Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΓΕΝΕΣΙΣ

Γένεσις, κεφάλαιο 40

23 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (50)
  1. 1

    ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα ἥμαρτεν ὁ ἀρχιοινοχόος τοῦ βασιλέως Αἰγύπτου καὶ ὁ ἀρχισιτοποιὸς τῷ κυρίῳ αὐτῶν βασιλεῖ Αἰγύπτου.

    Μετὰ τὴν συκοφαντίαν ἐναντίον τοῦ Ἰωσὴφ καὶ τὴν φυλάκισίν του συνέβησαν τὰ ἀκόλουθα γεγονότα: Δύο ὑψηλοὶ ἀξιωματοῦχοι τῆς αὐλῆς τοῦ Φαραώ, ὁ ἀρχιοινοχόος, ποὺ ἐφρόντιζε καὶ ἐπιστατοῦσε διὰ τὸ κρασί, τὸ ὁποῖον ὁ ίδίος προσέφερεν εἰς τὸν Φαραώ, καὶ ὁ ἀρχισιτοποιός, ποὺ ἐφρόντιζε καὶ ἐπιστατοῦσε διὰ τὴν προετοιμασίαν τοῦ ψωμιοῦ (καὶ τοῦ φαγητοῦ), τὸ ὁποῖον ὁ ἴδιος ἔδιδεν εἰς τὸν Φαραώ, ἔπταισαν εἰς τὸν κύριόν των, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου.

  2. 2

    καὶ ὠργίσθη Φαραὼ ἐπὶ τοῖς δυσὶν εὐνούχοις αὐτοῦ, ἐπὶ τῷ ἀρχιοινοχόῳ καὶ ἐπὶ τῷ ἀρχισιτοποιῷ,

    Καὶ ὁ Φαραὼ ἐξωργίσθη ἐναντίον τῶν δύο αὐτῶν εὐνούχων ἀξιωματούχων του, ἐναντίον τοῦ ἀρχιοινοχόου καὶ τοῦ ἀρχισιτοποιοῦ,

  3. 3

    καὶ ἔθετο αὐτοὺς ἐν φυλακῇ εἰς τὸ δεσμωτήριον, εἰς τὸν τόπον, οὗ ᾿Ιωσὴφ ἀπῆκτο ἐκεῖ.

    καὶ διέταξε νὰ τοὺς φυλακίσουν εἰς τὸ ἴδιον δεσμωτήριον, εἰς τὸ ὁποῖον εἶχεν ὁδηγηθῆ καὶ ἐκρατεῖτο ὡς φυλακισμένος καὶ ὁ Ἰωσήφ.

  4. 4

    καὶ συνέστησεν ὁ ἀρχιδεσμώτης τῷ ᾿Ιωσὴφ αὐτούς, καὶ παρέστη αὐτοῖς· ἦσαν δὲ ἡμέρας ἐν τῇ φυλακῇ.

    Ὁ ἀρχιδεσμοφύλακας τοὺς παρέδωσε καὶ τοὺς ἀνέθεσεν εὶς τὸν Ἰωσήφ, αὐτὸς δὲ τοὺς ἐφρόντιζε, τοὺς παρηγορούσε καὶ τοὺς ἐνίσχυε. Οἰ δὲ δύο ἀξιωματοῦχοι ἔμειναν ἐπὶ ἡμέρες (κα' ἄλλην γραφήν, ἐπὶ ἀρκετὲς ἡμέρες) εἰς τὴν φυλακήν.

  5. 5

    καὶ εἶδον ἀμφότεροι ἐνύπνιον ἐν μιᾷ νυκτί· ἡ δὲ ὅρασις τοῦ ἐνυπνίου τοῦ ἀρχιοινοχόου καὶ ἀρχισιτοποιοῦ, οἳ ἦσαν τῷ βασιλεῖ Αἰγύπτου, οἱ ὄντες ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, ἦν αὕτη.

    Καὶ οἰ δύο φυλακισμένοι ἀξιωματοῦχοι εἶδαν τὴν ἰδίαν νύκτα ἀπὸ ἕνα ὄνειρον. Τὸ δὲ περιεχόμενον τῶν ὀνείρων, ποὺ εἶδαν ὁ ἀρχιοινοχόος καὶ ὁ ἀρχισιτοποιός, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ὑψηλοὶ αὐλικοὶ τοῦ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου καὶ ποὺ τώρα ἦσαν φυλακισμένοι, ἦταν τὸ ἀκόλουθον, ὅπως τὸ διηγήθησαν εἰς τὸν Ἰωσήφ.

  6. 6

    εἰσῆλθε δὲ πρὸς αὐτοὺς ᾿Ιωσὴφ τῷ πρωΐ καὶ εἶδεν αὐτούς, καὶ ἦσαν τεταραγμένοι.

    Ὁ Ἰωσὴφ ἐμπῆκε τὸ πρωΐ εἰς τὸ διαμέρισμα τῆς φυλακῆς, εἰς τὸ ὁποῖον ἐκρατοῦντο, καὶ παρετήρησεν ὅτι ἦσαν ἀνήσυχοι καὶ ταραγμένοι.

  7. 7

    καὶ ἠρώτα τοὺς εὐνούχους Φαραώ, οἳ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ φυλακῇ παρὰ τῷ κυρίῳ αὐτοῦ, λέγων· τί ὅτι τὰ πρόσωπα ὑμῶν σκυθρωπὰ σήμερον;

    Ἐπειδὴ ὁ Ἰωσὴφ ἐθεωροῦσε ὡς σπουδαῖον ἔργον τὴν παρηγορίαν των, ἐρώτησε μὲ συμπάθειαν καὶ στοργὴν τοὺς δύο ἀξιωματούχους τοῦ Φαραώ, ποὺ ἦσαν μαζί του εἰς τὴν φυλακήν, εἰς τὸ σπίτι τοῦ κυρίου του, τοῦ Πετεφρῆ, καὶ τοὺς εἶπε: «Διατὶ σήμερα εἶναι σκυθρωπὰ καὶ ταραγμένα τὰ πρόσωπά σας; Τί σᾶς συμβαίνει καὶ εἶσθε μελαγχολικοὶ καὶ ἀνήσυχοι;»

  8. 8

    οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ· ἐνύπνιον εἴδομεν, καὶ ὁ συγκρίνων οὐκ ἔστιν αὐτό. εἶπε δὲ αὐτοῖς ᾿Ιωσήφ· οὐχὶ διὰ τοῦ Θεοῦ ἡ διασάφησις αὐτῶν ἐστι; διηγήσασθε οὖν μοι.

    Ἐκεῖνοι τοῦ ἀπάντησαν: «Εἴδαμεν ὁ καθένας ἀπὸ ἕνα ὄνειρον σπουδαῖον καὶ συμβολικὸν καὶ δεν ὑπάρχει ἐδῶ ἐκεῖνος, ποὺ θὰ ἠμπορέσῃ νὰ μᾶς τὸ ἐρμηνεύσῃ. Καὶ ὁ Ἰωσὴφ τοὺς εἶπε: «Μήπως μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ δὲν γίνεται ἡ ἐξήγησις τῶν ὀνείρων; Ἐκεῖνος μόνον τὰ ἑρμηνεύει καὶ τὰ ἀποκαλύπτει. Ἀλλὰ διηγηθῆτε λοιπὸν εἰς ἑμὲ τὸ περιεχόμενον τῶν ὀνείρων σας καὶ ἐγώ, φωτιζόμενος ἀπὸ τὸν Θεόν, θὰ τὰ ἐξηγήσω».

  9. 9

    καὶ διηγήσατο ὁ ἀρχιοινοχόος τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ τῷ ᾿Ιωσὴφ καὶ εἶπεν· ἐν τῷ ὕπνῳ μου ἦν ἄμπελος ἐναντίον μου·

    Τότε ὁ ἀρχιοινοχόος διηγήθη τὸ ὄνειρόν του εἰς τὸν Ἰωσὴφ καὶ εἶπεν: «Εἰς τὸν ὕπνον μου εἶδα ἐμπρός μου μίαν κληματαριάν.

  10. 10

    ἐν δὲ τῇ ἀμπέλῳ τρεῖς πυθμένες, καὶ αὐτὴ θάλλουσα ἀνενηνοχυῖα βλαστούς· πέπειροι οἱ βότρυες σταφυλῆς.

    Εἰς τὴν κληματαριὰν ὑπῆρχαν τρεῖς μεγάλοι κορμοί· αὐτὴ ἐπέταξε βλαστοὺς καὶ φύλλα καὶ κατόπιν τὰ σταφύλια ὠρίμασαν.

  11. 11

    καὶ τὸ ποτήριον Φαραὼ ἐν τῇ χειρί μου· καὶ ἔλαβον τὴν σταφυλὴν καὶ ἐξέθλιψα αὐτὴν εἰς τὸ ποτήριον καὶ ἔδωκα τὸ ποτήριον εἰς τὴν χεῖρα Φαραώ.

    Τὸ κύπελλον δὲ τοῦ Φαραὼ ἦταν εἰς τὰ χέρια μου, τὸ ἐκρατοῦσα ἐγώ· ἐπῆρα τότε τὰ ὥριμα σταφύλια, τὰ ἔστιψα μέσα εἰς τὸ κύπελλον καὶ ἔδωκα τὸ κύπελλον εἰς τὸ χέρι τοῦ Φαραώ, διὰ νὰ πιῇ».

  12. 12

    καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ιωσήφ· τοῦτο ἡ σύγκρισις αὐτοῦ· οἱ τρεῖς πυθμένες τρεῖς ἡμέραι εἰσίν·

    Ὁ Ἰωσήφ, ἀφοῦ ἄκουσε τὸ περιεχόμενον τοῦ ὀνείρου, εἶπεν εἰς τὸν ἀρχιοινοχόον: «Ἡ ἐξήγησις τοῦ ὀνείρου σου εἶναι αὐτή· οἱ τρεῖς κορμοὶ τῆς κληματαριᾶς εἶναι τρεῖς ἡμέρες.

  13. 13

    ἔτι τρεῖς ἡμέραι καὶ μνησθήσεται Φαραὼ τῆς ἀρχῆς σου καὶ ἀποκαταστήσει σε ἐπί τὴν ἀρχιοινοχοΐαν σου, καὶ δώσεις τὸ ποτήριον Φαραὼ εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ κατὰ τὴν ἀρχήν σου τὴν προτέραν, ὡς ἦσθα οἰνοχοῶν.

    Μετὰ τρεῖς ἡμέρες ἀπὸ σήμερα ὁ Φαραὼ θὰ ἐνθυμηθῇ τὸ ἀξίωμά σου, θὰ σὲ συγχωρήσῃ, θὰ σὲ ἀποφυλακίσῃ καὶ θὰ σὲ ἀποκαταστήσῃ εἰς τὴν ἀρχιοινοχοΐαν σου. Τότε θὰ δώσῃς τὸ κύκελλον εἰς τὸ χέρι τοῦ Φαραὼ γεμᾶτο κράσί, συμφώνως πρὸς τὸ ἀξίωμα, ποὺ εἶχες προηγουμένως, ὅταν ἤσουν ὁ ἀρχιοινοχόος του.

  14. 14

    ἀλλὰ μνήσθητί μου διὰ σεαυτοῦ, ὅταν εὖ γένηταί σοι, καὶ ποιήσεις ἐν ἐμοὶ ἔλεος καὶ μνησθήσει περὶ ἐμοῦ πρὸς Φαραὼ καὶ ἐξάξεις με ἐκ τοῦ ὀχυρώματος τούτου·

    Ἀλλά, ὅταν θὰ εὐτυχήσῃς πάλιν, σὲ παρακαλῶ νὰ μὲ ἐνθυμηθῇς καὶ νὰ μὲ εὐσπλαγχνισθῇς· μὴ λησμονήσῃς νὰ μὲ βοηθήσῃς, ὅταν θὰ εὐρίσκεσαι ἐμπρὸς εἰς τὸν Φαραώ, ὥστε νὰ μὲ βγάλῃς ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὠχυρωμένην φυλακήν·

  15. 15

    ὅτι κλοπῇ ἐκλάπην ἐκ γῆς ῾Εβραίων καὶ ὧδε οὐκ ἐποίησα οὐδέν, ἀλλ᾿ ἐνέβαλόν με εἰς τὸν λάκκον τοῦτον.

    διότι εὑρίσκομαι εἰς αὐτήν, ἐπειδὴ μὲ ἔκλεψαν ἀπὸ τὴν πατρίδα μου, τὴν χώραν τῶν Ἑβραίων, καὶ ἐνῷ ἐδῶ εἰς τὴν Αἴγυπτον δὲν ἔκαμα κανένα κακὸν καὶ εἶμαι ἀθῶος, μὲ ἔρριψαν ἀδίκως εἰς αὐτὸν τὸν λάκκον τῆς φυλακῆς».

  16. 16

    καὶ εἶδεν ὁ ἀρχισιτοποιός, ὅτι ὀρθῶς συνέκρινε, καὶ εἶπε τῷ ᾿Ιωσήφ· κἀγὼ εἶδον ἐνύπνιον καὶ ᾤμην τρία κανᾶ χονδριτῶν αἴρειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς μου·

    Ὅταν ἄκουσε ὁ ἀρχισιτοποιὸς τὰ ὅσα εἶπεν ὁ Ἰωσὴφ εἰς τὸν ἀρχιοινοχόον διὰ τὸ ὄνειρόν του, καὶ ὅταν εἶδεν ὅτι ὀρθῶς τὸ ἐξήγησεν, ἐνόμισεν ὅτι καὶ τὸ ἰδικόν του ὄνειρον προεσήμαινε κάτι καλὸν καὶ εἶπεν εἰς τὸν Ἰωσήφ: «Εἶδα καὶ ἐγὼ ὄνειρον· μετέφερα εἰς τὸ κεφάλι μου τρία κάνιστρα ζυμαρικά (κατ’ ἄλλην γραφήν: Σιτάρι χονδροαλεσμένον).

  17. 17

    ἐν δὲ κανῷ τῷ ἐπάνω ἀπὸ πάντων τῶν γενῶν, ὧν Φαραὼ ἐσθίει ἔργον σιτοποιοῦ, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατήσθιεν αὐτὰ ἀπὸ τοῦ κανοῦ τοῦ ἐπάνω τῆς κεφαλῆς μου.

    Εἰς δὲ τὸ ἐπάνω - ἐπάνω κάνιστρον ὑπήρχαν ἀπὸ ὅλα τὰ εἴδη τῶν φαγητῶν, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τρώγει ὁ Φαραὼ καὶ τὰ ὁποῖα τοῦ παρασκευάζει ὁ σιτοποιός (ἢ ὁ ἀρτοποιός). Τὰ πουλιὰ ὅμως κατέβαιναν καὶ ἔτρωγαν τὰ φαγητά, ποὺ ἦσαν εἰς τὸ ἐπάνω - ἐπάνω κάνιστρον, τὸ ὁποῖον ἐκρατοῦσα εἰς τὸ κεφάλι μου».

  18. 18

    ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ιωσὴφ εἶπεν αὐτῷ· αὕτη ἡ σύγκρισις αὐτοῦ· τὰ τρία κανᾶ τρεῖς ἡμέραι εἰσίν·

    Ὅταν ὁ Ἰωσὴφ ἄκουσε τὸ ὄνειρον αὐτὸ καὶ ἀφοῦ ἐδέχθη τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ οὐρανοῦ, ἀπάντησε εἰς τὸν ἀρχισιτοποιόν: «Ἡ ἐξήγησις τοῦ ὀνείρου σου εἶναι αὐτή· τὰ τρία κάνιστρα εἶναι τρεῖς ἡμέρες.

  19. 19

    ἔτι τριῶν ἡμερῶν καὶ ἀφελεῖ Φαραὼ τὴν κεφαλήν σου ἀπὸ σοῦ καὶ κρεμάσει σε ἐπὶ ξύλου, καὶ φάγεται τὰ ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ τὰς σάρκας σου ἀπὸ σοῦ.

    Μετὰ τρεῖς ἡμέρες ἀπὸ σήμερα ὁ Φαραὼ θὰ σὲ ἀποκεφαλίσῃ καὶ θὰ σὲ κρεμάσῃ ἐπάνω εἰς τὸ ξύλον καὶ καθὼς θὰ εἶσαι κρεμασμένος, θὰ ἔρχωνται τὰ ὄρνια τοῦ οὐρανοῦ διὰ νὰ φάγουν τὶς σάρκες σου».

  20. 20

    ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ἡμέρα γενέσεως ἦν Φαραώ, καὶ ἐποίει πότον πᾶσι τοῖς παισὶν αὐτοῦ. καὶ ἐμνήσθη τῆς ἀρχῆς τοῦ οἰνοχόου καὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σιτοποιοῦ ἐν μέσῳ τῶν παίδων αὐτοῦ,

    Πράγματι· κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν, ἡ ὁποία ἦταν ἡ ἡμέρα τῶν γενεθλίων τοῦ Φαραώ, ὁ Φαραὼ εἶχεν ὀργανώσει συμπόσιον δι’ ὅλους τοὺς ὑπηρέτες τῆς βασιλικῆς αὐλῆς του. Τότε ἐνεθυμήθη μεταξὺ τῶν ἄλλων ὑπηρετῶν του καὶ τὸν ἀρχιοινοχόον καὶ τὸν ἀρχισιτοποιόν του καὶ τοὺς ἔβγαλε ἀπὸ τὴν φυλακήν.

  21. 21

    καὶ ἀποκατέστησε τὸν ἀρχιοινοχόον ἐπὶ τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ, καὶ ἔδωκε τὸ ποτήριον εἰς τὴν χεῖρα Φαραώ,

    Καὶ ἀποκατέστησε τὸν ἀρχιοινοχόον εἰς τὸ ἀξίωμά του, αὐτὸς δὲ ἔδωκε πάλιν τὸ κύπελλον εἰς τὸ χέρι τοῦ Φαραώ, τοῦ κυρίου του·

  22. 22

    τὸν δὲ ἀρχισιτοποιὸν ἐκρέμασε, καθὰ συνέκρινεν αὐτοῖς ᾿Ιωσήφ.

    τὸν ἀρχισιτοποιὸν ὅμως τὸν ἐκρέμασεν. Ὅλα δηλαδὴ ἔγιναν, ὅπως ἀκριβῶς τὰ εἶχε προείπει ὁ Ἰωσήφ, ὅταν ἐξήγησε τὰ ὄνειρά των.

  23. 23

    καὶ οὐκ ἐμνήσθη ὁ ἀρχιοινοχόος τοῦ ᾿Ιωσήφ, ἀλλ᾿ ἐπελάθετο αὐτοῦ.

    Ἀλλὰ ὁ ἀρχιοινοχόος, τὸν ὁποῖον εἶχε παρακαλέσει ὁ Ἰωσήφ, δὲν ἐνεθυμήθη καθόλου τὸν δίκαιον· ὅταν ἔφυγεν ἀπὸ τὴν φυλακὴν καὶ δὲν εἶχε πλέον ἀνάγκην τοῦ Ἰωσήφ, τὸν ἐλησμόνησεν ἐντελῶς.