Γένεσις, κεφάλαιο 38
- 1
ΕΓΕΝΕΤΟ δέ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, κατέβη ᾿Ιούδας ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ ἀφίκετο ἕως πρὸς ἄνθρωπόν τινα ᾿Οδολλαμίτην, ᾧ ὄνομα Εἰράς.
Κατὰ τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες ἕνα ἀπὸ τὰ παιδιὰ τοῦ Ἰακώβ, ὁ Ἰούδας, ἀπεχωρίσθη ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς του καὶ ἐπῆγε νὰ μείνῃ μὲ κάποιον ἄνθρωπον ἀπὸ τὴν πόλιν Ὀδολλάμ, ὁ ὁποῖος ὠνομάζετο Εἰράς.
- 2
καὶ εἶδεν ἐκεῖ ᾿Ιούδας θυγατέρα ἀνθρώπου Χαναναίου, ᾗ ὄνομα Σαυά, καὶ ἔλαβεν αὐτὴν καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν.
Ὁ Ἰούδας εἶδεν ἐκεῖ τὴν θυγατέρα ἐνὸς Χαναναίου, τῆς ὁποίας τὸ ὄνομα ἦταν Σαυά· τὴν γυναῖκα αὐτὴν τὴν ἐνυμφεύθη καὶ ἦλθεν εἰς συζυγικὴν ἕνωσιν μαζί της.
- 3
καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ῎Ηρ.
Ἡ Σαυά, ἀφοῦ ἔμεινεν ἔγκυος, ἐγέννησεν υἱόν, τὸν ὁποῖον ὠνόμασεν Ἤρ.
- 4
καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱὸν ἔτι καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Αὐνάν.
Ἔμεινε καὶ πάλιν ἔγκυος ἡ Σαυὰ καὶ ἐγέννησεν ἄλλον υἱόν, τὸν ὁποῖον ὠνόμασεν Αὐνάν.
- 5
καὶ προσθεῖσα ἔτεκεν υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σηλώμ. αὕτη δὲ ἦν ἐν Χασβί, ἡνίκα ἔτεκεν αὐτούς.
Ἐγέννησε κατόπιν καὶ τρίτον υἱόν, τὸν ὁποῖον ὠνόμασε Σηλώμ. Ἡ Σαυὰ εὑρίσκετο εἰς τὴν Χασβί, ὅταν ἐγέννησε τοὺς τρεῖς αὐτοὺς υἱούς της.
- 6
καὶ ἔλαβεν ᾿Ιούδας γυναῖκα ῍Ηρ τῷ πρωτοτόκῳ αὐτοῦ, ᾗ ὄνομα Θάμαρ.
Καὶ ὁ Ἰούδας ἐδιάλεξε καὶ ἐπῆρεν ὡς σύζυγον διὰ τὸν πρωτότοκον υἱόν του Ἢρ γυναῖκα ἐπίσης Χαναναίαν, τῆς ὁποίας τὸ ὄνομα ἦταν Θάμαρ.
- 7
ἐγένετο δὲ ῍Ηρ πρωτότοκος ᾿Ιούδα πονηρὸς ἔναντι Κυρίου, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτὸν ὁ Θεός.
Ἄλλα ὁ Ἤρ, ὁ πρωτότοκος υἱὸς τοῦ Ἰούδα, ἦταν κακὸς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, περιφρονητὴς τοῦ ἁγίου νόμου Του· δι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τὸν ἐθανάτωσε.
- 8
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας τῷ Αὐνάν· εἴσελθε πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου καὶ ἐπιγάμβρευσαι αὐτὴν καὶ ἀνάστησον σπέρμα τῷ ἀδελφῷ σου.
Τότε ὁ Ἰούδας εἶπεν εἰς τὸν ἄλλον υἱόν του, τὸν Αὐνάν, τὸν ἀδελφὸν τοῦ Ἤρ: «Πήγαινε καὶ κοιμήσου μὲ τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου τὴν Θάμαρ καὶ κάμε τὰ καθήκοντα γυναικαδέλφου πρὸς αὐτὴν καὶ ἀνάστησε ἀπογόνους διὰ τὸν ἀδελφόν σου. Δημιούργησε ἔτσι οἰκογένειαν διὰ τὸν Ἤρ, ποὺ ἀπέθανεν ἄτεκνος».
- 9
γνοὺς δὲ Αὐνὰν ὅτι οὐκ αὐτῷ ἔσται τὸ σπέρμα, ἐγίνετο ὅταν εἰσήρχετο πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ἐξέχεεν ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ μὴ δοῦναι σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
Ἐπειδὴ ὅμὼς ὁ Αὐνὰν ἐγνώριζεν, ὅτι ὁ ἀπόγονος, ποὺ θὰ ἀποκτοῦσε μὲ τὴν Θάμαρ, δεν θὰ ἦταν ἰδικός του, ὅταν ἤρχετο εἰς συζυγικὴν ἕνωσιν μὲ τὴν χήραν τοῦ ἀδελφοῦ του, ἄφηνε τὸ σπέρμα του νὰ χύνεται εἰς τὸ χῶμα οὕτως, ὥστε νὰ μὴ γίνῃ ἔγκυος ἡ Θάμαρ καὶ γεννήσῃ ἀπογόνους εἰς τὸν ἀδελφόν του.
- 10
πονηρὸν δὲ ἐφάνη ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἐποίησε τοῦτο, καὶ ἐθανάτωσε καὶ τοῦτον.
Ἡ πράξις ὅμως αὐτὴ τοῦ Αὐνὰν ἐφάνη κακὴ εἰς τὸν Θεόν, τὸν ἐδυσαρέστησε πολύ, διότι ὁ Αὐνὰν περιφρονοῦσε τὸν νόμον του καὶ ἁμάρτανε εἰς τὸ σῶμα του καὶ εἰς τὸν ἀδελφόν του. Διὰ τοῦτο ὁ Θεὸς ἐθανάτωσε καὶ αὐτόν.
- 11
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας Θάμαρ τῇ νύμφῃ αὐτοῦ· κάθου χήρα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός σου ἕως μέγας γένηται Σηλὼμ ὁ υἱός μου. εἶπε γάρ· μή ποτε ἀποθάνῃ καὶ οὗτος, ὥσπερ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ. ἀπελθοῦσα δὲ Θάμαρ ἐκάθητο ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτῆς.
Ὁ πρόωρος καὶ γρήγορος θάνατος τῶν δύο παιδιῶν ἐφόβισε τὸν Ἰούδαν. Ἐπειδὴ δὲ ἐπιθυμοῦσε νὰ παρηγορήση τὴν χήραν νύμφην του Θάμαρ, τῆς εἶπε: «Γύρισε εἰς τὸ σπίτι τοῦ πατέρα σου καὶ μένε ἐκεῖ χήρα μέχρις ὅτου μεγαλῶσῃ καὶ ἐνηλικιωθῇ ὁ τρίτος υἱός μου, ὁ Σηλώμ». Τὰ λόγια αὐτὰ τὰ εἶπεν ὁ Ἰούδας, διότι ἐσκέφθη: «Μήπως, ἐὰν τῆς τὸν δώσω ὡς σύζυγον, ἀποθάνῃ καὶ ὁ Σηλώμ, ὅπως ἀπέθαναν καὶ οἱ ἄλλοι δύο ἀδελφοί του». Ἡ Θάμαρ, ἀφοῦ ἔλαβε τὴν ὑπόσχεσιν αὐτὴν τοῦ πενθεροῦ της, ἐπέστρεψεν εἰς τὸ πατρικόν της σπίτι καὶ ἔμενεν ἐκεῖ.
- 12
᾿Επληθύνθησαν δὲ αἱ ἡμέραι καὶ ἀπέθανε Σαυὰ ἡ γυνὴ ᾿Ιούδα· καὶ παρακληθεὶς ᾿Ιούδας ἀνέβη ἐπὶ τοὺς κείροντας τά πρόβατα αὐτοῦ, αὐτὸς καὶ Εἰρὰς ὁ ποιμὴν αὐτοῦ ὁ ᾿Οδολλαμίτης εἰς Θαμνά.
Ἐπέρασεν ἀρκετὸς καιρὸς καὶ ἀπέθανεν ἡ Σαυά, ἡ γυναῖκα τοῦ Ἰούδα. Ὅταν δὲ συνεπληρώθησαν οἱ ἡμέρες τοῦ πένθους του καὶ ἔγιναν ὅλα τὰ ἔθιμα, ποὺ ἔπρέπε να γίνουν, ὁ Ἰούδας ἀνέβη μαζὶ μὲ τὸν βοσκόν του Εἰράς, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Ὀδολλάμ, εἰς Θαμνά (ὀρεινὴν πόλιν τῆς Ἰουδαίας), εἰς ἐκείνους ποὺ ἐκούρευαν τὰ πρόβατά του.
- 13
καὶ ἀπηγγέλη Θάμαρ τῇ νύμφῃ αὐτοῦ λέγοντες· ἰδοὺ ὁ πενθερός σου ἀναβαίνει εἰς Θαμνὰ κεῖραι τὰ πρόβατα αὐτοῦ.
Τότε κάποιοι ἐπληροφόρησαν τὴν Θάμαρ, τὴν νύμφην του, καὶ τῆς εἶπαν: Νά· ὁ πενθερός σου Ἰούδας ἔρχεται εἰς Θαμνά, διὰ νὰ κουρεύσῃ τὰ πρόβατά του».
- 14
καὶ περιελομένη τὰ ἱμάτια τῆς χηρεύσεως ἀφ᾿ ἑαυτῆς, περιεβάλετο θέριστρον καὶ ἐκαλλωπίσατο καὶ ἐκάθισε πρὸς ταῖς πύλαις Αἰνάν, ἥ ἐστιν ἐν παρόδῳ Θαμνά· εἶδε γὰρ ὅτι μέγας γέγονε Σηλώμ, αὐτὸς δὲ οὐκ ἔδωκεν αὐτὴν αὐτῷ γυναῖκα.
Ἡ Θάμαρ εἰς τὸ ἄκουσμα τῆς ἀγγελίας αὐτῆς, ἀφοῦ ἀφήρεσε τὰ πένθιμα φορέματα τῆς χηρείας της, ἐσκεπάσθη μὲ ἕνα πέπλον (καλύπτραν), ἐστολίσθη, ἐκαλλωπισθη καὶ ἐκάθισεν εἰς τὴν εἴσοδον τῆς πόλεως Αἰνάν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὸν δρόμον ποὺ ὁδηγεῖ πρὸς τὴν Θαμνά. Τοῦτο τὸ ἔκαμε, διότι ἔβλεπεν ὅτι ὁ Σηλώμ, ὁ νεώτερος υἱὸς τοῦ Ἰούδα, εἶχεν ἐν τῷ μεταξὺ μεγαλώσει καὶ ἐνηλικιωθῆ· ὁ Ἰούδας ὅμως δὲν τὴν ὑπάνδρευσε μὲ τὸν Σηλώμ, ὅπως τῆς ὑπεσχέθη, ὥστε νὰ τεκνοποιήσῃ καὶ νὰ μὴ μείνῃ χωρὶς ὄνομα.
- 15
καὶ ἰδὼν αὐτὴν ᾿Ιούδας ἔδοξεν αὐτὴν πόρνην εἶναι· κατεκαλύψατο γὰρ τὸ πρόσωπον αὐτῆς, καὶ οὐκ ἐπέγνω αὐτήν.
Ὅταν τὴν εἶδεν ὁ Ἰούδας, ἐνόμισεν ὅτι εἶναι πόρνη, διότι εἶχε σκεπάσει τὸ πρόσωπόν της μὲ τὸ πέπλον τῆς καὶ ἔτσι δὲν τὴν ἀνεγνώρισε.
- 16
ἐξέκλινε δὲ πρὸς αὐτὴν τὴν ὁδὸν καὶ εἶπεν αὐτῇ· ἔασόν με εἰσελθεῖν πρὸς σέ· οὐ γὰρ ἔγνω ὅτι νύμφη αὐτοῦ ἐστίν. ἡ δὲ εἶπε· τί μοι δώσεις, ἐὰν εἰσέλθῃς πρός με;
Ἐλοξοδρόμησε λοιπὸν πρὸς τὸ μέρος της καὶ τῆς εἶπεν: «Ἄφησέ με να συνευρεθῶ μαζί σου». Τὰ εἶπεν αὐτά, διότι δὲν ἀντελήφθη ὅτι ἐκείνη ἦταν νύμφη του. Ἡ Θάμαρ τότε τοῦ εἶπεν· «τί θὰ μοῦ δώσῃς, ἐὰν κοιμηθῇς μαζί μου;»
- 17
ὁ δὲ εἶπεν· ἐγώ σοι ἀποστελῶ ἔριφον αἰγῶν ἐκ τῶν προβάτων μου, ἡ δὲ εἶπεν· ἐὰν δῷς μοι ἀρραβῶνα, ἕως τοῦ ἀποστεῖλαί σε.
Ὁ Ἰούδας ἀπάντησε: «Θὰ σοῦ ἀποστείλω ἕνα κατσίκι ἀπὸ τὰ γιδοπρόβατά μου». Ἐκείνη τοῦ εἶπε: «Δέχομαι, ἐὰν μοῦ δώσῃς ἐνέχυρον (ἐγγύησιν), μέχρις ὅτου μοῦ στείλῃς τὸ κατσίκι».
- 18
ὁ δὲ εἶπε· τίνα τὸν ἀρραβῶνά σοι δώσω; ἡ δὲ εἶπε· τὸν δακτύλιόν σου καὶ τὸν ὁρμίσκον, καὶ τὴν ράβδον τὴν ἐν τῇ χειρί σου. καὶ ἔδωκεν αὐτῇ καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν, καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν ἐξ αὐτοῦ.
Ὁ Ἰούδας τῆς εἶπε: «Τὶ ἐνέχυρον θέλεις νὰ σοῦ δώσω;» Καὶ ἡ Θάμαρ τοῦ ἀπάντησε: «Τὸ δακτυλίδι σου (τὸν σφραγιδόλιθόν σου) καὶ τὴν ἁλυσίδα, ποὺ φορεῖς εἰς τὸν λαιμόν σου (ποὺ εἶναι δεμένος ὁ σφραγιδόλιθος), καὶ τὸ ραβδί, ποὺ κρατεῖς εἰς τὰ χέριά σου». Ὁ Ἰούδας τῆς τὰ ἔδωκε καὶ συνευρέθη μαζί της, ἐκείνη δὲ ἔμεινεν ἔγκυος ἀπὸ τὸν Ἰούδαν.
- 19
καὶ ἀναστᾶσα ἀπῆλθε καὶ περιείλετο τὸ θέριστρον αὐτῆς ἀφ᾿ ἑαυτῆς καὶ ἐνεδύσατο τὰ ἱμάτια τῆς χηρεύσεως αὐτῆς.
Ἀφοῦ ἡ Θάμαρ ἐπέτυχεν ἐκεῖνο ποὺ ἤθελε, ἐσηκώθη καὶ ἔφυγεν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἦλθεν εἰς τὸ σπίτι της. Ἔβγαλε τότε τὸν πέπλον, μὲ τὸν ὁποῖον εἶχε σκεπασθῆ, ἄλλαξε τὰ φορέματά της καὶ ἐφόρεσε πάλιν τὰ πένθιμα ροῦχα τῆς χηρείας της.
- 20
ἀπέστειλε δὲ ᾿Ιούδας τὸν ἔριφον ἐξ αἰγῶν ἐν χειρὶ τοῦ ποιμένος αὐτοῦ τοῦ ᾿Οδολλαμίτου κομίσασθαι παρὰ τῆς γυναικὸς τὸν ἀρραβῶνα, καὶ οὐχ εὗρεν αὐτήν.
Ὁ Ἰούδας,χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τίποτε ἀπὸ αὐτά, ἐξεπλήρωσε τὴν ὑπόσχεσίν του καὶ ἀπέστειλε τὸ κατσίκι ἀπὸ τὰ γιδοπρόβατά του με τὸν βοσκὸν τοῦ Εἰρὰς τὸν Ὀδολλαμίτην, διὰ νὰ πάρῃ πίσω ἀπὸ τὴν γυναῖκα τὸ ἐνέχυρον, ποὺ τῆς εἶχε δώσει. Ὁ ἀπεσταλμένος ὅμως τοῦ Ἰούδα δεν τὴν εὑρῆκε.
- 21
ἐπηρώτησε δὲ τοὺς ἄνδρας τοὺς ἐκ τοῦ τόπου· ποῦ ἐστιν ἡ πόρνη ἡ γενομένη ἐν Αἰνὰν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ; καὶ εἶπαν· οὐκ ἦν ἐνταῦθα πόρνη.
Διὰ τοῦτο ὁ Εἰρὰς ἐρώτησε τοὺς ἄνδρες τοῦ τόπου ἐκείνου: «Ποῦ εἶναι ἡ πόρνη, ποὺ ἦταν εἰς τὴν Αἰνάν, καθισμένη εἰς τὴν ἄκρην τοῦ δρόμου;» Οἱ ἄνδρες τοῦ ἀπάντησαν: «Ἐδῶ δὲν ὑπῆρξε ποτὲ καμμιὰ πόρνη».
- 22
καὶ ἀπεστράφη πρὸς ᾿Ιούδαν καὶ εἶπεν· οὐχ εὗρον, καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ἐκ τοῦ τόπου λέγουσι μὴ εἶναι ὧδε πόρνην.
Ὁ Εἰρὰς ἐπέστρεψεν εἰς τὸν Ἰούδαν καὶ τοῦ εἶπε: «Δὲν εὑρῆκα πουθενὰ τὴν γυναῖκα, καὶ οἱ κάτοικοι τοῦ τόπου ἐκείνου, ποὺ ἐρώτησα, μοῦ εἶπαν· «δὲν ὑπάρχει ἐδῶ καμμιὰ πόρνη «.
- 23
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας· ἐχέτω αὐτά, ἀλλὰ μή ποτε καταγελασθῶμεν· ἐγὼ μὲν ἀπέσταλκα τὸν ἔριφον τοῦτον, σὺ δὲ οὐχ εὕρηκας.
Ὁ Ἰούδας εἶπε τότε: «Ἂς κρατήσῃ τὰ ὅσα τῆς ἔδωκα ὡς ἐνέχυρον· μόνον να μὴ κατηγορηθῶμεν καὶ εὑρεθῶμεν μπλεγμένοι εἰς σκάνδαλον καὶ γελοιοποιηθῶμεν. Ἐγὼ πάντως, σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεσίν μου, τῆς ἔστειλα τὸ κατσίκι αὐτό, σὺ δὲ δὲν τὴν εὑρῆκες πουθενά· ἑπομένως εἶμαι συνεπὴς ἀπέναντί της».
- 24
᾿Εγένετο δὲ μετὰ τρίμηνον ἀνηγγέλη τῷ ᾿Ιούδᾳ λέγοντες· ἐκπεπόρνευκε Θάμαρ ἡ νύμφη σου καὶ ἰδοὺ ἐν γαστρὶ ἔχει ἐκ πορνείας. εἶπε δὲ ᾿Ιούδας· ἐξαγάγετε αὐτήν, καὶ κατακαυθήτω.
Ὅταν ἐπέρασαν τρεῖς μῆνες, κάποιοι ἐπληροφόρησαν τὸν Ἰούδαν καὶ τοῦ εἴπαν: «Ἡ Θάμαρ, η νύμφη σου, παρεστράτησε καὶ ἐπόρνευσε· καὶ νά, εἶναι ἔγκυος ἀπὸ τὴν πορνείαν της». Ὁ Ἰούδας, εἰς τὸ ἄκουσμα τῆς εἰδήσεως αὐτῆς, ἀπάντησε: «Βγάλτε την ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ κατακαυάσετέ την».
- 25
αὐτὴ δὲ ἀγομένη ἀπέστειλε πρὸς τὸν πενθερὸν αὐτῆς λέγουσα· ἐκ τοῦ ἀνθρώπου, οὗτινος ταῦτά ἐστιν, ἐγὼ ἐν γαστρὶ ἔχω. καὶ εἶπεν· ἐπίγνωθι, τίνος ὁ δακτύλιος καὶ ὁ ὁρμίσκος καὶ ἡ ράβδος αὕτη.
Ἐνῷ ὅμως ἡ Θάμαρ ὡδηγεῖτο ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν διὰ νὰ καῇ, ἀπέστειλε πρὸς τὸν Ἰούδαν, τὸν πενθερόν της, ἐκεῖνα ποὺ τῆς εἶχε δώσει ὡς ἐνέχυρον καὶ τοῦ διεμήνυσε: «Ἀπὸ τὸν ἄνδρα, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκουν τὰ ἀντικείμενα αὐτά, ἀπὸ αὐτὸν εἶμαι ἔγκυος ἐγώ». Καὶ ἐπρόσθεσεν: «Ἐξέτασε μὲ προσοχὴν καὶ μάθε τίνος εἶναι αὐτὸ τὸ δακτυλίδι καὶ ἡ ἁλυσίδα τοῦ λαιμοῦ καὶ τὸ ραβδί».
- 26
ἐπέγνω δὲ ᾿Ιούδας καὶ εἶπε· δεδικαίωται Θάμαρ ἢ ἐγώ, οὗ ἕνεκεν οὐκ ἔδωκα αὐτὴν Σηλὼν τῷ υἱῷ μου. καὶ οὐ προσέθετο ἔτι τοῦ γνῶναι αὐτήν.
Ὁ Ἰούδας ἀνεγνώρισεν ἀμέσως, ὅτι τὰ ἀντικείμενα αὐτὰ ἦσαν ἐκεῖνα, ποὺ τῆς ἔδωκε, καὶ εἶπεν: «Ἀρκετὴ ἀπόδειξις εἶναι αὐτά.Ἔχει δίκαιον ἡ Θάμαρ καὶ ὅχι ἐγώ. Ἐκείνη εἶναι ἀνεύθυνος, ἐγὼ δὲ καταδικάζω τὸν ἑαυτόν μου, διότι δὲν τὴν ὑπάνδρευσα μὲ τὸν Σηλώμ, τὸν υἱόν μου». Μετενόησε δὲ ὁ Ἰούδας διὰ τὴν πρᾶξιν του καὶ δὲν ἦλθε πλέον ἄλλην φορὰν εἰς σαρκικὴν ἕνωσιν μὲ τὴν νύμφην του Θάμαρ.
- 27
᾿Εγένετο δὲ ἡνίκα ἔτικτε, καὶ τῇδε ἦν δίδυμα ἐν τῇ γαστρὶ αὐτῆς.
Ὅταν ἦλθεν ἡ ἡμέρα τοῦ τοκετοῦ τῆς Θάμαρ,ἀπεδείχθη ὅτι εἰς τὴν κοιλίαν της ἐκυοφοροῦσε δίδυμα.
- 28
ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τίκτειν αὐτήν, ὁ εἷς προεξήνεγκε τὴν χεῖρα· λαβοῦσα δὲ ἡ μαῖα ἔδησεν ἐπί τὴν χεῖρα αὐτοῦ κόκκινον λέγουσα· οὗτος ἐξελεύσεται πρότερος.
Ὅταν δὲ ἐγεννοῦσε, τὸ ἕνα παιδὶ ἔβγαλεν ἔξω τὸ χέρι του· ἡ μαῖα, ἀφοῦ τὸ ἐπῆρεν, ἔδεσεν ἐπάνω του κοκκίνην κλωστήν, ὥστε νὰ τὸ ξεχωρίζῃ ἀπὸ τὸ ἄλλο, καὶ εἶπεν· «αὐτὸς θὰ γεννηθῇ πρῶτος θὰ εἶναι ὁ πρωτότοκος».
- 29
ὡς δὲ ἐπισυνήγαγε τὴν χεῖρα, καὶ εὐθὺς ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ. ἡ δὲ εἶπε· τί διεκόπη διὰ σὲ φραγμός; καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Φαρές.
Αὐτὸς ὅμως ἐτράβηξε πάλιν πρὸς τὰ μέσα τὸ χέρι του καὶ ἀμέσως ἐγεννήθη ὁ ἄλλος ἀδελφός του. Ἡ μαῖα τότε εἶπεν εἰς τὸν δεύτερον αὐτὸν υἱόν· «διατὶ διεκόπη καὶ παρεμέρισεν ὁ φραγμὸς τοῦ προηγουμένου ἀδελφοῦ σου καὶ ἄνοιξεν ὁ δρόμος, διὰ νὰ βγῇς πρῶτος ἐσύ;» Διὰ τοῦτο ἡ μαῖα ὠνόμασε τὸ παιδί, ποὺ ἐγεννήθη πρῶτον, Φαρές. Τὸ ὄνομα τοῦτο σημαίνει «διακοπή, διάνοιξις».
- 30
καί μετὰ τοῦτο ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, ἐφ᾿ ᾧ ἦν ἐπὶ τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὸ κόκκινον· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ζαρά.
Μετὰ τὸν Φαρὲς ἐγεννήθη καὶ ὁ ἄλλος ἀδελφός του, εἰς τὸ χέρι τοῦ ὁποίου ἦταν δεμένη ἡ κοκκίνη κλωστή· εἰς τὸ δεύτερον αὐτὸ παιδί (ποὺ ἔπρεπε κανονικῶς νὰ γεννηθῇ πρῶτον) ἡ μαῖᾳ ἔδωσε τὸ ὄνομα Ζαρά, τὸ ὁποῖον σημαίνει «αὐγή, ἀνατολή».
