Ιεζεκιήλ, κεφάλαιο 35
- 1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
Ωμίλησε δὲ ὁ Κύριος πρὸς ἐμὲ καὶ εἶπεν:
- 2
υἱὲ ἀνθρώπου, ἐπίστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἐπ' ὄρος Σηεὶρ καὶ προφήτευσον εἰς αὐτὸ
Ἄνθρωπε, στρέψε τὸ πρόσωπόν σου πρὸς τὸ ὄρος Σηείρ, τὴν χώραν τῶν Ἰδουμαίων, καὶ προφήτευσε δι' αὐτό.
- 3
καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σέ, ὄρος Σηείρ, καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σέ καὶ δώσω σε εἰς ἔρημον καὶ ἐρημωθήσῃ,
Νὰ εἰπῇς δὲ τὰ ἑξῆς: Αὐτὰ λέγει ὁ μόνος Κύριος καὶ ἐξουσιαστὴς τοῦ παντός: Ἰδοὺ στρέφομαι ἐναντίον σου, ὄρος Σηείρ, καὶ θὰ ἀπλώσω πρὸς σὲ τὸ χέρι μου πρὸς τιμωρίαν σου· θὰ σὲ κάμω ἔρημον, θὰ ἐρημωθῇς ἐντελῶς.
- 4
καὶ ταῖς πόλεσί σου ἐρημίαν ποιήσω, καὶ σὺ ἔρημος ἔσῃ· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος,
Θὰ ἐρημώσω τὰς πόλεις σου, καὶ θὰ εἶσαι πλέον μία ἔρημος χωρὶς κατοίκους.Καὶ ἔτσι θὰ μάθῃς ὅτι Ἐγώ, ὁ Θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν, εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων.
- 5
ἀντὶ τοῦ γενέσθαι σε ἐχθρὰν αἰωνίαν καὶ ἐνεκάθισας τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ δόλῳ, ἐν χειρὶ ἐχθρῶν μαχαίρᾳ ἐν καιρῷ ἀδικίας ἐπ' ἐσχάτῳ,
Θὰ τιμωρηθῇς, διότι ἤσουν αἰωνίως ἐχθρικὴ χώρα πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας· κατὰ τὸν τελευταῖον δὲ καιρόν, ὁπότε εἶχε κορυφωθῆ ἡ ἀσέβεια καὶ ἀδικία των, ἐστράφης μὲ δόλον ἐναντίον τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἰσραὴλ μαζὶ μὲ τὴν φονικὴν μάχαιραν τῶν Βαβυλωνίων.
- 6
διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος Κύριος, εἰ μήν, εἰς αἷμα ἥμαρτες, καὶ αἷμα διώξεταί σε.
Διὰ τοῦτο βεβαιώνω ἐνόρκως, λέγει ὁ μόνος Κύριος καὶ ἐξουσιαστὴς τοῦ παντός, ὅτι, ἐπειδὴ ἔχυσες αἷμα, θὰ σὲ καταδιώξῃ ὁπωσδήποτε καὶ θὰ καταστρέψῃ καὶ σὲ αἷμα.
- 7
καὶ δώσω τὸ ὄρος Σηεὶρ εἰς ἔρημον καὶ ἠρημωμένον καὶ ἀπολῶ ἀπ' αὐτοῦ ἀνθρώπους καὶ κτήνη
Θὰ κάμω ἔρημον τὸ ὄρος Σηεὶρ καὶ ὅλην τὴν χώραν ἔρημον.Θὰ ἐξαφανίσω ἀπὸ τὴν χώραν αὐτὴν ἀνθρώπους καὶ κτήνη.
- 8
καὶ ἐμπλήσω τῶν τραυματιῶν τοὺς βουνούς σου καὶ τὰς φάραγγάς σου, καὶ ἐν πᾶσι τοῖς πεδίοις σου τετραυματισμένοι μαχαίρᾳ πεσοῦνται ἐν σοί.
Θὰ γεμίσω δὲ τὰ βουνά σου καὶ τὰ φαράγγιά σου ἀπὸ πληγωμένους θανασίμως ἀνθρώπους· καὶ εἰς ὅλας τὰς πεδιάδας σου θὰ κοίτωνται χτυπημένοι θανασίμως ἀπὸ ἐχθρικὸν μαχαίρι οἱ κάτοικοί σου.
- 9
ἐρημίαν αἰώνιον θήσομαί σε, καὶ αἱ πόλεις σου οὐ μὴ κατοικηθῶσιν ἔτι· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
Θὰ σὲ κάμω αἰωνίως ἔρημον· αἱ δὲ πόλεις σου εἰς τὸ ἑξῆς θὰ εἶναι ἀκατοίκητοι· καὶ τότε θὰ γνωρίσῃς ὅτι Ἐγώ, ὁ Θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν, εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων.
- 10
διὰ τὸ εἶπεῖν σε· τὰ δύο ἔθνη καὶ αἱ δύο χῶραι ἐμαὶ ἔσονται καὶ κληρονομήσω αὐτάς, καὶ Κύριος ἐκεῖ ἐστι,
Ἐπειδή, λαὲ τῶν Ἰδουμαίων, εἶπες· « οἱ δύο αὐτοὶ λαοί, οἱ Ἰσραηλῖται καὶ οἱ Ἰουδαῖοι καὶ αἱ χῶραι των θὰ γίνουν ἰδικά μου κτήματα καὶ θὰ τὰς κληρονομήσω ἐγώ, καὶ ἂς εἶναι ἐκεῖ ὁ Κύριος καὶ Θεός των»,
- 11
διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, καὶ ποιήσω σοι κατὰ τὴν ἔχθραν σου καὶ γνωσθήσομαί σοι, ἡνίκα ἂν κρινῶ σε,
διὰ τοῦτο βεβαιώνω ἐνόρκως, λέγει ὁ Κύριος τῶν πάντων, ὅτι θὰ σοῦ φερθῶ ἀναλόγως πρὸς τὴν ἔχθραν σου.Θὰ μὲ γνωρίσῃς δὲ καλὰ τότε ποὺ θὰ σὲ κρίνω καὶ θὰ σὲ τιμωρήσω δικαίως.
- 12
καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος. ἤκουσα τῆς φωνῆς τῶν βλασφημιῶν σου, ὅτι εἶπας· τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ ἔρημα, ἡμῖν δέδοται εἰς κατάβρωμα·
Θὰ γνωρίσῃς δηλαδὴ ὅτι Ἐγώ, ὁ Θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν, εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων.Ἄκουσα τὰ ὅσα λέγεις μὲ τὰς βλασφημίας σου· ἔχεις εἰπεῖ συγκεκριμένως: « Τὰ βοννὰ τοῦ Ἰσραὴλ εἶναι πλέον ἔρημα, ἔχουν δοθῇ εἰς ἡμᾶς, διὰ νὰ χορτάσωμεν μὲ τὰ ἀγαθά των».
- 13
καὶ ἐμεγαλορρημόνησας ἐπ' ἐμὲ τῷ στόματί σου· ἐγὼ ἤκουσα.
Ἔβγαλες δὲ ἀπὸ τὸ στόμα σου λόγους ἀλαζονικοὺς ἐναντίον μου.Τὰ ἄκουσα Ἐγὼ ὁ ἴδιος αὐτὰ ποὺ εἶπες.
- 14
τάδε λέγει Κύριος· ἐν τῇ εὐφροσύνῃ πάσης τῆς γῆς ἔρημον ποιήσω σε,
Αὐτὰ λοιπὸν λέγει ὁ Κύριος τοῦ παντός: Ὅταν ὅλη ἡ γῆ θὰ εὐφραίνεται, σύ, ἡ Ἰδουμαία, θὰ εἶσαι μὲ τὴν ἰδικήν μου ἐπέμβασιν ἔρημος, ἀκατοίκητος.
- 15
ἔρημον ἔσῃ, ὄρος Σηείρ, καὶ πᾶσα ἡ ᾿Ιδουμαία ἐξαναλωθήσεται· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν.
Θὰ ἐρημωθῇς σύ, ὄρος Σηείρ, καὶ ὅλη ἡ Ἰδουμαία θὰ ἐξαφανισθῇ ὁλοσχερῶς· καὶ θὰ γνωρίσῃς καλὰ τότε, λαὲ τῶν Ἰδουμαίων, ὅτι Ἐγώ, ὁ Θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν, εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων.
