Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ

Παροιμίαι, κεφάλαιο 7

27 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (29)
  1. 1

    ΥΙΕ, φύλασσε ἐμοὺς λόγους, τὰς δὲ ἐμὰς ἐντολὰς κρύψον παρὰ σεαυτῷ. υἱέ, τίμα τὸν Κύριον, καὶ ἰσχύσεις, πλὴν δὲ αὐτοῦ μὴ φοβοῦ ἄλλον.

    Παιδί μου, φύλαττε μὲ ἐπιμέλειαν καὶ ἀκρίβειαν τὰ λόγια μου καὶ κρύψε εἰς τὰ βάθη τοῦ ἑαυτοῦ σου τὰς ἐντολάς μου. Παιδί μου, νὰ σέβεσαι τὸν Θεὸν καὶ θὰ ἐνισχύεσαι καὶ θὰ ἐνδυναμώνεσαι ἀπὸ αὐτόν. Ἐκτὸς δὲ ἀπὸ τὸν Θεὸν μὴ φοβῆσαι κανένα ἄλλον.

  2. 2

    φύλαξον ἐμὰς ἐντολάς, καὶ βιώσεις, τοὺς δὲ ἐμοὺς λόγους ὥσπερ κόρας ὀμμάτων·

    Φύλαξε τὰς ἐντολάς μου καὶ θὰ ζήσῃς εἰρηνικὸς καὶ εὐτυχισμένος. Πρόσεχε δὲ εἰς τὰ λόγια μου καὶ φύλαττε αὐτά, ὅπως προφυλάττεις τὶς κόρες τῶν ματιῶν σου, δηλαδὴ ὡς τὸ πλέον ἀγαπητὸν καὶ τὸ πλέον ἄξιον προφυλάξεως πρᾶγμα.

  3. 3

    περίθου δὲ αὐτοὺς σοῖς δακτύλοις, ἐπίγραψον δὲ ἐπὶ τὸ πλάτος τῆς καρδίας σου.

    Βάλε τοὺς λόγους μου σὰν δακτυλίδι εἰς τὰ δάκτυλά σου, διὰ νὰ τοὺς βλέπῃς συχνὰ καὶ νὰ μὴ τοὺς λησμονῇς, γράψε τους δὲ καὶ χάραξέ τους βαθιὰ εἰς τὸ πλάτος τῆς καρδίας σου.

  4. 4

    εἶπον τὴν σοφίαν σὴν ἀδελφὴν εἶναι, τὴν δὲ φρόνησιν γνώριμον περιποίησαι σεαυτῷ·

    Εἰπὲ εἰς τὴν οὐράνιον σοφίαν ὅτι εἶναι ἀδελφή σου, κατάστησε δὲ τὴν φρονιμάδα καὶ τὴν σύνεσιν στενὴν καὶ γνώριμόν σου καὶ κάμε την κτῆμα ἰδικόν σου.

  5. 5

    ἵνα σε τηρήσῃ ἀπὸ γυναικὸς ἀλλοτρίας καὶ πονηρᾶς, ἐάν σε λόγοις τοῖς πρὸς χάριν ἐμβάλληται.

    Διὰ νὰ σὲ προφυλάξῃ ἀπὸ ξένην καὶ πονηρὰν γυναῖκα, ὅταν αὐτὴ σοῦ ἐπιτίθεται μὲ λόγια κολακευτικά.

  6. 6

    ἀπὸ γὰρ θυρίδος ἐκ τοῦ οἴκου αὐτῆς εἰς τὰς πλατείας παρακύπτουσα,

    Διότι ἡ φαύλη γυναῖκα κάθεται διαρκῶς εἰς τὸ παράθυρον τοῦ σπιτιοῦ της καὶ ἀπὸ ἐκεῖ σκύβει καὶ κυττάζει ἔξω πρὸς τὰς πλατείας,

  7. 7

    ὃν ἂν ἴδῃ τῶν ἀφρόνων τέκνων νεανίαν ἐνδεῆ φρενῶν,

    καὶ ὅποιον ἰδῇ ἀπὸ τὰ ἄμυαλα παιδιά, νέον ἀσύνετον, πτωχὸν ἀπὸ μυαλά,

  8. 8

    παραπορευόμενον παρὰ γωνίαν ἐν διόδοις οἴκων αὐτῆς καὶ λαλοῦντα

    ὁ ὁποῖος περνᾷ ἐπίτηδες ἀπὸ τὴν γωνίαν καὶ τὴν πάροδον τοῦ σπιτιοῦ της καὶ ὁ ὁποῖος σιγοτραγουδᾷ

  9. 9

    ἐν σκότει ἑσπερινῷ, ἡνίκα ἂν ἡσυχία νυκτερινὴ ᾖ καὶ γνοφώδης,

    εἰς τὸ βραδυνὸ σκοτάδι, ὁπότε ἀρχίζει ἡ ἡσυχία λόγῳ τοῦ σκότους ἢ τῆς ὁμίχλης,

  10. 10

    ἡ δὲ γυνὴ συναντᾷ αὐτῷ, εἶδος ἔχουσα πορνικόν, ἣ ποιεῖ νέων ἐξίπτασθαι καρδίας.

    καὶ ἰδοὺ ἡ φαύλη γυναῖκα, ἡ ὁποία καιροφυλακτεῖ εἰς τὸ παράθυρόν της, τρέχει καὶ τὸν σνναντᾷ ντυμένη μὲ τὸν προκλητικὸν πορνικόν της στολισμόν, καὶ ἔτσι ξεσηκώνει τὰ μυαλὰ τῶν νέων.

  11. 11

    ἀνεπτερωμένη δέ ἐστι καὶ ἄσωτος, ἐν οἴκῳ δὲ οὐχ ἡσυχάζουσιν οἱ πόδες αὐτῆς·

    Ἡ γυναῖκα δὲ αὐτὴ εὑρίσκεται εἰς συνεχῆ κίνησιν ἐξ αἰτίας τῆς ἀσωτίας της. Τὰ πόδια της οὐδέποτε ἠσυχάζουν εἰς τὸ σπίτι της, ἐπειδὴ πάντοτε ἀναζητεῖ καὶ νέους φίλους - θύματά της.

  12. 12

    χρόνον γάρ τινα ἔξω ρέμβεται, χρόνον δὲ ἐν πλατείαις παρὰ πᾶσαν γωνίαν ἐνεδρεύει.

    Δι’ αὐτὸ ἄλλοτε μὲν ρεμβάζει ἐπὶ χρόνον τινὰ καὶ καταστρώνει μὲ τὸν διεφθαρμένον νοῦν της πονηρὰ σχέδια, ἄλλοτε δὲ κατ’ ἄλλην ὥραν ἐνεδρεύει εἰς κάθε γωνίαν διὰ νὰ εὕρῃ καὶ συλλάβῃ τὸ θήραμά της.

  13. 13

    εἶτα ἐπιλαβομένη ἐφίλησεν αὐτόν, ἀναιδεῖ δὲ προσώπῳ προσεῖπεν αὐτῷ·

    Ἔπειτα, ἀφοῦ ἡ φαύλη γυναῖκα ἁρπάσῃ τὸν ἄμυαλον νέον, τὸν φιλεῖ μέσα εἰς τὸν δρόμον καὶ μὲ πολλὴν ἀναίδειαν καὶ ἀδιάντροπον πρόσωπον τοῦ λέγει:

  14. 14

    θυσία εἰρηνική μοί ἐστι, σήμερον ἀποδίδωμι τὰς εὐχάς μου·

    Σήμερον εἶναι ἡμέρα, ποὺ προσέφερα θυσίαν εἰρηνικήν, σήμερα ἐξεπλήρωσα τὸ τάξιμό μου εἰς τὸν Θεόν, ἐπειδὴ εἰσηκούσθησαν ἀπὸ αὐτὸν αἱ προσευχαί μου·

  15. 15

    ἕνεκα τούτου ἐξῆλθον εἰς συνάντησίν σοι, ποθοῦσα τὸ σὸν πρόσωπον εὕρηκά σε.

    καὶ τὰ περισσεύματα τῆς θυσίας, ποὺ προσέφερα, εἶναι ἄφθονα, διὰ τοῦτο ἐβγῆκα νὰ σὲ συναντήσω, καὶ ἐπειδὴ λαχταρῶ διὰ τὸ ὡραῖον πρόσωπόν σου, σὲ εὑρῆκα.

  16. 16

    κειρίαις τέτακα τὴν κλίνην μου, ἀμφιτάποις δὲ ἔστρωκα τοῖς ἀπ᾿ Αἰγύπτου·

    Μὲ κλινοσκεπάσματα καὶ προσκεφάλαια παχιὰ ἐτοίμασα τὸ κρεββάτι μου καὶ μαλακὰ αἰγυπτιακὰ χαλιὰ ἔχω στρώσει καὶ ἀπὸ τὰ δύο μέρη.

  17. 17

    διέρρακα τὴν κοίτην μου κροκίνῳ, τὸν δὲ οἶκόν μου κινναμώμῳ·

    Ἔχω ραντίσει μὲ μαλακὰ φύλλα τοῦ ἐρυθροκιτρίνου κρόκου τὸ κρεββάτι μου, καὶ τὸ σπίτι μου μὲ τὸ ἀρωματώδες κιννάμωμον (κανέλλαν) διὰ νὰ εὐωδιάζῃ·

  18. 18

    ἐλθὲ καὶ ἀπολαύσωμεν φιλίας ἕως ὄρθρου, δεῦρο καὶ ἐγκυλισθῶμεν ἔρωτι·

    ἔλα νὰ ἀπολαύσωμεν καὶ νὰ χαροῦμε τὴν ἀγάπην μας μέχρι τὰ ἐξημερώματα καὶ νὰ κυλισθοῦμε κυριολεκτικῶς μέσα εἰς τὸν ἔρωτά μας.

  19. 19

    οὐ γὰρ πάρεστιν ὁ ἀνήρ μου ἐν οἴκῳ, πεπόρευται δὲ ὁδὸν μακρὰν

    Κανεὶς δὲν πρόκειται νὰ μᾶς ἰδῇ, διότι δὲν εἶναι εἰς τὸ σπίτι ὁ ἄνδρας μου· ἔχει πάει εἰς μακρινὸν τόπον δι’ ἐμπορικὰς ὑποθέσεις του.

  20. 20

    ἔνδεσμον ἀργυρίου λαβὼν ἐν χειρὶ αὐτοῦ, δι᾿ ἡμερῶν πολλῶν ἐπανήξει εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.

    Ἐπῆρε μαζί του κομπόδεμα μὲ πολλὰ χρήματα καὶ θὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὸ σπίτι του ὕστερα ἀπὸ πολλὰς ἡμέρας.

  21. 21

    ἀπεπλάνησε δὲ αὐτὸν πολλῇ ὁμιλίᾳ βρόχοις τε τοῖς ἀπὸ χειλέων ἐξώκειλεν αὐτόν.

    Ἔτσι ἡ πόρνη γυναῖκα μὲ τὰ πολλά της λόγια καὶ μὲ τὴν ἀπατηλὴν ὁμιλίαν τῶν χειλέων της, ποὺ μοιάζει μὲ βρόχους, παρεπλάνησε τὸν ἄμυαλον νέον καὶ τὸν ἔκαμε νὰ ἐξοκείλῃ.

  22. 22

    ὁ δὲ ἐπηκολούθησεν αὐτῇ κεπφωθείς, ὥσπερ δὲ βοῦς ἐπὶ σφαγὴν ἄγεται καὶ ὥσπερ κύων ἐπὶ δεσμοὺς

    Αὐτὸς δὲ ὁ ἀνόητος τὴν ἠκολούθησε βλακωδῶς, ὅπως τὸ πτηνὸν κέπφος, τὸ ὁποῖον τρέχει πρὸς τὴν παγίδα, ἂν καὶ βλέπει νὰ συλλαμβάνωνται ἀπὸ αὐτὴν ἄλλοι σύντροφοί του· καὶ ὅπως σύρεται τὸ ἀνύποπτον βόδι εἰς τὴν σφαγὴν καὶ τὸ σκυλὶ εἰς τὴν ἁλυσίδα

  23. 23

    ἢ ὡς ἔλαφος τοξεύματι πεπληγὼς εἰς τὸ ἧπαρ, σπεύδει δὲ ὥσπερ ὄρνεον εἰς παγίδα, οὐκ εἰδὼς ὅτι περὶ ψυχῆς τρέχει.

    ἢ ὅπως πιάνεται τὸ ἐλάφι τὸ πληγωμένον μὲ τόξον εἰς τὸ συκώτι· τρέχει δὲ ὁ ἀνόητος κοντά της, ὅπως τὸ πουλὶ εἰς τὴν παγίδα, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ ὅτι πρόκειται περὶ ἀπωλείας τῆς ἀθανάτου ψυχῆς του.

  24. 24

    νῦν οὖν, υἱέ, ἄκουέ μου καὶ πρόσεχε ρήμασι στόματός μου·

    Τώρα λοιπόν, παιδί μου, ὕστερα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ σοῦ εἶπα, ἄκουσέ με καὶ πρόσεχε τὰ λόγια τοῦ στόματός μου:

  25. 25

    μὴ ἐκκλινάτω εἰς τὰς ὁδοὺς αὐτῆς ἡ καρδία σου,

    Ἂς μὴ παρασυρθῇ ἡ θέλησίς σου εἰς τοὺς ἁμαρτωλοὺς δρόμους τῆς μοιχαλίδος γυναικός,

  26. 26

    πολλοὺς γὰρ τρώσασα καταβέβληκε, καὶ ἀναρίθμητοί εἰσιν οὓς πεφόνευκεν·

    διότι αὐτὴ πολλοὺς ἀνθρώπους, ἀφοῦ τοὺς ἐπλήγωσε, τοὺς ἔρριξε κάτω ἐξευτελισμένους καὶ ἀχρήστους, καὶ ἀναρίθμητοι εἶναι ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ἐθανάτωσε ψυχικῶς.

  27. 27

    ὁδοὶ ᾅδου ὁ οἶκος αὐτῆς κατάγουσαι εἰς τὰ ταμιεῖα τοῦ θανάτου.

    Τὸ σπίτι της εἶναι δρόμοι τοῦ Ἅδου, οἱ ὁποῖοι ὁδηγοῦν τὸν ἄνθρωπον εἰς τὰ σκοτεινὰ μέρη τοῦ αἰωνίου θανάτου.