Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΒΑΡΟΥΧ

Βαρούχ, κεφάλαιο 1

22 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (5)
  1. 1

    ΚΑΙ οὗτοι οἱ λόγοι τοῦ βιβλίου, οὓς ἔγραψε Βαροὺχ υἱὸς Νηρίου, υἱοῦ Μαασαίου, υἱοῦ Σεδεκίου, υἱοῦ ᾿Ασαδίου, υἱοῦ Χελκίου, ἐν Βαβυλῶνι,

    Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι τοῦ βιβλίου, τοὺς ὁποίους κατέστησε γνωστοὺς εἰς τὴν Βαβυλῶνα ὁ Βαρούχ, ὁ υἱὸς τοῦ Νηρίου, ἐγγονὸς τοῦ Μαασαίου καὶ ἀπόγονος τοῦ Σεδεκίου, τοῦ Ἀσαδίου καὶ τοῦ Χελκίου.

  2. 2

    ἐν τῷ ἔτει τῷ πέμπτῳ, ἐν ἑβδόμῃ τοῦ μηνός, ἐν τῷ καιρῷ, ᾧ ἔλαβον οἱ Χαλδαῖοι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐνέπρησαν αὐτὴν ἐν πυρί.

    Τοὺς λόγους τούτους ἐδημοσιοποίησεν εἰς τὴν Βαβυλῶνα κατὰ τὸ πέμπτον ἔτος καὶ κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν τοῦ <πέμπτου> μηνός, τὴν χρονικὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ Χαλδαιοι ἐκυρίευσαν τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴν παρέδωσαν εἰς τὴν φωτιά.

  3. 3

    καὶ ἀνέγνω Βαροὺχ τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου τούτου ἐν ὠσὶν ᾿Ιεχονίου, υἱοῦ ᾿Ιωακεὶμ βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ ἐν ὠσὶ παντὸς τοῦ λαοῦ τῶν ἐρχομένων πρὸς τὴν βίβλον

    Καὶ ὁ Βαροὺχ ἀνέγνωσε τὸ περιεχόμενον τοῦ βιβλίου τούτου, ὥστε νὰ ἀκουσθῇ ἀπὸ τὸν αἰχμάλωτον βασιλιᾶ Ἰεχονίαν <ἢ Ἰωαχίμ>, ὁ ὁποῖος ἦταν υἱὸς τοῦ Ἰωακείμ <ἢ Ἰωακίμ), βασιλιᾶ τοῦ Ἰούδα, ἀλλὰ καὶ εἰς ἐπήκοον ὅλου τοῦ λαοῦ, οἱ ὁποῖοι ἦλθαν διὰ νὰ ἀκούσουν τὸ περιεχόμενον τοῦ βιβλίου αὐτοῦ.

  4. 4

    καὶ ἐν ὠσὶ τῶν δυνατῶν καὶ υἱῶν τῶν βασιλέων καὶ ἐν ὠσὶ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ἐν ὠσὶ παντὸς τοῦ λαοῦ, ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, πάντων τῶν κατοικούντων ἐν Βαβυλῶνι ἐπὶ ποταμοῦ Σούδ.

    Τὸ βιβλίον ἀνεγνώσθη ἐπίσης εἰς ἐπήκοον τῶν ἐπισήμων <ἀξιωματούχων, αὐλικῶν κλπ.> καὶ τῶν πριγκίπων καὶ τῶν πρεσβυτέρων <γεροντοτέρων>, ὅπως ἐπίσης καὶ εἰς ἐπήκοον ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ, ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου. Δηλαδὴ τὸ περιεχόμενον τοῦ βιβλίου ἀνεγνώσθη ἐνώπιον ὅλων τῶν Ἰουδαίων αἰχμαλώτων, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦσαν εἰς τὴν Βαβυλῶνα πλησίον τοῦ ποταμοῦ Σούδ.

  5. 5

    καὶ ἔκλαιον καὶ ἐνήστευον καὶ ηὔχοντο ἐναντίον Κυρίου

    Ὁ Βαροὺχ ἐπέτυχε τὸν σκοπόν του. Διότι ἡ ἀνάγνωσις τοῦ κειμένου τοῦ βιβλίου συνεκλόνισε τοὺς αἰχμαλώτους Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι ἔκλαιαν καὶ ἐνήστευαν καὶ προσηύχοντο ἐνώπιον τοῦ Κυρίου

  6. 6

    καὶ συνήγαγον ἀργύριον, καθὰ ἑκάστου ἠδύνατο ἡ χείρ,

    καὶ συνεκέντρωσαν τόσον ἀργύριον <ἀσῆμι>, ὅσον ἠμποροῦσε νὰ προσφέρῃ ὁ καθένας των,

  7. 7

    καὶ ἀπέστειλαν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ πρὸς ᾿Ιωακεὶμ υἱὸν Χελκίου, υἱοῦ Σαλώμ, τὸν ἱερέα, καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς καὶ πρὸς πάντα τὸν λαόν, τοὺς εὑρεθέντας μετ᾿ αὐτοῦ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ

    καὶ τὸ ἀπέστειλαν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ πρὸς τὸν ἀρχιερέα Ἰωακείμ, υἱοῦ τοῦ Χελκίου καὶ ἔγγονον τοῦ Σαλώμ, καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους ἱερεῖς καὶ πρὸς ὅλον τὸν λαόν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο ἀκόμη μαζί του εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

  8. 8

    ἐν τῷ λαβεῖν αὐτὸν τὰ σκεύη οἴκου Κυρίου, τὰ ἐξενεχθέντα ἐκ τοῦ ναοῦ, ἀποστρέψαι εἰς γῆν ᾿Ιούδα, τῇ δεκάτῃ τοῦ Σειουάν, σκεύη ἀργυρᾶ, ἃ ἐποίησε Σεδεκίας υἱὸς ᾿Ιωσία βασιλεὺς ᾿Ιούδα

    Ἡ ἀποστολὴ αὐτὴ τοῦ ἀργυρίου ποὺ συνεκεντρώθη ἔγινε, ὅταν ὁ Βαροὺχ παρέλαβε τὰ ἱερὰ σκεύη τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου, τὰ ὁποῖα εἶχαν ἀφαιρέσει παλαιότερα οἱ Χαλδαῖοι ἀπὸ τὸν Ναόν, διὰ νὰ τὰ ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας κατὰ τὴν δεκάτην ἡμέραν τοῦ μηνὸς Σειουάν <ὁ ὁποῖος ἀντιστοιχεῖ πρὸς τὸν ἰδικόν μας Μάϊον - Ἰούνιον>. Τὰ ἱερὰ αὐτὰ σκεύη ἦσαν ἀργυρᾶ, κατεσκευάσθησαν δὲ κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Σεδεκία, υἱοῦ τοῦ Ἰωσία, βασιλιᾶ τοῦ Ἰούδα,

  9. 9

    μετὰ τὸ ἀποικίσαι Ναβουχοδονόσορ βασιλέα Βαβυλῶνος τὸν ᾿Ιεχονίαν καὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς δεσμώτας καὶ τοὺς δυνατοὺς καὶ τὸν λαὸν τῆς γῆς ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἤγαγεν αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα·

    μετὰ τὴν σύλληψιν καὶ μεταφορὰν ἐκ μέρους τοῦ Ναβουχοδονόσορος, βασιλιᾶ τῆς Βαβυλῶνος, τοῦ βασιλιᾶ Ἰεχονία καὶ τῶν ἀρχόντων <ἀνωτέρων ἀξιωματούχων τῆς αὐλῆς> καὶ τῶν αἰχμαλώτων καὶ τῶν ἐπισήμων Ἰουδαίων καὶ τοῦ ἄλλου λαοῦ τῆς χώρας, οἱ ὁποῖοι ὠδηγήθησαν ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ εἰς τὴν Βαβυλῶνα.

  10. 10

    καὶ εἶπαν· ἰδοὺ ἀπεστείλαμεν πρὸς ὑμᾶς ἀργύριον, καὶ ἀγοράσατε τοῦ ἀργυρίου ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας καὶ λίβανον καὶ ποιήσατε μάννα καὶ ἀνοίσατε ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν

    Οἱ δὲ αἰχμάλωτοι Ἰουδαῖοι εἰς τὴν Βαβυλῶνα ἔγραψαν πρὸς τοὺς Ἰουδαίους ποὺ ἦσαν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα: <Ἰδού, σᾶς ἀποστέλλομεν ἀργύριον <ἀσῆμι>· μὲ αὐτὸ νὰ ἀγοράσετε ζῶα, τὰ ὁποῖα νὰ προσφέρετε θυσίαν ὁλοκαυτώματος καὶ θυσίαν ἐξιλαστήριον διὰ τὶς ἁμαρτίες μας καὶ λίβανον κάμετε ἐπίσης προσφορὲς καὶ προσφέρετέ τις εἰς τὸ θυσιαστήριον Κυρίου τοῦ Θεοῦ μας.

  11. 11

    καὶ προσεύξασθε περὶ τῆς ζωῆς Ναβουχοδονόσορ βασιλέως Βαβυλῶνος καὶ εἰς ζωὴν Βαλτάσαρ υἱοῦ αὐτοῦ, ἵνα ὦσιν αἱ ἡμέραι αὐτῶν ὡς αἱ ἡμέραι τοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τῆς γῆς.

    Ἀκόμη προσευχηθῆτε ὑπὲρ μακροημερεύσεως τῆς ζωῆς τοῦ Ναβουχοδονόσορος, βασιλιᾶ τῆς Βαβυλῶνος, καὶ ὑπὲρ μακρυημερεύσεως τῆς ζωῆς τοῦ Βαλτάσαρ, τοῦ υἱοῦ του, διὰ νὰ εἶναι οἱ ἡμέρες τῆς ζωῆς των ἐπὶ τῆς γῆς ὡσὰν τὶς ἡμέρες τοῦ οὐρανοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν γηράσκει ποτέ.

  12. 12

    καὶ δώσει Κύριος ἰσχὺν ἡμῖν καὶ φωτίσει τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν, καὶ ζησόμεθα ὑπὸ τὴν σκιὰν Ναβουχοδονόσορ βασιλέως Βαβυλῶνος καὶ ὑπὸ τὴν σκιὰν Βαλτάσαρ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ δουλεύσομεν αὐτοῖς ἡμέρας πολλὰς καὶ εὑρήσομεν χάριν ἐναντίον αὐτῶν.

    Καὶ ὁ Κύριος θὰ μᾶς δώσῃ δύναμιν καὶ θὰ φωτίσῃ τοὺς ὀφθαλμούς μας <θὰ γίνῃ ὁ ὁδηγός μας> καὶ θὰ ζήσωμεν κάτω ἀπὸ τὴν προστασίαν τοῦ Ναβουχοδονόσορος, βασιλιᾶ τῆς Βαβυλῶνος, καὶ κάτω ἀπὸ τὴν προστασίαν τὸν Βαλτάσαρ, τοῦ υἱοῦ του, θὰ εἴμεθα δὲ ὑποτελεῖς καὶ νομοταγεῖς εἰς αὐτοὺς ἐπὶ πολὺν χρόνον καὶ θὰ ἔχωμεν τὴν εὔνοιάν των.

  13. 13

    καὶ προσεύξασθε περὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, ὅτι ἡμάρτομεν τῷ Κυρίῳ Θεῷ ἡμῶν, καὶ οὐκ ἀπέστρεψεν ὁ θυμὸς Κυρίου καὶ ἡ ὀργὴ αὐτοῦ ἀφ᾿ ἡμῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.

    Προσευχηθῆτε ἐπίσης καὶ ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς τὸν Κύριον τὸν Θεόν μας, διότι ἔχομεν ἁμαρτήσει ἐνώπιον τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ μας, μέχρι δὲ τῆς ἡμέρας αὐτῆς, ποὺ σᾶς γράφομεν, δὲν ἀπεμακρύνθη ὁ θυμὸς τοῦ Κυρίου καὶ ἡ δικαία ὀργή του ἀπὸ ἡμᾶς.

  14. 14

    καὶ ἀναγνώσεσθε τὸ βιβλίον τοῦτο, ὃ ἀπεστείλαμεν πρὸς ὑμᾶς, ἐξαγορεῦσαι ἐν οἴκῳ Κυρίου ἐν ἡμέρᾳ ἑορτῆς καὶ ἐν ἡμέραις καιροῦ,

    Τέλος, νὰ ἀναγνώσετε τὸ βιβλίον τοῦτο, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀποστέλλομεν, καὶ νὰ κάμετε δημοσίαν ἀνάγνωσιν καὶ ὁμολογίαν μὲ αἰσθήματα μετανοίας εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἑορτῆς <τῆς Σκηνοπηγίας> καὶ τὶς ἡμέρες τῆς δημοσίας συγκεντρώσεως>.

  15. 15

    καὶ ἐρεῖτε· Τῷ Κυρίῳ Θεῷ ἡμῶν ἡ δικαιοσύνη, ἡμῖν δὲ αἰσχύνη τῶν προσώπων ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη, ἀνθρώπῳ ᾿Ιούδα καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλὴμ

    <Κατὰ τὴν δημοσίαν ἐξομολόγησιν σας θὰ εἴπητε: Εἰς τὸν Κύριον τὸν Θεὸν ἠμῶν ἀνήκει ἡ δικαιοσύνη <δίκαια ἐνήργησεν ἀπέναντι ἠμῶν τῶν ἀποστατῶν ὁ Θεός>, εἰς ἡμᾶς δὲ ἀνήκει ἡ καταισχύνῃ, ποὺ μᾶς ἀναγκάζει νὰ ρίπτωμεν κάτω κατακόκκινον τὸ πρόσωπόν μας, ὅπως συμβαίνει σήμερα! <Δίκαια εἴμεθα σήμερα ταπεινωμένοι καὶ ὑπόδουλοι εἰς τὴν Βαβυλῶνα>. Ἡ ἐντροπὴ αὐτὴ ἀνήκει εἰς κάθε Ἰουδαῖον καὶ εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ·

  16. 16

    καὶ τοῖς βασιλεῦσιν ἡμῶν καὶ τοῖς ἄρχουσιν ἡμῶν καὶ τοῖς ἱερεῦσιν ἡμῶν καὶ τοῖς προφήταις ἡμῶν καὶ τοῖς πατράσιν ἡμῶν,

    ἀνήκει καὶ εἰς τοὺς βασιλεῖς μας καὶ εἰς τοὺς ἄρχοντάς μας καὶ εἰς τοὺς ἱερεῖς μας καὶ εἰς τοὺς προφήτας μας καὶ εἰς τοὺς πατέρας μας.

  17. 17

    ὧν ἡμάρτομεν ἔναντι Κυρίου

    Διότι ὅλοι ἀπὸ κοινοῦ ἀπεστατήσαμεν καὶ ἁμαρτήσαμε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου·

  18. 18

    καὶ ἠπειθήσαμεν αὐτῷ καὶ οὐκ ἠκούσαμεν τῆς φωνῆς Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν πορεύεσθαι τοῖς προστάγμασι Κυρίου, οἷς ἔδωκε κατὰ πρόσωπον ἡμῶν.

    ἐδείξαμεν δὲ ἀνυπακοὴν εἰς Αὐτὸν καὶ δὲν ἐπειθαρχήσαμεν εἰς τὴν φωνὴν Κυρίου τὸν Θεοῦ μας, νὰ βαδίσωμεν σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολὲς καὶ τὰ προστάγματα τοῦ Κυρίου, τὰ ὁποῖα ἔδωκεν ἐνώπιόν μας.

  19. 19

    ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἐξήγαγε Κύριος τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης ἤμεθα ἀπειθοῦντες πρὸς Κύριον Θεὸν ἡμῶν καὶ ἐσχεδιάζομεν πρὸς τὸ μὴ ἀκούειν τῆς φωνῆς αὐτοῦ.

    Ἀπὸ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ἐλευθέρωσε ἀπὸ τὴν δουλείαν καὶ ἔβγαλε τοὺς προπάτοράς μας ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ μέχρι τῆς ἡμέρας αὐτῆς ἤμεθα ἀνυπάκουοι ἀπέναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ μας, ἐπινοούσαμε δὲ διάφορα εἴδη ἁμαρτημάτων, προφασιζόμενοι διαφορες αἰτίες, ὥστε νὰ μὴ ὑπακούωμεν εἰς τὴν φωνήν του καὶ νὰ ἀπομακρυνώμεθα ἀπὸ Αὐτόν.

  20. 20

    καὶ ἐκολλήθη εἰς ἡμᾶς τὰ κακὰ καὶ ἡ ἀρά, ἣν συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ παιδὶ αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἐξήγαγε τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου δοῦναι ἡμῖν γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη.

    Ἀποτέλεσμα δὲ τῆς ἀνυπακοῆς αὐτῆς ἦταν νὰ δρέπωμεν τώρα τοὺς πικροὺς καρπούς της. Τοιουτοτρόπως μᾶς ἐκτύπησαν, κυριολεκτικὰ ἐκόλλησαν ἐπάνω μας, ὅπως διαπιστώνομεν σήμερα, ὅλες αὐτὲς οἱ δυστυχίες καὶ ἡ κατάρα, τὴν ὁποίαν ἐξήγγειλε καὶ ὥρισεν ὁ Κύριος διὰ τοῦ δούλου τοῦ Μωϋσῆ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐλευθέρωσε ἀπὸ τὴν δουλείαν καὶ ἔβγαλε τοὺς προπάτοράς μας ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, διὰ νὰ μᾶς δώσῃ χώραν τόσον πλουσίαν καὶ εὔφορον, ὥστε νὰ ἀναβρύζῃ ἀπὸ αὐτὴν γάλα καὶ μέλι.

  21. 21

    καὶ οὐκ ἠκούσαμεν τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν κατὰ πάντας τοὺς λόγους τῶν προφητῶν, ὧν ἀπέστειλε πρὸς ἡμᾶς,

    Δὲν ὑπακούσαμε ὅμως καὶ εἰς τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ μας, τὴν ὁποίαν μᾶς διεβίβασε δι’ ὅλων τῶν λόγων καὶ τῶν κηρυγμάτων τῶν προφητῶν, τοὺς ὁποίους ἀπέστειλε πρὸς ἡμᾶς.

  22. 22

    καὶ ᾠχόμεθα ἕκαστος ἐν διανοίᾳ καρδίας αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς ἐργάζεσθαι θεοῖς ἑτέροις, ποιῆσαι τὰ κακὰ κατ᾿ ὀφθαλμοὺς Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν.

    Ἀντ’ αὐτοῦ ἀπεμακρύνθημεν ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ὁ καθένας μας ἐπολιτεύθη σύμφωνα μὲ τὶς ἐσώτατες πονηρὲς κλίσεις καὶ τὶς ἐπιθυμίες τῆς διεφθαρμένης καρδίας του, διὰ νὰ λατρεύῃ ὄχι τὸν μόνον ζωντανὸν καὶ ἀληθινὸν Θεόν, ἀλλ’ ἄλλους θεούς, εἰδωλολατρικούς· διὰ τοῦ τρόπου δὲ αὐτοῦ νὰ ἐργάζεται τὴν ἁμαρτίαν καὶ ἀποστασίαν ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια Κυρίου τοῦ Θεοῦ μας>.