Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ

Λευιτικόν, κεφάλαιο 27

34 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (27)
  1. 1

    ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·

    Καὶ ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

  2. 2

    λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ὃς ἂν εὔξηται εὐχὴν ὥστε τιμὴν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ,

    «Νὰ ὁμιλήσῃς πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Ὅταν κάποιος τάξῃ εἰς τὸν Κύριον τὸν ἑαυτόν του ἢ ἄλλο πρόσωπον καὶ Θελήσῃ κατόπιν νὰ ἑξαγοράσῃ τὸ τάμα του καὶ νὰ καταβάλῃ εἰς χρῆμα τὴν ἀνάλογον ἀξίαν του εἰς τὸν Κύριον, ἂς γνωρίζῃ τὰ ἑξῆς:

  3. 3

    ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενος ἀπὸ εἰκοσαετοῦς ἕως ἑξηκονταετοῦς, ἔσται αὐτοῦ ἡ τιμὴ πεντήκοντα δίδραχμα ἀργυρίου τῷ σταθμῷ τῷ ἁγίῳ,

    Ἡ τιμὴ ἑξαγορᾶς τάματος ἀνδρὸς ἡλικίας ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν μέχρι καὶ ἑξῆντα θὰ εἶναι πενῆντα ἀσημένια δίδραχμα, βάσει τῆς τιμῆς τοῦ διδράχμου ποὺ κυκλοφορεῖ εἰς τὸν ἱερὸν χῶρον τῆς λατρείας.

  4. 4

    τῆς δὲ θηλείας ἔσται ἡ συντίμησις τριάκοντα δίδραχμα.

    Ἡ δὲ τιμὴ ἑξαγορᾶς τάματος γυναικὸς θὰ εἶναι τριάντα δίδραχμα.

  5. 5

    ἐὰν δὲ ἀπὸ πεντεαετοῦς ἕως εἴκοσιν ἐτῶν, ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενος εἴκοσι δίδραχμα, τῆς δὲ θηλείας δέκα δίδραχμα.

    Ἐὰν δὲ τὸ πρόσωπον ἔχῃ ἡλικίαν ἀπὸ πέντε ἐτῶν μέχρι εἴκοσι, ἢ τιμὴ τῆς ἑξαγορᾶς του θὰ εἶναι διὰ μὲν τὸ ἀγόρι εἴκοσι δίδραχμα, διὰ δὲ τὴν κόρην δέκα δίδραχμα.

  6. 6

    ἀπὸ δὲ μηνιαίου ἕως πενταετοῦς ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενος πέντε δίδραχμα, τῆς δὲ θηλείας τρία δίδραχμα ἀργυρίου.

    Ὅταν δὲ εἶναι ἡλικίας ἀπὸ ἐνὸς μηνὸς μέχρι πέντε ἐτῶν, ἡ τιμὴ θὰ εἶναι διὰ μὲν τὸ ἀγόρι πέντε δίδραχμα, διὰ δὲ τὴν κόρην τρία ἀσημένια δίδραχμα.

  7. 7

    ἐὰν δὲ ἀπὸ ἑξηκονταετῶν καὶ ἐπάνω, ἐὰν μὲν ἄρσεν ᾖ, ἔσται ἡ τιμὴ αὐτοῦ πεντεκαίδεκα δίδραχμα ἀργυρίου, ἐὰν δὲ θήλεια, δέκα δίδραχμα.

    Ἐὰν δὲ τὸ πρόσωπον ἔχῃ ἡλικίαν ἀπὸ ἑξῆντα ἐτῶν καὶ ἄνω, ἡ τιμὴ ἑξαγορᾶς του, ἐὰν μὲν εἶναι ἄνδρας, θὰ εἶναι δεκαπέντε ἀσημένια δίδραχμα, καὶ ἐὰν εἶναι γυναῖκα, δέκα δίδραχμα.

  8. 8

    ἐὰν δὲ ταπεινὸς ᾖ τῇ τιμῇ, στήσεται ἐναντίον τοῦ ἱερέως, καὶ τιμήσεται αὐτὸν ὁ ἱερεύς· καθάπερ ἰσχύει ἡ χεὶρ τοῦ εὐξαμένου, τιμήσεται αὐτὸν ὁ ἱερεύς.

    Ἐὰν ὅμως αὐτὸς ποὺ ἔκανε τὸ τάμα εἶναι πτωχὸς καὶ δὲν ἠμπορῇ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἀξίαν τοῦ τάματος, θὰ παρουσιασθῇ ἐνώπιον τοῦ ἱερέως καὶ ὁ ἱερεὺς θὰ προσδιορίσῃ ἐκεῖ τὴν τιμήν, ποὺ πρέπει νὰ καταβάλῃ. Θὰ ὁρίσῃ δὲ ὁ ἱερεὺς τὸ ποσὸν ἀναλόγως πρὸς τὴν οἰκονομικὴν εὐχέρειαν ἐκείνου, ποὺ ἔκανε τὸ τάμα.

  9. 9

    ᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τῶν πτηνῶν τῶν προσφερομένων ἀπ᾿ αὐτῶν δῶρον τῷ Κυρίῳ, ὃς ἂν δῷ ἀπὸ τούτων τῷ Κυρίῳ, ἔσται ἅγιον.

    Ἐὰν δὲ κάποιος κάνῃ τάμα καὶ ὑποσχεθῇ νὰ προσφέρῃ ὡς δῶρον εἰς τὸν Κύριον ἕνα ἀπὸ τὰ πτηνὰ τὰ καθαρά, ποὺ ἐπιτρέπεται νὰ προσφέρωνται διὰ θυσίαν, ὀτιδήποτε θὰ προσφέρῃ ἀπὸ αὐτὰ εἰς τὸν Κύριον, θὰ εἶναι ἅγιον καὶ ἱερόν, ξεχωρισμένον διὰ τὸν ἅγιον Θεόν.

  10. 10

    οὐκ ἀλλάξει αὐτὸ καλὸν πονηρῷ, οὐδὲ πονηρὸν καλῷ· ἐὰν δὲ ἀλλάσσων ἀλλάξῃ αὐτὸ κτῆνος κτήνει, ἔσται αὐτὸ καὶ τὸ ἄλλαγμα ἅγια.

    Δὲν πρέπει νὰ τὸ ἀλλάξῃ καὶ νὰ δώσῃ ἀντὶ τοῦ καλοῦ κάποιο ἄλλο χειρότερον, ἢ ἀντὶ τοῦ κατωτέρου κάποιο ἀνώτερον. Ἐὰν ὅμως ἀλλάξῃ ὁπωσδήποτε τὸ ζῶον ποὺ ἔταξε μὲ ἄλλο ζῶον, τότε καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο θὰ εἶναι ἅγια καὶ θὰ ἀνήκουν εἰς τὸν Κύριον.

  11. 11

    ἐὰν δὲ πᾶν κτῆνος ἀκάθαρτον, ἀφ᾿ ὧν οὐ προσφέρεται ἀπ᾿ αὐτῶν δῶρον τῷ Κυρίῳ, στήσει τὸ κτῆνος ἔναντι τοῦ ἱερέως,

    Καὶ ἐὰν τάξῃ εἰς τὸν Θεὸν ὁποιοδήποτε ἀκάθαρτον ζῶον, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ προσφέρωνται διὰ θυσίαν εἰς τὸν Κύριον, θὰ φέρῃ καὶ θὰ παρουσιάσῃ τὸ ζῶον ἐνώπιον τοῦ ἱερέως·

  12. 12

    καὶ τιμήσεται αὐτὸ ὁ ἱερεὺς ἀνὰ μέσον καλοῦ καὶ ἀνὰ μέσον πονηροῦ, καὶ καθότι ἂν τιμήσηται αὐτὸ ὁ ἱερεύς, οὕτω στήσεται.

    καὶ ὁ ἱερεὺς θὰ διατιμήσῃ τὸ ζῶον ἀναλόγως πρὸς τὰ πλεονεκτήματα καὶ μειονεκτήματά του. Συμφώνως δὲ πρὸς τὴν ἐκτίμησιν, ποὺ θὰ κάνῃ ὁ ἱερεύς, θὰ ὁρισθῇ σταθερὰ ἡ ἀξία του.

  13. 13

    ἐὰν δέ λυτρούμενος λυτρώσηται αὐτό, προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον πρὸς τὴν τιμὴν αὐτοῦ.

    Ἐὰν δὲ αὐτὸς ποὺ τὸ ἔταξε, θελήσῃ νὰ τὸ ἑξαγοράσῃ μὲ χρήματα, θὰ πληρώσῃ καὶ ἓν πέμπτον ἐπὶ πλέον τῆς ὡρισμένης ἀξίας του.

  14. 14

    Καὶ ἄνθρωπος, ὃς ἂν ἁγιάσῃ τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἁγίαν τῷ Κυρίῳ, καὶ τιμήσεται αὐτὴν ὁ ἱερεύς, ἀνὰ μέσον καλῆς καὶ ἀνὰ μέσον πονηρᾶς· ὡς ἂν τιμήσηται αὐτὴν ὁ ἱερεύς, οὕτω σταθήσεται.

    Ὅταν δὲ κάποιος ἄνθρωπος ἀφιερώσῃ τὸ σπίτι του εἰς τὸν Κύριον, διὰ νὰ εἶναι πλέον ἅγιον καὶ ἱερόν, θὰ τὸ διατιμήσῃ ὁ ἱερεὺς ἀναλόγως πρὸς τὰ πλεονεκτήματα καὶ τὰ μειονεκτήματά του. Καὶ θὰ μείνῃ πλέον σταθερὰ ἡ ἀξία του, ὅπως θὰ τὸ ἐκτιμήσῃ ὁ ἱερεύς.

  15. 15

    ἐὰν δὲ ὁ ἁγιάσας αὐτὴν λυτρῶται τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, προσθήσει ἐπ᾿ αὐτὸ τὸ ἐπίπεμπτον τοῦ ἀργυρίου τῆς τιμῆς, καὶ ἔσται αὐτῷ.

    Ἐὰν ὅμως αὐτός, ποὺ ἀφιέρωσεν εἰς τὸν Κύριον τὸ σπίτι του, θελήσῃ νὰ τὸ ἑξαγοράσῃ μὲ χρῆμα, θὰ καταβάλῃ ἐπὶ πλέον καὶ τὸ ἓν πέμπτον τῆς ἀξίας του εἰς χρῆμα καὶ τότε θὰ εἶναι ἰδικόν του.

  16. 16

    ᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τοῦ ἀγροῦ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ ἁγιάσῃ ἄνθρωπος τῷ Κυρίῳ, καὶ ἔσται ἡ τιμὴ κατὰ τὸν σπόρον αὐτοῦ, κόρου κριθῶν πεντήκοντα δίδραχμα ἀργυρίου.

    Ἐὰν δὲ κάποιος ἄνθρωπος κάνῃ τάμα νὰ προσφέρῃ εἰς τὸν Κύριον μέρος ἀπὸ τὰ χωράφια, ποὺ εἶναι ἰδικά του κληρονομικῶς, ἡ ἀξία αὐτοῦ τοῦ κτήματος θὰ ὑπολογίζεται συμφώνως πρὸς τὸν σπόρον, ποὺ χρησιμοποιεῖται διὰ τὴν σποράν του, πενήντα δίδραχμα ἀσημένια διὰ κάθε κόρον, μὲ τὸν ὁποῖον ζυγίζουν τὸ κριθάρι.

  17. 17

    ἐὰν δὲ ἀπὸ τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς ἀφέσεως ἁγιάσῃ τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ, κατὰ τὴν τιμὴν αὐτοῦ στήσεται.

    Καὶ ἐὰν τάξῃ τὸ χωράφι του εἰς τὸν Κύριον μὲ τὴν ἔναρξιν τοῦ Ἰωβηλαίου ἔτους, ὁπότε οὔτε θὰ τὸ σπείρῃ οὔτε θὰ τὸ θερίσῃ, θὰ καταβάλῃ εἰς τὸ ἀκέραιον ὅλον τὸ ποσόν, συμφώνως πρὸς τὴν ἐκτίμησίν τοῦ ἱερέως.

  18. 18

    ἐὰν δὲ ἔσχατον μετὰ τήν ἄφεσιν ἁγιάσῃ τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ, προσλογιεῖται αὐτῷ ὁ ἱερεὺς τὸ ἀργύριον ἐπὶ τὰ ἔτη τὰ ἐπίλοιπα, ἕως εἰς τὸν ἐνιαυτὸν τῆς ἀφέσεως, καὶ ἀνθυφαιρεθήσεται ἀπὸ τῆς συντιμήσεως αὐτοῦ.

    Ἐὰν ὅμως τάξῃ τὸ χωράφι του, ἀφοῦ θὰ ἔχῃ περάσει πλέον τὸ Ἰωβηλαῖον ἔτος τῆς ἀφέσεως, θὰ λογαριάσῃ ὁ ἱερεὺς τὸ χρηματικὸν ποσόν, ποὺ θὰ ἐξοδεύσῃ αὐτὸς διὰ τὸ χωράφι μέσα εἰς τὰ χρόνια ποὺ ὑπολείπονται ἕως τὸ ἑπόμενον Ἰωβηλαῖον ἔτος, καὶ θὰ ἀφαιρέσῃ τὰ ἔξοδά του ἀπὸ τὴν ὁλικὴν ἀξίαν τοῦ κτήματος.

  19. 19

    ἐὰν δὲ λυτρῶται τὸν ἀγρὸν ὁ ἁγιάσας αὐτόν, προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον τοῦ ἀργυρίου πρὸς τὴντιμὴν αὐτοῦ, καὶ ἔσται αὐτῷ.

    Ἐὰν κάποιος, ποὺ ἔταξε τὸ χωράφι του, θελήσῃ νὰ τὸ ἑξαγοράσῃ μὲ χρήματα, θὰ καταβάλῃ καὶ ἓν πέμπτον ἐπὶ πλέον τῆς χρηματικῆς ἀξίας του καὶ τότε θὰ εἶναι ἰδικόν του.

  20. 20

    ἐὰν δὲ μὴ λυτρῶται τὸν ἀγρόν, καὶ ἀποδῶται τὸν ἀγρὸν ἀνθρώπῳ ἑτέρῳ, οὐκέτι μὴ λυτρώσηται αὐτόν.

    Ἐὰν ὅμως δὲν καταβάλῃ τὰ λύτρα διὰ τὴν ἑξαγορὰν τοῦ κτήματος ποὺ ἔταξε, ἀλλὰ τὸ πωλήσῃ ἐν τῷ μεταξὺ εἰς ἄλλον ἄνθρωπον, δὲν θὰ δικαιοῦται πλέον νὰ τὸ ἑξαγοράσῃ οὐδέποτε.

  21. 21

    ἀλλ᾿ ἔσται ὁ ἀγρὸς ἐξεληλυθυίας τῆς ἀφέσεως ἅγιος τῷ Κυρίῳ, ὥσπερ ἡ γῆ ἡ ἀφωρισμένῃ· τῷ ἱερεῖ ἔσται κατάσχεσις αὐτοῦ.

    Τὸ χωράφι αὐτό, ὅταν θὰ περάσῃ τὸ Ἰωβηλαῖον ἔτος τῆς ἀφέσεως, κατὰ τὸ ὁποῖον ἀκυρώνονται αἱ ἀγοραπωλησίαι, θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν Κύριον, ὅπως κάθε κτῆμα ἀφιερωμένον εἰς τὸν Θεόν. Θὰ περιέλθῃ εἰς τὰ χέρια τῶν ἱερέων.

  22. 22

    ᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τοῦ ἀγροῦ οὗ κέκτηται, ὃς οὐκ ἔστιν ἀπὸ τοῦ ἀγροῦ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ, ἁγιάσῃ τῷ Κυρίῳ,

    Ἐὰν ὅμως τάξῃ εἰς τὸν Κύριον μέρος ἀπὸ τὰ χωράφια, ποὺ ἀπέκτησεν ὁ ἴδιος, καὶ ὄχι ἀπὸ αὐτὰ ποὺ εἶχε κληρονομικῶς,

  23. 23

    ὁ ἱερεὺς λογιεῖται πρὸς αὐτὸν τὸ τέλος τῆς τιμῆς ἐκ τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς ἀφέσεως, καί ἀποδώσει τὴν τιμὴν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἅγιον τῷ Κυρίῳ.

    ὁ ἱερεὺς θὰ λογαριάσῃ εἰς αὐτὸν τὴν χρηματικὴν ἀξίαν τοῦ κτήματος ἀναλόγως τοῦ χρόνου, ποὺ μεσολαβεῖ μέχρι τοῦ νέου Ἰωβηλαίου ἔτους, καὶ ὁ ἄνθρωπος θὰ καταβάλῃ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τὴν ὡρισμένην ἀξίαν ὡς ἁγίαν προσφορὰν διὰ τὸν Κύριον.

  24. 24

    καὶ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῆς ἀφέσεως ἀποδοθήσεται ὁ ἀγρὸς τῷ ἀνθρώπῳ παρ᾿ οὗ κέκτηται αὐτόν, οὗ ἦν ἡ κατάσχεσις τῆς γῆς.

    Ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ Ἰωβηλαῖον ἔτος, τὸ χωράφι αὐτὸ θὰ ἐπιστραφῇ εἰς τὸν πρῶτον ἰδιοκτήτην του, ποὺ τὸ εἶχε κληρονομικῶς καὶ ἀπὸ τὸν ὁποῖον τὸ ἀγόρασεν ἐκεῖνος ποὺ τὸ ἔταξε.

  25. 25

    καὶ πᾶσα τιμὴ ἔσται σταθμίοις ἁγίοις· εἴκοσιν ὀβολοὶ ἔσται τὸ δίδραχμον.

    Κάθε δὲ ἐκτίμησις θὰ γίνεται μὲ τὰ μέτρα καὶ σταθμὰ καὶ νομίσματα, ποὺ κυκλοφοροῦν εἰς τὸν ἅγιον τόπον τῆς λατρείας. Τὸ δίδραχμον θὰ ἰσοῦται μὲ εἴκοσι ὀβολούς.

  26. 26

    Καὶ πᾶν πρωτότοκον ὃ ἐὰν γένηται ἐν τοῖς κτήνεσί σου, ἔσται τῷ Κυρίῳ, καὶ οὐ καθαγιάσει αὐτὸ οὐδείς· ἐάν τε μόσχον ἐάν τε πρόβατον, τῷ Κυρίῳ ἐστίν.

    Κάθε δὲ πρωτότοκον, ποὺ θὰ γεννηθῇ εἰς τὰ ζῶα σου, θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν Κύριον. Καὶ δὲν δικαιοῦται κανεὶς νὰ τάξῃ κάποιο ἀπὸ αὐτὰ εἰς τὸν Κύριον, διότι αὐτά, εἴτε εἶναι μοσχάρι εἴτε πρόβατον, ἀνήκουν αὐτοδικαίως ἀπὸ τὴν στιγμὴν τῆς γεννήσεώς των εἰς τὸν Κύριον.

  27. 27

    ἐὰν δὲ τῶν τετραπόδων τῶν ἀκαθάρτων ἀλλάξῃ κατὰ τὴν τιμὴν αὐτοῦ, καὶ προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον πρὸς αὐτό, καὶ ἔσται αὐτῷ· ἐὰν δὲ μὴ λυτρῶται, πραθήσεται κατὰ τὸ τίμημα αὐτοῦ.

    Ἐὰν ὅμως κάποιος τάξῃ ἀπὸ τὰ πρωτότοκα, ποὺ περιλαμβάνονται εἰς τὰ ἀκάθαρτα ζῶα, τὰ ὁποῖα δὲν προσφέρονται ὡς θυσία εἰς τὸν Κύριον, ἠμπορεῖ νὰ ἀντικαταστήσῃ τὸ τάμα του μὲ τὴν ἀνάλογον χρηματικὴν ἀξίαν του καὶ νὰ καταβάλῃ καὶ ἓν πέμπτον ἐπὶ πλέον τῆς ἀξίας του καὶ θὰ εἶναι πλέον τὸ ζῶον ἰδικόν του. Ἐὰν ὅμὼς δὲν θέλῃ νὰ τὸ ἑξαγοράσῃ μὲ χρήματα, θὰ πωληθῇ αὐτὸ εἰς ἄλλον ἀναλόγως πρὸς τὴν ἐκτίμησίν του ἀπὸ τὸν ἱερέα.

  28. 28

    πᾶν δὲ ἀνάθεμα, ὃ ἐὰν ἀναθῇ ἄνθρωπος τῷ Κυρίῳ ἀπὸ πάντων, ὅσα αὐτῷ ἐστιν, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἀπὸ ἀγροῦ κατασχέσεως αὐτοῦ, οὐκ ἀποδώσεται, οὐδὲ λυτρώσεται· πᾶν ἀνάθεμα ἅγιον ἁγίων ἔσται τῷ Κυρίῳ.

    Κάθε δὲ ἀφιέρωμα, ποὺ θὰ τὸ ἀφιερώσῃ ἕνας ἄνθρωπος εἰς τὸν Κύριον ἐπισήμως, ἐνόρκως καὶ ἀμετακλήτως ἀπὸ ὅλα, ὅσα εἶναι ἰδικά του, δηλαδὴ ἀπὸ ἀνθρώπου μέχρι ζώου καὶ μέχρι κτήματος, ποὺ εἶναι ἰδικόν του κληρονομικῶς, δὲν δικαιοῦται πλέον νὰ τὸ πωλήσῃ ἢ νὰ τὸ ἑξαγοράσῃ μὲ χρήματα. Κάθε τέτοιο ἀφιέρωμα εἶναι ἁγιώτατον, ξεχωρισμένον ὁριστικῶς διὰ τὸν Κύριον.

  29. 29

    καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἀνατεθῇ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων, οὐ λυτρωθήσεται, ἀλλὰ θανάτῳ θανατωθήσεται.

    Ὁποιοσδήποτε ἐπίσης ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ἀφιερωθῇ εἰς τὸν Κύριον ἐπισήμως, ἐνόρκως καὶ ὁριστικῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἑξαγορασθῇ μὲ χρήματα, ἀλλὰ θὰ εἶναι ἀφιερωμένος ἕως θανάτου εἰς τὸν Θεόν.

  30. 30

    Πᾶσα δεκάτη τῆς γῆς ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς γῆς καὶ τοῦ καρποῦ τοῦ ξυλίνου τῷ Κυρίῳ ἐστίν, ἅγιον τῷ Κυρίῳ.

    Τὸ ἓν δέκατον ἀπὸ ὅσα παράγει ἡ γῆ, ἀπὸ τὰ προϊόντα δηλαδὴ ποὺ σπείρονται εἰς τὰ χωράφια, καὶ ἀπὸ τοὺς καρποὺς τῶν δένδρων, ἀνήκει εἰς τὸν Κύριον. Εἶναι ἰδιαιτέρα ἁγία μερὶς τοῦ Κυρίου.

  31. 31

    ἐὰν δὲ λυτρῶται λύτρῳ ἄνθρωπος τὴν δεκάτην αὐτοῦ, τὸ ἐπίπεμπτον προσθήσει πρὸς αὐτόν, καὶ ἔσται αὐτῷ.

    Ἐὰν δὲ κάποιος ἄνθρωπος θελήσῃ νὰ ἑξαγοράσῃ μὲ χρηματικὸν λύτρον αὐτὸ τὸ ἓν δέκατον τῶν προϊόντων του, ποὺ ἀνήκει εἰς τὸν Κύριον, θὰ καταβάλῃ καὶ ἓν πέμπτον ἐπὶ πλέον τῆς ἀξίας του καὶ τότε θὰ εἶναι ἰδικόν του.

  32. 32

    καὶ πᾶσα δεκάτη βοῶν, καὶ προβάτων καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἔλθῃ ἐν τῷ ἀριθμῷ ὑπὸ τὴν ράβδον, τὸ δέκατον ἔσται ἅγιον τῷ Κυρίῳ.

    Καὶ τὸ ἓν δέκατον ἐπίσης ἀπὸ τὰ βόδια καὶ ἀπὸ τὰ πρόβατα, καθὼς καὶ τὸ ἓν δέκατον ἀπὸ ὅλα τὰ ζῶα, ποὺ τὰ ἀριθμεῖ καὶ τὰ σημαδεύει μὲ τὸ κοκκινοβαμμένο ραβδί του ὁ βοσκὸς εἰς τὴν στάνην, θὰ εἶναι ἅγιον, ἀφιερωμένον εἰς τὸν Κύριον.

  33. 33

    οὐκ ἀλλάξεις καλὸν πονηρῷ, οὐδὲ πονηρὸν καλῷ· ἐὰν δὲ ἀλλάσσων ἀλλάξῃς αὐτό, καὶ τὸ ἄλλαγμα αὐτοῦ ἔσται ἅγιον, οὐ λυτρωθήσεται.

    Δὲν θὰ ἀνταλλάξῃς ἕνα καλὸν ζώον μὲ κάποιο χειρότερον, ἢ ἕνα κατώτερον μὲ κάποιο ἀνώτερον. Ἐὰν ὅμως κάνῃς τὴν ἀνταλλαγήν, τότε καὶ τὸ δεύτερον ζῶον, ὅπως καὶ τὸ πρῶτον, θὰ εἶναι ἅγιον, ἀφιερωμένον εἰς τὸν Κύριον καὶ δεν θὰ εἶναι δυνατὸν να ἑξαγορασθῇ καὶ αὐτὸ μὲ χρήματα».

  34. 34

    Αὗταί εἰσιν αἱ ἐντολαί, ἃς ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ὄρει Σινά.

    Αὐταὶ εἶναι αἱ ἐντολαὶ τὰς ὁποίας παρήγγειλεν ὁ Κύριος εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας διὰ τοῦ Μωϋσέως εἰς τὸ ὅρος Σινᾶ.