Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΙΕΖΕΚΙΗΛ

Ιεζεκιήλ, κεφάλαιο 3

27 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (48)
  1. 1

    ΚΑΙ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, κατάφαγε τὴν κεφαλίδα ταύτην καὶ πορεύθητι καὶ λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ.

    Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς ἐμέ: « Ἄνθρωπε, φάγε μὲ προθυμίαν τὸν τόμον αὐτοῦ τοῦ βιβλίου καὶ πήγαινε κατόπιν νὰ ὁμιλήσῃς πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ νὰ τοὺς μεταφέρεις τὰ λόγια μου « τὰ ὁποῖα μὲ τὴν βρῶσιν τοῦ βιβλίου θὰ ἔχουν γίνει καὶ ἰδικά σου».

  2. 2

    καὶ διήνοιξε τὸ στόμα μου, καὶ ἐψώμισέ με τὴν κεφαλίδα

    Μοῦ ἄνοιξε μάλιστα καλὰ τὸ στόμα μου ὁ Κύριος καὶ μὲ ἐβοήθησε νὰ φάγω τὸ βιβλίον.

  3. 3

    καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, τὸ στόμα σου φάγεται, καὶ ἡ κοιλία σου πλησθήσεται τῆς κεφαλίδος ταύτης τῆς δεδομένης εἰς σέ. καὶ ἔφαγον αὐτήν, καὶ ἐγένετο ἐν τῷ στόματί μου ὡς μέλι γλυκάζον.

    Καὶ μοῦ εἶπε: « Ἄνθρωπε, τὸ στόμα σου θὰ φάγῃ καὶ ἡ κοιλία σου θὰ γεμίσῃ μὲ τὸ βιβλίον τοῦτο, τὸ ὁποῖον σοῦ ἔχει ἤδη δοθῆ».Καὶ ἔφαγα πράγματι τὸ βιβλίον· καὶ ἐνῷ ἦσαν γραμμένα εἰς αὐτὸ θρῆνοι, μοιρολόγια καὶ ἀπειλαί, ἐδοκίμασα γλυκύτητα εἰς τὸ στόμα μου, ὡσὰν νὰ εἶχα φάγει μέλι.

  4. 4

    καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, βάδιζε καὶ εἴσελθε πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ λάλησον τοὺς λόγους μου πρὸς αὐτούς·

    Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ Κύριος: « Ἄνθρωπε, πήγαινε καὶ παρουσιάσου εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ κήρυξε πρὸς αὐτοὺς τὰ λόγια μου.

  5. 5

    διότι οὐ πρὸς λαὸν βαθύχειλον καὶ βαρύγλωσσον σὺ ἐξαποστέλλῃ, πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ,

    Μὴ διστάζῃς, διότι δὲν ἀποστέλλεσαι εἰς ξένον λαόν, εἰς λαὸν ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ γλῶσσαν σκοτεινὴν καὶ ἀκατανόητον, ἀλλ’ εἰς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰσραήλ.

  6. 6

    οὐδὲ πρὸς λαοὺς πολλοὺς ἀλλοφώνους ἢ ἀλλογλώσσους οὐδὲ στιβαροὺς τῇ γλώσσῃ ὄντας, ὧν οὐκ ἀκούσῃ τοὺς λόγους αὐτῶν· καὶ εἰ πρὸς τοιούτους ἐξαπέστειλά σε, οὗτοι ἂν εἰσήκουσάν σου.

    Δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσῃς εἰς λαοὺς πολλοὺς βαρβάρους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν παράξενον προφορὰν καὶ γλῶσσαν, οὔτε εἰς λαοὺς οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦν τραχεῖαν καὶ ἀκατάληπτον γλῶσσαν, τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἠμπορῇς νὰ ἐννοήσῃς, ἐὰν τοὺς ἀκούσῃς.Σοῦ λέγω ὅμως ὅτι, ἐὰν σὲ ἀπέστελλα νὰ ὁμιλήσῃς πρὸς τέτοιους ἀνθρώπους, αὐτοὶ θὰ ἐπρόσεχαν τὰ λόγια σου.

  7. 7

    ὁ δὲ οἶκος τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐ μὴ θελήσουσιν εἰσακοῦσαί σου, διότι οὐ βούλονται εἰσακούειν μου· ὅτι πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ φιλόνεικοί εἰσι καὶ σκληροκάρδιοι.

    Οἱ ἀπόγονοι ὅμως τοῦ Ἰσραὴλ θὰ ἀρνηθοῦν πεισματικὰ νὰ σὲ ἀκούσουν, διότι δὲν ἔχουν τὴν διάθεσιν νὰ ἀκούσουν καὶ νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τοὺς λόγους μου.Λαμβάνουν δὲ αὐτὴν τὴν ἀρνητικὴν στάσιν, διότι ὅλοι οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰσραὴλ εἶναι φιλόνεικοι καὶ σκληροκάρδιοι.

  8. 8

    καὶ ἰδοὺ δέδωκα τὸ πρόσωπόν σου δυνατὸν κατέναντι τῶν προσώπων αὐτῶν καὶ τὸ νῖκός σου κατισχύσω κατέναντι τοῦ νίκους αὐτῶν,

    Ἐγὼ ὅμως ἰδού, ἔχω ἀποφασίσει νὰ ἐνδυναμώσω τὸ φρόνημα καὶ τὸ πρόσωπόν σου ἐνώπιον τῶν προσώπων των, ὥστε νὰ μὴ τοὺς φοβηθῇς.Καὶ θὰ ἐνισχύσω τὴν δύναμιν τοῦ χαρακτῆρος σου, ὥστε νὰ εἶναι ἀνωτέρα τῆς δυνάμεως καὶ ἀντιστάσεώς των.

  9. 9

    καὶ ἔσται διαπαντὸς κραταιότερον πέτρας. μὴ φοβηθῇς ἀπ᾿ αὐτῶν μηδὲ πτοηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.

    Καὶ θὰ εἶναι ὁ δυναμισμός σου ἰσχυρότερος καὶ ἀπὸ βράχον.Μὴ φοβηθῇς ἐξ αἰτίας των, οὔτε νὰ τὰ χάσῃς ἐμπρός των ἀπὸ τὰς ἀρνητικὰς ἀντιδράσεις των, διότι εἶναι λαὸς ἀτίθασος, ποὺ μοῦ προκαλεῖ πικρίαν καὶ ὀργήν».

  10. 10

    καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, πάντας τοὺς λόγους, οὓς λελάληκα μετὰ σοῦ, λαβὲ εἰς τὴν καρδίαν σου καὶ τοῖς ὠσί σου ἄκουε,

    Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος ἐπὶ πλέον πρὸς ἐμέ: « Ἄνθρωπε, ὅλα τὰ λόγια τὰ ὁποῖα σοῦ ἔχω εἰπεῖ κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου πρὸς σέ, βάλε τα μέσα εἰς τὴν καρδίαν σου καὶ ἄκουσε τὰ καλὰ μὲ τὰ αὐτιά σου, πρόσεξε τὰ δηλαδὴ ἰδιαιτέρως καὶ μὲ διάθεσιν ὑπακοῆς.

  11. 11

    καὶ βάδιζε, εἴσελθε εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν, ἐὰν ἄρα ἐνδῶσι.

    Πήγαινε ἔπειτα καὶ ἐμφανίσου εἰς τοὺς αἰχμαλώτους, πρὸς τοὺς συμπατριώτας σου ποὺ εἶναι αἰχμάλωτοι εἰς τοὺς Βαβυλωνίους, καὶ ὁμίλησε πρὸς αὐτοὺς καὶ εἰπὲ τους τὰ ἑξῆς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος καὶ Θεός μας.Ἴσως νὰ σὲ ἀκούσουν καὶ νὰ δεχθοῦν νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς αὐτὰ ποὺ θὰ τοὺς εἰπῇς».

  12. 12

    καὶ ἀνέλαβέ με πνεῦμα, καὶ ἤκουσα κατόπισθέν μου φωνὴν σεισμοῦ μεγάλου· εὐλογημένη ἡ δόξα Κυρίου ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ.

    Μετὰ ταῦτα μὲ ἐσήκωσε τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου καὶ ἄκουσα ὀπίσω μου θόρυβον, ὡσὰν νὰ ἐγίνετο μέγας σεισμός, καὶ φωνήν, ἡ ὁποία ἔλεγεν: « Εὐλογημένη ἡ δόξα τοῦ Κυρίου, ἡ ὁποία ἀκτινοβολεῖ εἰς τὸν τόπον Του».

  13. 13

    καὶ εἶδον φωνὴν τῶν πτερύγων τῶν ζῴων πτερυσσομένων ἑτέρα πρὸς τὴν ἑτέραν, καὶ φωνὴ τῶν τροχῶν ἐχομένη αὐτῶν καὶ φωνὴ τοῦ σεισμοῦ.

    Ἐπρόσεξα δὲ καλύτερα καὶ εἶδα ὅτι ὁ θόρυβος προήρχετο ἀπὸ τὴν βοὴν ποὺ ἔκαμναν τὰ πτερὰ τῶν Χερουβίμ, ποὺ ἐπτερύγιζαν τὸ ἕνα πρὸς τὸ ἄλλο, καὶ ἀπὸ τὴν βοὴν τῶν τροχῶν, οἱ ὁποῖοι τὰ ἀκολουθοῦσαν.Ἡ κίνησίς των ἦτο δυναμικὴ καὶ θορυβώδης, ὡσὰν νὰ ἐγίνετο σεισμός.

  14. 14

    καὶ τὸ πνεῦμα ἐξῇρέ με καὶ ἀνέλαβέ με, καὶ ἐπορεύθην ἐν ὁρμῇ τοῦ πνεύματός μου, καὶ χεὶρ Κυρίου ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμὲ κραταιά.

    Τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου λοιπὸν μὲ ἐσήκωσε καὶ μὲ ἀνέβασε ὑψηλά· καὶ ἐπῆγα πρὸς τοὺς συμπατριώτας μου μὲ ἐνθουσιασμὸν καὶ ἀτρόμητον φρόνημα, διότι μὲ εἶχεν ἐνδυναμώσει τὸ παντοδύναμον χέρι τοῦ Κυρίου, ποὺ εἶχεν ἀπλωθῇ ἐπάνω μου.

  15. 15

    καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν μετέωρος καὶ περιῆλθον τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβὰρ τοὺς ὄντας ἐκεῖ καὶ ἐκάθισα ἐκεῖ ἑπτὰ ἡμέρας ἀναστρεφόμενος ἐν μέσῳ αὐτῶν.

    Ἐπῆγα λοιπὸν ἀπὸ ἀέρος, μετέωρος, ἐκεῖ ὅπου ἦσαν οἱ αἰχμάλωτοι Ἰουδαῖοι, καὶ συνήντησα ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο καὶ διέμεναν εἰς τὰς ὄχθας τοῦ ποταμοῦ Χοβάρ.Ἐκάθησα δὲ ἐκεῖ, ἀνάμεσά των, καὶ τοὺς συναναστρεφόμουν ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας, χωρὶς νὰ κηρύττω.

  16. 16

    Καὶ ἐγένετο μετὰ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας λόγος Κυρίου πρός με λέγων·

    Μετὰ δὲ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας μοῦ ὡμίλησεν ὁ Κύριος καὶ μοῦ εἶπε τὰ ἑξῆς:

  17. 17

    υἱὲ ἀνθρώπου, σκοπὸν δέδωκά σε τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀκούσῃ ἐκ στόματός μου λόγον καὶ διαπειλήσῃ αὐτοῖς παρ᾿ ἐμοῦ.

    « Ἄνθρωπε, σὲ ἔχω ἐγκαταστήσει μεταξὺ τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἰσραὴλ ὡς ἄλλον σκοπόν « φρουρόν».Θὰ ἀκούσῃς ἀπὸ τὸ στόμα μου λόγον καὶ μὲ αὐτὸν θὰ τοὺς ἀπειλήσῃς ἐκ μέρους μου.

  18. 18

    ἐν τῷ λέγειν με τῷ ἀνόμῳ· θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ οὐ διεστείλω αὐτῷ οὐδὲ ἐλάλησας τοῦ διαστείλασθαι τῷ ἀνόμῳ ἀποστρέψαι ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὐτοῦ τοῦ ζῆσαι αὐτόν, ὁ ἄνομος ἐκεῖνος τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω.

    Ἐὰν λοιπὸν ἐγὼ ἀπειλῶ τὸν παράνομον ἄνθρωπον καὶ τοῦ λέγω θὰ τιμωρηθῇς ὁπωσδήποτε μὲ θάνατον, καὶ σύ, ὁ ἐκπρόσωπός μου, δὲν τὸν ἐνημερώνῃς καὶ δὲν διαμαρτύρεσαι, οὔτε ὁμιλῇς διὰ νὰ τὸν παρακινήσῃς εἰς μετάνοιαν, ὥστε νὰ ἀπομακρυνθῶ ἀπὸ τὴν ζωὴν τῆς ἁμαρτίας καὶ ἀνομίας καὶ νὰ ζήσῃ, ὁ παράνομος ἐκεῖνος ἄνθρωπος θὰ ἀποθάνῃ ἀμετανόητος μὲ τὰς ἁμαρτίας του.Τὴν εὐθύνην ὅμως διὰ τὴν κατάληξίν του αὐτὴν θὰ τὴν ζητήσω ἀπὸ σέ, ὁ ὁποῖος δὲν τὸν ἐβοήθησες νὰ μετανοήσῃ.

  19. 19

    καὶ σὺ ἐὰν διαστείλῃ τῷ ἀνόμῳ, καὶ μὴ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, ὁ ἄνομος ἐκεῖνος ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καὶ σὺ τὴν ψυχήν σου ρύσῃ.

    Ἐὰν ὅμως ἐνημερώσῃς σχετικῶς τὸν παράνομον ἄνθρωπον διὰ τὰς συνεπείας τῆς ζωῆς του καὶ παρὰ ταῦτα αὐτὸς δὲν μετανοήσῃ καὶ δὲν ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὴν παρανομίαν του καὶ ἀπὸ τὴν ζωὴν τῆς ἁμαρτίας ποὺ ἐζοῦσε, θὰ ἀποθάνῃ αὐτὸς μὲ τὴν ἁμαρτίαν του, χωρὶς νὰ ἔχῃς σὺ καμμίαν εὐθύνην.Θὰ σώσῃς τὴν ψυχήν σου ἀπὸ τὴν ἐνοχήν, διότι εἶχες κάμει τὸ καθῆκον σου καὶ τὸν ἐνημέρωσες διὰ τὰς συνεπείας τῆς παρανόμου ζωῆς του.

  20. 20

    καὶ ἐν τῷ ἀποστρέφειν δίκαιον ἀπὸ τῶν δικαιοσυνῶν αὐτοῦ καὶ ποιήσει παράπτωμα καὶ δώσω τὴν βάσανον εἰς πρόσωπον αὐτοῦ, αὐτὸς ἀποθανεῖται, ὅτι οὐ διεστείλω αὐτῷ, καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ ἀποθανεῖται, διότι οὐ μὴ μνησθῶσιν αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ, ἃς ἐποίησε, καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω.

    Ἐὰν ἐπίσης κάποιος ἐνάρετος ἄνθρωπος παρασυρθῇ καὶ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὴν ζωὴν τῆς δικαιοσύνης καὶ ἀρετῆς καὶ διαπράξῃ τὸ κακόν, καὶ παραχωρήσω Ἐγὼ νὰ ἔλθῃ ἐπάνω του δοκιμασία καὶ νὰ ἀποθάνῃ, ἔχε ὑπ' ὄψιν σου τὸ ἑξῆς: Ἐὰν σὺ δὲν τὸν ἐβοήθησες νὰ μετανοήσῃ, θὰ ἀποθάνῃ ἀμετανόητος μὲ τὰς ἁμαρτίας του καὶ δὲν θὰ ὑπολογισθοῦν αἱ ἀρεταὶ καὶ τὰ καλὰ ἔργα ποὺ εἶχε κάμει.Τὴν εὐθύνην ὅμως διὰ τὴν κατάληξίν του αὐτὴν θὰ τὴν ζητήσω ὁπωσδήποτε ἀπὸ σέ, ὁ ὁποῖος ἀδιαφόρησες καὶ δὲν τὸν ἐβοήθησες νὰ μετανοήσῃ.

  21. 21

    σὺ δὲ ἐὰν διαστείλῃ τῷ δικαίῳ τοῦ μὴ ἁμαρτεῖν, καὶ αὐτὸς μὴ ἁμάρτῃ, ὁ δίκαιος ζωῇ ζήσεται, ὅτι διεστείλω αὐτῷ, καὶ σὺ τὴν σεαυτοῦ ψυχὴν ρύσῃ.

    Ἐὰν ὅμως ἐνημερώσῃς σχετικῶς τὸν δίκαιον καὶ ἐνάρετον ἄνθρωπον, ὥστε νὰ μὴ ἁμαρτήσῃ, καὶ δὲν ἁμαρτήσῃ πράγματι, τότε ὁ μὲν δίκαιος καὶ ἐνάρετος ἄνθρωπος θὰ ζῇ καὶ θὰ χαίρεται τὴν ζωήν του, διότι τὸν ἐβοήθησες νὰ ἀποφύγῃ τὸ κακὸν καὶ τὰς πικρὰς συνεπείας του, σὺ δὲ θὰ σώσῃς τὴν ψυχήν σου ἀπὸ κάθε ἐνοχήν».

  22. 22

    Καὶ ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμὲ χεὶρ Κυρίου, καὶ εἶπε πρός με· ἀνάστηθι, καὶ ἔξελθε εἰς τὸ πεδίον, καὶ ἐκεῖ λαληθήσεται πρός σε.

    Κατόπιν τούτων ἀπλώθηκε πάλι τὸ χέρι τοῦ Κυρίου ἐπάνω μου καὶ μοῦ εἶπεν ὁ Κύριος: « Σήκω καὶ πήγαινε ἔξω, εἰς τὴν πεδιάδα, καὶ ἐκεῖ θὰ σοῦ λεχθῇ τί πρόκειται νὰ κάμῃς».

  23. 23

    καὶ ἀνέστην καὶ ἐξῆλθον πρὸς τὸ πεδίον, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ δόξα Κυρίου εἱστήκει καθὼς ἡ ὅρασις καὶ καθὼς ἡ δόξα Κυρίου, ἣν εἶδον ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ, καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου.

    Ἐσηκώθηκα λοιπὸν καὶ ἐβγῆκα πρὸς τὴν πεδιάδα.Καὶ βλέπω ἐκεῖ ἐμπρὸς μου νὰ ἔχῃ σταθῇ ἡ δόξα τοῦ Κυρίου, ἡ ὁποία ὡμοίαζε πρὸς τὸ θέαμα καὶ τὴν δόξαν τὸν Κυρίου ποὺ εἶδα δίπλα εἰς τὸν ποταμὸν Χοβάρ.Μόλις τὴν εἶδα, ἔπεσα ἀμέσως μὲ τὸ πρόσωπόν μου κατὰ γῆς.

  24. 24

    καὶ ἦλθεν ἐπ᾿ ἐμὲ πνεῦμα καὶ ἔστησέ με ἐπὶ τοὺς πόδας μου, καὶ ἐλάλησε πρός με καὶ εἶπέ μοι· εἴσελθε καὶ ἐγκλείσθητι ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου σου.

    Ἦλθε δὲ μέσα μου τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου καὶ μὲ ἐσήκωσε καὶ μὲ ἔστησεν εἰς τὰ πόδια μου.Μοῦ εἶπε δὲ ὁ Κύριος: « Νὰ μπῇς μέσα εἰς τὸ σπίτι σου καὶ νὰ κλεισθῇς εἰς αὐτό.

  25. 25

    καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ δέδονται ἐπὶ σὲ δεσμοί, καὶ δήσουσί σε ἐν αὐτοῖς, καὶ οὐ μὴ ἐξέλθῃς ἐκ μέσου αὐτῶν.

    Ἔχε δὲ ὑπ’ ὄψιν σου, ἄνθρωπε, ὅτι ἔχουν ἑτοιμασθῆ καὶ σὲ περιμένουν δεσμά, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ σὲ δέσουν καὶ δὲν θὰ ἠμπορέσῃς νὰ βγῇς ἀπὸ αὐτά.

  26. 26

    καὶ τὴν γλῶσσάν σου συνδήσω, καὶ ἀποκωφωθήσῃ, καὶ οὐκ ἔσῃ αὐτοῖς εἰς ἄνδρα ἐλέγχοντα, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.

    Θὰ δέσω μάλιστα μαζὶ καὶ τὴν γλῶσσαν σου καὶ θὰ εἶσαι ὡσὰν κωφάλαλος.Δὲν θὰ εἶσαι πλέον δι' αὐτούς, τοὺς συμπατριώτας σου, ἐκεῖνος ποὺ θὰ τοὺς ἐλέγχῃ διὰ τὴν ζωήν των, ὥστε νὰ μετανοήσουν.Θὰ παραμένουν εἰς τὴν κατάστασίν των, διότι εἶναι λαὸς ποὺ μοῦ προκαλεῖ πικρίαν καὶ ὀργήν.

  27. 27

    καὶ ἐν τῷ λαλεῖν με πρὸς σὲ ἀνοίξω τὸ στόμα σου, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ὁ ἀκούων ἀκουέτω, καὶ ὁ ἀπειθῶν ἀπειθήτω, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.

    Ὅταν ὅμως ἔλθῃ ἡ ὡρισμένη ὥρα διὰ νὰ σοῦ ὁμιλήσω, θὰ ἀνοίξω Ἐγὼ τὸ κλειστὸν στόμα σου καὶ θὰ εἰπῇς πρὸς αὐτούς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος.Αὐτὸς ποὺ ἔχει διάθεσιν νὰ ἀκούῃ τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ, ἂς ἀκούῃ μὲ προθυμίαν καὶ μὲ πνεῦμα ὑποταγῆς καὶ συμμορφώσεως πρὸς αὐτά.Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ εἶναι ἀπειθής, ἂς ἐκδηλώνῃ τὴν ἀπείθειάν του, πρᾶγμα ποὺ εἶναι σύνηθες δι’ αὐτούς, διότι εἶναι λαὸς ὁ ὁποῖος μοῦ προκαλεῖ πολλὴν πικρίαν καὶ ὀργήν».