Ησαΐας, κεφάλαιο 28
- 1
ΟΥΑΙ τῷ στεφάνῳ τῆς ὕβρεως, οἱ μισθωτοὶ ᾿Εφραίμ· τὸ ἄνθος τὸ ἐκπεσὸν ἐκ τῆς δόξης ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους τοῦ παχέος, οἱ μεθύοντες ἄνευ οἴνου.
Αλλοίμονον εἰς τὴν ἐστεφανωμένην ὑπὸ πλήθους χαρίτων καὶ εἰς ὑπερηφάνειαν καταλήξασαν Σαμάρειαν, εἰς τοὺς μισθωτοὺς Ἐφραιμίτας· τὴν πόλιν, ποὺ ὁμοιάζει πρὸς ἄνθος μαραμένον καὶ ἀπολέσαν τὴν δόξαν καὶ εὐμορφίαν του ἐπάνω εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ εὐφόρου καὶ καταφύτου ὄρους· ἀλλοίμονον εἰς σᾶς, ποὺ μεθᾶτε χωρὶς οἶνον, ἀπὸ ὑπερηφάνειαν δηλαδὴ καὶ ἐγωϊσμόν.
- 2
ἰδοὺ ἰσχυρὸν καὶ σκληρὸν ὁ θυμὸς Κυρίου ὡς χάλαζα καταφερομένη οὐκ ἔχουσα σκέπην, βίᾳ καταφερομένη· ὡς ὕδατος πολὺ πλῆθος σῦρον χώραν τῇ γῇ ποιήσει ἀνάπαυσιν ταῖς χερσί.
Ἰδοὺ ὁ θυμὸς τοῦ Κυρίου κατὰ τῆς Σαμαρείας εἶναι δυνατὸς καὶ σκληρός.Ὁμοιάζει πρὸς χάλαζαν, ποὺ φέρεται ἐκ τοῦ ὕψους τοῦ οὐρανοῦ πρὸς τὰ κάτω, ἡ ὁποῖα δὲν συναντᾷ σκέπασμά τι ἢ ἄλλο προστατευτικὸν ἐμπόδιον, ἀλλὰ πίπτει μὲ βίαν ὡσὰν πλῆθος πολὺ ὕδατος, τὸ ὁποῖον σύρει πᾶν ὅ,τι συναντᾷ εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τῆς γῆς καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ καταδικάσῃ εἰς ἀργίαν τὰς χεῖρας τῶν καλλιεργούντων αὐτήν.
- 3
καὶ τοῖς ποσὶ καταπατηθήσεται ὁ στέφανος τῆς ὕβρεως, οἱ μισθωτοὶ τοῦ ᾿Εφραίμ.
Καὶ μὲ τὰ πόδια τῶν ἐχθρῶν θὰ καταπατηθῇ ὁ στέφανος τῆς ὑπερηφανείας, οἱ μισθοφόροι τῆς φυλῆς Ἐφραίμ.
- 4
καὶ ἔσται τὸ ἄνθος τὸ ἐκπεσὸν τῆς ἐλπίδος τῆς δόξης ἐπ᾿ ἄκρου τοῦ ὄρους τοῦ ὑψηλοῦ ὡς πρόδρομος σύκου, ὁ ἰδὼν αὐτό, πρὶν ἢ εἰς τὴν χεῖραν αὐτοῦ λαβεῖν, θελήσει αὐτὸ καταπιεῖν.
Καὶ τὸ ἄνθος, ποὺ ἐμαράνθη καὶ ἐξέπεσεν ἀπὸ τὴν ἐλπίδα, ποὺ παρεῖχεν ἡ ὡραιότης του καὶ ἡ δόξα του, θὰ εἶναι εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ ὑψηλοῦ βουνοῦ ὡσὰν πρωΐμως ὡριμάσας καρπὸς σύκου· αὐτὸς ποὺ εἶδε τὸ πρωΐμως ὥριμον αὐτὸ σῦκον, θὰ θελήσῃ νὰ τὸ καταπίῃ, προτοῦ προφθάσῃ νὰ τὸ πάρῃ εἰς τὴν χεῖρα του.
- 5
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται Κύριος σαβαὼθ ὁ στέφανος τῆς ἐλπίδος ὁ πλακεὶς τῆς δόξης τῷ καταλειφθέντι μου λαῷ·
Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ εἶναι ὁ Κύριος τῶν Δυνάμεων ὁ στέφανος τῆς ἐλπίδος, ποὺ ἔχει πλεχθῇ γεμᾶτος δόξαν διὰ τὸν περισωθέντα λαόν μου·
- 6
καταλειφθήσονται ἐπὶ πνεύματι κρίσεως ἐπὶ κρίσιν καὶ ἰσχὺν κωλύων ἀνελεῖν.
θὰ περισωθοῦν τότε ἄνθρωποι μὲ πνεῦμα δικαιοσύνης, διὰ νὰ ἐκτελοῦν τὸ ἔργον τῆς Κρίσεως, καὶ μὲ ἰσχὺν ἐμποδίζοντες τὴν διάπραξιν φόνων.
- 7
οὗτοι γὰρ οἴνω πεπλανημένοι εἰσίν, ἐπλανήθησαν διὰ τὸ σίκερα· ἱερεὺς καὶ προφήτης ἐξέστησαν διὰ τὸ σίκερα, κατεπόθησαν διὰ τὸν οἶνον, ἐσείσθησαν ἀπὸ τῆς μέθης, ἐπλανήθησαν· τοῦτ᾿ ἔστι φάσμα.
Τονίζομεν ὅτι θὰ ὑπάρχουν καὶ τοιοῦτοι ὑπέροχοι ἄνδρες εἰς τὸ κατάλειμμα, διότι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι τρικλίζοντες ἔχουν ἀποπλανηθῇ ἕνεκα τοῦ οἴνου, ἀπεπλανήθησαν ἀπὸ τὰ μεθυστικὰ ποτά· ἱερεὺς καὶ προφήτης κατήντησαν εἰς σύγχυσιν καὶ ἔκστασιν λόγῳ τῶν οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν ἀπερροφήθησαν ἀπὸ τὸν οἶνον, δὲν ἠμποροῦν νὰ σταθοῦν καὶ τρικλίζουν ἕνεκα τῆς μέθης· ἔχασαν τὸν δρόμον καὶ ἀπεπλανήθησαν· ἡ κατάστασίς των εἶναι κατάστασις ἐξημμένης φαντασίας.
- 8
ἀρὰ ἔδεται ταύτην τὴν βουλήν· αὕτη γὰρ ἡ βουλὴ ἕνεκεν πλεονεξίας.
Κατάρα θὰ καταφάγῃ τὴν πρὸς τὸν οἶνον ροπὴν καὶ κλίσιν των ταύτην.Διότι ἡ ἀπόφασίς των αὐτή, ποὺ τοὺς κρατεῖ αἰχμαλώτους εἰς τὸν οἶνον, προέρχεται ἀπὸ ἀχόρταστον ἐπιθυμίαν.
- 9
τίνι ἀνηγγείλαμεν κακὰ καὶ τίνι ἀνηγγείλαμεν ἀγγελίαν, οἱ ἀπογεγαλακτισμένοι ἀπὸ γάλακτος, οἱ ἀπεσπασμένοι ἀπὸ μαστοῦ;
Εἰς ποῖον ἐκηρύξαμεν θλίψεις καὶ τιμωρίας; Ἐρωτοῦν μὲ πικρὰν καὶ πλήρη καταφρονήσεως εἰρωνείαν οἱ μέθυσοι ἄρχοντες.Καὶ εἰς ποῖον ἀνηγγείλαμεν μήνυμα ἀπειλητικὸν ἡμεῖς, οἱ θεωρούμενοι ἀπὸ αὐτοὺς νήπιοι, οἱ ὁποῖοι μόλις ἔχομεν ἀποκοπὴ ἀπὸ τὸ μητρικὸν γάλα, οἱ ὁποῖοι μόλις ἔχομεν ἀποσπασθῇ ἀπὸ τὸν μαστόν;
- 10
θλῖψιν ἐπὶ θλῖψιν προσδέχου, ἐλπίδα ἐπ᾿ ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν
Μᾶς προαναγγέλλετε: Θλῖψιν ἐπανῶ εἰς ἄλλην θλῖψιν περίμενε· μᾶς ὑπόσχεσθε ἐλπίδα ἐπάνω εἰς τὴν ἐλπίδα, ἀκόμη ὀλίγον χρόνον, ἀκόμη ὀλίγον χρόνον.
- 11
διὰ φαυλισμὸν χειλέων διὰ γλώσσης ἑτέρας, ὅτι λαλήσουσι τῷ λαῷ τούτῳ
Διὰ τὸν φαυλισμὸν καὶ τὴν περιφρόνησιν τοῦ προφητικοῦ κηρύγματος, τὴν ὁποίαν μὲ τὴν εἰρωνείαν τῶν χειλέων των ἀπετόλμησαν διὰ γλώσσης ξένης καὶ μὴ κατανοουμένης, θὰ λαλήσῃ εἰς αὐτοὺς ὁ Θεός.Διότι οἰ κατακτηταὶ θὰ ὁμιλήσουν εἰς τὸν λαὸν τοῦτον διὰ τῆς ὀδυνηρᾶς φωνῆς τῶν πραγμάτων πλέον
- 12
λέγοντες αὐτῷ· τοῦτο τὸ ἀνάπαυμα τῷ πεινῶντι καὶ τοῦτο τὸ σύντριμμα, καὶ οὐκ ἠθέλησαν ἀκούειν.
λέγοντες εἰς αὐτόν: Ἡ ἐμπιστοσύνη καὶ ὑπακοὴ εἰς τὸν Θεόν, τοῦτο ἦτο ἡ ἀνάπαυσις καὶ ὁ χορτασμὸς διὰ τὸν πεινῶντα λαὸν καὶ ἡ ἔλλειψις ἐμπιστοσύνης εἰς τὸν Θεόν, τοῦτο ὠδήγησεν εἰς τὴν συντριβήν του.Τὸ προεκήρυξαν οἱ Προφῆται· καὶ δὲν ἠθέλησαν νὰ τοὺς ἀκούσουν.
- 13
καὶ ἔσται αὐτοῖς τὸ λόγιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ θλῖψις ἐπὶ θλῖψιν, ἐλπὶς ἐπ᾿ ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρόν, ἵνα πορευθῶσι καὶ πέσωσιν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ κινδυνεύσουσι καὶ συντριβήσονται καὶ ἁλώσονται.
Καὶ θὰ ἐπαληθεύσῃ εἰς αὐτοὺς ὁ θεόπνευστος λόγος Κυρίου τοῦ Θεοῦ, ὁ διὰ τῶν Προφητῶν προαναγγελθεὶς καὶ ὑπὸ τούτων ἐκφαυλισθεῖς: Θλῖψις ἐπάνω εἰς τὴν ἄλλην θλῖψιν, ἐλπὶς ἐπάνω εἰς τὴν ἐλπίδα, ἀκόμη ὀλίγος χρόνος καὶ ταῦτα θὰ πραγματοποιηθοῦν, διὰ νὰ ὑπάγουν οἱ περιφρονηταὶ καὶ χλευασταὶ εἰς αἰχμαλωσίαν καὶ διὰ νὰ πέσουν ὀπισθοχωροῦντες· καὶ θὰ κινδυνεύσουν καὶ θὰ συντριβοῦν καὶ θὰ συλληφθοῦν αἰχμάλωτοι.
- 14
διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον Κυρίου, ἄνδρες τεθλιμμένοι καὶ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ τούτου τοῦ ἐν ᾿Ιερουσαλήμ·
Διότι λοιπὸν πρόκειται νὰ συμβοῦν ταῦτα, διὰ τοῦτο πρὸς πρόληψιν τῶν κακῶν τούτων ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, ὦ ἄνδρες, ποὺ θὰ ὑποστῆτε τὴν φοβερὰν αὐτὴν θλῖψιν, καὶ ὦ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ποὺ κατοικεῖ ἐν Ἱερουσαλήμ.
- 15
ὅτι εἴπατε· ἐποιήσαμεν διαθήκην μετὰ τοῦ ᾅδου καὶ μετὰ τοῦ θανάτου συνθήκας, καταιγὶς φερομένη ἐὰν παρέλθῃ οὐ μὴ ἔλθῃ ἐφ᾿ ἡμᾶς· ἐθήκαμεν ψεῦδος τὴν ἐλπίδα ἡμῶν καὶ τῷ ψεύδει σκεπασθησόμεθα.
Σᾶς λέγω δὲ νὰ ἀκούσετε τὸν λόγον αὐτὸν τοῦ Κυρίου, ποὺ θὰ εἴπω, διότι εἴπατε: Ἐκάμαμεν συνθήκην μὲ τὸν Ἅδην καὶ ὑπεγράψαμεν συμβόλαια συμφωνίας μὲ τὸν θάνατον.Ἐὰν ἐπερχομένη καταιγὶς ὀργῆς καὶ συμφορᾶς πλησιάσῃ πρὸς ἡμᾶς, κατ’ οὐδένα λόγον δὲν θὰ ἔλθῃ ἐφ’ ἡμῶν.Ἐθέσαμεν τὴν ἐλπίδα μας εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι καὶ ψεῦσται εἶναι καὶ οὐχὶ βέβαια καὶ ἀμετακίνητα θεμέλια ἀσφαλείας· καὶ μὲ τὸ ψεῦδος αὐτὸ θὰ σκεπασθῶμεν καὶ θὰ προστατευθῶμεν ἀπὸ τὴν καταιγίδα.
- 16
διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐμβαλῶ εἰς τὰ θεμέλια Σιὼν λίθον πολυτελῆ ἐκλεκτὸν ἀκρογωνιαῖον, ἔντιμον, εἰς τὰ θεμέλια αὐτῆς, καὶ ὁ πιστεύων ἐπ᾿ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ.
Διότι λοιπὸν ἐστηρίξατε τὴν ἐλπίδα σας ἐπὶ τοῦ ψεύδους, δι’ αὐτὸ οὕτω λέγει ὁ Κύριος: Ἰδοὺ ἐγὼ θὰ βάλω εἰς τὰ θεμέλια τῆς πνευματικῆς μου Σιὼν λίθον πολύτιμον, ἐκλεκτόν, ἀγκωνάρι στηρίζον τὴν ὅλην οἰκοδομὴν καὶ συνδέον εἰς ἓν τοὺς τοίχους αὐτῆς· τιμημένον λίθον θὰ θέσω εἰς τὰ θεμέλιά της· καὶ καθένας ποὺ θὰ στηρίζῃ τὴν πεποίθησίν του εἰς αὐτόν, κατ’ οὐδένα λόγον δὲν θὰ ἐντροπιασθῇ, διαψευδομένων τῶν ἐπ’ αὐτοῦ στηριχθεισῶν ἐλπίδων του.
- 17
καὶ θήσω κρίσιν εἰς ἐλπίδα, ἡ δὲ ἐλεημοσύνη μου εἰς σταθμούς, καὶ οἱ πεποιθότες μάτην ψεύδει· ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ὑμᾶς καταιγίς,
Καὶ ἡ κρίσις, τὴν ὁποίαν θὰ κάμω, θὰ εἶναι ἀναμεμειγμένη μὲ ἐλπίδα διὰ τοὺς κρινομένους, τὸ δὲ ἔλεος θὰ ἐκτείνεται εὐρὺ εἰς μεγάλους σταθμούς.Ἐνῷ σεῖς, ποὺ ἐστηρίξατε τὴν πεποίθησίν σας εἰς τὸ ψεῦδος, ματαίως ἠλπίσατε ὅτι δὲν θὰ ἐπέλθῃ ἐπὶ σᾶς καταιγίς.
- 18
μὴ καὶ ἀφέλῃ ὑμῶν τὴν διαθήκην τοῦ θανάτου, καὶ ἡ ἐλπὶς ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν ᾅδην οὐ μὴ ἐμμείνῃ· καταιγὶς φερομένη ἐὰν ἐπέλθῃ, ἔσεσθε αὐτῇ εἰς καταπάτημα.
Μὴ ἀμφιβάλλετε ὅτι θὰ ἀφαιρέσῃ τὴν μετὰ τοῦ θανάτου συνθήκην σας· καὶ ἡ ἐλπίς σας, τὴν ὁποίαν ἐστηρίξατε εἰς τὸν Ἅδην, δὲν θὰ παραμείνῃ.Ἐὰν δὲ ἐπέλθῃ ἐκσπῶσα καταιγίς, θὰ καταπατηθῆτε ὑπ’ αὐτῆς.
- 19
ὅταν παρέλθῃ, λήψεται ὑμᾶς· πρωΐ πρωΐ παρελεύσεται ἡμέρας, καὶ ἐν νυκτὶ ἔσται ἐλπὶς πονηρά· μάθετε ἀκούειν.
Ὅταν ἐπέλθῃ ἡ καταιγὶς καὶ συμφορά, θὰ σᾶς καταλάβῃ· ἀπὸ τὸ ἕνα πρωῒ ἕως τὸ ἄλλο πρωῒ θὰ ἐπέλθῃ, καὶ καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ἡμέρας καὶ κατὰ τὴν νύκτα θὰ περιμένετε μετὰ τρόμου συμφορὰς καὶ ὄλεθρον.Μάθετε λοιπὸν ἐγκαίρως νὰ ὑπακούετε.
- 20
στενοχωρούμενοι οὐ δυνάμεθα μάχεσθαι, αὐτοὶ δὲ ἀσθενοῦμεν τοῦ ὑμᾶς συναχθῆναι.
Ὅταν ἐπέλθῃ ἡ καταιγίς, θὰ εἶναι ἀργά.Τότε στενοχωρούμενοι ὅλοι μας, καὶ ἡμεῖς οἱ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ δὲν θὰ δυνάμεθα νὰ μαχώμεθα, ὥστε σεῖς ὁ λαὸς νὰ μὴ διαλυθῆτε, ἀλλὰ νὰ συναχθῆτε συμπολεμοῦντες μεθ’ ἡμῶν.
- 21
ὥσπερ ὄρος ἀσεβῶν ἀναστήσεται Κύριος, καὶ ἔσται ἐν τῇ φάραγγι Γαβαών· μετὰ θυμοῦ ποιήσει τὰ ἔργα αὐτοῦ, πικρίας ἔργον· ὁ δὲ θυμὸς αὐτοῦ ἀλλοτρίως χρήσεται, καὶ ἡ πικρία αὐτοῦ ἀλλοτρία.
Θὰ ἀναστῇ ὁ Κύριος κατὰ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ, ὅπως εἰς τὸ ὄρος τῶν ἀσεβῶν ἄλλοτε κατὰ τῶν Φιλισταίων, καὶ θὰ γίνῃ ὅ,τι καὶ εἰς τὴν κοιλάδα Γαβαὼν μετὰ θυμοῦ θὰ κάμῃ τὰ κατὰ τῶν Ἰουδαίων ἔργα του· καὶ τὸ ἔργον του τοῦτο θὰ εἶναι ἔργον ἐκ πικρίας πολλῆς προερχόμενον· ὁ δὲ θυμός του κατὰ τρόπον ἐντελῶς διαφορετικὸν καὶ ἀσυνήθη θὰ μεταχειρισθῇ τοὺς Ἰουδαίους, καὶ ἡ πικρία του θὰ εἶναι διαφορετική, ὁποία μέχρι τοῦδε δὲν ἐξεδηλώθη.
- 22
καὶ ὑμεῖς μὴ εὐφρανθείητε, μηδὲ ἰσχυσάτωσαν ὑμῶν οἱ δεσμοὶ διότι συντετελεσμένα καὶ συντετμημένα πράγματα ἤκουσα παρὰ Κυρίου σαβαώθ, ἃ ποιήσει ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.
Καὶ σεῖς μὴ γένοιτο νὰ εὐφραίνεσθε, οὔτε νὰ ἀναπαύεσθε εἰς τὴν ἰσχὺν τῶν ἐκ τῶν συμμαχιῶν σας μετ’ ἀνθρώπων δεσμῶν διότι ἀποφάσεις καὶ πράγματα βέβαια, ὡσὰν νὰ εἶχαν ἤδη συντελεσθῇ, καὶ εἰς βραχὺν χρόνον πραγματοποιηθησόμενα ἤκουσα ἀπὸ τὸν Κύριον τῶν Δυνάμεων, τὰ ὁποῖα θὰ κάμῃ εἰς ὅλην τὴν γῆν τῆς Παλαιστίνης.
- 23
ἐνωτίζεσθε καὶ ἀκούετε τῆς φωνῆς μου, προσέχετε καὶ ἀκούεται τοὺς λόγους μου.
Βάλετε εἰς τὸ βάθος τῶν αὐτιῶν σας, ἀκούετε τὴν φωνήν μου, προσέχετε καὶ ἀκούετε τοὺς λόγους ποὺ θὰ εἴπω.
- 24
μὴ ὅλην τὴν ἡμέραν ἀροτριάσει ὁ ἀροτριῶν; ἢ σπόρον προετοιμάσει πρὶν ἐργάσασθαι τὴν γῆν;
Μήπως κάθε ἡμέραν θὰ ὀργώνῃ τὸν ἀγρόν του ὁ ἀροτριῶν γεωργός; Ἢ μήπως θὰ προετοιμάσῃ πρὸς σπορὰν τὸν σπόρον, προτοῦ νὰ ἐργασθῇ καὶ ὀργώσῃ προηγουμένως τὴν γῆν;
- 25
οὐχ ὅταν ὁμαλίσῃ τὸ πρόσωπον αὐτῆς, τότε σπείρει μικρὸν μελάνθιον ἢ κύμινον καὶ πάλιν σπείρει πυρὸν καὶ κριθὴν καὶ κέγχρον καὶ ζέαν ἐν τοῖς ὁρίοις σου;
Οὐχὶ ὅταν βωλοκοπήσῃ καὶ καταστήσῃ ὁμαλὴν τὴν ἐπιφάνειαν αὐτῆς, τότε σπείρει τὸν μικρὸν σπόρον τοῦ μελανθίου ἢ κύμινον, καὶ πάλιν, ὅταν καλλιεργηθῇ ἐπανειλημμένως ὁ ἀγρός, σπείρει τὸν σῖτον ἢ τὴν κριθὴν καὶ τὸ κεχρὶ καὶ τὸ ἀσπροσῖτι εἰς τὰ ὅρια τῆς χώρας σου;
- 26
καὶ παιδευθήσῃ κρίματι Θεοῦ σου καὶ εὐφρανθήσῃ.
Καὶ σύ, ὁ πνευματικὸς ἀγρὸς τοῦ Κυρίου, μετ’ ἀσυγκρίτου σοφίας καὶ δικαιοσύνης τοῦ Θεοῦ σου θὰ παιδαγωγηθῇς ὑπ’ Αὐτοῦ καὶ θὰ εὐφρανθῇς, συγκομίζων εὐφρόσυνον πνευματικὸν καρπόν.
- 27
οὐ γὰρ μετὰ σκληρότητος καθαίρεται τὸ μελάνθιον, οὐδὲ τροχὸς ἁμάξης περιάξει ἐπὶ τὸν κύμινον, ἀλλὰ ράβδῳ τινάσσεται τὸ μελάνθιον,
Θὰ σᾶς παιδαγωγήσῃ πατρικῶς, διότι καὶ τὸ μελάνθιον δὲν καθαρίζεται μὲ σκληρότητα, οὔτε ὁ τροχὸς τῆς ἁμάξης θὰ τριγυρίσῃ ἐπάνω εἰς τὸ κύμινον, ὅπως γυρίζει ἐπὶ τῶν σταχύων κατὰ τὸ ἁλώνισμα τοῦ σίτου, ἀλλὰ μὲ ράβδον τινάζεται τὸ μελάνθιον.
- 28
τὸ δὲ κύμινον μετὰ ἄρτου βρωθήσεται. οὐ γὰρ εἰς τὸν αἰῶνα ἐγώ εἰμι ὑμῖν ὀργισθήσομαι, οὐδὲ φωνὴ τῆς πικρίας μου καταπατήσει ὑμᾶς.
Τὸ δὲ κύμινον, εὐθὺς ὡς μαζευθῇ, εἶναι ἕτοιμον καὶ θὰ φαγωθῇ μαζὶ μὲ ἄρτον, ριπτόμενον εἰς αὐτόν, ὅταν ζυμώνεται.Οὕτω πράττω καὶ ἐγώ.Διότι δὲν θὰ ὀργισθῶ ἐναντίον σας αἰωνίως· οὔτε ἡ φωνὴ τῆς πικρίας μου καὶ τῆς ἀγανακτήσεώς μου θὰ σᾶς καταπατήσῃ καὶ θὰ σᾶς συντρίψῃ.
- 29
καὶ ταῦτα παρὰ Κυρίου σαβαὼθ ἐξῆλθε τὰ τέρατα· βουλεύσασθε, ὑψώσατε ματαίαν παράκλησιν.
Καὶ αὐτὰ τὰ καταπληκτικά, ποὺ σᾶς προαναγγέλλομεν καὶ θὰ συμβοῦν, ἀπὸ τὸν Κύριον τῶν δυνάμεων ἀπεφασίσθησαν καὶ ἀπὸ τὸ στόμα του ἐξῆλθον.Σκεφθῆτε καλῶς.Ἀπομακρύνατε πᾶσαν ἀνωφελῆ παρηγορίαν.
