Σοφία Σειράχ, κεφάλαιο 16
- 1
ΜΗ ἐπιθύμει τέκνων πλῆθος ἀχρήστων, μὴ εὐφραίνου ἐπὶ υἱοῖς ἀσεβέσιν.
Μὴ ἐπιθυμῇς πλῆθος ἀπὸ τέκνα ἄχρηστα καὶ ἀνωφελῆ καὶ μὴ εὐφραίνεσαι δι’ υἱούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀσεβεῖς.
- 2
ἐὰν πληθύνωσι, μὴ εὐφραίνου ἐπ᾿ αὐτοῖς, εἰ μή ἐστι φόβος Κυρίου μετ᾿ αὐτῶν.
Ἐὰν πληθυνθοῦν, μὴ χαίρεσαι δι’ αὐτὰ καὶ διὰ τὸ πλῆθος των, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ μετ’ αὐτῶν φόβος τοῦ Κυρίου.
- 3
μὴ ἐμπιστεύσῃς τῇ ζωῇ αὐτῶν καὶ μὴ ἔπεχε ἐπὶ τὸ πλῆθος αὐτῶν· κρείσσων γὰρ εἷς ἢ χίλιοι, καὶ ἀποθανεῖν ἄτεκνον ἢ ἔχειν τέκνα ἀσεβῆ.
Μὴ βασίζεσαι καὶ μὴ δίδῃς πίστιν εἰς τὴν διάρκειαν τῆς ζωῆς των καὶ μὴ στηρίζεσαι εἰς τὸν ἀριθμόν των διότι ἕνας καλὸς καὶ εὐσεβὴς εἶναι καλύτερος καὶ προτιμότερος ἀπὸ χιλίους· καὶ προτιμότερον νὰ ἀποθάνῃ κάποιος ἄτεκνος, παρὰ νὰ ἔχῃ τέκνα ἀσεβῇ.
- 4
ἀπὸ γὰρ ἑνὸς συνετοῦ συνοικισθήσεται πόλις, φυλὴ δὲ ἀνόμων ἐρημωθήσεται.
Καὶ εἶναι προτιμότερος ὁ ἕνας, διότι ἀπὸ ἕνα συνετὸν θὰ γεμίσῃ ἀπὸ κατοίκους ὁλόκληρος πόλις, τοὐναντίον δὲ ὁλόκληρος φυλὴ καὶ γενεὰ παρανόμων θὰ ἐρημωθῇ.
- 5
πολλὰ τοιαῦτα ἑώρακα ἐν ὀφθαλμοῖς μου, καὶ ἰσχυρότερα τούτων ἀκήκοε τὸ οὖς μου.
Πολλὰ τέτοια γεγονότα εἶδα μὲ τὰ μάτια μου καὶ σοβαρώτερα ἀπὸ αὐτὰ ἔχουν ἀκούσει τὰ αὐτιά μου.
- 6
ἐν συναγωγῇ ἁμαρτωλῶν ἐκκαυθήσεται πῦρ, καὶ ἐν ἔθνει ἀπειθεῖ ἐξεκαύθη ὀργή.
Εἰς σύναξιν ἁμαρτωλῶν θὰ ἀνάψῃ φωτιὰ νὰ τοὺς κάψη, καὶ εἰς ἔθνος, ποὺ ἀπειθεῖ καὶ ἀπεστάτησεν ἀπὸ τὸν Θεόν, θὰ ἐκσπάσῃ γρήγορα θεία ὀργή.
- 7
οὐκ ἐξιλάσατο περὶ τῶν ἀρχαίων γιγάντων, οἳ ἀπέστησαν τῇ ἰσχύϊ αὐτῶν·
Δὲν ἐξιλέωσε καὶ δὲν συνεχώρησεν ὁ Θεὸς τοὺς ἀρχαίους γίγαντας, οἱ ὁποῖοι ἀπεστάτησαν ἀπ’ Αὐτοῦ στηριζόμενοι ἀλαζονικῶς εἰς τὴν δύναμίν των.
- 8
οὐκ ἐφείσατο περὶ τῆς παροικίας Λώτ, οὓς ἐβδελύξατο διὰ τὴν ὑπερηφανίαν αὐτῶν·
Δὲν ἐλυπήθη τὴν πόλιν, εἰς τὴν ὁποίαν ὡς ξένος καὶ πάροικος διέμενεν ὁ Λώτ, τοὺς κατοίκους τῆς ὁποίας ἐσιχάθη διὰ τὴν ὑπερηφάνειάν των.
- 9
οὐκ ἠλέησεν ἔθνος ἀπωλείας, τοὺς ἐξῃρμένους ἐν ἁμαρτίαις αὐτῶν·
Δὲν ἐπέδειξεν οἶκτον καὶ ἔλεος εἰς ἔθνος ἄξιον καταστροφῆς, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐπαρθῆ καὶ ὑπερηφανεύοντο μέσα εἰς τὰς τόσας ἁμαρτίας των.
- 10
καὶ οὕτως ἑξακοσίας χιλιάδας πεζῶν τοὺς ἐπισυναχθέντας ἐν σκληροκαρδίᾳ αὐτῶν.
Καὶ ἐξωλόθρευσεν ἔτσι ἑξακοσίας χιλιάδας πεζῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον συγκεντρωθῆ μὲ σκληρότητα καρδίας.
- 11
κἂν ᾖ εἷς σκληροτράχηλος, θαυμαστὸν τοῦτο εἰ ἀθωωθήσεται· ἔλεος γὰρ καὶ ὀργὴ παρ᾿ αὐτῷ, δυνάστης ἐξιλασμῶν καὶ ἐκχέων ὀργήν.
Καὶ ἕνας ἀκόμη ἐὰν εἶναι ὁ σκληροτράχηλος καὶ ἀμετανόητος, θὰ εἶναι τοῦτο παράδοξον καὶ θαυμαστόν, ἐὰν θὰ ἀπαλλαγῇ ὡς ἀθῶος καὶ δὲν θὰ τιμωρηθῇ. Διότι μετὰ τοῦ Θεοῦ ὑπάρχει ἔλεος, ἀλλὰ καὶ ὀργή· εἶναι παντοδύναμος εἰς τὸ νὰ συγχωρῇ, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ νὰ ἐκχύνῃ ἀσυγκράτητον τὴν ὀργήν του.
- 12
κατὰ τὸ πολὺ ἔλεος αὐτοῦ, οὕτως καὶ πολὺς ὁ ἔλεγχος αὐτοῦ· ἄνδρα κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ κρίνει.
Ὅσον πολὺ καὶ μέγα εἶναι τὸ ἔλεός Του, τόσον μεγάλη εἶναι καὶ ἡ αὐστηρότης καὶ τιμωρία Του· θὰ κρίνῃ κάθε ἄνθρωπον σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα του.
- 13
οὐκ ἐκφεύξεται ἐν ἁρπάγμασιν ἁμαρτωλός, καὶ οὐ μὴ καθυστερήσῃ ὑπομονὴν εὐσεβοῦς.
Δὲν θὰ διαφύγῃ ὁ ἁμαρτωλὸς μὲ τὰς ἅρπαγας καὶ ἀδικίας του, καὶ δὲν θὰ καθυστερήσῃ νὰ ἰκανοποιηθῇ ἡ μεθ’ ὑπομονῆς καὶ ἀναμονῆς ἐλπὶς τοῦ εὐσεβοῦς.
- 14
πάσῃ ἐλεημοσύνῃ ποιήσει τόπον, ἕκαστος κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ εὑρήσει.
Εἰς πᾶσαν ἀγαθοεργίαν ὁ Θεὸς θὰ ἐτοιμάσῃ τόπον καὶ ἀνταμοιβήν. Ὁ καθένας μας θὰ εὕρῃ σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα του.
- 15
[Κύριος ἐσκλήρυνε Φαραὼ μὴ εἰδέναι αὐτόν, ὅπως ἂν γνωσθῇ ἐνεργήματα αὐτοῦ τῇ ὑπ' οὐρανόν.
Ὁ Κύριος παρεχώρησε νὰ σκληρυνθὴ ἡ καρδία τοῦ Φαραώ, ὥστε οὗτος νὰ μὴ γνωρίσῃ Αὐτόν, διὰ να γίνουν φανερὰ τὰ θαυμαστὰ ἔργα του εἰς ὅλην τὴν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ἐκτεινομένην οἰκουμένην.
- 16
πάσῃ τῇ κτίσει τὸ ἔλεος αὐτοῦ φανερόν, καὶ τὸ φῶς αὐτοῦ καὶ τὸ σκότος ἐμέρισε τῷ ἀδάμαντι].
Τὸ ἔλεος τοῦ εἶναι φανερὸν εἰς ὅλην τὴν Δημιουργίαν, ἐχώρισε δὲ τὸ φῶς καὶ τὸ σκότος ὡς δι' ἀδάμαντος καὶ σκληροῦ καὶ ἀδιαπεράστου χωρίσματος.
- 17
μὴ εἴπῃς, ὅτι ἀπὸ Κυρίου κρυβήσομαι, μὴ ἐξ ὕψους τίς μου μνησθήσεται; ἐν λαῷ πλείονι οὐ μὴ γνωσθῶ, τίς γὰρ ἡ ψυχή μου ἐν ἀμετρήτῳ κτίσει;
Μῃ εἴπῃς μέσα σου, ὅτι θὰ κρυφθῶ ἀπὸ τὸν Κύριον μήπως θὰ μὲ ἐνθυμηθῇ καὶ θὰ μὲ προσέξῃ κανεὶς ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ; Μέσα εἰς τόσον πλῆθος λαοῦ δὲν θὰ γίνω γνωστὸς καὶ δὲν θὰ μὲ διακρίνῃ κανείς. Διότι τί εἶναι ἡ ὕπαρξίς μου καὶ ἡ ζωή μου μέσα εἰς τὴν ἀπέραντον καὶ ἀμέτρητον Κτίσιν;
- 18
ἰδοὺ ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ, ἄβυσσος καὶ γῆ σαλευθήσονται ἐν τῇ ἐπισκοπῇ αὐτοῦ.
Τίποτε δὲν εἶναι. Ὁ Θεὸς ὅμως τὰ βλέπει ὅλα. Καὶ ἰδού· ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ αὐτοῦ ἄλλος οὐρανός, ἡ ἄβυσσος τῆς θαλάσσης καὶ ἡ γῆ θὰ σαλευθοῦν κατὰ τὴν ἐπίσκεψιν καὶ ἔλευσιν τοῦ Κυρίου.
- 19
ἅμα τὰ ὄρη καὶ τὰ θεμέλια τῆς γῆς ἐν τῷ ἐπιβλέψαι εἰς αὐτὰ τρόμῳ συσσείονται,
Συγχρόνως δὲ τὰ ὅρη καὶ τὰ θεμέλια τῆς γῆς, ὅταν ἐπιβλέψῃ εἰς αὐτὰ ἀπειλητικῶς ὁ Κύριος, θὰ σεισθοῦν ὅλα μαζὶ ὑπὸ τρομεροῦ σεισμοῦ.
- 20
καὶ ἐπ᾿ αὐτοῖς οὐ διανοηθήσεται καρδία· καὶ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ τίς ἐνθυμηθήσεται;
Καὶ ἐπ’ αὐτῶν δὲν δύναται νὰ διανοηθῇ καὶ νὰ σχηματίσῃ κάποιαν ἰδέαν καρδία καὶ νοῦς ἀνθρώπου· καὶ ποῖος θὰ συλλάβῃ μὲ τὸν νοῦν του καὶ μὲ τὴν σκέψιν του τὰ σχέδια καὶ τοὺς τρόπους τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Κυρίου;
- 21
καὶ καταιγίς, ἣν οὐκ ὄψεται ἄνθρωπος, τὰ δὲ πλείονα τῶν ἔργων αὐτοῦ ἐν ἀποκρύφοις.
Καὶ αὐτὴν τὴν καταιγίδα δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀτενίσῃ καὶ νὰ ἀντικρύσῃ ἄνθρωπος· τὰ περισσότερα δὲ ἀπὸ τὰ ἔργα Του εἶναι ἀπόκρυφα καὶ μυστηριώδη.
- 22
ἔργα δικαιοσύνης τίς ἀναγγελεῖ ἢ τίς ὑπομενεῖ; μακρὰν γὰρ ἡ διαθήκη.
Τὰ ἔργα τῆς αἰφνιδίως ἐπερχομένης δικαίας ἐκδικήσεως τοῦ Κυρίου ποῖος δύναται νὰ ἀναγγείλῃ. Ἢ ποῖος θὰ περιμείνῃ αὐτά; Ἐλάχιστοι. Διότι αἱ ὑπὸ τῆς Διαθήκης καὶ τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ ἐπαπειλούμεναι τιμωρίαι εὑρίσκονται μακρὰν καὶ βραδύνουν να ἐκδηλωθοῦν.
- 23
ἐλαττούμενος καρδίᾳ διανοεῖται ταῦτα, καὶ ἀνὴρ ἄφρων καὶ πλανώμενος διανοεῖται μωρά.
Ἄνθρωπος στερούμενος σύνεσιν καὶ ἔχων ὡς ἐκ τούτου στενὸν καὶ ἠλαττωμένον νοῦν, σκέπτεται περὶ αὐτῶν ἀνοήτως φανταζόμενος τὴν ἀπὸ Θεοῦ τιμωρίαν μακρὰν αὐτοῦ· ἄνθρωπος δὲ ἀνόητος καὶ πλανεμένος σκέπτεται μωρὰ καὶ τρελλά.
- 24
῎Ακουσόν μου, τέκνον, καὶ μάθε ἐπιστήμην καὶ ἐπὶ τῶν λόγων μου πρόσεχε τῇ καρδίᾳ σου.
Ἀκουσε, παιδί μου, καὶ μάθε γνῶσιν καὶ μὲ ὅλην σου τὴν καρδία πρόσεχε εἰς τὰ λόγια μου.
- 25
ἐκφανῶ ἐν σταθμῷ παιδείαν καὶ ἐν ἀκριβείᾳ ἀπαγγελῶ ἐπιστήμην.
Θὰ φανερώσω διδασκαλίαν παιδαγωγοῦσαν καλῶς ζυγισμένην καὶ θὰ ἐξαγγείλω γνῶσιν διηκριβωμένην.
- 26
ἐν κρίσει Κυρίου τὰ ἔργα αὐτοῦ ἀπ᾿ ἀρχῆς, καὶ ἀπὸ ποιήσεως αὐτῶν διέστειλε μερίδας αὐτῶν.
Τὰ ἔργα τοῦ Κυρίου ἔγιναν ἐξ ἀρχῆς μὲ κρίσιν καὶ σοφίαν, καὶ ἀπὸ τὸν καιρὸν τῆς δημιουργίας των καθώρισεν ὁ Θεὸς τὰς διαφόρους αὐτῶν διαιρέσεις καὶ διακρίσεις.
- 27
ἐκόσμησεν εἰς αἰῶνα τὰ ἔργα αὐτοῦ καὶ τὰς ἀρχὰς αὐτῶν εἰς γενεὰς αὐτῶν· οὔτε ἐπείνασαν οὔτε ἐκοπίασαν καὶ οὐκ ἐξέλιπον ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτῶν·
Διεκόσμησε καὶ ἐτακτοποίησε κατὰ μόνιμα καὶ αἰώνια συστήματα τὰ ἔργα του, καὶ τὰς ἀπ' ἀρχῆς κυρίας διαιρέσεις των ἐπλήθυνεν εἰς τὰς γενεάς των. Οὔτε ἐπείνασαν, οὔτε ἐκοπίασαν, οὔτε ἐσταμάτησαν ἀπὸ τὰ ἔργα των.
- 28
ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ οὐκ ἐξέθλιψε, καὶ ἕως αἰῶνος οὐκ ἀπειθήσουσι τοῦ ρήματος αὐτοῦ.
Καθένα ἀπὸ αὐτὰ δὲν ἐστενοχώρησε τὸ διπλανό του καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας δὲν θὰ παρακούσουν τὸ πρόσταγμά του.
- 29
καὶ μετὰ ταῦτα Κύριος εἰς τὴν γῆν ἐπέβλεψε καὶ ἐνέπλησεν αὐτὴν τῶν ἀγαθῶν αὐτοῦ·
Καὶ ὕστερον ἀπὸ αὐτὰ ὁ Κύριος ἔρριψεν εὐμενῶς τὸ βλέμμα του εἰς τὴν γῆν καὶ ἐγέμισεν αὐτὴν μὲ τὰ ἀγαθά του.
- 30
ψυχὴν παντὸς ζῴου ἐκάλυψε τὸ πρόσωπον αὐτῆς, καὶ εἰς αὐτὴν ἡ ἀποστροφὴ αὐτῶν.
Ἐκάλυψε τὴν ἐπιφάνειάν της μὲ τὰ εἴδη ὅλων τῶν ζώων καὶ ὥρισε τὴν ἐπιστροφήν των εἰς αὐτὴν μετὰ τὸν θάνατον αὐτῶν.
