Ψαλμός 67
- 1
Εἰς τὸ τέλος· ᾠδῆς ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
- 2
(Μασ. 68) ΑΝΑΣΤΗΤΩ ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν.
Ας ἀναστῇ καὶ ἂς κινηθῇ πρὸς ἐκδίκησιν καὶ πρὸς δρᾶσιν ὁ Θεός, καὶ ἂς διασκορπισθοῦν ἀμέσως οἱ ἐχθροί του καὶ ἂς φύγουν ἔμπροσθεν τοῦ φοβεροῦ προσώπου του ὅσοι τὸν μισοῦν.
- 3
ὡς ἐκλείπει καπνός, ἐκλιπέτωσαν· ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός, οὕτως ἀπολοῦνται οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ.
Ὅπως διαλύεται καὶ ἐξαφανίζεται ὁ καπνός, ἔτσι ἂς ἐξαφανισθοῦν καὶ αὐτοί· ὅπως τήκεται ἱο κηρὸς πλησίον καὶ ἀπέναντι τοῦ πυρός, οὕτως ἂς λειώσουν καὶ ἂς ἐξαφανισθοῦν οἱ ἁμαρτωλοὶ ἔμπροσθεν τοῦ προσώπου τῆς θείας παρουσίας.
- 4
καὶ οἱ δίκαιοι εὐφρανθήτωσαν, ἀγαλλιάσθωσαν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, τερφθήτωσαν ἐν εὐφροσύνῃ.
Καὶ οἱ δίκαιοι ἂς εὐφρανθοῦν, ἂς πληρωθοῦν ἀγαλλιάσεως ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ἂς τερφθοῦν καὶ ἂς χαροῦν γεμᾶτοι εὐφροσύνην.
- 5
ᾄσατε τῷ Θεῷ, ψάλατε τῷ ὀνόματι αὐτοῦ· ὁδοποιήσατε τῷ ἐπιβεβηκότι ἐπὶ δυσμῶν, Κύριος ὄνομα αὐτῷ, καὶ ἀγαλλιᾶσθε ἐνώπιον αὐτοῦ.
Ἆσμα δοξολογίας τονίσατε εἰς τὸν Θεόν· ψάλατε αἴνους καὶ ᾠδὰς ὕμνων εἰς τὸ μέγα ὄνομά του· ἰσοπεδώσατε καὶ ἐτοιμάσατε δρόμους δι’ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ὡς ἐπὶ ἅρματος καθήμενος προχωρεῖ διὰ τῆς ἐρήμου πρὸς δυσμὰς ἀκολουθῶν τὸν λαόν του πρὸς τὴν Παλαιστίνην Κύριος εἶναι τὸ ὄνομά του. Σκιρτήσατε ἀπὸ ἀγαλλίασιν ἐνώπιον αὐτοῦ.
- 6
ταραχθήσονται ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, τοῦ πατρὸς τῶν ὀρφανῶν καὶ κριτοῦ τῶν χηρῶν· ὁ Θεὸς ἐν τόπῳ ἁγίῳ αὐτοῦ.
Οἱ ἄδικοι καὶ οἱ καταπιέζοντες τοὺς ἀσθενεῖς καὶ ἀδυνάτους θὰ ταραχθοῦν καὶ θὰ τρομάξουν πρὸ τοῦ προσώπου του· διότι αὐτὸς εἶναι ὁ προστάτης τῶν ἀδικουμένων· εἶναι ὁ πατὴρ τῶν ὀρφανῶν καὶ ὁ ὑπερασπιστὴς καὶ συνήγορος τῶν χηρῶν. Ἂς μὴ ὀργιάζῃ ἡ ἀδικία. Ὑπάρχει ὁ Θεὸς ἐν τῷ ἁγίῳ κατοικητηρίῳ του, παρακολουθῶν τὰ πάντα.
- 7
ὁ Θεὸς κατοικίζει μονοτρόπους ἐν οἴκῳ ἐξάγων πεπεδημένους ἐν ἀνδρείᾳ, ὁμοίως τοὺς παραπικραίνοντας, τοὺς κατοικοῦντας ἐν τάφοις.
Ὁ Θεὸς τοὺς μεμονωμένους, ποὺ δὲν ἔχουν κανένα φίλον, ἀλλ’ ἐξαρτῶνται ἀπὸ μόνην τὴν προστασίαν του, τοὺς ἐγκαθιστᾷ ὡς οἰκογενειάρχας εἰς οἶκον εὐτυχοῦντα. Αὐτὸς ἐξάγει ἀνδρειωμένους καὶ ἐλευθέρους τοὺς ἁλυσοδεμένους· ὁμοίως ἑτοιμάζει κατοικίαν εἰς ἐκείνους, ποὺ τὸν παραπικραίνουν. Εἰς αὐτοὺς ὅμως ὡς κατοικίαν των ὁρίζει τοὺς ὡς τάφους ἐρήμους καὶ ἀγόνους τόπους, ὅπου τῆς πνευματικῆς χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης ἡ φωνὴ δὲν ἀντηχεῖ.
- 8
ὁ Θεός, ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαί σε ἐνώπιον τοῦ λαοῦ σου, ἐν τῷ διαβαίνειν σε ἐν τῇ ἐρήμῳ. (διάψαλμα).
Ὦ Θεέ, ὅταν ἔβγαινες ἔξω ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ λαοῦ σου, προπορευόμενος πρὸ αὐτοῦ ἀοράτως, ὅταν σὺ διέβαινες μαζί του τὴν ἔρημον·
- 9
γῆ ἐσείσθη, καὶ γὰρ οἱ οὐρανοὶ ἔσταξαν ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ τοῦ Σινᾶ, ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραήλ.
ἡ γῆ ἐσείσθη, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ οἱ οὐρανοὶ ἐν ἕδει βροχῆς σιγαλῆς ἔσταξαν τὸ μάννα καὶ τὰς ψεκάδας τῆς οὐρανίου εὐλογίας πρὸ τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἀπεκαλύφθη ἐπὶ τοῦ Σινᾶ, πρὸ τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἐγνώσθη εἰς τὸν Ἰσραὴλ καὶ λατρεύεται ὑπ’ αὐτοῦ.
- 10
βροχὴν ἑκούσιον ἀφοριεῖς, ὁ Θεός, τῇ κληρονομίᾳ σου, καὶ ἠσθένησε, σὺ δὲ κατηρτίσω αὐτήν.
Βροχὴν πλουσιοπάροχον καὶ ἄφθονον ἐξεχώρισας καὶ κατέπεμψας, ὦ Θεέ, εἰς τὸν λαόν σου, ὅστις εἶναι ἡ κληρονομία σου, βροχὴν ὑδάτων ἐν μέσῳ τῶν ἐρήμων, βροχὴν τοῦ μάννα πρὸς διατροφήν των, βροχὴν παντοίων εὐλογιῶν καὶ δωρεῶν· καὶ ὅταν ἐν τῇ πορείᾳ τῆς ἐρήμου ἐξησθένησε καὶ ὑπὸ τοῦ κόπου κατεβλήθη ἡ κληρονομία σου, σὺ τὴν ἀνεκούφισες καὶ τὴν ἐστήριξες μέχρι τῆς ἐγκαταστάσεώς της εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας.
- 11
τὰ ζῷά σου κατοικοῦσιν ἐν αὐτῇ· ἡτοίμασας ἐν τῇ χρηστότητί σου τῷ πτωχῷ, ὁ Θεός.
Τὰ ποίμνια τῶν λογικῶν σου ζώων κατοικοῦν ἤδη ἐν αὐτῇ. Τὴν ἠτοίμασες ἐν τῇ καλοκαγαθίᾳ σου, ὦ Θεέ, διὰ τὸν πτωχὸν καὶ δοῦλον λαόν σου.
- 12
Κύριος δώσει ρῆμα τοῖς εὐαγγελιζομένοις δυνάμει πολλῇ,
Ὁ Κύριος δίδει ἐξουσιαστικὸν λόγον καὶ παράγγελμα εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μὲ δύναμιν καὶ φωνὴν κραταιὰν διακηρύττουν τὸ χαρμόσυνον ἄγγελμα τῆς νίκης, ὅπως διαλαλήσουν εἰς τὸν λαὸν τὰ ἑπόμενα:
- 13
ὁ βασιλεὺς τῶν δυνάμεων τοῦ ἀγαπητοῦ, τῇ ὡραιότητι τοῦ οἴκου διελέσθαι σκῦλα.
Ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος εἶναι βασιλεὺς καὶ στρατάρχης τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων τοῦ ἀγαπητοῦ λαοῦ του, παραγγέλλει νὰ διανεμηθοῦν τὰ λάφυρα πρὸς καθωραϊσμὸν καὶ στολισμὸν τῶν νεοκτίστων οἴκων των, εἰς τοὺς ὁποίους ἀναρτώμενα, ὄχι μόνον θὰ τοὺς στολίζουν, ἀλλὰ καὶ θὰ ὑπενθυμίζουν εἰς τοὺς ἐνοίκους των τὰς νίκας, αἱ ὁποῖαι μὲ στρατηγὸν καὶ βοηθὸν τὸν Κύριον συνετελέσθησαν.
- 14
ἐὰν κοιμηθῆτε ἀνὰ μέσον τῶν κλήρων, πτέρυγες περιστερᾶς περιηργυρωμέναι, καὶ τὰ μετάφρενα αὐτῆς ἐν χλωρότητι χρυσίου.
Ἐὰν σεῖς, ποὺ ἐπιστρέφετε ἐκ τῆς μάχης νικηταί, ἀναπαυθῆτε καὶ ἡσυχάσετε ζῶντες εἰρηνικῶς ἐν μέσῳ τῶν τμημάτων τῆς γῆς ποὺ σᾶς ἐδόθησαν ὡς κλῆρος, τόσον πολὺ θὰ γίνετε περίβλεπτοι διὰ τὸν πλοῦτον καὶ τὰς θείας εὐλογίας, ὥστε θὰ ὁμοιάζετε πρὸς πτέρυγας τῆς περιστερᾶς ποὺ ἀπὸ τὸ χρῶμα των παρουσιάζονται σὰν ἐπαργυρωμέναι, καὶ πρὸς τὰ μεταξύ των πτερύγων τῆς περιστερᾶς μετάφρενά της μὲ τὸ χρυσοπράσινον χρῶμα των.
- 15
ἐν τῷ διαστέλλειν τὸν ἐπουράνιον βασιλεῖς ἐπ᾿ αὐτῆς, χιονωθήσονται ἐν Σελμών.
Ὅταν ὁ ἐπουράνιος ἔκαμνε τὴν κρίσιν του καὶ διεσκόρπιζεν ἐπὶ τῆς Χαναὰν τοὺς ἀλλοφύλους βασιλεῖς της, τὴν ἡμέραν ἐκείνην οἱ Ἰσραηλῖται κατάφορτοι ἀπὸ λάφυρα, ἐνεφανίσθησαν λαμπροί, ὅμοιοι πρὸς τὸ λευκοστολισμένον διὰ πυκνῆς χιόνος ὄρος Σελμών.
- 16
ὄρος τοῦ Θεοῦ, ὄρος πῖον, ὄρος τετυρωμένον, ὄρος πῖον.
Τὸ ὄρος τοῦ Θεοῦ, τὸ ὄρος τῆς Σιὼν εἶναι παχὺ καὶ εὔφορον, καὶ ἀφθόνους παρέχει εὐλογίας· εἶναι ὄρος πηκτὸν καὶ ἀσαλεύτως θεμελιωμένον, ὡς ὁ πηγμένος καὶ στερεοποιημένος τυρός, εἶναι ὄρος παχύ.
- 17
ἱνατί ὑπολαμβάνετε, ὄρη τετυρωμένα, τὸ ὄρος, ὃ εὐδόκησεν ὁ Θεὸς κατοικεῖν ἐν αὐτῷ; καὶ γὰρ ὁ Κύριος κατασκηνώσει εἰς τέλος.
Διατί, ὦ σεῖς ὄρη τοῦ Ἑρμὼν καὶ τῆς γῆς Βασάν, λαμβάνετε τὸν λόγον καὶ οἱονεὶ ζηλοτυποῦντα παραπονεῖσθε; Εἶσθε καὶ σεῖς ὄρη τετυρωμένα καὶ ἐπιβλητικά, ἀλλὰ τὸ ὄρος τῆς Σιὼν εἶναι ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον ηὐδόκησε καὶ εὐηρεστήθη ὁ Θεός, ἵνα κατοικήσῃ εἰς αὐτό. Ὄντως δὲ ὁ Κύριος θὰ κατοικήσῃ εἰς αὐτὸ πάντοτε καὶ μέχρι τέλους τοῦ παρόντος αἰῶνος.
- 18
τὸ ἅρμα τοῦ Θεοῦ μυριοπλάσιον, χιλιάδες εὐθηνούντων· Κύριος ἐν αὐτοῖς ἐν Σινᾷ ἦν, ἐν τῷ ἁγίῳ.
Τὸ ἅρμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου κάθεται ὁ ἐρχόμενος να κατοικήσῃ εἰς Σιὼν Θεός, σύγκειται ἀπὸ μυριάδας. Χιλιάδες ἀγγέλων καὶ ἁγίων, ποὺ εὐδαιμονοῦν καὶ ἀπολαμβάνουν πλῆθος ἀγαθῶν, τὸ ἀποτελοῦν. Ὁ Κύριος μετὰ τῆς αὐτῆς δόξης καὶ δυνάμεως, μετὰ τῆς ὁποίας, ἦτο ἄλλοτε ἐν τῷ μέσῳ αὐτῶν ἐπὶ τοῦ Σινᾶ, ἔρχεται καὶ τώρα εἰς τὸ ἅγιον κατοικητήριόν του.
- 19
ἀνέβης εἰς ὕψος, ᾐχμαλώτευσας αἰχμαλωσίαν, ἔλαβες δόματα ἐν ἀνθρώποις, καὶ γὰρ ἀπειθοῦντας τοῦ κατασκηνῶσαι.
Ὦ Ὕψιστε· ἐδείχθης μέγας καὶ ὑψηλός· ἀνέβης εἰς τοῦ οὐρανοῦ τὸ ὕψος, ἀφοῦ κατήγαγες αἰώνιον θρίαμβον, ἠχμαλώτισας πλῆθος αἰχμαλώτων, τοὺς ὁποίους σύρεις δεμένους ὄπισθέν σου, ἔλαβες πλούσια δῶρα ἐν μέσῳ τῶν ἀνθρώπων ὡς φόρον ὑποτελείας των πρὸς σέ· ἔλαβες δὲ ταῦτα ὄχι μόνον ἀπὸ ἐκείνους ποὺ εὐπειθῶς σὲ ἀναγνωρίζουν βασιλέα των, ἀλλὰ καὶ παρὰ τῶν ἀπειθούντων ἔτι καὶ δυστροπούντων, ἵνα καὶ μεταξὺ αὐτῶν κατασκηνώσῃς ὡς κυριάρχης των.
- 20
Κύριος ὁ Θεὸς εὐλογητός, εὐλογητὸς Κύριος ἡμέραν καθ᾿ ἡμέραν· κατευοδώσαι ἡμῖν ὁ Θεὸς τῶν σωτηρίων ἡμῶν. (διάψαλμα).
Ὁ Κύριος ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ μόνος Θεός, ἂς εἶναι εὐλογητὸς καὶ δεδοξασμένος· ἂς εὐλογῆται καὶ ἂς ἀνυμνῆται ὁ Κύριος καθ’ ἐκάστην ἡμέραν· εἴθε νὰ μᾶς προάγῃ καὶ νὰ μᾶς κατευοδώνῃ πρὸς αἰώνιον ζωὴν καὶ εὐτυχίαν ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος οὐχὶ ἅπαξ καὶ δίς, ἀλλὰ πολλάκις καὶ ἐπανειλημμένως μᾶς ἐχάρισε τὴν σωτηρίαν.
- 21
ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ Θεὸς τοῦ σῴζειν, καὶ τοῦ Κυρίου Κυρίου αἱ διέξοδοι τοῦ θανάτου.
Ὁ Θεός μας εἶναι Θεὸς ὁ ὁποῖος σώζει. Καὶ εἰς τὸν Κύριον καὶ Θεὸν ὀφείλονται αἱ ἀπαλλαγαὶ ἐκ τοῦ θανάτου· ἰδικαί του εἶναι καὶ ἀπὸ αὐτὸν ἐπιδαψιλεύονται εἰς τοὺς προσφιλεῖς του.
- 22
πλὴν ὁ Θεὸς συνθλάσει κεφαλὰς ἐχθρῶν αὐτοῦ, κορυφὴν τριχὸς διαπορευομένων ἐν πλημμελείαις αὐτῶν.
Ἀλλ' ἐὰν ὁ Θεὸς σώζῃ τὸν εὐσεβῆ λαόν του, θὰ συντρίψῃ ὠρισμένως τὰς κεφαλὰς τῶν ἐχθρῶν του, θὰ συντρίψῃ τὴν κορυφήν, τὴν τρέφουσαν ὑπερηφάνως τρίχας καὶ βοστρύχους· θὰ συντρίψῃ τὴν κεφαλὴν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διάγουν καὶ συμπεριφέρονται ἐν ἁμαρτίαις καὶ πλημμελείαις.
- 23
εἶπε Κύριος· ἐκ Βασὰν ἐπιστρέψω, ἐπιστρέψω ἐν βυθοῖς θαλάσσης.
Εἶπεν ὁ Κύριος· θὰ ἐπαναφέρω τοὺς ἐχθροὺς ἐκ τοῦ ὄρους Βασάν, ἐᾶν καταφύγουν ἐκεῖ καὶ ἀποκρυβοῦν εἰς τὰ πυκνὰ δάση του· ἐὰν βυθισθοῦν εἰς τὴν θάλασσαν, θὰ τοὺς ἀνελκύσω ἀπὸ τοὺς βυθούς της καὶ θὰ τοὺς ἐπαναφέρω,
- 24
ὅπως ἂν βαφῇ ὁ πούς σου ἐν αἵματι, ἡ γλῶσσα τῶν κυνῶν σου ἐξ ἐχθρῶν παρ᾿ αὐτοῦ.
ἵνα κατασφαγοῦν καὶ ρεύσῃ τόσον ἀφθόνως τὸ αἷμα των, ὥστε εἰς αὐτὸ νὰ βαφοῦν, ὦ Ἰσραήλ, οἱ πόδες σου καὶ ἡ γλῶσσα τῶν κυνῶν σου νὰ βαφῇ καὶ αὐτὴ ἀπὸ τὸ αἷμα αὐτό, ποὺ θὰ ρεύσῃ ἐκ τῶν ἐχθρῶν σου.
- 25
ἐθεωρήθησαν αἱ πορεῖαί σου, ὁ Θεός, αἱ πορεῖαι τοῦ Θεοῦ μου τοῦ βασιλέως τοῦ ἐν τῷ ἁγίῳ.
Ἐθεωρήθησαν ἀπὸ ὅλους μας καὶ ἐγένοντο αἰσθηταὶ εἰς ἡμᾶς αἱ διὰ μέσου τῆς χώρας μας πορεῖαι σου, ὦ Θεέ, αἱ πορεῖαι καὶ ἡ ἄνοδος ἐν τῷ ὅρει Σιὼν τοῦ Θεοῦ μου, τοῦ βασιλέως, ὁ ὁποῖος ἐγκατεστάθη ἐν τῷ ἁγίῳ λόφῳ καὶ ναῷ του, διὰ νὰ κυβερνᾷ τὸν θεοκρατούμενον λαόν του.
- 26
προέφθασαν ἄρχοντες ἐχόμενοι ψαλλόντων ἐν μέσῳ νεανίδων τυμπανιστριῶν.
Προπορεύονται τῆς σεμνῆς συνοδείας του ἄρχοντες, ἀκολουθούμενοι ἀπὸ τοὺς ψάλλοντας μὲ τὰ ἔγχορδα ὄργανά των, ἔχουσι δὲ αὐτοὺς εἰς τὸ μέσον κυκλοῦσαι τούτους νεάνιδες παίζουσαι χαρμοσύνως τὰ τύμπανά των.
- 27
ἐν ἐκκλησίαις εὐλογεῖτε τὸν Θεόν, Κύριον ἐκ πηγῶν ᾿Ισραήλ.
Ψάλλει δὲ ἡ σεμνὴ συνοδεία τὰ ἑξῆς: Εἰς συνάξεις ἱερὰς συναθροιζόμενοι εὐλογεῖτε καὶ δοξολογεῖτε τὸν Θεόν· ὑμνεῖτε τὸν Κύριον, ὅλοι σεῖς οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ κατάγεσθε καὶ προήλθετε ἀπὸ αὐτὸν σὰν ἀπὸ πηγὴν ἄφθονον καὶ ἀστείρευτον.
- 28
ἐκεῖ Βενιαμὶν νεώτερος ἐν ἐκστάσει, ἄρχοντες ᾿Ιούδα ἡγεμόνες αὐτῶν, ἄρχοντες Ζαβουλών, ἄρχοντες Νεφθαλείμ.
Ἐκεῖ, ἐν τῇ ἱερᾷ ταύτῃ συνοδείᾳ, ὁ νεώτερος ἐξ ὅλων τῶν πατριαρχῶν Βενιαμίν, διὰ τῆς ἀντιπροσωπείας του εἶναι ἐκστατικὸς καὶ ἔκθαμβος διὰ τὴν ἀποδιδομένην εἰς αὐτὸν τιμὴν καὶ προτίμησιν. Ἐκεῖ εἶναι οἱ ἄρχοντες τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα μετὰ τῶν ἡγεμόνων καὶ συμβουλῶν των· ἐκεῖ καὶ οἱ ἄρχοντες τῆς φυλῆς Ζαβουλών, καθὼς καὶ οἱ ἄρχοντες τῆς φυλῆς Νεφθαλείμ. Παρίσταται λοιπὸν ἐκεῖ διὰ τοῦ Βενιαμὶν καὶ τοῦ Ἰούδα ὁλόκληρος ἡ πρὸς Νότον, καθὼς καὶ διὰ τοῦ Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ, ὁλόκληρος ἡ πρὸς Βορρᾶν Παλαιστίνη.
- 29
ἔντειλαι, ὁ Θεός, τῇ δυνάμει σου, δυνάμωσον, ὁ Θεός, τοῦτο, ὃ κατειργάσω ἐν ἡμῖν.
Δὸς ἐντολήν, ὦ Θεέ, εἰς τὴν δύναμιν καὶ ἰσχύν σου, ἵνα ἔλθῃ καὶ συμπληρώσῃ τὸ ἀρξάμενον ἔργον σου. Δυνάμωσον, ὦ Θεέ, καὶ στήριξον εἰς τοὺς αἰῶνας τὴν βασιλείαν ταύτην τῆς ἀληθείας σου, τὴν ὁποίαν κατειργάσθης καὶ ἐγκατέστησας μεταξὺ ἠμῶν.
- 30
ἀπὸ τοῦ ναοῦ σου ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ σοὶ οἴσουσι βασιλεῖς δῶρα.
Ἐξ αἰτίας τοῦ ναοῦ σου, ὁ ὁποῖος ὑψοῦται ἐπὶ τῆς Ἱερουσαλήμ, θὰ ἀνέλθουν ἐπὶ τῆς Σιὼν καὶ θὰ σοῦ προσφέρουν δῶρα λατρείας οἱ βασιλεῖς τοῦ κόσμου.
- 31
ἐπιτίμησον τοῖς θηρίοις τοῦ καλάμου· ἡ συναγωγὴ τῶν ταύρων ἐν ταῖς δαμάλεσι τῶν λαῶν τοῦ ἐγκλεισθῆναι τοὺς δεδοκιμασμένους τῷ ἀργυρίῳ· διασκόρπισον ἔθνη τὰ τοὺς πολέμους θέλοντα.
Ἐπίπληξον καὶ ἐπιτιμῆσον τοὺς λαοὺς τοὺς ὁμοίους πρὸς θηρία καὶ κροκοδείλους ποὺ κρύπτονται καὶ ἐμφωλεύουν μέσα εἰς καλάμους, τοὺς Αἰγυπτίους λέγω. Ἡ συναγωγὴ τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ὁμοιάζει πρὸς ἀγέλην ταύρων, καὶ σύρει διὰ τῆς ὠμῆς βίας ὡς δαμάλεις τοὺς λαούς, οἱ ὁποῖοι κατεκτήθησαν, διὰ νὰ ἐγκλεισθοῦν αἰχμάλωτοι καὶ δοῦλοι των, αὐτοὶ ποὺ διὰ τῶν συμφορῶν ὡς ἀργύριον ἐδοκιμάσθησαν καὶ ἐξηγνίσθησαν. Διασκόρπισον τὰ ἔθνη ποὺ θέλουν καὶ ἐπιδιώκουν τοὺς πολέμους.
- 32
ἥξουσι πρέσβεις ἐξ Αἰγύπτου, Αἰθιοπία προφθάσει χεῖρα αὐτῆς τῷ Θεῷ.
Οὕτω θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ πρέσβεις ἐκ τῆς Αἰγύπτου. Ἡ Αἰθιοπία θὰ ἀπλώσῃ μὲ σπουδὴν τὴν χεῖρα της εἰς τὸν Θεὸν προσφέρουσα εἰς αὐτὸν τὰ δῶρα της καὶ τὰς ἱκεσίας της.
- 33
αἱ βασιλεῖαι τῆς γῆς, ᾄσατε τῷ Θεῷ, ψάλατε τῷ Κυρίῳ. (διάψαλμα).
Ὦ βασίλεια τῆς γῆς· ὑμνήσατε τὸν Θεόν, ψάλατε ᾠδὴν δοξολογίας εἰς τὸν Κύριον.
- 34
ψάλατε τῷ Θεῷ τῷ ἐπιβεβηκότι ἐπὶ τὸν οὐρανὸν τοῦ οὐρανοῦ κατὰ ἀνατολάς· ἰδοὺ δώσει τῇ φωνῇ αὐτοῦ φωνὴν δυνάμεως.
Ψάλατε ὕμνον εἰς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος ἐπιβαίνει ὡς ἐπὶ ἅρματος ἐπὶ τοῦ ἀνωτάτου καὶ εἰς ὑπερουράνια ὕψη οὐρανοῦ καὶ ἀρματοδρομεῖ κατὰ ἀνατολάς, ὁπόθεν ἐκπορεύεται τὸ φῶς. Ἰδοὺ μὲ τὴν φωνήν του θὰ ἐκβάλῃ φωνὴν δυνατὴν καὶ βροντεράν.
- 35
δότε δόξαν τῷ Θεῷ· ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ ἡ μεγαλοπρέπεια αὐτοῦ, καὶ ἡ δύναμις αὐτοῦ ἐν ταῖς νεφέλαις.
Δώσατε δόξαν εἰς τὸν Θεόν· ἡ μεγαλοπρεπὴς πρόνοιά του ἐκτείνεται προστατευτικὴ ἐπὶ τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ἡ δύναμίς του ἑξαπλοῦται ἐπὶ τῶν νεφελῶν ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τοῦ ὁρίζοντος διέπουσα τὰ ἀνθρώπινα.
- 36
θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ· ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, αὐτὸς δώσει δύναμιν καὶ κραταίωσιν τῷ λαῷ αὐτοῦ. εὐλογητὸς ὁ Θεός.
Θαυμαστὸς εἶναι ὁ Θεὸς εἰς τὰς προστασίας, τὰς ὁποίας παρέχει εἰς τοὺς ἁγίους του, τοὺς εἰς αὐτὸν ἀφωσιωμένους. Ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, αὐτὸς θὰ δώσῃ δύναμιν καὶ κράτος ὑπεροχῆς ἀκατάβλητον εἰς τὸν λαὸν αὐτοῦ. Δεδοξασμένος ἔσο, ὦ Θεέ!
