Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΗΣΑΪΑΣ

Ησαΐας, κεφάλαιο 65

25 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (66)
  1. 1

    ΕΜΦΑΝΗΣ ἐγενήθην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσιν, εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν. εἶπα· ἰδού εἰμι τῷ ἔθνει, οἳ οὐκ ἐκάλεσάν μου τὸ ὄνομα.

    Έγινα φανερὸς καὶ ἀπεκάλυψα τὸν ἑαυτόν μου εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν μὲ ἰκέτευαν, ἐπειδὴ μὲ ἠγνόουν ὁλοτελῶς· εὑρέθην ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐζήτουν νὰ μὲ εὔρουν.Εἶπα: Ἰδού, εἶμαι παρών.Τὸ εἶπα εἰς ἔθνος, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπεκαλέσθη τὸ ὄνομά μου.

  2. 2

    ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀληθινῇ, ἀλλ᾿ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν.

    Ἥπλωσα στοργικῶς τὰς χεῖρας μου καθ’ ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαόν, ὁ ὁποῖος ἀπειθεῖ καὶ ἀντιλέγει, πρὸς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπορεύθησαν εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ θείου Νόμου δεικνυομένην ἀληθινὴν ὁδόν, ἀλλ’ ἠκολούθησαν ὀπίσω ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας των.

  3. 3

    ὁ λαὸς οὗτος ὁ παροξύνων με ἐναντίον ἐμοῦ διαπαντός, αὐτοὶ θυσιάζουσιν ἐν τοῖς κήποις καὶ θυμιῶσιν ἐπὶ ταῖς πλίνθοις τοῖς δαιμονίοις, ἃ οὐκ ἔστιν.

    Ὁ λαὸς αὐτὸς εἶναι, ὁ ὁποῖος μὲ παροργίζει, φερόμενος ἐνώπιόν μου προκλητικῶς πάντοτε.Αὐτοὶ προσφέρουν θυσίας εἰς τὰ ἄλση καὶ τοὺς εἰδωλολατρικοὺς κήπους καὶ προσφέρουν θυμίαμα ἐπὶ βωμῶν ἐκ πλίνθων εἰς τὰ δαιμόνια καὶ οὐχὶ εἰς θεούς, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπάρχουν.

  4. 4

    ἐν τοῖς μνήμασι καὶ ἐν τοῖς σπηλαίοις κοιμῶνται δι᾿ ἐνύπνια, οἱ ἔσθοντες κρέα ὕεια καὶ ζωμὸν θυσιῶν, μεμολυμμένα πάντα τὰ σκεύη αὐτῶν·

    Κοιμῶνται εἰς τὰ μνήματα καὶ εἰς τὰ μαντικὰ σπήλαια, διὰ νὰ ἴδουν ἀποκαλυπτικὰ ἐνύπνια, αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι τρώγουν παρὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Νόμου ἀπαγόρευσιν χοιρινὰ κρέατα καὶ ζωμὸν εἰδωλολατρικῶν θυσιῶν διὰ τοῦτο εἶναι μολυσμένα καὶ ἀκάθαρτα ὅλα τὰ ἐπιτραπέζια σκεύη των.

  5. 5

    οἱ λέγοντες· πόρρω ἀπ᾿ ἐμοῦ, μὴ ἐγγίσῃς μοι, ὅτι καθαρός εἰμι· οὗτος καπνὸς τοῦ θυμοῦ μου, πῦρ καίεται ἐν αὐτῷ πάσας τὰς ἡμέρας.

    Αὐτοὶ ποὺ ὑποβάλλονται εἰς τὰς μαγικὰς καὶ εἰδωλολατρικὰς αὐτὰς τελετὰς καὶ λέγουν, θεωροῦντες ὅτι δι’ αὐτῶν ἐγένοντο καθαρώτεροι τῶν ἄλλων: Μακρὰν ἀπὸ Ἐμέ· μὴ μὲ ἐγγίσῃς, διότι εἶμαι καθαρός· ἀλλ’ αὐτοὶ ἐξάπτουν σφοδρὸν καὶ καπνίζοντα τὸν θυμόν μου· φωτιὰ καίεται ἐν τῷ θυμῷ μου ὅλας τὰς ἡμέρας πρὸς ἐξολόθρευσιν αὐτῶν.

  6. 6

    ἰδοὺ γέγραπται ἐνώπιόν μου· οὐ σιωπήσω ἕως ἂν ἀποδώσω εἰς τὸν κόλπον αὐτῶν·

    Ἰδοὺ τὰ ἁμαρτήματα αὐτὰ εἶναι γραμμένα ἐνώπιόν μου καὶ δὲν τὰ λησμονῶ.Δὲν θὰ σιωπήσω καὶ δὲν θὰ ἀδιαφορήσω, ἕως ὅτου τιμωρήσω αὐτοὺς εἰς τὸν κόλπον των, πολὺ δηλαδὴ καὶ ἀναλόγως τοῦ κακοῦ θησαυροῦ, ποὺ φυλάσσουν εἰς τὸ στῆθος των.

  7. 7

    τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ τῶν πατέρων αὐτῶν, λέγει Κύριος, οἳ ἐθυμίασαν ἐπὶ τῶν ὀρέων καὶ ἐπὶ τῶν βουνῶν ὠνείδισάν με, ἀποδώσω τὰ ἔργα αὐτῶν εἰς τὸν κόλπον αὐτῶν.

    Θὰ τιμωρήσω, λέγει ὁ Κύριος, τὰς ἁμαρτίας των καὶ τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων των, οἱ ὁποῖοι προσέφεραν θυμίαμα ἐπὶ τῶν ὀρέων, καὶ ἐπὶ τῶν βουνῶν διὰ τῶν εἰδωλολατρικῶν θυσιῶν των μὲ περιΰβρισαν καὶ μὲ ἐβλασφήμησαν· θὰ ἀνταποδώσω τὰ ἀσεβῆ των ἔργα διὰ τιμωριῶν πολλῶν εἰς τὸν κόλπον των.

  8. 8

    Οὕτως λέγει Κύριος· ὃν τρόπον εὑρεθήσεται ὁ ρὼξ ἐν τῷ βότρυϊ καὶ ἐροῦσι· μὴ λυμήνῃ αὐτόν, ὅτι εὐλογία ἐστὶν ἐν αὐτῷ, οὕτως ποιήσω ἕνεκεν τοῦ δουλεύοντός μοι, τούτου ἕνεκεν οὐ μὴ ἀπολέσω πάντας.

    Οὕτω λέγει ὁ Κύριος: Ὅπως ὅταν εὑρεθῇ ὥριμος ρώγα εἰς τὴν σάπιαν σταφυλήν, θὰ εἴπουν οἱ τρυγῶντες· μὴ τὴν καταστρέψῃς, διότι ὑπάρχει εὐλογία εἰς αὐτήν, οὕτω θὰ κάμω καὶ ἐγὼ ἕνεκεν ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ὑπακούει καὶ δουλεύει εἰς Ἐμέ· διὰ τοὺς ὀλίγους αὐτοὺς δὲν θὰ καταστρέψω ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς Ἰουδαίους.

  9. 9

    καὶ ἐξάξω τὸ ἐξ ᾿Ιακὼβ σπέρμα καὶ τὸ ἐξ ᾿Ιούδα, καὶ κληρονομήσει τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου, καὶ κληρονομήσουσιν οἱ ἐκλεκτοί μου καὶ οἱ δοῦλοί μου καὶ κατοικήσουσιν ἐκεῖ.

    Καὶ θὰ ἐξαγάγω ἐκ τοῦ καταλείμματος τούτου τοὺς ἐξ Ἰακὼβ ἀπογόνους καὶ ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα πνευματικὸν σπέρμα, καὶ θὰ κληρονομήσουν τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου, τὴν νέαν Ἱερουσαλήμ, καὶ θὰ λάβουν αὐτὴν ὡς κληρονομίαν οἱ ἐκλεκτοί μου καὶ οἱ δοῦλοι μου καὶ θὰ κατοικήσουν ἐκεῖ.

  10. 10

    καὶ ἔσονται ἐν τῷ δρυμῷ ἐπαύλεις ποιμνίων καὶ φάραγξ ᾿Αχὼρ εἰς ἀνάπαυσιν βουκολίων τῷ λαῷ μου, οἳ ἐζήτησάν με.

    Καὶ θὰ εἶναι μέσα εἰς τὸ πυκνὸν δάσος καταυλισμοὶ ποιμνίων, καὶ ἡ κατηραμένη φάραγξ τοῦ Ἀχὼρ θὰ εὐλογηθῇ καὶ θὰ μεταβληθῇ εἰς ἀναπαυτικὸν ἐνδιαίτημα κοπαδίων βοῶν διὰ τὸν λαόν μου, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν καὶ κατέφυγαν εἰς Ἐμὲ καὶ οὐχὶ εἰς τὰ εἴδωλα.

  11. 11

    ὑμεῖς δὲ οἱ ἐγκαταλιπόντες με καὶ ἐπιλανθανόμενοι τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου καὶ ἑτοιμάζοντες τῷ δαιμονίῳ τράπεζαν καὶ πληροῦντες τῇ τύχῃ κέρασμα,

    Σεῖς δέ, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐγκατελείψατε καὶ ἐλησμονήσατε ὁλοτελῶς τὸ ἅγιόν μου ὄρος, παρασυρθέντες εἰς εἰδωλολατρίαν, μὲ τὸ νὰ ἐτοιμάζετε τράπεζαν εἰδωλοθύτων εἰς τὸν δαίμονα καὶ νὰ γεμίζετε τὸ ποτήριον πρὸς σπονδὴν εἰς τὴν Τύχην, θὰ τιμωρηθῆτε.

  12. 12

    ἐγὼ παραδώσω ὑμᾶς εἰς μάχαιραν, πάντες ἐν σφαγῇ πεσεῖσθε· ὅτι ἐλάλησα ὑμᾶς, καὶ οὐχ ὑπηκούσατε, ἐλάλησα καὶ παρηκούσατε καὶ ἐποιήσατε τὸ πονηρὸν ἐναντίον ἐμοῦ καὶ ἃ οὐκ ἐβουλόμην, ἐξελέξασθε. -

    Ἐγὼ θὰ σᾶς παραδώσω εἰς μάχαιραν ἐχθρῶν ὅλοι θὰ πέσητε διὰ σφαγῆς· διότι σᾶς ἐκάλεσα καὶ δὲν ὑπηκούσατε, ὡμίλησα πρὸς σᾶς καὶ παρηκούσατε καὶ διεπράξατε τὸ κακὸν ἐνώπιόν μου προκλητικῶς, καὶ ὅσα Ἐγὼ δὲν ἤθελον, αὐτὰ σεῖς προετιμήσατε καὶ ἐξελέξατε.

  13. 13

    Διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ οἱ δουλεύσαντές μοι φάγονται, ὑμεῖς δὲ πεινάσετε. ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι πίονται, ὑμεῖς δὲ διψήσετε· ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι εὐφρανθήσονται, ὑμεῖς δὲ αἰσχυνθήσεσθε·

    Ἐπειδὴ λοιπὸν προετιμήσατε ἀντὶ τοῦ θελήματός μου τὸ πονηρόν, δι’ αὐτὸ καὶ ὁ Κύριος λέγει ταῦτα: Ἰδοὺ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μοῦ εἶναι πιστοὶ δοῦλοι, θὰ φάγουν τὰ ἀγαθά μου, σεῖς ὅμως θὰ πεινάσετε.Ἰδοὺ οἱ πιστοί μου δοῦλοι θὰ πίουν καὶ θὰ χορτάσουν τὴν δίψαν των, σεῖς ὅμως θὰ διψάσετε.Ἰδοὺ οἱ δοῦλοι μου θὰ εὐφρανθοῦν, ἐνῷ σεῖς θὰ ἐντροπιασθῆτε.

  14. 14

    ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι ἀγαλλιάσονται ἐν εὐφροσύνῃ, ὑμεῖς δὲ κεκράξεσθε διὰ τὸν πόνον τῆς καρδίας ὑμῶν καὶ ἀπὸ συντριβῆς πνεύματος ὑμῶν ὀλολύξετε.

    Ἰδοὺ οἱ δοῦλοι μου θὰ δοκιμάσουν μεγάλην ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην, σεῖς ὅμως θὰ φωνάξετε δυνατὰ ἕνεκα τοῦ πόνου τῆς καρδίας σας καὶ ἀπὸ τὴν συντριβὴν τοῦ πνεύματός σας θὰ ὀλολύξετε.

  15. 15

    καταλείψετε γὰρ τὸ ὄνομα ὑμῶν εἰς πλησμονὴν τοῖς ἐκλεκτοῖς μου, ὑμᾶς δὲ ἀνελεῖ Κύριος· τοῖς δὲ δουλεύουσί μοι κληθήσεται ὄνομα καινόν,

    Θὰ συντριβῆτε, διότι θὰ ἀφήσετε ἔτσι τὸ ὄνομά σας, ὥστε νὰ προκαλῇ τὴν ἀποστροφὴν καὶ ἀηδίαν εἰς τοὺς ἐκλεκτούς μου· σᾶς δὲ θὰ ἐξοντώσῃ καὶ θὰ ἐξαφανίσῃ ὁ Κύριος· ἀντιθέτως εἰς τοὺς δουλεύοντας εἰς Ἐμὲ θὰ δοθῇ ὄνομα νέον, δηλοῦν καὶ τὰς πολλὰς ἐπ' αὐτοὺς εὐλογίας μου·

  16. 16

    ὃ εὐλογηθήσεται ἐπὶ τῆς γῆς· εὐλογήσουσι γὰρ τὸν Θεὸν τὸν ἀληθινόν, καὶ οἱ ὀμνύοντες ἐπὶ τῆς γῆς ὁμοῦνται τὸν Θεὸν τὸν ἀληθινόν· ἐπιλήσονται γὰρ τὴν θλῖψιν αὐτῶν τὴν πρώτην, καὶ οὐκ ἀναβήσεται αὐτῶν ἐπὶ τὴν καρδίαν.

    τὸ ὁποῖον ὄνομα θὰ εὐλογηθῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ ἐπαινεθῇ ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς.Διότι τώρα θὰ εὐλογοῦν τὸν Θεὸν τὸν ἀληθινόν, καὶ οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὁρκισθοῦν, θὰ ὁρκίζωνται εἰς τὸν Θεὸν τὸν ἀληθινόν.Αὐτὸν καὶ μόνον θὰ ἀναγνωρίζουν καὶ θὰ ὁμολογοῦν ὡς Θεόν των.Διότι θὰ λησμονήσουν τὴν θλῖψιν καὶ ταλαιπωρίαν των τὴν προηγουμένην, καὶ δὲν θὰ ἐπανέλθῃ πλέον αὕτη εἰς τὴν ἀνάμνησίν των διὰ νὰ θλίβῃ τὴν καρδίαν των.

  17. 17

    ἔσται γὰρ ὁ οὐρανὸς καινὸς καὶ ἡ γῆ καινή, καὶ οὐ μὴ μνησθῶσι τῶν προτέρων, οὐδ᾿ οὐ μὴ ἐπέλθῃ αὐτῶν ἐπὶ τὴν καρδίαν,

    Δὲν θὰ ἐνθυμοῦνται δὲ οὐδὲν θλιβερὸν ἐκ τοῦ προτέρου των βίου, διότι θὰ γίνῃ ὁ οὐρανὸς καινουργὴς καὶ ἡ γῆ νέα· καὶ δὲν θὰ ἐνθυμοῦνται πλέον τὰ προηγούμενα, οὔτε θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν καρδίαν των θλιβερά τις ἀνάμνησις·

  18. 18

    ἀλλ᾿ εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα εὑρήσουσιν ἐν αὐτῇ· ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ ἀγαλλίαμα ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὸν λαόν μου εὐφροσύνην.

    ἀλλὰ θὰ εὔρουν εἰς αὐτὴν εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίασιν διότι ἰδού, Ἐγὼ θὰ κάμω τὴν νέαν Ἱερουσαλὴμ πηγὴν ἀγαλλιάσεως καὶ θὰ γεμίσω τὸν λαόν μου εὐφροσύνην.

  19. 19

    ἀγαλλιάσομαι ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ εὐφρανθήσομαι ἐπὶ τῷ λαῷ μου καὶ οὐκέτι μὴ ἀκουσθῇ ἐν αὐτῇ φωνὴ κλαυθμοῦ οὐδὲ φωνὴ κραυγῆς.

    Θὰ δοκιμάζω δὲ καὶ Ἐγὼ ἀγαλλίασιν διὰ τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ θὰ εὐφραίνωμαι διὰ τὸν λαόν μου.Καὶ δὲν θὰ ἀκούεται πλέον ἐκεῖ φωνὴ κλαυθμοῦ οὔτε φωνὴ κραυγῆς ἀδικουμένου.

  20. 20

    καὶ οὐ μὴ γένηται ἔτι ἐκεῖ ἄωρος καὶ πρεσβύτης, ὃς οὐκ ἐμπλήσει τὸν χρόνον αὐτοῦ· ἔσται γὰρ ὁ νέος ἑκατὸν ἐτῶν, ὁ δὲ ἀποθνήσκων ἁμαρτωλὸς ἑκατὸν ἐτῶν καὶ ἐπικατάρατος ἔσται.

    Καὶ κατὰ τὴν νέαν ταύτην κατάστασιν τῶν πραγμάτων δὲν θὰ εἶναι πλέον ἐκεῖ, εἰς τὴν νέαν Ἱερουσαλήμ, μικρὰς ἡλικίας καὶ προχωρημένης ἡλικίας ἄνθρωποι, οὔτε ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι νὰ ἀποθνήσκουν προώρως καὶ να μὴ συμπληρώνουν ἐξ ὁλοκλήρου τὸν χρόνον τῆς ζωῆς του ἕκαστος.Θὰ εἶναι τότε μακρόβιοι οἱ ἄνθρωποι.Διότι ἐκεῖνος ποὺ θὰ εἶναι ἡλικίας ἑκατὸν ἐτῶν, θὰ εἶναι νέος ἀκόμη, ὁ ἁμαρτωλὸς δέ, ποὺ θὰ ἀποθνῄσκῃ ἑκατὸν ἐτῶν, θὰ τελευτᾷ προώρως καὶ ὡς κατηραμένος ἀπὸ τὸν Θεόν.

  21. 21

    καὶ οἰκοδομήσουσιν οἰκίας καὶ αὐτοὶ ἐνοικήσουσι, καὶ καταφυτεύσουσι ἀμπελῶνας καὶ αὐτοὶ φάγονται τὰ γεννήματα αὐτῶν·

    Καὶ θὰ οἰκοδομήσουν οἰκίας καὶ αὐτοὶ θὰ κατοικήσουν εἰς αὐτάς, καὶ θὰ φυτεύσουν ἀμπέλους καὶ αὐτοὶ θὰ φάγουν τὰ γεννήματά των.

  22. 22

    καὶ οὐ μὴ οἰκοδομήσουσι καὶ ἄλλοι ἐνοικήσουσι, καὶ οὐ μὴ φυτεύσουσι καὶ ἄλλοι φάγονται· κατὰ γὰρ τὰς ἡμέρας τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς ἔσονται αἱ ἡμέραι τοῦ λαοῦ μου· τὰ γὰρ ἔργα τῶν πόνων αὐτῶν παλαιώσουσιν.

    Καὶ δὲν θὰ οἰκοδομήσουν οἰκίας, διὰ νὰ κατοικήσουν μέσα ἄλλοι, οὔτε θὰ φυτεύσουν, διὰ νὰ φάγουν ἄλλοι.Διότι ὅσον πολυχρόνιον ὑπῆρξε τὸ ἐν τῷ Παραδείσῳ δένδρον τῆς ζωῆς, τόσον μακραὶ θὰ εἶναι καὶ αἱ ἡμέραι τοῦ λαοῦ μου· θὰ ἀπολαμβάνουν δὲ οὗτοι τοὺς κόπους των, διότι μακρὰς διαρκείας θὰ εἶναι καὶ τὰ ἔργα τῶν κόπων των.

  23. 23

    οἱ δὲ ἐκλεκτοί μου οὐ κοπιάσουσιν εἰς κενὸν οὐδὲ τεκνοποιήσουσιν εἰς κατάραν, ὅτι σπέρμα εὐλογημένον ὑπὸ Θεοῦ ἐστι, καὶ τὰ ἔκγονα αὐτῶν μετ᾿ αὐτῶν ἔσονται.

    Οἱ δὲ ἔκλεκτοί μου δὲν θὰ κοπιάσουν ματαίως καὶ εἰς τὰ κούφια, οὔτε θὰ τεκνοποιήσουν διὰ νὰ ἀποθάνουν ὡς κατηραμένα προώρως τὰ τέκνα των διότι τὸ γένος των εἶναι εὐλογημένον ἀπὸ τὸν Θεόν, καὶ οἱ ἀπόγονοί των θὰ ζοῦν μαζί των καθ’ ὅλον τὸν βίον τῶν πατέρων των.

  24. 24

    καὶ ἔσται πρὶν ἢ κεκράξαι αὐτούς, ἐγὼ ὑπακούσομαι αὐτῶν, ἔτι λαλούντων αὐτῶν ἐρῶ· τί ἐστι;

    Καὶ θὰ συμβῇ τοῦτο· πρὶν φωνάξουν, Ἐγὼ θὰ εἰσακούσω τούτους.Καθ’ ὂν χρόνον ἀκόμη οὗτοι θὰ ὁμιλοῦν πρὸς Ἐμέ, Ἐγὼ διακόπτων αὐτοὺς θὰ τοὺς λέγω: Τί συμβαίνει;

  25. 25

    τότε λύκοι καὶ ἄρνες βοσκηθήσονται ἅμα, καὶ λέων ὡς βοῦς φάγεται ἄχυρα, ὄφις δὲ γῆν ὡς ἄρτον· οὐκ ἀδικήσουσιν οὐδὲ μὴ λυμανοῦνται ἐπὶ τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ μου, λέγει Κύριος.

    Τότε λύκοι καὶ ἀρνία θὰ βόσκωνται μαζί, καὶ λέων θὰ φάγῃ ἄχυρα ὅπως ὁ βοῦς, παύοντες νὰ εἶναι σαρκοβόροι καὶ ἀποβάλλοντες τὴν ἀγρίαν φύσιν των ὁ ὄφις δέ, μὴ ἔχων πλέον δηλητήριον, θὰ τρώγῃ χῶμα ὡς ἀποκλειστικὴν τροφὴν του.Δὲν θὰ ἀδικοῦν, οὔτε θὰ βλάπτουν εἰς τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου, βεβαιώνει ὁ Κύριος.