Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ

Σοφία Σειράχ, κεφάλαιο 14

27 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (51)
  1. 1

    ΜΑΚΑΡΙΟΣ ἀνήρ, ὣς οὐκ ὠλίσθησεν ἐν στόματι αὐτοῦ καὶ οὐ κατενύγη ἐν λύπῃ ἁμαρτίας.

    Εὐτυχὴς καὶ μακάριος εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ποὺ δὲν ἐγλίστρησε μὲ τὸ στόμα καὶ μὲ τὰ λόγια του εἰς ἁμαρτίαν καὶ δὲν ἐδοκίμασε λύπην καὶ συντριβὴν λόγῳ ἁμαρτιῶν του.

  2. 2

    μακάριος οὗ οὐ κατέγνω ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ὃς οὐκ ἔπεσεν ἀπὸ τῆς ἐλπίδος αὐτοῦ.

    Μακάριος καὶ πανευτυχὴς εἶναι ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον δὲν ἤλεγξε καὶ δὲν κατηγόρησεν ἡ συνείδησίς του καὶ δὲν ἔπεσεν ἔξω, οὔτε ἔπαυσεν ἀπὸ τοῦ να ἐλπίζῃ εἰς τὸν Θεόν.

  3. 3

    ᾿Ανδρὶ μικρολόγῳ οὐ καλὸς ὁ πλοῦτος, καὶ ἀνθρώπῳ βασκάνῳ ἱνατί χρήματα;

    Εἰς τὸν φιλάργυρον, ποὺ καὶ τὰ μικρὰ χρηματικὰ ποσὰ λογαριάζει καὶ εἶναι μικροπρεπὴς καὶ δι’ αὐτά, δὲν εἶναι καλὸς ὁ πλοῦτος· εἰς ἐκεῖνον δέ, ποὺ μὲ φθονερὸν μάτι βλέπει τὰ πλούτη του καὶ δὲν τὰ δαπανᾷ, πρὸς τί χρειάζονται καὶ χρησιμεύουν τὰ χρήματα;

  4. 4

    ὁ συνάγων ἀπὸ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ συνάγει ἄλλοις, καὶ ἐν τοῖς ἀγαθοῖς αὐτοῦ τρυφήσουσιν ἕτεροι.

    Αὐτός, ποὺ μαζεύει χρήματα μὲ στέρησιν τῆς ζωῆς του, τὰ μαζεύει δι' ἄλλους, καὶ εἰς τὰ ἀγαθά του ἄλλοι θὰ ζήσουν μὲ τρυφὴν καὶ ἀπολαύσεις.

  5. 5

    ὁ πονηρὸς ἑαυτῷ τίνι ἀγαθὸς ἔσται; καὶ οὐ μὴ εὐφρανθήσεται ἐν τοῖς χρήμασιν αὐτοῦ.

    Αὐτὸς ποὺ εἶναι κακὸς εἰς τὸν ἑαυτόν του, εἰς ποῖον ἄλλον θὰ εἶναι καλὸς καὶ εὐεργετικός; Αὐτὸς δὲν θὰ δοκιμάσῃ ποτὲ ἀπόλαυσιν καὶ εὐχαρίστησιν διὰ τὰ χρήματά του.

  6. 6

    τοῦ βασκαίνοντος ἑαυτὸν οὐκ ἔστι πονηρότερος, καὶ τοῦτο ἀνταπόδομα τῆς κακίας αὐτοῦ·

    Ἀπὸ τὸν φιλάργυρον, ποὺ ζηλεύει τὸν ἑαυτόν του καὶ λυπεῖται νὰ ἐξοδεύσῃ ἀκόμη καὶ διὰ τὰς ἀνάγκας του, δὲν ὑπάρχει ἄλλος χειρότερος. Αὐτὸ δὲ εἶναι καὶ ἡ δικαία ἀνταπόδοσις καὶ τιμωρία τῆς κακίας του.

  7. 7

    κἂν εὖ ποιῇ, ἐν λήθῃ ποιεῖ, καὶ ἐπ᾿ ἐσχάτων ἐκφαίνει τὴν κακίαν αὐτοῦ.

    Καὶ ἂν εὐεργετῇ κάποτε, τὸ κάμνει χωρὶς νὰ θέλῃ καὶ ἐπειδὴ λησμονεῖ πρὸς στιγμὴν τὸν ἑαυτόν του, ἀλλ’ εἰς τὸ τέλος φανερώνει τὴν κακίαν του.

  8. 8

    πονηρὸς ὁ βασκαίνων ὀφθαλμῷ, ἀποστρέφων πρόσωπον καὶ ὑπερορῶν ψυχάς.

    Εἶναι κακὸς ἐκεῖνος, ποὺ βασκαίνει μὲ τὸ ζηλότυπον καὶ ἄπληστον μάτι του καὶ λόγῳ τῆς κακίας του στρέφει τὸ πρόσωπόν του ἀλλοῦ, περιφρονῶν τὰς ἐκ τῆς στερήσεως θλιβομένας ψυχάς.

  9. 9

    πλεονέκτου ὀφθαλμὸς οὐκ ἐμπίπλαται μερίδι, καὶ ἀδικία πονηρὰ ἀναξηραίνει ψυχήν.

    Τοῦ πλεονέκτου τὸ μάτι δὲν χορταίνει μὲ ἐν μόνον μερίδιον, ἡ ἀδικία ὅμως, μὲ τὴν ὁποίαν κατακτᾷ τὰ πολλά, σκληρύνει τὴν καρδίαν καὶ ἀποξηραίνει πάσης ἀρετῆς τὴν ψυχήν του.

  10. 10

    ὀφθαλμὸς πονηρὸς φθονερὸς ἐπ᾿ ἄρτῳ καὶ ἐλλιπὴς ἐπὶ τῆς τραπέζης αὐτοῦ.

    Τοῦ φιλάργυρου ὁ ὀφθαλμὸς εἶναι φθονερὸς ἀκόμη καὶ εἰς τὸν ἰδικόν του ἄρτον, παρουσιάζει δὲ στερήσεις καὶ ἐλλείψεις πολλὰς καὶ τὸ ἰδικόν του τραπέζι.

  11. 11

    Τέκνον, καθὼς ἐὰν ἔχῃς, εὖ ποίει σεαυτὸν καὶ προσφορὰς Κυρίῳ ἀξίως πρόσαγε.

    Τέκνον μου, ἀναλόγως ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔχεις, περιποιοῦ καὶ φρόντιζε διὰ τὸν ἑαυτόν σου καὶ πρόσφερε θυσίας καὶ προσφορὰς εἰς τὸν Κύριον πλουσίας καὶ ἀνταξίας αὐτοῦ.

  12. 12

    μνήσθητι ὅτι θάνατος οὐ χρονιεῖ καὶ διαθήκη ᾅδου οὐχ ὑπεδείχθη σοι·

    Ἐνθυμοῦ ὅτι ὁ θάνατος δὲν θὰ βραδύνῃ νὰ ἔλθῃ, καὶ συνθηκολόγησις μὲ τὸν Ἅδην, συμφωνία μὲ αὐτὸν δηλαδή, ὅτι δὲν θὰ ἀποθάνῃς, δὲν σοῦ ὑπεδείχθη ἀπὸ κανένα.

  13. 13

    πρίν σε τελευτῆσαι, εὖ ποίει φίλῳ καὶ κατὰ τὴν ἰσχύν σου ἔκτεινον καὶ δῷς αὐτῷ.

    Προτοῦ ἀποθάνῃς, εὐεργέτει τὸν φίλον σου, καὶ σύμφωνα μὲ τὴν οἰκονομικήν σου δυνατότητα ἄπλωσε τὸ χέρι σου καὶ δός του.

  14. 14

    μὴ ἀφυστερήσῃς ἀπὸ ἀγαθῆς ἡμέρας, καὶ μερὶς ἐπιθυμίας ἀγαθῆς μή σε παρελθάτω.

    Εἰς ἡμέραν ἐορτάσιμον καὶ πανηγυρικὴν μὴ στερήσῃς τὸν ἑαυτόν σου, καὶ νὰ μὴ σοῦ διαφύγῃ κατ’ αὐτὴν κάποιο μέρος ἀπολαύσεως τῆς νομίμου καὶ ἐπιτρεπομένης ἐπιθυμίας σου.

  15. 15

    οὐχὶ ἑτέρῳ καταλείψεις τοὺς πόνους σου καὶ τοὺς κόπους σου εἰς διαίρεσιν κλήρου;

    Πρὸς τί νὰ στερηθῇς; Μήπως, ὅταν ἐπέλθῃ ὁ θάνατος, δὲν θὰ ἀφήσῃς εἰς ἄλλους τοὺς κόπους σου, καὶ ἡ περιουσία, ποὺ μὲ ἐργασίαν πολλὴν ἀπέκτησες, δὲν θὰ μοιρασθῇ διὰ κλήρου εἰς τοὺς κληρονόμους σου;

  16. 16

    δὸς καὶ λάβε καὶ ἀπάτησον τὴν ψυχήν σου, ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν ᾅδου ζητῆσαι τρυφήν.

    Δῶσε καὶ πάρε καὶ ξεγέλασε τὸν ἑαυτόν σου, ἐφ' ὅσον ζῇς, διότι εἰς τὸν Ἅδην δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητήσῃς καὶ νὰ εὕρῃς ἀπόλαυσιν.

  17. 17

    πᾶσα σὰρξ ὡς ἱμάτιον παλαιοῦται, ἡ γὰρ διαθήκη ἀπ᾿ αἰῶνος· θανάτῳ ἀποθανῇ.

    Κάθε ζωντανὴ σάρκα γηράσκει, ὅπως παλιώνει καὶ τὸ ροῦχο, διότι γη θεία ἀπόφασις ἐξ ἀρχῆς καὶ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος εἶναι: Θὰ ἀποθάνῃς ἐξάπαντος.

  18. 18

    ὡς φύλλον θάλλον ἐπὶ δένδρου δασέος, τὰ μὲν καταβάλλει, ἄλλα δὲ φύει, οὕτως γενεὰ σαρκὸς καὶ αἵματος, ἡ μὲν τελευτᾷ, ἑτέρα δὲ γεννᾶται.

    Ὅπως φύλλον καταπράσινον καὶ θαλερὸν ἐπὶ δένδρου πυκνοφύλλου καὶ ἀειθαλοῦς, ποὺ ἄλλα μὲν φύλλα ρίπτει κάτω, ἄλλα δὲ βγάζει καὶ βλαστάνει, ἔτσι καὶ κάθε γενεὰ δημιουργημάτων ἀπὸ σάρκα καὶ αἷμα, ἄλλη μὲν ἀποθνήσκει, ἄλλη δὲ γεννᾶται.

  19. 19

    πᾶν ἔργον σηπόμενον ἐκλείπει, καὶ ὁ ἐργαζόμενος αὐτὸ μετ᾿ αὐτοῦ ἀπελεύσεται.

    Κάθε τι ποὺ φθείρεται καὶ σαπίζει, ἐξαφανιζεται, καὶ ὁ ἄνθρωπος, ποὺ τὸ ἐργάζεται καὶ τὸ φτιάνει, θὰ ἀπέλθῃ μετ' αὐτοῦ καὶ αὐτός.

  20. 20

    Μακάριος ἀνήρ, ὃς ἐν σοφίᾳ τελευτήσει καὶ ὃς ἐν συνέσει αὐτοῦ διαλεχθήσεται,

    Εἶναι εὐτυχῇς ὁ ἄνθρωπος, τὸν ὁποῖον θὰ εὕρῃ ὁ θάνατος νὰ ζῇ μὲ σοφίαν καὶ σύνεσιν, καὶ ὁ ὁποῖος θὰ συλλογίζεται καὶ θὰ συζητῇ πάντοτε μυαλωμένα καὶ συνετά.

  21. 21

    ὁ διανοούμενος τὰς ὁδοὺς αὐτῆς ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ, καὶ ἐν τοῖς ἀποκρύφοις αὐτῆς νοηθήσεται.

    Αὐτὸς ποὺ σκέπτεται καὶ διανοεῖται εἰς τὸ βάθος τῆς καρδίας του τοὺς τρόπους τῆς συμπεριφορᾶς καὶ τὰς ἐντολὰς τῆς Σοφίας, θὰ κατανοήσῃ καὶ θὰ εἰσχωρήσῃ καὶ εἰς τὰ ἀπόκρυφα βάθη αὐτῆς.

  22. 22

    ἔξελθε ὀπίσω αὐτῆς ὡς ἰχνευτής, καὶ ἐν ταῖς εἰσόδοις αὐτῆς ἐνέδρευε.

    Ἔβγα καὶ ἀκολούθησέ την σὰν κυνηγός, ποὺ ἀναζητεῖ νὰ εὕρῃ τὰ ἴχνη της, καὶ στῆσε ἐνέδραν καὶ καρτέρι εἰς τὴν εἴσοδον τῆς οἰκίας της.

  23. 23

    ὁ παρακύπτων διὰ τῶν θυρίδων αὐτῆς καὶ ἐπὶ τῶν θυρωμάτων αὐτῆς ἀκροάσεται.

    Γίνε καὶ σὺ σὰν ἐκεῖνον, ποὺ κλίνει τὴν κεφαλήν του εἰς τὰ παραθύρά της διὰ νὰ ἐρευνήσῃ μὲ τὰ βλέμματά του, καὶ σὰν αὐτόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἀκούσῃ προσεκτικὰ εἰς τὰς θύρας της·

  24. 24

    ὁ καταλύων σύνεγγυς τοῦ οἴκου αὐτῆς καὶ πήξει πάσσαλον ἐν τοῖς τοίχοις αὐτῆς,

    σὰν ἐκεῖνον, ποὺ στήνει τὸ κατάλυμά του πλησίον τοῦ σπιτιοῦ της, καὶ χώνει καὶ στερεώνει πάσσαλον εἰς τοὺς τοίχους της.

  25. 25

    στήσει τὴν σκηνὴν αὐτοῦ κατὰ χεῖρας αὐτῆς καὶ καταλύσει ἐν καταλύματι ἀγαθῶν·

    Θὰ στερεώσῃ ἔτσι τὴν σκηνὴν τοῦ πλησίον τῶν χειρῶν της καὶ θὰ καταλύσῃ μέσα εἰς κατάλυμα καὶ σκηνὴν γεμάτην ἀπὸ ἀγαθά.

  26. 26

    θήσει τὰ τέκνα αὐτοῦ ἐν τῇ σκέπῃ αὐτῆς καὶ ὑπὸ τοὺς κλάδους αὐτῆς αὐλισθήσεται·

    Θὰ θέσῃ τὰ παιδιά του κάτω ἀπὸ τὴν σκέπην καὶ τὴν προστασίαν αὐτῆς καὶ θὰ περνᾷ τὰς νύκτας του κοιμώμενος κάτω ἀπὸ τοὺς κλάδους της καὶ ὑπὸ τὴν σκιὰν της.

  27. 27

    σκεπασθήσεται ὑπ᾿ αὐτῆς ἀπὸ καύματος καὶ ἐν τῇ δόξῃ αὐτῆς καταλύσει.

    Θὰ σκεπασθῇ ὑπ’ αὐτῆς καὶ θὰ προστατευθῇ ἀπὸ τὸν θερινὸν καύσωνα· θὰ ἔχῃ δὲ τὸ κατάλυμα καὶ τὴν ἀνάπαυσίν του μέσα εἰς τὴν δόξαν της.