Ιερεμίας, κεφάλαιο 38
- 1
(Μασ. ΛΑ´) ΕΝ τῷ χρόνῳ ἐκείνῳ, εἶπε Κύριος, ἔσομαι εἰς Θεὸν τῷ γένει ᾿Ισραήλ, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν.
Κατὰ τὴν εὐλογημένην ἐκείνην ἐποχήν, εἶπεν ὁ Κύριος, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ὀργή μου θὰ στραφῇ κατὰ τῶν ἀσεβῶν, θὰ εἶμαι Θεὸς ὁλοκλήρου τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ γένους καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι εἰς Ἐμὲ λαὸς ἐκλεκτός».
- 2
οὕτως εἶπε Κύριος· εὗρον θερμὸν ἐν ἐρήμῳ μετὰ ὀλωλότων ἐν μαχαίρᾳ· βαδίσατε καὶ μὴ ὀλέσητε τὸν ᾿Ισραήλ.
Ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος: «Συνήντησα καύσωνα εἰς τὴν ἔρημον καὶ σκορπισμένα πτώματα θυμάτων, τὰ ὁποῖα ἐσφάγησαν διὰ μαχαίρας.Σεῖς οἱ ἐπιδρομεῖς «φονεῖς» τῆς ἐρήμου φύγετε· μὴ ἐπιχειρήσετε νὰ καταστρέφετε τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, ποὺ ἐπιστρέφει εἰς τὴν πατρίδα του διὰ τῆς ἐρήμου».
- 3
Κύριος πόρρωθεν ὤφθη αὐτῷ· ἀγάπησιν αἰώνιον ἠγάπησά σε, διὰ τοῦτο εἵλκυσά σε εἰς οἰκτείρημα.
Ὁ Κύριος παρουσιάσθη εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν ξένην χώραν «κατ' ἄλλην ἑρμηνείαν: Παρουσιάσθη εἰς αὐτὸν ἀπὸ παλαιά» καὶ τοῦ εἶπεν: «Αἴτιος τῆς σωτηρίας σου δὲν εἶναι ἡ ἰδική σου διαγωγή, ἀλλὰ τὸ ἰδικόν μου ἔλεος.Μὲ ἀγάπην αἰώνιον σὲ ἀγάπησα, Ἰσραηλιτικὲ λαέ· διὰ τοῦτο σὲ ἀπέσπασα ἀπὸ τὴν σκληρὰν δουλείαν καὶ σὲ εἵλκυσα διὰ τοῦ ἐλέους καὶ τῆς χάριτός μου πρὸς Ἐμέ.
- 4
ἔτι οἰκοδομήσω σε, καὶ οἰκοδομηθήσῃ, παρθένος ᾿Ισραήλ· ἔτι λήψῃ τύμπανόν σου καὶ ἐξελεύσῃ μετὰ συναγωγῆς παιζόντων.
Θὰ σὲ ἀνοικοδομήσω πάλιν καὶ θὰ ἀνοικοδομηθῇς, παρθένε Ἰσραήλ! «πόλις Ἱερουσαλήμ».Θὰ λάβῃς καὶ πάλιν εἰς τὰ χέρια τὸ τύμπανόν σου τῆς χαρᾶς καὶ θὰ ἐξέλθῃς μὲ πλῆθος ἄλλων, οἱ ὁποῖοι θὰ παίζουν τὰ χαρούμενα μουσικὰ ὄργανα».
- 5
ἔτι φυτεύσατε ἀμπελῶνας ἐν ὄρεσι Σαμαρείας, φυτεύσατε καὶ αἰνέσατε.
Φυτεύσατε καὶ πάλιν ἀμπελῶνες εἰς τὰ ὅρη τῆς Σαμαρείας· φυτεύσατε καὶ δοξάσατε τὸν Κύριον, ἀπολαμβάνοντες τὴν εὐφορίαν τῆς γῆς.
- 6
ὅτι ἐστὶν ἡμέρα κλήσεως ἀπολογουμένων ἐν ὄρεσιν ᾿Εφραίμ· ἀνάστητε καὶ ἀνάβητε εἰς Σιὼν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν.
Διότι εἶναι ἡ ἡμέρα τῆς εὐφροσύνου προσκλήσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ φύλακες τῆς χώρας, ποὺ εἶναι εἰς τὰ ὅρη τῆς Σαμαρείας, θὰ ἀπαντοῦν καὶ θὰ λέγουν: «Σηκωθῆτε! Καὶ ἀφοῦ παύσετε πλέον νὰ λατρεύετε τὰ εἴδωλα τοῦ χρυσοῦ μόσχου, ἀνεβῆτε εἰς τὸν Ναόν, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὸν λόφον τῆς Σιών, πρὸς τὸν Κύριον, τὸν ζωντανὸν καὶ ἀληθινὸν Θεόν μας!»
- 7
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος τῷ ᾿Ιακώβ· εὐφράνθητε καὶ χρεμετίσατε ἐπὶ κεφαλὴν ἐθνῶν· ἀκουστὰ ποιήσατε καὶ αἰνέσατε· εἴπατε· ἔσωσε Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ, τὸ κατάλοιπον τοῦ ᾿Ισραήλ.
Διότι ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν «τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ»: «Εὐφρανθῆτε! Ἀφήσατε κραυγὴν χαρᾶς, χωρὶς νὰ φοβῆσθε κανένα, διότι «ὁ Μεσσίας· ἢ, κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν» σεῖς θὰ γίνετε ἀρχηγοὶ καὶ ἡγέται ἐθνῶν.Διακηρύξατε παντοῦ τὰ γεγονότα αὐτὰ καὶ ἀναπέμψατε αἶνον καὶ δοξολογίαν εἰς τὸν Κύριον.Εἴπατε: «Ἔσωσεν ὁ Κύριος τὸν λαόν του, ὅλους ὅσοι ἔχουν ἀπομείνει ἀπὸ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν».
- 8
ἰδοὺ ἐγὼ ἄγω αὐτοὺς ἀπὸ βορρᾶ καὶ συνάξω αὐτοὺς ἀπ' ἐσχάτου τῆς γῆς ἐν ἑορτῇ φασέκ· καὶ τεκνοποιήσει ὄχλον πολύν, καὶ ἀποστρέψουσιν ὧδε.
Ἰδού! Ἐγὼ τοὺς φέρω πίσω εἰς τὴν πατρίδα των ἀπὸ τὴν χώραν τοῦ βορρᾶ καὶ θὰ τοὺς συγκεντρώσω ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς γῆς μὲ μεγάλην προθυμίαν καὶ χαράν, ὅπως εἰς τὴν εὐφρόσυνον ἑορτὴν τοῦ Πάσχα.Οἱ Ἰσραηλῖται θὰ ἀποκτήσουν τέκνα πολλὰ καὶ θὰ ἐπιστρέψουν ἐδῶ.
- 9
ἐν κλαυθμῷ ἐξῆλθον, καὶ ἐν παρακλήσει ἀνάξω αὐτοὺς αὐλίζων ἐπὶ διώρυγας ὑδάτων ἐν ὁδῷ ὀρθῇ, καὶ οὐ μὴ πλανηθῶσιν ἐν αὐτῇ· ὅτι ἐγενόμην τῷ ᾿Ισραὴλ εἰς πατέρα, καὶ ᾿Εφραὶμ πρωτότοκός μού ἐστιν.
Ἐξῆλθαν ἀπὸ ἐδῶ καὶ ὡδηγήθησαν εἰς τὴν ἐξορίαν μὲ δάκρυα καὶ κλαυθμούς· παρηγορημένους καὶ χαρούμενους θὰ τοὺς ἐπαναφέρω ἀπὸ τὴν ἐξορίαν καὶ καθ' ὁδὸν θὰ τοὺς σταθμεύω κοντὰ εἰς αὔλακας ὑδάτων, καθοδηγῶν αὐτοὺς δι' εὐθείας, ἀσφαλοῦς καὶ ὁμαλῆς ὁδοῦ, ὥστε νὰ μὴ σκοντάψουν καὶ νὰ μὴ παραπλανηθοῦν.Αὐτὰ θὰ πραγματοποιηθοῦν, διότι ἔγινα πατέρας τοῦ Ἰσραήλ, ὁ δὲ Ἐφραὶμ εἶναι ὁ πρωτότοκος υἱός μου».
- 10
᾿Ακούσατε λόγους Κυρίου, ἔθνη, καὶ ἀναγγείλατε εἰς νήσους τὰς μακρόθεν· εἴπατε· ὁ λικμήσας τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ συνάξει αὐτὸν καὶ φυλάξει αὐτὸν ὡς ὁ βόσκων ποίμνιον αὐτοῦ.
Ἐθνικοὶ λαοί, ἀκοῦστε λόγους Κυρίου καὶ διακηρύξατέ τους εἰς τὰ νησιὰ ποὺ εἶναι μακριά.Εἴπατε: «Αὐτὸς ποὺ διεσκόρπισεν ὡς ἄχυρον τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, Αὐτὸς ὁ ἴδιος θὰ τὸν συγκεντρώσῃ καὶ θὰ τὸν περιφρουρήσῃ ὅπως ὁ βοσκός, ὁ ὁποῖος βόσκει καὶ φυλάσσει τὸ κοπάδι του».
- 11
ὅτι ἐλυτρώσατο Κύριος τὸν ᾿Ιακώβ, ἐξείλατο αὐτὸν ἐκ χειρὸς στερεωτέρων αὐτοῦ.
Διότι ὁ Κύριος ἀπελύτρωσε τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ, τοὺς ἀπέσπασε καὶ τοὺς ἐλευθέρωσε ἀπὸ τὰ χέρια λαῶν ἰσχυροτέρων ἀπὸ αὐτούς.
- 12
καὶ ἥξουσι καὶ εὐφρανθήσονται ἐν τῷ ὄρει Σιών· καὶ ἥξουσιν ἐπ' ἀγαθὰ Κυρίου, ἐπὶ γῆν σίτου καὶ οἴνου καὶ καρπῶν καὶ κτηνῶν καὶ προβάτων, καὶ ἔσται ἡ ψυχὴ αὐτῶν ὥσπερ ξύλον ἔγκαρπον. καὶ οὐ πεινάσουσιν ἔτι.
Καὶ οἱ Ἰσραηλῖται θὰ φθάσουν καὶ θὰ εὐφρανθοῦν εἰς τὸ ὄρος Σιών.Θὰ ἐπιστρέψουν δὲ εἰς τὰ πλουσιοπάροχα ἀγαθὰ τοῦ Κυρίου· δηλαδὴ εἰς τὴν εὔφορον χώραν τοῦ σιταριοῦ καὶ τοῦ κρασιοῦ καὶ τῶν πλουσίων καρπῶν καὶ τῶν κτηνῶν καὶ τῶν προβάτων.Ἡ ζωή των θὰ εἶναι ὡσὰν δένδρον φορτωμένον καρπούς.Καὶ δὲν θὰ πεινάσουν πλέον.
- 13
τότε χαρήσονται παρθένοι ἐν συναγωγῇ νεανίσκων, καὶ πρεσβύται χαρήσονται, καὶ στρέψω τὸ πένθος αὐτῶν εἰς χαρμονὴν καὶ ποιήσω αὐτοὺς εὐφραινομένους.
Τότε οἱ παρθένες κόρες θὰ χαροῦν εἰς συγκέντρωσιν νεαρῶν παλληκαριῶν, καὶ οἱ γέροντες, οἱ προχωρημένοι εἰς τὴν ἡλικίαν, θὰ χαροῦν.«Θὰ μεταστρέψω τὸ μέχρι τῆς ὥρας ἐκείνης, λόγῳ τῆς ἐξορίας καὶ τῆς δουλείας, πένθος των εἰς χαρὰν μεγάλην· καὶ θὰ τοὺς κάμω ἀνθρώπους γεμάτους ἀγαλλίασιν, εὐφροσύνην καὶ χαράν.
- 14
μεγαλυνῶ καὶ μεθύσω τὴν ψυχὴν τῶν ἱερέων υἱῶν Λευί, καὶ ὁ λαός μου τῶν ἀγαθῶν μου ἐμπλησθήσεται.
Θὰ δοξάσω καὶ θὰ χορτάσω μὲ παντοειδῆ ἀγαθὰ τὴν ζωὴν τῶν ἱερέων, τῶν ἀπογόνων τοῦ Λευΐ· ὁ δὲ λαός μου θὰ χορτάσῃ ἀπὸ τὰ ἀγαθά μου».
- 15
οὕτως εἶπε Κύριος· φωνὴ ἐν Ραμᾷ ἠκούσθη θρήνου καὶ κλαυθμοῦ καὶ ὀδυρμοῦ· Ραχὴλ ἀποκλαιομένη οὐκ ἤθελε παύσασθαι ἐπὶ τοῖς υἱοῖς αὐτῆς, ὅτι οὐκ εἰσίν.
Ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος: «Φωνὴ σπαρακτικὴ ἀκούσθηκε εἰς τὸ χωριὸ τῆς φυλῆς Βενιαμὶν Ραμά, φωνὴ θρήνου καὶ κλαυθμοῦ καὶ ὀδυρμοῦ.Ἡ «σύζυγος τοῦ Ἰακώβ» Ραχήλ, ποὺ ἦταν θαμμένη ἐκεῖ, θρηνολογοῦσα δὲν ἤθελε μὲ κανένα τρόπον νὰ παύσῃ τὸ κλάμα της καὶ νὰ παρηγορηθῇ διὰ τὰ τέκνα τῶν ἀπογόνων της Ἰσραηλιτῶν, διότι δὲν ὑπάρχουν πλέον εἰς τὴν ζωήν».
- 16
οὕτως εἶπε Κύριος· διαλειπέτω ἡ φωνή σου ἀπὸ κλαυθμοῦ καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου ἀπὸ δακρύων σου, ὅτι ἔστι μισθὸς τοῖς σοῖς ἔργοις, καὶ ἐπιστρέψουσιν ἐκ γῆς ἐχθρῶν,
Ἔτσι ὅμως εἶπεν ὁ Κύριος, παρηγορῶν τὴν Ραχήλ: «Ἂς παύσῃ πλέον ἡ φωνὴ τοῦ κλαυθμοῦ σου καὶ ἂς σταματήσουν τὰ μάτια σου νὰ κλαίουν καὶ νὰ χύνουν δάκρυα, διότι ὑπάρχει ἀμοιβὴ τῶν κόπων σου· τὰ δὲ τέκνα τῶν ἀπογόνων σου θὰ ἐπιστρέφουν ἀπὸ τὴν χώραν τῶν ἐχθρῶν των, διὰ νὰ ἐγκατασταθοῦν πλέον εἰς τὴν πατρίδα των.
- 17
μόνιμον τοῖς σοῖς τέκνοις.
Ἡ ἐγκατάστασις αὐτὴ τῶν τέκνων τῶν ἀπογόνων σου δὲν θὰ εἶναι προσωρινή, ἀλλὰ μόνιμος καὶ διαρκής.
- 18
ἀκοὴν ἤκουσα ᾿Εφραὶμ ὀδυρομένου· ἐπαίδευσάς με καὶ ἐπαιδεύθην ἐγώ· ὥσπερ μόσχος οὐκ ἐδιδάχθην· ἐπίστρεψόν με, καὶ ἐπιστρέψω, ὅτι σὺ Κύριος ὁ Θεός μου.
Ἄκουσα πράγματι τὸν λαὸν τῆς φυλῆς Ἐφραὶμ νὰ ὀδύρεται ταπεινωμένος καὶ νὰ λέγῃ: «Μὲ ἐτιμώρησες παιδαγωγικῶς, Κύριε, μὲ μεγάλες θλίψεις, καὶ ἐτιμωρήθηκα· ἐγὼ ὅμως ὡς ἀνυπότακτον καὶ σκληροτράχηλον μοσχάρι δὲν ἐδιδάχθηκα καὶ δὲν συνετίσθηκα.Ὁδήγησέ με εἰς ἐπιστροφὴν καὶ μετάνοιαν, καὶ ἐγὼ θὰ ἐπιστρέψω μετανοημένος, διότι Σὺ εἶσαι Κύριος ὁ Θεός μου·
- 19
ὅτι ὕστερον αἰχμαλωσίας μου μετενόησα καὶ ὕστερον τοῦ γνῶναί με ἐστέναξα ἐφ' ἡμέρας αἰσχύνης καὶ ὑπέδειξά σοι, ὅτι ἔλαβον ὀνειδισμὸν ἐκ νεότητός μου.
διότι μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν μου εἰς τὴν Βαβυλῶνα μετενόησα· καὶ ἀφοῦ ἔλαβα γνῶσιν τῶν ἁμαρτιῶν καὶ τῶν παρανομιῶν μου μετὰ τὴν πικρὰν πεῖραν τῶν δοκιμασιῶν ποὺ παρεχώρησες εἰς ἐμέ, ἐστέναξα διὰ τὶς προηγούμενες ἡμέρες τῆς παρακοῆς μου εἰς τὸν νόμον σου καὶ τῆς αἰσχύνης μου.Ἐφανέρωσα εἰς Σὲ ὅτι ἀπὸ τὰ παλαιότατα χρόνια τῆς ἱστορίας μου ἔλαβα ὀνειδισμοὺς καὶ ἐδέχθηκα ἐξευτελισμοὺς ἐξ αἰτίας τῆς ἀποστασίας μου.
- 20
υἱὸς ἀγαπητὸς ᾿Εφραὶμ ἐμοί, παιδίον ἐντρυφῶν, ὅτι ἀνθ' ὧν οἱ λόγοι μου ἐν αὐτῷ, μνείᾳ μνησθήσομαι αὐτοῦ· διὰ τοῦτο ἔσπευσα ἐπ' αὐτῷ, ἐλεῶν ἐλεήσω αὐτόν, φησὶ Κύριος.
«Ὁ Θεὸς δέχεται τὴν μετάνοιαν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ ἀπαντᾷ:» Ὁ Ἐφραὶμ εἶναι υἱὸς πολὺ ἀγαπητὸς εἰς Ἐμέ, παιδὶ χαριτωμένον καὶ χαρούμενον.Ἐπειδὴ δὲ τώρα τὸ λόγια μου κατοικοῦν εἰς τὴν ψυχήν του καὶ τὸν καθοδηγοῦν, θὰ τὸν ἐνθυμηθῶ ὁπωσδήποτε.Διὰ τοῦτο ἔσπευσα μὲ πόθον καὶ λαχτάρα πρὸς αὐτόν.Θὰ τὸν ἐλεήσω ὁπωσδήποτε, λέγει ὁ Κύριος.
- 21
Στῆσον σεαυτὴν Σιών, ποίησον τιμωρίαν, δὸς καρδίαν σου εἰς τοὺς ὤμους· ὁδὸν ᾗ ἐπορεύθης ἀποστράφηθι, παρθένος ᾿Ισραήλ, ἀποστράφηθι εἰς τὰς πόλεις σου πενθοῦσα.
Σήκω ἐπάνω, στάσου ὀρθία, πόλις Σιών, ἔκλαυσες διὰ τὴν ἁμαρτίαν σου, ἐξιλεώθης· ἐμψυχώσου, ἡ καρδία σου ἂς ἀναθαρρήσῃ εἰς τὸ μεταξὺ τῶν ὤμων στῆθος σου «ἤ, ὀρθότερον: Ἑτοίμασε τοὺς ὤμους σου διὰ τὰ βάρη τῆς ἐπιστροφῆς.Γύρισε πλέον πίσω ἀπὸ τὸν ἴδιον δρόμον τῆς ἐξορίας, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ὠδηγήθης αἰχμάλωτη, κόρη μου Ἰσραήλ· γύρισε πίσω εἰς τὶς πόλεις σου μὲ χαράν, σὺ ποὺ τώρα πενθεῖς καὶ πικραίνεσαι.
- 22
ἕως πότε ἀποστρέψεις, θυγάτηρ ἠτιμωμένη; ὅτι ἔκτισε Κύριος σωτηρίαν εἰς καταφύτευσιν καινήν, ἐν σωτηρίᾳ περιελεύσονται ἄνθρωποι.
Ἕως πότε θὰ εἶσαι μακριὰ ἀπὸ τὴν πατρίδα σου, θὰ βραδύνῃς καὶ θὰ διστάζῃς νὰ ἐπιστρέψῃς, κόρη μου πλανωμένη καὶ καταφρονημένη; Διότι ὁ Κύριος ἐγέννησε καὶ ἔφερε διὰ σὲ σωτηρίαν, ὥστε νὰ καταφυτευθῇς καὶ νὰ ριζώσῃς ἐκ νέου λυτρωμένη εἰς τὴν χώραν σου.Οἱ ἄνθρωποι θὰ περιπατοῦν πλέον ἀπολαμβάνοντες σωτηρίαν καὶ ἐλευθερίαν».
- 23
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· ἔτι ἐροῦσι τὸν λόγον τοῦτον ἐν γῇ ᾿Ιούδα καὶ ἐν πόλεσιν αὐτοῦ, ὅταν ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτοῦ· εὐλογημένος Κύριος ἐπὶ δίκαιον ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ
Διότι ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος: «Ἀκόμη μίαν φορὰν θὰ εἴπουν τὸν λόγον αὐτὸν εἰς τὴν χώραν τοῦ Ἰούδα καὶ εἰς τὶς πόλεις του, ὅταν ἐγὼ θὰ ἐπαναφέρω τοὺς αἰχμαλώτους του πίσω εἰς τὴν πατρίδα των: «Δοξασμένος ἂς εἶναι ὁ Κύριος, ὁ Ὁποῖος κατοικεῖ ἐπάνω εἰς τὴν Σιών, τὸ δίκαιον καὶ ἅγιον ὄρος του».
- 24
καὶ ἐνοικοῦντες ἐν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ αὐτοῦ ἅμα γεωργῷ, καὶ ἀρθήσεται ἐν ποιμνίῳ.
Καὶ εἰς τὴν χώραν αὐτήν, εἰς τὴν Ἰουδαίαν καὶ εἰς ὅλες τὶς πόλεις της, οἱ ἀστοί, οἱ τεχνῖται καὶ οἱ γεωργοὶ θὰ πλημμυρίζουν τὴν χώραν καὶ θὰ ζοῦν μαζί· τὰ δὲ πολυάριθμα ποίμνιά της θὰ ἀποτελοῦν καύχημά της «ἤ, κατ' ἄλλην ἑρμηνείαν: Καὶ ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς θὰ συναχθῇ ὡς ποίμνιον».
- 25
ὅτι ἐμέθυσα πᾶσαν ψυχὴν διψῶσαν καὶ πᾶσαν ψυχὴν πεινῶσαν ἐνέπλησα.
Διότι ἐσκόρπισα μὲ γενναιοδωρίαν τὰ ἀγαθά μου εἰς ὅλους τοὺς κατοίκους της.Ἐπότισα μὲ ἀφθονίαν μέχρι μέθης κάθε διψασμένην ψυχὴν καὶ ἱκανοποίησα πλουσιοπαρόχως κάθε πεινασμένην ψυχήν».
- 26
διὰ τοῦτο ἐξηγέρθην καὶ εἶδον, καὶ ὁ ὕπνος μου ἡδύς μοι ἐγενήθη.
Ὁ προφήτης Ἱερεμίας, γεμᾶτος ἰκανοποίησιν ἀπὸ ὅσα εἶδεν εἰς τὶς ἀποκαλυπτικὲς δράσεις του, λέγει: Ἐξύπνησα, ἐσηκώθηκα ἀπὸ τὸν ὕπνον μου, ἐστοχάσθηκα καὶ κατενόησα ὅσα μοῦ ἀπεκάλυψεν ὁ Κύριος εἰς τὰ προφητικὰ ὄνειρα, καὶ ἔνιωσα ὅτι ὁ ἐκστατικὸς ὕπνος μου ὑπῆρξεν εἰς ἐμὲ γλυκὺς καὶ εὐχάριστος.
- 27
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ σπερῶ τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ τὸν ᾿Ιούδαν σπέρμα ἀνθρώπου καὶ σπέρμα κτήνους.
«Διὰ τοῦτο.Ἰδού· ἔρχονται ἡμέρες, λέγει ὁ Κύριος, κατὰ τὶς ὁποῖες θὰ αὐξήσω ἀριθμητικῶς τὸν Ἰσραηλιτικὸν καὶ τὸν Ἰουδαϊκὸν λαόν, ἀλλὰ καὶ τὰ κατοικίδια ζῶα.
- 28
καὶ ἔσται ὥσπερ ἐγρηγόρουν ἐπ' αὐτοὺς καθαιρεῖν καὶ κακοῦν, οὕτως γρηγορήσω ἐπ' αὐτοὺς τοῦ οἰκοδομεῖν καὶ καταφυτεύειν, φησὶ Κύριος.
Θὰ συμβῇ δὲ τοῦτο: Ὅπως ἄλλοτε ἀγρυπνοῦσα ἐναντίον των, διὰ νὰ τοὺς ξερριζώνω, νὰ τοὺς ἐλαττώνω καὶ τοὺς ἀνατρέπω καὶ νὰ τοὺς καταστρέφω, κατὰ παρόμοιον τρόπον τώρα θὰ ἀγρυπνῶ ὑπὲρ αὐτῶν, διὰ νὰ τοὺς ἀνοικοδομῶ καὶ νὰ τοὺς καταφυτεύω εἰς τὴν χώραν των, λέγει ὁ Κύριος.
- 29
ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις οὐ μὴ εἴπωσιν· οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα, καὶ οἱ ὀδόντες τῶν τέκνων ᾑμωδίασαν.
Κατὰ τὶς εὐλογημένες ἐκεῖνες ἡμέρες τῆς ἐπιστροφῆς ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ εἴπουν πλέον τὴν παροιμίαν: «Οἱ πατέρες ἔφαγαν ἄγουρο, ξινὸ σταφύλι καί, ἀντὶ νὰ μουδιάσουν τὰ ἰδικά των δόντια, ἐμούδιασαν τὰ δόντια τῶν παιδιῶν των».
- 30
ἀλλ' ἢ ἕκαστος ἐν τῇ ἑαυτοῦ ἁμαρτίᾳ ἀποθανεῖται, καὶ τοῦ φαγόντος τὸν ὄμφακα αἱμωδιάσουσιν οἱ ὀδόντες αὐτοῦ.
Εἰς τὸ ἐξῆς δὲν θὰ τιμωρῆται ἄλλος διὰ τὶς ἁμαρτίες τοῦ ἄλλου ἀλλ’ ὁ καθένας θὰ τιμωρῆται μὲ θάνατον διὰ τὴν ἰδικήν του ἁμαρτίαν.Ἐκείνου δὲ ποὺ ἔφαγε τὸ ἄγουρο, ξινὸ σταφύλι, μόνον ἐκείνου θὰ μουδιάζουν τὰ δόντια καὶ ὄχι ἄλλου».
- 31
ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ διαθήσομαι τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ καὶ τῷ οἴκῳ ᾿Ιούδα διαθήκην καινήν,
«Ἰδοὺ ἔρχονται ἡμέρες, λέγει ὁ Κύριος, καὶ θὰ συνάψω μὲ τὸν οἶκον Ἰσραὴλ καὶ μὲ τὸν οἶκον Ἰούδα «μὲ τὸν νέον Ἰσραὴλ τῆς χάριτος» διαθήκην νέαν.
- 32
οὐ κατὰ τὴν διαθήκην, ἣν διεθέμην τοῖς πατράσιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἐπιλαβομένου μου τῆς χειρὸς αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὅτι αὐτοὶ οὐκ ἐνέμειναν ἐν τῇ διαθήκῃ μου, καὶ ἐγὼ ἠμέλησα αὐτῶν, φησὶ Κύριος.
Ἡ νέα αὐτὴ διαθήκη δὲν θὰ εἶναι ὁμοία μὲ ἐκείνην ποὺ ἔκαμα μὲ τοὺς προπάτορες τοῦ παλαιοῦ Ἰσραὴλ καὶ τοῦ Ἰούδα τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν τοὺς ἔπιασα ἀπὸ τὸ χέρι, διὰ νὰ τοὺς βγάλω ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.Ἡ διαθήκη ἐκείνη θὰ καταργηθῇ, διότι αὐτοὶ δὲν ἔμειναν πιστοὶ εἰς τὴν διαθήκην μου, διὰ τοῦτο καὶ Ἐγὼ τοὺς παρημέλησα, λέγει ὁ Κύριος.
- 33
ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη μου, ἣν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, φησὶ Κύριος· διδοὺς δώσω νόμους εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν καὶ ἐπὶ καρδίας αὐτῶν γράψω αὐτούς· καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν.
Διότι αὐτὴ εἶναι ἡ νέα διαθήκη, τὴν ὁποίαν θὰ συνάψω μὲ τὸν οἶκον τοῦ νέου πνευματικοῦ Ἰσραὴλ ὕστερα ἀπὸ τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες, λέγει ὁ Κύριος.Δηλαδὴ θὰ δώσω ὁπωσδήποτε τοὺς νόμους μου κατανοητοὺς καὶ ἰκανοποιητικοὺς εἰς τὴν διάνοιάν των καὶ θὰ ἐγγράψω αὐτοὺς ὄχι εἰς πλάκες λίθινες, ἀλλὰ βαθιὰ εἰς τὶς καρδιές των καὶ θὰ εἶμαι εἰς αὐτοὺς Θεός, αὐτοὶ δὲ θὰ εἶναι εἰς Ἐμὲ λαὸς ἐκλεκτός.
- 34
καὶ οὐ μὴ διδάξωσιν ἕκαστος τὸν πολίτην αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ λέγων· γνῶθι τὸν Κύριον· ὅτι πάντες εἰδήσουσί με ἀπὸ μικροῦ αὐτῶν ἕως μεγάλου αὐτῶν, ὅτι ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ ἔτι. -
Καὶ δὲν θὰ διδάσκουν τότε ὁ καθένας των τὸν συμπατριώτην του καὶ τὸν ἀδελφόν του, λέγων: «Μάθε, γνώρισε τὸν Κύριον».Διότι ὅλοι θὰ μὲ γνωρίζουν, ἀπὸ τὸν πιὸ μικρόν των ἕως τὸν πιὸ μεγάλον ἀπὸ αὐτούς.Θὰ μὲ γνωρίζουν δὲ ὅλοι, διότι θὰ εἶμαι γεμᾶτος ἔλεος καὶ εὐσπλαγχνίαν εἰς τὶς ἀδικίες των καὶ δὲν θὰ ἐνθυμηθῶ πλέον τὶς ἁμαρτίες των».
- 35
᾿Εὰν ὑψωθῇ ὁ οὐρανὸς εἰς τὸ μετέωρον, φησὶ Κύριος, καὶ ἐὰν ταπεινωθῇ τὸ ἔδαφος τῆς γῆς κάτω, καὶ ἐγὼ οὐκ ἀποδοκιμῶ τὸ γένος ᾿Ισραήλ, φησὶ Κύριος, περὶ πάντων, ὧν ἐποίησαν.
«Καὶ ἂν ἀκόμη συμβῇ ὥστε ὁ οὐρανὸς νὰ ὑψωθῇ εἰς τὸ ἀχανὲς διάστημα, λέγει ὁ Κύριος, καὶ ἐὰν ἀκόμη συμβῇ ὥστε τὸ ἔδαφος «ἢ ἡ ἐπιφάνεια» τῆς γῆς νὰ βυθισθῇ κάτω εἰς τὴν ἀβυθομέτρητον ἄβυσσον, Ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἀποδοκιμάσω τὸ Ἰσραηλιτικὸν γένος, λέγει ὁ Κύριος, δι’ ὅλες τὶς παρανομίες καὶ τὴν ἀποστασίαν ποὺ διέπραξαν».
- 36
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ δοὺς τὸν ἥλιον εἰς φῶς τῆς ἡμέρας, σελήνην καὶ ἀστέρας εἰς φῶς τῆς νυκτός, καὶ κραυγὴν ἐν θαλάσσῃ καὶ ἐβόμβησε τὰ κύματα αὐτῆς, Κύριος παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ·
Ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος, ὁ Ὁποῖος καθώρισε τὸν ἥλιον διὰ νὰ φωτίζῃ μὲ τὸ φῶς του τὴν ἡμέραν, τὴν σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρες διὰ νὰ φωτίζουν μὲ τὸ φῶς των τὴν νύκτα καὶ τὴν βοὴν τῆς θαλάσσης, ὅταν Αὐτὸς ὑψώνῃ καὶ συνταράσσῃ τὰ κύματά της· ἔτσι εἶπεν Αὐτός, τοῦ Ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι Κύριος παντοκράτωρ.
- 37
ἐὰν παύσωνται οἱ νόμοι οὗτοι ἀπὸ προσώπου μου, φησὶ Κύριος, καὶ τὸ γένος ᾿Ισραὴλ παύσεται γενέσθαι ἔθνος κατὰ πρόσωπόν μου πάσας τὰς ἡμέρας.
«Ἐὰν ποτὲ παύσουν νὰ λειτουργοῦν οἱ φυσικοὶ αὐτοὶ νόμοι, οἱ σχετικοὶ μὲ τὰ οὐράνια καὶ ἐπίγεια σώματα καὶ φαινόμενα, λέγει ὁ Κύριος, τότε καὶ τὸ Ἰσραηλιτικὸν γένος «ὁ νέος Ἰσραὴλ τῆς χάριτος» θὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ ὡς ἔθνος ἐνώπιόν μου ὅλες τὶς ἡμέρες».
- 38
ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ οἰκοδομηθήσεται πόλις τῷ Κυρίῳ ἀπὸ πύργου ᾿Αναμεὴλ ἕως πύλης τῆς γωνίας·
«Ἰδοὺ ἔρχονται ἡμέρες, λέγει ὁ Κύριος, κατὰ τὶς ὁποῖες ἡ πόλις τῆς Σιών, ἡ Ἱερουσαλήμ, θὰ ἀνοικοδομηθῇ πρὸς δόξαν Κυρίου ἀπὸ τὸν πύργον Ἀναμεήλ «εἰς τὰ βορειοανατολικά» μέχρι τὴν πύλην τῆς Γωνίας «εἰς τὰ βορειοδυτικά».Δηλαδὴ ἡ Ἱερουσαλὴμ θὰ ἐπεκταθῇ.
- 39
καὶ ἐξελεύσεται ἡ διαμέτρησις αὐτῆς ἀπέναντι αὐτῶν ἕως βουνῶν Γαρὴβ καὶ περικυκλωθήσεται κύκλῳ ἐξ ἐκλεκτῶν λίθων·
Καὶ τότε ἡ γραμμὴ τῶν ὁρίων της θὰ ἐκτείνεται κατ’ εὐθεῖαν μέχρι τὰ ὑψώματα «τὸν λόφον» Γαρήβ· καὶ ἡ πόλις θὰ περιτειχισθῇ μὲ τεῖχος ἀπὸ λίθους ἐκλεκτούς, δηλαδὴ μεγάλους καὶ ἰσχυρούς.
- 40
καὶ πάντες ᾿Ασαρημὼθ ἕως Ναχὰλ Κέδρων, ἕως γωνίας πύλης ἵππων ἀνατολῆς ἁγίασμα τῷ Κυρίῳ, καὶ οὐκέτι οὐ μὴ ἐκλίπῃ καὶ οὐ μὴ καθαιρεθῇ ἕως τοῦ αἰῶνος.
Ὅλη δὲ ἡ ἀγροτικὴ περιοχὴ μέχρι τὴν Κοιλάδα τῶν Κέδρων καὶ μέχρι τὴν γωνίαν τῆς Πύλης τῶν Ἵππων, πρὸς ἀνατολάς, θὰ εἶναι ἀφιερωμένη εἰς τὸν Κύριον.Καὶ ποτὲ πλέον «ἡ νέα Ἱερουσαλήμ, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ» δὲν θὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ καὶ οὐδέποτε θὰ κατακρημνισθῆ ἢ θὰ καταστροφῇ, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος!»
