία ποὺ προέρχεται ἀπὸ ψηλὰ ἀλλὰ εἶναι γήινη, ὑλιστική, δαιμονική! 16Γιατί, ὅπου ὑπάρχει ζήλεια καὶ φατριασμός, ἐκεῖ προκαλεῖται ἀκαταστασία καὶ κάθε εἴδους ἀθλιότητα. 17H σοφία, ὅμως, ποὺ προέρχεται ἀπὸ ψηλὰ εἶναι πρῶτα ἀπ’ ὅλα ἁγνή, ἔπειτα εἰρηνική, συγκαταβατική, πειθαρχική, γεμάτη ἔλεος καὶ καλοὺς καρπούς, ἀμερόληπτη καὶ ἀνυπόκριτη. 18Kι ὁ καρπός, βέβαια, τῆς δικαιοσύνης σπέρνεται εἰρηνικὰ ἀπ’ ὅσους ἐφαρμόζουν ἔμπρακτα τὴν εἰρήνη.
