Ψαλμός 120
- 1
(Μασ. 121) ΗΡΑ τοὺς ὀφθαλμούς μου εἰς τὰ ὄρη, ὅθεν ἥξει ἡ βοήθειά μου.
Εκ τῆς ξένης γῆς ἐστραμμένος πρὸς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ προσευχόμενος σηκώνω τοὺς ὀφθαλμούς μου πρὸς τὰ ἱερὰ ὅρη τῆς Σιών, ὅθεν θὰ μοῦ ἔλθῃ ἡ ἀναγκαιοῦσα εἰς ἐμὲ καὶ ἀναμενομένη παρ’ ἐμοῦ βοήθεια.
- 2
ἡ βοήθειά μου παρὰ Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.
Ἡ βοήθειά μου ἔρχεται ἀπὸ τὸν παντοδύναμον Κύριον, ὁ ὁποῖος ἐποίησε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Αὐτὸς θὰ μὲ βοηθήσῃ καὶ κατὰ τὴν ἱερὰν ταύτην ἀποδημίαν, ὥστε ὑπερπηδῶν τοὺς κινδύνους τοῦ ταξειδίου νὰ φθάσω ἀσφαλῶς εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν.
- 3
μὴ δῴης εἰς σάλον τὸν πόδα σου, μηδὲ νυστάξῃ ὁ φυλάσσων σε.
Εἴθε να μὴ σαλευθῇ ὁ πούς σου, ὦ ψυχή μου. Εἴθε νὰ μὴ εἰσέλθῃς εἰς πειρασμὸν καὶ νὰ μὴ ἀφήσῃς τὴν θέλησίν σου νὰ ὀλισθήσῃ καὶ παρεκκλίνει εἰς τὸ κακόν, ὥστε νὰ μὴ νυστάξῃ καὶ ὁ φυλάσσων σέ.
- 4
ἰδοὺ οὐ νυστάξει οὐδὲ ὑπνώσει ὁ φυλάσσων τὸν ᾿Ισραήλ.
Τί; Νὰ νυστάξῃ ὁ Θεός; Ἀδύνατον. Ναί, δὲν θὰ νυστάξῃ οὔτε θὰ κοιμηθῇ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀπὸ αἰώνων εἶναι ἄγρυπνος φύλαξ καὶ προστάτης τοῦ Ἰσραήλ.
- 5
Κύριος φυλάξει σε, Κύριος σκέπη σοι ἐπὶ χεῖρα δεξιάν σου·
Ὁ Κύριος θὰ σὲ φυλάξῃ· ὁ Κύριος θὰ πορεύεται ὡς σκέπη καὶ προστασία σου εἰς τὰ δεξιά σου.
- 6
ἡμέρας ὁ ἥλιος οὐ συγκαύσει σε, οὐδὲ ἡ σελήνη τὴν νύκτα.
Τόσην πρόνοιαν θὰ λάβῃ περὶ σοῦ ὁ φυλάσσων σὲ Κύριος, ὥστε καὶ τὴν ἡμέραν, ὅταν ὁδοιπορῇς, ὁ ἥλιος δὲν θὰ σὲ καύσῃ, οὔτε ἡ σελήνη θὰ σὲ βλάψῃ κατὰ τὴν νύκτα.
- 7
Κύριος φυλάξει σε ἀπὸ παντὸς κακοῦ, φυλάξει τὴν ψυχήν σου ὁ Κύριος.
Ὁ Κύριος θὰ σὲ φυλάξῃ ἀπὸ κάθε κακόν, θὰ φυλάξῃ τὴν ψυχήν σου ὁ Κύριος.
- 8
Κύριος φυλάξει τὴν εἴσοδόν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.
Ὁ Κύριος θὰ φυλάσσῃ τὴν ἐκ τῶν ἔργων σου ἐπάνοδον καὶ εἴσοδον εἰς τὸν οἶκον σου· θὰ φυλάσσῃ καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ οἴκου σου ἔξοδόν σου πρὸς μετάβασιν εἰς τὴν ἐργασίαν σου· ὅπου καὶ ἂν σταθῇς καὶ ὅπου πορευθῇς, ὁτιδήποτε ἐπιχειρήσῃς, ὁ Κύριος θὰ σὲ φυλάττῃ, οὐ μόνον ἐν τῷ παρόντι, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι αἰωνίως.
