Κριταί, κεφάλαιο 11
- 1
ΚΑΙ ᾿Ιεφθάε ὁ Γαλααδίτης ἐπῃρμένος δυνάμει· καὶ αὐτὸς υἱὸς γυναικὸς πόρνης, ἣ ἐγέννησε τῷ Γαλαὰδ τὸν ᾿Ιεφθάε.
Ο Ἰσραηλίτης Ἰεφθάε, ὁ υἱὸς τοῦ Γαλαάδ, ἦταν δυνατὸς σωματικά, γενναῖος καὶ θαρραλέος· αὐτὸς ὅμως ἦταν παιδὶ γυναίκας πόρνης, ἡ ὁποία ἐγέννησε εἰς τὸν Γαλαὰδ τὸν Ἰεφθάε.
- 2
καὶ ἔτεκεν ἡ γυνὴ Γαλαὰδ αὐτῷ υἱούς· καὶ ἡδρύνθησαν οἱ υἱοὶ τῆς γυναικὸς καὶ ἐξέβαλον τὸν ᾿Ιεφθάε καὶ εἶπαν αὐτῷ· οὐ κληρονομήσεις ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς ἡμῶν, ὅτι υἱὸς γυναικὸς ἑταίρας σύ.
Ἀλλὰ καὶ ἡ νόμιμη γυναῖκα τοῦ Γαλαὰδ ἐγέννησε καὶ αὐτὴ εἰς τὸν Γαλαὰδ ἄλλους υἱούς· καὶ ὅταν ἐμεγάλωσαν οἱ υἱοὶ τῆς νομίμου γυναίκας τοῦ Γαλαάδ, ἔβγαλαν ἔξω καὶ ἔδιωξαν διὰ τῆς βίας τὸν Ἰεφθάε ἀπὸ τὸ πατρικόν του σπίτι καὶ τοῦ εἶπαν: «Δὲν θὰ πάρῃς μερίδιον ἀπὸ τὴν πατρικήν μας κληρονομίαν, διότι σὺ εἶσαι παιδὶ γυναίκας πόρνης».
- 3
καὶ ἔφυγεν ᾿Ιεφθάε ἀπὸ προσώπου τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ ᾤκησεν ἐν γῇ Τώβ, καὶ συνεστράφησαν πρὸς ᾿Ιεφθάε ἄνδρες κενοὶ καὶ ἐξῆλθον μετ᾿ αὐτοῦ.
Τότε ὁ Ἰεφθάε ἔφυγε μακριὰ ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς του καὶ ἑκατοίκησε μόνος καὶ ἔρημος εἰς τὴν χώραν Τώβ. Καὶ ἦλθαν καὶ ἐσυγκεντρώθησαν γύρω ἀπὸ τὸν Ἰεφθάε ἄνθρωποι ματαιόδοξοι καὶ τυχοδιώκται, οἱ ὁποῖοι τὸν ἀκολούθησαν καὶ ἐπραγματοποιοῦσαν μαζί του ληηλασίες μὲ αἰφνιδιαστικὲς ἐπιδρομὲς ἐναντίον τῶν Ἀμμωνιτῶν.
- 4
καὶ ἐγένετο ἡνίκα παρετάξαντο οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν μετὰ ᾿Ισραήλ,
Ὅταν μετὰ ἀπὸ ὀλίγον χρόνον οἱ Ἀμμωνῖται ἐκήρυξαν τὸν πόλεμον ἐναντίον τοῦ Ἰσραήλ, συνέβη τοῦτο:
- 5
καὶ ἐπορεύθησαν οἱ πρεσβύτεροι Γαλαὰδ λαβεῖν τὸν ᾿Ιεφθάε ἀπὸ τῆς γῆς Τὼβ
Οἱ προεστοί, οἱ ἄρχοντες τῶν Ἰσραηλιτῶν, ποὺ κατοικοῦσαν εἰς τὴν Γαλαάδ, ἐπῆγαν διὰ νὰ συναντήσουν καὶ νὰ φέρουν πίσω τὸν Ἰεφθάε ἀπὸ τὴν χώραν Τώβ.
- 6
καὶ εἶπαν τῷ ᾿Ιεφθάε· δεῦρο καὶ ἔσῃ ἡμῖν εἰς ἀρχηγόν, καὶ παραταξόμεθα πρὸς υἱοὺς ᾿Αμμών.
Μόλις τὸν συνήντησαν, εἶπαν εἰς τὸν Ἰεφθάε: «Ἔλα γύρισε πίσω· ἡ πατρίδα σου σὲ περιμένει· ἔλα νὰ γίνῃς ἀρχιστράτηγός μας εἰς τὴν δύσκολον αὐτὴν περίστασιν· ἔτσι θὰ λάβωμεν ὅλοι θάρρος καὶ θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀντιπαραταχθῶμεν ἐναντίον τῶν Ἀμμωνιτῶν».
- 7
καὶ εἶπεν ᾿Ιεφθάε τοῖς πρεσβυτέροις Γαλαάδ· οὐχὶ ὑμεῖς ἐμισήσατέ με καὶ ἐξεβάλατέ με ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου καὶ ἐξαπεστείλατέ με ἀφ᾿ ὑμῶν; καὶ διατὶ ἤλθατε πρός με νῦν, ἡνίκα χρῄζετε;
Ἀλλὰ ὁ Ἰεφθάε ἀπάντησε εἰς τοὺς προεστούς, τοὺς ἄρχοντες τῆς Γαλαάδ, μὲ δυσπιστίαν καὶ παράπονον διὰ τὴν ἀδικίαν ποὺ τοῦ ἔκαμαν: «Δὲν εἶσθε σεῖς, ἐκεῖνοι ποὺ μὲ ἐμισήσατε καὲ μὲ πολλὴν περιφρόνησιν μὲ ἐβγάλατε διὰ τῆς βίας ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ πατέρα μου καὶ μὲ ἐδιώξατε μακριά σας, ἔξω ἀπὸ τὰ σύνορα τῆς πατρίδος μου; Πῶς λοιπὸν τώρα, ποὺ εὐρεθήκατε εἰς ἀνάγκην καὶ μὲ χρειάζεσθε, ἤλθατε εἰς τὴν χώραν αὐτὴν νὰ μὲ ζητήσετε;»
- 8
καὶ εἶπαν οἱ πρεσβύτεροι Γαλαὰδ πρὸς ᾿Ιεφθάε· διὰ τοῦτο νῦν ἐπεστρέψαμεν πρός σε, καὶ πορεύσῃ μεθ᾿ ἡμῶν καὶ παρατάξῃ πρὸς υἱοὺς ᾿Αμμών· καὶ ἔσῃ ἡμῖν εἰς ἄρχοντα πᾶσι τοῖς κατοικοῦσι Γαλαάδ.
Οἱ προεστοί, οἱ ἄρχοντες τῆς Γαλαάδ, εἶπαν πρὸς τὸν Ἰεφθάε: «Μά, δι' αὐτὸ ἀκριβῶς, ἐπειδὴ σὲ ἔχομεν ἀνάγκην, ἤλθαμε καὶ ἀπευθυνόμεθα τώρα εἰς σὲ καὶ σοῦ ζητοῦμεν νὰ γυρίσῃς πίσω εἰς τὴν Γαλαὰδ καὶ νὰ ἐκστρατεύσῃς μαζί μας καὶ νὰ ἀντιπαραταχθῇς ἐναντίον τῶν Ἀμμωνιτῶν. Σοῦ ὑποσχόμεθα δέ, ὅτι εἰς τὸ ἑξῆς θὰ εἶσαι ἄρχοντας ὄχι μόνον ἰδικός μας, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν, ποὺ κατοικοῦν εἰς τὴν Γαλαάδ».
- 9
καὶ εἶπεν ᾿Ιεφθάε πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους Γαλαάδ· εἰ ἐπιστρέφετέ με ὑμεῖς παρατάξασθαι ἐν υἱοῖς ᾿Αμμὼν καὶ παραδῷ αὐτοὺς Κύριος ἐνώπιον ἐμοῦ, καὶ ἐγὼ ὑμῖν ἔσομαι εἰς ἄρχοντα.
Ὁ Ἰεφθάε ἀπάντησε εἰς τοὺς προεστούς, τοὺς ἄρχοντες τῆς Γαλαάδ: «Ἐὰν πράγματι ἐπιθυμῆτε νὰ μὲ φέρετε πάλιν εἰς τὴν χώραν μου διὰ νὰ ἀντιπαραταχθῶ ὡς ἀρχιστράτηγός σας ἐναντίον τῶν Ἀμμωνιτῶν καὶ ἐὰν ὁ Κύριος Θελήσῃ νὰ παραδώσῃ τοὺς Ἀμμωνῖτες εἰς τὰ χέρια μου, νὰ μοῦ ὑποσχεθῆτε τοῦτο· ὅτι θὰ συνεχίσω καὶ μετὰ τὴν νίκην νὰ εἶμαι ἰσόβιος ἄρχοντάς σας».
- 10
καὶ εἶπαν οἱ πρεσβύτεροι Γαλαὰδ πρὸς ᾿Ιεφθάε· Κύριος ἔστω ἀκούων ἀνὰ μέσον ἡμῶν, εἰ μὴ κατὰ τὸ ρῆμά σου οὕτω ποιήσομεν.
Τότε οἱ προεστοί, οἱ ἄρχοντες τῆς Γαλαάδ, εἶπαν εἰς τὸν Ἰεφθάε: «Συμφωνοῦμεν. Ὁ ἀόρατος Κύριος, ὁ ὁποῖος, ἂν καὶ δὲν τὸν βλέπομεν μὲ τὰ σωματικά μας μάτια, ἐν τούτοις εἶναι πάντοτε ἐμπρός μας καὶ ἀκούει ὅλα, ὅσα λέγομεν, ἂς ἀκούσῃ τὴν ὑπόσχεσιν, ποὺ σοῦ ἐδώκαμεν· Αὐτὸς ἂς εἶναι μάρτυρας, ἐὰν δὲν ἐκτελέσωμεν αὐτό, ποὺ μᾶς λέγεις καὶ μᾶς προβάλλεις ὡς ὅρον διὰ νὰ ξαναγιρίσῃς εἰς τὴν πατρίδα σου».
- 11
καὶ ἐπορεύθη ᾿Ιεφθάε μετὰ τῶν πρεσβυτέρων Γαλαάδ, καὶ ἔθηκαν αὐτὸν ὁ λαὸς ἐπ᾿ αὐτοὺς εἰς κεφαλὴν καὶ εἰς ἀρχηγόν. καὶ ἐλάλησεν ᾿Ιεφθάε πάντας τοὺς λόγους αὐτοῦ ἐνώπιον Κυρίου ἐν Μασσηφά.
Μετὰ τὴν ἐπίσημον αὐτὴν ὑπόσχεσιν ὁ Ἰεφθάε ἐγύρισε εἰς τὴν πατρίδα του μὲ τοὺς προεστοὺς τῆς Γαλαὰδ καὶ ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς τὸν ἀνεγνώρισε καὶ τὸν ἔβαλεν ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι του ἄρχοντα καὶ τὸν ἀνεκήρυξε ἀρχηγὸν διὰ να τοὺς διευθύνῃ καὶ τοὺς διοικῇ. Καὶ ὁ λαοπρόβλητος Ἰεφθάε ἐξέθεσε καὶ ἀνέφερε ὅλους τοὺς ὅρους, ποὺ ἔθεσεν εἰς τοὺς προεστούς, καὶ τὶς ἀξιώσεις του δι' ἰσόβιον ἀρχηγίαν, ἀλλὰ καὶ τοὺς φόβους καὶ τοὺς δισταγμούς του ἐνώπιον τοῦ Κυρίου εἰς τὴν Μασσηφά.
- 12
Καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιεφθάε ἀγγέλους πρὸς βασιλέα υἱῶν ᾿Αμμὼν λέγων· τί ἐμοὶ καὶ σοί, ὅτι ἦλθες πρός με τοῦ παρατάξασθαι ἐν τῇ γῇ μου;
Κατόπιν ὁ Ἰεφθάε ἔστειλεν ἀγγελιαφόρους εἰς τὸν βασιλιᾶ τῶν Ἀμμωνιτῶν καὶ τοῦ παρήγγειλε: «Ποία εἶναι ἡ διαφορά μας; Τί χωρίζει τὸν ἕνα μας ἀπὸ τὸν ἄλλον, ὥστε νὰ ἔλθῃς ἐναντίον μου καὶ νὰ παραταχθῇς διὰ πόλεμον εἰς τὸ ἔδαφος τῆς πατρίδος μου;»
- 13
καὶ εἶπε βασιλεὺς υἱῶν ᾿Αμμὼν πρὸς τοὺς ἀγγέλους ᾿Ιεφθάε· ὅτι ἔλαβεν ᾿Ισραὴλ τὴν γῆν μου ἐν τῷ ἀναβαίνειν αὐτὸν ἐξ Αἰγύπτου ἀπὸ ᾿Αρνὼν ἕως ᾿Ιαβὸκ καὶ ἕως τοῦ ᾿Ιορδάνου· καὶ νῦν ἐπίστρεψον αὐτὰς ἐν εἰρήνῃ, καὶ πορεύσομαι.
Ὁ βασιλιᾶς τῶν Ἀμμωνιτῶν ἀπάντησε πρὸς τοὺς ἀγγελιαφόρους τοῦ Ἰεφθάε: «Ἦλθα ἐναντίον σου, διότι σεῖς οἱ Ἰσραηλῖται, ὅταν ἤλθατε ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, κατελάβατε τὴν χώραν μου καὶ ἐγκατασταθήκατε εἰς τὴν περιοχήν μου ἀπὸ τὸν παραπόταμον Ἀρνών (εἰς τὰ νότια) μέχρι τὸν ἄλλον παραπόταμον Ἰαβόκ (εἰς τὰ βόρεια) καὶ μέχρι τὸν ποταμὸν Ἰορδάνην (εἰς τὰ δυτικά). Ἂν λοιπὸν θέλῃς νὰ κανονίσωμεν τὴν διαφοράν μας, ἐπίστρεψέ μου εἰρηνικὰ τὶς περιοχὲς αὐτὲς τώρα καὶ ἐγὼ θὰ φύγω ἀπὸ ἐδῶ, ἀφοῦ δὲν θὰ ἔχω νὰ κάμω τίποτε μαζί σας».
- 14
καὶ προσέθηκεν ἔτι ᾿Ιεφθάε καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς βασιλέα υἱῶν ᾿Αμμών.
Εἰς τὴν αὐθάδη αὐτὴν ἀπάντησιν ὁ Ἰεφθάε συνεκράτησε τὸν ἑαυτόν του καὶ ἔστειλε πάλιν ἀγγελιαφόρους πρὸς τὸν βασιλιᾶ τῶν Ἀμμωνιτῶν
- 15
καὶ εἶπεν αὐτῷ· οὕτω λέγει ᾿Ιεφθάε· οὐκ ἔλαβεν ᾿Ισραὴλ τὴν γῆν Μωὰβ καὶ τὴν γῆν υἱῶν ᾿Αμμών·
καὶ τοῦ παρήγγειλε: «Αὐτὰ λέγει ὁ Ἰεφθάε· ὅταν οἱ Ἰσραηλῖται ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον διὰ νὰ κατοικήσουν εἰς τὴν Χαναάν, δὲν κατελάβαμε τὴν χώραν τῶν Μωαβιτῶν οὔτε τὴν χώραν τῶν Ἀμμωνιτῶν.
- 16
ὅτι ἐν τῷ ἀναβαίνειν αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου ἐπορεύθη ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἕως θαλάσσης Σὶφ καὶ ἦλθεν εἰς Κάδης.
Ἡ ἀλάθεια σχετικῶς μὲ τὰ γεγονότα αὐτὰ εἶναι ἡ ἀκόλουθη: Ὅταν οἱ Ἰσραηλῖται ἀνέβαιναν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον εἰς τὴν γῆν Χαναάν, ἐπροχώρησαν διὰ μέσου τῆς ἐρήμου (τοῦ Σινᾶ) μέχρι τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν (τὸν Ἐλανιτικὸν κόλπον) καὶ ἔφθασαν εἰς τὴν Κάδης - Βαρνή.
- 17
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ισραὴλ ἀγγέλους πρὸς βασιλέα ᾿Εδὼμ λέγων· παρελεύσομαι δὴ ἐν τῇ γῇ σου· καὶ οὐκ ἤκουσε βασιλεὺς ᾿Εδώμ. καί γε πρὸς βασιλέα Μωὰβ ἀπέστειλε, καὶ οὐκ εὐδόκησε. καὶ ἐκάθισεν ᾿Ισραὴλ ἐν Κάδης.
Ἀπὸ ἐκεῖ οἱ Ἰσραηλῖται ἔστειλαν ἀγγελιαφόρους πρὸς τὸν βασιλιᾶ τῆς 'Ἐδὼμ καὶ τοῦ εἶπαν: « Ἐπίτρεψέ μας (διότι σκεπτομεθα) νὰ περάσωμεν ἀπὸ τὴν χώραν σου εἰρηνικὰ καὶ φιλικά ». Ἀλλὰ ὁ βασιλιᾶς τῆς Ἐδὼμ δὲν ἐδέχθη τὴν παράκλησίν των καὶ τοὺς ἀρνήθηκε. Ἔστειλαν ἐπίσης ἀγγελιαφόρους πρὸς τὸν βασιλιᾶ τῆς Μωάβ (εἰς τὸν ὁποῖον ἔκαμαν τὴν ἰδίαν πρότασιν)· ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνος δὲν ἐδέχθη τὴν παράκλησίν των. Οἱ Ἰσραηλῖται ἐσεβάσθησαν τὰ δικαιώματα τῶν Μωαβιτῶν καὶ δὲν ἐπάτησαν τὸ ἔδαφός των, ἀλλὰ ἔμειναν σταθμευμένοι εἰς τὴν Κάδης - Βαρνή.
- 18
καὶ ἐπορεύθη ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ἐκύκλωσε τὴν γῆν ᾿Εδὼμ καὶ τὴν γῆν Μωὰβ καὶ ἦλθεν ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου τῇ γῇ Μωὰβ καὶ παρενέβαλεν ἐν πέραν ᾿Αρνὼν καὶ οὐκ εἰσῆλθεν ἐν ὁρίοις Μωάβ, ὅτι ᾿Αρνὼν ὅριον Μωάβ.
Κατόπιν οἱ Ἰσραηλῖται ἐπροχώρησαν εἰς τὴν ἔρημον καὶ παρέκαμψαν τὴν χώραν τῶν Ἰδουμαίων καὶ τὴν χώραν τῶν Μωαβιτῶν καὶ ἦλθαν ἀπὸ τὰ ἀνατολικὰ τῆς Μωὰβ καὶ ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὴν ἄλλην πλευρὰν τοῦ ποταμοῦ Ἀρνῶν. Ἔτσι οἱ Ἰσραηλῖται δὲν ἐμπῆκαν εἰς τὰ σύνορα τῆς χώρας Μωάβ, διότι ὁ παραπόταμος Ἀρνὼν εἶναι τὰ (βόρεια) σύνορα τῆς Μωάβ.
- 19
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ισραὴλ ἀγγέλους πρὸς Σηὼν βασιλέα τοῦ ᾿Αμορραίου βασιλέα ᾿Εσεβών, καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ισραήλ· παρέλθωμεν δὴ ἐν τῇ γῇ σου ἕως τοῦ τόπου ἡμῶν.
Κατόπιν οἱ Ἰσραηλῖται ἔστειλαν ἀγγελιαφόρους πρὸς τὸν Σηών, βασιλιᾶ τῶν Ἀμορραίων, ποὺ εἶχε τὴν ἔδραν του εἰς τὴν πόλιν Ἐσεβών. Οἱ ἀγγελιαφόροι τῶν Ἰσραηλιτῶν τοῦ εἶπαν: «Ἐπίτρεψέ μας νὰ περᾴσωμεν ἀπὸ τὴν χώραν σου μέχρις ὅτου φθάσωμεν εἰς τὸν προορισμόν μας, δηλαδὴ εἰς τὴν γῆν Χαναάν».
- 20
καὶ οὐκ ἐνεπίστευσε Σηὼν τῷ ᾿Ισραὴλ παρελθεῖν ἐν τῷ ὁρίῳ αὐτοῦ· καὶ συνῆξε Σηὼν πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ παρενέβαλον εἰς ᾿Ιασά, καὶ παρετάξατο πρὸς ᾿Ισραήλ.
Ὁ Σηὼν ὅμως δὲν ἔδωκεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, ὅτι θὰ ἐπερνοῦσε εἰρηνικὰ μέσα ἀπὸ τὰ σύνορα τῆς χώρας του. Καὶ δὲν ἀρκέσθηκε μόνον εἰς τὴν ἄρνησιν καὶ ἀπαγόρευσιν, ἀλλὰ ἐμάζευσε καὶ ὅλον τὸν λαόν του καὶ ἐστρατοπέδευσεν εἰς τὴν Ἰασὰ καὶ ἐπετέθη ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν.
- 21
καὶ παρέδωκε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ τὸν Σηὼν καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν χειρὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἐπάταξεν αὐτόν· καὶ ἐκληρονόμησεν ᾿Ισραὴλ πᾶσαν τὴν γῆν τοῦ ᾿Αμμοραίου τοῦ κατοικοῦντος τὴν γῆν ἐκείνην.
Ἄλλα ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, παρέδωκε τὸν βασιλιᾶ Σηὼν καὶ ὅλον τὸν λαόν του εἰς τὰ χέρια τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἐκτύπησαν καὶ τοὺς ἐξωλόθρευσαν. Ἔτσι οἱ Ἰσραηλῖται κατέκτησαν καὶ ἔλαβαν μὲ δικαίωμα κληρονομικῆς διαδοχῆς ὅλην τὴν χώραν τῶν Ἀμορραίων, οἱ ὁποῖοι ἑκατοικοῦσαν εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην.
- 22
ἀπὸ ᾿Αρνὼν καὶ ἕως τοῦ ᾿Ιαβὸκ καὶ ἀπὸ τοῦ ἐρήμου ἕως τοῦ ᾿Ιορδάνου.
Δηλαδὴ κατέκτησαν τὴν περιοχὴν ἀπὸ τὸν παραπόταμον Ἀρνών (πρὸς νότον) μέχρι τὸν ἄλλον παραπόταμον Ἰαβόκ (πρὸς βορρᾶν) καὶ ἀπὸ τὴν ἔρημον (ἀνατολικά) μέχρι τὸν ποταμὸν Ἰορδάνην (δυτικά). Ἑπομένως τότε δὲν ἑκατοικούσατε σεῖς οἱ Ἀμμωνῖται τὴν χώραν αὐτὴν τὴν χώραν κατεκτήσαμεν ἀπὸ τοὺς Ἀμορραίους μὲ πόλεμον ἐδῶ καὶ τριακόσια χρόνια ἀπὸ σήμερα.
- 23
καὶ νῦν Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ἐξῇρε τὸν ᾿Αμορραῖον ἀπὸ προσώπου λαοῦ αὐτοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ σὺ κληρονομήσεις αὐτόν;
Ὥστε ἦταν ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὁ ὁποῖος ἔδιωξε τοὺς Ἀμορραίους ἀπὸ τὸν δρόμον τοῦ λαοῦ του τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ· τοὺς ἔδιωξε διὰ λογαριασμόν τῶν Ἰσραηλιτῶν, καὶ τώρα ἔρχεσαι σὺ νὰ κυριεύσῃς καὶ νὰ κληρονομήσῃς τὸν τόπον αὐτόν; Ἡ ἀπαίτησίς σου εἶναι ἄδικη· δὲν ἔχεις κανένα τέτοιο δικαίωμα.
- 24
οὐχὶ ἃ ἐὰν κληρονομήσει σε Χαμὼς ὁ θεός σου, αὐτὰ κληρονομήσεις, καὶ τοὺς πάντας, οὓς ἐξῇρε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἀπὸ προσώπου ὑμῶν, αὐτοὺς κληρονομήσομεν;
Τὸ δίκαιον δὲν εἶναι σὺ μὲν νὰ κληρονομήσῃς ὅσα σὲ ἐβοήθησε νὰ κατακτήσῃς ὁ Χαμώς, ὁ θεός σου, ἐμεῖς δὲ νὰ κληρονομήσωμεν τὶς χῶρες ὅλων ἐκείνων, ποὺ ἔδιωξε ἀπὸ τὸν δρόμον μας ὁ Κύριος καὶ Θεός μας;
- 25
καὶ νῦν μὴ ἐν ἀγαθῷ ἀγαθώτερος σὺ ὑπὲρ Βαλὰκ υἱὸν Σεπφὼρ βασιλέως Μωάβ; μὴ μαχόμενος ἐμαχέσατο μετὰ ᾿Ισραὴλ ἢ πολεμῶν ἐπολέμησεν αὐτόν;
Καὶ τώρα μήπως νομίζεις ὅτι σὺ εἶσαι δυνατώτερος καὶ εἰς κάτι καλύτερος ἀπὸ τὸν Βαλάκ, τὸν υἱόν του Σεπφώρ, τὸν βασιλιᾶ τῆς Μωάβ; Ἀλλὰ μήπως αὐτὸς ἐπροκάλεσε, ἐφιλονίκησε καὶ ἐπάλαισε κατὰ τοῦ Ἰσραὴλ ἢ τοῦ ἐπετέθη ποτὲ καὶ τὸν ἐπολέμησε;
- 26
ἐν τῷ οἰκῆσαι ἐν ᾿Εσεβὼν καὶ ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς καὶ ἐν γῇ ᾿Αροὴρ καὶ ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς καὶ ἐν πάσαις ταῖς πόλεσι ταῖς παρὰ τὸν ᾿Ιορδάνην τριακόσια ἔτη, καὶ διατί οὐκ ἐρρύσω αὐτοὺς ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ;
Δὲν ἀπεκτήσαμεν μήπως κληρονομικὰ δικαιώματα κατοχῆς ἐπὶ ὅλης αὐτῆς τῆς περιοχῆς, διότι κατεκτήσαμεν καὶ ἐγκατασταθήκαμε εἰς τὴν Ἐσεβὼν καὶ τὶς πόλεις, ποὺ ἐξαρτῶνται ἀπὸ αὐτήν, καὶ εἰς τὴν Ἀροὴρ καὶ τὶς πόλεις, ποὺ ἐξαρτῶνται ἀπὸ αὐτήν, καὶ εἰς ὅλες τὶς πόλεις, ποὺ εὑρίσκονται κοντὰ εἰς τὸν Ἰορδάνην, ἐδῶ καὶ τριακόσια χρόνια; Διατὶ δὲν ἐπροσπαθήσατε νὰ τὶς κατακτήσετε καὶ νὰ τὶς ἐλευθερώσετε κατὰ τὰ τριακόσια αὐτὰ χρόνια καὶ ἔρχεσθε τώρα ἄδικα νὰ πολεμήσετε μαζί μας;
- 27
καὶ νῦν ἐγώ εἰμι οὐχ ἥμαρτόν σοι, καὶ σὺ ποιεῖς μετ᾿ ἐμοῦ πονηρίαν τοῦ παρατάξασθαι ἐν ἐμοί· κρίναι Κύριος ὁ κρίνων σήμερον ἀνὰ μέσον υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ ἀνὰ μέσον υἱῶν ᾿Αμμών.
Τώρα λοιπόν, δι' ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἐγὼ δὲν ἔχω κάμει καμμίαν ἀδικίαν εἰς βάρος σου μὲ τὸ νὰ κατέχω τὴν χώραν αὐτήν. Σὺ εἶσαι ὁ ἔνοχος ἀπέναντί μου, διότι ἄδικα ἔρχεσαι νὰ πολεμήσῃς ἐναντίον του Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. Διὰ τὸ ἄδικον αὐτὸ ἂς ἀποφασίσῃ ὁ Θεὸς ὡς κριτὴς καὶ δικαστὴς σήμερα μεταξὺ ἠμῶν τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ μεταξὺ τοῦ λαοῦ τῶν Ἀμμωνιτῶν. Αὐτὸς ἂς κρίνῃ καὶ ἂς ἀποδώσῃ δικαιοσύνην».
- 28
καὶ οὐκ ἤκουσε βασιλεὺς ᾿Αμμὼν τῶν λόγων ᾿Ιεφθάε, ὧν ἀπέστειλε πρὸς αὐτόν.
Ἀλλ' ὁ βασιλιᾶς τῶν Ἀμμωνιτῶν δὲν ἔδωκε προσοχὴν εἰς τὰ λόγια τοῦ Ἰεφθάε, τὰ ὁποῖα τοῦ παρήγγειλε μὲ τοὺς ἀγγελιαφόρους. Ἔτσι ὁ βασιλιᾶς τῶν Ἀμμωνιτῶν ἐπροχώρησε εἰς πόλεμον κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν.
- 29
Καὶ ἐγένετο ἐπὶ ᾿Ιεφθάε πνεῦμα Κυρίου, καὶ παρῆλθε τὸν Γαλαὰδ καὶ τὸν Μανασσῆ καὶ παρῆλθε τὴν σκοπιὰν Γαλαὰδ εἰς τὸ πέραν υἱῶν ᾿Αμμών.
Καὶ ὁ Θεὸς ἐφώτισε τὸν Ἰεφθάε, τὸν ἐχαρίτωσε μὲ τὸ Πνεῦμα του, τὸν εὐλόγησε, τὸν ἐνίσχυσε καὶ τοῦ ἔδωκε νέον θάρρος. Μὲ ἀποφασιστικότητα περιώδευσε τὴν χώραν Γαλαὰδ καὶ τὴν χώραν Μανασσῆ, διὰ νὰ ἐμψυχώσῃ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν. Κατόπιν ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Σκοπιὰν Γαλαὰδ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐστράφη ἐναντίον τῶν Ἀμμωνιτῶν, ποὺ ἦσαν ἀπέναντί του.
- 30
καὶ ηὔξατο ᾿Ιεφθάε εὐχὴν τῷ Κυρίῳ καὶ εἶπεν· ἐὰν διδοὺς δῷς μοι τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν ἐν τῇ χειρί μου,
Καὶ ὁ Ἰεφθάε ἔκαμαν εἰς τὸν Κύριον τάξιμον φρικτὸν καὶ εἶπεν: «Ἐὰν εὐδοκήσῃς νὰ παραδώσῃς εἰς τὰ χέρια μου νικημένους τοὺς Ἀμμωνῖτες,
- 31
καὶ ἔσται ὁ ἐκπορευόμενος, ὃς ἂν ἐξέλθῃ ἀπὸ τῆς θύρας τοῦ οἴκου μου εἰς συνάντησίν μου ἐν τῷ ἐπιστρέφειν με ἐν εἰρήνῃ ἀπὸ υἱῶν ᾿Αμμών, καὶ ἔσται τῷ Κυρίῳ ἀνοίσω αὐτὸν ὁλοκαύτωμα.
ὑπόσχομαι ὅτι ἐκεῖνος, ποὺ θὰ βγῇ πρῶτος ἀπὸ τὴν πόρταν τοῦ σπιτιοῦ μου νὰ μὲ προϋπαντήσῃ, ὅταν θὰ γυρίζω νικητὴς καὶ ἐν εἰρήνῃ ἀπὸ τὸν πόλεμον ἐναντίον τῶν Ἀμμωνιτῶν, θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν Κύριον. Αὐτὸν θὰ τὸν προσφέρω θυσίαν, ἡ ὁποία θὰ καῇ ὁλόκληρη ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον».
- 32
καὶ παρῆλθεν ᾿Ιεφθάε πρὸς υἱοὺς ᾿Αμμὼν παρατάξασθαι πρὸς αὐτούς, καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς Κύριος ἐν χειρὶ αὐτοῦ.
Μετὰ τὸ τάξιμον αὐτὸ ὁ Ἰεφθαε ἐπέρασε τὸν ποταμὸν καὶ ἐπροχώρησε ἐναντίον τῶν Ἀμμωνιτῶν διὰ νὰ τοὺς πολεμήσῃ. Καὶ ὁ Κύριος παρέδωκε τοὺς Ἀμμωνῖτες εἰς τὰ χέρια τοῦ Ἰεφθάε.
- 33
καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς ἀπὸ ᾿Αροὴρ ἕως ἐλθεῖν ἄχρις ᾿Αρνὼν ἐν ἀριθμῷ εἴκοσι πόλεις καὶ ἕως ᾿Εβελχαρμὶμ πληγὴν μεγάλην σφόδρα, καὶ συνεστάλησαν οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν ἀπὸ προσώπου υἱῶν ᾿Ισραήλ.
Καὶ τοὺς ἐκτύπησε ἀπὸ τὴν πόλιν Ἀροὴρ μέχρι καὶ τὸν ποταμὸν Ἀρνών, συνολικῶς ἐκυρίευσεν εἴκοσι πόλεις μέχρι τὴν περιοχὴν Ἐβελχαρμὶμ καὶ τοὺς κατετρόπωσε καὶ τοὺς ἐπροξένησε πολὺ μεγάλην σφαγήν. Ἔτσι, μετὰ τὴν καταστροφὴν αὐτὴν ἐνικήθησαν, ἐταπεινώθησαν καὶ ὑπετάγησαν οἱ Ἀμμωνῖται εἰς τοὺς Ἰσραηλῖτες.
- 34
Καὶ ἦλθεν ᾿Ιεφθάε εἰς Μασσηφὰ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶἰδοὺ ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἐξεπορεύετο εἰς ὑπάντησιν ἐν τυμπάνοις καὶ χοροῖς· καὶ αὕτη ἦν μονογενής, οὐκ ἦν αὐτῷ ἕτερος υἱὸς ἢ θυγάτηρ.
Ὁ Ἰεφθάε ἐπέστρεψε νικητὴς καὶ θριαμβευτὴς εἰς τὴν Μασσηφά, εἰς τὸ σπίτι του καὶ νά· ἡ κόρη του ἐβγῆκε νὰ τὸν ὑποδεχθῇ μὲ τύμπανα καὶ μὲ χορούς! Αὐτὴ δὲ ἦταν τὸ μοναχοπαίδι του, διότι δὲν εἶχεν ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὴν ἄλλον υἱὸν ἢ ἄλλην κόρην.
- 35
καὶ ἐγένετο ὡς εἶδεν αὐτὴν αὐτός, διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ἆ ἆ, θυγάτηρ μου, ταραχῇ ἐτάραξάς με καὶ σὺ ἦς ἐν τῷ ταράχῳ μου, καὶ ἐγώ εἰμι ἤνοιξα κατὰ σοῦ τὸ στόμα μου πρὸς Κύριον καὶ οὐ δυνήσομαι ἀποστρέψαι.
Καὶ τότε συνέβη τοῦτο: Μόλις ὁ Ἰεφθάε τὴν εἶδεν, ἀπὸ τὴν μεγάλην λύπην ποὺ ἐδοκίμασε, ἔσχισε τὰ ροῦχα του καὶ ἐφώναξεν: «Ἀχ, ἄχ, κόρη μου! Ἀλλοίμονον! μεγάλην ταραχὴν μοῦ ἐπροκάλεσες· σύ, τὸ μονάκριβο παιδί μου, εἶσαι ἡ πηγὴ τῆς μεγάλης ταραχῆς καὶ συμφορᾶς μου. Διότι ἐγώ, μονάκριβό μου κορίτσι, ἄνοιξα τὸ στόμα μου καὶ ἔκαμα διὰ σὲ τάξιμον εἰς τὸν Κύριον, καὶ δὲν θὰ ἠμπορέσω τώρα νὰ πάρω πίσω τὸν λόγον μου καὶ νὰ ἀθετήσω τὴν ὑπόσχεσίν μου!»
- 36
ἡ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν· πάτερ, ἤνοιξας τὸ στόμα σου πρὸς Κύριον; ποίησόν μοι ὃν τρόπον ἐξῆλθεν ἐκ στόματός σου, ἐν τῷ ποιῆσαί σοι Κύριον ἐκδίκησιν τῶν ἐχθρῶν σου ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Αμμών.
Αὐτὴ ὅμως τοῦ ἀπάντησε: «Πατέρα μου· ἄνοιξες τὸ στόμα σου καὶ ἔκαμες τάξιμον εἰς τὸν Θεόν; Κάμε με, ὅπως εἶπες καὶ ὅπως ἔταξες καὶ ὑποσχέθηκες εἰς τὸν Θεόν, ἀφοῦ ὁ Κύριος σὲ ἐβοήθησε νὰ νικήσῃς τοὺς ἐχθρούς σου τοὺς Ἀμμωνῖτες καὶ ἀφοῦ Αὐτὸς ἐκδικήθηκε διὰ σοῦ ὅλες τὶς ἀδικίες καὶ τὰ ἐγκλήματα, ποὺ ἔκαμαν αὐτοὶ εἰς βάρος τοῦ Ἰσραήλ.
- 37
καὶ ἥδε εἶπε πρὸς τὸν πατέρα αὐτῆς· ποιησάτω δὴ ὁ πατήρ μου τὸν λόγον τοῦτον· ἔασόν με δύο μῆνας, καὶ πορεύσομαι καὶ καταβήσομαι ἐπὶ τὰ ὄρη καὶ κλαύσομαι ἐπὶ τὰ παρθένιά μου, ἐγώ εἰμι καὶ αἱ συνεταιρίδες μου.
Ἡ μονάκριβη κόρη τοῦ Ἰεφθάε ἐπρόσθεσε ἀκόμη εἰς τὸν πατέρα της: «Ἂς μου κάμῃ ὁ πατέρας μου αὐτὴν τὴν χάριν· ἄφησε νὰ ζήσω ἀκόμη μόνον δύο μῆνες καὶ κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα θὰ ἀνεβοκατεβῶ (νὰ περιπλανηθῶ εἰς) τὰ βουνὰ καὶ θὰ κλαύσω καὶ ἐγὼ καὶ οἱ φιλενάδες μου τὸ ὅτι δὲν ἐπρόφθασα νὰ ὑπανδρευθῶ καὶ να χαρῶ καὶ ἐγὼ παιδιὰ καὶ ἀπογόνους· νὰ κλαύσω, διότι νέα καὶ χωρὶς νὰ καλογευθῶ τὴν ζωὴν φεύγω πρόωρα ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτόν».
- 38
καὶ εἶπε· πορεύου· καὶ ἀπέστειλεν αὐτὴν δύο μῆνας. καὶ ἐπορεύθη, αὐτὴ καὶ αἱ συνεταιρίδες αὐτῆς, καὶ ἔκλαυσεν ἐπὶ τὰ παρθένια αὐτῆς ἐπὶ τὰ ὄρη.
Ὁ Ἰεφθάε τῆς εἶπε: «Πήγαινε!» Καὶ τὴν ἔστειλε μακριὰ διὰ δύο μῆνες. Καὶ αὐτὴ ἔφυγε μὲ τὶς φιλενάδες της καὶ ἔκλαυσεν εἰς τὰ ὅρη διὰ τὸ ὅτι δὲν ἐπρόφθασε νὰ ὑπανδρευθῇ καὶ νὰ χαρῇ παιδιὰ καὶ ἀπογόνους.
- 39
καὶ ἐγένετο ἐν τέλει τῶν δύο μηνῶν καὶ ἐπέστρεψε πρὸς τὸν πατέρα αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν ἐν αὐτῇ εὐχὴν αὐτοῦ, ἣν ηὔξατο· καὶ αὕτη οὐκ ἔγνω ἄνδρα. καὶ ἐγένετο εἰς πρόσταγμα ἐν ᾿Ισραήλ·
Εἰς δὲ τὸ τέλος τῶν δύο μηνῶν συνέβη τοῦτο: Ἐπέστρεψεν αὐτὴ εἰς τὸν πατέρα της καὶ ὁ Ἰεφθάε μὲ σπαραγμὸν ψυχῆς ἐπραγματοποίησεν εἰς αὐτὴν τὸ φρικτὸν καὶ ἀπαίσιον τάξιμόν του, ποὺ ἔταξεν εἰς τὸν Θεόν· δηλαδὴ τὴν ἐθυσίασεν ὡς ὁλοκαύτωμα εἰς τὸν Κύριον! Καὶ αὐτὴ δὲν ἐγνώρισεν ἄνδρα· ἦταν παρθένος. Ἀπὸ τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἐπεκράτησε συνήθεια ὄχι μόνον μεταξὺ τῶν Γαλααδιτῶν, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν
- 40
ἀπὸ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας ἐπορεύοντο θυγατέρες ᾿Ισραὴλ θρηνεῖν τὴν θυγατέρα ᾿Ιεφθάε τοῦ Γαλααδίτου ἐπὶ τέσσαρας ἡμέρας ἐν τῷ ἐνιαυτῷ.
κάθε χρόνον, εἰς τὴν ἐπέτειον τῆς θυσίας αὐτῆς τοῦ Ἰεφθάε, (νὰ μαζεύωνται) τὰ κορίτσια τους (τῶν Ἰσραηλιτῶν) καὶ νὰ θρηνοῦν τὴν θυγατέρα τοῦ Ἰεφθάε τοῦ Γαλααδίτου ἐπὶ τέσσερις ἡμέρες.
