Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΙΕΖΕΚΙΗΛ

Ιεζεκιήλ, κεφάλαιο 24

27 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (48)
  1. 1

    ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ, ἐν τῷ μηνὶ τῷ δεκάτῳ, δεκάτῃ τοῦ μηνός, λέγων·

    Ωμίλησε δὲ ὁ Κύριος πρὸς ἐμὲ τὴν δεκάτην ἡμέραν τοῦ δεκάτου μηνὸς τοῦ ἐνάτου ἔτους τῆς ἐξορίας μου εἰς τὴν Βαβυλωνίαν καὶ μοῦ εἶπεν:

  2. 2

    υἱὲ ἀνθρώπου, γράψον σεαυτῷ εἰς ἡμέραν ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης, ἀφ' ἧς ἀπηρείσατο βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς σήμερον,

    Ἄνθρωπε, σημείωσε μὲ προσοχήν, διὰ νὰ ἐνθυμῆσαι τὴν ἡμέραν, τὴν ἡμέραν αὐτήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ὕψωσε τὸ χέρι του ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ· πρόκειται διὰ τὴν σημερινὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν σοῦ ὁμιλῶ.

  3. 3

    καὶ εἰπὸν ἐπὶ τὸν οἶκον τὸν παραπικραίνοντα παραβολὴν καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἐπίστησον τὸν λέβητα καὶ ἔγχεον εἰς αὐτὸν ὕδωρ

    Νὰ εἰπῇς δὲ πρὸς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰσραήλ, μεταξὺ τῶν ὁποίων ζῇς καί οἰ ὁποῖοι ἑξακολουθοῦν νὰ μὲ λυποῦν πολὺ μὲ τὴν συμπεριφορὰν τῶν, μίαν παραβολικὴν διήγησιν νὰ εἰπῇς συγκεκριμένως τὰ ἑξῆς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Στερέωσε εἰς τὴν βάσιν του ἕνα λέβητα καὶ χῦσε νερὸ μέσα εἰς αὐτόν.

  4. 4

    καὶ ἔμβαλε εἰς αὐτὸν τὰ διχοτομήματα, πᾶν διχοτόμημα καλόν, σκέλος καὶ ὦμον ἐκσεσαρκισμένα ἀπὸ τῶν ὀστῶν

    Βέλε δὲ εἰς τὸν λέβητα αὐτὸν τεμάχια ἀπὸ σφαγμένα ζῶα, ὅλα τὰ καλὰ τεμάχια, μηροὺς καὶ πλάτην, ἀφοῦ ἀφαιρέσῃς ἀπὸ τὰ κρέατα τὰ κόκκαλα.

  5. 5

    ἐξ ἐπιλέκτων κτηνῶν εἰλημμένων καὶ ὑπόκαιε τὰ ὀστᾶ ὑποκάτω αὐτῶν· ἔζεσεν ἔζεσε, καὶ ἥψηται τὰ ὀστᾶ αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς.

    Τὰ κρέατα αὐτὰ θὰ τὰ πάρῃς ἀπὸ ἐκλεκτὰ ζῶα.Τὰ κόκκαλα νὰ τὰ βάλῃς κάτω ἀπὸ τὰ κρέατα καὶ φρόντιζε νὰ καίῃ διαρκῶς ἡ φωτιὰ κάτω ἀπὸ τὸν λέβητα.Καὶ πράγματι ἔβρασεν, ἔβρασε πολὺ τὸ περιεχόμενον τοῦ λέβητος, ἐψήθηκαν δὲ καὶ τὰ κόκκαλα, ποὺ ἦσαν μαζὶ μὲ τὰ κρέατα μέσα εἰς τὸν λέβητα.

  6. 6

    διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ὦ πόλις αἱμάτων, λέβης ἐν ᾧ ἐστιν ἰὸς ἐν αὐτῷ, καὶ ὁ ἰὸς οὐκ ἐξῆλθεν ἐξ αὐτῆς· κατὰ μέλος αὐτῆς ἐξήνεγκεν, οὐκ ἔπεσεν ἐπ' αὐτὴν κλῆρος.

    Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ὦ πόλις βυθισμένη εἰς τὰ αἵματα· εἶσαι ὡσὰν λέβης ποὺ ἔχει σκουριάσει.Αὐτὴ δὲ ἡ σκουριὰ τῆς Ἱερουσαλὴμ δὲν ἐβγῆκε μέχρι τώρα μὲ κανένα μέσον.Δι’ αὐτὸ τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο τὰ μέλη της ἐσύρθηκαν χωρὶς διάκρισιν διὰ νὰ καταστραφοῦν δὲν ἔπεσε κλῆρος εἰς αὐτήν, ὥστε νὰ γίνῃ ἐπιλογὴ διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν.

  7. 7

    ὅτι αἷμα αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐστιν, ἐπὶ λεωπετρίαν τέταχα αὐτό. οὐκ ἐκκέχυκα αὐτὸ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ καλύψαι ἐπ' αὐτὸ γῆν·

    Θὰ τιμωρηθοῦν ἀνεξαιρέτως οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ, διότι τὸ αἷμα τῶν ἀθώων ποὺ ἐχύθη εἰς αὐτὴν εὑρίσκεται εἰς τὸ μέσον της· τὸ ἔχω βάλει μάλιστα, διὰ νὰ φαίνεται, ἐπάνω εἰς πέτραν λείαν καὶ γυμνὴν δὲν τὸ ἔχυσα εἰς τὴν γῆν, διὰ νὰ τὸ καλύψουν μὲ χῶμα.

  8. 8

    τοῦ ἀναβῆναι θυμὸν εἰς ἐκδίκησιν ἐκδικηθῆναι δέδωκα τὸ αἷμα αὐτῆς ἐπὶ λεωπετρίαν τοῦ μὴ καλύψαι αὐτό.

    Ἄφησα ἀκάλυπτον τὸ αἷμα ἐπάνω εἰς λείαν καὶ γυμνὴν πέτραν, διὰ νὰ θυμώσω περισσότερον, καθὼς θὰ τὸ βλέπω ἐμπρός μου, καὶ νὰ σᾶς τιμωρήσω δικαίως διὰ τὰ ἐγκλήματά σας.

  9. 9

    διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· κἀγὼ μεγαλυνῶ τὸν δαλὸν

    Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἐφ' ὅσον διέπραξες τόσας πολλὰς παρανομίας, θὰ ἀνάψω καὶ Ἐγὼ μεγάλον δαυλὸν

  10. 10

    καὶ πληθυνῶ τὰ ξύλα καὶ ἀνακαύσω τὸ πῦρ, ὅπως τακῇ τὰ κρέα καὶ ἐλαττωθῇ ὁ ζωμὸς

    θὰ βάλω πολλὰ ξύλα καὶ θὰ δυναμώσω τὴν φωτιά, διὰ νὰ λειώσουν τὰ κρέατα ποὺ εἶναι μέσα εἰς τὸν λέβητα καὶ νὰ ὀλιγοστεύσῃ ὁ ζωμός.

  11. 11

    καὶ στῇ ἐπὶ τοὺς ἄνθρακας, ὅπως προσκαυθῇ καὶ θερμανθῇ ὁ χαλκὸς αὐτῆς καὶ τακῇ ἐν μέσῳ ἀκαθαρσίας αὐτῆς, καὶ ἐκλίπῃ ὁ ἰὸς αὐτῆς,

    Θὰ μείνῃ δὲ ὁ λέβης ἐπάνω εἰς τὰ ἀναμμένα κάρβουνα καὶ θὰ θερμανθῇ ὁ χαλκός του, ὥστε νὰ λειώσῃ καὶ ἡ σκουριὰ ποὺ ἔχει μέσα του καὶ νὰ ἐξαλειφθῇ ἔτσι ἡ σκουριά, ἡ διαφθορὰ δηλαδὴ τῆς Ἱερουσαλήμ.

  12. 12

    καὶ οὐ μὴ ἐξέλθῃ ἐξ αὐτῆς πολὺς ὁ ἰὸς αὐτῆς, καταισχυνθήσεται ὁ ἰὸς αὐτῆς,

    Παρὰ ταῦτα ὅμως δὲν θὰ βγῇ ἀπὸ αὐτὸν ἡ πολλὴ σκουριά δὲν πρόκειται δηλαδὴ νὰ διορθωθῇ ἡ Ἱερουσαλὴμ μὲ ὁποιονδήποτε, ἔστω καὶ ὀδυνηρόν, μέσον.Διὰ τοῦτο θὰ κατεντροπιασθῇ τελικῶς ἡ σκουριά της, οἱ κάτοικοί της δηλαδὴ ποὺ ἔχουν διαφθαρῇ ἀνεπανορθώτως.

  13. 13

    ἀνθ' ὧν ἐμιαίνου σύ. καὶ τί ἐὰν μὴ καθαρισθῇς ἔτι, ἕως οὗ ἐμπλήσω τὸν θυμόν μου;

    Θὰ τιμωρηθῇς δέ, διότι ἐμολύνεσο διαρκῶς σύ, ἡ ἄλλοτε ἁγία πόλις· καὶ τί θὰ γίνῃ τελικῶς, ἐὰν δὲν καθαρισθῇς πλέον ἀπὸ τὴν διαφθοράν σου; Δὲν θὰ ὁλοκληρώσω καὶ δὲν θὰ ξεχύσω ἐναντίον σου τὸν θυμόν μου;

  14. 14

    ἐγὼ Κύριος λελάληκα, καὶ ἥξει, καὶ ποιήσω, οὐ διαστελῶ οὐδὲ μὴ ἐλεήσω· κατὰ τὰς ὁδούς σου, καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινῶ σε, λέγει Κύριος. διὰ τοῦτο ἐγὼ κρινῶ σε κατὰ τὰ αἵματά σου καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινῶ σε, ἡ ἀκάθαρτος, ἡ ὀνομαστὴ καὶ πολλὴ τοῦ παραπικραίνειν.

    Ἔχω ὁμιλήσει σχετικῶς μὲ αὐτὸ τὸ θέμα Ἐγώ, ὁ Κύριος τῶν πάντων, καὶ θὰ ἔλθῃ ὁπωσδήποτε ἡ συμφορά· θὰ πραγματοποιήσω αὐτὸ ποὺ εἶπα.Δὲν θὰ ἐπιφυλαχθῶ, οὔτε θὰ λυπηθῶ.Θὰ σὲ κρίνω καὶ θὰ σὲ καταδικάσω, λέγει ὁ Κύριος τῶν πάντων, ἀναλόγως πρὸς τὴν ὅλην συμπεριφοράν σου καὶ πρὸς τὰ σχέδιά σου, σύμφωνα μὲ τὰ ὁποῖα ἔδειχνες προτίμησιν πρὸς τὴν ἀσέβειαν καὶ εἰδωλολατρίαν.Διὰ τοῦτο θὰ σὲ κρίνω, ἐπαναλαμβάνω, Ἐγώ, ὁ ἀκριβοδίκαιος Κριτής, διὰ τὰ αἵματα ποὺ ἔχυσες· θὰ σὲ κρίνω διὰ τὴν στροφὴν τῆς ὑπάρξεώς σου πρὸς τὰ εἴδωλα· ἔτσι θὰ κριθῇς καὶ θὰ καταδικασθῇς σύ, ἡ ἀκάθαρτος καὶ διαβόητος διὰ τὴν διαφθορὰν τῆς πόλις, ἡ ὁποία διέπραττες πολλά, διὰ νὰ λυπῇς καὶ πικραίνῃς πολὺ Ἐμέ, τὸν Κύριον καὶ Θεόν σου.

  15. 15

    Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·

    Ὡμίλησε δὲ πάλιν ὁ Κύριος πρὸς ἐμὲ καὶ εἶπεν:

  16. 16

    υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω ἐκ σοῦ τὰ ἐπιθυμήματα τῶν ὀφθαλμῶν σου ἐν παρατάξει· οὐ μὴ κοπῇς οὐδ' οὐ μὴ κλαυσθῇς.

    Ἄνθρωπε, ἰδοὺ ἐγὼ θὰ πάρω τώρα ξαφνικά, ὡσὰν νὰ ἦτο εἰς πολεμικὴν σύρραξιν καὶ νὰ ἐκτυπήθη ἀπὸ τοὺς ἀντιπάλους, ὅ,τι ποθοῦν πολὺ τὰ μάτια σου, δηλαδὴ τὴν σύζυγόν σου.Σὺ ὅμως δὲν πρέπει οὔτε νὰ θρηνήσῃς οὔτε νὰ κλαύσῃς.

  17. 17

    στεναγμὸς αἵματος, ὀσφύος, πένθους ἐστίν· οὐκ ἔσται τὸ τρίχωμά σου συμπεπλεγμένον ἐπὶ σὲ καὶ τὰ ὑποδήματά σου ἐν τοῖς ποσί σου, οὐ μὴ παρακληθῇς ἐν χείλεσιν αὐτῶν καὶ ἄρτον ἀνδρῶν οὐ μὴ φάγῃς.

    Τὸ πένθος σου θὰ εἶναι ἐσωτερικόν, βαθύ, στεναγμὸς τῆς καρδίας σου διὰ τὸ συγγενικὸν πρόσωπον ποὺ θὰ χάσῃς, καὶ πόνος εἰς τὴν ὀσφύν σου, δηλαδὴ εἰς τὸν ὅλον ἐσωτερικόν σου κόσμον.Δὲν θὰ πλεχθοῦν μὲ σκόνην τὰ μαλλιὰ τῆς κεφαλῆς σου, ὅπως γίνεται συνήθως εἰς τὸ πένθος, καὶ θὰ φορῇς κανονικὰ τὰ ὑποδήματά σου εἰς τὰ πόδια σου.Δὲν θὰ δεχθῇς συλλυπητήρια ἀπὸ χείλη ἀνθρώπων καὶ δὲν θὰ φάγῃς τροφὰς ποὺ θὰ σοῦ στείλουν ἄλλοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσουν νὰ σοῦ συμπαρασταθοῦν.

  18. 18

    καὶ ἐλάλησα πρὸς τὸν λαὸν τὸ πρωΐ, ὃν τρόπον ἐνετείλατό μοι, καὶ ἀπέθανεν ἡ γυνή μου ἑσπέρας, καὶ ἐποίησα τὸ πρωΐ ὃν τρόπον ἐπετάγη μοι.

    Ὡμίλησα πράγματι τὸ πρωῒ εἰς τὸν λαὸν καὶ εἶπα ὅσα μὲ διέταξεν ὁ Κύριος, καὶ τὸ βράδυ ἀπέθανεν αἰφνιδίως ἡ σύζυγός μου.Καὶ τὸ πρωῒ ἔκαμα ὅ,τι ἀκριβῶς μὲ διέταξεν ὁ Θεὸς ὡς πρὸς τὸ πένθος διὰ τὸν θάνατόν της.

  19. 19

    καὶ εἶπε πρός με ὁ λαός· οὐκ ἀναγγελεῖς ἡμῖν τί ἐστι ταῦτα, ἃ σὺ ποιεῖς;

    Μοῦ εἶπε δὲ ὁ λαός, ποὺ εἶδεν αὐτὴν τὴν ἀπαθῆ στάσιν μου: Δὲν θὰ μᾶς φανερώσῃς τί νόημα ἔχουν αὐτὰ ποὺ κάμνεις;

  20. 20

    καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς· λόγος Κυρίου ἐγένετο πρός με λέγων·

    Καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς: Ὡμίλησε πρὸς ἐμὲ ὁ Κύριος καὶ εἶπε:

  21. 21

    εἰπὸν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ βεβηλῶ τὰ ἅγιά μου, φρύαγμα ἰσχύος ὑμῶν, ἐπιθυμήματα ὀφθαλμῶν ὑμῶν, καὶ ὑπὲρ ὧν φείδονται αἱ ψυχαὶ ὑμῶν· καὶ οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν, οὓς ἐγκατελίπετε, ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται.

    Νὰ εἰπῇς τὰ ἑξῆς εἰς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰσραήλ: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἰδοὺ Ἐγὼ δίδω τὴν ἄδειάν μου καὶ θὰ βεβηλωθοῦν πλέον οἱ ἅγιοι τόποι τῆς λατρείας μου, ποὺ ἦσαν τὸ καύχημα τῆς δυνάμεώς σας· ὅλα αὐτὰ ποὺ ποθοῦν πολὺ τὰ μάτια σας καὶ διὰ τὰ ὁποῖα πονοῦν αἱ ψυχαί σας.Θὰ θανατωθοῦν δὲ μὲ ρομφαίαν καὶ οἱ υἱοί σας καὶ αἱ θυγατέρες σας, τοὺς ὁποίους ἀφήσατε εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ὅταν σᾶς ἔσυραν ἐξορίστους εἰς τὴν Βαβυλωνίαν.

  22. 22

    καὶ ποιήσετε ὃν τρόπον πεποίηκα· ἀπὸ στόματος αὐτῶν οὐ παρακληθήσεσθε καὶ ἄρτον ἀνδρῶν οὐ φάγεσθε,

    Θὰ κάμετε λοιπὸν καὶ σεῖς ὅ,τι ἔκαμα καὶ ἐγὼ διὰ τὸν θάνατον τῆς συζύγου μου.Δὲν θὰ παρηγορηθῆτε ἀπὸ στόμα ἀνθρώπων, οὔτε θὰ φάγετε ἀπὸ τὰς τροφὰς ἄλλων, ὅπως γίνεται συνήθως εἰς τὸ πένθος.

  23. 23

    καὶ αἱ κόμαι ὑμῶν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν, καὶ τὰ ὑποδήματα ὑμῶν ἐν τοῖς ποσὶν ὑμῶν· οὔτε μὴ κόψησθε οὔτε μὴ κλαύσητε, καὶ ἐντακήσεσθε ἐν ταῖς ἀδικίαις ὑμῶν καὶ παρακαλέσετε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ.

    Τὰ μαλλιὰ τῆς κεφαλῆς σας θὰ εἶναι κτενισμένα κανονικά, καὶ θὰ φορῆτε τὰ ὑποδήματά σας εἰς τὰ πόδια σας.Οὔτε θὰ θρηνήσετε οὔτε θὰ κλαύσετε.Θὰ λειώσετε ἀπὸ πόνον μέσα σας, ἐξ αἰτίας βεβαίως τῶν ἀδικιῶν καὶ ἀνομιῶν σας, καὶ θὰ παρηγορήσετε καθένας τὸν ἀδελφόν του κρυφὰ διὰ τὸν φόβον τῶν Βαβυλωνίων.

  24. 24

    καὶ ἔσται ᾿Ιεζεκιὴλ ὑμῖν εἰς τέρας· κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησα, ποιήσετε, ὅταν ἔλθῃ ταῦτα· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος. -

    Θὰ εἶναι δὲ ὁ Ἰεζεκιὴλ ἐμπρός σας ὡς παράδοξον σημεῖον.Σύμφωνα μὲ ὅλα ὅσα ἔκαμα ἐγὼ « λέγει ὁ Προφήτης» θὰ ἐνεργήσετε καὶ σεῖς, ὅταν συμβοῦν αὐτὰ ποὺ σᾶς εἶπα.Θὰ μάθετε δὲ τότε καλὰ « λέγει ὁ Θεός» ὅτι Ἐγὼ καὶ μόνον εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων.

  25. 25

    Καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, οὐχὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ὅταν λαμβάνων τὴν ἰσχὺν παρ' αὐτῶν, τὴν ἔπαρσιν τῆς καυχήσεως αὐτῶν, τὰ ἐπιθυμήματα ὀφθαλμῶν αὐτῶν καὶ τὴν ἔπαρσιν ψυχῆς αὐτῶν, υἱοὺς αὐτῶν καὶ θυγατέρας αὐτῶν,

    Καὶ σύ, ἄνθρωπε, δὲν θὰ πληροφορηθῇς τὴν θλιβερὰν εἴδησιν κατὰ τὴν ἰδίαν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποῖον θὰ ἀφαιρέσω ἀπὸ αὐτοὺς τὴν δύναμίν των, τὸ ὕψος τῆς καυχήσεώς των, αὐτὰ ποὺ ποθοῦν πολὺ τὰ μάτια των, τὴν χαρὰν καὶ τὸ καύχημα τῆς ψυχῆς των, τὸν Ναὸν δηλαδὴ καὶ τοὺς υἱοὺς καὶ τὰς θυγατέρας των.

  26. 26

    ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἥξει ὁ ἀνασῳζόμενος πρὸς σὲ τοῦ ἀναγγεῖλαί σοι εἰς τὰ ὦτα;

    Εἶναι ἄλλως τε δυνατὸν νὰ ἔλθῃ κατὰ τὴν ἰδίαν ἐκείνην ἡμέραν τῆς καταστροφῆς κάποιος ποὺ θὰ διασωθῇ, διὰ νὰ σοῦ ἀναγγείλῃ προσωπικῶς τὰ γεγονότα;

  27. 27

    ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ διανοιχθήσεται τὸ στόμα σου πρὸς τὸν ἀνασῳζόμενον καὶ λαλήσεις καὶ οὐ μὴ ἀποκωφωθῇς οὐκέτι· καὶ ἔσῃ αὐτοῖς εἰς τέρας, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος.

    Ὅταν λοιπὸν ἔλθῃ ὁ ἀγγελιοφόρος καὶ ἀκούσῃς τὴν θλιβερὰν εἴδησιν, θὰ ἀνοιχθῇ πλέον τὸ στόμα σου καὶ θὰ ὁμιλήσῃς πρὸς αὐτὸν ποὺ διεσώθη ἀπὸ τὴν καταστροφὴν καὶ ἦλθε νὰ σοῦ τὴν ἀνακοινώσῃ.Δὲν θὰ συνεχίσῃς πλέον νὰ παραμένῃς ἀμίλητος, βουβός.Θὰ εἶσαι ἔτσι παράδοξον σημάδι διὰ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰσραήλ.Θὰ μάθουν δὲ τότε πολὺ καλὰ ὅτι Ἐγώ, ὁ Κύριος τῶν πάντων, εἶμαι Ἐκεῖνος ποὺ ὡμίλησα καὶ ὁμιλῶ μὲ τὸ στόμα σου.