Ιεζεκιήλ, κεφάλαιο 1
- 1
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ τριακοστῷ ἔτει, ἐν τῷ τετάρτῳ μηνὶ πέμπτῃ τοῦ μηνὸς καὶ ἐγὼ ἤμην ἐν μέσῳ τῆς αἰχμαλωσίας ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ, καὶ ἠνοίχθησαν οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδον ὁράσεις Θεοῦ.
Κατὰ τὸ τριακοστὸν ἔτος τῆς ἡλικίας μου καὶ συγκεκριμένως κατὰ τὴν πέμπτην ἡμέραν τὸν τετάρτου μηνὸς ἐκείνου τοῦ ἔτους, ἐνῷ ἐζοῦσα μαζὶ μὲ ἄλλους αἰχμαλώτους συμπατριώτας μου πλησίον τοῦ ποταμοῦ Χοβάρ, συνέβη νὰ ἀνοίξουν οἱ οὐρανοὶ καὶ νὰ ἰδῶ ὁράματα, ποὺ μοῦ ἀπεκάλυψεν ὁ Θεός.
- 2
πέμπτῃ τοῦ μηνός (τοῦτο τό ἔτος τὸ πέμπτον τῆς αἰχμαλωσίας τοῦ βασιλέως ᾿Ιωακείμ) καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ᾿Ιεζεκιὴλ υἱὸν Βουζεί, τὸν ἱερέα, ἐν γῇ Χαλδαίων ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ·
Κατὰ τὴν πέμπτην λοιπὸν ἡμέραν τοῦ μηνὸς ἐκείνου καὶ κατὰ τὸ ἔτος αὐτὸ « τὸ ὁποῖον μάλιστα συνέπιπτε μὲ τὸ πέμπτον ἔτος τῆς αἰχμαλωσίας τοῦ βασιλέως τῆς Ἰουδαίας Ἰωακεὶμ εἰς τὴν Βαβυλῶνα» ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν ἱερέα Ἰεζεκιήλ, τὸν υἱὸν τοῦ Βουζεῖ, εἰς τὴν χώραν τῶν Χαλδαίων, πλησίον τοῦ ποταμοῦ Χοβάρ.
- 3
καὶ ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμὲ χεὶρ Κυρίου,
Τὴν ὥραν ἐκείνην μὲ ἐπεσκίασε τὸ παντοδύναμον χέρι τὸν Κυρίου, διὰ νὰ μοῦ ἀναθέσῃ τὸ ἔργον τοῦ Προφήτου.
- 4
καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ πνεῦμα ἐξαῖρον ἤρχετο ἀπὸ βορρᾶ, καὶ νεφέλη μεγάλη ἐν αὐτῷ, καὶ φέγγος κύκλῳ αὐτοῦ καὶ πῦρ ἐξαστράπτον, καὶ ἐν τῷ μέσῳ αὐτοῦ ὡς ὅρασις ἠλέκτρου ἐν μέσῳ τοῦ πυρὸς καὶ φέγγος ἐν αὐτῷ.
Καὶ ἀμέσως ἔστρεψα τὸ βλέμμα μου καὶ εἶδα νὰ ἔρχεται ἀπὸ τὸν βορρᾶν ἀνεμοστρόβιλος, μέσα εἰς τὸν ὁποῖον ὑπῆρχε μεγάλο σύννεφον καὶ φῶς ὁλόγυρά του καὶ φωτιὰ ποὺ ἀστραποβολοῦσε.Καὶ εἰς τὸ μέσον τοῦ ἀνεμοστρόβιλον αὐτοῦ ἐφαίνετο κάτι ποὺ ὠμοίαζε μὲ « ἤλεκτρον», μὲ ἀστραπτερὸν δηλαδὴ μεῖγμα ἀπὸ χρυσάφι καὶ ἀσῆμι, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὴν μέσην τῆς φωτιᾶς καὶ ἀκτινοβολοῦσε.
- 5
καὶ ἐν τῷ μέσῳ ὡς ὁμοίωμα τεσσάρων ζῴων, καὶ αὕτη ἡ ὅρασις αὐτῶν· ὁμοίωμα ἀνθρώπου ἐπ᾿ αὐτοῖς,
Εἰς τὸ μέσον δὲ αὐτοῦ τοῦ ἀκτινοβόλου μείγματος ἐφαίνοντο μορφαὶ ποὺ ὠμοίαζαν μὲ τέσσερα ζῶα.Ἐπρόσεξα καλύτερα καὶ διέκρινα τὰ ἑξῆς: Τὰ ὄντα αὐτὰ ὠμοίαζαν μὲ ἄνθρωπον.
- 6
καὶ τέσσαρα πρόσωπα τῷ ἑνί, καὶ τέσσαρες πτέρυγες τῷ ἑνί.
Τὸ καθένα ὅμως εἶχε τέσσερα πρόσωπα, καὶ τέσσερα πτερὰ κάθε ἕνα ἀπὸ αὐτά.
- 7
καὶ τὰ σκέλη αὐτῶν ὀρθά, καὶ πτερωτοὶ οἱ πόδες αὐτῶν, καὶ σπινθῆρες ὡς ἐξαστράπτων χαλκός, καὶ ἐλαφραὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν.
Τὰ σκέλη των ἦσαν ὄρθια, ὑπῆρχαν δὲ πτερὰ καὶ εἰς τὰ πόδια των.Ἀπὸ τὰ πόδια τῶν ἔβγαιναν σπινθῆρες καὶ ἐφαίνοντο ὡσὰν ἀστραπτερὸς χαλκός. Τὰ δὲ πτερά των ἦσαν ἐλαφρά, δηλαδὴ πολὺ εὐκίνητα.
- 8
καὶ χεὶρ ἀνθρώπου ὑποκάτωθεν τῶν πτερύγων αὐτῶν ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτῶν· καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν τῶν τεσσάρων
Κάτω ἀπὸ τὰ πτερά των αὐτά, εἰς τέσσερα μέρη ὑπῆρχαν χέρια ἀνθρώπινα.Τὰ δὲ πρόσωπα τῶν τεσσάρων αὐτῶν ὑπάρξεων, ποὺ ἦσαν τέσσερα,
- 9
οὐκ ἐπεστρέφοντο ἐν τῷ βαδίζειν αὐτά, ἕκαστον ἀπέναντι τοῦ προσώπου αὐτῶν ἐπορεύοντο.
δὲν ἐστρέφοντο πρὸς ἄλλας κατευθύνσεις, καθὼς ἐβάδιζαν· ἀλλὰ ἐπροχωροῦσαν καθένα πρὸς τὰ ἐκεῖ ὅπου ἔβλεπε τὸ πρόσωπόν του.
- 10
καὶ ὁμοίωσις τῶν προσώπων αὐτῶν· πρόσωπον ἀνθρώπου καὶ πρόσωπον λέοντος ἐκ δεξιῶν τοῖς τέσσαρσι καὶ πρόσωπον μόσχου ἐξ ἀριστερῶν τοῖς τέσσαρσι καὶ πρόσωπον ἀετοῦ τοῖς τέσσαρσι.
Ἡ μορφὴ τοῦ προσώπου των ἐφαίνετο ὡς ἐξῇς: Καὶ τὰ τέσσερα πρὸς τὰ ἐμπρὸς εἶχαν ὄψιν ἀνθρώπου, πρὸς τὰ δεξιὰ καὶ τὰ τέσσερα ἐφαίνοντο ὡσὰν λεοντάρια, πρὸς τὰ ἀριστερὰ ἐφαίνοντο καὶ τὰ τέσσερα ὡσὰν μοσχάρια καὶ πρὸς τὰ ὀπίσω καὶ τὰ τέσσερα ἐφαίνοντο ὡσὰν ἀετοί.
- 11
καὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν ἐκτεταμέναι ἄνωθεν τοῖς τέσσαρσιν, ἑκατέρῳ δύο συνεζευγμέναι πρὸς ἀλλήλας, καὶ δύο ἐπεκάλυπτον ἐπάνω τοῦ σώματος αὐτῶν.
Τὰ δὲ πτερά των ἦσαν ἀπλωμένα ἐπάνω καὶ ἀπὸ τὰ τέσσερα αὐτὰ ζῶα, ἀνὰ δύο πτερὰ ἑνωμένα μεταξύ των εἰς τὰ ἄκρα τῶν ἐπάνω ἀπὸ τὸ καθένα· τὰ ἄλλα δὲ δύο πτερὰ ἐκάλυπταν τὸ σῶμα των.
- 12
καὶ ἑκάτερον κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπορεύετο· οὗ ἂν ἦν τὸ πνεῦμα πορευόμενον, ἐπορεύοντο καὶ οὐκ ἐπέστρεφον.
Καθένα δὲ ἀπὸ τὰ πτερωτὰ αὐτὰ ὄντα ἐπροχωροῦσε πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ποὺ ἦτο ἐμπρός του, πρὸς τὰ ἐκεῖ ὅπου ἔπνεε καὶ ἐκινεῖτο τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ.Ἡ πορεία των πρὸς τὰ ἐμπρὸς ἦτο συνεχής· δὲν ἔστρεφαν πίσω, οὔτε δεξιὰ ἢ ἀριστερά.
- 13
καὶ ἐν μέσῳ τῶν ζῴων ὅρασις ὡς ἀνθράκων πυρὸς καιομένων, ὡς ὄψις λαμπάδων συστρεφομένων ἀναμέσον τῶν ζῴων καὶ φέγγος τοῦ πυρός, καὶ ἐκ τοῦ πυρὸς ἐξεπορεύετο ἀστραπή.
Εἰς τὸ μέσον δὲ τῶν ὑπάρξεων αὐτῶν ἐφαίνετο φῶς, ὡσὰν τὴν φωτιὰ ἀναμμένων ἀνθράκων.Ἐνόμιζες ὅτι ἔβλεπες ἀναμμένους πυρσούς, ποὺ περιεστρέφοντο εἰς τὸ μέσον τῶν ζώων καὶ εἶχαν ζωηρὸν φῶς φωτιᾶς· αὐτὴ δὲ ἡ φωτιὰ ἀστραποβολοῦσε.
- 15
καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τροχὸς εἷς ἐπὶ τῆς γῆς ἐχόμενος τῶν ζῴων τοῖς τέσσαρσι·
Ἐπρόσεξα δὲ καλύτερα καὶ εἶδα ὅτι καθένα ἀπὸ τὰ τέσσερα αὐτὰ ζῶα εἶχε μαζί του καὶ ἕνα τροχόν, μὲ τὸν ὁποῖον ἤγγιζε τὴν γῆν.
- 16
καὶ τὸ εἶδος τῶν τροχῶν ὡς εἶδος θαρσείς, καὶ ὁμοίωμα ἐν τοῖς τέσσαρσι, καὶ τὸ ἔργον αὐτῶν ἦν καθὼς ἂν εἴη τροχὸς ἐν τροχῷ.
Ἡ ὄψις τῶν τροχῶν ὡμοίαζε μὲ τὸν πολύτιμον λίθον « χρυσόλιθον», ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν περιοχὴν Θαρσεῖς « Ἰσπανίαν».Οἱ τροχοὶ αὐτοὶ ἦσαν ὅμοιοι ὁ ἕνας μὲ τὸν ἄλλον καὶ τοποθετημένοι σταυρωτὰ ὁ ἕνας μέσα εἰς τὸν ἄλλον.
- 17
ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτῶν ἐπορεύοντο, οὐκ ἐπέστρεφον ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτά,
Αὐτοὶ δὲ οἱ τροχοί, ποὺ ἦσαν ἔτσι κατεσκευασμένοι καὶ προσηρμοσμένοι μεταξύ των, ἐπροχωροῦσαν καὶ πρὸς τὰ τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος, χωρὶς νὰ στρέφουν κατὰ τὴν πορείαν των.
- 18
οὐδ᾿ οἱ νῶτοι αὐτῶν, καὶ ὕψος ἦν αὐτοῖς· καὶ εἶδον αὐτά, καὶ οἱ νῶτοι αὐτῶν πλήρεις ὀφθαλμῶν κυκλόθεν τοῖς τέσσαρσι.
Δὲν ἔστρεφαν δὲ οὔτε τὰ νῶτα των τὰ ζῶα αὐτά· ἦσαν μάλιστα ὑψηλόσωμα· τὰ ἐπρόσεξα δὲ καὶ εἶδα ὅτι τὰ νῶτα καὶ τῶν τεσσάρων ὁλόγυρα ἦσαν γεμᾶτα μὲ ὀφθαλμούς.
- 19
καὶ ἐν τῷ πορεύεσθαι τὰ ζῷα ἐπορεύοντο οἱ τροχοὶ ἐχόμενοι αὐτῶν, καὶ ἐν τῷ ἐξαίρειν τὰ ζῶα ἀπὸ τῆς γῆς ἐξῄροντο οἱ τροχοί.
Ὅταν δὲ ἐπροχωροῦσαν κατὰ γῆς τὰ ζῶα αὐτά, τὰ ἀκολουθοῦσαν εἰς τὴν πορείαν των καὶ οἱ τροχοί· ὅταν ὑψώνοντο τὰ ζῶα ἀπὸ τὴν γῆν, ὑψώνοντο καὶ οἱ τροχοί.
- 20
οὗ ἂν ἦν ἡ νεφέλη, ἐκεῖ τὸ πνεῦμα τοῦ πορεύεσθαι· ἐπορεύοντο τὰ ζῷα καὶ οἱ τροχοὶ καὶ ἐξῄροντο σὺν αὐτοῖς, διότι πνεῦμα ζωῆς ἐν τοῖς τροχοῖς.
Ὅπου εὑρίσκετο ἡ νεφέλη, πρὸς τὰ ἐκεῖ ὠθοῦσε τὸ Πνεῦμα το Θεοῦ νὰ πορευθῇ καὶ τὸ ἅρμα τοῦτο.Ἐπροχωροῦσαν τὰ ἀνθρωπόμορφα αὐτὰ ζῶα, μαζί των δὲ ἐκινοῦντο καὶ ὑψώνοντο καὶ οἱ τροχοί, διότι μέσα εἰς τοὺς τροχοὺς ὑπῆρχε πνοὴ ζωῆς, ποὺ τοὺς ἐκινοῦσε.
- 21
ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτὰ ἐπορεύοντο, καὶ ἐν τῷ ἑστάναι αὐτὰ εἱστήκεισαν καὶ ἐν τῷ ἐξαίρειν αὐτὰ ἀπὸ τῆς γῆς ἐξῄροντο σὺν αὐτοῖς, ὅτι πνεῦμα ζωῆς ἦν ἐν τοῖς τροχοῖς.
Ὅταν ἐπροχωροῦσαν τὰ ζῶα, ἐπροχωροῦσαν καὶ οἱ τροχοί· ὅταν ἐστέκοντο αὐτά, ἐσταματοῦσαν καὶ αὐτοί· καὶ ὅταν ὑψώνοντο ἀπὸ τὴν γῆν αὐτά, ὑψώνοντο μαζί των καὶ οἱ τροχοί, διότι ὑπῆρχεν εἰς αὐτοὺς κινητήριος πνοὴ ζωῆς.
- 22
καὶ ὁμοίωμα ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτοῖς τῶν ζῴων ὡσεὶ στερέωμα ὡς ὅρασις κρυστάλλου ἐκτεταμένον ἐπὶ τῶν πτερύγων αὐτῶν ἐπάνωθεν·
Ἐπάνω ἀπὸ τὴν κεφαλὴν τῶν ζώων αὐτῶν, ὡσὰν ἐξέδρα μετέωρος, ὑπῆρχε κάτι ὡσὰν λαμπερὸς κρύσταλλος, ἀπλωμένος ἐπάνω ἀπὸ τὰ πτερά των.
- 23
καὶ ὑποκάτωθεν τοῦ στερεώματος αἱ πτέρυγες αὐτῶν ἐκτεταμέναι, πτερυσσόμεναι ἑτέρα τῇ ἑτέρᾳ, ἑκάστῳ δύο συνεζευγμέναι ἐπικαλύπτουσαι τὰ σώματα αὐτῶν.
Κάτω δὲ ἀπὸ αὐτὸν τὸν κρυστάλλινον « οὐρανόν» ἦσαν ἀπλωμένα τὰ πτερά των, τὰ ὁποῖα ἐπτερύγιζαν τὸ ἕνα πρὸς τὸ ἄλλο, ἀνὰ δύο πτερὰ εἰς τὸ καθένα συνεζευγμένα, ποὺ ἐκάλυπταν τὰ σώματά των.
- 24
καὶ ἤκουον τὴν φωνὴν τῶν πτερύγων αὐτῶν ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτὰ ὡς φωνὴν ὕδατος πολλοῦ· καὶ ἐν τῷ ἑστάναι αὐτὰ κατέπαυον αἱ πτέρυγες αὐτῶν.
Καθὼς δὲ ἐκινοῦντο τὰ ζῶα αὐτά, ἤκουα τὸν θόρυβον ποὺ ἔκαμναν τὰ πτερά των ποὺ ἐπτερύγιζαν, ὁ ὁποῖος ὠμοίαζε μὲ τὴν βοὴν μεγάλης νεροποντῆς ἡ καταρράκτου.Ὅταν ἐστέκοντο, ἔπαυαν νὰ πτερυγίζουν τὰ πτερά των.
- 25
καὶ ἰδοὺ φωνὴ ὑπεράνωθεν τοῦ στερεώματος τοῦ ὄντος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν.
Καὶ ξαφνικὰ ἠκούσθη φωνὴ ἐπάνω ἀπὸ τὸν κρυστάλλινον οὐρανὸν « ἐξέδραν», ποὺ ὑπῆρχεν ἐπάνω ἀπὸ τὴν κεφαλήν των.
- 26
ὡς ὅρασις λίθου σαπφείρου ὁμοίωμα θρόνου ἐπ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τοῦ ὁμοιώματος τοῦ θρόνου ὁμοίωμα ὡς εἶδος ἀνθρώπου ἄνωθεν.
Ἐπάνω εἰς αὐτὴν τὴν ἐξέδραν ἐφαίνετο κάτι ποὺ ὠμοίαζε μὲ θρόνον, κατεσκεαασμένον ἀπὸ τὸν πολύτιμον λίθον σάπφειρον.Ἐπάνω δὲ εἰς αὐτὸ ποὺ ὠμοίαζε μὲ θρόνον ἐφαίνετο νὰ ὑπάρχῃ μία μορφή, ποὺ ὡμοίαζεν ἀπὸ ἐπάνω μὲ ἄνθρωπον.
- 27
καὶ εἶδον ὡς ὄψιν ἠλέκτρου ἀπὸ ὁράσεως ὀσφύος καὶ ἐπάνω, καὶ ἀπὸ ὁράσεως ὀσφύος καὶ ἕως κάτω εἶδον ὡς ὅρασιν πυρὸς καὶ τὸ φέγγος αὐτοῦ κύκλῳ.
Ἐπρόσεξα καλύτερα καὶ εἶδα ὅτι ἡ μορφὴ αὐτὴ ἀπὸ τὴν ὄψιν τῆς μέσης καὶ ἄνω ἐφαίνετο ὡσὰν νὰ ἦτο ἀστραπτερὸν μεῖγμα ἀπὸ χρυσάφι καὶ ἀσῆμι « ἤλεκτρον»· ἐνῷ ἀπὸ τὴν ὄψιν τῆς μέσης καὶ ἕως κάτω ἐφαίνετο ὡσὰν φωτιὰ καὶ ἀκτινοβολοῦσε ὁλόγυρα.
- 28
ὡς ὅρασις τόξου, ὅταν ᾖ ἐν τῇ νεφέλῃ ἐν ἡμέραις ὑετοῦ, οὕτως ἡ στάσις τοῦ φέγγους κυκλόθεν. αὕτη ἡ ὅρασις ὁμοιώματος δόξης Κυρίου· καὶ εἶδον καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἤκουσα φωνὴν λαλοῦντος.
Τὸ σχῆμα ποὺ εἶχεν ὁλόγυρα αὐτὴ ἡ ἀκτινοβολία ὠμοίαζε μὲ οὐράνιον τόξον, ποὺ ἐμφανίζεται εἰς τὸ σύννεφον εἰς καιρὸν βροχῆς.Αὐτὴ ἡ ὀπτασία τοῦ ὁμοιώματος τῆς δόξης τοῦ Κυρίου ἦτο ἐνώπιόν μου.Μόλις τὴν ἀντίκρυσα, ἔπεσα μὲ τὸ πρόσωπον κατὰ γῆς καὶ ἤκουσα φωνήν, ἡ ὁποία ὠμιλοῦσε μὲ ἀνθρωπίνην γλῶσσαν.
