Ψαλμός 47
- 1
Ψαλμὸς ᾠδῆς τοῖς υἱοῖς Κορέ· δευτέρα σαββάτου.
- 2
(Μασ. 48) ΜΕΓΑΣ Κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα ἐν πόλει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἐν ὄρει ἁγίῳ αὐτοῦ,
Μέγας εἶναι ὁ Κύριος καὶ ὑπεράξιος νὰ ὑμνηταὶ ἐν τῇ πόλει τοῦ Θεοῦ μας, εἰς τὸ ἅγιόν του ὄρος Σιών,
- 3
εὐρίζῳ ἀγαλλιάματι πάσης τῆς γῆς. ὄρη Σιών, τὰ πλευρὰ τοῦ Βορρᾶ, ἡ πόλις τοῦ βασιλέως τοῦ μεγάλου.
τὸ ὁποῖον ὡς πηγὴ τῆς εὐσεβείας καὶ ὡς τόπος τῆς λατρείας τοῦ μόνου ἀληθινοῦ Θεοῦ εἶναι καλῶς ριζωμένον καὶ στερεωμένον ἀγαλλίαμα καὶ χαρὰ ὅλης τῆς γῆς, Ὤ! τὰ ὑψώματα τοῦ ὄρους Σιών, τὰ βόρεια πλευρά του, ὅπου ἐπὶ τοῦ λόφου Μορία ὑψοῦται ὁ ναὸς καὶ ὑποκάτω ἐκτείνεται ἡ πόλις τοῦ μεγάλου βασιλέως, ἡ ἁγία Ἱερουσαλήμ.
- 4
ὁ Θεὸς ἐν τοῖς βάρεσιν αὐτῆς γινώσκεται, ὅταν ἀντιλαμβάνηται αὐτῆς.
Ὁ Θεὸς κάμνει γνωστὴν τὴν παρουσίαν καὶ ἀκαταγώνιστον προστασίαν του εἰς τὰ πυργωτὰ οἰκοδομήματα καὶ τὰ ἀνάκτορά της, ὅταν προσφέρῃ εἰς αὐτὴν τὴν ἔγκαιρον βοήθειαν καὶ ὑποστήριξίν του.
- 5
ὅτι ἰδοὺ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς συνήχθησαν, ἤλθοσαν ἐπὶ τὸ αὐτό·
Διότι, ἰδοὺ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, ποὺ τρέφουν ἐχθρικὰς διαθέσεις κατ' αὐτῆς, συνήχθησαν ἀπὸ διάφορα μέρη εἰς κοινὸν στρατόπεδον καὶ διέβησαν τὰ ἰουδαϊκὰ σύνορα ὅλοι μαζί, διὰ νὰ τὴν κυριεύσουν.
- 6
αὐτοὶ ἰδόντες οὕτως ἐθαύμασαν, ἐταράχθησαν, ἐσαλεύθησαν,
Ἀλλὰ μόνον εἶδον αὐτὴν ἀπὸ μακρὰν καὶ ἀπὸ τὴν θέαν τῆς κατεπλάγησαν, ἐταράχθησαν καὶ συνεκλονίσθησαν.
- 7
τρόμος ἐπελάβετο αὐτῶν, ἐκεῖ ὠδῖνες ὡς τικτούσης.
Τρόμος ἐκυρίευσεν αὐτούς. Ἐκεῖ ἐνώπιον τῆς ἁγίας πόλεως κατελήφθησαν ἀπὸ ἀγωνίαν, καὶ ἀπὸ τὰς τιμωρίας, ποὺ ἐξαπέλυσε κατ’ αὐτῶν ὁ Θεός, ἐδοκίμασαν πόνους, ὁμοίους πρὸς ἐκείνους τοὺς ὁποίους ὑποφέρει ἡ γυναῖκα ὅταν γεννᾷ.
- 8
ἐν πνεύματι βιαίῳ συντρίψεις πλοῖα Θαρσίς.
Ποῖος ἠμπορεῖ νὰ ἀντισταθῇ εἰς σέ; Θὰ τοὺς συντρίψῃς, καθὼς μὲ τὸν βίαιον ἐξ ἀνατολῶν ἄνεμον συντρίβεις τὰ ὑπερμεγέθη πλοῖα τῆς πόλεως Θαρσίς, ποὺ κεῖται πρὸς τὰς ἀνατολικὰς ἀκτὰς τῆς Ἰσπανίας.
- 9
καθάπερ ἠκούσαμεν, οὕτω καὶ εἴδομεν ἐν πόλει Κυρίου τῶν δυνάμεων, ἐν πόλει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ὁ Θεὸς ἐθεμελίωσεν αὐτὴν εἰς τὸν αἰῶνα. (διάψαλμα).
Καθὼς ἠκούσαμεν νὰ μᾶς διηγοῦνται οἱ πατέρες μας τὰ μεγαλουργήματά σου, οὕτω καὶ εἴδομεν μὲ τοὺς ἰδικούς μας ὀφθαλμοὺς νὰ γίνεται ἐν τῇ πόλει τοῦ Κυρίου τῶν οὐρανίων δυνάμεων, ἐν τῇ πόλει τοῦ Θεοῦ μας, τῇ ἁγία Ἱερουσαλήμ. Ὁ Θεὸς τὴν ἐστερέωσε ὥστε νὰ μένῃ ἀπόρθητος αἰωνίως.
- 10
ὑπελάβομεν, ὁ Θεός, τὸ ἔλεός σου ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ σου.
Ἐγνωρίσαμεν ἐκ πείρας καὶ ἀντελήφθημεν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι, ὦ Θεέ, τὸ ἔλεός σου νὰ θαυματουργῇ ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ σου.
- 11
κατὰ τὸ ὄνομά σου, ὁ Θεός, οὕτω καὶ ἡ αἴνεσίς σου ἐπὶ τὰ πέρατα τῆς γῆς· δικαιοσύνης πλήρης ἡ δεξιά σου.
Ὅπως τὸ ὄνομά σου, ὦ Θεέ, εἶναι μέγα καὶ φοβερόν, οὕτω καὶ ὁ εἰς σὲ ὀφειλόμενος ὕμνος θὰ ἐξαπλωθῇ καὶ θὰ ἀντηχῇ ἕως τὰς ἐσχατιὰς τῆς γῆς. Ἡ δεξιά σου εἶναι γεμάτη ἀπὸ δικαιοσύνην καὶ ἀπονέμει πάντοτε τὸ δίκαιον εἰς ἐκείνους ποὺ ἀδικοῦνται καὶ προσβάλλονται ἀπὸ ἀδίκους ἐχθρούς.
- 12
εὐφρανθήτω τὸ ὄρος Σιών, ἀγαλλιάσθωσαν αἱ θυγατέρες τῆς ᾿Ιουδαίας ἕνεκεν κριμάτων σου, Κύριε.
Ἂς εὐφρανθῇ ἐπὶ τῇ προστασίᾳ ταύτῃ τοῦ Κυρίου τὸ ὄρος τῆς Σιών· ἂς σκιρτήσουν ἀπὸ χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν αἱ γύρω ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ θυγατέρες πόλεις τῆς Ἰουδαίας, Κύριε, διὰ τὰς δικαίας ταύτας ἐπὶ τῶν λαῶν κρίσεις σου.
- 13
κυκλώσατε Σιὼν καὶ περιλάβετε αὐτήν, διηγήσασθε ἐν τοῖς πύργοις αὐτῆς,
Σεῖς ποὺ διὰ θαύματος ἐσώθητε, ἐξέλθετε ἀπὸ τὰ τείχη καὶ περιτριγυρίσατε τὴν λυτρωθεῖσαν ἐκ τῆς ἐπιδρομῆς Σιών. Κυττάξατέ την μὲ καύχησιν καὶ μὲ ὑπερηφάνειαν καὶ χορτάσατέ την μὲ τὰ ὄμματά σας. Καταμετρήσατε καὶ ἐξετάσατε ἕνα πρὸς ἕνα τοὺς πύργους της. Πῶς διεφυλάχθησαν ὅλοι ἀβλαβεῖς!
- 14
θέσθε τὰς καρδίας ὑμῶν εἰς τὴν δύναμιν αὐτῆς καὶ καταδιέλεσθε τὰς βάρεις αὐτῆς, ὅπως ἂν διηγήσησθε εἰς γενεὰν ἑτέραν.
Συγκεντρώσατε τὸν νοῦν σας εἰς τὴν δύναμίν της καὶ κατανοήσατε πόσον εἶναι ἰσχυρά. Μοιράσατε μεταξύ σας πρὸς ἐξέτασιν τοὺς πύργους της καὶ τὰ ἀνάκτορά της καὶ περιεργάσθητε μὲ περισσοτέραν ἀκρίβειαν τὰ διάφορα τμήματα καὶ διαμερίσματα ἐνὸς ἐκάστου ἀπὸ αὐτά, διὰ νὰ διηγηθῆτε καὶ εἰς τὴν ἄλλην γενεάν, ποὺ θὰ σᾶς διαδεχθῇ,
- 15
ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Θεὸς ἡμῶν εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· αὐτὸς ποιμανεῖ ἡμᾶς εἰς τοὺς αἰῶνας.
ὅτι ὁ ἐργασθεὶς τὴν θαυμαστὴν ἀπολύτρωσίν μας εἶναι αὐτός, ὁ ὁποῖος εἶναι Θεός μας καὶ τώρα καὶ μετὰ τὸν θάνατόν μας, αἰωνίως καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. Αὐτὸς θὰ μᾶς ποιμάνῃ εἰς γενεᾶς γενεῶν, ἀτελευτήτως.
