Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΙΕΖΕΚΙΗΛ

Ιεζεκιήλ, κεφάλαιο 37

28 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (48)
  1. 1

    ΚΑΙ ἐγένετο ἐπ' ἐμὲ χεὶρ Κυρίου, καὶ ἐξήγαγέ με ἐν πνεύματι Κύριος καὶ ἔθηκέ με ἐν μέσῳ τοῦ πεδίου, καὶ τοῦτο ἦν μεστὸν ὀστέων ἀνθρωπίνων·

    Ηλθε δὲ ἐπάνω μου τὸ χέρι τοῦ Κυρίου, ἡ ἰδιαιτέρα δηλαδὴ ἐνέργειά Του, καὶ μὲ ἔβγαλε πνευματικς ὁ Κύριος, ὦσαν εἰς ὅραμα, καὶ μὲ ἐτοποθέτησεν εἰς τὸ μέσον μιᾶς πεδιάδος, ἡ ὁποία ἦτο γεμάτη ἀπὸ ἀνθρώπινα ὀστᾶ.

  2. 2

    καὶ περιήγαγέ με ἐπ' αὐτὰ κυκλόθεν κύκλῳ, καὶ ἰδοὺ πολλὰ σφόδρα ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου, ξηρὰ σφόδρα.

    Μὲ ὠδήγησε δὲ κυκλικῶς γύρω - γύρω ἀπὸ αὐτά, καὶ ἐπρόσεξα ὅτι τὰ ὀστᾶ αὐτὰ ἦσαν πλῆθος πολυάριθμον ἐπάνω εἰς τὴν πεδιάδα καὶ πολὺ ξηρά.

  3. 3

    καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, εἰ ζήσεται τὰ ὀστέα ταῦτα; καὶ εἶπα· Κύριε Κύριε, σὺ ἐπίστῃ ταῦτα.

    Εἶπε δὲ πρὸς ἐμὲ ὁ Κύριος: Ἄνθρωπε, τί λέγεις, ἠμποροῦν νὰ ζήσουν καὶ πάλιν αὐτὰ τὰ ὀστᾶ; Καὶ ἐγὼ ἀπήντησα: Κύριε, Κύριε, Σὺ μόνον τὰ γνωρίζεις αὐτὰ καὶ τί ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ εἰς αὐτά.

  4. 4

    καὶ εἶπε πρός με· προφήτευσον ἐπὶ τὰ ὀστᾶ ταῦτα καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· τὰ ὀστᾶ τὰ ξηρά, ἀκούσατε λόγον Κυρίου.

    Καὶ τότε μοῦ εἶπε: Κήρυξε πρὸς τὰ ὀστᾶ αὐτὰ καὶ νὰ εἰπῇς εἰς αὐτὰ τὰ ἑξῆς: Ὀστᾶ ξηρά, ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου!

  5. 5

    τάδε λέγει Κύριος τοῖς ὀστέοις τούτοις· ἰδοὺ ἐγὼ φέρω ἐφ' ὑμᾶς πνεῦμα ζωῆς

    Αὐτὰ τὰ λόγια λέγει ὁ Κύριος πρὸς αὐτὰ τὰ ὀστᾶ: Ἰδοὺ θὰ φέρω Ἐγὼ εἰς σᾶς πνοὴν ζωῆς.

  6. 6

    καὶ δώσω ἐφ' ὑμᾶς νεῦρα καὶ ἀνάξω ἐφ' ὑμᾶς σάρκας, καὶ ἐκτενῶ ἐφ' ὑμᾶς δέρμα καὶ δώσω πνεῦμά μου εἰς ὑμᾶς, καὶ ζήσεσθε· καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.

    Θὰ σᾶς δώσω ἐπίσης νεῦρα, θὰ βάλω ἐπάνω σᾶς καὶ σάρκας, θὰ ἀπλώσω ἐπάνω σας καὶ δέρμα· θὰ σᾶς δώσω δὲ καὶ τὴν ζωογόνον πνοήν μου, καὶ θὰ ζήσετε πάλιν.Τότε θὰ γνωρίσετε ὅτι Ἐγώ, ποὺ σᾶς ἐζωοποίησα, εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων.

  7. 7

    καὶ ἐπροφήτευσα καθὼς ἐνετείλατό μοι. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐμὲ προφητεῦσαι καὶ ἰδοὺ σεισμός, καὶ προσήγαγε τὰ ὀστᾶ ἑκάτερον πρὸς τὴν ἁρμονίαν αὐτοῦ.

    Καὶ ἐπροφήτευσα πράγματι, ὅπως μοῦ ἔδωσεν ἐντολὴν ὁ Κύριος.Ἐνῷ δὲ ἑγὼ ὠμιλοῦσα, ἔγινε ξαφνικὰ σεισμός, καὶ μὲ τὸν σεισμὸν προσήγγισε κάθε ὁστοῦν πρὸς ἐκεῖνο μὲ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ προσαρμοσθῇ· καὶ ἔτσι ἐσχηματίσθησαν ἀνθρώπινοι σκελετοί.

  8. 8

    καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἐπ' αὐτὰ νεῦρα καὶ σάρκες ἐφύοντο, καὶ ἀνέβαινεν ἐπ' αὐτὰ δέρμα ἐπάνω, καὶ πνεῦμα οὐκ ἦν ἐπ' αὐτοῖς.

    Καθὼς δὲ τὰ παρετηροῦσα, εἶδα νὰ φυτρώνουν εἰς τὰ ὀστᾶ νεῦρα καὶ σάρκες καὶ νὰ ἀνεβαίνῃ καὶ νὰ τὰ καλύπτῃ δέρμα.Δὲν εἶχαν ὅμως ἐπάνω των πνοὴν ζωῆς.Ἦσαν σώματα ἄψυχα.

  9. 9

    καὶ εἶπε πρός με· προφήτευσον ἐπὶ τὸ πνεῦμα, προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ εἰπὸν τῷ πνεύματι· τάδε λέγει Κύριος· ἐκ τῶν τεσσάρων πνευμάτων ἐλθὲ καὶ ἐμφύσησον εἰς τοὺς νεκροὺς τούτους, καὶ ζησάτωσαν.

    Μοῦ εἶπε δὲ ὁ Κύριος: Ὁμίλησε, ἄνθρωπε, πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς ζωῆς, προφήτευσε καὶ νὰ εἰπῇς τὰ ἑξῆς πρὸς τὸ πνεῦμα: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος τοῦ παντός: Ἔλα, πνεῦμα ζωηφόρον, ἀπὸ τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τῶν σημείων τοῦ ὁρίζοντος καὶ πνεῦσε, ἐμφύσησε πνοὴν ζωῆς εἰς τοὺς νεκροὺς αὐτοὺς ἀνθρώπους, ὥστε νὰ ἀποκτήσουν ζωήν.

  10. 10

    καὶ ἐπροφήτευσα καθότι ἐνετείλατό μοι· καὶ εἰσῆλθεν εἰς αὐτοὺς τὸ πνεῦμα, καὶ ἔζησαν καὶ ἔστησαν ἐπὶ τῶν ποδῶν αὐτῶν, συναγωγὴ πολλὴ σφόδρα.

    Καὶ ἐπροφήτευσα πράγματι, ὅπως μὲ διέταξεν ὁ Κύριος.Καὶ τότε εἰσῆλθεν εἰς τοὺς νεκροὺς αὐτοὺς ἀνθρώπους τὸ πνεῦμα τῆς ζωῆς, καὶ ἔζησαν καὶ ἐσηκώθηκαν καὶ ἐστάθηκαν εἰς τὰ πόδια των.Ἦσαν δὲ πολὺ μεγάλη σύναξις ἀνθρώπων.

  11. 11

    καὶ ἐλάλησε Κύριος πρός με λέγων· υἱὲ ἀνθρώπου, τὰ ὀστᾶ ταῦτα πᾶς οἶκος ᾿Ισραήλ ἐστι, καὶ αὐτοὶ λέγουσι· ξηρὰ γέγονε τὰ ὀστᾶ ἡμῶν, ἀπόλωλεν ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, διαπεφωνήκαμεν.

    Ὡμίλησε δὲ ὁ Κύριος πρὸς ἐμὲ καὶ εἶπεν: Ἄνθρωπε, τὰ ὀστᾶ αὐτὰ συμβολίζουν ὅλους τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰσραήλ.Εἰς τὴν κατάστασιν ποὺ εὑρίσκονται τώρα οἱ ἐξόριστοι καὶ αἰχμάλωτοι Ἰσραηλῖται λέγουν: Εἴμεθα ὡσὰν νεκροί, τὰ ὀστᾶ μας ἔγιναν ξηρά, ἐχάθη κάθε ἐλπίς μας, ἐχάσαμεν καὶ τὴν λαλιάν μας!

  12. 12

    διὰ τοῦτο προφήτευσον καὶ εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἀνοίγω τὰ μνήματα ὑμῶν καὶ ἀνάξω ὑμᾶς ἐκ τῶν μνημάτων ὑμῶν καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ,

    Διὰ τοῦτο προφήτευσε καὶ νὰ εἰπῇς τὰ ἑξῆς πρὸς αὐτούς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος τῶν πάντων: Ἰδοὺ ἀνοίγω πλέον Ἐγὼ τὰ μνήματά σας καὶ θὰ σᾶς βγάλω ἀπὸ τοὺς τάφους, ὅπου εὑρίσκεσθε, καὶ θὰ σᾶς φέρω μέσα εἰς τὴν χώραν τοῦ Ἰσραήλ.

  13. 13

    καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ ἀνοῖξαί με τοὺς τάφους ὑμῶν τοῦ ἀναγαγεῖν με ἐκ τῶν τάφων τὸν λαόν μου.

    Ὅταν δὲ Ἐγὼ ἀνοίξω τοὺς τάφους σας, ὅταν σᾶς πλησιάσω δηλαδὴ εἰς τὴν ἀθλίαν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεσθε τώρα, διὰ νὰ ἀνασύρω ἀπὸ τοὺς τάφους σας ποὺ εἶσθε ὁ λαός μου, θὰ γνωρίσετε καλὰ ὅτι Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος τοῦ παντός.

  14. 14

    καὶ δώσω πνεῦμά μου εἰς ὑμᾶς, καὶ ζήσεσθε, καὶ θήσομαι ὑμᾶς ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν, καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος· λελάληκα καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος.

    Θὰ σᾶς δώσω δὲ καὶ τὸ Πνεῦμά μου, ὥστε νὰ ζήσετε, καὶ θὰ σᾶς βάλω νὰ κατοικήσετε εἰς τὴν χώραν σας.Τότε θὰ μάθετε καλὰ ὅτι Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος τοῦ παντός.Τὰ εἶπα αὐτὰ Ἐγὼ καὶ θὰ τὰ πραγματοποιήσω, λέγει ὁ Κύριος τῶν πάντων.

  15. 15

    Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·

    Ὡμίλησε δὲ ὁ Κύριος καὶ μοῦ εἶπεν:

  16. 16

    υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ σεαυτῷ ράβδον καὶ γράψον ἐπ' αὐτὴν τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ τοὺς προσκειμένους ἐπ' αὐτόν· καὶ ράβδον δευτέραν λήψῃ σεαυτῷ καὶ γράψεις αὐτὴν τῷ ᾿Ιωσήφ, ράβδον ᾿Εφραὶμ καὶ πάντας τοὺς υἰοὺς ᾿Ισραὴλ τοὺς προστεθέντας πρὸς αὐτόν.

    Ἄνθρωπε, πάρε εἰς τὰ χέρια σου ἕνα ραβδὶ καὶ γράψε ἐπάνω του τὸ ὄνομα τῆς φυλῆς Ἰούδα καὶ τῶν ἄλλων φυλῶν τοῦ Ἰσραὴλ ποὺ πρόσκεινται εἰς αὐτήν.Πάρε ἐπίσης εἰς τὰ χέρια σου ἕνα ἀκόμη ραβδὶ καὶ γράψε ἐπάνω του: « Διὰ τὸν Ἰωσήφ»· τὸ ραβδὶ αὐτὸ θὰ ἀντιπροσωπεύῃ τὴν φυλὴν Ἐφραὶμ καὶ ὅλους τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰσραὴλ ποὺ πρόσκεινται εἰς τὸν Ἐφραίμ.

  17. 17

    καὶ συνάψεις αὐτὰς πρὸς ἀλλήλας σαυτῷ εἰς ράβδον μίαν τοῦ δῆσαι αὐτάς, καὶ ἔσονται ἐν τῇ χειρί σου.

    Νὰ συνδέσῃς δὲ μεταξύ των τὰ ραβδιὰ αὐτά, ὥστε νὰ γίνουν ἕνα· θὰ τὰ δέσῃς καὶ θὰ τὰ κρατῇς εἰς τὸ χέρι σου.

  18. 18

    καὶ ἔσται ὅταν λέγωσι πρὸς σὲ οἱ υἱοὶ τοῦ λαοῦ σου· οὐκ ἀναγγέλλεις ἡμῖν τί ἐστι ταῦτά σοι;

    Ὅταν λοιπὸν θὰ σὲ ἐρωτοῦν οἱ ἄνθρωποι τοῦ λαοῦ σου « δὲν θὰ μᾶς ἀνακοινώσῃς τί σημαίνουν αὐτὰ ποὺ κάμνεις;»,

  19. 19

    καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ λήψομαι τὴν φυλὴν ᾿Ιωσήφ, τὴν διὰ χειρὸς ᾿Εφραίμ, καὶ τὰς φυλὰς ᾿Ισραὴλ τὰς προσκειμένας πρὸς αὐτὸν καὶ δώσω αὐτοὺς ἐπὶ τὴν φυλὴν ᾿Ιούδα, καὶ ἔσονται εἰς ράβδον μίαν τῇ χειρὶ ᾿Ιούδα.

    Νὰ τοὺς λέγῃς τὰ ἑξῆς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἰδοὺ Ἐγὼ θὰ πάρω τὴν φυλὴν τοῦ Ἰωσήφ, ποὺ τὴν κρατοῦν οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἐφραίμ, καθὼς καὶ τὰς ἄλλας φυλὰς ποὺ πρόσκεινται εἰς αὐτὸν καὶ θὰ δώσω τὰς φυλὰς αὐτὰς εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα, καὶ ἔτσι θὰ γίνουν ἕνα ραβδὶ εἰς τὸ χέρι τοῦ Ἰούδα.Θὰ εἶναι δηλαδὴ ἕνας λαὸς ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τῆς φυλῆς Ἰούδα.

  20. 20

    καὶ ἔσονται αἱ ράβδοι, ἐφ' αἷς σὺ ἔγραψας ἐπ' αὐταῖς, ἐν τῇ χειρί σου ἐνώπιον αὐτῶν,

    Τὰ δὲ ραβδιά, ἐπάνω εἰς τὰ ὁποῖα ἔγραψες τὰ ὀνόματα ποὺ σοῦ εἶπα, θὰ τὰ κρατῇς εἰς τὸ χέρι σου ἐμπρὸς εἰς αὐτούς, ὥστε νὰ τὰ βλέπουν.

  21. 21

    καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω πάντα οἶκον ᾿Ισραὴλ ἐκ μέσου τῶν ἐθνῶν, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ, καὶ συνάξω αὐτοὺς ἀπὸ πάντων τῶν περικύκλῳ αὐτῶν καὶ εἰσάξω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ·

    Θὰ τοὺς εἰπῇς δὲ τὰ ἑξῆς: Αὐτὰ λέγει ὁ μόνος Κύριος καὶ ἐξουσιαστὴς τοῦ παντός: Ἰδοὺ Ἐγὼ παίρνω πλέον ὅλους τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰσραὴλ μέσα ἀπὸ τὰ ἔθνη εἰς τὰ ὁποῖα εἶχαν συρθῆ αἰχμάλωτοι· θὰ τοὺς μαζεύσω ἀπὸ ὅλα τὰ γύρω μέρη καὶ θὰ τοὺς φέρω μέσα εἰς τὴν χώραν τοῦ Ἰσραήλ.

  22. 22

    καὶ δώσω αὐτοὺς εἰς ἔθνος ἓν ἐν τῇ γῇ μου καὶ ἐν τοῖς ὄρεσιν ᾿Ισραήλ, καὶ ἄρχων εἷς ἔσται αὐτῶν, καὶ οὐκ ἔσονται ἔτι εἰς δύο ἔθνη, οὐδὲ μὴ διαιρεθῶσιν οὐκέτι εἰς δύο βασιλείας,

    Θὰ τοὺς δώσω δὲ νεῦσιν καὶ χάριν ὥστε νὰ γίνουν ἕνα ἔθνος εἰς τὴν χώραν μου καὶ εἰς τὰ ὅρη τοῦ Ἰσραήλ.Ἕνας δὲ θὰ εἶναι ὁ ἄρχων εἰς αὐτούς, καὶ δὲν θὰ εἶναι πλέον δύο ἔθνη, οὔτε θὰ διαιρεθοῦν ἄλλοτε εἰς δύο βασίλεια.

  23. 23

    ἵνα μὴ μιαίνωνται ἔτι ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν. καὶ ρύσομαι αὐτοὺς ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν, ὧν ἡμάρτοσαν ἐν αὐταῖς, καὶ καθαριῶ αὐτούς, καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ Κύριος ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν.

    Θὰ προσέχουν δὲ νὰ μὴ μολύνωνται εἰς τὸ ἑξῆς μὲ τὰ εἴδωλα ποὺ ἐλάτρευσαν προηγουμένως.Θὰ τοὺς συγχωρήσω ὅλας τὰς παρανομίας ποὺ διέπραξαν καὶ ἡμάρτησαν ἐνώπιόν μου καὶ θὰ τοὺς ἑξαγνίσω.Ἔτσι θὰ εἶναι αὐτοὶ δι’ Ἐμὲ ὁ λαός μου καὶ Ἐγώ, ὁ Κύριος τοῦ παντός, θὰ εἶμαι δι’ αὐτοὺς ὁ Θεός των.

  24. 24

    καὶ ὁ δοῦλός μου Δαυὶδ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν ἔσται ποιμὴν εἷς πάντων· ὅτι ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύσονται καὶ τὰ κρίματά μου φυλάξονται καὶ ποιήσουσιν αὐτά.

    Ὁ δὲ δοῦλος μου, ὁ νέος Δαβίδ, θὰ εἶναι ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ θὰ εἶναι ἕνας ποιμὴν ὅλων.Θὰ ἔχουν αὐτὴν τὴν εὐλογίαν τῆς ἑνότητος, διότι θὰ συμπεριφέρωνται πλέον συμφώνως πρὸς τὰ προοτάγματά μου καὶ θὰ τηροῦν τὰς ἐντολάς μου καὶ θὰ τὰς ἐφαρμόζουν.

  25. 25

    καὶ κατοικήσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν, ἣν ἐγὼ δέδωκα τῷ δούλῳ μου ᾿Ιακώβ, οὗ κατῴκησαν ἐκεῖ οἱ πατέρες αὐτῶν· καὶ κατοικήσουσιν ἐπ' αὐτῆς αὐτοί, καὶ Δαυὶδ ὁ δοῦλός μου ἄρχων αὐτῶν ἔσται εἰς τὸν αἰῶνα.

    Θὰ κατοικήσουν δὲ εἰς τὴν χώραν των, τὴν ὁποῖον Ἐγὼ ἔχω δώσει εἰς τὸν δοῦλον μου Ἰακώβ, ἐκεῖ ὅπου εἶχαν κατοικήσει οἱ πατέρες των.Θὰ ἐγκατασταθοῦν αὐτοὶ εἰς αὐτὴν καὶ ὁ νέος Δαβίδ, ὁ δοῦλός μου, θὰ εἶναι ἄρχων αὐτῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

  26. 26

    καὶ διαθήσομαι αὐτοῖς διαθήκην εἰρήνης, διαθήκη αἰωνία ἔσται μετ' αὐτῶν· καὶ θήσω τὰ ἅγιά μου ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.

    Θὰ συνάψω μαζί των καὶ συμφωνίαν εἰρήνης· αὐτὴ ἡ συμφωνία θὰ εἶναι Διαθήκη αἰώνιος μὲ αὐτούς.Θὰ βάλω δὲ εἰς αὐτοὺς καὶ τὰ ἅγια σκηνώματά μου, διὰ νὰ ὑπάρχουν ἀνάμεσά των αἰωνίως.

  27. 27

    καὶ ἔσται ἡ κατασκήνωσίς μου ἐν αὐτοῖς, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς Θεός, καὶ αὐτοί μου ἔσονται λαός.

    Θὰ κατασκηνώσω ἐπίσης καὶ θὰ ἐγκατασταθῶ ἀνάμεσά των καὶ θὰ εἶμαι δι’ αὐτοὺς ὁ Θεός των καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι δι’ Ἐμὲ ὁ λαός μου.

  28. 28

    καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτοὺς ἐν τῷ εἶναι τὰ ἅγιά μου ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.

    Ἔτσι θὰ γνωρίσουν τὰ ἔθνη ὅτι Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων.Ἐγώ, ποὺ ἁγιάζω καὶ ξεχωρίζω τὸν λαόν μου μὲ τὸ νὰ ὑπάρχουν αἰωνίως ἀνάμεσά των τὰ ἅγια σκεύη καὶ σκηνώματά μου.