Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΙΕΖΕΚΙΗΛ

Ιεζεκιήλ, κεφάλαιο 20

49 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (48)
  1. 1

    ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ, ἐν τῷ πέμπτῳ μηνί, δεκάτῃ τοῦ μηνός, ἦλθον ἄνδρες ἐκ τῶν πρεσβυτέρων οἴκου ᾿Ισραὴλ ἐπερωτῆσαι τὸν Κύριον καὶ ἐκάθισαν πρὸ προσώπου μου.

    Κατὰ τὸ ἕβδομον ἔτος τῆς παραμονῆς μᾶς εἰς τὴν χώραν τῆς Βαβυλῶνος, καὶ συγκεκριμένως τὴν δεκάτην ἡμέράν του πέμπτου μηνὸς τοῦ ἔτους αὐτοῦ, ἤλθαν μερικοὶ ἄνδρες ἀπὸ τοὺς προκρίτους τῶν Ἰσραηλιτῶν διὰ νὰ ἐρωτησουν τὸν Κύριον διὰ κάποιο θέμα καὶ ἐκαθησαν ἐμπρός μου.

  2. 2

    καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·

    Ὡμίλησε δὲ ὁ Κύριος πρὸς ἐμὲ καὶ μοῦ εἶπεν:

  3. 3

    υἱὲ ἀνθρώπου, λάλησον πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· εἰ ἐπερωτῆσαί με ὑμεῖς ἔρχεσθε; ζῶ ἐγὼ εἰ ἀποκριθήσομαι ὑμῖν, λέγει Κύριος·

    Ἄνθρωπε, νὰ ὁμιλήσῃς πρὸς τοὺς προκρίτους τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἔρχεσθε διὰ νὰ μὲ ἐρωτήσετε ἄραγε; Σᾶς διαβεβαιώνω ἐνόρκως ὅτι δὲν πρόκειται νὰ λάβετε τὴν ἀπάντησιν ποὺ περιμένετε, λέγει ὁ Κύριος.

  4. 4

    εἰ ἐκδικήσω αὐτοὺς ἐκδικήσει, υἱὲ ἀνθρώπου, τὰς ἀνομίας τῶν πατέρων αὐτῶν διαμάρτυραι αὐτοῖς

    Ἐπειδὴ ὅμως θὰ τιμωρηθοῦν ὁπωσδήποτε οἱ Ἰσραηλῖται αὐτοί, παρουσίασε, ἄνθρωπε, μὲ ἔντονον τρόπον τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων των ὡς ἄλλην ἀπάντησίν μου.

  5. 5

    καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἀφ' ἧς ἡμέρας ᾑρέτισα τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ καὶ ἐγνωρίσθην τῷ σπέρματι οἴκου ᾿Ιακὼβ καὶ ἐγνώσθην αὐτοῖς ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ ἀντελαβόμην τῇ χειρί μου αὐτῶν λέγων· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν,

    Νὰ εἰπῇς λοιπὸν πρὸς αὐτούς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Σκεφθῆτε τί συνέβη ἀπὸ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξέλεξα τοὺς Ἰσραηλίτας ὡς περιούσιον λαόν μου καὶ ἐγνωρίσθην ὡς Θεός των εἰς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ· τότε ποὺ τοὺς ἀπεκάλυψα τὸν Ἑαυτόν μου εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ τοὺς ἀνέλαβα μὲ τὸ παντοδύναμον χέρι μου καὶ τοὺς εἶπα: Ἐγὼ ὁ Κύριος τῶν πάντων εἶμαι ὁ Θεός σας.

  6. 6

    ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀντελαβόμην τῇ χειρί μου αὐτῶν τοῦ ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου εἰς τὴν γῆν, ἣν ἡτοίμασα αὐτοῖς, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, κηρίον ἐστὶ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν.

    Κατὰ τὴν ἡμέραν λοιπὸν ἐκείνην τοὺς ἀνέλαβα μὲ τὸ παντοδύναμον χέρι μου, διὰ νὰ τοὺς βγάλω ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ νὰ τοὺς ὁδηγήσω εἰς τὴν χώραν τὴν ὁποίαν ἐτοίμασα δι' αὐτούς, μίαν χώραν, εἰς τὴν ὁποίαν ρέει γάλα καὶ μέλι, ποὺ εἶναι ὡσὰν κηρήθρα, πλουσία δηλαδὴ καὶ εὔφορος περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλην χώραν.

  7. 7

    καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς· ἕκαστος βδελύγματα τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ἀπορριψάτω, καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν Αἰγύπτου μὴ μιαίνεσθε, ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.

    Καὶ τοὺς εἶπα: Νὰ πετάξῃ καθένας σας τὰ βδελυκτὰ εἴδωλα, τὰ ὁποῖα ἐλκύουν τὴν προσοχήν σας, καὶ νὰ μὴ μολύνεσθε μὲ ὅσα κάμνουν οἱ Αἰγύπτιοι.Ἐγὼ καὶ μόνον εἶμαι ὁ Κύριος καὶ Θεός σας.

  8. 8

    καὶ ἀπέστησαν ἀπ' ἐμοῦ καὶ οὐκ ἠθέλησαν εἰσακοῦσαί μου, τὰ βδελύγματα τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν οὐκ ἀπέρριψαν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα Αἰγύπτου οὐκ ἐγκατέλιπον. καὶ εἶπα τοῦ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς τοῦ συντελέσαι τὴν ὀργήν μου ἐν αὐτοῖς ἐν μέσῳ γῆς Αἰγύπτου.

    Αὐτοὶ ὅμως ἀντέδρασαν ἐναντίον μου καὶ δὲν ἠθέλησαν νὰ μὲ ἀκούσουν.Δὲν ἀπηρνήθησαν τὰ βδελυκτὰ εἴδωλά των καὶ δὲν ἐγκατέλειψαν τὰ ἤθη καὶ ἔθιμα τῶν Αἰγυπτίων.Εἶπα τότε μέσα μου νὰ ξεχύσω τὸν θυμόν μου ἐναντίον των καὶ νὰ τοὺς ἐξοντώσω μὲ τὴν ὀργήν μου, ἐνῷ εὑρίσκοντο ἀκόμη αὐτοὶ μέσα εἰς τὴν Αἴγυπτον.

  9. 9

    καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ὧν αὐτοί εἰσιν ἐν μέσῳ αὐτῶν, ἐν οἷς ἐγνώσθην πρὸς αὐτοὺς ἐνώπιον αὐτῶν τοῦ ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.

    Ἐνήργησα ὅμως διαφορετικά, διὰ νὰ μὴ βεβηλωθῇ καὶ ὑποτιμηθῇ καθόλου τὸ Ὄνομά μου μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, μέσα εἰς τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο αὐτοί.Ἦτο ἤδη γνωστὸν εἰς τὰ ἔθνη ὅτι εἶχα ἀποκαλυφθῆ εἰς αὐτούς « τοὺς Ἰσραηλίτας», μὲ σκοπὸν νὰ τοὺς βγάλω ἀπὸ τὴν δουλείαν τῆς Αἰγύπτου.

  10. 10

    καὶ ἤγαγον αὐτοὺς εἰς τὴν ἔρημον

    Τοὺς ἔβγαλα λοιπὸν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ τοὺς ἔφερα εἰς τὴν ἔρημον.

  11. 11

    καὶ ἔδωκα αὐτοῖς τὰ προστάγματά μου καὶ τὰ δικαιώματά μου ἐγνώρισα αὐτοῖς, ὅσα ποιήσει αὐτὰ ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοῖς.

    Τοὺς ἔδωσα δὲ ἐκεῖ τὰς ἐντολάς μου καὶ τοὺς ἀπεκάλυψα τὰ θελήματά μου, τὰ ὁποῖα, ὅταν τηρῇ ὁ ἄνθρωπος, ὁδηγοῦν εἰς τὴν ζωὴν τῆς μακαριότητος.

  12. 12

    καὶ τὰ σάββατά μου ἔδωκα αὐτοῖς τοῦ εἶναι εἰς σημεῖον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον αὐτῶν τοῦ γνῶναι αὐτοὺς διότι ἐγὼ Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς.

    Τοὺς ἔδωσα ἐπίσης τὰ Σάββατά μου, τοὺς καθόρισα δηλαδὴ τὴν ἱερὰν ἡμέραν ποὺ ἀνήκει εἰς Ἐμέ, διὰ νὰ εἶναι ἡ τήρησις τῆς ἡμέρας τοῦ Σαββάτου ὡς σημεῖον σχέσεως μεταξὺ Ἐμοῦ καὶ αὐτῶν.Μὲ τὸ Σάββατον θὰ ἐννοοῦσαν ὅτι Ἐγώ, ὁ Κύριος, εἶμαι ἐκεῖνος ποὺ τοὺς ἁγιάζω καὶ τοὺς ξεχωρίζω ἀπὸ τοὺς ἄλλους λαούς.

  13. 13

    καὶ εἶπα πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύεσθε· καὶ οὐκ ἐπορεύθησαν καὶ τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο, ἃ ποιήσει αὐτὰ ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοῖς, καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλωσαν σφόδρα. καὶ εἶπα τοῦ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ ἐξαναλῶσαι αὐτούς.

    Εἶπα δὲ πρὸς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ εὑρίσκοντο πλέον εἰς τὴν ἔρημον: Νὰ ζῆτε συμφώνως πρὸς τὰ προστάγματά μου.Αὐτοὶ ὅμως δὲν συνεμορφώθησαν πρὸς τὴν ἐντολήν μου καὶ περιεφρόνησαν τὰ θελήματά μου, τὰ ὁποῖα, ὅταν τὰ ἐφαρμόζῃ ὁ ἄνθρωπος, γίνονται αἰτία νὰ ζῇ εὐτυχισμένος μὲ αὐτά.Ἐβεβήλωσαν δὲ ἐπὶ πλέον καὶ κατεπάτησαν τὰ Σάββατά μου.Εἶπα τότε καὶ πάλιν μέσα μου νὰ ξεχύσω τὴν ὀργήν μου ἐναντίον των ἐκεῖ εἰς τὴν ἔρημον καὶ νὰ τοὺς ἐξαφανίσω.

  14. 14

    καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξήγαγον αὐτοὺς κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.

    Ἐνήργησα ὅμως διαφορετικά, διὰ νὰ μὴ βλασφημηθῇ καὶ ὑποτιμηθῇ καθόλου τὸ Ὄνομά μου μέσα εἰς τὰ ἔθνη, ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τῶν ὁποίων τοὺς ἔβγαλα ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον.

  15. 15

    καὶ ἐγὼ ἐξῇρα τὴν χεῖρά μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τὸ παράπαν τοῦ μὴ εἰσαγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ἔδωκα αὐτοῖς, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, κηρίον ἐστὶ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν,

    Ὑψωσα ὅμως τὸ χέρι μου πρὸς αὐτοὺς ἐκεῖ εἰς τὴν ἔρημον, ὡς ἄλλον ὅρκον, διὰ νὰ βεβαιώσω ὅτι κατ' οὐδένα τρόπον πρόκειται νὰ εἰσέλθουν αὐτοὶ εἰς τὴν χώραν τὴν ὁποίαν εἶχα ξεχωρίσει δι’ αὐτούς· χώραν εἰς τὴν ὁποίαν ρέει γάλα καὶ μέλι, ποὺ εἶναι ὡσὰν κηρήθρα, πλουσία καὶ εὔφορος περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλην χώραν.

  16. 16

    ἀνθ' ὧν τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο καὶ ἐν τοῖς προστάγμασί μου οὐκ ἐπορεύθησαν ἐν αὐτοῖς καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν καὶ ὀπίσω τῶν ἐνθυμημάτων καρδίας αὐτῶν ἐπορεύοντο.

    Θὰ τιμωρηθοῦν δέ, διότι περιεφρόνησαν τὰς ἐντολάς μου, ἀπέρριψαν τὰ προστάγματά μου καὶ δὲν συνεμορφώθησαν πρὸς αὐτά· ἐβεβήλωναν δὲ συνεχῶς τὰ Σάββατά μου· ἄφησαν τὴν καρδίαν των νὰ ἑλκυσθῇ ἀπὸ τὰ εἴδωλα καὶ ἐζοῦσαν ὡς εἰδωλολάτραι.

  17. 17

    καὶ ἐφείσατο ὁ ὀφθαλμός μου ἐπ' αὐτοὺς τοῦ ἐξαλεῖψαι αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐποίησα αὐτοὺς εἰς συντέλειαν ἐν τῇ ἐρήμῳ.

    Παρὰ ταῦτα ὅμως τοὺς ἐλυπήθη ὁ ὀφθαλμός μου καὶ δὲν τοὺς ἐξώντωσα, δὲν τοὺς ἐξηφάνισα ἐντελῶς ἐκεῖ εἰς τὴν ἔρημον.

  18. 18

    καὶ εἶπα πρὸς τὰ τέκνα αὐτῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἐν τοῖς νομίμοις τῶν πατέρων ὑμῶν μὴ πορεύεσθε καὶ τὰ δικαιώματα αὐτῶν μὴ φυλάσσεσθε καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν μὴ συναναμίσγεσθε καὶ μὴ μιαίνεσθε.

    Εἶπα δὲ πρὸς τὰ τέκνα των, ποὺ εἶχαν ἤδη μεγαλώσει Ἐκεῖ εἰς τὴν ἔρημον: Μὴ ζῆτε ὅπως εἶχαν συνηθίσει νὰ ζοῦν οἱ πατέρες σας· μὴ τηρεῖτε τὰ ἁμαρτωλὰ ἔθιμά των καὶ μὴ ἀναμειγνύεσθε καὶ μολύνεσθε μὲ ἐκεῖνα, μὲ τὰ ὁποῖα εἶχαν μολυνθῆ αὐτοί.

  19. 19

    ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύεσθε καὶ τὰ δικαιώματά μου φυλάσσεσθε, καὶ ποιεῖτε αὐτά·

    Ἑγώ, ὁ Θεός σας, εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων.Νὰ ζῆτε συμφώνως πρὸς τὰ προστάγματά μου, νὰ τηρῆτε τὰ θελήματά μου καὶ νὰ τὰ ἐφαρμόζετε.

  20. 20

    καὶ τὰ σάββατά μου ἁγιάζετε, καὶ ἔστω εἰς σημεῖον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν τοῦ γινώσκειν διότι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.

    Προσέχετε ἐπίσης νὰ τιμᾶτε ὡς ἅγια τὰ Σάββατά μου.Ἂς εἶναι ἡ τήρησις τῆς ἡμέρας τοῦ Σαββάτου ὡς ἁγίας, σημεῖον σχέσεως μεταξὺ Ἐμοῦ καὶ μεταξύ σας, διὰ νὰ ἐννοῆτε ὅτι Ἐγώ, ὁ Κύριος τῶν πάντων, εἶμαι ὁ Θεός σας.

  21. 21

    καὶ παρεπίκρανάν με καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, ἐν τοῖς προστάγμασί μου οὐκ ἐπορεύθησαν, καὶ τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐφυλάξαντο τοῦ ποιεῖν αὐτά, ἃ ποιήσει ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοῖς, καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν. καὶ εἶπα τοῦ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ συντελέσαι τὴν ὀργήν μου ἐπ' αὐτούς·

    Παρὰ ταῦτα ὅμως καὶ τὰ τέκνα των μὲ ἐπίκραναν πολύ.Δὲν συνεμορφώθησαν πρὸς τὰ προστάγματά μου καὶ δὲν ἐπρόσεξαν νὰ τηροῦν τὰς ἐντολάς μου, αἱ ὁποῖαι, ὅταν τὰς ἐφαρμόζῃ ὁ ἄνθρωπος, γίνονται αἰτία νὰ ζῇ εὐτυχῇς.Ἐβεβήλωναν ἐπὶ πλέον τὰ Σάββατά μου.Εἶπα δὲ μέσα μου νὰ ξεχύσω τὸν θυμόν μου ἐπάνω των ἐκεῖ εἰς τὴν ἔρημον καὶ νὰ τοὺς ἐξαφανίσω ἐντελῶς μὲ ὅλην τὴν ὀργήν μου.

  22. 22

    καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξήγαγον αὐτοὺς κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.

    Ἐνήργησα ὅμως διαφορετικά, διὰ νὰ μὴ βλασφημηθῇ καὶ ὑποτιμηθῇ καθόλου τὸ Ὄνομά μου μέσα εἰς τὰ ἔθνη, ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τῶν ὁποίων τοὺς ἔβγαλα ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον.

  23. 23

    καὶ ἐξῇρα τὴν χεῖρά μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ διασκορπίσαι αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ διασπεῖραι αὐτοὺς ἐν ταῖς χώραις,

    Ὑψωσα δὲ τὸ χέρι μου, ὡς ἄλλον ὅρκον, ἐπάνω των ἐκεῖ εἰς τὴν ἔρημον, διὰ νὰ βεβαιώσω ὅτι θὰ τοὺς διασκορπίσω εἰς τὰ ἔθνη καὶ θὰ τοὺς διασπείρω εἰς διαφόρους χώρας.

  24. 24

    ἀνθ' ὧν τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐποίησαν καὶ τὰ προστάγματά μου ἀπώσαντο καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν, καὶ ὀπίσω τῶν ἐνθυμημάτων τῶν πατέρων αὐτῶν ἦσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν.

    Θὰ τιμωρηθοῦν δέ, διότι δὲν ἐφήρμοσαν τὰς ἐντολάς μου καὶ ἀπέρριψαν τὰ προστάγματά μου· ἐβεβήλωναν δὲ τὰ Σάββατά μου καὶ εἶχαν προσηλώσει τὰ βλέμματά των εἰς τὰ ποθητὰ εἴδωλα τῶν πατέρων των.

  25. 25

    καὶ ἐγὼ ἔδωκα αὐτοῖς προστάγματα οὐ καλὰ καὶ δικαιώματα, ἐν οἷς οὐ ζήσονται ἐν αὐτοῖς.

    Διὰ τοῦτο καὶ Ἐγὼ τοὺς ἔδωσα προστάγματα δυσάρεστα καὶ πικρά, καὶ ἐντολὰς ποὺ δὲν ἠμποροῦσαν μὲ αὐτὰς νὰ ζήσουν εὐτυχεῖς.

  26. 26

    καὶ μιανῶ αὐτοὺς ἐν τοῖς δόμασιν αὐτῶν ἐν τῷ διαπορεύεσθαί με πᾶν διανοῖγον μήτραν, ὅπως ἀφανίσω αὐτούς.

    Ἀπεφάσισα ἐπίσης νὰ τοὺς ἀφήσω νὰ μολύνωνται μὲ τὸ νὰ περνοῦν μέσα ἀπὸ τὴν φωτιὰ κάθε πρωτότοκον τέκνον των, ὅπως κάμνουν οἱ εἰδωλολάτραι, μὲ σκοπὸν νὰ τοὺς ἐξαφανίσω.

  27. 27

    Διὰ τοῦτο λάλησον πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἕως τούτου παρώργισάν με οἱ πατέρες ὑμῶν ἐν τοῖς παραπτώμασιν αὐτῶν, ἐν οἷς παρέπεσον εἰς ἐμέ.

    Διὰ τοῦτο, συνεχίζει ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ, ὁμίλησε, ἄνθρωπε, πρὸς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰσραὴλ καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Μέχρις αὐτοῦ του βαθμοῦ μὲ παρώργισαν οἱ πατέρες σας μὲ τὰ παραπτώματά των, μὲ τὰ ὁποῖα ἔδειξαν τὴν ἀντίδρασίν των πρὸς Ἐμὲ καὶ παρέβησαν τὰς ἐντολάς μου.

  28. 28

    καὶ εἰσήγαγον αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ᾖρα τὴν χεῖρά μου τοῦ δοῦναι αὐτὴν αὐτοῖς, καὶ εἶδον πάντα βουνὸν ὑψηλὸν καὶ πᾶν ξύλον κατάσκιον καὶ ἔθυσαν ἐκεῖ τοῖς θεοῖς αὐτῶν καὶ ἔταξαν ἐκεῖ ὀσμὴν εὐωδίας καὶ ἔσπεισαν ἐκεῖ τὰς σπονδὰς αὐτῶν.

    Τοὺς ἔβαλα δηλαδὴ μέσα εἰς τὴν χώραν τὴν ὁποῖον ὑπεσχέθην ἐνόρκως ὅτι θὰ τοὺς χαρίσω, καὶ ἀντὶ εὐγνωμοσύνης αὐτοὶ εἶδαν ἐκεῖ κάθε βουνὸν ὑψηλὸν καὶ κάθε βαθύσκιον δένδρον ὡς τόπους ἱερούς, ὅπως οἱ κάτοικοι τῆς Χαναάν.Προσέφεραν δὲ ἐκεῖ θυσίας εἰς τοὺς θεοὺς τῶν εἰδωλολατρῶν καὶ καθώρισαν θυσίας εὐπροσδέκτους ὡς ὀσμὴν εὐωδίας καὶ θυμιάματος καὶ ἔκαμαν ἐκεῖ τὰς σπονδάς των, ἔχυναν δηλαδὴ κρασὶ εἰς τοὺς βωμοὺς τῶν εἰδώλων πρὸς τιμήν των.

  29. 29

    καὶ εἶπον πρὸς αὐτούς· τί ἐστιν ᾿Αβαμά, ὅτι ὑμεῖς εἰσπορεύεσθε ἐκεῖ; καὶ ἐπεκάλεσαν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Αβαμὰ ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας.

    Εἶπα δὲ πρὸς αὐτούς: Τί εἶναι ὁ Ἀβαμά, ὃ ὑψηλὸς δηλαδὴ τόπος, πρὸς τὸν ὁποῖον πηγαίνετε; Τὶ σᾶς ὠφελεῖ; Καὶ ὠνόμασαν τὸν τόπον Ἀβαμὰ ἕως σήμερον.

  30. 30

    διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· εἰ ἐν ταῖς ἀνομίαις τῶν πατέρων ὑμῶν ὑμεῖς μιαίνεσθε καὶ ὀπίσω τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν ὑμεῖς ἐκπορνεύετε,

    Διὰ τοῦτο, προσθέτει ὁ Θεός, νὰ εἰπῇς, ἄνθρωπε, πρὸς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰσραὴλ τὰ ἑξῆς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἐφ' ὅσον καὶ σεῖς μολύνεσθε μὲ τὰς ἰδίας παρανομίας ποὺ διέπρατταν οἱ πατέρες σας, καὶ καταπίπτετε καὶ διαφθείρεσθε μὲ τὸ νὰ ἀκολουθῆτε τὰ εἴδωλα ποὺ ἐλάτρευαν ἐκεῖνοι·

  31. 31

    καὶ ἐν ταῖς ἀπαρχαῖς τῶν δομάτων ὑμῶν, ἐν τοῖς ἀφορισμοῖς, οἷς ὑμεῖς μιαίνεσθε ἐν πᾶσι τοῖς ἐνθυμήμασιν ὑμῶν ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας, καὶ ἐγὼ ἀποκριθῶ ὑμῖν, οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ; ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, εἰ ἀποκριθήσομαι ὑμῖν, καὶ εἰ ἀναβήσεται ἐπὶ τὸ πνεῦμα ὑμῶν τοῦτο.

    ἐφ’ ὅσον ἐπίσης προσφέρετε τοὺς πρώτους καρποὺς τῶν προϊόντων σας, ποὺ τοὺς ξεχωρίζετε ὡς ἱερούς, εἰς τοὺς θεοὺς ποὺ λατρεύουν οἱ εἰδωλολάτραι, καὶ μολύνεσθε μὲ ὅλα τὰ εἴδωλά σας μέχρι σήμερον, διατὶ νὰ σᾶς ἀπαντήσω, ἀπόγονοι τοῦ Ἰσραήλ; Ὁρκίζομαι εἰς τὸν Ἑαυτόν μου καὶ βεβαιώνω ὅτι δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ δὲν θὰ εὐοδωθῇ αὐτὸ ποὺ σκέπτεσθε.

  32. 32

    καὶ οὐκ ἔσται ὃν τρόπον ὑμεῖς λέγετε· ἐσόμεθα ὡς τὰ ἔθνη καὶ ὡς αἱ φυλαὶ τῆς γῆς τοῦ λατρεύειν ξύλοις καὶ λίθοις.

    Δὲν θὰ πραγματοποιηθῇ δηλαδὴ αὐτὸ ποὺ λέγετε μεταξύ σας: Θὰ γίνωμεν ὅπως τὰ ἄλλα ἔθνη καὶ αἱ φυλαὶ τῆς γῆς, ὥστε νὰ λατρεύωμεν καὶ ἡμεῖς ὡς θεοὺς τὰ ξύλα καὶ τοὺς λίθους.

  33. 33

    διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐν θυμῷ κεχυμένῳ βασιλεύσω ἐφ' ὑμᾶς·

    Διὰ τοῦτο, ὁρκίζομαι εἰς τὴν ζωήν μου καὶ βεβαιώνω, λέγει ὁ Κύριος, ὅτι μὲ τὸ παντοδύναμον χέρι μου καὶ μὲ τὸν ἔνδοξον καὶ ἀκαταμάχητον βραχίονά μου καὶ μὲ διάχυτον τὸν θυμόν μου θὰ εἶμαι ὁ βασιλεύς σας.

  34. 34

    καὶ ἐξάξω ὑμᾶς ἐκ τῶν λαῶν καὶ εἰσδέξομαι ὑμᾶς ἐκ τῶν χωρῶν, οὗ διεσκορπίσθητε ἐν αὐταῖς, ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐν θυμῷ κεχυμένῳ.

    Θὰ σᾶς βγάλω δὲ μέσα ἀπὸ τοὺς διαφόρους λαοὺς καὶ θὰ σᾶς συγκεντρώσω ἀπὸ τὰς χώρας, εἰς τὰς ὁποίας εἴχατε διασκορπισθῇ, μὲ τὸ παντοδύναμον χέρι μου καὶ τὸν ἔνδοξον καὶ ἀκαταμάχητον βραχίονά μου καὶ μὲ διάχυτον τὸν θυμόν μου.

  35. 35

    καὶ ἄξω ὑμᾶς εἰς τὴν ἔρημον τῶν λαῶν, καὶ διακριθήσομαι πρὸς ὑμᾶς ἐκεῖ πρόσωπον κατὰ πρόσωπον.

    Θὰ σᾶς ὁδηγήσω δὲ εἰς τὴν ἔρημον τῶν λαῶν καὶ θὰ σᾶς κρίνω Ἐκεῖ ἕνα πρὸς ἕνα προσωπικῶς, ἀναλόγως πρὸς τὰ ἔργα του.

  36. 36

    ὃν τρόπον διεκρίθην πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Αἰγύπτου, οὕτως κρινῶ ὑμᾶς, λέγει Κύριος·

    Ὅπως ἔκρινα καὶ ἐφέρθην πρὸς τοὺς πατέρας σας εἰς τὴν ἔρημον τῆς Αἰγύπτου, ἔτσι θὰ κρίνω καὶ σᾶς, λέγει ὁ Κύριος.

  37. 37

    καὶ διάξω ὑμᾶς ὑπὸ τὴν ράβδον μου καὶ εἰσάξω ὑμᾶς ἐν ἀριθμῷ

    Θὰ σᾶς περάσω δέ, ὅπως ὁ ποιμήν, κάτω ἀπὸ τὴν ράβδον μου, ὡσὰν νὰ μετρῶ ἕνα - ἕνα ποὺ ἀνήκει εἰς Ἐμὲ πράγματι, καὶ θὰ σᾶς ὁδηγήσω μετρημένους, ὀλίγους δηλαδή, εἰς τὴν Σιών.

  38. 38

    καὶ ἐκλέξω ἐξ ὑμῶν τοὺς ἀσεβεῖς καὶ τοὺς ἀφεστηκότας, διότι ἐκ τῆς παροικεσίας αὐτῶν ἐξάξω αὐτούς, καὶ εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐκ εἰσελεύσονται· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος Κύριος.

    Θὰ ξεχωρίσω δὲ καὶ θὰ βγάλω τοὺς ἀσεβεῖς ἀπὸ σᾶς, καθὼς καὶ ὅσους ἀπεστάτησαν ἀπὸ τὴν πίστιν πρὸς Ἐμέ.Θὰ τοὺς βγάλω ἀπὸ τὴν περιοχὴν τῆς ἐξορίας των, ἀλλ' ὅμως δὲν θὰ ἐπιστρέψουν νὰ κατοικήσουν εἰς τὴν χώραν τοῦ Ἰσραήλ.Ἔτσι θὰ γνωρίσετε καλά, ἐπάνω εἰς τὰ πράγματα, ὅτι Ἐγὼ καὶ μόνον εἶμαι ὁ Κύριος καὶ ὁ ἐξουσιαστὴς τοῦ παντός.

  39. 39

    καὶ ὑμεῖς οἶκος ᾿Ισραήλ, τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἕκαστος τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ ἐξάρατε· καὶ μετὰ ταῦτα εἰ ὑμεῖς εἰσακούετέ μου καὶ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον οὐ βεβηλώσετε οὐκέτι ἐν τοῖς δώροις ὑμῶν καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν ὑμῶν·

    Καὶ σεῖς, ἀπόγονοι τοῦ Ἰσραήλ, ἀκούσατε αὐτὰ ποὺ λέγει ὁ μόνος Κύριος καὶ ἐξουσιαστὴς τοῦ παντός: Καθένας σας ἂς βγάλῃ καὶ ἂς ἀπορρίψῃ ἀπὸ ἐπάνω του τὰ παράνομα ἔργα του.Καὶ μετὰ ταῦτα, ἐὰν ὑπακούετε εἰς Ἐμὲ καὶ δὲν βεβηλώσετε πλέον τὸ ἅγιον Ὄνομά μου μὲ τὰ δῶρα ποὺ προσφέρετε εἰς τὰ εἴδωλα, ὡσὰν νὰ τὰ προσφέρετε δῆθεν εἰς Ἐμέ, καὶ μὲ τὴν ὅλην συμπεριφοράν σας, « θὰ βραβευθῆτε».

  40. 40

    διότι ἐπὶ τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου μου, ἐπ' ὄρους ὑψηλοῦ, λέγει Κύριος Κύριος, ἐκεῖ δουλεύσουσί μοι πᾶς οἶκος ᾿Ισραὴλ εἰς τέλος, καὶ ἐκεῖ προσδέξομαι καὶ ἐκεῖ ἐπισκέψομαι τὰς ἀπαρχὰς ὑμῶν καὶ τὰς ἀπαρχὰς τῶν ἀφορισμῶν ὑμῶν ἐν πᾶσι τοῖς ἁγιάσμασιν ὑμῶν·

    Διότι εἰς τὸ ἅγιον ὄρος μου, εἰς τὸ ὑψηλὸν ὄρος « τῆς Σιών», λέγει ὁ μόνος Κύριος καὶ ἐξουσιαστὴς τοῦ παντός, ἐκεῖ ἐπάνω θὰ μὲ λατρεύσουν τελικῶς ὡς ἀφωσιωμένοι δοῦλοι μου ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται ποὺ θὰ ἀπομείνουν.Ἐκεῖ λοιπὸν θὰ ὑποδεχθῶ καὶ σᾶς· καὶ θὰ ἰδῶ καὶ θὰ προσέξω τὰς προσφορὰς τῶν πρώτων καρπῶν τῶν προϊόντων σας, καθὼς καὶ τὰ πρῶτα δῶρα σας ποὺ ἐξεχωρίσατε δι’ Ἐμέ, ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ποὺ θέλετε νὰ ἀφιερώσετε ὡς ἅγια καὶ ἱερὰ εἰς Ἐμέ.

  41. 41

    ἐν ὀσμῇ εὐωδίας προσδέξομαι ὑμᾶς ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν με ὑμᾶς ἐκ τῶν λαῶν καὶ εἰσδέχεσθαι ὑμᾶς ἐκ τῶν χωρῶν, ἐν αἷς διεσκορπίσθητε ἐν αὐταῖς, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν ὑμῖν κατ' ὀφθαλμοὺς τῶν λαῶν.

    Θὰ σᾶς δεχθῶ ὡς ὀσμὴν εὐωδίας τότε ποὺ θὰ σᾶς βγάλω μέσα ἀπὸ τοὺς διαφόρους λαοὺς καὶ θὰ σᾶς συνάξω ἀπὸ τὰς χώρας εἰς τὰς ὁποίας εἴχατε διασκορπισθῆ.Καὶ ἔτσι θὰ δοξασθῇ τὸ Ὄνομά μου μὲ ὅσα θὰ κάμω διὰ σᾶς, ἐνώπιον τῶν ἄλλων λαῶν.

  42. 42

    καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν με ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ, εἰς τὴν γῆν, εἰς ἣν ᾖρα τὴν χεῖρά μου τοῦ δοῦναι αὐτὴν τοῖς πατράσιν ὑμῶν.

    Καὶ τότε ποὺ θὰ σᾶς ὁδηγήσω μέσα εἰς τὴν χώραν τοῦ Ἰσραήλ, τὴν χώραν πρὸς τὴν ὁποίαν ὕψωσα τὸ χέρι μου, ὡς ἄλλον ὅρκον, καὶ ὑπεσχέθην ὅτι θὰ τὴν δώσω εἰς τοὺς πατέρας σας, θὰ γνωρίσετε καλὰ ὅτι Ἐγὼ καὶ μόνον εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων.

  43. 43

    καὶ μνησθήσεσθε ἐκεῖ τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν, ἐν οἷς ἐμιαίνεσθε ἐν αὐτοῖς, καὶ κόψεσθε τὰ πρόσωπα ὑμῶν ἐν πάσαις ταῖς κακίαις ὑμῶν.

    Θὰ ἐνθυμηθῆτε δὲ ἐκεῖ τοὺς τρόπους τῆς συμπεριφορᾶς σας καὶ τὰ ἔργα σας, μὲ τὰ ὁποῖα ἐμολύνατε τοὺς ἑαυτούς σας, καὶ θὰ ἐντρέπεσθε· θὰ κτυπᾶτε τὸ πρόσωπόν σας ἐξ αἰτίας ὅλων τῶν κακιῶν σας.

  44. 44

    καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ ποιῆσαί με οὕτως ὑμῖν, ὅπως τὸ ὄνομά μου μὴ βεβηλωθῇ κατὰ τὰς ὁδοὺς ὑμῶν τὰς κακὰς καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν τὰ διεφθαρμένα, λέγει Κύριος. (Μασ. ΚΑ´ 1).

    Καὶ ὅταν Ἐγὼ ἐνεργήσω ἔτσι ὥστε νὰ μὴ βλασφημηθῇ τὸ Ὄνομά μου καὶ νὰ μὴ ὑποτιμηθῇ ἕνεκα τῆς κακῆς συμπεριφορᾶς σας καὶ τῶν διεφθαρμένων ἔργων σας, θὰ μάθετε καλὰ καὶ θὰ ἀναγνωρίσετε, λέγει ὁ Κύριος, ὅτι Ἐγὼ καὶ μόνον εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων.

  45. 45

    καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·

    Ὡμίλησε δὲ πάλιν ὁ Κύριος καὶ μοῦ εἶπε:

  46. 46

    υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Θαιμὰν καὶ ἐπίβλεψον ἐπὶ Δαρὸμ καὶ προφήτευσον ἐπὶ δρυμὸν ἡγούμενον Ναγὲβ

    Στρέψε ἀπειλητικὸν τὸ πρόσωπόν σου, ἄνθρωπε, ἐναντίον τῆς Θαιμάν, στήριξε τὸ βλέμμα σου ἐναντίον τῆς Δαρὸμ καὶ προφήτευσε κατὰ τοῦ δάσους ποὺ δεσπόζει εἰς τὴν Ναγέβ.

  47. 47

    καὶ ἐρεῖς τῷ δρυμῷ Ναγέβ· ἄκουε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἀνάπτω ἐν σοὶ πῦρ, καὶ καταφάγεται ἐν σοὶ πᾶν ξύλον χλωρὸν καὶ πᾶν ξύλον ξηρόν, οὐ σβεσθήσεται ἡ φλὸξ ἡ ἐξαφθεῖσα, καὶ κατακαυθήσεται ἐν αὐτῇ πᾶν πρόσωπον ἀπὸ ἀπηλιώτου ἕως βορρᾶ·

    Νὰ εἰπῇς δὲ τὰ ἑξῆς πρὸς τὸ δάσος Ναγέβ « ποὺ συμβολίζει τὴν Ἰουδαίαν».Αὐτὰ λέγει ὁ μόνος Κύριος καὶ ἐξουσιαστὴς τοῦ παντός: Ἰδοὺ Ἐγὼ θὰ ρίψω φωτιὰ ἐπάνω σου καὶ θὰ σοῦ καταφάγῃ κάθε χλωρὸν δένδρον καθὼς καὶ κάθε ξηρὸν δένδρον, τοὺς πάντας δηλαδὴ καὶ τὰ πάντα ἀνεξαιρέτως.Ἡ φλόγα αὐτὴ ποὺ θὰ ἀνάψῃ δὲν θὰ σβήνῃ μὲ τίποτε.Θὰ κατακαῇ δὲ μέσα εἰς αὐτὴν τὴν φωτιὰ κάθε ἄνθρωπος ποὺ ζῇ ἐκεῖ, ἀπὸ τὴν ἀνατολὴν ἕως τὸν βορρᾶν.

  48. 48

    καὶ ἐπιγνώσεται πᾶσα σὰρξ ὅτι ἐγὼ Κύριος ἐξέκαυσα αὐτὸ καὶ οὐ σβεσθήσεται.

    Καὶ θὰ μάθῃ κάθε ἄνθρωπος ὅτι Ἐγώ, ὁ Κύριος τῶν πάντων, κατέκαυσα τὸ δάσος τοῦτο, καὶ δὲν θὰ σβήσῃ ἡ φωτιὰ μὲ τίποτε.

  49. 49

    καὶ εἶπα· μηδαμῶς Κύριε Κύριε· αὐτοὶ λέγουσι πρός με· οὐχὶ παραβολή ἐστι λεγομένη αὕτη;

    Εἶπα δὲ τότε ἐγώ, λέγει ὁ Ἰεζεκιήλ: Κύριε, Κύριε, ἂς μὴ γίνῃ ποτὲ κάτι τέτοιο! Οἱ πρόκριτοι ὅμως, ποὺ μὲ ἤκουαν, μοῦ λέγουν ἀδιάφοροι: « Διατὶ ταράττεσαι; Παραβολὴ δὲν εἶναι τὰ λόγια σου;»