Ιερεμίας, κεφάλαιο 41
- 1
(Μασ. ΛΔ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου (καὶ Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ πᾶν τὸ στρατόπεδον αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ γῆ ἀρχῆς αὐτοῦ ἐπολέμουν ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις ᾿Ιούδα) λέγων·
Ο λόγος, ὁ ὁποῖος ἀπηυθύνθη ἀπὸ τὸν Κύριον πρὸς τὸν Ἱερεμίαν «ὅταν ὁ Ναβουχοδονόσορ, ὁ βασιλιᾶς τῆς Βαβυλῶνος, καὶ ὅλον τὸ στράτευμά του καὶ ὅλα τὰ βασίλεια τῆς γῆς, ποὺ ἦσαν ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν του, ἐπολεμοῦσαν ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐναντίον ὅλων τῶν πόλεων τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα»· ὁ ἀποκαλυπτικὸς αὐτὸς λόγος τοῦ Κυρίου ἔλεγε τὰ ἀκόλουθα:
- 2
οὕτως εἶπε Κύριος· βάδισον πρὸς Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ ἐρεῖς αὐτῷ· οὕτως εἶπε Κύριος· παραδόσει παραδοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ συλλήψεται αὐτὴν καὶ καύσει αὐτὴν ἐν πυρί·
«Ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος: «Πήγαινε πρὸς τὸν Σεδεκίαν, τὸν βασιλιᾶ του Ἰούδα, καὶ πές του· ἔτσι παρήγγειλεν ὁ Κύριος: Ἡ πόλις αὐτή, ἡ Ἱερουσαλήμ, θὰ παραδοθῇ ὁπωσδήποτε εἰς τὰ χέρια τοῦ βασιλιᾶ τῆς Βαβυλῶνος, ὁ ὁποῖος θὰ τὴν καταλάβῃ καὶ θὰ τὴν παραδώσῃ εἰς τὴν φωτιά·
- 3
καὶ σὺ οὐ μὴ σωθῇς ἐκ χειρὸς αὐτοῦ καὶ συλλήψει συλληφθήσῃ καὶ εἰς χεῖρας αὐτοῦ δοθήσῃ, καὶ ὀφθαλμοί σου τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὄψονται καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ μετὰ τοῦ στόματός σου λαλήσει, καὶ εἰς Βαβυλῶνα εἰσελεύσῃ.
καὶ σύ «ὁ Σεδεκίας» δὲν θὰ γλυτώσῃς ἀπὸ τὰ χέρια του, ἀλλὰ θὰ συλληφθῇς ὁπωσδήποτε καὶ θὰ παραδοθῇς εἰς τὰ χέρια τόὸυ, καὶ τὰ μάτια σου θὰ ἰδοῦν τὰ μάτια του, καὶ θὰ ὁμιλήσῃς μαζί του προσωπικῶς στόμα πρὸς στόμα καὶ θὰ συρθῇς αἰχμάλωτος εἰς τὴν Βαβυλῶνα.
- 4
ἀλλὰ ἄκουσον τὸν λόγον Κυρίου, Σεδεκία βασιλεῦ ᾿Ιούδα· οὕτως λέγει Κύριος·
Ἀλλ’ ἄκουσε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, Σεδεκία, βασιλιᾶ τοῦ Ἰούδα.Ἔτσι λέγει περὶ σοῦ ὁ Κύριος:
- 5
ἐν εἰρήνῃ ἀποθανῇ, καὶ ὡς ἔκλαυσαν τοὺς πατέρας σου τοὺς βασιλεύσαντας πρότερόν σου, κλαύσονται καὶ σέ, οὐαὶ Κύριε, καὶ ἕως ᾅδου κόψονταί σε· ὅτι λόγον ἐγὼ ἐλάλησα, εἶπε Κύριος.
Δὲν θὰ ἀποθάνῃς μὲ βίαιον, ἀλλὰ μὲ φυσικόν, εἰρηνικὸν θάνατον, καί, ὅπως ἔκλαυσαν τοὺς προπάτορές σου, οἱ ὁποῖοι ἐβασίλευσαν πρὶν ἀπὸ σέ, ἔτσι θὰ κλαύσουν καὶ θὰ πενθήσουν καὶ σὲ μὲ τὸ μοιρολόγι: «Ἀλλοίμονον, κύριε βασιλιᾶ!» Ὁ πόνος καὶ ὁ θρῆνος των θὰ εἶναι τόσον μεγάλος, ὥστε οἱ κοπετοί των θὰ φθάνουν μέχρι τὸν ἅδην! Αὐτὰ θὰ γίνουν ὁπωσδήποτε, διότι Ἐγὼ ἔτσι ὡμίλησα καὶ ὥρισα», λέγει ὁ Κύριος».
- 6
καὶ ἐλάλησεν ῾Ιερεμίας πρὸς τὸν βασιλέα Σεδεκίαν πάντας τοὺς λόγους τούτους ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
Ὁ Ἱερεμίας εἶπεν ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν βασιλιᾶ Σεδεκίαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ,
- 7
καὶ ἡ δύναμις βασιλέως Βαβυλῶνος ἐπολέμει ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, ἐπὶ Λαχὶς καὶ ἐπὶ ᾿Αζηκά, ὅτι αὗται κατελείφθησαν ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα πόλεις ὀχυραί.
ἐνῷ ἐν τῷ μεταξὺ ὁ στρατὸς τοῦ βασιλιᾶ τῆς Βαβυλῶνος ἐπετίθετο κατὰ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ κατὰ τῶν πόλεων τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, τῆς Λαχὶς καὶ τῆς Ἀζηκά, διότι αὐτές ἦσαν οἱ μόνες ὠχυρωμένες πόλεις τοῦ Ἰούδα, οἱ ὁποῖες δὲν εἶχαν ἀκόμη καταληφθῇ ἀπὸ τοὺς Χαλδαίους.
- 8
῾Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ᾿Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου μετὰ τὸ συντελέσαι τὸν βασιλέα Σεδεκίαν διαθήκην πρὸς τὸν λαὸν τοῦ καλέσαι ἄφεσιν,
Ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος ἀπηυθύνθη ἀπὸ τὸν Κύριον πρὸς τὸν Ἱερεμίαν μετὰ τὴν συμφωνίαν ποὺ ἔκαμεν ὁ βασιλιᾶς Σεδεκίας μὲ ὅλον τὸν λαὸν τῆς Ἱερουσαλήμ, ὅτι θὰ ἐκδώσῃ προκήρυξιν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ δώσῃ ἐλευθερίαν εἰς τοὺς δούλους των·
- 9
τοῦ ἐξαποστεῖλαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ, τὸν ῾Εβραῖον καὶ τὴν ῾Εβραίαν ἐλευθέρους, πρὸς τὸ μὴ δουλεύειν ἄνδρα ἐξ ᾿Ιούδα·
σύμφωνα μὲ αὐτὴν κάθε Ἰουδαῖος ἔπρεπε νὰ παραχωρήσῃ ἐλευθερίαν εἰς τὸν δοῦλον του καὶ εἰς τὴν δούλην του, τὸν Ἑβραῖον καὶ τὴν Ἑβραίαν, νὰ τοὺς ἐλευθερώσῃ, ὥστε εἰς τὸ ἑξῆς νὰ μὴ ὑπάρχῃ πλέον κανεὶς Ἰουδαῖος δοῦλος μεταξὺ τῶν Ἰουδαίων.
- 10
καὶ ἐπεστράφησαν πάντες οἱ μεγιστᾶνες καὶ πᾶς ὁ λαὸς οἱ εἰσελθόντες ἐν τῇ διαθήκῃ τοῦ ἀποστεῖλαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ καὶ ἐῶσαν
Ἐξ ὑστέρου ὅμως ἄλλαξαν γνώμην ὅλοι οἱ ἄρχοντες καὶ ὅλος ὁ λαός, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀποδεχθῇ τὴν συμφωνίαν νὰ ἐλευθερώσῃ ὁ καθένας των τὸν δοῦλον του καὶ τὴν δούλην του, καὶ ἐκράτησαν, ἔσυραν βιαίως
- 11
αὐτοὺς εἰς παῖδας καὶ παιδίσκας.
τούτους ὡς δούλους καὶ ῶς δούλας!
- 12
καὶ ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων·
Τότε ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς τὸν Ἱερεμίαν καὶ εἶπε τὰ ἀκόλουθα:
- 13
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἐγὼ διεθέμην διαθήκην πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐξειλάμην αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας, λέγων·
«Ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ: «Ἐγὼ συνῆψα διαθήκην μὲ τοὺς προπάτορές σας τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν τοὺς ἔβγαλα ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, ἀπὸ τὸν οἶκον ἐκεῖνον τῆς δουλείας.Ἡ διαθήκη ἐκείνη ἔλεγεν:
- 14
ὅταν πληρωθῇ ἓξ ἔτη, ἀποστελεῖς τὸν ἀδελφόν σου τὸν ῾Εβραῖον, ὃς παραθήσεταί σοι· καὶ ἐργᾶταί σοι ἓξ ἔτη, καὶ ἐξαποστελεῖς αὐτὸν ἐλεύθερον. καὶ οὐκ ἤκουσάν μου καὶ οὐκ ἔκλιναν τὸ οὖς αὐτῶν.
Ὅταν συμπληρωθοῦν ἕξι ἔτη δουλείας, θὰ ἐλευθερώσῃς ἀπὸ τὴν δουλείαν τὸν ἀδελφόν σου τὸν Ἑβραῖον ποὺ θὰ πωληθῇ ὡς δοῦλος εἰς σέ.Αὐτὸς θὰ ἐργασθῇ εἰς σὲ ἐπὶ ἕξι ἔτη ὡς δοῦλος, κατόπιν ὅμως πρέπει νὰ τὸν ἀφήσης ἐλεύθερον.Ἀλλ’ οἱ προπάτορές σας δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὴν ἐντολήν μου καὶ δὲν ἔδωσαν καμμίαν προσοχὴν εἰς τὰ λεγόμενά μου.
- 15
καὶ ἐπέστρεψαν σήμερον ποιῆσαι τὸ εὐθὲς πρὸ ὀφθαλμῶν μου τοῦ καλέσαι ἄφεσιν ἕκαστον τοῦ πλησίον αὐτοῦ καὶ συνετέλεσαν διαθήκην κατὰ πρόσωπόν μου ἐν τῷ οἴκῳ, οὗ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά μου ἐπ' αὐτῷ.
Σήμερα λοιπὸν μετενόησαν καὶ ἀπεφάσισαν νὰ ἐφαρμόσουν αὐτὸ ποὺ εἶναι ὀρθὸν ἐνώπιόν μου· νὰ κηρύξῃ δηλαδὴ ὁ καθένας ἐλευθερίαν εἰς τὸν πλησίον του· ἔκλεισαν μάλιστα συμφωνίαν ἐνώπιόν μου εἰς τὸν Ναόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε τὸ ὄνομά μου.
- 16
καὶ ἐπεστρέψατε καὶ ἐβεβηλώσατε τὸ ὄνομά μου τοῦ ἐπιστρέψαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ, οὓς ἐξαπεστείλατε ἐλευθέρους τῇ ψυχῇ αὐτῶν, τοῦ εἶναι ὑμῖν εἰς παῖδας καὶ παιδίσκας.
Κατόπιν ὅμως ἀλλάξατε γνώμην καὶ τοιουτοτρόπως ὑβρίσατε καὶ ἐβλασφημήσατε τὸ ὄνομά μου μὲ τὸ νὰ καλέσετε πίσω ὁ καθένας σας τὸν δοῦλον του καὶ τὴν δούλην, τοὺς ὁποίους ἀφήσατε ἐλευθέρους διὰ νὰ ζῆσουν ὅπως καὶ ὅπου ἐπιθυμοῦν· τοὺς ἀνεκαλέσατε καὶ τοὺς ὑπεχρεώσατε νὰ γίνουν καὶ πάλιν δοῦλοι καὶ δοῦλες σας».
- 17
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ὑμεῖς οὐκ ἠκούσατέ μου τοῦ καλέσαι ἄφεσιν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· ἰδοὺ ἐγὼ καλῶ ἄφεσιν ὑμῖν εἰς μάχαιραν καὶ εἰς τὸν θάνατον καὶ εἰς τὸν λιμὸν καὶ δώσω ὑμᾶς εἰς διασπορὰν πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς.
Διὰ τοῦτο ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος: «Σεῖς δὲν ὑπακούσατε εἰς Ἐμὲ εἰς τὸ νὰ δώσετε ἐλευθερίαν ὁ καθένας σας εἰς τὸν δοῦλον του.Καὶ Ἐγὼ λοιπὸν «λέγει ὁ Κύριος» σᾶς ἀφήνω ἐλευθέρους καὶ ἀπροστατεύτους καὶ σᾶς παραδίδω εἰς τὸ φονικὸν μαχαίρι τῶν Βαβυλωνίων καὶ εἰς τὴν θανατηφόρον λοιμικὴν ἀρρώστιαν καὶ εἰς τὴν πεῖναν θὰ παραχωρήσω δὲ νὰ διαλυθῆτε ὡς κράτος καὶ νὰ διασκορπισθῆτε εἰς ὅλα τὰ βασίλεια τῆς γῆς.
- 18
καὶ δώσω τοὺς ἄνδρας τοὺς παρεληλυθότας τὴν διαθήκην μου, τοὺς μὴ στήσαντας τὴν διαθήκην μου, ἣν ἐποίησαν κατὰ πρόσωπόν μου, τὸν μόσχον, ὃν ἐποίησαν ἐργάζεσθαι αὐτῷ,
Θὰ παραδώσω εἰς σφαγὴν ὅλους τοὺς ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι παρέβησαν καὶ ἀθέτησαν τὴν διαθήκην μου, τοὺς ἄνδρες ἐκείνους ποὺ δὲν ἐτήρησαν τὴν συμφωνίαν μου, τὴν ὁποίαν συνῆψαν ἐνώπιον μου, καὶ εἰς ἐπιβεβαίωσιν καὶ ἐπικύρωσιν τῆς ὁποίας ἐκομμάτιασαν εἰς δύο τὸ μοσχάρι καὶ ἐπέρασαν διὰ μέσου των διχοτομημένων αὐτῶν κομματιῶν.
- 19
τοὺς ἄρχοντας ᾿Ιούδα καὶ τοὺς δυνάστας καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ τὸν λαόν,
Τοὺς ἄρχοντες τοῦ Ἰούδα, τοὺς δυνάστες καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ τὸν λαόν «οἱ ὁποῖοι παρέβησαν τὴν μεταξύ μας συμφωνίαν καὶ ἐπιώρκησαν»
- 20
καὶ δώσω αὐτοὺς τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν καὶ ἔσται τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν βρῶσις τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς.
θὰ τοὺς παραδώσω εἰς τοὺς ἐχθρούς των, καὶ τὰ ἄταφα σώματα τῶν θὰ γίνουν τροφὴ τῶν σαρκοβόρων πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν σαρκοβόρων θηρίων τῆς γῆς.
- 21
καὶ τὸν Σεδεκίαν βασιλέα τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν δώσω εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῶν, καὶ δύναμις βασιλέως Βαβυλῶνος τοῖς ἀποτρέχουσιν ἀπ' αὐτῶν.
Ὅσον ἀφορᾷ δὲ εἰς τὸν Σεδεκίαν, τὸν βασιλιᾶ τῆς Ἰουδαίας, καὶ τοὺς ἄρχοντες τῶν Ἰουδαίων, αὐτοὺς θὰ τοὺς παραδώσω εἰς τὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν των καὶ εἰς τὸν στρατὸν τοῦ βασιλιᾶ τῆς Βαβυλῶνος, ὁ ὁποῖος «πρὸς τὸ παρόν» ἔχει ἀποσυρθῆ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ, προκειμένου νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν Φαραὼ τῆς Αἰγύπτου, ὁ ὁποῖος βαδίζει κατὰ τοῦ Ναβουχοδονόσορος.
- 22
ἰδοὺ ἐγὼ συντάσσω, φησὶ Κύριος, καὶ ἐπιστρέψω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν ταύτην, καὶ πολεμήσουσιν ἐπ' αὐτὴν καὶ λήψονται αὐτὴν καὶ κατακαύσουσιν αὐτὴν ἐν πυρὶ καὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, καὶ δώσω αὐτὰς ἐρήμους ἀπὸ τῶν κατοικούντων.
Ἀλλ' ὁ κίνδυνος δὲν ἐξέλιπε.Διότι, ἰδού! Ἐγὼ θὰ διατάξω, λέγει ὁ Κύριος, καὶ θὰ ἐπαναφέρω τοὺς Βαβυλωνίους, ποὺ ἀπεμακρύνθησαν πρὸς καιρόν, εἰς τὴν χώραν αὐτήν, οἱ ὁποῖοι καὶ θὰ πολεμήσουν ἐνάντιον τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ θὰ τὴν παραδώσουν εἰς τὴν φωτιὰ διὰ νὰ κατακαῇ, ὅπως ἐπίσης καί τὶς ἄλλες πόλεις τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, τὶς ὁποῖες καὶ θὰ ἐρημώσω ἀπὸ τοὺς κατοίκους των».
