Ιερεμίας, κεφάλαιο 51
- 1
(Μασ. ΜΔ´, ΜΕ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν ἅπασι τοῖς ᾿Ιουδαίοις τοῖς κατοικοῦσιν ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ τοῖς καθημένοις ἐν Μαγδώλῳ καὶ ἐν Τάφνας καὶ ἐν γῇ Παθούρης λέγων·
Ο ἀποκαλυπτικὸς λόγος τοῦ Κυρίου ποὺ ἀπηνθύνθη πρὸς τὸν Ἱερεμίαν καὶ ἀφορᾷ εἰς ὅλους τοὺς Ἰουδαίους ποὺ κατοικοῦν εἰς τὴν Αἴγυπτον, δηλαδὴ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς Μάγδωλον καὶ εἰς Τάφνας καὶ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Παθούρης.Ὁ λόγος αὐτός, ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀνακοινωθῇ εἰς ὅλους τοὺς Ἰουδαίους, ἦταν ὁ ἀκόλουθος:
- 2
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ὑμεῖς ἑωράκατε πάντα τὰ κακά, ἃ ἐπήγαγον ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, καὶ ἰδού εἰσιν ἔρημοι ἀπὸ ἐνοίκων
«Ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τὸν Ἰσραήλ: «Σεῖς ἔχετε ἰδεῖ ὅλον τὸν ὄλεθρον καὶ τὴν καταστροφὴν ποὺ ἐξαπέστειλα ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐναντίον τῶν πόλεων τῆς Ἰουδαίας.Καὶ ἰδού! ὅλες αὐτὲς εἶναι σήμερα ἔρημες καὶ ἀκατοίκητες.
- 3
ἀπὸ προσώπου πονηρίας αὐτῶν, ἧς ἐποίησαν παραπικρᾶναί με πορευθέντες θυμιᾶν θεοῖς ἑτέροις, οἷς οὐκ ἔγνωτε.
Ὅλα δὲ αὐτὰ συνέβησαν ἕνεκα τῆς ἁμαρτωλῆς ζωῆς καὶ τῶν ἔργων των, τὰ ὁποῖα ἔπραξαν διὰ νὰ μὲ καταπικράνουν καὶ προκαλέσουν τὴν ὀργήν μου, μὲ τὸ νὰ πορεύωνται καὶ νὰ προσφέρουν θυσίαν θυμιάματος εἰς θεοὺς ξένους «εἰδωλολατρικούς», τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνωρίζατε προηγουμένως.
- 4
καὶ ἀπέστειλα πρὸς ὑμᾶς τοὺς παῖδάς μου τοὺς προφήτας ὄρθρου καὶ ἀπέστειλα λέγων· μὴ ποιήσητε τὸ πρᾶγμα τῆς μολύνσεως ταύτης, ἧς ἐμίσησα.
Ἐπράξατε μάλιστα ὅλα αὐτά, ἐνῷ Ἐγὼ ἀπέστειλα πρὸς σᾶς τοὺς δούλους μου τοὺς προφήτας πολὺ ἐνωρίς «κατ’ ἄλλην γραφήν: Ἐπιμόνως καὶ ἀδιακόπως», διὰ νὰ σᾶς εἴπω: Μὴ κάμετε αὐτὸ τὸ σιχαμερόν, ἀηδιαστικὸν καὶ μυσαρὸν πρᾶγμα, τὴν εἰδωλολατρίαν, τὸ ὁποῖον ἐμίσησα.
- 5
καὶ οὐκ ἤκουσάν μου, καὶ οὐκ ἔκλιναν τὸ οὖς αὐτῶν ἀποστρέψαι ἀπὸ τῶν κακῶν αὐτῶν πρὸς τὸ μὴ θυμιᾶν θεοῖς ἑτέροις.
Αὐτοὶ ὅμως δὲν μὲ ἄκουσαν, οὔτε ἔδωκαν προσοχὴν εἰς τὰ λόγια μου, ὥστε νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὶς ἀσέβειες καὶ τὴν εἰδωλολατρίαν των καὶ νὰ παύσουν νὰ προσφέρουν θυσίαν θυμιάματος εἰς ἄλλους θεούς, εἰδωλολατρικούς.
- 6
καὶ ἔσταξεν ἡ ὀργή μου καὶ ὁ θυμός μου καὶ ἐξεκαύθη ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἐγενήθησαν εἰς ἐρήμωσιν καὶ εἰς ἄβατον ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη.
Ἔτσι ἐξεχείλισε καὶ ἐξέσπασεν ἡ δικαία ὀργή μου καὶ ὁ θυμός μου ἄναψε ὡς φωτιὰ καὶ ὡς καμίνι ποὺ καίεται κατὰ τῶν πόλεων τῆς Ἰουδαίας, μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ αὐτὲς κατήντησαν ἔρημες καὶ ἄβατες, ὅπως μαρτυρεῖ ἡ σημερινὴ ἡμέρα».
- 7
καὶ νῦν οὕτως εἶπε Κύριος παντοκράτωρ· ἱνατί ὑμεῖς ποιεῖτε κακὰ μεγάλα ἐπὶ ψυχαῖς ὑμῶν ἐκκόψαι ὑμῶν ἄνθρωπον καὶ γυναῖκα, νήπιον καὶ θηλάζοντα ἐκ μέσου ᾿Ιούδα πρὸς τὸ μὴ καταλειφθῆναι ὑμῶν μηδένα,
Καὶ τώρα ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ: «Διατὶ σεῖς προξενεῖτε πλήρη καταστροφὴν εἰς τοὺς ἑαυτούς σας, ὥστε νὰ ἀποσπάσετε καὶ νὰ ξερριζώσετε ὅλους τοὺς ἄνδρες καὶ τὶς γυναῖκες καὶ τὰ νήπια «παιδιά» καὶ τὰ βρέφη ποὺ θηλάζουν ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας, διὰ νὰ μὴ μείνῃ κανένα ὑπόλειμμα ἀπὸ σᾶς ἐκεῖ;
- 8
παραπικρᾶναί με ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν ὑμῶν θυμιᾶν θεοῖς ἑτέροις ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, εἰς ἣν ἤλθατε κατοικεῖν ἐκεῖ, ἵνα ἐκκοπῆτε καὶ ἵνα γένησθε εἰς κατάραν καὶ εἰς ὀνειδισμὸν ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι τῆς γῆς;
Διατὶ μὲ κατεπικράνατε καὶ ἐπροκαλέσατε τὴν ὀργήν μου διὰ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν σας, μὲ τὸ νὰ προσφέρετε θυσίαν θυμιάματος εἰς ξένους, εἰδωλολατρικοὺς θεοὺς εἰς τὴν Αἴγυπτον, εἰς τὴν ὁποίαν ἤλθατε νὰ ἐγκατασταθῆτε Ἐκεῖ; Ὅλα λοιπὸν αὐτὰ τὰ ἐκάματε διὰ νὰ σφαγῆτε καὶ ἐξολοθρευθῆτε καὶ διὰ νὰ καταντήσετε ἀντικείμενον κατάρας, χλεύης καὶ ὀνειδισμοῦ μεταξὺ ὅλων τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς;
- 9
μὴ ἐπιλέλησθε ὑμεῖς τῶν κακῶν τῶν πατέρων ὑμῶν καὶ τῶν κακῶν τῶν βασιλέων ᾿Ιούδα καὶ τῶν κακῶν τῶν ἀρχόντων ὑμῶν καὶ τῶν κακῶν τῶν γυναικῶν ὑμῶν, ὧν ἐποίησαν ἐν γῇ ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλήμ;
Μήπως ἔχετε λησμονήσει τὴν ἁμαρτωλὴν διαγωγὴν τῶν πατέρων σας καὶ τὴν ἁμαρτωλὴν ζωὴν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα καὶ τὴν ἁμαρτωλὴν διαγωγὴν τῶν ἀρχόντων σας καὶ τὴν ἁμαρτωλὴν εἰδωλολατρικὴν ζωὴν τῶν γυναικῶν σας, ποὺ παρουσίασαν εἰς τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ;
- 10
καὶ οὐκ ἐπαύσαντο ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ οὐκ ἀντείχοντο τῶν προσταγμάτων μου, ὣν ἔδωκα κατὰ πρόσωπον τῶν πατέρων αὐτῶν.
Καὶ μέχρι τῆς ἡμέρας αὐτῆς δὲν ἔπαυσαν νὰ ἁμαρτάνουν, οὔτε ὑπήκουσαν ἢ ἐτήρησαν τὰ προστάγματα τοῦ νόμου μου, τὰ ὁποῖα ἔδωκα ἐνώπιον τῶν προπατόρων των.
- 11
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐφίστημι τὸ πρόσωπόν μου
Διὰ τοῦτο ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος: Ἰδού, Ἐγὼ ἔστρεψα καὶ ἐστήριξα ἀποφασιστικῶς καὶ ἀπειλητικῶς τὸ πρόσωπόν μου ἐναντίον σας, μὲ τὴν ἀμετάκλητον ἀπόφασιν
- 12
τοῦ ἀπολέσαι πάντας τοὺς καταλοίπους τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ πεσοῦνται ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἐκλείψουσιν ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου καὶ ἔσονται εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς ἀπώλειαν καὶ εἰς κατάραν.
νὰ καταστρέψω ὅλους τοὺς ὑπολοίπους Ἰουδαίους ποὺ εἶναι ἐγκατεστημένοι εἰς τὴν Αἴγυπτον, οἱ ὁποῖοι θὰ πέσουν σφαζόμενοι ἀπὸ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθὶ καὶ θὰ ἐξολοθρευθοῦν ἀπὸ τὴν πεῖναν, ἀπὸ τὸν μικρότερον μέχρι τὸν μεγαλύτερον, καὶ θὰ καταντήσουν ἀντικείμενον χλεύης, ὀνειδισμοῦ καὶ καταστροφῆς καὶ κατάρας.
- 13
καὶ ἐπισκέψομαι ἐπὶ τοὺς καθημένους ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ὡς ἐπεσκεψάμην ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν θανάτῳ,
Καὶ θὰ ἐπισκεφθῶ διὰ νὰ τιμωρήσω ὅσους εἶναι ἐγκατεστημένοι εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, ὅπως ἐτιμώρησα τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθὶ καὶ μὲ πεῖναν καὶ μὲ λοιμικὴν ἀρρώστιαν.
- 14
καὶ οὐκ ἔσται σεσωσμένος οὐθεὶς τῶν ἐπιλοίπων ᾿Ιούδα τῶν παροικούντων ἐν γῇ Αἰγύπτῳ τοῦ ἐπιστρέψαι εἰς γῆν ᾿Ιούδα, ἐφ' ἣν αὐτοὶ ἐλπίζουσι ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν τοῦ ἐπιστρέψαι ἐκεῖ· οὐ μὴ ἐπιστρέψωσιν ἀλλ' ἢ ἀνασεσωσμένοι.
Ἀπὸ δὲ τοὺς Ἰουδαίους ποὺ ἀπέμειναν μετὰ τὴν ἐπιδρομὴν τῶν Βαβυλωνίων, καὶ οἱ ὁποῖοι παροικοῦν τώρα εἰς τὴν Αἴγυπτον, κανεὶς δὲν θὰ διασωθῇ, ὥστε νὰ ἐπιστρέψῃ πάλιν εἰς τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας, εἰς τὴν ὁποίαν νοσταλγοῦν καὶ ποθοῦν μὲ ὅλην των τὴν ψυχὴν νὰ ἐπιστρέψουν.Δὲν θὰ ἐπιστρέψουν παρὰ μόνον ἐλάχιστοι, οἱ ὁποῖοι τελικῶς θὰ ἐπιζήσουν καὶ θὰ διασωθοῦν ἀπὸ τὴν καταστροφήν».
- 15
καὶ ἀπεκρίθησαν τῷ ῾Ιερεμίᾳ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ γνόντες ὅτι θυμιῶσιν αἱ γυναῖκες αὐτῶν θεοῖς ἑτέροις καὶ πᾶσαι αἱ γυναῖκες, συναγωγὴ μεγάλη, καὶ πᾶς ὁ λαὸς οἱ καθήμενοι ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἐν Παθουρῇ, λέγοντες·
Εἰς αὐτὰ ὅλοι οἱ ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἐγνώριζαν ὅτι οἱ γυναῖκες των προσέφεραν θυσίαν θυμιάματος εἰς ἄλλους θεούς, εἰδωλολατρικούς, καὶ ὅλες οἱ γυναῖκες ποὺ ἦσαν παροῦσες, πλῆθος μέγα, καὶ ὅλος ὁ Ἰουδαϊκὸς λαὸς ποὺ ἦταν ἐγκατεστημένος εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, εἰς τὴν Παθουρήν, ἀπάντησαν εἰς τὸν Ἱερεμίαν ὡς ἀκολούθως:
- 16
ὁ λόγος, ὃν ἐλάλησας πρὸς ἡμᾶς τῷ ὀνόματι Κυρίου, οὐκ ἀκούσομέν σου,
«Δὲν ἔχομεν διάθεσιν νὰ ἀκούσωμεν τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον τώρα εἶπες πρὸς ἡμᾶς ἐξ ὀνόματος τοῦ Κυρίου,
- 17
ὅτι ποιοῦντες ποιήσομεν πάντα τὸν λόγον, ὃς ἐξελεύσεται ἐκ τοῦ στόματος ἡμῶν, θυμιᾶν τῇ βασιλίσσῃ τοῦ οὐρανοῦ καὶ σπένδειν αὐτῇ σπονδάς, καθὰ ἐποιήσαμεν ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν καὶ οἱ βασιλεῖς ἡμῶν καὶ οἱ ἄρχοντες ἡμῶν ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπλήσθημεν ἄρτων καὶ ἐγενόμεθα χρηστοὶ καὶ κακὰ οὐκ εἴδομεν·
διότι ἔχομεν τὴν ἀπόφασιν νὰ πραγματοποιήσωμεν ὁπωσδήποτε τὸν λόγον ποὺ διετυπώσαμεν ὡς ὅρκον ὅτι θὰ πράξωμεν: Θὰ προσφέρωμεν θυσίαν θυμιάματος εἰς τὴν βασίλισσαν τοῦ οὐρανοῦ, τὴν σελήνην, θὰ προσφέρωμεν εἰς αὐτὴν σπονδάς, ὅπως ἐκάμαμε καὶ παλαιότερα ἐμεῖς καὶ οἱ προπάτορές μας καὶ οἱ βασιλεῖς μας καὶ οἱ ἄρχοντες μας εἰς τὶς πόλεις τοῦ Ἰούδα καὶ μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ· τότε εἴχαμε χορτάσει ψωμί «εἴχαμε ἀφθονίαν ἀγαθῶν» καὶ ἐζούσαμε εὐτυχισμένοι καὶ δὲν ὑπεφέραμε ἀπὸ καμμίαν δυστυχίαν!
- 18
καὶ ὡς διελίπομεν θυμιῶντες τῇ βασιλίσσῃ τοῦ οὐρανοῦ, ἠλαττώθημεν πάντες καὶ ἐν ρομαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἐξελίπομεν.
Ἀπὸ τότε ὅμως ποὺ ἐσταματήσαμε νὰ προσφέρωμεν θυσίαν θυμιάματος εἰς τὴν βασίλισσαν τοῦ οὐρανοῦ ἐστερηθήκαμε ὅλοι τῶν ἀναγκαίων καὶ ἐξωλοθρευθήκαμε μὲ τὸ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθὶ τοῦ ἐχθροῦ καὶ μὲ πεῖναν!
- 19
καὶ ὅτι ἡμεῖς θυμιῶμεν τῇ βασιλίσσῃ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐσπείσαμεν αὐτῇ σπονδάς, μὴ ἄνευ τῶν ἀνδρῶν ἡμῶν ἐποιήσαμεν αὐτῇ χαυῶνας καὶ ἐσπείσαμεν αὐτῇ σπονδάς;-
Ἐκτὸς αὐτοῦ, ὅταν ἐμεῖς οἱ γυναῖκες προσεφέραμεν θυσίαν θυμιάματος εἰς τὴν βασίλισσαν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐκάναμε θυσίες σπονδῆς εἰς αὐτήν, μήπως ἐν ἀγνοίᾳ τῶν συζύγων μας προσεφέραμε εἰς αὐτὴν ὡς θυσίαν μικρὲς πίττες μὲ μορφὴν σελήνης, καὶ ἐκάναμε εἰς αὐτὴν θυσίες σπονδῆς;»
- 20
Καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας ἀντὶ τῷ λαῷ, τοῖς δυνατοῖς καὶ ταῖς γυναιξὶ καὶ παντὶ τῷ λαῷ, τοῖς ἀποκριθεῖσιν αὐτῷ λόγους, λέγων·
Εἰς ὅλον τὸν λαόν, εἰς τοὺς ἐπισήμους καὶ ἰσχυρούς, εἰς τὶς γυναῖκες καὶ εἰς ὅλον τὸ πλῆθος, οἱ ὁποῖοι τοῦ ἀπεκρίθησαν τὰ πιὸ πάνω λόγια, ὁ Ἱερεμίας ἀνταπάντησε ὡς ἐξῆς:
- 21
οὐχὶ τοῦ θυμιάματος, οὗ ἐθυμιάσατε ἐν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλὴμ ὑμεῖς καὶ οἱ πατέρες ὑμῶν καὶ οἱ βασιλεῖς ὑμῶν καὶ οἱ ἄρχοντες ὑμῶν καὶ ὁ λαὸς τῆς γῆς, ἐμνήσθη Κύριος, καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ;
«Αὐτὲς ἀκριβῶς οἱ θυσίες τοῦ θυμιάματος, τὶς ὁποῖες προσεφέρατε εἰς τὰ εἴδωλα εἰς τὶς πόλεις τοῦ Ἰούδα καὶ μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ σεῖς καὶ οἱ προπάτορές σας καὶ οἱ βασιλεῖς καὶ οἱ ἄρχοντές σας καὶ γενικῶς ὁ περισσότερος πληθυσμὸς τῆς χώρας, αὐτὲς δὲν εἶναι οἱ θυσίες ἐκεῖνες ποὺ ἐνεθυμήθη ὁ Κύριος, οἱ ἁμαρτωλὲς πράξεις ποὺ ἀνέβησαν εἰς τὴν καρδίαν του;
- 22
καὶ οὐκ ἠδύνατο Κύριος ἔτι φέρειν ἀπὸ προσώπου πονηρίας πραγμάτων ὑμῶν καὶ ἀπὸ τῶν βδελυγμάτων ὑμῶν, ὧν ἐποιήσατε· καὶ ἐγενήθη ἡ γῆ ὑμῶν εἰς ἐρήμωσιν καὶ εἰς ἄβατον καὶ εἰς ἀρὰν ὡς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ,
Τὶς εὐρῆκε δὲ τόσον βδελυκτὲς καὶ ἀποκρουστικές, ὥστε δὲν ἠμποροῦσε πλέον ὁ ἅγιος καὶ ἀκριβοδίκαιος Κύριος νὰ ὑποφέρῃ καὶ νὰ ἀνέχεται τὰ πονηρά σας ἔργα καὶ τὶς μισητὲς πράξεις ποὺ ἐκάματε.Ἀποτέλεσμα ὅλων αὐτῶν ἦταν νὰ καταντήσῃ ἡ χώρα σας ἔρημη καὶ ἄβατη, ἀκατοίκητη καὶ ἀντικείμενον κατάρας, ὅπως μαρτυρεῖ ἡ σημερινὴ ἡμέρα.
- 23
ἀπὸ προσώπου, ὧν ἐθυμιᾶτε καὶ ὧν ἡμάρτετε τῷ Κυρίῳ καὶ οὐκ ἠκούσατε τῆς φωνῆς Κυρίου καὶ ἐν τοῖς προστάγμασιν αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ νόμῳ καὶ ἐν τοῖς μαρτυρίοις αὐτοῦ οὐκ ἐπορεύθητε, καὶ ἐπελάβετο ὑμῶν τὰ κακὰ ταῦτα.
Ὅλα αὐτὰ συνέβησαν, διότι προσεφέρατε θυσίαν θυμιάματος εἰς τὰ εἴδωλα καὶ διότι ἁμαρτήσατε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ διότι δὲν ὑπακούσατε εἰς τὴν φωνὴν τοῦ Κυρίου καὶ δὲν ἐβαδίσατε σύμφωνα μὲ τὰ προστάγματά του καὶ τὸν νόμον του καὶ μὲ τὶς μαρτυρίες καὶ ἐντολὲς τοῦ στόματός του.Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους σᾶς κατέλαβαν ὁ ὄλεθρος καὶ οἱ συμφορὲς αὐτές».
- 24
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας τῷ λαῷ καὶ ταῖς γυναιξίν· ἀκούσατε λόγον Κυρίου·
Ἐπὶ πλέον ὁ Ἱερεμίας εἶπεν εἰς ὅλον τὸν λαὸν καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὶς γυναῖκες: «Ἀκοῦστε λόγον Κυρίου·
- 25
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ὑμεῖς γυναῖκες τῷ στόματι ὑμῶν ἐλαλήσατε καὶ ταῖς χερσὶν ὑμῶν ἐπληρώσατε λέγουσαι· ποιοῦσαι ποιήσομεν τὰς ὁμολογίας ἡμῶν, ἃς ὡμολογήσαμεν, θυμιᾶν τῇ βασιλίσσῃ τοῦ οὐρανοῦ καὶ σπένδειν αὐτῇ σπονδάς· ἐμμείνασαι ἐνεμείνατε ταῖς ὁμολογίαις ὑμῶν καὶ ποιοῦσαι ἐποιήσατε.
ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ: «Σεῖς οἱ γυναῖκες ὑποσχεθήκατε μὲ τὸ στόμα σας καὶ μὲ τὰ χέρια σας τὸ ἐπραγματοποιήσατε, λέγουσαι: «Ὁπωσδήποτε θὰ ἐκπληρώσωμεν τὶς ὑποσχέσεις ποὺ ἐδώσαμε καὶ τὰ τάματα ποὺ ἐκάναμε, δηλαδὴ θὰ προσφέρωμεν θυσίαν θυμιάματος εἰς τὴν βασίλισσαν τοῦ οὐρανοῦ καὶ θὰ κάνωμε θυσίες σπονδῆς εἰς αὐτήν».Πράγματι· ἐπεμείνατε μὲ πᾶσαν ἀκρίβειαν εἰς τὶς ὑποσχέσεις καὶ τὰ τάματά σας καὶ τὰ ἐπραγματοποιήσατε μὲ τρόπον πεισματικόν».
- 26
διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον Κυρίου, πᾶς ᾿Ιούδα οἱ καθήμενοι ἐν γῇ Αἰγύπτῳ· ἰδοὺ ὤμοσα τῷ ὀνόματί μου τῷ μεγάλῳ, εἶπε Κύριος, ἐὰν γένηται ἔτι ὄνομά μου ἐν τῷ στόματι παντὸς ᾿Ιούδα εἰπεῖν· ζῇ Κύριος Κύριος, ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτῳ.
Διὰ τοῦτο ἀκοῦστε λόγον Κυρίου ὅλοι οἱ Ἰουδαῖοι ποὺ εἶσθε ἐγκατεστημένοι εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου: «Ἰδού, ὠρκίσθηκα εἰς τὸ ὄνομά μου τὸ μεγάλο, εἶπεν ὁ Κύριος, ὅτι κανεὶς πλέον ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους ποὺ ζοῦν εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου δὲν θὰ προφέρῃ τὸ ὄνομά μου, ὅταν ὁρκίζεται λέγων: «Ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ὁ Θεός, ὁ Θεὸς εἶναι ζωντανὸς καὶ ἀκούει».
- 27
ὅτι ἐγὼ ἐγρήγορα ἐπ' αὐτοὺς τοῦ κακῶσαι αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀγαθῶσαι, καὶ ἐκλείψουσι πᾶς ᾿Ιούδα, οἱ κατοικοῦντες ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ, ἕως ἂν ἐκλίπωσι.
Ὄχι, δὲν θὰ τὸ προφέρῃ, διότι Ἐγὼ ἀγρυπνῶ ἐναντίον των, διὰ νὰ τοὺς τιμωρήσω καὶ ὄχι διὰ νὰ τοὺς εὐεργετήσω· ὅλοι δὲ οἱ Ἰουδαῖοι ποὺ εἶναι ἐγκατεστημένοι εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου θὰ ἐξολοθρευθοῦν μὲ τὸ πλατὺ καὶ ἀμφίστομον σπαθὶ τοῦ ἐχθροῦ καὶ μὲ τὴν πεῖναν, μέχρις ὅτου ἑξαλειφθοῦν ἐντελῶς.
- 28
καὶ οἱ σεσωσμένοι ἀπὸ ρομφαίας ἐπιστρέψουσιν εἰς γῆν ᾿Ιούδα ὀλίγοι ἀριθμῷ, καὶ γνώσονται οἱ κατάλοιποι ᾿Ιούδα οἱ καταστάντες ἐν γῇ Αἰγύπτῳ κατοικῆσαι ἐκεῖ, λόγος τίνος ἐμμενεῖ.
Ὅμως οἱ ὀλίγοι κατὰ τὸν ἀριθμόν, οἱ ὁποῖοι θὰ σωθοῦν ἀπὸ τὴν σφαγὴν τῆς ἐχθρικῆς ρομφαίας, θὰ ἐπιστρέψουν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον εἰς τὴν Ἰουδαίαν, Καὶ τότε οἱ Ἰουδαῖοι ποὺ ἀπέμειναν μετὰ τὴν εἰσβολὴν τῶν Βαβυλωνίων εἰς τὴν Ἰουδαίαν, καὶ οἱ ὁποῖοι ἐγκατεστάθησαν εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου διὰ νὰ παραμείνουν ἐκεῖ μονίμως, θὰ μάθουν τίνος ὁ λόγος εἶναι σταθερός, ἀληθὴς καὶ πιστός· ὁ ἰδικός μου ἢ ὁ ἰδικός των.
- 29
καὶ τοῦτο τὸ σημεῖον ὑμῖν ὅτι ἐπισκέψομαι ἐγὼ ἐφ' ὑμᾶς εἰς πονηρά·
Αὐτὸ δὲ ἂς εἶναι εἰς σᾶς τὸ σημεῖον ὅτι θὰ σᾶς ἐπισκεφθῶ διὰ νὰ σᾶς τιμωρήσω ἐν τῇ δικαιοκρισίᾳ μου διὰ τὴν εἰδωλολατρίαν καὶ τὴν ἁμαρτωλὴν διαγωγήν σας»
- 30
οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι τὸν Οὐαφρῆ βασιλέα Αἰγύπτου εἰς χεῖρας ἐχθροῦ αὐτοῦ καὶ εἰς χεῖρας ζητούντων τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, καθὰ ἔδωκα τὸν Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα εἰς χεῖρας Ναβουχοδονόσορ βασιλέως Βαβυλῶνος ἐχθροῦ αὐτοῦ καὶ ζητοῦντος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ. (Μασ. ΜΕ´ 1-5 ).
Ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος: «Ἰδού, Ἐγὼ πρόκειται νὰ παραδώσω τὸν Οὐαφρῆ, βασιλιᾶ τῆς Αἰγύπτου, εἰς τὰ χέρια τοῦ ἐχθροῦ του καὶ εἰς τὰ χέρια ἐκείνων ποὺ ζητοῦν νὰ τὸν φονεύσουν, ὅπως ἀκριβῶς παρέδωκα τὸν Σεδεκίαν, βασιλιᾶ τοῦ Ἰούδα, εἰς τὰ χέρια τοῦ Ναβονχοδονόσορος, βασιλιᾶ τῆς Βαβυλῶνος, τοῦ ἐχθροῦ του, ὁ ὁποῖος ἐζητοῦσε νὰ τὸν θανατώσῃ». (Μασ. ΜΕ´ 1-5 ).
- 31
῾Ο λόγος ὃν ἐλάλησεν ῾Ιερεμίας ὁ προφήτης πρὸς Βαροὺχ υἱὸν Νηρίου, ὅτε ἔγραφε τοὺς λόγους τούτους ἐν τῷ βιβλίῳ ἀπὸ στόματος ῾Ιερεμίου ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ τετάρτῳ ᾿Ιωακεὶμ υἱῷ ᾿Ιωσία, βασιλέως ᾿Ιούδα.
Αὐτὸς εἶναι, ὁ ἀποκαλυπτικὸς λόγος, τὸν ὁποῖον ὑπηγόρευσεν ὁ προφήτης Ἱερεμίας πρὸς τὸν Βαρούχ, τὸν υἱὸν τὸν Νηρίου, ὅταν ἐκεῖνος κατέγραφε τοὺς λόγους αὐτοὺς εἰς τὴν περγαμηνὴν ὅπως τοὺς ὑπηγόρευεν εἰς αὐτὸν ὁ Ἱερεμίας, κατὰ τὸ τέταρτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἰωακείμ, υἱοῦ τὸν Ἰωσία, βασιλιᾶ τοῦ Ἰούδα.
- 32
οὕτως εἶπε Κύριος ἐπὶ σοί, Βαρούχ·
«Ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος εἰς ἐμὲ περὶ σοῦ, Βαρούχ:
- 33
ὅτι εἶπας· οἴμοι οἴμοι, ὅτι προσέθηκε Κύριος κόπον ἐπὶ πόνον μοι, ἐκοιμήθην ἐν στεναγμοῖς, ἀνάπαυσιν οὐχ εὗρον,
Ἐπειδὴ σὺ ἐσκεφθης καθ' ἑαυτὸν καὶ εἶπες· «Ἀλλοιμονον εἰς ἐμέ, ἀλλοίμονον, διότι ὁ Κύριος ἐπρόσθεσεν ἐπάνω εἰς τὴν μίαν θλῖψιν μου ἄλλην θλῖψιν! Ἐκοιμήθηκα μέσα εἰς βαθεῖς ἀναστεναγμοὺς καὶ γογγυσμούς, δὲν εὑρῆκα ἀνακούφισιν»,
- 34
εἰπὸν αὐτῷ· οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ οὓς ἐγὼ ᾠκοδόμησα, ἐγὼ καθαιρῷ, καὶ οὓς ἐγὼ ἐφύτευσα, ἐγὼ ἐκτίλλω.
ὁ Κύριος μὲ διέταξεν: «Εἰπὲ εἰς αὐτὸν τὰ ἀκόλουθα: Ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος: «Ἰδού! ἐκείνους, τοὺς ὁποίους Ἐγὼ ἀνοικοδόμησα, θὰ τοὺς κατακρημνίσω καὶ κατεδαφίσω Ἐγὼ ὁ ἴδιος, καὶ ἐκείνους, τοὺς ὁποίους Ἐγὼ ἐφύτευσα, Ἐγὼ ὁ ἴδιος θὰ τοὺς ξερριζώσω!
- 35
καὶ σὺ ζητήσεις σεαυτῷ μεγάλα; μὴ ζητήσῃς, ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω κακὰ ἐπὶ πᾶσαν σάρκα, λέγει Κύριος. καὶ δώσω τὴν ψυχήν σου εἰς εὕρημα ἐν παντὶ τόπῳ, οὗ ἐὰν βαδίσῃς ἐκεῖ.
Καὶ σύ, ἔπειτα ἀπὸ ὅλα αὐτά, ζητεῖς διὰ τὸν ἑαυτόν σου εἰδικὴν μεταχείρισιν, μεγάλα πράγματα, σπουδαία χαρίσματα; Μὴ ζητήσῃς, Βαρούχ· διότι, ἰδού! Ἐγὼ πρόκειται ἐν τῇ δικαιοκρισίᾳ μου νὰ ἐπιφέρω ὄλεθρον καὶ συμφορὲς ἐναντίον παντὸς ἄνθρωπου», λέγει ὁ Κύριος.«Ἐγὼ ὅμως μέσα ἀπὸ ὅλον αὐτὸν τὸν ὄλεθρον θὰ σώσω τὴν ζωήν σου, καὶ εἰς ὁποιονδήποτε τόπον καὶ ἂν μεταβῇς, θὰ συναντήσῃς ἐκεῖ τὴν ἰδικήν μου προστασίαν καὶ κηδεμονίαν».
