Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΖΑΧΑΡΙΑΣ

Ζαχαρίας, κεφάλαιο 9

17 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (14)
  1. 1

    ΛΗΜΜΑ λόγου Κυρίου· ἐν γῇ Σεδρὰχ καὶ Δαμασκοῦ θυσία αὐτοῦ, διότι Κύριος ἐφορᾷ ἀνθρώπους καὶ πάσας φυλὰς τοῦ ᾿Ισραήλ.

    Θεόπνευστος, προφητικὸς καὶ τιμωρητικὸς λόγος, ὁ ὁποῖος παρελήφθη ἀπὸ τὸν Κύριον ὁ λόγος αὐτὸς στρέφεται ἐναντίον τῆς χώρας Σεδρὰχ καὶ Δαμασκοῦ, ὅπου θὰ προσφερθῇ μεγάλη θυσία ἀνθρώπων διότι ὁ Κύριος ἐπιβλέπει καὶ ἐποπτεύει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καὶ ὅλα τὰ ἔργα των, ἐξαιρέτως ὅμως ὅλες τὶς φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ.

  2. 2

    καὶ ἐν ᾿Εμὰθ ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς Τύρος καὶ Σιδών, διότι ἐφρόνησαν σφόδρα.

    Ὁ τιμωρητικὸς λόγος τοῦ Θεοῦ στρέφεται ἐπίσης καὶ κατὰ τῆς χώρας Ἐμὰθ καὶ τῶν γειτονικῶν της Φοινικικῶν πόλεων Τύρου καὶ Σιδῶνος, διότι ὑπερηφανεύθησαν πάρα πολύ.

  3. 3

    καὶ ᾠκοδόμησε Τύρος ὀχυρώματα ἑαυτῇ καὶ ἐθησαύρισεν ἀργύριον ὡς χοῦν καὶ συνήγαγε χρυσίον ὡς πηλὸν ὁδῶν.

    Ἡ Τύρος ἐνόμισεν ὅτι εἶναι αὐτάρκης· δι’ αὐτὸ ἔκτισε τείχη ἰσχυρὰ καὶ ὀχυρὰ διὰ τὴν ἀσφάλειάν της καὶ ἐθησαύρισε ἀσῆμι πολὺ ὡσὰν τὸ χῶμα, ἐμάζευσε δὲ καὶ χρυσάφι πολὺ ὡσὰν τὸν πηλὸν τῶν δρόμων.

  4. 4

    διὰ τοῦτο Κύριος κληρονομήσει αὐτὴν καὶ πατάξει εἰς θάλασσαν δύναμιν αὐτῆς, καὶ αὕτη ἐν πυρὶ καταναλωθήσεται.

    Ἕνεκα τῆς συμπεριφορᾶς της αὐτῆς θὰ λάβῃ πεῖραν τῆς θείας δυνάμεως. Ὁ Κύριος θὰ τὴν κατακτήσῃ καὶ θὰ τὴν ταπεινώσῃ· τὰ ὀχυρά της τείχη καὶ ὅλην τὴν δύναμίν της θὰ τὰ κατακρημνίσῃ καὶ θὰ τὰ καταποντίσῃ εἰς τὴν θάλασσαν, ἡ ἰδία δὲ ἡ πόλις θὰ παραδοθῇ εἰς τὴν φωτιὰ καὶ θὰ ἀφανισθῇ.

  5. 5

    ὄψεται ᾿Ασκάλων καὶ φοβηθήσεται, καὶ Γάζα καὶ ὀδυνηθήσεται σφόδρα, καὶ ᾿Ακκάρων, ὅτι ᾐσχύνθη ἐπὶ τῷ παραπτώματι αὐτῆς· καὶ ἀπολεῖται βασιλεὺς ἐκ Γάζης, καὶ ᾿Ασκάλων οὐ μὴ κατοικηθῇ.

    Ὅταν ἡ Ἀσκάλων θὰ ἴδῃ τὴν πλουσιωτάτην, ἰσχυρὰν καὶ ὠχυρωμένην Τύρον νὰ ἀφανίζεται, θὰ κυριευθῇ ἀπὸ φόβον καὶ τρόμον ἡ Γάζα θὰ κυριευθῇ ἀπὸ ἰσχυρὸν συγκλονισμὸν καὶ σύγκρυον, καθὼς ἐπίσης καὶ ἡ Ἀκκάρων, διότι θὰ κυριευθῇ ἀπὸ φόβον, σύγχυσιν καὶ ἐντροπὴν ἔπειτα ἀπὸ αὐτὴν τὴν πτῶσιν καὶ συντριβήν. Ὁ βασιλιᾶς τῆς Γάζης θὰ φονευθῇ καὶ θὰ χαθῇ, ἡ δὲ Ἀσκάλων θὰ ἐρημωθῇ καὶ δὲν θὰ κατοικηθῇ πλέον.

  6. 6

    καὶ κατοικήσουσιν ἀλλογενεῖς ἐν ᾿Αζώτῳ, καὶ καθελῶ ὕβριν ἀλλοφύλων.

    Εἰς τὴν Ἀζωτον, ἐφ' ὅσον θὰ καταστραφοῦν καὶ θὰ φονευθοῦν ὅλοι οἱ ἐντόπιοι, θὰ ἐγκατασταθοῦν λαοὶ ἄλλου ἔθνους. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ταπεινώσω καὶ θὰ τιμωρήσω παραδειγματικῶς τὴν ὑπερηφάνειαν τῶν Φιλισταίων.

  7. 7

    καὶ ἐξαρῶ τὸ αἷμα αὐτῶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ τὰ βδελύγματα αὐτῶν ἐκ μέσου ὀδόντων αὐτῶν, καὶ ὑπολειφθήσεται καὶ οὗτος τῷ Θεῷ ἡμῶν, καὶ ἔσονται ὡς χιλίαρχος ἐν ᾿Ιούδᾳ καὶ ᾿Ακκάρων ὡς ὁ ᾿Ιεβουσαῖος·

    Καὶ θὰ βγάλω τὰ αἵματα τῶν θυσιῶν ἀπὸ τὸ στόμα των καὶ τὰ κρέατά των εἰς Ἐμὲ σιχαμερῶν εἰδωλολατρικῶν θυσιῶν των ἀπὸ τὰ δόντια των. Ὅσοι ἀπὸ αὐτοὺς ἀπομείνουν, θὰ ἀνήκουν πλέον εἰς τὸν Θεόν μας, διότι θὰ ἔχουν ἀποπτύσει τὴν εἰδωλολατρίαν. Θὰ ἀποβοῦν δὲ τόσον γνήσιοι Ἰουδαῖοι, ὥστε καὶ ἀπὸ αὐτοὺς νὰ ἀναδειχθοῦν χιλίαρχοι τοῦ Ἰούδα «ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ὥστε νὰ ἀποτελέσουν ἰδίαν κοινότητα μεταξὺ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ»· οἱ δὲ ἀλλογενεῖς, οἱ Φιλισταῖοι κάτοικοι τῆς Ἀκκάρων, θὰ καταστοῦν τελικῶς καὶ αὐτοὶ ὅπως οἱ Ἰεβουσαῖοι, δηλαδὴ ὁμότιμοι πρὸς τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, μὲ τοὺς ὁποίους οἱ Ἰεβουσαῖοι συνεχωνεύθησαν, ἀφοῦ ἔχασαν πλέον τὴν ἐθνικήν των συνείδησιν.

  8. 8

    καὶ ὑποστήσομαι τῷ οἴκῳ μου ἀνάστημα τοῦ μὴ διαπορεύεσθαι μηδὲ ἀνακάμπτειν, καὶ οὐ μὴ ἐπέλθῃ ἐπ᾿ αὐτοὺς οὐκέτι ἐξελαύνων, διότι νῦν ἑώρακα ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς μου.

    Εἰς ὅλην ὅμως τὴν χώραν τοῦ Ἰσραήλ, ἡ ὁποία εἶναι οἶκος ἰδικός μου, θὰ ἐγκαταστήσω προστατευτικὴν φρουράν, ὥστε κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ τὴν διέρχεται καὶ νὰ τὴν διασχίζῃ, οὔτε νὰ γυρίζῃ καὶ νὰ ἐπιστρέφῃ ἐναντίον των οὔτε κανεὶς νὰ ὁρμήσῃ ἐναντίον των μὲ διαθέσεις κατακτητικός, διὰ νὰ τοὺς ὑποδουλώσῃ καὶ ὁδηγήσῃ εἰς αἰχμαλωσίαν. Διότι τώρα εἶμαι εἰς ἐπιφυλακὴν καὶ ἐπιβλέπω μὲ τὰ ἴδια μου τὰ μάτια καὶ ἐπεμβαίνω προσωπικῶς, διὰ νὰ προστατεύσω τὴν χώραν μου καὶ τὸν λαόν μου.

  9. 9

    Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών· κήρυσσε, θύγατερ ῾Ιερουσαλήμ· ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς σου ἔρχεταί σοι, δίκαιος καὶ σῴζων αὐτός, πραΰς καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὑποζύγιον καὶ πῶλον νέον.

    Χαῖρε λοιπὸν πάρα πολύ, θυγατέρα μου Σιὼν ὕψωσε τὴν φωνήν σου καὶ διαλάλησε, θυγατέρα μου Ἱερουσαλήμ. Νά· ὁ βασιλιᾶς σου, ὁ Μεσσίας, ἔρχεται εἰς σὲ δίκαιος, λυτρωτής, ἐλευθερωτὴς καὶ σωτῆρας· ἔρχεται ὄχι σὰν τύραννος καὶ κατακτητῆς ἐπάνω εἰς ἵππον ἢ ἅρμα πολεμικόν, ἀλλὰ πρᾶος καὶ καθισμένος ἐπάνω εἰς ἕνα ὑποζύγιον, καὶ εἰς ἕνα νεαρὸν πουλάρι.

  10. 10

    καὶ ἐξολοθρεύσει ἅρματα ἐξ ᾿Εφραὶμ καὶ ἵππον ἐξ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἐξολοθρεύσεται τόξον πολεμικόν, καὶ πλῆθος καὶ εἰρήνη ἐξ ἐθνῶν· καὶ κατάρξει ὑδάτων ἕως θαλάσσης καὶ ἀπὸ ποταμῶν ἕως διεκβολῶν γῆς.

    Ὁ βασιλιᾶς σου αὐτὸς θὰ ἀχρηστεύσῃ καὶ θὰ ἐξολοθρεύσῃ τὰ πολεμικὰ ἅρματα τῆς φυλῆς τοῦ Ἐφραίμ «τοῦ βορείου Ἰσραηλιτικοῦ βασιλείου» καὶ τὸ ἱππικὸν τῆς Ἱερουσαλήμ «τοῦ νοτίου βασιλείου τοῦ Ἰούδα». Καὶ θὰ ἐξολοθρεύσῃ τὰ πολεμικὰ τόξα καὶ θὰ ἐπικρατήσῃ εἰρήνη μεγάλη ὄχι μόνον εἰς τοὺς Ἰουδαίους, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἐθνικούς. Θὰ γίνῃ κυρίαρχος καὶ ὑπέρτατος ἄρχων ἐνὸς βασιλείου, ποὺ θὰ ἀρχίζῃ ἀπὸ τὰ ὕδατα τῶν ποταμῶν τῆς Ἀνατολῆς καὶ θὰ φθάνῃ εἰς τὰ δυτικὰ μέχρι τὴν Μεσόγειον θάλασσαν «ἢ κατ’ ἄλλους: Ἀπὸ τὴν Μεσόγειον θάλασσαν μέχρι τὸν κόλπον τῆς Ἄκαμπα» καὶ ἀπὸ τοὺς ποταμοὺς Εὐφράτην καὶ Τίγρην μέχρι τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης.

  11. 11

    καὶ σὺ ἐν αἵματι διαθήκης σου ἐξαπέστειλας δεσμίους σου ἐκ λάκκου οὐκ ἔχοντος ὕδωρ.

    Καi σύ, Κύριε, λέγει ὁ Προφήτης εἰς τὸν Θεόν, ἕνεκα τῆς Διαθήκης, ποὺ εἶχες συνάψει μὲ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὸ Σινᾶ καὶ εἶχες ἐπικυρώσει μὲ τὰ αἵματα τῶν θυσιῶν ταύρων καὶ τράγων, ἀνέσυρες τοὺς αἰχμαλώτους Ἰουδαίους καὶ τοὺς ἐλευθέρωσες ἀπὸ τοὺς χωρὶς νερὸν λάκκους, ποὺ ἐχρησιμοποιοῦντο σὰν φύλακες· δηλαδὴ ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν τῆς Βαβυλῶνος.

  12. 12

    καθήσεσθε ἐν ὀχυρώματι δέσμιοι τῆς συναγωγῆς, καὶ ἀντὶ μιᾶς ἡμέρας παροικεσίας σου διπλᾶ ἀνταποδώσω σοι·

    Σεῖς δὲ οἱ δέσμιοι καὶ αἰχμάλωτοι τῆς Ἰουδαϊκῆς συναγωγῆς θὰ ἐγκατασταθῆτε κατόπιν εἰς τὴν ὠχυρωμένην πλέον πόλιν, τὴν Ἱερουσαλήμ· καὶ Ἐγώ, ἀντὶ τῆς ἐξορίας σου, Ἰουδαϊκὲ λαέ, εἰς τὴν Βαβυλῶνα, ποὺ εἶχε διάρκειαν «μιᾶς ἡμέρας», δηλαδὴ πολὺ σύντομον, θὰ σὲ ἀμείψω «διπλᾶ», δηλαδὴ πλουσιοπάροχα.

  13. 13

    διότι ἐνέτεινά σε, ᾿Ιούδα, ἐμαυτῷ εἰς τόξον, ἔπλησα τὸν ᾿Εφραὶμ καὶ ἐξεγερῶ τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν ῾Ελλήνων καὶ ψηλαφήσω σε ὡς ρομφαίαν μαχητοῦ·

    Διότι σᾶς, τὸν λαὸν τοῦ Ἰούδα, ἐχρησιμοποίησα ὡς ἰδικόν μου τεντωμένον τόξον, καὶ τὸν λαὸν τοῦ Ἐφραίμ «τοὺς Ἰσραηλῖτες» ὡς φαρέτραν, τὴν ὁποίαν ἐγέμισα μὲ βέλη. Θὰ ἐνθαρρύνω δέ, θὰ ἐνισχύσω καὶ θὰ ἐξεγείρω τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐναντίον τῶν τέκνων τῶν Ἑλλήνων καὶ θὰ σὲ μεταχειρισθῶ ὡς πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθὶ πολεμιστοῦ.

  14. 14

    καὶ Κύριος ἔσται ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐξελεύσεται ὡς ἀστραπὴ βολίς, καὶ Κύριος παντοκράτωρ ἐν σάλπιγγι σαλπιεῖ καὶ πορεύσεται ἐν σάλῳ ἀπειλῆς αὐτοῦ.

    Καὶ ὁ Κύριος θὰ ἡγῆται τοῦ λαοῦ καὶ θὰ ἐπιπέσῃ ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, τὰ δὲ βέλη του θὰ ἐξακοντισθοῦν ἐναντίον των ὡς ἀστραπαί. Ὁ παντοκράτωρ Κύριος θὰ σαλπίσῃ μὲ πολεμικὴν σάλπιγγα, θὰ βαδίσῃ ἐναντίον των ἀπειλητικὸς μὲ μεγάλην ὁρμήν, θὰ τοὺς προξενήσῃ δὲ φοβερὰν ταραχὴν καὶ ἀναστάτωσιν.

  15. 15

    Κύριος παντοκράτωρ ὑπερασπιεῖ αὐτούς, καὶ καταναλώσουσιν αὐτούς, καί καταχώσουσιν αὐτοὺς ἐν λίθοις σφενδόνης καὶ ἐκπίονται αὐτοὺς ὡς οἶνον καὶ πλήσουσιν ὡς φιάλας θυσιαστήριον.

    Ὁ παντοκράτωρ Κύριος θὰ ὑπερασπίσῃ, θὰ βοηθήσῃ τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι θὰ καταστρέψουν καὶ θὰ ἐξοντώσουν τοὺς ἐχθρούς των θὰ τοὺς καταχώσουν μὲ τὶς πέτρες τῆς σφενδόνης των θὰ πιοῦν, θὰ ρουφήξουν «τὸ αἷμα των», ὅπως πίνουν τὸ κρασί· καὶ θὰ γεμίσουν δοχεῖα ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν ἐχθρῶν των, ὅπως εἶναι γεμᾶτες ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν ζώων, ποὺ θυσιάζονται, οἱ φιάλες καὶ οἱ γωνίες τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

  16. 16

    καὶ σώσει αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὡς πρόβατα λαὸν αὐτοῦ, διότι λίθοι ἅγιοι κυλίονται ἐπὶ γῆς αὐτοῦ.

    Καὶ ὁ Κύριος ὁ Θεός των θὰ σώσῃ τοὺς Ἰουδαίους κατὰ τὴν μεγάλην, κρίσιμον καὶ ἱστορικὴν ἐκείνην ἡμέραν θὰ σώσῃ τὸν λαόν του ὡς πρόβατα. Διότι τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ του εἶναι ὡς ἱεροὶ πολύτιμοι καὶ ἀστραφτεροὶ λίθοι, οἱ ὁποῖοι κυλίονται εἰς τὴν χώραν του.

  17. 17

    ὅτι εἴ τι ἀγαθὸν αὐτοῦ καὶ εἴ τι καλὸν παρ᾿ αὐτοῦ, σῖτος νεανίσκοις καὶ οἶνος εὐωδιάζων εἰς παρθένους.

    Διότι ὁποιονδήποτε ἀγαθὸν ὑπάρχει, εἰς τὸν λαόν του θὰ ἀνήκῃ, καὶ ὁποιονδήποτε καλὸν ὑφίσταται, θὰ πηγάζῃ ἀπὸ Αὐτόν: «Σιτάρι, τροφὴ ἐνισχυτική, διὰ τοὺς νέους, καὶ κρασί, ποὺ εὐφραίνει καὶ χαροποιεῖ, διὰ τὶς ἁγνὲς παρθένους».