Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ

Ιησούς του Ναυή, κεφάλαιο 22

34 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (24)
  1. 1

    ΤΟΤΕ συνεκάλεσεν ᾿Ιησοῦς τοὺς υἱοὺς Ρουβὴν καὶ τοὺς υἱοὺς Γὰδ καὶ τὸ ἥμισυ φυλῆς Μανασσῆ

    Κατόπιν ὁ Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ ἐπροσκάλεσε τὴν φυλὴν τοῦ Ρουβὴν καὶ τὴν φυλὴν τοῦ Γὰδ καὶ τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς Μανασσῆ

  2. 2

    καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὑμεῖς ἀκηκόατε πάντα, ὅσα ἐνετείλατο ὑμῖν Μωυσῆς ὁ παῖς Κυρίου, καὶ ὑπηκούσατε τῆς φωνῆς μου κατὰ πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν.

    καὶ τοὺς εἶπε: «Σεῖς ἀκούσατε ὅλα καὶ ἐτηρήσατε ὅλα, ὅσα ὁ Μωϋσῆς, ὁ δοῦλος τοῦ Κυρίου, σᾶς διέταξε· ἔχετε ὑπακούσει ἐπίσης εἰς τὴν φωνήν μου, εἰς ὅλα, ὅσα δηλαδὴ σᾶς διέταξα.

  3. 3

    οὐκ ἐγκαταλελοίπατε τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν ταύτας τὰς ἡμέρας καὶ πλείους ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας· ἐφυλάξασθε τὴν ἐντολὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν.

    Δὲν ἐγκατελείψατε τοὺς ἀδελφούς σας Ἰσραηλῖτες καθ ὅλην αὐτὴν τὴν μακρὰν περίοδον τῶν ἑπτὰ ἐτῶν μέχρι σήμερα. Ἐτηρήσατε καὶ ἐφυλάξατε μὲ πίστιν τὴν ἐντολὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας.

  4. 4

    νῦν δὲ κατέπαυσε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν, ὃν τρόπον εἶπεν αὐτοῖς· νῦν οὖν ἀποστραφέντες ἀπέλθατε εἰς τοὺς οἴκους ὑμῶν καὶ εἰς τὴν γῆν τῆς κατασχέσεως ὑμῶν, ἣν ἔδωκεν ὑμῖν Μωυσῆς ἐν τῷ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου.

    Τώρα δὲ Κύριος ὁ Θεός μας ἐγκατέστησεν εἰς τὴν γῆν Χαναὰν καὶ ἔδωσεν ἀνάπαυσιν καὶ εἰρήνην εἰς τοὺς ἀδελφούς μας, ὅπως ἀκριβῶς τοὺς εἶχεν ὑποσχεθῆ. Τώρα λοιπὸν ἐπιστρέψετε καὶ πηγαίνετε εἰς τὰ σπίτια σας εἰς τὴν χώραν, ποὺ σᾶς ἐδόθη ὡς κληρονομία, τὴν ὁποίαν ὁ Μωϋσῆς, ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ, σᾶς ἔδωκεν ὡς ἰδικήν σας εἰς τὰ ἀνατολικὰ τοῦ ποταμοῦ Ἰορδάνη.

  5. 5

    ἀλλὰ φυλάξασθε σφόδρα ποιεῖν τὰς ἐντολὰς καὶ τὸν νόμον, ὃν ἐνετείλατο ἡμῖν ποιεῖν Μωυσῆς ὁ παῖς Κυρίου, ἀγαπᾶν Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, πορεύεσθαι πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ, φυλάξασθαι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ προσκεῖσθαι αὐτῷ καὶ λατρεύειν αὐτῷ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας ὑμῶν καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς ὑμῶν.

    Ἀλλὰ προσέξετε πάρα πολύ, ὥστε νὰ ἐφαρμόζετε τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ καὶ γενικῶς τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον μᾶς ἔδωκεν ὁ Μωϋσῆς, ὁ δοῦλος τοῦ Κυρίου, νὰ τὸν ἐφαρμόζετε· δηλαδὴ νὰ ἀγαπᾶτε Κύριον τὸν Θεόν σας, να βαδίζετε κατὰ τὸ ἅγιον Θέλημά του, νὰ τηρῆτε τὶς ἐντολές του, νὰ εἶσθε στενότατα συνδεδεμένοι μαζί του καὶ νὰ τὸν λατρεύετε μὲ τὸν νοῦν σας ὁλόκληρον καὶ μὲ ὅλην τὴν ψυχήν σας, ὥστε εἰς αὐτὸν νὰ εἶναι παραδομένη ὅλη ἡ θέλησίς σας· ὥστε μὲ ὅλην τὴν δύναμιν καὶ θέλησίν σας καὶ μὲ ἀκούραστον δραστηριότητα καὶ μὲ τὸν νοῦν σας ὁλόκληρον αὐτὸν πάντοτε νὰ σκέπτεσθε».

  6. 6

    καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ᾿Ιησοῦς καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτούς, καὶ ἐπορεύθησαν εἰς τοὺς οἴκους αὐτῶν.

    Καὶ ὁ Ἰησοῦς τοὺς εὐλόγησε, τοὺς κατευώδωσε καὶ τοὺς ἀπέστειλε· καὶ ἐκεῖνοι ἐπῆγαν εἰς τὰ σπίτια των.

  7. 7

    καὶ τῷ ἡμίσει φυλῆς Μανασσῆ ἔδωκε Μωυσῆς ἐν τῇ Βασανίτιδι, καὶ τῷ ἡμίσει ἔδωκεν ᾿Ιησοῦς μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ ἐν τῷ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου παρὰ τὴν θάλασσαν. καὶ ἡνίκα ἐξαπέστειλεν αὐτοὺς ᾿Ιησοῦς εἰς τοὺς οἴκους αὐτῶν καὶ εὐλόγησεν αὐτούς,

    Ὁ Μωϋσῆς εἶχε δώσει εἰς τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς Μανασσῆ ὡς κληρονομίαν τμῆμα ἀπὸ τὴν περιοχὴν Βασάν· εἰς δὲ τὸ ἄλλο ἥμισυ τῆς ἰδίας φυλῆς ὁ Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ ἔδωκεν ὡς κληρονομίαν εἰς τὰ δυτικὰ τοῦ ποταμοῦ Ἰορδάνη, ὅπως ἔδωκε καὶ στὶς ἄλλες οἱ φυλὲς τῶν Ἰσραηλιτῶν. Καὶ ὅταν τοὺς ἀπέστειλεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὰ σπίτια των, τοὺς εὐχἠθηκε καὶ τοὺς εὐλόγησε.

  8. 8

    καὶ ἐν χρήμασι πολλοῖς ἀπήλθοσαν εἰς τοὺς οἴκους αὐτῶν, καὶ κτήνη πολλὰ σφόδρα καὶ ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ σίδηρον καὶ ἱματισμὸν πολὺν διείλαντο τὴν προνομὴν τῶν ἐχθρῶν μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν.

    Αὐτοὶ δὲ ἐπέστρεψαν εἰς τὰ σπίτια των, ποὺ ἦσαν εἰς τὰ ἀνατολικὰ τοῦ ποταμοῦ Ἰορδάνη, μὲ πολλὰ πλούτη καὶ μὲ πάρα πολλὰ ζῶα καὶ μὲ πολὺ ἀσῆμι καὶ χρυσάφι καὶ σίδερο καὶ πολὺν ρουχισμὸν διότι εἶχαν διαμοιράσει τὰ λάφυρα, ποὺ ἐπῆραν ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς των κατὰ τὸν πόλεμον, μαζὶ μὲ τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς Ἰσραηλίτες.

  9. 9

    Καὶ ἐπορεύθησαν οἱ υἱοὶ Ρουβὴν καὶ οἱ υἱοὶ Γὰδ καὶ τὸ ἥμισυ φυλῆς Μανασσῆ ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐκ Σηλὼ ἐν γῇ Χαναὰν ἀπελθεῖν εἰς τὴν Γαλαὰδ εἰς γῆν κατασχέσεως αὐτῶν, ἣν ἐκληρονόμησαν αὐτὴν διὰ προστάγματος Κυρίου ἐν χειρὶ Μωυσῆ.

    Καὶ ἡ φυλὴ τοῦ Ρουβὴν καὶ ἡ φυλὴ τοῦ Γὰδ καὶ τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς Μανασσῆ ἀνεχώρησαν ἀπὸ τὴν Σηλῶ, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν Χαναάν (ἀπὸ ἐκεῖ δηλαδὴ ποὺ ἦσαν μαζὶ μὲ τὶς ἄλλες φυλές), διὰ νὰ μεταβοῦν εἰς τὴν Γαλαάδ, τὴν χώραν ποὺ τοὺς εἶχε δοθῇ ὡς κληρονομία καὶ ἰδιοκτησία διὰ τὴν ἐγκατάστασίν των· εἰς τὴν περιοχὴν ποὺ τοὺς ἐδόθη ὡς κληρονομία ἀπὸ τὸν Μωϋσῆν κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ.

  10. 10

    καὶ ἦλθον εἰς Γάλγαλα τοῦ ᾿Ιορδάνου, ἥ ἐστιν ἐν γῇ Χαναάν, καὶ ᾠκοδόμησαν οἱ υἱοὶ Ρουβὴν καὶ οἱ υἱοὶ Γὰδ καὶ τὸ ἥμισυ φυλῆς Μανασσῆ ἐκεῖ βωμὸν ἐπὶ τοῦ ᾿Ιορδάνου, βωμὸν μέγαν τοῦ ἰδεῖν.

    Καὶ οἱ 2,1/2 αὐτὲς φυλὲς ἦλθαν εἰς τὴν πόλιν Γάλγαλα κοντὰ εἰς τὸν Ἰορδάνην - ἡ πόλις Γάλγαλα εἶναι εἰς τὴν Χαναάν - καὶ ἔκτισαν ἐκεῖ κοντὰ εἰς τὸν Ἰορδάνην ἡ φυλὴ τοῦ Ρουβὴν καὶ ἡ φυλὴ τοῦ Γὰδ καὶ τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς Μανασσῆ ὑψηλόν, μεγάλον καὶ ἐντυπωσιακὸν θυσιαστήριον.

  11. 11

    καὶ ἤκουσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ λεγόντων· ἰδοὺ ᾠκοδομήκασιν οἱ υἱοὶ Ρουβὴν καὶ οἱ υἱοὶ Γὰδ καὶ τὸ ἥμισυ φυλῆς Μανασσῆ βωμὸν ἐφ' ὁρίων γῆς Χαναὰν ἐπὶ τοῦ Γαλαὰδ τοῦ ᾿Ιορδάνου ἐν τῷ πέραν υἱῶν ᾿Ισραήλ.

    Καὶ οἱ ὑπόλοιπες φυλὲς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἄκουσαν νὰ λέγεται: «Νά· ἡ φυλὴ τοῦ Ρουβὴν καὶ ἡ φυλὴ τοῦ Γὰδ καὶ τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς Μανασσῆ ἔχουν κτίσει θυσιαστήριον εἰς τὰ σύνορα τῆς Χαναάν, εἰς τὴν Γαλαὰδ τοῦ Ἰορδάνη, εἰς τὰ ἀνατολικὰ τοῦ ὑπολοίπου Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ».

  12. 12

    καὶ συνηθροίσθησαν πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ εἰς Σηλώ, ὥστε ἀναβάντες ἐκπολεμῆσαι αὐτούς.

    Ὅταν οἰ ἄλλοι Ἰσραηλῖται (οἱ 91!2 φυλὲς) ἐπληροφορήθησαν τὸ γεγονὸς τοῦτο, συνεκεντρώθησαν ὅλοι εἰς τὴν Σηλῶ, διὰ νὰ μεταβοῦν καὶ πολεμήσουν ἐνάντιον τῶν 21/2 φυλῶν, ποὺ εἶχαν ἐγκατασταθῇ εἲς τὰ ἀνατολικά του Ἰορδάνη.

  13. 13

    καὶ ἀπέστειλαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ρουβὴν καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς Γὰδ καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς ἥμισυ φυλῆς Μανασσῆ εἰς γῆν Γαλαὰδ τόν τε Φινεὲς υἱὸν ᾿Ελεάζαρ υἱοῦ ᾿Ααρὼν τοῦ ἀρχιερέως

    Καί οἰ Ἰσραηλῖται (οἱ 9,1/2 φυλές) ἔστειλαν προηγουμένως πρὸς τὴν φυλὴν τοῦ Ρουβὴν καὶ τὴν φυλὴν τοῦ Γὰδ καὶ τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς Μανασσῆ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Γαλαὰδ τὸν Φινεές, υἱὸν τοῦ ἀρχιερέως Ἐλεάζαρ, υἱοῦ τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών.

  14. 14

    καὶ δέκα τῶν ἀρχόντων μετ' αὐτοῦ, ἄρχων εἷς ἀπὸ οἴκου πατριᾶς ἀπὸ πασῶν φυλῶν ᾿Ισραήλ· ἄρχοντες οἴκων πατριῶν εἰσι, χιλίαρχοι ᾿Ισραήλ.

    Μαζί του ἔστειλαν καὶ δέκα ἀπὸ τοὺς ἄρχοντες - ἀρχηγούς, δηλαδὴ ἕνα ἀρχηγὸν ἀπὸ κάθε πατριαρχικὴν οἱκογένειαν ἀπὸ ὅλες τίς (9,1/2) φυλὲς τῶν Ἰσραηλιτῶν, ποὺ εἶχαν ἐγκατασταθῆ εἰς τὰ δυτικὰ τοῦ Ἰορδάνη· ὅλοι αὐτοὶ ἦσαν ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν, χιλίαρχοι τῶν Ἰσραηλιτῶν.

  15. 15

    καὶ παρεγένοντο πρὸς τοὺς υἱοὺς Ρουβὴν καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς Γὰδ καὶ πρὸς τοὺς ἡμίσεις φυλῆς Μανασσῆ εἰς γῆν Γαλαὰδ καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτοὺς λέγοντες·

    Αὐτοὶ ἦλθαν εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Ρουβὴν καὶ τὴν φυλὴν τοῦ Γὰδ καὶ τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς Μανασσῆ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Γαλαὰδ καὶ ἐμίλησαν εἰς αὐτοὺς καὶ τοὺς εἶπαν:

  16. 16

    τάδε λέγει πᾶσα ἡ συναγωγὴ Κυρίου· τίς ἡ πλημμέλεια αὕτη, ἣν ἐπλημμελήσατε ἐναντίον τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραήλ, ἀποστραφῆναι σήμερον ἀπὸ Κυρίου οἰκοδομήσαντες ὑμῖν ἑαυτοῖς βωμόν, ἀποστάτας ὑμᾶς γενέσθαι ἀπὸ τοῦ Κυρίου;

    «Αὐτὰ λέγει ὅλος ὁ συγκεντρωμένος εἰς τὴν Σηλὼ λαὸς τοῦ Κυρίου: «Ἔχετε σκεφθῆ ἄραγε πόσον μεγάλο εἶναι τὸ ἁμάρτημα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐκάματε ἐμπρὸς εἰς τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ, μὲ τὸ νὰ ἀπομακρυνθῆτε σήμερον ἀπὸ τὸν Κύριον καὶ νὰ κτίσετε διὰ τὸν ἑαυτόν σας θυσιαστήριον, καὶ νὰ γίνετε ἔτσι ἐπαναστάται καὶ ἀποστάται ἀπὸ τὸν Κύριον;

  17. 17

    μὴ μικρὸν ὑμῖν τὸ ἁμάρτημα Φογώρ; ὅτι οὐκ ἐκαθαρίσθημεν ἀπ' αὐτοῦ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἐγενήθη πληγὴ ἐν τῇ συναγωγῇ Κυρίου.

    Μήπως εἶναι μικρὴ ἡ ἁμαρτία καὶ ἡ ἀποστασία, ποὺ διεπράξατε εἰς Φογώρ; Ὄχι, δὲν εἶναι μικρή· εἶναι πολὺ μεγάλη. Διότι οἰ συνέπειές της συνεχίζονται μέχρι σήμερον, ἀφοῦ ὑποφέρομεν ἀκόμη καὶ δὲν ἔχομεν μέχρι σήμερον καθαρισθῆ, παρ' ὅλον ὅτι ἐτιμωρήθη ὅλος ὁ λαὸς τοῦ Κυρίου μὲ ἐπιδημικὴν ἀρρώστιαν.

  18. 18

    καὶ ὑμεῖς ἀπεστράφητε σήμερον ἀπὸ Κυρίου; καὶ ἔσται ἐὰν ἀποστῆτε σήμερον ἀπὸ Κυρίου, καὶ αὔριον ἐπὶ πάντα ᾿Ισραὴλ ἔσται ἡ ὀργή.

    Δὲν ἦταν λοιπὸν ἀρκετὴ αὐτὴ ἡ τιμωρία, καὶ ἔπρεπε σεῖς νὰ ἀπομακρυνθῆτε σήμερα ἀπὸ τὸν Κύριον; Ἐὰν σεῖς ἀπομακρυνθῆτε καὶ ἐπαναστατήσετε σήμερα ἐναντίον τοῦ Κυρίου, τὸ ἁμάρτημά σας θὰ ἔχη ὡς σννέπειαν νὰ ἐκσπάσὴ ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ αὔριον ἐναντίον ὁλοκλήρου τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

  19. 19

    καὶ νῦν εἰ μικρὰ ἡ γῆ ὑμῶν τῆς κατασχέσεως ὑμῶν, διάβητε εἰς τὴν γῆν τῆς Κυρίου κατασχέσεως, οὗ κατασκηνοῖ ἐκεῖ ἡ σκηνὴ Κυρίου, καὶ κατακληρονομήσατε ἐν ἡμῖν· καὶ μὴ ἀπὸ Θεοῦ ἀποστάται γενήθητε καὶ ὑμεῖς μηδ' ἀπόστητε ἀπὸ Κυρίου διὰ τὸ οἰκοδομῆσαι ὑμᾶς βωμὸν ἔξω τοῦ θυσιαστηρίου Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.

    Καὶ τώρα, ἐὰν νομίζετε ὅτι εἶναι μικρή (ἄλλη γραφὴ ἔχει: «ἀκάθαρτη») ἡ χώρα, ἡ ὁποῖα σᾶς ἐδόθη ὡς κληρονομία εἰς τὰ ἀνατολικὰ τοῦ Ἰορδάνη, καὶ ἄρα ἀκαταλλήλη (ἐὰν δεχθῶμεν τὴν γραφὴν «ἀκάθαρτη») διὰ νὰ λατρεύετε εἰς αὐτὴν τὸν Κύριον, περάστε τὸν Ἰορδάνην καὶ ἐπιστρέψετε εἰς τὴν Χαναάν, τὴν χώραν ποὺ ἀνήκει εἰς τὸν Κύριον, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ἐγκατεστημένη ἡ Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου, καὶ ἐγκατασταθῆτε μεταξύ μας. Κάμετε τοῦτο καὶ μὴ γίνετε καὶ σεῖς ἀποστάται καὶ ἐπαναστάται κατὰ τὸν Θεὸν καὶ μὴ ἀπομακρυνθῆτε ἀπὸ τὸν Κύριον μὲ τὸ νὰ κτίσετε διὰ τὸν ἑυατόν σας ἄλλο θυσιαστήριον, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον Κυρίου τοῦ Θεοῦ μας.

  20. 20

    οὐκ ἰδοὺ ῎Αχαρ ὁ τοῦ Ζαρᾶ πλημμελείᾳ ἐπλημμέλησεν ἀπὸ τοῦ ἀναθέματος καὶ ἐπὶ πᾶσαν συναγωγὴν ᾿Ισραὴλ ἐγενήθη ὀργή; καὶ οὗτος εἷς αὐτὸς ἀπέθανε τῇ ἑαυτοῦ ἁμαρτίᾳ.

    Ἐνθυμηθῆτε τοῦτο: Μήπως ὁ Ἄχαρ, ὁ υἱὸς τοῦ Ζαρά, δὲν ἁμάρτησε μὲ τὸ νὰ κρατήσῃ διὰ τὸν εὑατόν του ἀπὸ τὰ ἀφιερωμένα πράγματα εἰς τὸν Θεὸν καὶ ἐξ ἀφορμῆς τῆς πράξεως αὐτῆς ἐξέσπασεν ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐναντίον ὅλου τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ; Καὶ (αὐτὸς) ὁ Ἄχαρ ἦταν ἕνας· ἁμάρτησε καὶ ἐτιμωρήθη διὰ τὴν ἁμαρτίαν του! Πόσον μεγαλυτέρα θὰ εἶναι ἡ τιμωρία μας τώρα, ποὺ ὁ ἔνοχος δὲν θὰ εἶναι ἕνας, ἀλλὰ πολλοί;»

  21. 21

    Καὶ ἀπεκρίθησαν οἱ υἱοὶ Ρουβὴν καὶ οἱ υἱοὶ Γὰδ καὶ τὸ ἥμισυ φυλῆς Μανασσῆ καὶ ἐλάλησαν τοῖς χιλιάρχοις ᾿Ισραὴλ λέγοντες·

    Τότε ἡ φυλὴ τοῦ Ρουβὴν καὶ ἡ φυλὴ τοῦ Γὰδ καὶ τὸ ἤμισυ τῆς φνλῆς Μανασσῆ ἐμίλησαν εἰς τοὺς χιλιάρχους τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαῦ καὶ τοὺς εἶπαν:

  22. 22

    ὁ Θεὸς Θεὸς Κύριός ἐστι, καὶ ὁ Θεὸς Θεὸς αὐτὸς οἶδε, καὶ ᾿Ισραὴλ αὐτὸς γνώσεται· εἰ ἐν ἀποστασίᾳ ἐπλημμελήσαμεν ἔναντι τοῦ Κυρίου, μὴ ρύσαιτο ἡμᾶς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ·

    «Ἄδικα ὑποψιάζεσθε καὶ ἀγανακτεῖτε ὅτι ἐπαναστατήσαμε ἐναντίον τοῦ Θεοῦ· ὁ ἕνας καὶ παντοδύναμος Θεός· ναί, ὁ ἕνας καὶ παντοδύναμος Θεὸς τῶν θεῶν εἶναι ὁ μοναδικὸς Κύριος· ὁ ἕνας καὶ παντοδύναμος Θεός, ναί, ὁ ἕνας καὶ παντοδύναμος Θεὸς τῶν θεῶν γνωρίζει διατὶ ἐκάμαμε τοῦτο, θὰ μάθῃ δὲ τοῦτο καὶ ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός. Ἐὰν ἐκάμαμε τὴν πρᾶξιν αὐτὴν διὰ νὰ ἐπαναστατήσωμεν κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ διὰ νὰ μὴ μείνωμεν πιστοὶ εἰς αὐτόν, ἄς μὴ μᾶς ἀφήσῃ νὰ ζήσωμεν πλέον ἂς μὴ μᾶς ἀφήσῃ ἀτιμώρητους τὴν ἡμέραν αὐτήν.

  23. 23

    καὶ εἰ ᾠκοδομήσαμεν ἑαυτοῖς βωμὸν ὥστε ἀποστῆναι ἀπὸ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ὥστε ἀναβιβάσαι ἐπ' αὐτὸν θυσίαν ὁλοκαυτωμάτων ἢ ὥστε ποιῆσαι ἐπ' αὐτοῦ θυσίαν σωτηρίου, Κύριος ἐκζητήσει.

    Καὶ ἐὰν ἐκτίσαμεν διὰ τοὺς ἑαυτούς μας θυσιαστήριον, διὰ νὰ ἀπομακρυνθῶμεν καὶ ἀποστατήσωμεν ἀπὸ τὸν Κύριον, τὸν Θεόν μας, καὶ διὰ νὰ προσφέρωμεν εἰς αὐτὸ θυσίες ὁλοκαυτωμάτων ἢ διὰ νὰ προσφέρωμεν εἰς αὐτὸ θυσίες σωτηρίου, ὁ Κύριος ἂς ζητήσῃ λόγον καὶ εὐθύνην διὰ τὴν ἀποστασίαν μας αὐτὴν καὶ ἂς μᾶς τιμωρήσῃ

  24. 24

    ἀλλ' ἕνεκεν εὐλαβείας ρήματος ἐποιήσαμεν τοῦτο λέγοντες· ἵνα μὴ εἴπωσιν αὔριον τὰ τέκνα ὑμῶν τοῖς τέκνοις ἡμῶν, τί ὑμῖν καὶ Κυρίῳ τῷ Θεῷ ᾿Ισραήλ;

    Ὄχι· δὲν ἐκτίσαμεν τὸ θυσιαστήριον διὰ νὰ ἀποστατήσωμεν ἀπὸ τὸν παντοδύναμον Θεόν, τὸν ἕνα καὶ παντοδύναμον Θεὸν τῶν θεῶν, τὸν Κύριον. Τὸ ἐκτίσαμεν διότι ἐκινηθήκαμε ἀπὸ ἐλατήρια εὐλαβείας· ἐφοβηθήκαμε ἀπὸ αὐτά, ποὺ ἐπρόκειτο πιθανῶς νὰ συμβοῦν· ἐπροχωρήσαμε εἰς τὸ ἔργον αὐτὸ μὲ τὴν σκέψιν ὅτι οἱ ἀπόγονοί σας ἴσως εἰποῦν εἰς τοὺς ἰδικούς μας ἀπογόνους: «Τί κοινὸν ὑπάρχει μεταξὺ σᾶς καὶ μεταξὺ τοῦ Κυρίου, τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ;

  25. 25

    καὶ ὅρια ἔθηκε Κύριος ἀνὰ μέσον ἡμῶν καὶ ὑμῶν τὸν ᾿Ιορδάνην, καὶ οὐκ ἔστιν ὑμῖν μερὶς Κυρίου. καὶ ἀπαλλοτριώσουσιν οἱ υἱοὶ ὑμῶν τοὺς υἱοὺς ἡμῶν, ἵνα μὴ σέβωνται Κύριον.

    Ὁ Κύριος ἔθεσε μεταξύ μας καὶ μεταξύ σας ὡς σύνορον τὸν ποταμὸν Ἰορδάνην. Σεῖς λοιπὸν (οἱ 2.1/2 φυλές) δὲν ἔχετε καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν Κύριον· δὲν ἔχετε καμμίαν μερίδα κληρονομίας εἰς τὴν γῆν τῆς Ἐπαγγελίας). Καὶ ἔτσι οἱ ἀπόγονοί σας θὰ ἀπομονώσουν τοὺς ἰδικούς μας ἀπογόνους, θὰ τοὺς ἀποκόψουν καὶ θὰ τοὺς σταματήσουν ἀπὸ τοῦ νὰ λατρεύουν καὶ νὰ σέβωνται τὸν Κύριον.

  26. 26

    καὶ εἴπαμεν ποιῆσαι οὕτω, τοῦ οἰκοδομῆσαι τὸν βωμὸν τοῦτον οὐχ ἕνεκεν καρπωμάτων οὐδὲ ἕνεκεν θυσιῶν,

    Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐσκέφθηκαμε καὶ ἀπεφασίσαμεν νὰ κάμωμεν τοῦτο· νὰ κτίσωμεν δηλαδὴ τὸ θυσιαστήριον αὐτό, ὄχι διὰ νὰ προσφέρωμεν εἰς αὐτὸ θυσίες αἱματηρὲς ἢ ἀναίμακτες,

  27. 27

    ἀλλ' ἵνα ᾖ τοῦτο μαρτύριον ἀνὰ μέσον ἡμῶν καὶ ὑμῶν καὶ ἀνὰ μέσον τῶν γενεῶν ἡμῶν μεθ' ἡμᾶς, τοῦ λατρεύειν λατρείαν Κυρίου ἐναντίον αὐτοῦ, ἐν τοῖς καρπώμασιν ἡμῶν καὶ ἐν ταῖς θυσίαις ἡμῶν καὶ ἐν ταῖς θυσίαις τῶν σωτηρίων ἡμῶν· καὶ οὐκ ἐροῦσι τὰ τέκνα ὑμῶν τοῖς τέκνοις ἡμῶν αὔριον· οὐκ ἔστιν ὑμῖν μερὶς Κυρίου.

    ἀλλὰ διὰ νὰ εἶναι τὸ θυσιαστήριον αὐτὸ μία ὑπενθύμισις καὶ μαρτυρία μεταξύ μας καὶ μεταξύ σας καὶ μεταξὺ τῶν ἀπογόνων, ποὺ θὰ ἔλθουν ὕστερα ἀπὸ ἡμᾶς, διὰ νὰ προσφέρωμεν ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται πραγματικὴν καὶ ἀληθινὴν λατρείαν ἐμπρὸς εἰς τὸν Κύριον μὲ τὶς αἱματηρὲς καὶ ἀναίμακτες θυσίες καὶ μὲ τὶς θυσίες σωτηρίου· ἔτσι οἱ ἀπόγονοί σας δὲν θὰ εἰποῦν εἰς τοὺς ἀπογόνους μας αὔριον· «δὲν ἔχετε καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν Κύριον· δὲν ἔχετε καμμίαν μερίδα κληρονομίας εἰς τὴν γῆν τῆς Ἐπαγγελίας.

  28. 28

    καὶ εἴπομεν· ἐὰν γένηταί ποτε καὶ λαλήσωσι πρὸς ἡμᾶς καὶ ταῖς γενεαῖς ἡμῶν αὔριον, καὶ ἐροῦσιν· ἴδετε ὁμοίωμα τοῦ θυσιαστηρίου Κυρίου, ὃ ἐποίησαν οἱ πατέρες ἡμῶν οὐχ ἕνεκεν καρπωμάτων οὐδὲ ἕνεκεν θυσιῶν, ἀλλὰ μαρτύριόν ἐστιν ἀνὰ μέσον ὑμῶν καὶ ἀνὰ μέσον ἡμῶν καὶ ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν ἡμῶν.

    Ἡ σκέψις λοιπόν, ποὺ μᾶς ὠδήγησεν εἰς τὴν ἐνέργειαν αὐτήν, ἦταν ἡ ἐξῆς: Ἐὰν ποτὲ οἱ ἀπόγονοί σας μιλήσουν εἰς ἠμᾶς καὶ εἰς τοὺς ἀπογόνους μας εἰς τὸ μέλλον καὶ εἰποῦν: «Κοιτάξτε! Οἱ πατέρες μας κατεσκεύασαν θυσιαστήριον ὅμοιον μὲ τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου· ἀλλὰ δὲν τὸ ἔκτισαν διὰ νὰ προσφέρουν εἰς αὐτὸ θυσίες αἱματηρὲς οὔτε θυσίες ἀναίμακτες, ἀλλὰ διὰ νὰ εἶναι ὑπενθύμισις καὶ μαρτυρία μεταξύ σας καὶ μεταξύ μας καὶ μεταξὺ τῶν ἀπογόνων, ποὺ θὰ ἔλθουν ὕστερα ἀπὸ ἡμᾶς».

  29. 29

    μὴ γένοιτο οὖν ἡμᾶς ἀποστραφῆναι ἀπὸ Κυρίου ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ ἀποστῆναι ἀπὸ Κυρίου, ὥστε οἰκοδομῆσαι ἡμᾶς θυσιαστήριον τοῖς καρπώμασι καὶ ταῖς θυσίαις Σαλαμὶν καὶ τῇ θυσίᾳ τοῦ σωτηρίου, πλὴν τοῦ θυσιαστηρίου Κυρίου, ὅ ἐστιν ἐναντίον τῆς σκηνῆς αὐτοῦ.

    Ποτὲ λοιπὸν δὲν ἐσκέφθηκαμε (ὁ Θεὸς νὰ φυλάξῃ ἀπὸ κάτι τέτοιο) νὰ ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τὸν Κύριον καὶ νὰ ἐπαναστατήσωμεν ἐναντίον του κατὰ τὴν σημερινὴν ἡμέραν, ὥστε νὰ κτίσωμεν ἄλλο θυσιαστήριον διὰ τὶς αἱματηρὲς θυσίες Σαλαμὶν καὶ διὰ τὶς θυσίες σωτηρίου. Ἐμεῖς δὲν θὰ κτίσωμεν ἄλλο θυσιαστήριον, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ἕνα καὶ μοναδικὸν θυσιαστήριον, τὸ ὁποῖον εὐρίσκεται ἀπέναντι τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου».

  30. 30

    Καὶ ἀκούσας Φινεὲς ὁ ἱερεὺς καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες τῆς συναγωγῆς ᾿Ισραήλ, οἳ ἦσαν μετ' αὐτοῦ, τοὺς λόγους, οὓς ἐλάλησαν οἱ υἱοὶ Ρουβὴν καὶ οἱ υἱοὶ Γὰδ καὶ τὸ ἥμισυ φυλῆς Μανασσῆ, καὶ ἤρεσεν αὐτοῖς.

    Ὅταν ἄκουσε ὁ ἱερεὺς Φινεὲς καὶ ὅλοι οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ποὺ ἦσαν μαζί του, τὰ λόγια μὲ τὶς ἐξηγήσεις, ποὺ τοὺς εἶπαν ἡ φυλὴ τοῦ Ρουβὴν καὶ ἡ φυλὴ τοῦ Γὰδ καὶ τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς τοῦ Μανασσῆ, ἰκανοποιήθησαν καὶ εὐχαριστήθησαν.

  31. 31

    καὶ εἶπε Φινεὲς ὁ ἱερεὺς τοῖς υἱοῖς Ρουβὴν καὶ τοῖς υἱοῖς Γὰδ καὶ τῷ ἡμίσει φυλῆς Μανασσῆ· σήμερον ἐγνώκαμεν ὅτι μεθ' ἡμῶν Κύριος, διότι οὐκ ἐπλημμελήσατε ἐναντίον Κυρίου πλημμέλειαν καὶ ὅτι ἐρρύσασθε τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐκ χειρὸς Κυρίου.

    Καὶ ὁ ἱερεὺς Φινεὲς εἶπεν εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Ρουβὴν καὶ εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Γὰδ καὶ εἰς τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς τοῦ Μανασσῆ: «Σήμερα ἐπληροφορηθήκαμε καὶ ὁμολογοῦμεν ὅτι ὁ Κύριος εἶναι μαζί μας, διότι δὲν ἔχετε ἐπαναστατήσει οὔτε ἔχετε ἁμαρτήσει κατὰ τοῦ Κυρίου ἁμαρτίαν μεγάλην καὶ ἔτσι ἐγλυτώσατε ὅλον τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν ἀπὸ τὸ τιμωρητικὸν χέρι τοῦ Κυρίου».

  32. 32

    καὶ ἀπέστρεψε Φινεὲς ὁ ἱερεὺς καὶ οἱ ἄρχοντες ἀπὸ τῶν υἱῶν Ρουβὴν καὶ ἀπὸ τῶν υἱῶν Γὰδ καὶ ἀπὸ τοῦ ἡμίσους φυλῆς Μανασσῆ ἐκ τῆς Γαλαὰδ εἰς γῆν Χαναὰν πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ἀπεκρίθησαν αὐτοῖς τοὺς λόγους,

    Ὕστερα ἀπὸ αὐτὰ ὁ ἱερεὺς Φινεὲς καὶ οἱ ἄρχοντες ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ρουβήν, τὴν φυλὴν τοῦ Γὰδ καὶ τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς Μανασσῆ ἀπὸ τὴν Γαλαὰδ εἰς τὴν Χαναὰν κοντὰ εἰς τοὺς ἄλλους Ἰσραηλῖτες καὶ ἀνεκοίνωσαν εἰς αὐτοὺς τὰ ἀνωτέρω λόγια.

  33. 33

    καὶ ἤρεσε τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ. καὶ ἐλάλησαν πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ, καὶ εὐλόγησαν τὸν Θεὸν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπαν μηκέτι ἀναβῆναι πρὸς αὐτοὺς εἰς πόλεμον ἐξολοθρεῦσαι τὴν γῆν τῶν υἱῶν Ρουβὴν καὶ τῶν υἱῶν Γὰδ καὶ τοῦ ἡμίσους φυλῆς Μανασσῆ. καὶ κατῴκησαν ἐπ' αὐτῆς.

    Οἱ Ἰσραηλῖται ἰκανοποιήθησαν καὶ εὐχαριστήθησαν. Καὶ οἱ κήρυκες τὰ διελάλησαν εἰς ὅλον τὸν λαόν. Οἱ Ἰσραηλῖται ἐδοξολόγησαν, ἀνύμνησαν καὶ εὐχαρίστησαν τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ ἀπεφάσισαν νὰ μὴ προχωρήσουν πλέον ἐναντίον τῶν 2,1/2 φυλῶν εἰς πόλεμον διὰ νὰ ἐξολοθρεύσουν καὶ ἐρημώσουν τὴν χώραν τῆς φυλῆς τοῦ Ρουβὴν καὶ τῆς φυλῆς τοῦ Γὰδ καὶ τῆς μισῆς φυλῆς τοῦ Μανασσῆ· ἔτσι οἱ 2,1/2 αὐτές φυλὲς (Ῥουβήν, Γὰδ καὶ Μανασσῆ) ἐγκατεστάθησαν εἰς τὴν περιοχὴν ἀνατολικὰ τοῦ Ἰορδάνη, ποὺ τοὺς εἶχε δοθῇ.

  34. 34

    καὶ ἐπωνόμασεν ᾿Ιησοῦς τὸν βωμὸν τῶν Ρουβὴν καὶ τῶν Γὰδ καὶ τοῦ ἡμίσους φυλῆς Μανασσῆ καὶ εἶπεν ὅτι μαρτύριόν ἐστιν ἀνὰ μέσον αὐτῶν, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν ἐστι.

    Καὶ ὁ Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ ὠνόμασε τὸ θυσιαστήριον,ποὺ ἔκτισαν ἡ φυλὴ τοῦ Ρουβὴν καὶ ἡ φυλὴ τοῦ Γὰδ καὶ τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς Μανασσῆ, καὶ εἶπε: «Τὸ θυσιαστήριον αὐτὸ εἶναι ὑπενθύμισις καὶ μαρτυρία μεταξύ τους, ὅτι μόνον ὁ Κύριος εἶναι ἀληθῶς ὁ Θεός τους».