Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΙΕΡΕΜΙΑΣ

Ιερεμίας, κεφάλαιο 10

20 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (52)
  1. 1

    ΑΚΟΥΣΑΤΕ τὸν λόγον Κυρίου, ὃν ἐλάλησεν ἐφ' ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ·

    Ακοῦστε, Ἰσραηλιτικὲ λαέ, τὸν λόγον τὸν Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἀπηύθυνε πρὸς σᾶς.

  2. 2

    τάδε λέγει Κύριος· κατὰ τὰς ὁδοὺς τῶν ἐθνῶν μὴ μανθάνετε καὶ ἀπὸ τῶν σημείων τοῦ οὐρανοῦ μὴ φοβεῖσθε, ὅτι φοβοῦνται αὐτὰ τοῖς προσώποις αὐτῶν.

    Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Μὴ μαθαίνετε νὰ ζῆτε σύμφωνα μὲ τὶς συνήθειες καὶ τὴν θρησκείαν τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν καὶ μὴ φοβεῖσθε ἀπὸ τὶς κινήσεις καὶ τὰ διάφορα φαινόμενα τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ «ὅπως αὐξομείωσις τῆς σελήνης, ἐκλείψεις ἡλίου - σελήνης, κομῆτες, βροχὴ μετεωριτῶν», διότι αὐτὰ τὰ φοβοῦνται τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη.

  3. 3

    ὅτι τὰ νόμιμα τῶν ἐθνῶν μάταια· ξύλον ἐστὶν ἐκ τοῦ δρυμοῦ ἐκκεκομμένον, ἔργον τέκτονος καὶ χώνευμα·

    Σταθῆτε μακριὰ ἀπὸ αὐτά, διότι οἱ νόμοι, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα τῶν εἰδωλολατρικῶν λαῶν εἶναι μάταια, τιποτένια καὶ ἀνώφελα.Τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνικῶν δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ξύλον, ποὺ ἔχει κοπῆ ἀπὸ τὸ δάσος· ἔργον τεχνίτου, γλύπτου ξύλων, τὸ δὲ μεταλλικὸν περίβλημά των εἶναι ἀπὸ χυτὸν ἢ χωνευμένον μέταλλον!

  4. 4

    ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ κεκαλλωπισμένα ἐστίν· ἐν σφύραις καὶ ἥλοις ἐστερέωσαν αὐτά,

    Τὰ εἴδωλα αὐτὰ εἶναι καλλωπισμένα μὲ ἀσῆμι καὶ χρυσάφι.Εἶναι δὲ στερεωμένα μὲ καρφιά.

  5. 5

    αἰρόμενα ἀρθήσονται, ὅτι οὐκ ἐπιβήσονται. μὴ φοβηθῆτε αὐτά, ὅτι οὐ μὴ κακοποιήσωσι, καὶ ἀγαθὸν οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς.

    Μετακινοῦνται μόνον ὅταν σηκωθοῦν καὶ μεταφερθοῦν ἀπὸ ἀνθρώπους, διότι μόνα των δὲν ἠμποροῦν νὰ περιπατήσουν καὶ νὰ ἀνεβοῦν ἐπάνω εἰς ζῶα ἢ ἄλλα μεταφορικὰ μέσα.Μὴ φοβηθῆτε τὰ εἴδωλα αὐτά, διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ βλάψουν ἢ νὰ προξενήσουν κακὸν ἀλλ' οὔτε καὶ νὰ ὠφελήσουν, ἀφοῦ τίποτε τὸ καλὸν δὲν ὑπάρχει εἰς αὐτά.

  6. 11

    οὕτως ἐρεῖτε αὐτοῖς· θεοί, οἳ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν οὐκ ἐποίησαν, ἀπολέσθωσαν ἐκ τῆς γῆς καὶ ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ τούτου.

    Πέστε εἰς τοὺς Βαβυλωνίους ἐθνικούς «ἤ, κατ’ ἄλλους, εἰς τὰ εἴδωλα αὐτά» τοῦτο: «Θεοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐδημιούργησαν καὶ δὲν κατεσκεύασαν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, ἂς χαθοῦν ἀπὸ τὴν γῆν καὶ γενικῶς ἀπὸ κάθε τόπον, ποὺ εὑρίσκεται κάτω ἀπὸ τὸν οὐρανὸν αὐτόν».

  7. 12

    Κύριος ὁ ποιήσας τὴν γῆν ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ, ὁ ἀνορθώσας τὴν οἰκουμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ καὶ τῇ φρονήσει αὐτοῦ ἐξέτεινε τὸν οὐρανόν,

    Ὁ παντοδύναμος καὶ πάνσοφος Κύριος εἶναι Ἐκεῖνος ποὺ ἐδημιούργησε τὴν γῆν μὲ τὴν δύναμίν του· ὁ παντοδύναμος καὶ πάνσοφος Κύριος εἶναι Ἐκεῖνος ποὺ ἀνώρθωσε κατὰ τρόπον ἁρμονικὸν τὴν οἰκουμένην μὲ τὴν ἄπειρον σοφίαν του· καὶ ὁ Ὁποῖος μὲ τὴν ἄπειρον φρόνησιν καὶ ὀξυδέρκειάν του ἄπλωσε τὸν οὐρανὸν ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρον τοῦ ὁρίζοντος ἕως τὸ ἄλλο!

  8. 13

    καὶ πλῆθος ὕδατος ἐν οὐρανῷ, καὶ ἀνήγαγε νεφέλας ἐξ ἐσχάτου τῆς γῆς, ἀστραπὰς εἰς ὑετὸν ἐποίησε καὶ ἐξήγαγε φῶς ἐκ θησαυρῶν αὐτοῦ.

    Αὐτὸς εἶναι Ἐκεῖνος ποὺ ἀνεβάζει ἀπὸ τὴν γῆν καὶ συγκεντρώνει εἰς τὸν οὐρανὸν πάρα πολὺ νερὸ καὶ ἀνυψώνει τὰ νέφη ἀπὸ τὶς ἐσχατιὲς τῆς γῆς, τὶς ἀστραπὲς μετατρέπει εἰς βροχὴν καὶ ὁ Ὁποῖος ἐξήγαγε τὸ φῶς ἀπὸ τὰ θησαυροφυλάκιά του!

  9. 14

    ἐμωράνθη πᾶς ἄνθρωπος ἀπὸ γνώσεως, κατῃσχύνθη πᾶς χρυσοχόος ἐπὶ τοῖς γλυπτοῖς αὐτοῦ, ὅτι ψευδῆ ἐχώνευσεν, οὐκ ἔστι πνεῦμα ἐν αὐτοῖς·

    Κάθε εἰδωλολάτρης, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν γνῶσιν περὶ τὴν θεολογίαν, ἀπεδείχθη μιαρὸς καὶ ἀνόητος.Κάθε χρυσοχόος κατεντροπιάσθη διὰ τὰ γλυπτὰ ἔργα του, διότι νεκρὰ καὶ ἀπατηλὰ πράγματα κατεσκεύασεν ἀπὸ χυτὸν μέταλλον, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει εἰς αὐτὰ καμμία πνοὴ ζωῆς.

  10. 15

    μάταιά ἐστιν, ἔργα ἐμπεπαιγμένα, ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς αὐτῶν ἀπολοῦνται.

    Αὐτὰ εἶναι ψευδῆ, ἀπατηλά, κούφια, ἔργα ἄξια χλεύης καὶ ἐμπαιγμοῦ· κατὰ τὸν καιρόν, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἐπισκεφθῶ τοὺς εἰδωλολάτρας πρὸς κρίσιν καὶ ἀνταπόδοσιν, αὐτὰ θὰ καταστραφοῦν.

  11. 16

    οὐκ ἔστι τοιαύτη μερὶς τῷ ᾿Ιακώβ, ὅτι ὁ πλάσας τὰ πάντα αὐτὸς κληρονομία αὐτοῦ, Κύριος ὄνομα αὐτῷ.

    Καμμίαν σχέσιν μὲ τέτοιους χειροποιήτους νεκροὺς θεοὺς δὲν ἔχει ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός, διότι ὁ ἀληθινός, ζωντανὸς Θεός, ποὺ ἐδημιούργησε τὰ πάντα, εἶναι πολύτιμος κληρονομία τὸν λαοῦ αὐτοῦ· Κύριος εἶναι τὸ ὄνομά του.

  12. 17

    Συνήγαγεν ἔξωθεν τὴν ὑπόστασίν σου, κατοικοῦσα ἐν ἐκλεκτοῖς.

    Ὁ ἐχθρὸς συνεκέντρωσεν ἔξω ἀπὸ σέ, πόλις Ἱερουσαλήμ, ὅλον τὸν πληθυσμόν σου, ὁ ὁποῖος κατοικοῦσε εἰς ὡραῖες οἰκοδομές.

  13. 18

    ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ σκελίζω τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν ταύτην ἐν θλίψει, ὅπως εὑρεθῇ ἡ πληγή σου·

    Διότι αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Ἰδού· Ἐγὼ θὰ πεδικλώσω καὶ θὰ ἀνατρέψω τοὺς κατοίκους τῆς χώρας αὐτῆς καὶ θὰ στείλω εἰς αὐτοὺς δυστυχίαν καὶ θλῖψιν, ὥστε ἡ τιμωρία, ποὺ σοῦ ἐπροκάλεσα, νὰ γίνῃ ἀντιληπτὴ καὶ φανερὰ ἀπὸ ὅλους».

  14. 19

    οὐαὶ ἐπὶ συντρίμματί σου, ἀλγηρὰ ἡ πληγή σου, κἀγὼ εἶπα· ὄντως τοῦτο τὸ τραῦμά μου καὶ κατέλαβέ με·

    Ἀλλοίμονον «λέγει ὁ Προφήτης ἢ ὁ Θεὸς πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ» διὰ τὰ τραύματα καὶ τὰ ἀφόρητα δεινά σου! Ὀδυνηρὴ εἶναι ἡ πληγή σου! Ἐγὼ δέ «ἀπαντᾷ ἡ Ἱερουσαλήμ» εἶπα: Πράγματι ἡ πληγή μου αὐτὴ τῆς ἁμαρτίας εἶναι ὀδυνηρή, προξενεῖ πολλὴν λύπην ἡ μεγάλη συμφορά μου, ἡ ὁποία μὲ ἐκτύπησε καὶ μὲ ἐκυρίευσεν!

  15. 20

    ἡ σκηνή μου ἐταλαιπώρησεν, ὤλετο, καὶ πᾶσαι αἱ δέρρεις μου διεσπάσθησαν· οἱ υἱοί μου καὶ τὰ πρόβατά μου οὐκ εἰσίν, οὐκ ἔστιν ἔτι τόπος τῆς σκηνῆς μου, τόπος τῶν δέρρεών μου.

    Ἡ σκηνή μου «ὁ Ναός, οἱ οἰκίες, οἱ πύργοι, τὰ τείχη» ὑπέστη ταλαιπωρίες καὶ βλάβες, κατεστράφη· ὅλα τὰ παραπετάσματα, ποὺ εἶναι κατασκευασμένα ἀπὸ ἐπεξεργασμένα δέρματα, ἐσχίσθησαν.Οἱ υἱοί μου καὶ τὰ πρόβατά μου δὲν ὑπάρχουν πλέον, δὲν ὑπάρχει τόπος διὰ νὰ στηθῇ ἡ σκηνή μου, τόπος διὰ νὰ στερεωθοῦν καὶ τεντωθοῦν τὰ καλύμματά της.

  16. 21

    ὅτι οἱ ποιμένες ἠφρονεύσαντο καὶ τὸν Κύριον οὐκ ἐξεζήτησαν· διὰ τοῦτο οὐκ ἐνόησε πᾶσα ἡ νομὴ καὶ διεσκοσπίσθησαν.

    Ὑπέστημεν ὅλην αὐτὴν τὴν καταστροφήν, διότι οἱ ἄρχοντες καὶ ὁδηγοί «πολιτικοὶ καὶ θρησκευτικοί» τοῦ λαοῦ ἐδείχθησαν ἄφρονες καὶ δὲν ἐζήτησαν μὲ τὴν καρδιά των τὸν Κύριον, ἀλλ' ἀδιαφόρησαν δι' Αὐτόν.Διὰ τοῦτο ὅλο τὸ ποίμνιον «ὁ λαὸς» ἔμεινε χωρὶς ὀρθὴν νόησιν, ἱερὸν στοχασμὸν καὶ ἁγίαν φρόνησιν καὶ τελικῶς διεσκορπίσθη.

  17. 22

    φωνὴ ἀκοῆς ἰδοὺ ἔρχεται καὶ σεισμὸς μέγας ἐκ γῆς βορρᾶ τοῦ τάξαι τὰς πόλεις ᾿Ιούδα εἰς ἀφανισμὸν καὶ κοίτην στρουθῶν.

    Ἰδού· ἀκούεται φοβερὸς θόρυβος, σεισμὸς μεγάλος ἔρχεται ἀπὸ χώραν τοῦ βορρᾶ, διὰ νὰ ἐξαφανίσῃ τὶς πόλεις τοῦ Ἰούδα καὶ νὰ τὶς μεταβάλῃ εἰς φωλιὲς στρουθοκαμήλων «κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Τσακαλιῶν».

  18. 23

    οἶδα, Κύριε, ὅτι οὐχὶ τοῦ ἀνθρώπου ἡ ὁδὸς αὐτοῦ, οὐδὲ ἀνὴρ πορεύσεται καὶ κατορθώσει πορείαν αὐτοῦ.

    Γνωρίζω, Κύριε, ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι ἱκανὸς μόνος του νὰ εὕρῃ τὸν δρόμον του καὶ νὰ χαράξῃ τὴν πορείαν του· οὔτε δύναται μόνος νὰ πορευθῇ τὸν δρόμον του, ἐὰν τὸν εὕρῃ, ὥστε νὰ προκόψῃ εἰς τὴν ζωήν του.

  19. 24

    παίδευσον ἡμᾶς, Κύριε, πλὴν ἐν κρίσει καὶ μὴ ἐν θυμῷ, ἵνα μὴ ὀλίγους ἡμᾶς ποιήσῃς.

    Τιμώρησέ μας παιδαγωγικῶς, Κύριε, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀγαθότητα καὶ τὴν γεμάτην στοργὴν δικαιοσύνην σου καὶ ὄχι μὲ τὸν θυμὸν καὶ τὴν ὀργήν σου, διὰ νὰ μὴ μᾶς κάμῃς ὀλιγάριθμους.

  20. 25

    ἔκχεον τὸν θυμόν σου ἐπὶ ἔθνη τὰ μὴ εἰδότα σε καὶ ἐπὶ γενεάς, αἳ τὸ ὄνομά σου οὐκ ἐπεκαλέσαντο, ὅτι κατέφαγον τὸν ᾿Ιακὼβ καὶ ἐξανήλωσαν αὐτὸν καὶ τὴν νομὴν αὐτοῦ ἠρήμωσαν.

    Ἔκχυσε τὸν δίκαιον θυμόν σου κατὰ τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα δὲν Σὲ γνωρίζουν καὶ τὰ ὁποῖα λατρεύουν ἀντὶ Σοῦ τὸ εἴδωλα· ἔκχυσε τὸν θυμόν σου καὶ κατὰ τῶν γενεῶν, οἱ ὁποῖες δὲν ἐπεκαλέσθησαν ποτὲ τὸ ἅγιον Ὄνομά σου· διότι τὰ ἔθνη καὶ οἱ γενεὲς αὐτές κατέφαγαν τοὺς ἀπογόνους τοῦ εὐλογημένου σου Ἰακὼβ καὶ μὲ τὶς ἐπιθέσεις των τὸν ἐξήντλησαν καὶ τὸν ἀφάνισαν, τὴν δὲ χώραν του μετέβαλαν εἰς ἔρημον.